• ΕΠΙΣΚOΠOΣ ΑΣΣOΥ ΤΙΜOΘΕOΣ

– Και εσείς, ένας Ινδιάνος, πώς περάσατε την πόρτα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και μάλιστα φτάσατε να γίνετε επίσκοπος; Η ερώτηση στον συνεντευξιαζόμενο Ορθόδοξο επίσκοπο της Ιεραποστολής στην Κολομβία, Άσσου Τιμόθεο. Και η απάντηση (Καθημερινή, 21/11):
– Εντελώς τυχαία (γελάει). Θα ήμουν δέκα χρόνων και έτυχε να δείξουν στην τηλεόραση τους ηγέτες των τότε «Αδεσμεύτων» που είχαν επισκεφθεί την Κολομβία, ανάμεσά τους και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος. Φυσικά δεν τον ήξερα. Τον είδα σε μια ασπρόμαυρη τηλεόραση της θείας μου σε ένα χωριό –δεν υπήρχαν τότε πολλές τηλεοράσεις– και εκεί αντίκρισα έναν με μαύρα ράσα, με πανoκαλύμμαυχο και εγκόλπια – με εντυπωσίασε. Ρώτησα έναν καθολικό παπά και μου είπε ότι είναι ένας αρχιερέας, επίσκοπος από μια Εκκλησία που λέγεται ορθόδοξη. Μάλιστα μου τόνισε ότι η Εκκλησία αυτή είναι αιρετική, έχει φύγει από την κανονικότητα. Όμως ένας άλλος, αγγλικανός ιερέας, μου εξήγησε ότι η Καινή Διαθήκη έχει γραφτεί στα ελληνικά και ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η μήτρα όλων. Μου μίλησε μάλιστα και για έργα πατέρων. Από εκεί λοιπόν, από τον Μακάριο, ξεκίνησε η δική μου πορεία.
Και παρακάτω: 
– Eτυχε να συζητήσετε με τον Φιντέλ (Κάστρο) για τη θρησκεία;
– Αρκετές φορές. Του είχα χαρίσει και ένα βιβλίο με τους λόγους του Μεγάλου Βασιλείου για τους πλούσιους και τους φτωχούς. Για να καταλάβετε, ο Φιντέλ σε μία από εκείνες τις ατέλειωτες ομιλίες του, είπε ότι ο μεγαλύτερος πόλεμος ενός ανθρώπου είναι με τον εαυτό του. Αυτό δεν είναι αντίθετο με την Ορθοδοξία. Είχε δίκιο ο Φιντέλ που έλεγε ότι δεν περιμένουμε να αλλάξει ιδεολογικά ο κόσμος. Οι ιδεολογίες δεν θα φέρουν αυτή την αλλαγή που ο κόσμος περιμένει. Η Ορθοδοξία απευθύνεται στο εσωτερικό του ανθρώπου, στο οντολογικό. Λέει πως δεν
μπορεί να αλλάξει ο κόσμος μόνο από αυτό που σκέπτομαι, αλλά πρωτίστως από αυτό που αισθάνομαι.
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι ιεραπόστολος στη ζούγκλα;
– Να σας πω. Εμείς ξεκινήσαμε από το μηδέν. Το 2000 ήμασταν μόνο δύο χριστιανοί ορθόδοξοι στην Κολομβία. Πλέον έχουμε εννέα ενορίες υπό το ωμοφόριο του σεβασμιωτάτου Αθηναγόρα και τώρα είμαστε 1,5 εκατ. στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, Κολομβία, Βενεζουέλα και Καραϊβική. Ντόπιοι όλοι. Έως το 2000 η Ορθοδοξία ήταν άγνωστη στην Κολομβία. Σήμερα συμμετέχουμε σε όλες τις πλευρές της δημόσιας ζωής της χώρας. Μιλάμε
τακτικά στην τηλεόραση, μεσολαβούμε σε θέματα ειρήνης, έχουμε, θα έλεγα, έναν σημαντικό ρόλο στη δημόσια ζωή της Κολομβίας, σε όλους τους ανθρώπους, ορθοδόξους και μη. Γενικά όλοι οι άνθρωποι έχουν ακούσει κάτι για την Ορθοδοξία στην Κολομβία, έστω το όνομά της. Και από εκεί έρχεται η όρεξη να τη γνωρίσουν περισσότερο.
– Το κράτος σάς βάζει εμπόδια στο έργο σας;
– Όχι, άλλα είναι τα εμπόδια: οι αποστάσεις. Να φανταστείτε ότι εγώ διακονώ δύο χώρες, Κολομβία και Βενεζουέλα. Μέχρι πριν από δύο χρόνια ταξίδευα με τη συγκοινωνία, δεν είχα αυτοκίνητο. Τώρα αγοράσαμε ένα μικρό αμάξι και ταξιδεύουμε από την Μπογκοτά στο Καράκας, τέσσερις μέρες συνεχώς. Έχουμε ενορίες που χρειάζεσαι 10-15 έως και 24 ώρες για να φθάσεις. Δώδεκα ώρες θέλουμε για το Μεντεγίν. Υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες.
– Είπατε για το Μεντεγίν, που είναι γνωστό παγκοσμίως για τα καρτέλ ναρκωτικών. Οι συμμορίες, τα καρτέλ της κοκαΐνης, οι συγκρούσεις των παραστρατιωτικών ομάδων, όλα αυτά πώς τα αντιμετωπίζει η Εκκλησία εκεί;
– Η Εκκλησία εκπέμπει μήνυμα αγάπης. Στην Κολομβία με τα ναρκωτικά εμπλέκεται το πολύ ένα 5% του πληθυσμού. Η εικόνα που μεταδίδεται προς τα έξω είναι λάθος και θα σας πω γιατί. Δυστυχώς εμείς εκεί έχουμε περιοχές όπου φύεται μόνο του αυτό το δέντρο. Αυτό το γνωρίζει καλύτερα ο «Μόγλης», ο οποίος κατάγεται
από ένα χωριό στη ζούγκλα που λέγεται Σαν Μαρτίν. Άλλο το δέντρο, άλλο η κόκα και άλλο η κοκαΐνη. Και όσοι παράγουν ή συμμετέχουν στην κατεργασία της είναι ένα 2,5%, και πολύ λέω. Ζουν και εργάζονται στα βάθη της ζούγκλας, θέλεις εννέα ώρες να φθάσεις σε αυτές τις περιοχές μέσα στα βουνά. Δεν θα τους βρεις στις πόλεις και στα χωριά. Το μεγάλο πρόβλημα της Κολομβίας είναι ο εμφύλιος πόλεμος. Έχουμε αντάρτικα της Αριστεράς, έχουμε όμως και παραστρατιωτικούς. Συγκρούονται μεταξύ τους όλοι αυτοί και ο στρατός πολεμάει εναντίον όλων. Βέβαια, αν έρθει κάποιος στην Κολομβία δεν θα το αισθανθεί, η Κολομβία είναι σε έκταση σχεδόν δέκα
φορές η Ελλάδα, με πληθυσμό  κοντά στα 60 εκατομμύρια.

ΠΗΓΗ: “Καθημερινή”

«Ὢ χάρη! Ὢ φιλανθρωπία ποὺ μὲ λόγια δὲν μπορεῖ νὰ περιγραφεῖ! Καὶ μὲ φαρισαίους συνεστιᾶται καὶ τοὺς τελῶνες δὲν ἀποδιώχνει καὶ μὲ πόρνες συναναστρέφεται καὶ μὲ τὴ Σαμαρείτιδα συνομιλεῖ καὶ στὴ Χαναναία ἀπευθύνει τὸ λόγο καὶ στὴν αἱμορροούσα τὴν ἄκρη τοῦ ἱματίου του παραχωρεῖ. Ναί, διότι εἶναι ἰατρὸς τῶν παθῶν γιὰ ὅλους, προκειμένου τοὺς πάντες νὰ ὠφελήσει, πονηροὺς καὶ ἀγαθούς, ἀχάριστους καὶ εὐγνώμονες. Ἔτσι καὶ τώρα, καλεσμένος ἀπὸ τὸν φαρισαῖο μπαίνει σὲ σπίτι ποὺ μέχρι τότε ἦταν γεμάτο κακία. Διότι ὅπου φαρισαῖος, ἐκεῖ πονηρίας ὁρμητήριο, ἁμαρτίας καταφύγιο, ὑπεροψίας ὑποδοχή. Ἀλλὰ ἀκόμα καὶ σὲ κατοικία σὲ τέτοια κατάσταση, δὲν ἀπαξιώνει ὁ Κύριος νὰ πάει. Εὔλογα. Διότι ὅπως ὁ ἥλιος τίποτα δὲν παθαίνει ἀπὸ τὸ σκοτάδι, ἀλλὰ ἀντίθετα, ἐξουδετερώνει ὅ,τι εἶναι ἀηδιαστικὸ χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ ἐπηρεάζεται, ἔτσι κι ὁ Χριστὸς ὡς ἥλιος δικαιοσύνης φτάνει σὲ κάθε ἐναγῆ καὶ βέβηλο τόπο καὶ μὲ τὶς ἀχτίδες τῆς ἀγαθότητας κατανικᾶ τὴ δυσώδη ἁμαρτία. Καμμία ὕβρη, μείωση ἢ μολυσμὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει τὸ λόγο τῆς θεότητας».

  • Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος Ἰκονίου, ἡ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμᾶται σήμερα, περιγράφει τὸ μέγεθος τῆς ἀγάπης καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ. Λόγος Δ’. «Εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ἁμαρτωλὸν, τὴν ἀλείψασαν τὸν κύριον μύρῳ καὶ εἰς τὸν φαρισαῖον. (PG 39, σελ. 65 – 89).
  • Ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος ἔζησε τὸν 4ο μ.Χ. αἰώνα καὶ ἔγινε ἐπίσκοπος Ἰκονίου τὸ 344 μ.Χ. .Ἦταν σύγχρονος τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν. Ἦταν κι αὐτὸς Καππαδόκης, σύγχρονος καὶ φίλος μὲ τὸν Μ. Βασίλειο, ὁ ὁποῖος τὸν ἐκτιμοῦσε ἰδιαίτερα. Μετεῖχε στὴ Β’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Ἐκοιμήθη εἰρηνικὰ τὸ 394 μ.Χ..

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΛΗ ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ

  • ΦOΡOΕΠΙΔΡOΜΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΕΣ ΠΕΡΙΚOΠΕΣ

του Γιάννη Ζερβοῦ

Ἡ ἀπόφαση τῆς κυβέρνησης Μητσοτάκη νὰ ἐπιβάλει στοὺς αὐτοαπασχολούμενους φορολογούμενους φορολογία ἐπὶ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος 10-15.000 εὐρώ ἐτησίως, ἀκόμα καὶ ἂν δὲν βγάζουν τόσα χρήματα, αἰφνιδίασε πολλούς, καὶ ἰδιαίτερα μεγάλο μέρος τῶν ἐνδιαφερομένων κλάδων, ποὺ σύμφωνα μὲ τὶς δημοσκοπήσεις, ψήφισαν μαζικὰ Νέα Δημοκρατία.
Δὲν θὰ ἔπρεπε ὅμως νὰ αἰφνιδιάσει τοὺς ἀναγνῶστες τῆς «Χ», ἀφοῦ ἡ ἐφημερίδα, μὲ κίνδυνο νὰ γίνει κουραστική, ὑπενθύμισε κατ’ ἐπανάληψη στοιχεῖα ποὺ ὑποβάθμισαν τὰ συστημικὰ ΜΜΕ, ἀλλὰ προδίκαζαν τὴν ἐξέλιξη αὐτή.
Σύμφωνα μὲ ρητὴ ἐκτίμηση στὸ κείμενο τῆς Ἔκθεσης Ἐνισχυμένης Ἀξιολόγησης Μαΐου 2022 τῆς Ε.Ε. γιὰ τὴν Ἑλλάδα (σελ. 27), «Ἡ νέα δημοσιονομικὴ πορεία συνεπάγεται κατὰ μέσο ὅρο σημαντικὰ ὑψηλότερο πρωτογενὲς πλεόνασμα σὲ σχέση μὲ τὰ δεδομένα τῆς προηγούμενης δημοσιονομικῆς παραδοχῆς. Ἡ ἐπίτευξη καὶ ἡ διατήρηση ἑνὸς μέσου πρωτογενοῦς πλεονάσματος 2,6% γιὰ σχεδὸν 40 χρόνια εἶναι ἐξαιρετικὰ φιλόδοξη καὶ θὰ ἀπαιτοῦσε δημοσιονομικὴ πειθαρχία ποὺ δὲν ἔχει προηγούμενο σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ κράτη μέλη τῆς ΕΕ.»
Ἐπιπλέον, ἡ χώρα μας, πέρα ἀπὸ τὸν πρόσθετο «ζουρλομανδύα» τῶν μνημονιακῶν δεσμεύσεων, δεσμεύεται ὅπως καὶ οἱ ὑπλοιπες χῶρες τῆς Εὐρωζώνης, ἀπὸ τὸ λεγόμενο «Σύμφωνο Σταθερότητας καὶ ἀνάπτυξης», τὸ ὁποῖο λειτουργεῖ ὡς ἐφαρμοστικὴ συμφωνία τῆς συνθήκης τοῦ Μάαστριχτ καὶ θέτει ἑνιαίους δημοσιονομικοὺς περιορισμούς, ἰδίως στὰ ἐλλείμματα καὶ στὸ ὕψος τοῦ δημοσίου χρέους. Πρὸς ἀνταπόκριση στὶς δεσμεύσεις αὐτές, ἀπαιτοῦνται θηριώδη πλεονάσματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἀντληθεῖ ἡ ἀποπληρωμὴ τοῦ χρέους καὶ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τοὺς πολίτες, εἴτε μὲ φοροεπιδρομές, εἴτε μὲ δυσβάστακτες περικοπὲς ἀποδοχῶν καὶ ὑπηρεσιῶν τοῦ κοινωνικοῦ κράτους.
Ὁ κ. Μητσοτάκης, μιλώντας στὴν ἔκθεση Θεσσαλονίκης, εἶχε τονίσει τὴν ἀναγκαιότητα τὸ σύμφωνο αὐτὸ νὰ τροποποιηθεῖ ριζικά. Πράγμα ποὺ δὲν φαίνεται νὰ γίνεται, μὲ τὴ Γερμανία καὶ τοὺς «δορυφόρους» της, νὰ ἐμμένουν νὰ μὴ θιγεῖ ὁ «πυρήνας» τοῦ Συμφώνου.
Ἐμεῖς, τόσο κατὰ τὸν προεκλογικὸ ἀγώνα τοῦ Μαΐου 2023, ὅσο καὶ στὴ συνέχεια, προειδοποιήσαμε νὰ μὴ ληφθοῦν ὑπόψη οἱ «γαλαντόμες» προεκλογικὲς ἐξαγγελίες τοῦ κυβερνητικοῦ κόμματος καὶ ἰδίως ἡ πεπλανημένη αἴσθηση ποὺ καλλιεργεῖται ὅτι ἐνσαρκώνει τὴ σιγουριὰ καὶ τὴν ἀποφυγὴ περιπετειῶν. Μιὰ αἴσθηση πὼς ὅ,τι καὶ νὰ γίνει, στὰ πλαίσια τῆς ἀτομοκρατούμενης κοινωνίας-πρότυπο τοῦ κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου μονόδρομου, ὅλοι κουτσά-στραβὰ θὰ ἐπιβιώσουμε ἐφόσον συμμορφωθοῦμε καὶ ψηφίζουμε τοὺς «ἐκλεκτοὺς» τῆς ἐπικυρίαρχης γραφειοκρατίας τῶν Βρυξελλῶν.
Πρὶν καλά-καλά ξεκινήσει ἡ δεύτερη προεκλογικὴ περίοδος, ἄρχίσε σταδιακὰ νὰ διαφαίνεται ἡ σκληρὴ πραγματικότητα ποὺ θὰ ζήσουμε ὡς χώρα καὶ ὡς κοινωνία, πίσω ἀπὸ τὰ πολύχρωμα “συννεφάκια” τῶν προεκλογικῶν ὑποσχέσεων τῶν συστημικών κομμάτων, ὑπὸ τύπον «συστάσεων» τῆς Κομισιόν. Μὲ δεδομένο ὅτι τὸ «διάλειμμα» τῶν τελευταίων ἐτῶν, ὅταν λόγω «Κορωναϊοῦ» εἶχαν ἀνασταλεῖ οἱ δημοσιονομικοὶ περιορισμοί, τελείωνε.
Σὲ δύο σύντομα σχόλια στὸ φύλλο τῆς 25.5.2023 τῆς «Χ» τονίζαμε:
Μετὰ τὸ «διάλειμμα», τί;
Ἡ ἄρση τῶν δημοσιονομικῶν περιορισμῶν τῆς Εύρωζώνης λόγω πανδημίας τελειώνει. Οἱ ἀπαιτήσεις γιὰ «πρωτογενῆ πλεονάσματα» στὴ βάση τοῦ Συμφώνου Σταθερότητας καὶ τῶν Μνημονίων ἐπιστρέφουν. Παρὰ τὰ περὶ τούτου ἀντίθετα παραπλανητικὰ δημοσιεύματα, ποὺ ἡ ἐφημερίδα μας ἀνέδειξε καὶ κατάγγειλε, τὸ δημόσιο χρέος παραμένει ὑψηλὸ καὶ ἡ ἐξόφλησή του δεσμεύει τὴ χώρα γιὰ δεκαετίες.
• Στὶς δύσκολες μέρες ποὺ ἔρχονται, ἐμεῖς –σὺν Θεῷ- θὰ εἴμαστε ἐδῶ, ἀνταποκρινόμενοι στὶς προσδοκίες ὅσων στηρίζουν τὸ Κίνημα ἐδῶ καὶ ἑβδομήντα χρόνια, ἀλλὰ καὶ στὶς προσδοκίες τῶν γενναίων ποὺ μᾶς παραστάθηκαν καὶ μᾶς ψήφισαν προχτές. (Ἀπὸ τὴ στήλη “ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ”)
Ἀκόμα νωρίτερα, στὴν ἀπὸ 22.8.2022 ἀνακοίνωση τῆς ΧΔ μὲ τὴν ὁποία ξεσκεπάζαμε τὸν ἐμπαιγμὸ κυβέρνησης καὶ ἀντιπολίτευσης περὶ δῆθεν λήξης τῶν Μνημονίων, τονίζαμε ὅτι ὄχι μόνον αὐτὰ δὲν ἔχουν λήξει, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἐπιπλέον δεσμεύσεις ἦταν σὲ ἐκκρεμότητα:
«Παραμένουν καὶ ἄλλες δεσμεύσεις σὲ ἐκκρεμότητα. Ὅταν αὐτὲς μεταφραστοῦν σὲ νόμους, θὰ διαπιστώσουμε κατὰ πόσο νέες δυσάρεστες καὶ ὀδυνηρὲς «ἐκπλήξεις» μᾶς περιμένουν. Ἰδίως στὴν περίπτωση ποὺ ἐφαρμοστεῖ ξανὰ ὡς ἔχει τὸ «Σύμφωνο Σταθερότητας καὶ Ἀνάπτυξης», πρέπει νὰ ἀναμένονται νέα ἐπαχθῆ μέτρα.»
Ἡ Κυβέρνηση ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ θὰ ἀναζητεῖ πόρους γιὰ νὰ καλύψει τὰ… «πλεονάσματα», ἰδίως ὅταν δὲν θὰ ξεπουλιοῦνται μὲ ἱκανοποιητικὴ συχνότητα τὰ «ἀσημικὰ» τῆς χώρας, ὅπως ἤδη οἱ μετοχὲς τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας ποὺ εἶχε στὴν ἰδιοκτησία του τὸ «Ὑπερταμεῖο».
Κατὰ συνέπεια, ἂς μὴν ἐκπλήσσεται κανεὶς ἀπὸ τὶς «κεραμίδες», οἱ ὁποῖες θὰ ἐμφανίζονται σὲ αὐξημένη συχνότητα, ὅπως τὰ ἔντονα καιρικὰ φαινόμενα στὰ πλαίσια τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς. Ἀνὰ πᾶσα στιγμή, πολίτες ποὺ ἔχουν τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ἐπιβιώνουν, μπορεῖ νὰ πληροφορηθοῦν ὅτι ἦρθε ἡ σειρά τους γιὰ τὸ «σφαγεῖο» καὶ τὴν καταδίκη τους νὰ μείνουν στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας.
Πρέπει νὰ γίνει ἀντιληπτὸ ὅτι τὸ αἴτημα γιὰ ἀμφισβήτηση τοῦ νεοφιλελεύθερου μονόδρομου καὶ τὴν πρόταση γιὰ μιὰ ἄλλη πορεία δὲν εἶναι οὔτε ἐξεζητημένο, οὔτε ὑπερβολικό. Εἶναι προϋπόθεση ἐπιβίωσής μας, ὡς κοινότητας καὶ τοῦ καθενὸς/καθεμιᾶς ξεχωριστά.
Γιὰ νὰ μπεῖ τέλος στὶς ἐπαχθεῖς δεσμεύσεις, πρέπει νὰ βροῦμε τὸ σθένος νὰ «τελειώσουμε» πολιτικὲς καὶ Μνημόνια ποὺ τὶς ἐπιβάλλουν καὶ τὴ δύναμη νὰ χαράξουμε μιὰν ἄλλη πορεία.
Ὅπως τονίζεται στὴν ἀπὸ 22.8.2022 ἀνακοίνωση τῆς ΧΔ: «Τὰ Μνημόνια θὰ τελειώσουν, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ τελειώσει καὶ ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐπιβάλλει καὶ διαιωνίζει τοὺς ἐπαχθεὶς ὄρους τούς. Προϋπόθεση γι’ αὐτὸ εἶναι ἡ πλήρης ἀποκατάσταση τῆς ἐθνικῆς καὶ λαϊκῆς κυριαρχίας καθὼς καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ τῆς χώρας ἀπὸ κάθε δυνατότητα ξένης δύναμης νὰ ἐκβιάζει καὶ νὰ ἐπιβάλλει πολιτική. Ὅταν ἡ ἐκλεγμένη κυβέρνηση τῆς χώρας θὰ μπορεῖ δίνοντας λογαριασμὸ μόνο στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ποὺ τὴν ψηφίζει, νὰ καταργήσει ὅλους τοὺς ἐπαχθεὶς μνημονιακούς νόμους καὶ νὰ ἀσκήσει πλήρως δημοσιονομικὴ πολιτική.»

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2023

ΦOΡOΕΠΙΔΡOΜΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΕΣ ΠΕΡΙΚOΠΕΣ

Θυσίες για Σύμφωνο Σταθερότητας

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 23  Νοεμβρίου 2023 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ».  Στὸ κύριο ἄρθρο  τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων: «…Ἡ Κυβέρνηση ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ θὰ ἀναζητεῖ πόρους γιὰ νὰ καλύψει τὰ… «πλεονάσματα», ἰδίως ὅταν δὲν  θὰ ξεπουλιοῦνται μὲ ἱκανοποιητικὴ συχνότητα τὰ «ἀσημικὰ» τῆς χώρας, ὅπως ἤδη οἱ μετοχὲς τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας ποὺ εἶχε στὴν ἰδιοκτησίατου τὸ «Ὑπερταμεῖο». Κατὰ συνέπεια, ἂς μὴν ἐκπλήσσεται κανεὶς ἀπὸ τὶς «κεραμίδες», οἱ ὁποῖες θὰ ἐμφανίζονται σὲ αὐξημένη συχνότητα, ὅπως τὰ ἔντονα καιρικὰ φαινόμενα στὰ πλαίσια τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς……….…»

Ὅλο τὸ ἄρθρο ἐδῶ

Γραφτεῖτε συνδρομητές

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

Την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου, 70ή επέτειο της ιδρυτικής πράξης της ΧΔ, και ώρα 18.30, σας καλούμε όλοι μαζί να γιορτάσουμε και να τιμήσουμε το γεγονός στο γραφείο μας στην Αθήνα, Ακαδημίας 78Δ 5ος όροφος, όπου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα:

70 χρόνια αγώνες με το Ευαγγέλιο κατά της τυραννίας και της κοινωνικής αδικίας

Θα γίνει αναδρομή της 70χρονης πολιτικής παρέμβασης του Κινήματος και η ανάδειξη της σημασίας της στις σύγχρονες συνθήκες.

Ομιλητές: Γιάννης Ζερβός Πρόεδρος

Κωνσταντίνος Μπλάθρας Διευθυντής της “Χ”

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις και άλλων αδελφών και συζήτηση.

Ενόψει της 50ής επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Οι εξεγερμένοι του Πολυτεχνείου κάνουν σύνθημα χωρίο του Ευαγγελίου,

Αυτά τα τρία ορόσημα ήταν τα συνθήματα του Πολυτεχνείου 1973. Ήταν ορόσημα και όχι σλόγκαν και τοποθέτηση προϊόντος πολιτικού μάρκετινγκ. Η εξέγερση εκείνη κλείνει σήμερα 50 χρόνια.

Το ψωμί είναι, όπως έγραφε ο μεγάλος Νικολάι Μπερντιάγιεφ, το «σύμβολο της οικονομίας», δηλαδή των οικονομικών αγαθών. Η επάρκεια σε οικονομικά αγαθά ήταν σημαντική εξαιρετικά για την Εκκλησία, ακόμη και από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης. Σε τέτοιο βαθμό που αυτός που αποστερούσε το μισθό του εργαζόμενου ανθρώπου –όπως όλοι όσοι μπορούσαν έπρεπε να είναι- ήταν σαν δολοφόνος που προέβαινε σε αιματοχυσία: «εκχέων αίμα ο στερών μισθόν μισθίου»! Ποιος σήμερα μπορεί να μιλήσει για βιοτική επάρκεια, με ανεργία που δεν έχει επανέλθει ούτε 10 και πλέον χρόνια -μετά την τεταρτοκοσμική εκτίναξή της- σε προ κρίσης επίπεδα και υπερβαίνει και τυπικά το 10%; Με επιδόματα θλιβερά χαρτζιλίκια; Με μισθούς οι οποίοι δεν καλύπτουν ούτε βασικές ανάγκες των ίδιων των μισθωτών (σίτιση, στέγαση, ηλεκτρικό, νερό),  πόσω μάλλον εξαρτώμενων μελών (παιδιά, ηλικιωμένοι, μη-επιδοτούμενοι άνεργοι, ασθενείς, άποροι); Mε βασικά είδη που ανεβαίνουν λόγω της εξάρτησης της κυβέρνησης από τους μεγαλοεπιχειρηματίες 10% σε ένα μήνα;

Η παιδεία έχει γίνει χρησιμοθηρία και τεχνοκρατισμός. Οι νέες γενιές έχουν συνηθίσει από τα μικράτα τους σε αυτό που λένε «κουλτούρα του καλπασμού» (hustle culture): όλη μέρα πρέπει να είναι σαν τα αλόγατα που καλπάζουν. Γιατί; Προς εύρεση τυπικών προσόντων: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, Lower, Proficiency, πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό, μεταδιδακτορικό, παιδαγωγική επάρκεια, TOEFL, Photoshop, ECDL… Με ποιο σκοπό; Μα, για να… πιάσουν μια δουλειά. Οποιαδήποτε δουλειά! Εφεδρικός στρατός εργασίας!

Ήδη από το 1980 ο μεγάλος Γιώργος Ιωάννου («Μορφωτικά κάτεργα», 22/03/1980) ανησυχούσε βάσιμα για το ότι «όλος σχεδόν ο κόσμος που έχει παιδιά στο σχολείο παραπονιέται τα τελευταία χρόνια για το εξής: Τα παιδιά παραφορτώνονται με ύλη.

Και το κακό είναι πως το φαινόμενο δεν εντοπίζεται μόνο στη Μέση Παιδεία, ας πούμε στο Λύκειο (…) αλλά αρχίζει από το Δημοτικό, καμιά φορά κι από το Νηπιαγωγείο (…) για να τεθούν επικεφαλής της κούρσας -έτσι το βλέπουν αυτοί [οι ανόητοι γονείς]».

Όλα αυτά καταλήγουν στη «φοβερή και ατελεύτητη αυτή δοκιμασία των νέων ανθρώπων, την ανεξίτηλη αυτή εμπειρία τους, όχι μονάχα ψυχική μα ακόμα και σωματική, το πάλεμά τους με όλα αυτά τα βουνά της δήθεν μορφωτικής σαβούρας».

Το Σύνταγμα μπορεί να προβλέπει ότι η εργασία και η απασχόληση είναι κοινωνικό δικαίωμα, άρα η εύρεση εργασίας απαιτητή υποχρέωση της Πολιτείας, όμως η στυγνή πραγματικότητα είναι ότι έχουμε δημιουργήσει μια ολοένα αυξανόμενη συστοιχία υποχρεώσεων «δήθεν μορφωτικής σαβούρας» μόνο και μόνο για να συνεκτιμηθούν ως χαρτιά και μόρια, στα πλαίσια της πρόσληψης στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα. Κατά τα άλλα, τα μεγάλα προβλήματα της ζωής μένουν χωρίς σκέψεις, χωρίς γνώσεις, χωρίς ερεθίσματα και οι νέοι αδαείς, χωρίς παιδεία αντιμετώπισής τους…

Κάποιοι επιλέγουν να τροφοδοτήσουν το πελατειακό πολιτικό σύστημα, δίνοντας μαζικές ψήφους σε πολιτικούς μπαταξήδες, διεφθαρμένους, ακραίους νεοφιλελεύθερους, ευνοιοκράτες, ελιτιστές με αντάλλαγμα την αβέβαιη προσδοκία κάποιας προσωπικής τακτοποίησης.

Συνηθίσαμε να ταυτίζουμε τη «γενιά του Πολυτεχνείου» με ορισμένους που πέρασαν από το σοσιαλισμό στον αστικό εκσυγχρονισμό και το ακραίο κέντρο και εξαργύρωσαν πολιτικά την όποια συμμετοχή τους. Που βολεύουν το αφήγημα του μηδενισμού το οποίο το σύστημα εκπέμπει προς τους νέους ανθρώπους και γενικώς σε όλους συλλήβδην: «κοίταξε τον εαυτούλη σου», «δε θα σώσεις εσύ το Ρωμέικο».

Τέτοιοι δεν ήταν όμως οι ήρωες του Πολυτεχνείου. Ποιο ήταν το όραμά τους; Η δημοκρατία και πολιτική ελευθερία; Η κοινωνική δικαιοσύνη; Η εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία; Η εξουσία στο λαό; Όλα αυτά και πολλά ακόμα. Αποτέλεσαν τη συνείδηση και το στόμα μιας ελληνικής κοινωνίας, που ήταν δυσαρεστημένη και αντίθετη στην τυραννία εξαρχής, αλλά έκανε την απολίτικη, για να μην «βάλει το κεφάλι στον ντορβά».

Και η Εκκλησία μας; Ποια η αντίδραση της Εκκλησίας, Ποιμαίνουσας και μη; Ήταν δέσμια της δικτατορίας η οποία επενέβη βάναυσα στη διοίκησή της, ανοίγοντας πληγές που έκαναν δεκαετίες να κλείσουν. Όμως, και πάλι, μόνον ελάχιστοι κληρικοί, εκπρόσωποι του λαού του Θεού δηλαδή, έδωσαν το παρόν στην αντιδικτατορική αντίσταση.

Οπωσδήποτε δεν ήταν τα πράγματα έτσι την εποχή της τυραννικής βίας εκ μέρους αυτοκρατόρων 1500 χρόνια πριν. Έτσι, ο Αμβρόσιος από τα Μεδιόλανα έδιωξε τον ίδιο τον ηγέτη του μεγαλύτερου τότε κράτους της οικουμένης Θεοδόσιο τον Α’ από την εκκλησία. Ταυτόχρονα, το ρόλο της συνείδησης του λαού μπροστά στη ανθρωποκτόνο βία έπαιξαν ορθόδοξοι μοναχοί, που, για να σώσουν τις ζωές των ανθρώπων, έφυγαν από την ξενιτεία τους! Όπως αφηγείται ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς:  Στον καιρό του αυτοκράτορα Θεοδοσίου κάποιοι άνθρωποι την νύχτα έριξαν και έσπασαν τα αγάλματά του στην Αντιόχεια. Ο αυτοκράτορας οργίστηκε πολύ και τιμώρησε με τον πιο αυστηρό τρόπο την Αντιόχεια: Κάψιμο, συλλήψεις, φόνους. Όλη η πόλη σιώπησε και υπέφερε τη φρίκη. Τότε εμφανίστηκε στους δρόμους της μεγάλης Αντιόχειας μια παράξενη ομάδα ανθρώπων, που ξεκίνησε να διαμαρτύρεται εναντίον του αυτοκράτορα Θεοδοσίου. Αυτοί ήταν ορθόδοξοι μοναχοί που ζούσαν στα ψηλά βουνά και στην έρημο. Ακούγοντας για τις κακές πράξεις του αυτοκράτορα Θεοδοσίου και των στρατηγών του στην Αντιόχεια, βγήκαν στους άδειους δρόμους και ξεκίνησαν να φωνάζουν στους δολοφόνους του αυτοκράτορα: «Πηγαίνετε να πείτε στον αυτοκράτορα τα εξής: Είναι αλήθεια πως είσαι αυτοκράτορας, αλλά είσαι και άνθρωπος. Να φοβηθείς τον Δημιουργό και να σταματήσεις να σκοτώνεις τα δημιουργήματά Του. Εσύ θύμωσες, γιατί έπεσαν τα δικά σου πέτρινα αγάλματα. Πιστεύεις πως λιγότερο θα θυμώσει ο Θεός μαζί σου, αφού εσύ καταστρέφεις τα δικά Του ζωντανά δημιουργήματα; Τα δικά σου ομοιώματα εύκολα θα ξαναφτιαχτούν και θα τοποθετηθούν στη θέση τους, αλλά εσύ σκοτώνοντας ανθρώπους, πώς θα διορθώσεις το λάθος σου; Μπορείς να αναστήσεις νεκρούς ανθρώπους;»

Τίτλοι φύλλων της αντιδικτατορικής “Χριστιανικής” και η αμπαρωμένη από την ΕΣΑ πόρτα του γραφείου.

Πριν πενήντα χρόνια, ο αείμνηστος ιδρυτής Νίκος Ψαρουδάκης και τα μέλη της Χριστιανικής Δημοκρατίας, με την εφημερίδα του Κινήματος «Χριστιανική», στάθηκαν ασυμβίβαστα και δυναμικά στο πλευρό της εξεγερμένης φοιτητικής νεολαίας, με αίτημα την άμεση κατάργηση του δικτατορικού καθεστώτος και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Το τίμημα το κλείσιμο της εφημερίδας και την εξορία.

Σήμερα, ως Χριστιανική Δημοκρατία, τιμούμε τους ανθρώπους εκείνους που διέσωσαν τότε την τιμή μας ως λαού και ως έθνους με τόσο έντονη –αρχαιοελληνική και ορθόδοξη χριστιανική- αντιτυραννική παράδοση. Όπως έγραψε ο πρώην Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης μακαριστός Αντώνιος Κόμπος: «αυτός που ανθίσταται δυναμικά στα εμπαθή καθεστώτα πρέπει να λογίζεται και ως γενναιόψυχος και ως τυραννοκτόνος».

Στη φωτογραφία κορυφής το σχέδιο είναι του αείμνηστου Γιώργου Αναγνωστόπουλου, που διετέλεσε Αντιπρόεδρος της ΧΔ, διαπρεπής δικηγόρος και στην πρώτη γραμμή των υπερασπιστών κατά τις διώξεις του Νίκου Ψαρουδάκη. Διετέλεσε και ιεροψάλτης, δραστήριο στέλεχος του οικείου συλλόγου “Ρωμανός ο Μελωδός”. Το σχέδιο κοσμεί το εξώφυλλο της έκδοσης του ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ “Νίκου και Βούλας Καστρινού- Πολυτεχνείο 73-Προσωπική Μαρτυρία”.   

Πέθανε τη Δευτέρα, σε ηλικία 95 ετών, ο Χρόνης Αηδονίδης, ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της παραδοσιακής μας μουσικής, Νέστορας και δάσκαλος του δημοτικού μας τραγουδιού. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο πρόεδρος τουΑρχείου  Μουσικολαογραφικής Παράδοσης Χρόνης Αηδονίδης (ΑΜΠΧΑ) Απόστολος Ευφραιμίδης με την ακόλουθη δήλωση:

«Με μεγάλη οδύνη ανακοινώνουμε πως ο αγαπημένος μας Δάσκαλος Χρόνης Αηδονίδης δεν είναι πια μαζί μας. Σε ηλικία 95 ετών και μετά από 75 χρόνια συνεχούς διακονίας και προσφοράς στη διδασκαλία, διάσωση, διάδοση και καταγραφή της μουσικής παράδοσης της Θράκης, οδεύει για τον Παράδεισο, αφήνοντας πίσω του πολύτιμες μουσικές καταγραφές και τέσσερις γενιές μαθητών και συνεργατών που θα διαιωνίσουν το όνομα, το όραμα και τη διδασκαλία του ες αεί.
Αιωνία η μνήμη του και η ευγνωμοσύνη όλων μας για την προσφορά του».

 

Ο Χρόνης Αηδονίδης, όπως και η Δόμνα Σαμίου, με πρωτεργάτη τον αείμνηστο δάσκαλο Σίμωνα Καρρά υπήρξαν οι βασικοί συντελεστές της νέας άνθισης των δημοτικών τραγουδιών, που βρίσκονται στα στόματα ακόμα και των νεώτερων, μετά το 2000, γενεών.

Διέσωσε τη μουσική παράδοση της Θράκης όπως τη βίωσε, αλλά και όπως τη διδάχθηκε από την καλλίφωνη μητέρα του Χρυσάνθη. Όλος αυτός ο μουσικός πλούτος της Θράκης καταγράφηκε από τον κορυφαίο λαογράφο Παντελή Καβακόπουλο, ο οποίος σε ένα από τα βιβλία του «Τραγούδια της βορειοδυτικής Θράκης» αναφέρει πως κατά τα έτη 1951-1952 κατέγραψε περισσότερα από εκατό τραγούδια της βόρειας, ανατολικής και δυτικής Θράκης από το Χρόνη Αηδονίδη και τη μητέρα του.

Παρακαταθήκη στη δισκογραφία

Ο Χρόνης Αηδονίδης αφήνει μία πλούσια παρακαταθήκη στην ελληνική δισκογραφία, με περισσότερα από 500 τραγούδια. Σημαντικές δισκογραφικές του δουλειές είναι: 1990: «Τ’ Αηδόνια της Ανατολής», σε συνεργασία με τον Γιώργο Νταλάρα. 1993: «Τραγούδια και σκοποί της Θράκης», διπλός δίσκος, έκδοση των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης συνοδευόμενος από  πλούσιο λαογραφικό υλικό. 1998: «Θράκη, Ανατολική Ρωμυλία, Μαύρη Θάλασσα», στη σειρά «Έλληνες Ακρίτες» από την FM Records με πλούσιο λαογραφικό υλικό. 2000: «Η Θράκη των Ελλήνων», έκδοση του Αρχείου Ελληνικής Μουσικής με πλούσιο λαογραφικό υλικό.

Επίσης έχει συμμετάσχει και σε δίσκους σύγχρονων τραγουδιών, όπως το 2001 στα «Μυστικά του Κήπου», του Νίκου Κυπουργού, όπου ερμηνεύει το νανούρισμα «Βλέφαρό μου», σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου. Έχει  συνεργαστεί με τον Μπάμπη Τσέρτο και τον Παντελή Θαλασσινό, ενώ το 2004 συμμετείχε σε δίσκο της μαθήτριάς του Νεκταρίας Καραντζή, με βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους.

Από την Καρωτή στις ακρώρειες του Ελληνισμού

 

Ο Χρόνης Αηδονίδης γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1928, στην Καρωτή, κοντά στο Διδυμότειχο. Γιος του ιερέα Χρήστου και της Χρυσάνθης Αηδονίδη, είναι ο δεύτερος από τα πέντε αδέλφια του. Στο χωριό του, στην Καρωτή, πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια κι εκεί έμαθε τα πρώτα του τραγούδια και μυήθηκε στον κόσμο της παραδοσιακής μουσικής, πρώτα από τη μητέρα του, που γνώριζε τα περισσότερα τραγούδια της Θράκης κι έπειτα απ’ τους πλανόδιους μουσικούς.

Μαθητής ακόμα, διδάχθηκε βυζαντινή μουσική από τον πατέρα του και μετά από τον δάσκαλο Μιχάλη Κεφαλοκόπτη και ολοκλήρωσε αργότερα τις σπουδές του στη βυζαντινή μουσική, στην Αθήνα, στο Ελληνικό Ωδείο, κοντά στον Θεόδωρο Χατζηθεοδώρου.

Αργότερα διορίστηκε ως κοινοτικός δάσκαλος στα Πετρωτά Ροδόπης προς τις ακτές του Αιγαίου. Το 1950 βρέθηκε στην Αθήνα και εργάστηκε στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο ως λογιστής.

Το 1953 γνώρισε τον λαογράφο Πολύδωρο Παπαχριστοδούλου, ο οποίος του πρότεινε να συμμετέχει στην εκπομπή του «Θρακικοί Αντίλαλοι», στο κρατικό ραδιόφωνο. Διστακτικός στην αρχή ο Χρόνης Αηδονίδης εντέλει αποφάσισε να λάβει μέρος στην προσπάθεια διάσωσης της ελληνικής μουσικής παράδοσης.

Από τότε και με τη βοήθεια του Πολύδωρου Παπαχριστοδούλου, άρχισε να παίρνει μέρος στις εκπομπές του, συμμετέχοντας πολύ σύντομα ως μονωδός στη Χορωδία του Παντελή Καββακόπουλου. Αργότερα συμμετείχε και στη χορωδία του Σίμωνα Καρά, ενώ από το 1957 ανέλαβε τακτική εβδομαδιαία εκπομπή στο ραδιόφωνο, προβάλλοντας το μουσικό θησαυρό της πατρίδας του, της Θράκης. Ήταν η πρώτη φορά που τα Θρακιώτικα τραγούδια ακούγονταν σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας.

 

Στο Μιλένιουμ και στους Ολυμπιακούς

 

Το θρακιώτικο τραγούδι με την αριστοτεχνική και μελίρρυτη φωνή του, αγαπήθηκε από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αλλά έχει ταξιδέψει μαζί του στην Αμερική, στην Αυστραλία, σε πολλά κρατίδια της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και στην Ευρώπη. Γι’ αυτό άλλωστε επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την πατρίδα μας στις δύο μεγαλύτερες διοργανώσεις των τελευταίων χρόνων: στο διακρατικό παγκόσμιο τηλεοπτικό εορταστικό πρόγραμμα υποδοχής της νέας χιλιετίας, το 2000, όπου η Ελλάδα καλωσόρισε τη νέα χιλιετία με τη φωνή του, στο Σούνιο και το 2004, όταν πραγματοποίησε την έναρξη της Τελετής Λήξης των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας, με το συγκινητικό καθιστικό τραγούδι: «Φίλοι μ’ καλωσορίσατε», απλώνοντας την ιερή μουσική της Θράκης σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Κορυφαία τιμητική διάκριση ήταν η απονομή του Οφφικίου του «Άρχοντος Υμνωδού της Αγίας Του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας» από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο στις 29-11-2010, μετά από κοινή πρόταση των Μητροπολιτών Διδυμοτείχου κ. Δαμασκηνού και Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου.

Σημαντικό μέρος από το προσωπικό, οικογενειακό και καλλιτεχνικό αρχείο του Χρόνη Αηδονίδη διαφυλάσσεται σήμερα στα γραφεία του Αρχείου Μουσικολαογραφικής Παράδοσης «Χρόνης Αηδονίδης» και είναι προσβάσιμο σε οποιονδήποτε επιθυμεί να μελετήσει τη ζωή και το έργο του, καθώς επίσης και ένα μέρος από τις τιμητικές διακρίσεις και τη δισκογραφία του έχει δωρηθεί στις Ιερές Μητροπόλεις Αλεξανδρουπόλεως και Διδυμοτείχου. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του αρχείου, και μέχρι το 2002 τουλάχιστον που δραστηριοποιήθηκε ο σύλλογος του Χρόνη Αηδονίδη, το συνέλεξε και το διέσωσε η σύζυγός του Φωτεινή.

Συλλυπητήρια της Υπουργού και του Δημάρχου

Πληροφορούμενη τον θάνατο του Χρόνη Αηδονίδη η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Μόλις πληροφορήθηκα, με οδύνη, την εκδημία του σπουδαίου Χρόνη Αηδονίδη, του ανθρώπου που επί 75 χρόνια εργάστηκε με πάθος για τη διδασκαλία, τη διάσωση, τη διάδοση και την καταγραφή της μουσικής παράδοσης της Θράκης. Μεγάλωσε με τους ήχους της βυζαντινής μουσικής και πολύ νωρίς συνέδεσε τη βυζαντινή μελωδία με την παραδοσιακή θρακιώτικη μουσική και τα τραγούδια της. Καταδύθηκε βαθιά στην άυλη κληρονομιά της ιδιαίτερης πατρίδας του, διασώζοντάς την και διαδίδοντάς την ευρύτερα, με σχετικά δρώμενα, πλούσιες ηχογραφήσεις, και συστηματικές καταγραφές. Μια κληρονομιά την οποία εμπλούτισε με δικές του συνθέσεις και τραγούδια που ο ίδιος ονόμαζε «παραδοσιακά, επειδή ανήκουν «στον ελληνικό λαό».

Τα λόγια μου είναι λίγα για να περιγράψω την προσφορά του Χρόνη στον  Πολιτισμό μας του σπουδαίου αυτού και ιδιαίτερα σεμνού καλλιτέχνη, που αφιέρωσε τη ζωή του στο δημιουργικό πάθος του. Του χρωστάμε πολλά. Η συνεργασία μου με τον Χρόνη Αηδονίδη αποτελεί για μένα πολύτιμη παρακαταθήκη. Θα ήταν ευτυχία για τη χώρα οι πολλοί και άξιοι μαθητές του να μείνουν προσηλωμένοι στο παράδειγμά του και στη διάδοση του μοναδικού έργου του.

O Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Ιωάννης Ζαμπούκης έκανε την ακόλουθη δήλωση: Με βαθιά οδύνη αποχαιρετούμε τον μεγάλο δάσκαλο, μουσικό και τραγουδιστή της θρακιώτικης παράδοσης Χρόνη Αηδονίδη, ο οποίος δεν είναι πια μαζί μας. Η αναγγελία του θανάτου του μας γεμίζει θλίψη και μεγάλη συγκίνηση. Χάρη σε αυτόν τα θρακιώτικα τραγούδια και οι μουσικές της Θράκης μας, ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τη δεύτερη μεγάλη οικογένεια “Αρχείο Μουσικολαογραφικής Παράδοσης Χρόνης Αηδονίδης”.

Ευγνώμονες για την προσφορά του

Αιωνία η μνήμη του!

 

Η Χριστιανική εύχεται καλή ανάπαυση στον αγαπητό και αηδονόλαλο δάσκαλο Χρόνη Αηδονίδη, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της για το μεγάλο έργο που αφήνει πίσω του ως σηματωρό της ελληνικής λαϊκής μουσικής παράδοσης και ως οδηγό για το μέλλον του ελληνικού τραγουδιού.

Τη Δευτέρα 23 Οκτωβρίου 2023, το απόγευμα, στο νέο Πολιτιστικό-Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΛΑ’ ΔΗΜΗΤΡΙΑ», η παρουσίαση του χαριστήριου Τόμου στον κ. Νικόλαο Δ. Τριανταφυλλόπουλο, με τίτλο «Λιμενάρχης και Βαρδιάνος», ο οποίος εκδόθηκε από το Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου με ευκαιρία τα ενενηντάχρονα του Χαλκιδέου φιλολόγου, λογοτέχνη, κριτικού εκδότη, φιλολογικού επιμελητή, ανθολόγου και μεταφραστή.

Την παρουσίαση προλόγισε ο προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ι. Ναού Αγ. Δημητρίου Χαλκίδος αρχιμ. Αιμιλιανός Χρήστου, ο οποίος καλωσόρισε τους προσελθόντες και ανέγνωσε το βιογραφικό του τιμωμένου τονίζοντας την προσαγόρευση «ο Πατριάρχης των Παπαδιαμαντικών σπουδών», που του απεδόθη κατά την αναγόρευσή του σε επίτιμο Διδάκτορα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Κατόπιν, ο συντονιστής της παρουσιάσεως κ. Δημήτριος Μαυρόπουλος, Θεολόγος και ιδρυτής του εκδοτικού οίκου «Δόμος», στον οποίο έγινε η μνημειώδης κριτική έκδοση των Απάντων του Παπαδιαμάντη από τον τιμώμενο φιλόλογο, αφού στάθηκε στην παραπάνω προσαγόρευση, επεσήμανε την προσωπική θυσία του λογοτεχνικού ταλάντου του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου για χάρη της ανάδειξης, υποστήριξης και διάσωσης του Παπαδιαμαντικού έργου και έδωσε το λόγο στους τρεις ομιλητές της παρουσιάσεως.

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, αναπτύσσοντας την εισήγησή του, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του σπουδαίου εργάτη των φιλολογικών πραγμάτων Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου, ως ενθέου ανθρώπου, ο οποίος, ζώντας και εργαζόμενος εν ησυχία, αγωνιά μόνο για τον εν ουρανοίς μισθό. 

Έπειτα, ο Σεβασμιώτατος, αφού ευχαρίστησε τα μέλη του Δ. Σ. του Ιερού Προσκυνήματος «Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος» για την ενθουσιώδη αποδοχή και ανάληψη της εκδόσεως του Τόμου, ανέγνωσε τον περιεχόμενο στον Τόμο χαιρετισμό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στον οποίο, μεταξύ άλλων, εμφατικά αναφέρεται: «Στις δύσκολες ημέρες που διέρχεται ο τόπος μας, τώρα που οι πολλές και ποικίλες δοκιμασίες θολώνουν το νου μας, η μνημόνευση του Παπαδιαμάντη –μαζί με τον Σολωμό, σύμφωνα με τη γνωστή προτροπή του Οδυσσέα Ελύτη–, είναι ιδιαίτερα ευεργετική. Σ’ αυτή τη μνημόνευση του Παπαδιαμάντη τη μεγαλύτερη συνεισφορά έχει το έργο του Τριανταφυλλόπουλου […]. Όμως ο κατά γενικήν ομολογίαν “κορυφαίος παπαδιαμαντολόγος” δεν θαμπώθηκε τόσο πολύ από το μεγαλείο του Παπαδιαμάντη, ώστε να παραβλέψει την αξία του ετέρου της ιεράς της Σκιάθου διπλοΐδος, του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη, του “άλλου Αλέξανδρου”, τριτεξαδέλφου του πρώτου, του επ’ εσχάτων των ημερών του βίου του μοναχού Ανδρονίκου.  Όμως ο Νίκος Τριανταφυλλόπουλος είναι πέρα και πάνω από όλα “πιστόν τέκνον της Εκκλησίας”, […] η δημόσια παρουσία του είναι μια γενναία ομολογία πίστεως, ανεπηρέαστη από ποικίλες αντιδράσεις και αμφισβητήσεις […]. Με δυο λόγια, ο Νίκος Τριανταφυλλόπουλος αποτελεί φωτεινό παράδειγμα σταθερής και ασυμβίβαστης, ταυτόχρονα όμως έλλογης και αφανάτιστης βίωσης της χριστιανικής αλήθειας, εν λόγω και έργω. Δίκαιος, λοιπόν, ο διά του παρόντος Τόμου, έπαινος».

Μετά ο κ. Αθανάσιος Παπαθανασίου-Αναπληρωτής Καθηγητής της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών και Αρχισυντάκτης του Θεολογικού Περιοδικού «Σύναξη», ομίλησε για τον αθεράπευτο εραστή της «δασκαλοσύνης», ως μυστήριο αλληλουχίας του διδακτικού έρωτα και της συνεχούς μαθητείας, όπως αυτά γίνονται διαγνωστά μέσα στο έργο του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου.

Εν συνεχεία ο κ. Άγγελος Μαντάς, επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων και επιμελητής του έργου, ανέπτυξε τον σκοπό της εκδόσεως του χαριστηρίου Τόμου προς τιμήν του πνευματικού κεφαλαίου, που ακούει στο όνομα Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, ο οποίος, εργάζεται αδιάκοπα για τα ελληνικά γράμματα, υπό το πρίσμα της αιωνιότητας, ως χριστιανός διανοούμενος και «τέκνον γνήσιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Στο τέλος κλήθηκε στο βήμα ο τιμώμενος κ. Νικόλαος Τριανταφυλλόπουλος ο οποίος ευχαρίστησε πολύ για την τιμή αυτή που του γίνεται.

Μεταξύ του πολυπληθούς ακροατηρίου παρέστησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, ο εψηφισμένος Επίσκοπος Σκοπέλου κ. Νικόδημος, η τέως Πρωθυπουργός κ. Βασιλική Θάνου, ο τ. Υπουργός κ. Ελευθέριος Παπαγεωργόπουλος, ο Βουλευτής Ευβοίας κ. Αθανάσιος Ζεμπιλης, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Χαλκιδέων κ. Δήμητρα Σακελλαράκη, ο Διευθυντής της Αστυνομικής Διευθύνσεως Ευβοίας Ταξίαρχος κ. Αθανάσιος Γερογιάκομος, ο Λιμενάρχης Χαλκίδος Πλοίαρχος κ. Κωνσταντίνος Φλουρής, ο Διοικητής των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ευβοίας Πύραρχος κ. Κωνσταντίνος Ψαρρός, πολλοί πανεπιστημιακοί καθηγητές και συνεργάτες της εκδόσεως του Τόμου καθώς και πλήθος κόσμου.

Ο χαριστήριος Τόμος «Λιμενάρχης και Βαρδιάνος» διατίθεται προς πώληση από το Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου και το Βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.

Το Σάββατο στις 16 του ερχόμενου Δεκεμβρίου ώρα 11 π.μ συγκαλείται η Κεντρική Επιτροπή της Χριστιανικής Δημοκρατίας στο γραφείο της Αθήνας. Πέρα από τα θέματα που προβλέπονται από το Καταστατικό (Απολογισμοί) θα εξεταστεί η πορεία προς τις Ευρωεκλογές του 2024 και η συμμετοχή του Κινήματος σε αυτές. Σχετική εισήγηση προετοιμάζει το Πολιτικό Γραφείο. 

Τη διαβεβαίωση ενώπιον της Προέδρου της Δημοκρατίας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου έδωσαν προχτές Δευτέρα 13 Νοεμβρίου το μεσημέρι οι νέοι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, Παραμυθίας κ. Σεραπίων και Φλωρίνης κ. Ειρηναίος, παρουσία  του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου και του Υπουργού Παιδείας κ. Κυριάκου Πιερρακάκη στο Προεδρικό Μέγαρο.

Σύμφωνα με τον καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος της 9ης Ιουλίου 1852 καθιερώθηκε οι κληρικοί να δίνουν διαβεβαίωση: Οι αρχιερείς στην αρχιερωσύνη τους και οι άλλοι κληρικοί στην ιερωσύνη τους.

ΠΗΓΗ: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΙΝΦΟ