ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑ

τοῦ ΚΩΣΤΑ ΚΑΜΑΡΙΑΡΗ*

Εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ Τουρκία καὶ ὁ προεδρικὰ «δικτατορεύων» κυβερνήτης της, ὁ Ἐρντογάν, περνοῦν «κόκκινες
γραμμὲς» καὶ ἀπειλοῦν. Ἤδη στὴ Συρία καὶ στὸ Ἰρὰκ ἡ ἐπιρροὴ καὶ ἡ στρατιωτικὴ παρουσία τοῦ Ταγὶπ Ἐρντογὰν εἶναι ξεκάθαρες. Ὅλη ἡ βόρεια Συρία καὶ ἡ Μοσούλη τοῦ Ἰρὰκ (μὲ τὰ πετρέλαιά της) ἐλέγχονται μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο ἀπὸ τὸν
στρατὸ ἢ τοὺς συμμάχους τοῦ Ταγίπ!
Μὲ μεγάλη στρατιωτικὴ βιομηχανία, μεγάλο στράτευμα (τὸ δεύτερο στὸ ΝΑΤΟ), μὲ βάσεις στὸ Κατάρ, στὴ Σομαλία καὶ μὲ ἀεροπλανοφόρο ποὺ ἑτοιμάζει, προσπαθεῖ μαζὶ μὲ νέα πλοῖα ποὺ «κτίζει» νὰ πάρει θέση τοπικῆς-περιφερειακῆς ὑπερδύναμης στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ Ἐρυθρὰ Θάλασσα!
Μετὰ τὴν κατοχὴ τῆς μισῆς Κύπρου καὶ τὸν ἔλεγχο τοῦ κυπριακοῦ βορρᾶ, ὁ Ταγὶπ καὶ ἡ Τουρκία προχωροῦν σὲ συνεχεῖς παραβιάσεις-πιέσεις τοῦ κυπριακοῦ νότου στὰ «οἰκόπεδα-Α.Ο.Ζ.» μὲ πολεμικὰ γυμνάσια, μὲ πολεμικὴ παρουσία ἐρευνητικῶν πλοίων, μὲ γεωτρύπανα, μὲ ναυτικοὺς χάρτες καὶ τόσες ἄλλες προκλητικὲς δηλώσεις καὶ κινήσεις. Βλέπουμε μιὰ κίνηση κύκλωσης τοῦ κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ πλέον καὶ ἀπὸ τὰ θαλάσσια «οἰκόπεδα» ποὺ βρίσκονται στὸ νότιο τμῆμα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ἀφοῦ λοιπὸν καὶ στὴν Κύπρο, ποὺ ἀνήκει στὴν Εὐρώπη, δημιούργησε ὁ Ταγὶπ νέα «τετελεσμένα», -ἐνῶ ἤδη τὰ πολιτικοστρατιωτικὰ
τετελεσμένα σὲ Συρία καὶ Ἰρὰκ εἶναι ξεκάθαρα-τώρα στρέφεται καὶ πρὸς τὴν Ἑλλάδα.

Ἐνῶ αὐξανει τὶς ροὲς παράτυπων μεταναστῶν καὶ προσφύγων στὰ νησιὰ δίπλα του, ἐνῶ ἀφήνει νὰ γίνονται, ἐνῶ ἀφήνει νὰ γίνονται
διάφορα μικροεπεισόδια στὸν Ἕβρο, τώρα ἀνακάλυψε τὴ Λιβύη. Μὲ τὴν συμφωνία ποὺ ἔκανε πρόσφατα μὲ τὴν -ὑπό διάλυση λόγω ἐμφυλίου- λιβυκὴ κυβέρνηση τοῦ Τούρκου τὴ καταγωγὴ Ἂλ Σαράτζ, ἡ Τουρκία και ὁ Ταγὶπ προχωροῦν σὲ μεγαλύτερη καὶ πιὸ
ἐπικίνδυνη πίεση στὴ χώρα μας.
Τώρα πλέον «ἀφαιροῦν» ὁποιαδήποτε ἐπιρροὴ μπορεῖ νὰ ἔχουν στὸν θαλάσσιο χάρτη, ὄχι μόνο τὸ σύμπλεγμα Καστελόριζου, ἀλλὰ καὶ ἡ Κάσος, ἡ Κάρπαθος καὶ ἡ νοτιοανατολικὴ Κρήτη! (Ὅσο γιὰ τὴ Γαῦδο, νοτίως τῆς Κρήτης, ἀπὸ παλαιότερα τὴν ἀμφισβητοῦν!).
Ἑπόμενο βῆμα τοῦ Ταγὶπ θὰ εἶναι προφανῶς ἡ προσπάθεια μὲ γεωτρύπανα κλπ νὰ ἐγκατασταθεῖ στὶς θαλάσσιες αὐτὲς περιοχὲς ποὺ
ἡ Ἑλλάδα θεωρεῖ δικές της, ἐὰν έφάρμοζε τοὺς διεθνεῖς νόμους περὶ Α.Ο.Ζ., ὑφαλοκρηπίδας, κλπ. Βλέπουμε ἐδῶ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ σχεδίου περὶ «Γαλάζιας Πατρίδας»! Οἱ ἀπαιτήσεις τοῦ Ταγὶπ ποὺ ἀπὸ τηλεοράσεως ἐπιδεικνύει στοὺς ναυτικοὺς χάρτες, προχωροῦν, ὥστε ἡ Τουρκία νὰ ἐπεκταθεῖ καὶ εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδας!
Παράλληλα, ὁ Ταγὶπ στηρίζεται στὸν Τρὰμπ ὥστε νὰ ξεπερνᾶ τὶς ἀντιρρήσεις τοῦ ἀμερικανικοῦ συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης καὶ μὲ τὶς φιλίες του μὲ τὸν Πούτιν νὰ χρησιμοποιεῖ τὴν Ρωσία πρὸς ὄφελος τῆς Τουρκίας καὶ ὡς ἀντίβαρο
στὶς ἀμερικανικὲς πιέσεις.
Ἐπίσης ὁ Ταγὶπ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὶς εὐρωπαϊκὲς πιέσεις (ἂν ὑπάρχουν) ἐπειδὴ μπορεῖ νὰ ἀπειλεῖ μὲ τὸ προσφυγικό, ἰδίως τὴν Γερμανία (τὴν «ἀτμομηχανὴ» τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης), ἡ ὁποία θέλει καλὲς σχέσεις μὲ τὴν Τουρκία γιὰ λόγους οἰκονομικούς, διπλωματικοὺς καὶ ψηφοθηρικούς: ἔχει ἐπενδύσεις στὴν Τουρκία, θέλει νὰ ἐπηρεάζει αὐτὴ τὴν Τουρκία καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ἔχει ἑκατομμύρια Τούρκους πολιτιγραφημένους Γερμανοὺς οἱ ὁποῖοι ψηφίζουν τὰ γερμανικὰ κόμματα.
Κατὰ συνέπεια, ἡ «ἐφεύρεση» τῶν κοινῶν τουρκολιβυκῶν ὁρίων τῶν Α.Ο.Ζ. ὁδηγεῖ στὸ ἀνώτερο στάδιο ἐπεκτατισμοῦ τοῦ τουρκικοῦ
κράτους τοῦ Ταγὶπ μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη τῶν βασικῶν κομμάτων τῆς ἀντιπολίτευσης (πλὴν Κούρδων).
Ἡ ἐπεκτατικὴ αὐτὴ πολιτικὴ ἀμφισβητεῖ πλέον ὄχι τὴ Λέσβο, Χίο, Σάμο, ὅπου τὸ προσφυγικὸ διαλύει τὶς τοπικὲς κοινωνίες, ἀλλὰ ὅλο
τὸ νοτιοανατολικὸ Αἰγαῖο, μὲ στόχο πλέον νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ κυριαρχίας τῆς χώρας στὴν Κρήτη!
Ἀνεβάζει, λοιπόν, στροφὲς καὶ ἀπαιτήσεις ὁ Ταγίπ, κλιμακώνει τὶς πιέσεις γιὰ νὰ δεῖ τὶς ἀντιδράσεις καὶ ἀνάλογα νὰ κινηθεῖ. Πρόκειται
πλέον γιὰ μιὰ κατάσταση ποὺ μοιάζει μὴ ἐλεγχόμενη καὶ θυμίζει ἀναλύσεις παλαιότερες, ὅτι δηλαδὴ γιὰ τὸ πετρέλαιο πάντα γίνονται
πόλεμοι. Ἐὰν δὲ ὅλα αὐτὰ εἶναι σκηνοθετημένα γιὰ νὰ δεχθεῖ ἡ Ἑλλάδα μικρὴ μερίδα στὴν διανομὴ τῆς πετρελαϊκῆς πίτας καὶ νὰ ὠφεληθοῦν οἱ ξένες ἑταιρεῖες-γίγαντες, ποιὸς τὸ γνωρίζει;
Συμπερασματικά, θὰ ἔλεγε κάποιος ὅτι ἡ τουρκικὴ έπιθετικότητα καὶ τὰ αὐτοκρατορικά-νέο-οθωμανικὰ σχέδια τοῦ Σουλτάνου Ταγὶπ
ὁδηγοῦν στὸ παλαιὸ ρητὸ τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου (παπποῦ τοῦ Γ.Α.Π.), ὅτι ἂν ἡ Τουρκία ἀνοίξει τὴν πόρτα τοῦ τρελοκομείου θὰ τὴν ἀκολουθήσουμε!
Ἀρκεῖ, βέβαια, νὰ ἔχουμε τὴν ψυχραιμία γιὰ νὰ βγοῦμε κι ὄλας ἀπὸ ἐκεῖ.

* Πρωτοσέλιδο φύλλου 1047 τῆς 12.12.2019

“Χριστέ μου, κράτα με μακριὰ ἀπ’ τὶς κακίες τοῦ κόσμου./Στὴ Φάτνη Βρέφος, ὅσο ζῶ, νὰ σὲ λατρεύω δός μου!/(…)Καὶ κάμε λόγια κ’ ἔργα μου σὰν τῶν ἀγρῶν τὰ κρίνα, προφητικὰ, φεγγόβολα, κάμε τα σὰν ἐκεῖνα/τῆς νύχτας τῶν ἁπλῶν βοσκῶν. Γεννιόσουν και γροικοῦσαν/τοὺς οὐρανοὺς ὁλάνοιχτους ποὺ Σὲ δοξολογοῦσαν” (Κωστῆς Παλαμᾶς “Ὀνειρεμένη Προσευχή”)

«Ἐκ ποιμνίων προβάτων τὴν τοῦ Χριστοῦ, Ἐκκλησίαν ποιμαίνειν προχειρισθείς…»
Βοσκὸς ἀπὸ τὴν -κατεχόμενη σήμερα- Ἄσκια τῆς Κύπρου, ἦταν ὁ Ἅγιος Σπυρίδων, ἔγγαμος καὶ μὲ παιδί. Ἀπὸ νωρὶς κήρυττε τὸν Θεῖο Λόγο σὲ ἄλλους βοσκούς. Ἀφιερώθηκε στὴν ἀποστολὴ αὐτὴ τοῦ κηρύγματος ἀκόμα πιὸ πολύ, μετὰ τὸν θἀνατο τῆς συζύγου του.
• «(…)ποιμὴν θεοπρόβλητος, σὺ Σπυρίδων ἀνέλαμψας, (…)ἐν εὐσεβείας
πόᾳ (χορτάρι), αὐτὴν ἐκτρεφόμενος…»
Ἡ ἁπλότητα καὶ ἡ ἀγαθότητά του εἶχαν ἀποτέλεσμα, ὁ λαὸς τῆς περιοχῆς νὰ τὸν πιέσει νὰ χειροτονηθεῖ ἱερέας καὶ στὴ συνέχεια ἐπίσκοπος Τριμυθούντας. Και τότε ὅμως, ἐξακολουθοῦσε νὰ μὴ ξεχωρίζει ἀπὸ τὸ φτωχικὸ πλήρωμά του, μὲ τὸ ὁποῖο μοιραζόταν ὅ,τι εἶχε.
• «(…)κακοδοξίας λύκους, ἐλάσας τοῖς λόγοις σου, ὅθεν ἀναμέσον, θεοφόρων Πατέρων, τὴν πίστιν ἐτράνωσας, τῇ σοφίᾳ τοῦ Πνεύματος, Ἱεράρχα μακάριε.»
Μετεῖχε στὴν Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὅπου συνέβαλε ἀποφασιστικὰ στὴν ἥττα τῶν Ἀρειανῶν.
• Ὅπως οἱ άπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, ἁπλοὶ ψαράδες, φωτίστηκαν ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἔτσι φωτισμένος ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Σπυρίδων, ἁπλὸς βοσκός, τὴ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμοῦμε σήμερα.

  

ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑ

Tι έχεις Ταγίπ; Τι είχα πάντα!

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 12ης Δεκεμβρίου 2019 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Κώστα Καμαριάρη, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Βλέπουμε μιὰ κίνηση κύκλωσης τοῦ κυπριακοῦ Ἑλληνισμοῦ πλέον καὶ ἀπὸ τὰ θαλάσσια «οἰκόπεδα» ποὺ βρίσκονται στὸ νότιο τμῆμα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ἀφοῦ λοιπὸν καὶ στὴν Κύπρο, ποὺ ἀνήκει στὴν Εὐρώπη, δημιούργησε ὁ Ταγὶπ νέα «τετελεσμένα», -ἐνῶ ἤδη τὰ πολιτικοστρατιωτικὰ τετελεσμένα σὲ Συρία καὶ Ἰρὰκ εἶναι ξεκάθαρα-τώρα στρέφεται καὶ πρὸς τὴν Ἑλλάδα…»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές για να διαβάσετε ολόκληρο το φύλλο

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΜΑΡΙΑΡΗΣ: ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑ Tι έχεις Ταγίπ; Τι είχα πάντα!

ΕΜΦΙΕΤΖΟΓΛΟΥ ΚΑΤΑ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Γ’: Και τέλος πάντων ποιος είσαι, κύριε;

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ: «Όπλο» μεγάλης αξίΑς

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΡΔΙΚΑΣ: Δραγούμης: Να τον τιμήσουν τα ΕΛΤΑ

Ευχές Μητροπολίτη Λήμνου

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σαν σήμερα (μόνιμη στήλη)

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ: Η ΒΗΘΛΕΕΜ ΣΗΜΕΡΑ Η γενοκτονική πολιτική του Ισραήλ

ΣΕΥΑΕΚ: Οι συνομιλίες οδηγούν στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Κοιμήθηκε ο Γέροντας Εφραίμ στην Αριζόνα

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: «Η σύγκρουση στη Συρία. Η διεθνής σημασία της και οι επιπτώσεις στην Ελλάδα»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ:«Τὰ τοῦ Καίσαρος»(Μόνιμη στήλη) Νὰ ὑπερβοῦμε τὴν ἐκκλησιαστικὴ πόλωση τοῦ «οὐκρανικοῦ»

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΥ «Δεν έχουμε άλλο δρόμο από την αγάπη»

ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ: Έκκληση για σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΜΙΑ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ «Τα έθνη έχουν μόνο μόνιμα συμφέροντα»

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ:Η Τουρκία όπως η Κίνα

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΣΑΝΤ (ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ) ΣΤΟ ΡΑΙ Κυρίως υπεύθυνη η Ε.Ε. για το χάος στη Συρία

Ύπατη Αρμοστεία ΟΗΕ : Δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε να δεχτούν μετανάστες

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΥΡΟΣ: ΕΤΣΙ ΧΑΘΗΚΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Η μεταπολίτευση τελείωσε το 1974

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ CAS MUDDE Εξτρεμισμός και Δημοκρατία στην Ευρώπη (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Ύμνοι και ιστορίες από την Φάτνη

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1943 Ημέρα Μνήμης για το Ολοκαύτωμα των Πιερίων

ΕΛΕΝΑ ΧΑΤΖΟΓΛΟΥ:  Ἡ ἑλληνικὴ τραγωδία ὡς ἀποτύπωμα ἑνὸς πνευματικοῦ μεγαλείου

ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ & ΔΡΩΜΕΝΑ «Δονήσεις συνείδησης»

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

ΕΛΕΝΑ ΧΑΤΖΟΓΛΟΥ: Τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο «προσδιορίζεται» μὲ κριτήριο τὴν ἐλευθερία

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Βολιβία, όπως Ελλάδα

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με θέμα: «Η σύγκρουση στη Συρία. Η διεθνής σημασία της και οι επιπτώσεις στην Ελλάδα», θα μιλήσει την Τετάρτη 18
Δεκεμβρίου 2019, ώρα 18.30, ο Γιάννης Χατζηαντωνίου, δικηγόρος, στα γραφεία της ΧΔ, στην Αθήνα, οδός Ακαδημίας 78Δ,
5ος όροφος.
Ο ομιλητής διαθέτει πλούσια και τεκμηριωμένη πληροφόρηση για το ζήτημα αυτό, που δεν προβάλλεται από τα συστημικά ΜΜΕ.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Εκρηκτικές και ανεξέλεγκτες διαστάσεις έχει πάρει το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό (Π-Μ) πρόβλημα, χωρίς να διαφαίνεται, στον ορατό ορίζοντα, προοπτικές σοβαρής και άμεσης επίλυσής του.

Μια εβδομάδα πρόσφατης περιοδείας μου στα Αιγαιοπελαγίτικα Νησιά μας, Σάμο, Χίο και Λέσβο, δύο μέρες στο καθένα, από 11 έως 16 Νοεμβρίου, με τη σταθερή και πολύτιμη συνδρομή των εκεί αδελφών και φίλων, ήταν αρκετή για να γίνει αντιληπτό και κατανοητό το γιατί παράγοντες και οι απλοί πολίτες των νησιών αυτών, ομόφωνα, άλλοι με πίκρα, άλλοι με πόνο, άλλοι με αγωνία, άλλοι με φόβο, άλλοι με συμπόνια και άλλοι με οργή διαλαλούν, «έχομε φτάσει στα όρια μας» , «δεν πάει άλλο»«Η Τουρκία έχει ανοίξει πόλεμο εναντίον μας» και άλλα του ίδιου μήκους κύματος.

Στο Βαθύ της Σάμου, στη ΒΙΑΛ της Χίου και  στη Μόρια της Λέσβου συναντάς την απόλυτη αθλιότητα. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που κάθε μέρα και αυξάνει το πλήθος τους, σε σκηνές και παραπήγματα,από δεκάδες εθνότητες, χωρίς στοιχειώδους όρους υγιεινής και αξιοπρεπούς διαβίωσης, με τα μικρά παιδιά ξυπόλητα μέσα στα σκουπίδια, τις λάσπες, παρέα με τρωκτικά(!) και τις ΜΚΟ να αποτελούν κράτος εν κράτει, διαχειριζόμενες τεράστια κονδύλια, χωρίς από ό,τι φαίνεται έλεγχο,συνθέτου την εικόνα του πλήρους αδιεξόδου.

Details

Η συνέχεια της συνέντευξης, που παραχώρησε στην «Χριστιανική» ο Μιχάλης Κουτούζης.Ο γνωστός από της στήλες της
εφημερίδας μας πολιτικός αναλυτής, συζητά με τον Γιάννη Ζερβό και με τον Κωνσταντίνο Μπλάθρα.
-Χωρίς πολιτική δεν υπάρχει δημοκρατία. Τα ζητήματα δεν είναι τεχνικά.Όπως τα λες, φαίνεται η Ευρώπη πέρασε
από περίοδο δυναστική σε μία φενάκη δημοκρατίας…
Πού υπάρχει δημοκρατία; Το αποτέλεσμα μιας εκλογής δίνει μια συγκεκριμένη πολιτική με βάση τα ειπωθέντα πριν τις εκλογές. Αυτό δεν είναι δημοκρατία, κατά κάποιο τρόπο; Εδώ και 30-40 χρόνια, ποιος είναι ο πολιτικός χώρος που πριν τις εκλογές είπε ότι «θα κάνω αυτό» και τόκανε; Συνήθως γίνεται το αντίθετο. Αποτέλεσμα: Υπάρχει φυγή από την πολιτική. Πολύ της αρέσει της Ευρώπης αυτό. Η αμφισβήτηση αυτού του συστήματος λειτουργεί μάλλον ακροδεξιά παρά ακροαριστερά. Είναι κάτι το οποίο η Ευρώπη το θέλει. Για να λένε κάθε φορά που υπάρχουν εκλογές ότι εμείς είμαστε οι τεχνοκράτες και καλοί διαχειριστές και απέναντί μας είναι ο
φασισμός. Εμείς είμαστε εδώ για να αντιμετωπίσουμε τους πολέμους και τον εθνικισμό. Με τον τρόπο αυτό φτωχαίνουν κάθε
μέρα και περισσότερο τον πολιτικό λόγο. Στο σημείο που σήμερα, μόνον η κραυγή μετράει. Και συνήθως η κραυγή δεν είναι αποτέλεσμα της σκέψης, αλλά το αντίκρισμα της αδικίας. Έτσι γεννιούνται και μεγαλώνουν τα ακροδεξιά κόμματα.  Details

Ἡ κλασικὴ παιδεία, ὅπως ἀποκαλεῖται ἡ παιδεία ποὺ ἑδράζεται στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ καὶ τὴ λατινικὴ συγγραφικὴ καὶ ἐν γένει πολιτισμικὴ παράδοση, ἀποτέλεσε σχεδὸν διαχρονικὰ τὴ βάση τῶν ἐκπαιδευτικῶν συστημάτων πολλῶν κρατῶν ἀλλὰ καὶ μία δεξαμενὴ πνευματικοῦ καὶ καλλιτεχνικοῦ πλούτου. Συνιστᾶ δὲ καὶ τὸ καίριο ὑπόβαθρο γιὰ τοὺς βασικότερους ἐπιστημονικοὺς κλάδους, θέτοντας τὶς ἐννοιολογικὲς καὶ γνωσιολογικὲς βάσεις γιὰ τὴν ἀνάπτυξη καὶ διεύρυνσή τους.

Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα τὸ ἐρώτημα «Πρὸς τί ἡ κλασικὴ παιδεία;», ποὺ εἶναι καὶ ὁ τίτλος τοῦ βιβλίου τοῦ καθηγητῆ Μαθηματικῶν στὸ πανεπιστήμιο τῆς Ρώμης Lucio Russo (μετάφρ. Κούλα Καφετζῆ, ἐκδ. Δίαυλος, Ἀθήνα 2019), μπορεῖ νὰ ἀπαντηθεῖ σὲ σχέση μὲ τὸ εὐρὺ φάσμα τῶν ἐπιρροῶν ποὺ ἡ κλασικὴ παιδεία ἄσκησε στὸ πέρασμα τοῦ χρόνου σὲ πλεῖστες ὅσες πλευρὲς τοῦ ἐπιστητοῦ. Μάλιστα, στὴν προκειμένη περίπτωση ὁ συγγραφέας χρησιμοποιεῖ πολυποίκιλα παραδείγματα, ποὺ ἀφοροῦν τόσο τὶς ἀνθρωπιστικὲς ὅσο καὶ τὶς φυσικὲς ἐπιστῆμες, θέλοντας νὰ καταδείξει καὶ τὸν ἑνοποιητικὸ ρόλο τῆς κλασικῆς παιδείας στὴ διαμόρφωση σύνολης τῆς εὐρωπαϊκῆς κουλτούρας, τῆς ὁποίας οἱ καταβολὲς ἀνάγονται σαφέστατα στὸν κλασικὸ πολιτισμό. Ἡ καίρια ἀπάντηση στὸ τεθὲν ἐρώτημα γιὰ τὴν ἀξία τῆς κλασικῆς παιδείας συνοψίζεται περίπου στὰ ἑξῆς: «Ὅλοι οἱ τομεῖς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη ὣς τὴ λογοτεχνία, ἀπὸ τὴ μουσικὴ ὣς τὶς εἰκαστικὲς τέχνες, ἀπὸ τὴν πολιτικὴ σκέψη ὣς τὴ φιλοσοφία, ἔχουν τὶς ρίζες τους στὴν ἑλληνικὴ ἀρχαιότητα, τότε ποὺ ὁ πολιτισμὸς ἦταν οὐσιαστικὰ ἑνοποιημένος: οἱ διάφοροι τομεῖς ἀλληλοσυνδέονταν μὲ χίλιους δεσμοὺς… Νὰ γιατὶ οἱ κλασικὲς σπουδὲς ἀποτέλεσαν τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς ἀνώτερης ἐκπαίδευσης γιὰ τόσο μεγάλο χρονικὸ διάστημα προσφέροντας μία κοινὴ βάση, ἡ ἔλλειψη τῆς ὁποίας εἶναι σήμερα αἰσθητή» (σελ. 237).

Details

Πραγματοποιήθηκε χτες Δευτέρα στο Παρίσι η πρώτη συνάντηση κορυφής των Προέδρων Ρωσίας και Ουκρανίας Βλαντίμιρ Πούτιν και Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ο Ζελένσκι, πρώην ηθοποιός, άσχετος με το πολιτικό σύστημα μέχρι πριν λίγους μήνες, εκλέχτηκε Πρόεδρος με ευρεία πλειοψηφία τον περασμένο Μάιο, με κεντρικό προεκλογικό σύνθημα τον τερματισμό το εμφυλίου πολέμου με τους φιλορώσους αυτονομιστές των ανατολικών περιοχών του Ντονμπάς. 

Ο πόλεμος, που ξεκίνησε το 2014, με την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου Γιανούκοβιτς, έχει στοιχίσει 13.000 νεκρούς. Η εκλογική συντριβή του καθεστώτος που αναδείχθηκε μετά τις διαδηλώσεις της πλατείας Μαϊντάν του Κιέβου και την ανατροπή του Γιανούκοβιτς δημιουργεί ελπίδες συμφιλίωσης. Όμως, οι διαφωνίες παραμένουν σε πολλά σημεία.

Καταρχήν συμφωνήθηκε γενική κατάπαυση του πυρός και η απελευθέρωση και ανταλλαγή όλων ανεξαιρέτως των αιχμαλώτων από την εμφύλια σύρραξη. Συμφωνήθηκε επίσης η απαγκίστρωση των στρατιωτικών δυνάμεων σε τρία επιπλέον σημεία του μετώπου μέχρι το τέλος Μαρτίου 2020, χωρίς αυτά να διευκρινίζονται.

Μέσα σε τέσσερις μήνες, νέες συμφωνίες θα γίνουν, προκειμένου να αποτιμηθεί η πρόοδος της εκεχειρίας.

 “Σημαντικό βήμα” στην κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης της σύρραξης χαρακτήρισε τις συνομιλίες ο Πούτιν σε συνέντευξη τύπου. Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι βρέθηκε βάση για συμφωνία σε σχέση με τις ρωσικές εξαγωγές φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας, που είχαν μπλοκαριστεί λόγω ασυμφωνίας για το κόστος.

Εξακολουθούν να διαφωνούν σε σχέση με το ουκρανικό αίτημα της αποχώρησης των φιλορωσικών στρατευμάτων και της διεξαγωγής εκλογών με την ουκρανική νομοθεσία στις εξεγερμένες περιοχές.

Ο Πούτιν ζήτησε να προβλεφθεί από το ουκρανικό Σύνταγμα καθεστώς αυτόνομης περιοχής στο Ντονμπάς και να δοθεί αμνηστία σε όσους κατηγορούνται για συμμετοχή στην απόσχιση ουκρανικών εδαφών.

Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία δεν θα παραχωρήσει εθνικό έδαφος με αντάλλαγμα την ειρήνη. Όμως, προκειμένου να τηρήσει την προεκλογική του υπόσχεση για συνομιλίες με τη Μόσχα και το τέλος του εμφυλίου, πρέπει να αποδεχθεί μέρος των προϋποθέσεων που θέτουν προς τούτο οι Ρώσοι.

Η συνάντηση έγινε με τη διαμεσολάβηση και πρωτοβουλία Γαλλίας και Γερμανίας, που φαίνεται ότι αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα της εξομάλυνσης των σχέσεων Ουκρανίας- Ρωσίας, ΄με κίνητρο την απρόσκοπτη εισαγωγή του ρωσικού φυσικού αερίου.

Παράλληλα, το προηγούμενο Σκοπίων και Αλβανίας δείχνει ότι, τουλάχιστον η Γαλλία, δεν επιθυμεί διεύρυνση της Ε.Ε. προς ανατολάς, όπως προσδοκούν οι φιλοδυτικοί Ουκρανοί εθνικιστές που κυβερνούσαν πριν αναλάβει ο Ζελένσκι. Εξάλλου, μια απομονωμένη από τη Ρωσία Ουκρανία, θα στηριζόταν οικονομικά αποκλειστικά στη Δύση, πράγμα που απεύχονται οι Μέρκελ και Μακρόν.

Ούτε ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ έχει αντίρρηση με την ειρήνευση Ουκρανίας-Ρωσίας. Όχι όμως και το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα και οι προγενέστεροι δημιουργοί της αμερικανικής επεμβατικής πολιτικής, που κατά το πρότυπο της “αραβικής άνοιξης” κινήθηκαν επιθετικά στην Ουκρανία και υποδαύλισαν την ανατροπή του Γιανούκοβιτς το 2014.

Δεν είναι τυχαίο που από την Ουκρανία ξεκινά η απόπειρα ανατροπής του Τραμπ. Και η εναντίον του κατάθεση μιας πρώην πρέσβεως των ΗΠΑ στην Ουκρανία κατά την επίμαχη περίοδο. Ενώ ο τηλεοπτικός σταθμός CNN προβάλλει τις “ανησυχίες”  των Ουκρανών εθνικιστών μήπως πέσει σε υποχωρήσεις ο Ζελένσκι. Με λίγη προσοχή, στις σχετικές κινητοποιήσεις, μπορεί κανείς να διακρίνει και την μαυροκόκκινη σημαία των φιλοναζιστικών συμμοριών Μπαντέρα του 1941-44, οι οποίες αποτελούν πηγή έμπνευσης των σημερινών Ουκρανών ακροδεξιών.

 

Το Γραφείου Τύπου της Χ.Δ. εξέδωσε στις 6/12/2019 την ακόλουθη ανακοίνωση:

 

Στις 6/12/2019, συμπληρώνονται 11 χρόνια από τον άδικο θάνατο ενός 15χρονου παιδιού, του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που, με την ευτολμία και την παρρησία που το χαρακτήριζε, έπεσε θύμα ανθρωποκτονίας από πρόθεση από ένα Ειδικό Φρουρό, τον Επαμεινώνδα Κορκονέα, μάλιστα, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, από «άμεσο δόλο» και λόγω «επίδειξης ισχύος».

 

Αναμφίβολα, η εξέγερση που ακολούθησε -και που επαίνεσαν
προσωπικότητες ανά τον πλανήτη, όπως ο περιβόητος Σαμπκομαντάντε
Μάρκος- χαρακτηρίστηκε από πράξεις τυφλής βίας και αναίτιες καταστροφές, τις οποίες καταδικάζουμε.

 

Ταυτόχρονα όμως, ένα από τα κυρίαρχα συνθήματα που ανέδειξε ήταν το απολύτως αληθινό: «Εσείς μιλάτε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές». Για εμάς τους Χριστιανούς, ο ίδιος ο Χριστός έχει διακηρύξει την ασύλληπτη υπεραξία της ανθρώπινης ύπαρξης, η οποία είναι πολυτιμότερη από όλο το περιεχόμενο του πλανήτη μας. Για τη σωτηρία του ανθρώπου, και ως ψυχή και ως σώμα, μεριμνά ο ίδιος ο Θεός-μάλιστα και για τη διατήρηση της βιολογικής του ύπαρξης, όπως μας διαβεβαιώνει ο Μ. Φώτιος. Ο άγιος Νικόλαος μάλιστα, που σήμερα μνημονεύουμε, ήταν γνωστός για τις ακυρώσεις θανατικών καταδικών, μάλιστα άδικων.

Details

Στην απέλαση του πρέσβη της Λιβύης προσανατολίζεται η Κυβέρνηση, ως “αντίποινα” για την παράνομη συμφωνία οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. μεταξύ της χώρας αυτής και της Τουρκίας. Μια “συμφωνία” η οποία παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, αφού δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών.  

Το γεγονός ότι δεν αποφασίστηκαν αντίποινα σε ισότιμη βάση με το έτερο συμβαλλόμενο μέρος, την Τουρκία, μόνο σαν πράξη πολιτικής δειλίας μπορεί να εκληφθεί. Επίδειξη ισχύος στον αδύναμο και αμήχανη ανοχή στις αυθαιρεσίες του ισχυρού.

Όφειλε η Κυβέρνηση να είχε επιφυλάξει την ίδια αντιμετώπιση και στους δύο παραβάτες του διεθνούς δικαίου, Τουρκία και Λιβύη, οι οποίοι από κοινού πλήττουν τα δικαιώματα της Ελλάδας. Με την Τουρκία να είναι ο βασικός υποκινητής.

Από χρόνια κάναμε λόγο για άμεση οριοθέτηση της ελληνικής Α.Ο.Ζ.. Βαρύτατες είναι οι ευθύνες των Κυβερνήσεων που δεν το προχώρησαν, από την εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου Β’.

Εξάλλου, πληρώνουμε και τις συνέπειες των επεμβάσεων της Δύσης, που αποσταθεροποίησαν τη Λιβύη. Έστω και τώρα, πρέπει να αρθεί η αναγνώριση του λιβυκού καθεστώτος του συνυπέγραψε με την Τουρκία.