Τους 3557 έχουν φτάσει οι καταγεγραμμένοι τραυματίες από την αστυνομική καταστολή. Σε αυτούς περιλαμβάνονται 264 παιδιά και έφηβοι, και 359 με ζημιές στα μάτια, στους οποίους περιλαμβάνονται 23 με ολική απώλεια όρασης στο ένα μάτι, όπως μεταδίδει το κουβανικό πρακτορείο ειδήσεων Prensa Latina*.
Oι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τον περασμένο Οκτώβριο, με αφορμή την αύξηση του εισιτηρίου του υπόγειου σιδηρόδρομου, και ριζοσπαστικοποιήθηκαν, με κεντρικό αίτημα την αντικατάσταση του χουντικού Συντάγματος Πινοσέτ. Η δεξιά Κυβέρνηση Πινιέρα, έχει κάνει υποχωρήσεις που δεν κρίνονται ικανοποιητικές, και εξάγγειλε δημοψήφισμα για τις 26 Απριλίου 2020, με πρώτο ερώτημα αν επιθυμούν τη σύνταξη νέου Συνάγματος και δεύτερο τον τρόπο επιλογής της συντακτικής συνέλευσης.

Είναι χαρακτηριστική η περιγραφή του Χιλιανού συγγραφέα Λουίς Σεπούλβεδα στη εφημερίδα Monde Diplomatique του Δεκεμβρίου 2019:

“Μέχρι να μαυρίσουν οι χιλιανοί δρόμοι από το πλήθος τούτες τις τελευταίες εβδομάδες, οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί αρχηγοί που μένουν γαντζωμένοι σαν σε σωσίβιο στο δόγμα “λιγότερο Κράτος και περισσότερη ελευθερία επιχειρηματικής δραστηριότητας”, εξηγούσαν ότι ένα θαύμα είχε γίνει στη Χιλή…εμφανίζοντας ως ακλόνητη απόδειξη γι’ αυτό τα αριθμητικά μεγέθη της ανάπτυξης και τις οικονομικές στατιστικές, που χειροκροτούν το Δ.Ν.Τ. και η Διεθνής Τράπεζα(…)

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1973, ένα πραξικόπημα ανέτρεπε τη χιλιανή δημοκρατία. Μια σκληρή δικτατορία εγκαταστάθηκε στο Σαντιάγο, όπου κρατήθηκε δέκα έξι χρόνια…Όχι για να αποκαταστήσει τη τάξη που κινδύνευε, ή να σώσει την πατρίδα από τις κομμουνιστικές απειλές. Το σχέδιο που προκάλεσε το πραξικόπημα ήταν να τεθούν σε εφαρμογή οι θεωρίες των γκουρού του νεοφιλελευθερισμού, εμπνευσμένες από τον Μίλτον Φρίντμαν και τη σχολή του Σικάγου. 

Η πολιτικο-στρατιωτική δικτατορία πέτυχε τους στόχους της: Τους συμπεριέλαβε σε ένα Σύνταγμα του οποίου το κείμενο κατοχυρώνει το οικονομικό μοντέλο που επιβλήθηκε με τη βία και το αναδεικνύει σε προσδιοριστικό της χώρας. Κανένα κράτος της Λατινικής Αμερικής δεν έχει μια πυξίδα τόσο πιστά προσαρμοσμένη στην καλοπέραση μιας μειοψηφίας και στην περιφρόνηση του υπόλοιπου πληθυσμού.

Με την “επιστροφή της Δημοκρατίας” ή, για να ακριβολογούμε, “τη χιλιανή μετάβαση προς τη Δηημοκρατία”, από το 1990 και μετά, οι κανόνες του παιχνιδιού δε έχουν αλλάξει. Το Σύνταγμα της δικτατορίας έχει ρετουσαριστεί χωρίς ν’ αλλάξει ουσιαστικά. Όλες οι κυβερνήσεις της κεντροαριστεράς και της δεξιάς που διαδέχθηκαν η μία την άλλη, διατηρούν ως “άγιο των αγίων” το οικονομικό μοντέλο, ενώ η εξαθλίωση γίνεται γάγγραινα σε όλο και περισσότερα στρώματα της κοινωνίας. 

Αν σ’ ένα γεύμα έχετε δύο πρόσωπα και δύο γλυκά, από στατιστικής πλευράς αντιστοιχεί ένα γλυκό στο κάθε πρόσωπο. Ακόμα κι αν το ένα από τα δύο φάει και τα δύο, χωρίς ν’ αφήσει τίποτα στο άλλο. …

Στη Χιλή το νερό ανήκει σε μια χούφτα πολυεθνικές. Όλο το νερό. Των ποταμών, των λιμνών και των παγετώνων..”  

Εδώ φαίνεται και η αξία της αρθρογραφίας του Νίκου Ψαρουδάκη στη “Χριστιανική” του 1973 , που απέρριπτε την παπαδοπουλική “φιλελευθεροποίηση” στο σύνολό της, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι με κανένα τρόπο δεν έπρεπε η δικτατορία να νομιμοποιηθεί πολιτικά, με εκλογές που θα γίνονταν με την ισχύ του “Συντάγματος” της δικτατορίας…

Στο πρωτοσέλιδο της “Χριστιανικής” εκείνης της περιόδου προβάλλονται ταυτόχρονα ως πρώτη είδηση το αιματηρό πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου κατά του εκλεγμένου Προέδρου Αλλιέντε, καθώς και το κύριο άρθρο του Νίκου Ψαρουδάκη, που επισήμαινε την παγίδα της ” πολιτικοποίησης”  της δικτατορίας, η οποία στόχο είχε την πολιτική της νομιμοποίηση. Κάτι που όχι μόνο πέτυχε ο Πινοσέτ έως το 1989, αλλά και να παραμένει μέχρι σήμερα σε ισχύ το Σύνταγμα που εκείνος επέβαλε.   

  • Φωτογραφία των διαδηλώσεων στο κείμενο:  από “Prensa Latina”.

Λόγω τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ ἁγίου Δωδεκαημέρου, τὸ ἑπόμενο φύλλο τῆς “Χριστιανικῆς” θὰ κυκλφορήσει, σὺν Θεῶ καὶ μὲ τὴ δική σας στήριξη, τὴν Πέμπτη 9 Ἰανουαρίου 2020.

Τὸ Κίνημα τῆς ΧΔ καὶ ἡ ἐφημερίδα “Χριστιανικὴ” εὔχονται στὰ μέλη, συνδρομητὲς καὶ φίλους καλὰ Χριστοὐγεννα καὶ εύλογημένο τὸ νέο Ἔτος. Ἡ ἱστοσελίδα θὰ ἐνημερώνεται σὲ καθημερινὴ βάση καὶ θὰ σᾶς κρατᾶ σντροφιά, μέχρι τὴν ἔκδοση τοῦ ἑπόμενου φύλλου.  

Με θέμα: «Η σύγκρουση στη Συρία. Η διεθνής σημασία της και οι επιπτώσεις στην Ελλάδα», μίλησε την Τετάρτη 18
Δεκεμβρίου 2019, όπως είχε προαναγγελθεί, ο Γιάννης Χατζηαντωνίου, δικηγόρος, στα γραφεία της ΧΔ.
Ο ομιλητής ανέπτυξε την πλούσια και τεκμηριωμένη πληροφόρηση που έχει για το ζήτημα αυτό, με στοιχεία που δεν προβάλλονται από τα συστημικά ΜΜΕ. Όπως και με την περίπτωση της συστηματικής δαιμονοποίησης των Σέρβων κατά τη δεκαετία του 90, δαιμονοποιείται και η συριακή κυβέρνηση, προκειμένου να νομιμοποιηθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση στη χώρα αυτή.

Ο ομιλητής ανέπτυξε πρώτα το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκε ο αραβικός εθνικισμός, στον οποίο εντάσσεται το σημερινό συριακό καθεστώς. Ένα πλαίσιο ανεκτικό στις μειονότητες και πολύ πιο ευνοϊκό για τους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής σε σχέση με τους τζιχαντιστές και ισλαμιστές που επιχειρούν να το ανατρέψουν, ενισχυόμενοι από τη Δύση. Επισήμανε επίσης, ότι οι Κούρδοι της Συρίας ελέγχουν περιοχές όπου δεν επικρατεί το κουρδικό στοιχείο, καθώς και την αντίθετη προς τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα συμμόρφωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τις δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Ακολούθησαν περεμβάσεις, του κ. Βαγγέλη Πισσία, ομότιμου Καθηγητή για τη Διαχείρηση Υδατικων Πόρων και Μεταφορά Τεχνολογίας, συντονιστή αποστολών για άρση του αποκλεισμού της Γάζας, αλλά και διερεύνησης της κατάστασης στη Συρία, καθώς και του αδ. Ηρακλή Κανακάκη  και άλλων.

Κοινή ήταν η βούληση, επόμενο βήμα της συζήτησης αυτής, από τις σπάνιες που γίνονται για τη Συρία, να είναι η δημιουργία ενός Συλλόγου φίλων του Πατριαρχείου Αντιοχείας, για την συμπαράσταση στους δοκιμαζόμενους Χριστιανούς της περιοχής, αλλά και την καλύτερη ενημέρωση για την κατάσταση στη Συρία.

 

Ἐκοιμήθη τὴν Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, καθηγητὴς Θεολογίας καὶ συγγραφέας πολλῶν βιβλίων θεολογικοῦ περιεχομένου. Ἡ νεκρώσιμη ἀκολουθία τελέστηκε στὸν κατάμεστο Ἱερὸ Ναὸ ΄Αγίου Θωμᾶ στὸ Γουδῆ, ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο τὸ Σάββατο 21 Δεκεμβρίου. Παρέστη ὁ Πρόεδρος τῆς ΧΔ Γιάννης Ζερβός.  Ἡ λεγόμενη “στρατευομένη” Ἐκκλησία γίνεται φτωχότερη κατὰ ἕναν ἀπὸ τοὺς πιὸ σημαντικοὺς πνευματικοὺς πατέρες καὶ θεολόγους.

Φίλος ἀπὸ δεκαετίες τοῦ Κινήματος τῆς ΧΔ καὶ τῆς ἐφημερίδας “Χριστιανική”, μετεῖχε σὲ πολλὲς ἐκδηλώσεις μας καὶ μοιραζόταν μαζί μας τὴν ἀντίληψη γιὰ τὴ σημασία τοῦ κοινωνικοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου. Πρόσφατα, εἴχαμε τὴ χαρὰ νὰ ἐκδώσουμε τὸ βιβλίο του μὲ τίτλο «Ὀρθοδοξία καὶ κοινωνικοπολιτικὴ διακονία». Ἕνα ἔργο μὲ κεντρικὸ ἄξονα τὴν ἀντιμετώπιση μιᾶς πολὺ διαδεδομένης πλάνης, τῆς δοξασίας ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία «δὲν σώζει σώματα, ἀλλὰ ἀθάνατες ψυχές», καὶ λειτουργεῖ ὡς ἕνας κώδικας ἀτομικῆς ἠθικῆς ποὺ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὰ κοινωνικὰ προβλήματα.  Τονίζει χαρακτηριστικὰ στὸν πρόλογο ὅτι «Ὁ χριστιανικὸς κόσμος, μαζὶ καὶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδο­ξοι, ζεῖ σὲ μιὰ τραγικότητα, μὲ τὴν ὑποδούλωση τοῦ κοινωνικοῦ μας βίου σὲ κοινωνικοπολιτικὰ συστή­ματα, ἐντελῶς ξένα πρὸς τὴν οὐσία τῆς χριστιανικῆς πίστης, ὅπως μᾶς παραδόθηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες μας.»

Τὸ Κίνημα τῆς ΧΔ καὶ ἡ “Χ” ἐκφράζουν τὴ λύπη τους καὶ τὰ συλλυπητήριά τους στὴν οἰκογένεια τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου.

Πρὶν τὴν ἐξόδιο ἀκολουθία, ἡ σορός του τέθηκε σὲ προσκύνημα στὸ παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀντύπα, στὴν ὀδοντιατρικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ἀπέναντι ἀπὸ τὸ Νοσοκομεῖο Παίδων στὸ Γουδί. 9-12 τὸ πρωί,   ὅπου κυρίως ἀνέπτυσσε τὴν πνευματική του δραστηριότητα πρὸς τοὺς νέους, μιλώντας τακτικὰ σὲ συνάξεις φοιτητῶν.

Ἡ ταφὴ θὰ γίνει στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τὴν Κέρκυρα, σύμφωνα μὲ δική του ἐκφρασμένη ἐπιθυμία. Details

Την αναίρεση της απόφασης του Εφετείου Λαμίας, με την οποία αναγνωρίζεται το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου στον φονέα του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου Επαμεινώνδα Κορκονέα, σύμφωνα με την εφημερίδα Real, ζητά ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Πλειώτας, επικαλούμενος το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του προγενέστερα της δολοφονίας «περιστατικά που υποδηλώνουν ερριζωμένη θρασύτητα και έλλειψη σεβασμού σε έννομα αγαθά και δικαιώματα της τιμής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των τρίτων…ο, χωρίς κανένα λόγο, χωρίς καμιά πρόκληση από τα επί της οδού Τζαβέλλα των Εξαρχείων νεαρά άτομα, μετά από αντίθετη με τις συγκεκριμένες υπηρεσιακές εντολές μετάβαση στον χώρο του εγκλήματος και μετά από ψύχραιμη προσέγγιση της ομάδας των νεαρών προσώπων, μεταξύ των οποίων και ο παθών Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, προπηλακισμός αυτών, με τις χυδαίες εκφράσεις και τους επονείδιστους χαρακτηρισμούς ‘ελάτε ρε μ…α”, “ελάτε να γ….ε εσάς και τις μανάδες σας”, “ελάτε ρε μ….ρες”, “τις μάνες σας κωλόπαιδα”, “θα σας γ….με την Παναγία”, “ελάτε να σας δείξουμε ποιος είναι ο μάγκας” και η επίδειξη των γεννητικών οργάνων από τον ίδιο. Τα περιστατικά αυτά, λαβόντα χώρα, μάλιστα, υπό τις εκτεθείσες συνοδευτικές περιστάσεις, πριν από την τέλεση της πράξης της ανθρωποκτονίας με πρόθεση, ήταν στοιχεία αρνητικά για την αναγνώριση της ελαφρυντικής περίστασης, γιατί, συστηματικά αυτά αξιολογούμενα από το δικαστήριο, θα διέγνωσκε και τούτο για τον κατηγορούμενο: προσωπικότητα, χαρακτήρα και συμπεριφορά με έλλειψη πραγματικού σεβασμού των έννομων αγαθών στην καθημερινή ζωή».

Αυτά, σε συνδυασμό με τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το σκεπτικό της απόφασης του Εφετείου Λαμίας για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου 2008, από την οποία προκύπτει ο άμεσος δόλος και η ανθρωποκτόνος πρόθεση:  

«α) από την ακατάσχετη επιθυμία του να προκαλέσει με κάθε τρόπο τα άοπλα νεαρά άτομα και να κάνει επίδειξη ισχύος, εμφορούμενος από την ασφάλεια που του παρείχε η κατοχή του ατομικού του οπλισμού και χωρίς προηγουμένως να έχει προκληθεί, β) από τις προηγηθείσες σχετικές απειλές, με τις οποίες εξέφρασε ρητώς ότι είχε ανθρωποκτόνο πρόθεση, καθόσον απηύθυνε στα νεαρά άτομα τις φράσεις “ελάτε ρε μ…ά”, “τις μάνες σας”… οι οποίες καταδεικνύουν, σε συνδυασμό με τα κατωτέρω αναφερόμενα, τον σκοπό του να αφαιρέσει ανθρώπινη ζωή, γ) από το μέσο (όπλο) που χρησιμοποίησε, το οποίο ήταν επικίνδυνο, δραστικό και πρόσφορο κατά την κοινή πείρα, που και ο ίδιος διέθετε, να προκαλέσει τον θάνατο από την κοντινή απόσταση από την οποία πυροβόλησε και, μάλιστα, χωρίς προηγουμένως να προειδοποιήσει για τη χρήση πυροβόλου όπλου, δ) από την εγγύτητα της απόστασης μεταξύ του δράστη και του θύματος, ε) από την κατεύθυνση των βολίδων, εφόσον ο δράστης σκόπευσε ευθεία και πυροβόλησε όχι μία αλλά δύο συνεχόμενες φορές εναντίον των νεαρών ατόμων και όχι στον αέρα, ζ) από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα η πράξη, ήτοι χωρίς να υπάρξει σε βάρος τους σφοδρή επίθεση ενωμένη με επικείμενο κίνδυνο θανάτου ή βαριάς σωματικής βλάβης ανθρώπου από άτομα του αναρχικού ή του αντιεξουσιαστικού χώρου, όπως αβάσιμα διατείνονται οι κατηγορούμενοι, ούτε όμως υπήρξε εναντίον τους εκ μέρους των νεαρών ατόμων οποιαδήποτε πρόκληση, γεγονός που καταδεικνύει επιπλέον ότι ο πρώτος κατηγορούμενος είχε σταθμίσει τη σημασία και τις συνέπειες της πράξης του, θ) από τη φυγή του μετά την πράξη, ήτοι ότι, μαζί με τον δεύτερο κατηγορούμενο, αποχώρησε με προκλητικά απαθή και ψύχραιμο τρόπο από τη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Ζωοδόχου Πηγής… Σημειωτέον, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, αρνούμενος την κατηγορία, ισχυρίζεται ότι πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα προς εκφοβισμό των νεαρών ατόμων, προκειμένου να επιτύχει την απομάκρυνσή τους, κατά τρόπο ώστε να απεγκλωβιστεί. Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός είναι αβάσιμος, αφού, αν πράγματι πυροβολούσε στον αέρα για εκφοβισμό και όχι με ανθρωποκτόνο πρόθεση, δεν θα στόχευε ευθεία με προτεταμένο το δεξί του χέρι και επιπροσθέτως διότι ένας πυροβολισμός θα ήταν αρκετός προς εκφοβισμό και όχι δύο, οι οποίοι ερρίφθησαν προς την πλευρά όπου βρίσκονταν τα νεαρά άτομα… Αν γινόταν δεκτή η παραδοχή ότι ο πρώτος κατηγορούμενος επέλεξε να πυροβολήσει προς την “ενοχοποιούμενη” διακοσμητική μπάλα, έχοντας την πεποίθηση ότι θα πετύχει ακίνδυνη για ανθρώπινο στόχο βολή, αυτή η πεποίθηση είναι άκρως ριψοκίνδυνη και παράλογη για έναν στοιχειωδώς εχέφρονα άνθρωπο, διότι το σχήμα του συγκεκριμένου αντικειμένου οδηγεί με ασφάλεια στη σκέψη ότι υπάρχει βασίμως κίνδυνος εξοστρακισμού και ανεξέλεγκτη στη συνέχεια πορεία της βολίδας…».

Εάν η εισαγγελική πρόταση γίνει δεκτή από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, η υπόθεση θα παραπεμφθεί για συζήτηση ξανά στο ποινικό Εφετείο και ο Κορκονέας κινδυνεύει και πάλι να του επιβληθεί η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Είναι προφανές ότι ο εισαγγελικός λειτουργός προσχωρεί στην άποψη και και μετά την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα, δεν αρκεί η έλλειψη προηγούμενης καταδίκης για την αναγνώριση του ελαφρυντικού του προτέρου σύννομου βίου, αλλά πρέπει να συνεκτιμηθεί τουλάχιστον και ο σεβασμός του εκ μέρους του κατηγορουμένου στα έννομα αγαθά στην καθημερινή του ζωή. 

 

To Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών της 12ης Δεκεμβρίου:

  1. Ο βρετανικός λαός, δίνοντας μεγάλη νίκη στον απερχόμενο Πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον και ευρεία πλειοψηφία στο νέο Κοινοβούλιο, επιβεβαίωσε τη βούλησή του η Χώρα να αποχωρήσει οριστικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έναν οργανισμό γερμανοκρατούμενο, ο οποίος, με βάση το περιεχόμενο των λεγόμενων «ευρωπαϊκών συνθηκών» επιβάλλει την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, της συρρίκνωσης του κοινωνικού Κράτους, της συσσώρευσης του πλούτου στους ολίγους και της εξαθλίωσης όλο και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων. Έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό τεχνοκρατών που καταργεί τη λαϊκή κυριαρχία στις χώρες μέλη.
  2. Με το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών διαψεύδεται η διατεταγμένη προπαγάνδα ότι δήθεν οι παλινωδίες που ακολούθησαν το δημοψήφισμα του 2016, στο οποίο αποφασίστηκε η έξοδος από την Ε.Ε., οφείλονταν στους δισταγμούς λόγω επαπειλούμενης οικονομικής καταστροφής και στην αλλαγή της γνώμης του εκλογικού σώματος. Στην πραγματικότητα, αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για «τρικλοποδιές» τμήματος των βρετανικών ελίτ που λυσσαλέα καταπολεμούσαν το Brexit.
  3. Διαψεύδεται επίσης η καταστροφολογία, αγαπημένη μέθοδος των ευρωκρατών, για να τρομοκρατούν τους λαούς και να τους κρατούν κλεισμένους στο «μαντρί» των δικών τους κατευθύνσεων. Να τους εκβιάζουν να δέχονται να χάσουν ένα μέρος των δικαιωμάτων τους, υπό την απειλή ότι θα τα χάσουν όλα. Τα μεγέθη της βρετανικής οικονομίας βγαίνουν ενισχυμένα, με την επιβεβαίωση της προοπτικής του Brexit.
  4. Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε καταψηφίσει την ένταξη της Μ. Βρετανίας στην τότε ΕΟΚ, δεν αντιλήφθηκε ότι η αποχώρηση από τη σημερινή Ε.Ε. ήταν η αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή του προχωρημένου ριζοσπαστικού προγράμματος που ο ίδιος εισηγήθηκε στο κόμμα του, του στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν στήριξε ανεπιφύλακτα την εφαρμογή της λαϊκής ετυμηγορίας του 2016, αλλά κράτησε στάση ασαφή και επαμφοτερίζουσα, η οποία του στοίχισε την εκλογική ήττα. Επέτρεψε παράλληλα στους Συντηρητικούς να μονοπωλήσουν και να επιβάλουν τη δικιά τους συλλογιστική στην καταγγελία του ρόλου και της λειτουργίας της Ε.Ε..
  5. Η βάση του Εργατικού Κόμματος είχε μαζικά στηρίξει τον Τζέρεμι Κόρμπιν στην προσπάθειά του να δώσει ξανά φιλολαϊκό και κοινωνικό πρόσωπο στο κόμμα αυτό και να απομονώσει τους μεταλλαγμένους σοσιαλδημοκράτες που επικυριαρχούσαν. Τον εγκατέλειψε όμως από τη στιγμή που δεν στήριξε ανεπιφύλακτα το Brexit, παίζοντας, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, το παιχνίδι των βρετανικών ελίτ.
  6. Είναι αξιοπρόσεκτο πόσο προβάλλουν τα συστημικά ΜΜΕ την μεγάλη εκλογική άνοδο των Σκωτσέζων εθνικιστών του SNP, που θα αποτελέσουν τον επόμενο μοχλό πίεσης του Συστήματος. Από αντίδραση στους Άγγλους, οι Σκωτσέζοι ψήφισαν παραμονή στην Ε.Ε., παραγνωρίζοντας ότι ο νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας της έχει τα ίδια γνωρίσματα με τον θατσερικό νεοφιλελευθερισμό που ερήμωσε οικονομικά τη Σκωτία και έδωσε τροφή στο κίνημα για την ανεξαρτησία της, που ήταν αμελητέα δύναμη πριν ανέβει η Θάτσερ στην εξουσία.
  7. Όμως, προϋπόθεση για να φέρει βελτίωση το Brexit, είναι η επούλωση των πληγών που έφερε ο Θατσερισμός στη Χώρα, με την εξαθλίωση ευρύτατων λαϊκών στρωμάτων, αλλά και περιφερειών της Αγγλίας, όπως και της Σκωτίας. Με την καταπολέμηση της ανισότητας, την αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και την ουσιαστική ανακούφιση των αδικημένων λαϊκών στρωμάτων και περιφερειών. Όλα αυτά τα υποσχέθηκε ο νικητής των εκλογών Μπόρις Τζόνσον, αλλά ταυτόχρονα υπόσχεται επιπλέον παροχές και στην οικονομική Ολιγαρχία. Θα κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στην εύνοια προς την Ολιγαρχία και στην κοινωνική συνοχή. Εάν δεν δώσει το βάρος στη τελευταία, τότε θα κινδυνεύσει άμεσα και η εθνική συνοχή της χώρας του, από τις αποσχιστικές τάσεις στη Σκωτία, στη Βόρειο Ιρλανδία και στην Ουαλία. Και θα δοθεί η ευκαιρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση να τρομοκρατεί όσους θέλουν να την εγκαταλείψουν.
  8. Η Χ.Δ. είναι αντίθετη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι, αυτή, όπως έχει εκτιμήσει το Η’ Συνέδριο του 2015, «λειτουργεί ως υπηρέτης του μεγάλου χρηματοπιστωτικού Κεφαλαίου και ως μηχανισμός εξαθλίωσης των λαών». Κατά συνέπεια, δεν συμφωνούμε με λογικές εθνικιστικές και ξενοφοβικές που διατυπώθηκαν από μερίδα οπαδών του Brexit, τόσο στο ίδιο το Συντηρητικό Κόμμα, όσο και από συμμάχους του έξω από αυτό, όπως ο Νάιτζελ Φάρατζ. Αντίθετα, τάσσεται υπέρ μιας νέας μορφής πανευρωπαϊκής συνεργασίας, «στη βάση της εθνικής κυριαρχίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της διεθνούς αλληλεγγύης των λαών». (Θ’ Συνέδριο Χ.Δ. 2019)
  9. Η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας, που προάγεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι μια πολιτική κατεξοχήν αντιχριστιανική, η οποία στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού, θεμελίου της Ε.Ε. ήδη με βάση την ιδρυτική συνθήκη της Ρώμης, εγκαθιδρύει το νόμο της ζούγκλας και του κοινωνικού δαρβινισμού, ευνοεί την κυριαρχία των ισχυρών επί των «ελαχίστων», τον πλουτισμό μιας μικρής μειοψηφίας εχόντων σε βάρος των πολλών και την αποδυνάμωση του κοινωνικού Κράτους που κατοχυρώνει την αξιοπρεπή διαβίωση των πολιτών.
  10. Με αυτές τις επισημάνσεις η Χ.Δ. εκτιμά το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών καταρχήν ως μια θετική εξέλιξη, η οποία θα μπορούσε να είναι αφετηρία για την αντικατάσταση της Ε.Ε. από μια καινούργια δομή πανευρωπαϊκής συνεργασίας, στη βάση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της διεθνούς αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Από το Γραφείο Τύπου της Χ.Δ.

Σήμερα, 14 Δεκεμβρίου, ανακοινώθηκε από τον προκαθήμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας που αναγνωρίσθηκε ως αυτοκέφαλη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ότι οι δύο σχισματικές δομές που ουσιαστικά την συναποτέλεσαν ένα χρόνο πριν, το αυτοαποκαλούμενο “Πατριαρχείο του Κιέβου” και η “Ουκρανική Αυτοκέφαλη Εκκλησία” έπαψαν να υφίστανται ως νομικά πρόσωπα. Ποια είναι, όμως, η κατάσταση στην Ουκρανία; 

Με βάση τα στοιχεία της 1ης Ιανουαρίου 2017 της διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων και Εθνοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού της Ουκρανίας, η κατάσταση είχε τότε ως εξής:

Ενεργές θρησκευτικές κοινότητες (ενορίες) Μοναστήρια    Κληρικοί       Μέσα Ενημέρωσης
(Αυτόνομη) Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία-Πατριαρχείο Μόσχας  12.079 208 10.289 135
“Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία-Πατριαρχείο Κιέβου” (Υπό τον “Πατριάρχη” Φιλάρετο Ντενισένκο) 4.790 60 3.479 48
“Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία” (Υπό τον “Αρχιεπίσκοπο” Μακάριο Μάλετιτς) 1131 13 709 12
Σύνολο των δύο σχισματικών οντοτήτων που στη συνέχεια αυτοδιαλύθηκαν και συναποτέλεσαν την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, η οποία έλαβε Τόμο Αυτοκεφαλίας το 2019. Στον νέο οργανισμό προσχώρησαν δύο Μητροπολίτες του Πατριαρχείου Μόσχας και πεντακόσιες ενορίες, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται.  5.921 73 4.188 60

Γίνεται απ’ όλους δεκτό ότι η υπό το Πατριαρχείο Μόσχας Ουκρανική Εκκλησία είχε και εξακολουθεί να έχει στη δικαιοδοσία της τις περισσότερες ενορίες και τους περισσότερους κληρικούς, και είναι υπερδιπλάσια ως οργανισμός, σε σχέση με αυτούς που συναποτέλεσαν το νέο εκκλησιαστικό οργανισμό.

Παρ’ όλα αυτά, ουκρανικές δημοσκοπήσεις επέμεναν ότι η πλειοψηφία των Ορθοδόξων Ουκρανών στήριζε τους σχισματικούς. Ακόμα και αν δεν αμφισβητηθεί η αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η κανονική Εκκλησία, λόγω των δεσμών της με το Πατριαρχείο Μόσχας, έχει μπει στο στόχαστρο των Ουκρανών εθνικιστών ως “ρωσική 5η φάλαγγα”, ιδίως μετά την προσάρτηση της Κριμαίας και την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στο Ντονμπάς.

Σε άρθρο της δημοσιογράφου Σβιτλάνα Μπόικο με τίτλο “Το Φανάρι ανησυχεί για το μέλλον της Ουκρανικής Εκκλησίας” (αγγλόφωνος ιστότοπος “New Eastern Europe” 31.10.2019), η οποία πριν την έκδοση του Πατριαρχικού Τόμου ήταν μέλος του υπό τον Φιλάρετο “Πατριαρχείου Κιέβου” και ήδη δηλώνει μέλος της νεοσύστατης αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, “Οι εορτασμοί του εκχριστιανισμού της αρχαίας Ρωσίας του Κιέβου έδειξαν ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας έχει πολύ μεγαλύτερη υποστήριξη απ’ ο,τι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Περίπου 300.000 λαού μετείχαν στη λιτανεία που οργάνωσε η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας [στις 27 Ιουλίου], ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας συγκέντρωσε αντίστοιχα [στις 28 Ιουλίου] περίπου 10.000 -20.000 κόσμο. Ακόμα λιγότερους από τους 65.000 που συγκέντρωσε μόνο του το Πατριαρχείο Κιέβου πέρσι.” 

     Τούτο αποδίδεται στη διαφοροποίηση του αναγνωρισθέντος ως “επίτιμου Πατριάρχη” Φιλάρετου Ντενισένκο, ο οποίος εκ των υστέρων διαφώνησε με πολλές προβλέψεις του Πατριαρχικού Τόμου.

Φωτο: Πάνω:  Από τη λιτανεία της 27ης Ιουλίου για τον εορτασμό της 1031ης επετείου του εκχριστιανισμού της αρχαίας Ρωσίας του Κιέβου, της υπό το Πατριαρχείο Μόσχας αυτόνομης Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας [ Από την ιστοσελίδα της] . Αριστερά: Από τη λιτανεία  της 28ης Ιουλίου για τον ίδιο εορτασμό από την νεοπαγή Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, με πολύ μικρότερη συμμετοχή.[Από την επίσημη ιστοσελίδα της].    

του Παν. Λαφαζάνη*

 

Το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών αποτελεί ένα μεγάλο πολιτικό, οικονομικό και γεωστρατηγικό σεισμό για  την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις βρετανικές εκλογές δεν νίκησε τόσο ο Τζόνσον και το συντηρητικό πρόγραμμά του όσο θριάμβευσε η αποφασιστική επιθυμία του βρετανικού λαού να απαλλαγεί από την δεσποτική γραφειοκρατία των Βρυξελλών και την Γερμανική Ευρώπη με άμεση και καθαρή έξοδο από την ολοκληρωτική Ε.Ε.

Η μεγάλη ήττα του Τζ. Κόρμπιν και των Εργατικών δεν φαίνεται να αντιπροσωπεύει τόσο την απόρριψη του οικονομικοκοινωνικού προγράμματος τους όσο την αποδοκιμασία της ερμαφρόδιτης  και δυσνόητης στάσης τους στο Brexit.

Η ηγεσία του Εργατικού κόμματος διέπραξε τεράστιο σφάλμα που άφησε τον Τζόνσον και τους Συντηρητικούς να οικειοποιηθούν το Brexit  και να εκμεταλλευθούν τα πατριωτικά και δημοκρατικά αισθήματα του βρετανικού λαού, ο οποίος έβλεπε ότι οι επιλογές των Βρυξελλών και η Γερμανική επικυριαρχία πνίγουν την ανάπτυξη και την δικαιοσύνη στην Ε.Ε.

Τα πρώτα πολιτικά οικονομικά μηνύματα για την μετά Brexit πορεία της Βρετανίας φαίνεται να διαψεύδουν τους γνωστούς  καταστροφολογικούς κύκλους που προέβλεπαν για την οικονομία της λιμούς, σεισμούς και καταστροφές με μια οριστική απόφαση εξόδου από την Ε.Ε. Αντίθετα, για την εκτός Ε.Ε Βρετανία μπορούν να ανοίξουν νέοι οικονομικοί και εμπορικοί ορίζοντες, οι οποίοι αν μπορούσαν να αξιοποιηθούν με κατάλληλες στρατηγικές επιλογές, θα βοηθούσαν σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη, στην ευημερία του βρετανικού λαού και στην κοινωνική δικαιοσύνη, κάτι που θα ήταν αδύνατον εντός της Ε.Ε.

Ο θρίαμβος του Brexit αντιπροσωπεύει ένα συντριπτικό πλήγμα για την Ε.Ε, η οποία χωρίς την Βρετανία είναι, σχεδόν, αδιανόητο να υπάρξει.

Η πρόβλεψη ότι η έξοδος της Βρετανίας μπορεί να σημάνει την αρχή του τέλους για την ψευδεπίγραφη Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι εκτός πραγματικότητας, πολύ περισσότερο που η Ε.Ε αντιμετωπίζει βαθύτατη κρίση και βαθιές διαιρέσεις, μακρόχρονη οικονομική καχεξία, μεγάλες οικονομικές αποκλίσεις και ανισότητες, αδιαφανείς ολοκληρωτικές επιλογές, σκληρή λιτότητα, σκληρό νεοφιλελευθερισμό και την καταθλιπτική γερμανική επικυριαρχία.

Το μήνυμα του Brexit για την Ελλάδα είναι καθοριστικό.

Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει στο δρόμο του δικού της Grexit, αν θέλει να ξεφύγει από τη θηλιά της νεοαποικιοκρατίας, της οικονομικής στασιμότητας, του ξεπουλήματος της χώρας, της αέναης λιτότητας, της τελικής παραγωγικής αποδιάρθρωσης και των κινδύνων εθνικού ακρωτηριασμού με την Ε.Ε να περιορίζεται στα λόγια, ενώ στην πράξη θα κάνει τον “Πόντιο Πιλάτο” στο νεοτουρκικό επεκτατισμό.

Για όσους καταφεύγουν τώρα στο επιχείρημα πως η Ελλάδα δεν είναι Βρετανία, τους απαντάμε.

Αν ο βρετανικός λαός αισθάνεται μια φορά την ανάγκη του Brexit, για τον ελληνικό λαό, όταν φτωχοποιείται και βλέπει την ελληνική οικονομία να παραλύει στη “φυλακή” του ευρώ και της ενιαίας πνιγηρής αγοράς, το Grexit είναι χίλιες φορές πιο αναγκαίο και απαραίτητο.

Αν η Βρετανία με την ισχυρή παραγωγική και τεχνολογική βάση θεωρεί απαραίτητο για το μέλλον της το Brexit, για την Ελλάδα, που ευρώ, Ε.Ε και νεοφιλελευθερισμός έχουν διαλύσει παραγωγικά την χώρα και της ετοιμάζουν την χαριστική βολή, το αίτημα του Grexit γίνεται χίλιες φορές πιο επιτακτικό αν θέλουμε να στήσουμε μια παραγωγική οικονομία, να αποκτήσουμε την ανεξαρτησία μας και να εφαρμόσουμε μια ανεξάρτητη πολιτική για την ανάπτυξη και την ασφάλεια μας.

Αν η Ελλάδα των Βρυξελλών, της Γερμανίας και του χρηματιστικού κεφαλαίου δεν έχει κανένα μέλλον, η ανεξάρτητη και προοδευτική Ελλάδα ενός αποφασισμένου λαού που θέλει να είναι ελεύθερος, είναι η μόνη απάντηση ελπίδας και προοπτικής.

*Πρώην επικεφαλής της “Λαϊκής Ενότητας”. 

Με δελτίο τύπου της 11.12.2019, ἡ Ἱερὰ Μονὴ Σινᾶ διαψεύδει αὐστηρὰ καὶ κατηγορηματικὰ ἀνάρτηση τοῦ ἱστολογίου “oukraniko.blogspot.com”, στὴν ὁποία τίθεται τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσο κατὰ τὴν πανήγυρη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς “Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Δαμιανὸς ἀπέκλεισε τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας;” Τὸ ἱστολόγιο συνδέει τὴ μὴ παρουσία ἀλεξανδρινῶν ἀρχιερέων κατὰ τὴν πανήγυρη τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης μὲ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας ἀναγνώριση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἡ ὁποία δημιουργήθηκε μὲ τὸν πρόσφατο πατριαρχικὸ Τόμο.

 

Χαρακτηρίζει τὸ περιεχόμενο τῆς άνωτέρω ἀνάρτησης  “ὡς φαίνεται σὲ διατεταγμένη ὑπηρεσία” καὶ “ἀνυπόστατες εἰκοτολογίες”. Σύμφωνα μὲ τὸ δελτίο τύπου, ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι στὸν ἐφετεινὸ ἑορτασμὸ προσκλήθηκε ὁ Μητροπολίτης Ἰωαννίνων κ. Μάξιμος, προσκεκλημένος ἤδη ἀπὸ τὶς 7 Ἀπριλίου, ὅταν εἶχε χοροστατήσει στὴ Θεία Λειτουργία κατὰ τὴν Δ΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν στὸ Σιναϊτικὸ Μετόχιο Ἰωαννίνων.

“Ὡς ἐκ τούτου, δὲν ἐστάλησαν οἱ καθιερωμένες προσκλήσεις στὰ Πατριαρχεῖα Ἀλεξανδρείας καὶ Ἱεροσολύμων, τὰ ὁποῖα ἡ Ἱ. Μονὴ Σινᾶ τιμᾶ καὶ σέβεται ὑπερβαλλόντως, ίδίως τοὺς Σεπτοὺς καὶ ἁγίους Προκαθημένους αὐτῶν (…). Συνεπῶς, ἡ παρουσία τοῦ Σεβ.  Ἀρχιεπισκόπου Ἑλενουπόλεως κ.κ. Ἰωακεὶμ στὴν Πανήγυρη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἦταν ἰδιωτική. Δὲν προσεκλήθη ίδιαιτέρως, ὅπως καὶ δὲν ἀπεκλείσθη κανείς τῆς Ἱ.Πανηγύρεως ἐκ τῶν ἐν θέματι δύο παλαιφάτων Πατριαρχείων“.

Ἐξάλλου, ὅπως διευκρινίζεται, “Κατὰ τὸ τυπικὸ τὸ ὁποῖο τηρεῖ ἡ Ἱ. Μονή, τὰ Δίπτυχα τῶν Προκαθημένων μνημονεύονται μόνον χοροστατοῦντος Προκαθημένου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας ἢ ἐπὶ Ἀρχιερατικοῦ Συλλειτούργου στὸ ὁποῖο προεξάρχει ἐκπρόσωπος Προκαθημένου. Συνεπῶς, κατὰ τὸ τυπικὸ τῆς Ἱ. Μονῆς δὲν προβλέπεται ἐκφώνηση Διπτύχων”.   

Τὸ δελτίο τύπου καταλήγει μὲ τὴν ἀναφορὰ ὅτι “Στὸ Σινᾶ δὲν ὑπάρχουν φαντάσματα!”.

Ὀρθὰ διαψεύδει ἡ Ἱερὰ Μονὴ τὴν ἀπόπειρα νὰ ἐμφανισθεῖ ὅτι τάσσεται κατὰ τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας.

Παραμένει,πάντως γεγονός, ὅτι δίπτυχα δὲν ἀναγνώσθηκαν. Καί, ἐνδεχομένως, δὲν θὰ ἀναγνωσθοῦν γιὰ καιρό…

 

 

 

 

Τη μεγαλύτερη νίκη του κόμματός του εδώ και δεκαετίες πέτυχε ο απερχόμενος Βρετανός Πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον στις χτεσινές εκλογές. Με όλα σχεδόν τα αποτελέσματα καταμετρημένα, το Συντηρητικό Κόμμα εξασφαλίζει τουλάχιστον 363 έδρες στο Κοινοβούλιο, 47 περισσότερες από την προηγούμενη εκλογή, που τού δίνουν άνετη απόλυτη πλειοψηφία 37 εδρών. Ψήφους 13.941.200 και ποσοστό 43,6% .

Το Εργατικό Κόμμα υπέστη πανωλεθρία, εξασφαλίζοντας 203 έδρες και με απώλεια 59 εδρών. Οι εργατικοί πλήρωσαν την επαμφοτερίζουσα θέση τους σε σχέση με την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού έχασαν παραδοσιακά τους ” προπύργια” σε όσες περιοχές είχαν ψηφίσει Brexit στο Δημοψήφισμα του 2016. Έλαβε ψήφους 10.292.054 και ποσοστό 32,2% .

Όλος αυτός ο κόσμος που ψήφιζε Εργατικούς, αντιλήφθηκε ότι στην πραγματικότητα, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μηχανισμός εδραίωσης του νεοφιλελευθερισμού, διεύρυνσης των ανισοτήτων και αποκλεισμού κάθε απόπειρας αποκατάστασης του κοινωνικού κράτους.

Το οποίο δεσμεύονται να αποκαταστήσουν οι Συντηρητικοί μετά την απομάκρυνση από την Ε.Ε., δείχνοντας ένα πιο κοινωνικό πρόσωπο σε σχέση με τη θατσερική περίοδο.

Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν είχε αναδειχθεί στην αρχηγία του κόμματός του με στόχο να του ξαναδώσει το κοινωνικό και φιλολαϊκό του πρόσωπο, βρίσκοντας μαζική στήριξη στα μέλη. Παραγνώρισε το γεγονός ότι ο κοινωνικός και οικονομικός προσανατολισμός της Ευρωπαϊκή; Ένωσης ακυρώνει το πρόγραμμα του κόμματός του, στο οποίο ο ίδιος είχε δώσει προχωρημένες θέσεις στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πλήρωσε ακριβά την ουσιαστική προσχώρηση του κόμματός του στις λυσσαλέες απόπειρες των βρετανικών ελίτ να αποτρέψουν την εφαρμογή της λαϊκής ετυμηγορίας για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2016. Αλλά και την άρνησή του ο ίδιος να πάρει σαφή θέση επί του θέματος, ενώ ταυτόχρονα δεν απέκλειε τη διενέργεια δεύτερου δημοψηφίσματος.

Αντίθετα, ο σαφής και συνεπής του προσανατολισμός στο ζήτημα της εξόδου από την Ε.Ε., έδωσε τη μεγάλη νίκη στον Μπόρις Τζόνσον, ο,τι κι αν κανένας του προσάψει σε σχέση με άλλες θέσεις του.