ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Μπορούμε καλύτερα να καταλάβουμε τις περιπέτειες, την τραγικότητα και την μαχητική ή απεγνωσμένη ελπίδα των ξένων, που «εισβάλλουν» στην Ελλάδα κατά χιλιάδες, μετανάστες ή πρόσφυγες, αν ερευνήσουμε λίγο την παλαιότερη ή και σημερινή έξοδο των Ελλήνων μεταναστών από την Ελλάδα, μία Χώρα στο σταυροδρόμι των μεταναστών, των επιδρομών και των ιδεολογικών συγκρούσεων.
Οι Έλληνες μετανάστες εργάτες
Ας θυμηθούμε επιγραμματικά: Τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, μετά τους μεγάλους πολέμους και τον Εμφύλιο, στρατιές Ελλήνων στην Ανατολή, στο Βορρά και τη Δύση, έφυγαν, πολεμικοί πρόσφυγες ή «ξένοι εργάτες» στα εργοστάσια των αποικιοκρατών και των
εραστών του κέρδους πάση θυσία, των χριστιανών της «παράδοσης» και των εκμεταλλευτών της κοινωνίας.
Στις χώρες υποδοχής άρχισε ο αγώνας των Ελλήνων για προσαρμογή, για κοινωνική ενσωμάτωση, για εκμάθηση της γλώσσας, για το στήσιμο της Εκκλησίας, για την αναζήτηση σχολείων Ελληνικών για τα παιδιά, αφού η επιστροφή στην πατρίδα δεν ήταν εύκολη υπόθεση με κάποια κέρδη από την εργασία λίγων ετών.
«Γκάσταρμπάιτερ» στη Γερμανία των κατακτητών της Ελλάδας του 1941-44, των πρώην Ναζιστών, ξένοι μετανάστες «οικονομικοί» (;) στις διάφορες χώρες, με χωρισμένες οικογένειες, συχνά με τα παιδιά κοντά στις γιαγιάδες σε κάποια χωριά της Μακεδονίας και της Θράκης.
Η Δ/νση Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων Εξωτερικού του Υπουργείου Παιδείας παρακολουθούσε στη συνέχεια, άμεσα ή έμμεσα, την παιδεία, τα ψυχικά τραύματα και τις τύχες των Ελληνοπαίδων του εξωτερικού σε 44 χώρες, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ο.Κ.) συνεχώς έβγαιναν «κατευθυντήριες Οδηγίες» και αόριστες Αποφάσεις και Ψηφίσματα για την εκπαίδευση των παιδιών των «διακινουμένων» εργαζομένων στις βιομηχανίες του Βορρά, χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη.
Ο λόγος; Παρά τις εξαγγελίες των ανθρωπιστών, η Ε.Ο.Κ. ήταν γέννημα, στο μεγαλύτερο ποσοστό, των ίδιων ανθρώπων και επιχειρήσεων, που επί Χίτλερ λίγο πριν μιλούσαν για «Ενωμένη Ευρώπη» με την κατάκτηση άλλων εθνών-λαών, ώστε να επεκταθεί η κεφαλαιοκρατική Αγορά (Ενιαία Αγορά), να υποκύψουν οι Λαοί στον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό, χωρίς οίκτο και με σιδηρά πειθαρχία (βλ. βιβλίο της Χ.Δ.: Για μια Ευρώπη Δικαιοσύνης – κριτική και αντίσταση στην Ε.Ε. των ανισοτήτων, 2019).

Οι σημερινοί μετανάστες και πρόσφυγες και ο Ο.Η.Ε.
Τα κοινωνικά πράγματα όμως δεν είναι μόνο ιστορικές μνήμες. Σήμερα υπάρχει η αμείλικτη πραγματικότητα, χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι, γέροι, μεσήλικες, νέοι και παιδιά ακόμη, χωρίς τους γονείς και τους προστάτες τους, διασχίζουν συνήθως κρυφά και παράνομα, από ανάγκη, πολλές χώρες για να φθάσουν στην Ευρώπη.
Αυτή ευημερεί, αφού συνήθως οι πολίτες της έχουν εργασία, ειρήνη και εκπαίδευση, ενώ οι μετανάστες και οι πρόσφυγες έρχονται από χώρες, όπου μαίνονται εμφύλιες αδελφοκτόνες συγκρούσεις με την εμπλοκή των Δυτικών αποικιοκρατών, που εποφθαλμιούν τον πλούτο τους και τις τεράστιες ζώνες οικονομικής επιρροής.
Στη Συρία, στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, μεθούν από τις αναθυμιάσεις του πετρελαίου και εκμεταλλευόμενοι τις αιματηρές θρησκευτικές συγκρούσεις των Μουσουλμάνων προκαλούν ή ενισχύουν εμφύλιες διαμάχες αλληλοεξόντωσης. Στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, οι δυτικοί αποικιοκράτες, δήθεν για να αποκαταστήσουν τη Δημοκρατία, επεμβαίνουν έμμεσα μέσω οργάνων τους «αντιπολιτευομένων» ή άμεσα με βομβαρδισμούς και πολέμους εναντίον εκείνων, που πριν οι ίδιοι υποστήριζαν για το μαύρο χρυσό των πετρελαίων, όταν η «λυκοφιλία» ήταν κερδοφορία γι’ αυτούς.
Αυτά τα γνωρίζουν πλέον και οι θρησκευτικοί ηγέτες των Χριστιανών ή άλλων πιστών. Τα γνωρίζουν οι ανθρωπιστές και πνευματικοί λεγόμενοι άνθρωποι στη Δύση ή την Ανατολή αλλά, πλην εξαιρέσεων, σιωπούν. Πολλοί τακτοποίησαν τον «ανθρωπισμό» τους με γενναίες αμοιβές και θέσεις από εκείνους που βούτηξαν και βουτούν τα χέρια τους και τις βόμβες τους σε ποταμούς αιμάτων λαών, σε κατεστραμμένες και ξερριζωμένες οικογένειες, όπου χιλιάδες ορφανά περιπλανώνται μεταξύ ζωής και θανάτου, ανάμεσα σε παλιά βαρκοκάικα και τον πνιγμό. Στην εποχή του ο Μακρυγιάννης τα περιγράφει αυτά με πίκρα και ρομφαία διαμαρτυρίας.
Τι κάνουν σήμερα οι Ευρωπαίοι της Ε.Ε.;

Τι κάνουν τα κόμματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που συχνά ικανοποιούνται με τη διάκριση «πρόσφυγες» ή «οικονομικοί μετανάστες»; Όλοι τους θαλασσοδαρμένοι, ίσως κατά 99%, είναι τσακισμένοι άνθρωποι, που αντιμετώπισαν τον πόλεμο, που κατά κανόνα προκαλούν τα τεράστια συμφέροντα και Κυβερνήσεις Δυτικών. Πολλοί, λόγω της πολυεπίπεδης εκμετάλλευσης ξένων αποικιοκρατών ή εντοπίων, ζούσαν στην φτώχεια, την οικτρή στέρηση και την αμάθεια. Ποιος «Θεός» ή άνθρωπος δικαιούται σ’ αυτούς να πει «κόφτε το κεφάλι σας» και φύγετε ή σας «πνίγουμε» στα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου;
Και επειδή η τραγωδία είναι ανείπωτη, οι απειράριθμες τραγωδίες είναι αβάσταχτες και προσβλητικές για τον ανθρώπινο πολιτισμό, ας καταλήξουμε σε μερικά αμείλικτα ερωτήματα, που σχεδόν όλα με ποικίλους τρόπους έθεσαν και οι αρχαίοι μας Πρόγονοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας. Οι μεγάλοι τραγικοί ποιητές, εξήρτησαν την ανθρωπιά από το κατά πόσον μια ευνομούμενη πόλη είδε τους ικέτες πρόσφυγες στους βωμούς των Θεών και του Ξένιου Δία. Κατ’ εξοχήν ο Χριστός και οι Πατέρες της Εκκλησίας ύψωσαν φωνή δικαίου και ελέους για τους ξένους με βλέμμα σ΄αυτή τη ζωή και τη Χώρα της μεταμόρφωσης.
Γιατί πνευματικοί άνθρωποι και Χριστιανοί δεν καταγγέλλουν με χιλιάδες υπογραφές στον Ο.Η.Ε. όλους εκείνους που προκαλούν επεμβάσεις και εμφύλιες συγκρούσεις στην Ασία και την Αφρική;
Τι θα κάνουν οι ηγέτες της Ε.Ε., που στέλνουν τους στρατούς τους σε ξένες χώρες, εξορίζουν αναγκαστικά τους κατοίκους τους και έπειτα θέλουν να κοιμώνται ήσυχα στις δικές τους χώρες για να εξασφαλίσουν τον «ευρωπαϊκό τρόπο ζωής»; Τι υποκρισία αλήθεια!
Και στην Ελλάδα οι μεγαλορρήμονες της εθνικής απομόνωσης, που οι λόγοι τους βέβαια, για την ασφάλεια της Χώρας έχουν εν μέρει βάση, τι θα κάνουν; Θα πυκνώσουν, βέβαια, τη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων ανατολικά, αλλά, όταν συναντήσουν μεταξύ Τουρκίας και Λέσβου, κοντά στο νησί, μια βάρκα με 100 ανθρώπους (πρόσφυγες; μετανάστες; πράκτορες;) θα βυθίσουν το πλοίο ή θα διασώσουν τους θαλασσοδαρμένους στις ακτές του νησιού;
Γιατί Κόμματα, Πανεπιστήμια και Εκκλησία δεν δημιουργούν ένα Κοινό μέτωπο ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης στο όνομα της ανθρωπιάς και της αξιοπρέπειας για να διαμαρτυρηθούν στον Ο.Η.Ε., στην Ε.Ε. και όλες τις Κυβερνήσεις και τα Πανεπιστήμια του κόσμου για να κάνουν το χρέος τους; Ιδού ερωτήματα, μαχαιριές στον πολιτισμό μας, που απαιτούν απαντήσεις χωρίς προσχήματα αστικής ή άλλης υποκρισίας.
Θ. Κοινωνός

Πρωτοσέλιδο “Χριστιανικής” 19.9.2019

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

 Πρόσφυγες, μετανάστες, άνθρωποι!

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 19ης  Σεπτεμβρίου 2019 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Θ. Κοινωνοῦ, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Τι κάνουν τα κόμματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που συχνά ικανοποιούνται με τη διάκριση «πρόσφυγες» ή «οικονομικοί μετανάστες»; Όλοι τους θαλασσοδαρμένοι, ίσως κατά 99%, είναι τσακισμένοι άνθρωποι, που αντιμετώπισαν τον πόλεμο, που κατά κανόνα προκαλούν τα τεράστια συμφέροντα και Κυβερνήσεις Δυτικών. Πολλοί, λόγω της πολυεπίπεδης εκμετάλλευσης ξένων αποικιοκρατών ή εντοπίων, ζούσαν στην φτώχεια, την οικτρή στέρηση και την αμάθεια. Ποιος «Θεός» ή άνθρωπος δικαιούται σ’ αυτούς να πει «κόφτε το κεφάλι σας» και φύγετε ή σας «πνίγουμε» στα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου;»…»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Θ. ΚΟΙΝΩΝΟΣ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ  Πρόσφυγες, μετανάστες, άνθρωποι!

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ: «Ευρωπαϊκός τρόπος ζωής»

Βασίλης Σπυρόπουλος :   Ανάπτυξη με σεβασμό στον άνθρωπο

ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΣΤΗ Χ.Δ. ΚΑΙ ΣΤΗ «Χ»

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σαν σήμερα (μόνιμη στήλη)

Αγιασμός στις Επάλξεις

ΕΙΣΦΟΡΕΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗΣ: Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ Από την ιδεολογική επιθετική ρητορεία στην ουσία της πολιτικής διακονίας

Ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΛΕΣΒΙΟΣ: Οραματιστής και θεμελιωτής της ελευθερίας των Ελλήνων

Kεντρική Επιτροπή

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Τὰ τοῦ Καίσαρος (μόνιμη στήλη) «Συνένοχο στὸ φόνο δὲν θὰ μ’ ἔχετε»

ΓΙΩΡΓΟΣ Φ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: ΑΝΩΤΕΡΗ Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  H αγάπη για τον άνθρωπο κοινή συνιστώσα

8 ΧΡΟΝΙΑ «ΕΝΟΡΙΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ…» Εκδήλωση μνήμης για τον Νικηταρά

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΈΡ ΤΗΣ ΜΑΡΊΑΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΆΛΗ – ΠΑΠΑΛΙΟΥ «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών»

Μαθήματα Ιστορίας

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ: Αφήστε τα κορίτσια να είναι κορίτσια

ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ: H ΓΕΝΟΚΤΟΝΊΑ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΤΟΥ ΠΌΝΤΟΥ «Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του»

ΜΑΝΟΛΗΣ ΔΡΕΤΤΑΚΗΣ: ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015   Μια πρώτη εκτίμηση για τις μετακινήσεις των ψηφοφόρων

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Η Συμφορά της Μικρασίας

AΠΟ ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΧΙΟ  «Μετανάστευση και υγεία»: Οι δυο όψεις του νομίσματος

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Σωτηρία της ΔΕΗ… με το ξεπούλημά της!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Χ.Δ. :ΟΙ ΕΞΑΓΓΕΛΊΕΣ ΤΟΥ Κ. ΜΗΤΣΟΤΆΚΗ ΣΤΗ ΔΕΘ «Ανάπτυξη» χωρίς παραγωγική ανασυγκρότηση

π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ: ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΒΕΛΒΕΝΤΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ Η χαρά της μάθησης και η ομορφιά της παιδείας

ΑΠΌΤΗ «ΣΤΈΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΏΝ ΧΟΡΩΔΙΏΝ» 3ος Διαγωνισμός σύνθεσης χορωδιακού έργου

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Αλλάζει ο άνθρωπος; (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΞΗΣ «Αναζήτηση συνοδικότητας: Πρεσβύτεροι και λαϊκοί»

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Το σκάνδαλο των φαρμάκων και η ευθύνη των πολιτικών

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο πρώην Πρωθυπουργός και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας χτες και σήμερα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, για την καθιερωμένη ομιλία και συνέντευξη τύπου με την ευκαιρία της 84ης Διεθνούς Έκθεσης.

Σε ήπιους τόνους, δήλωσε ότι θα κάνει εποικοδομητική αντιπολίτευση και επισήμανε ότι η σημερινή Κυβέρνηση αξιοποιεί τα επιτεύγματα της δικής του και ακολουθεί τη δική του πολιτική.

Τίθεται, βέβαια το ερώτημα: Εφόσον κατηγορεί τη Ν.Δ. ότι ακολουθεί νεοφιλελεύθερη πολιτική, μήπως παραδέχεται έμμεσα ότι το ίδιο νεοφιλελεύθερη είναι και η δική του πολιτική;

Σε κάθε περίπτωση, ο νέος δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ είναι πλήρως συμμορφωμένος στα πλαίσια που θέτει ο κυρίαρχος γερμανικής κοπής νεοφιλελευθερισμός (ordoliberalismus). Τόσο με την περιοριστική πολιτική που είναι υποχρεωτική σε όλες τις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, όσο και με το συμπληρωματικό μνημονιακό πλαίσιο ενισχυμένης επιτήρησης.

Από το έτος 1998, η Βουλή των Ελλήνων έχει καθιερώσει την 14η Σεπτεμβρίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Μικρασιατών Ελλήνων. Ο εμπρησμός της Σμύρνης μετά την κατάληψή της το 1922 από τις δυνάμεις του Κεμάλ ήταν η κατάληξη ενός μεθοδικού σχεδίου εξόντωσης και ξεριζωμού, που ξεκίνησε μετά το 1914 από τους “Νεότουρκους” που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, με έμπνευση των Γερμανών συμμάχων τους.

Μετά την κατάρρευση των ελληνικών δυνάμεων τον Αύγουστο του 1922, κυρίως γυναικόπαιδα σε άθλια κατάσταση επέστρεψαν στην Ελλάδα από τις εμπόλεμες περιοχές. Σύγκριση του πληθυσμού πριν την καταστροφή και του αριθμού των προσφύγων ανάγουν τον αριθμό των θυμάτων σε 600.000 περίπου.

Στο σημείο αυτό μεγάλη είναι η ευθύνη των ελληνικών αρχών και ιδίως του αρμοστή Στεργιάδη, που δεν φρόντισαν για την έγκαιρη εκκένωση του άμαχου πληθυσμού όταν έσπασε το μέτωπο. Έτσι, πολλοί άνδρες, που θα μπορούσαν μα είχαν σωθεί,  συνελήφθησαν ως “αιχμάλωτοι πολέμου” και εξοντώθηκαν.

Για το μαρτύριο του Χρυσοστόμου Σμύρνης έχουμε γράψει αναλυτικά, συγκεντρώνοντας τις κυριότερες μαρτυρίες. Ιερομάρτυρες επίσης ανακηρύχθηκαν οι Μητροπολίτες Ικονίου Προκόπιος,  Κυδωνιών Γρηγόριος,  Μοσχονησίων Αμβρόσιος, Άγιος  και ο Επίσκοπος Ζήλων Ευθύμιος, που μαρτύρησαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ του Τιμίου Σταυρού.

Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή μαρτύρησαν 347 κληρικοί  (από το σύνολο των 459 ιερέων και διακόνων των εκκλησιαστικών επαρχιών Εφέσου, Σμύρνης, Φιλαδελφείας, Ηλιουπόλεως, Ανέων, Κρήνης, Βρυούλων, Περγάμου Αδραμυτίου, Μοσχονησίων και Κυδωνιών).

 

Ἀνήμερα τοῦ Σταυροῦ τὸ 1996, ἔφυγε ἀπὸ τούτη τὴ ζωὴ καὶ ἐξεδήμησε εἰς Κύριον. ὁ Σταμάτης Παπασταματέλος, σὲ ἡλικία μόλις 32 ἐτῶν. Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ταξίδευε ὁδικῶς ἀπὸ τὴν Ἀθήνα πρὸς τὸ Βόλο γιὰ νὰ συναντήσει τὴ νιόπαντρη σύζυγό του Λαμπρινή. Στὸ ὕψος τοῦ Ἁλμυροῦ, σὲ μιὰ Ἐθνικὴ Ὁδὸ ποὺ δὲν εἶχε ἀκόμη διάζωμα, ἔπεσε θύμα θανατηφόρου τροχαίου δυστυχήματος.. Ἐργαζόταν τότε ὡς καθηγητὴς Μέσης Ἐκπαίδευσης, φιλόλογος σὲ ἰδιωτικὸ ἐκπαιδευτήριο.

Ἀπὸ τὰ μαθητικά του χρόνια ἦταν ἐνεργὸ μέλος τῆς Ε.Χ.Ο.Ν. καὶ τῆς Χ.Δ., τὰ γραφεῖα τῆς ὁποίας ἐπισκέφθηκε πρώτη φορὰ ὅταν στεγάζονταν ἀκόμα στὸ νεοκλασικὸ κτήριο τῆς Σόλωνος 126. Τὸν χαρακτήριζαν ὁ ἄδολος ἐνθουσιασμὸς καὶ ὁ αὐθορμητισμός του.

Στὸ Πανεπιστήμιο ἔγινε ἐνεργὸ στέλεχος τῆς Χ.Σ.Κ. στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τῆς Ἀθήνας, ἀπὸ τοὺς συντελεστὲς τῆς τότε ἀκμῆς καὶ ἔντονης παρουσίας τῆς Χ.Σ.Κ. τὴ δεκαετία τοῦ 80, μὲ παρουσία στὶς Γενικὲς Συνελεύσεις καὶ τὴ συγγραφὴ προκηρύξεων.

Ἦταν ἐπίσης πολυγραφότατος ἀρθρογράφος καὶ συνεργάτης τῆς “Χριστιανικῆς”, μὲ τὰ κείμενά του νὰ ξεχωρίζουν γιὰ τὸ ἰδιαίτερο ὕφος καὶ τὸ ἐπίπεδό τους.

Τὸ πλῆγμα ἦταν βαρύτατο γιὰ τὴν οἰκογἐνειά του, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους ἐμᾶς ποὺ χρόνια τὸν γνωρίζαμε.

Ὁ Θεὸς ἂς τὸν ἀναπαύει καὶ ἂς μᾶς ἀξιώσει νὰ ἀνταμώσουμε καὶ πάλι στὴν προσδοκώμενη κοινὴ Ἀνάσταση.

Γ.Ζ.

Ἐδῶ πλῆρες βιογραφικό του ἀπὸ τὸν παιδικό του φίλο καὶ συμμαθητὴ Δημήτρη Μόσχο. Ἀναρτημένο στὸ blog  “Ἡ Θεολογία Μεσοπέλαγα”

“Δεῦτε ἅπαντα τὰ ἔθνη, τὸ εὐλογημένον ξύλον προσκυνήσωμεν, δι’ οὗ γέγονεν ἡ αἰώνιος δικαιοσύνη” (Ἀπὸ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς)

“Τὸ κήρυγμα τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ, σ’αὐτοὺς ποὺ δὲν τὸ πιστεύουνε καὶ χάνονται, εἶναι κουταμάρα, σ’ ἐμᾶς ὅμως ποὺ σ’ αὐτὸ βλέπουμε τὴ σωτηρία μας, εἶναι δύναμη τοῦ Θεοῦ. Εἶναι γραμμένο ἄλλωστε:”Θὰ διαλύσω τὴ σοφία τῶν σοφῶν καὶ τὴν φρονιμάδα τῶν φρονίμων θὰ τὴν ἀποδείξω ἀνύπαρκτη. Ποῦ εἶναι ὁ σοφός; Ποῦ εἶναι ὁ γραμματισμένος; Ποῦ εἶναι ὁ συζητητὴς τούτου τοῦ κόσμου; Δὲν ἀπέδειξε ὁ Θεὸς ἀνόητη τὴ σοφία αὐτοῦ τοῦ κόσμου;” (Ἀπὸ τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα Κορ.Α’ α 18-20 Μετάφραση Νίκου Ψαρουδάκη)

“Τοῦτο τὸ γραΐδιο ποὺ κάνει τὸν σταυρό του καὶ στέκεται σὰν κουρούνα μπροστὰ στὰ εἰκονίσματα, εἶναι ψυχὴ χιλιάδων χρονῶν καὶ ξέρει ἀπὸ ποῦ βαστᾶ καὶ ποῦ πάει, καλλίτερα ἀπὸ τὸν κάθε λιμοκοντόρο ποὺ σπουδάζει στὰ Παρίσια.”Φώτης Κόντογλου

Ὁ Σταυρὸς ἦταν φονικὸ ὄργανο βασανιστικοῦ καὶ ἀτιμωτικοῦ θανάτου. Ὅμως, ἀπὸ τότε ποὺ θανατώθηκε πάνω του ὁ Χριστὸς σὰν κοινὸς κακοῦργος, μεταμορφώθηκε σὲ  πηγὴ ζωῆς, σύμβολο ἐλπίδας καὶ ἀπελευθέρωσης ἀπὸ κάθε μορφῆς δουλεία καὶ ἀδικία.

“Πρέπει νά ἀνεβάσουμε τόν λογισμό στὸ ὕψος τοῦ Σταυροῦ, γιὰ νά μὴ ρίξει ὁ ἴδιος ὁ λογισμός τόν ἑαυτό του κάτω καί χωριστεῖ ἀπό τόν σταυρωμένο σ᾽αὐτόν Χριστό. Πῶς λοιπόν θ᾽ ἀρχίσει νά τόν ἀνεβάζει στὸ ὕψος τοῦ Σταυροῦ; Ἐλπίζοντας στὸν Χριστό, τὸν χορηγὸ καί τροφέα τοῦ σύμπαντος, ἂς πετάξει μακριά ὅ,τι προέρχεται ἀπό ἀδικία. Καὶ ὅποιο εἰσόδημα μὲ δίκαιο τρόπο ἀπέκτησε, χωρίς νά προσκολλᾶται πολύ οὔτε σ᾽ αὐτό, ἄς τό χρησιμοποιεῖ καλά, μοιράζοντάς το ὅσο εἶναι δυνατό στοὺς φτωχούς.” (Ἁγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς).

“Νἀ ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον, δι’ οὗ πάντοτε νικώμεν! λέγω τὸν Σταυρόν”, τονίζει ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης στὴν προκήρυξή του τῆς 24ης Φεβρουαρίου 1821 μὲ τίτλο “Μάχου ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος”.

Τὸ ὅτι ὁ σταυρὸς περιλαμβάνεται στὸ ἐθνικό μας σύμβολο, δὲν εἶναι μιὰ ἁπλῆ ἱστορικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀναφορά, ἀλλὰ μᾶς δημιουργεῖ μεγάλη εύθύνη καὶ δέσμευση:

Κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη Χρυσόστομο: “Σταυρὸς κηρύττεται, ὁμολογεῖται ἡ πίστη στὸ Θεὸ καὶ ἡ ἀλήθεια κυριαρχεῖ στὴν οἰκουμένη (…)Βλέπεις πῶς ὁ σταυρὸς αὐτὸς διαμόρφωσε τὸν κόσμο; Ἄλλαξε τὶς ἄνομες καταστάσεις καὶ τὶς ἄθεες δόξασίες, τοὺς διαβολικοὺς νόμους καὶ τοὺς θανατηφόρους θεσμούς.” (Εἰς τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ). Στὰ πλαίσια αὐτὰ καλούμαστε νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ  νὰ οἰκοδομήσουμε μιὰ ἐλεύθερη καὶ δίκαιη κοινωνία.

Καὶ προπαντός, νὰ ἀπέχουμε ἀπὸ τὸν πειρασμὸ στὸν ὁποῖο ἔχει πέσει ἡ δυτικὴ χριστιανοσύνη καὶ παρασύρονται καὶ ὁρισμένοι στὴν Ἑλλάδα (ὡς ἐπιμέρους συνέπεια τοῦ ἐκδυτικισμοῦ τῆς κοινωνίας…) . νὰ μετατρέπεται τὸ σύμβολο τοῦ Σταυροῦ σὲ ὄργανο ἐπιβολῆς καὶ μίσους.

ΦΩΤΟ: Σταυρὸς εὐλογίας δωρεὰ τοῦ Αὐτοκράτορα Νικηφόρου Φωκᾶ στὸν Ἅγιο Ἀθανάσιο τὸν Ἀθωνίτη. Ἀπὸ ἱστολόγιο “Ἀἐναη Ἐπανάσταση”, ὅπου καὶ φροντισμένο ἀφιέρωμα στὴ σημερινὴ ἑορτή.

“Εις την ζωήν της Εκκλησίας ο εθνοφυλετισμός αποτελεί πραγματικήν «ανατροπήν των αξιών». Αντί το έθνος να υπηρετή την χριστιανικήν αλήθειαν, αξιολογεί και κρίνει την Εκκλησίαν με κριτήριον την χρησιμότητα και τας υπηρεσίας της προς το κράτος.”

Αυτά τόνισε μεταξύ άλλων ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών Συνεδρίου που συνδιοργανώνουν στη Χάλκη το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, με θέμα: «Το πρόβλημα του εθνοφυλετισμού στην Ορθόδοξη Εκκλησία: Από το Βουλγαρικό Σχίσμα μέχρι σήμερα».(12-13 Σεπτεμβρίου).

Είπε επίσης, ότι “Η καταδίκη του εθνοφυλετισμού δεν σημαίνει υποτίμησιν ή και απόρριψιν των πολιτισμικών στοιχείων, τα οποία ανήκουν εις την ταυτότητα των λαών και συνιστούν βάσιν και δυνατότητα επικοινωνίας και αλληλοεμπλουτισμού. Απλώς, αυτή η ποικιλία, η οποία είναι ποιμαντικώς απαραίτητον στοιχείον διά την ανάπτυξιν της ορθοδόξου Διασποράς, πρέπει να λειτουργή επί τη βάσει των ιερών κανόνων και της εκκλησιολογικής τάξεως και να μη καθίσταται άξων και ύψιστον κριτήριον οργανώσεως της εκκλησιαστικής ζωής. […]

Εις την παράδοσιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η ορθή εκτίμησις της ιδιοπροσωπίας των λαών συνυπάρχει με το οικουμενικόν πνεύμα, την ανοικτοσύνην και τον αγώνα διά την ειρήνην. Η ταύτισις της Ορθοδοξίας με ορθοδοξισμόν αποτελεί αντιστροφήν των πραγματικών ιστορικών δεδομένων. Είναι όντως παράλογον, η Ορθοδοξία, η οποία εσεβάσθη τον ιδιαίτερον πολιτισμόν των λαών οι οποίοι εξεχριστιανίσθησαν και προβάλλει την καθολικότητα της τοπικής εκκλησιαστικής κοινότητος ανεξαρτήτως της φυλετικής και γλωσσικής κοινωνικής συγκροτήσεώς της, να χαρακτηρίζεται ως εθνικιστική”.

 

“Συμμερίζομαι τήν ἀγωνία σας νά μήν προσφέρετε γνώσεις ἀνέραστες καί κομματιασμένες, οἱ ὁποῖες θά γίνουν ἕνα φθαρμένο διαβατήριο σέ μιά βιομηχανοποιημένη ζωή, χωρίς τήν ὀμορφιά τῆς διαφορετικότητας στά πρόσωπα τῶν παιδιῶν μας.”

Αὐτά, μεταξύ άλλων, τονίζει  ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνών καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος στό μήνυμά του πρός τούς ἐκπαιδευτικούς.

Μέ αφορμή τή νέα σχολική χρονιά, ἀπεύθυνε τά ἀκόλουθα μηνύματα πρὸς τὴν ἐκπαιδευτική κοινότητα:

Πρός τοὐς ἐκπαιδευτικούς

Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί,

«Αἰτία τῆς ἀγάπης εἶναι ἡ γνώση. Ἡ γνώση γεννᾶ τήν ἀγάπη καί γι’ αὐτό εἶναι ἀδύνατο νά ἀγαπήσει κανείς κάτι ὡραῖο ἐάν δέν γνωρίσει τήν ὡραιότητά του» .

Πολλές φορές συλλογίζομαι πώς ἄν ἡ σχέση ἀγάπης, γνώσης καί ὀμορφιᾶς ἦταν κατανοητή, ὁ κόσμος μας θά ἦταν ἐντελῶς διαφορετικός. Συμπάσχω μέ τήν αγωνία σας νά διαμορφώσετε ἕνα σχολεῖο πού θά προσφέρει ἀπτή τή σχέση αυτή.

Κατανοῶ τίς δυσκολίες πού δημιουργοῦν γονεῖς καί μαθητές, οἱ ὁποίοι συχνά δέν ἀντιδροῦν στήν πολιορκία τοῦ πειρασμοῦ τοῦ «χρήσιμου» τοῦ πολιτισμοῦ μας. Τό ἀποτέλεσμα τελικά εἶναι νά μήν ἐπιζητοῦν ἀπό τό σχολεῖο τή μόρφωση στά αγαθά τῆς γνώσης καί τοῦ ὡραίου, ἀλλά μιά νεφελώδη αποτελεσματικότητα.

Συμμερίζομαι τήν ἀγωνία σας νά μήν προσφέρετε γνώσεις ἀνέραστες καί κομματιασμένες, οἱ ὁποῖες θά γίνουν ἕνα φθαρμένο διαβατήριο σέ μιά βιομηχανοποιημένη ζωή, χωρίς τήν ὀμορφιά τῆς διαφορετικότητας στά πρόσωπα τῶν παιδιῶν μας. Συμπορεύομαι στόν ἀνηφορικό δρόμο πού ἀπαιτεῖ ἡ μύηση στή μόρφωση, στήν ἀναζήτηση τῆς παιδείας, στήν ἀνακάλυψή της, στήν κριτική καί στήν ἀμφισβήτησή της.

Εἶναι ὁ ἀγώνας τῆς σπορᾶς. Ὁ Χριστός ἔσπειρε τόν σπόρο Του, στή γνωστή παραβολή, σέ κάθε μορφή ἐδάφους, ἐπειδή πίστευε στή δυνατότητα τῆς ἀλλαγῆς. Μήν δειλιάσετε μπροστά στόν κόπο καί τήν ἀγωνία. Τήν πρόσκαιρη ἀβεβαιότητα τοῦ ἀποτελέσματος.

Ἡ ἀλλαγή δέν πειθαρχεῖ σέ ἀριθμούς.
Σᾶς εὔχομαι ἀπό καρδιᾶς καλή, εὐλογημένη και καρποφόρα χρονιά

Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες τῶν Γυμνασίων καί Λυκείων 

Πολυαγαπημένα μου παιδιά!

Μέ μεγάλη χαρά ἀπευθύνομαι σέ ὅλους σας καί σέ καθέναν ξεχωριστά γιά νά σᾶς εὐχηθῶ μέσα ἀπό τήν καρδιά μου νά ἔχετε μία πολύ εὐλογημένη σχολική χρονιά, γεμάτη ἀπό ἐπιτυχίες, πολύτιμες γνώσεις, νέες φιλίες καί ἀπόκτηση νέων δεξιοτήτων καί ὠφέλιμων ἐμπειριῶν.

Τά συναισθήματά σας μιά τέτοια μέρα ὁπωσδήποτε εἶναι ἀνάμεικτα. Τελείωσε τό καλοκαίρι μέ τούς χαλαρούς ρυθμούς του καί ξεκινᾶ μιά ἐκπαιδευτική περίοδος μέ προκλήσεις καί κόπους. Μή διστάσετε νά γίνετε ἐνεργά μέλη τῆς διδακτικῆς διαδικασίας. Σίγουρα θά βγεῖτε κερδισμένοι. Γιατί κέρδος δέν εἶναι μόνο οἱ βαθμοί ἀλλά ἡ ἴδια ἡ πορεία τῆς μάθησης.
Σέ αὐτήν τήν πορεία συνοδοιπόρος καί ὁδηγός σας στέκεται διαρκῶς ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία στηρίζει τίς ἀνάγκες σας καί εἶναι ἀνοιχτή γιά ἐσᾶς καί τούς προβληματισμούς σας. Ὡς φιλεύσπλαχνη μητέρα σᾶς περιμένει μέ μία ζεστή ἀγκαλιά καί κατανόηση, χωρίς νά κρίνει, χωρίς νά μαλώνει καί χωρίς νά πιέζει, σέ ἕναν ἀνοιχτό διάλογο ὅποτε ἐσεῖς τό ζητήσετε. Νά ξέρετε πώς μέ στοργή, μέ ἀγάπη καί ὑπομονή θά εἴμαστε δίπλα σας σύμφωνα μέ τό πρότυπο τοῦ Χριστοῦ μας!

Εὔχομαι ἀπό καρδιᾶς αὐτή τή σχολική χρονιά νά ἐκπληρώσετε ὅλα τά ὄνειρά σας!

Ἡ εὐλογία καί ἡ χαρά τοῦ Θεοῦ καί τῆς Παναγίας νά σᾶς πλημμυρίσει!

Πρός τούς μαθητές καί μαθήτριες τῶν Δημοτικῶν

Ἀγαπημένα μου παιδιά!
Σᾶς καλωσορίζω στό ἀγαπημένο σας σχολειό.
Εἴτε ξεκινάτε, εἴτε τελειώνετε τό δημοτικό σχολεῖο θέλω νά σᾶς πῶ ἕνα μεγάλο μυστικό.
Τό δημοτικό σχολεῖο διαφέρει ἀπό τό γυμνάσιο, τό λύκειο καί τό πανεπιστήμιο, γιατί εἶναι μία μεγάλη ἀγκαλιά πού ξέρει νά ἀγκαλιάζει καί νά ἀναδεικνύει μαθητές ἀπό ὅλον τόν κόσμο, ξέρει νά διδάσκει καί τήν ἀγάπη καί τά γράμματα.
Οἱ καλοί σας δάσκαλοι καί δασκάλες πού θά σᾶς ἔχουν ὅλη τήν χρονιά μέσα στήν καρδιά καί στήν τάξη τους εἶναι οἱ σημερινοί ἥρωες τῆς ἀγάπης καί τῆς γνώσης πού θά σᾶς βοηθήσουν νά γίνετε ὄμορφοι ἄνθρωποι στήν κοινωνία, στίς αὐριανές ἐργασίες σας καί στήν μελλοντική οἰκογένειά σας!
Ξέρετε, δάσκαλος εἶναι καί ὁ Χριστός πού σήμερα στόν Ἁγιασμό ἦταν ἐδῶ μαζί μας. Εἴχε καί μαθητές πού τόν ὑπεραγαποῦσαν καί θυσιάστηκαν γι΄Αὐτόν, ὅπως κι Αὐτός γιά ὅλους μας πάνω στόν Σταυρό.
Σᾶς καλῶ λοιπόν νά ἀπολαύσετε αὐτήν τήν ὄμορφη σχέση δασκάλου – μαθητή. Διαβάστε, γράψετε, κάντε ἐργασίες, παίξετε ἀλλά κυρίως ἐπικοινωνῆστε, ἀνοῖξτε τήν καρδιά σας. Μήν φοβηθεῖτε. Εἶναι μοναδικά αὐτά τά χρόνια σέ ὅλη σας τή ζωή.
Ἐγώ ὁ Ἀρχιεπίσκοπός σας θά προσεύχομαι ὅλη τήν χρονιά γιά ὅλους σας νά ἔχετε ὑγεία καί δύναμη νά χαρεῖτε καί νά μοιραστεῖτε τό μεγάλο αὐτό μυστικό .
Καλή καί εὐλογημένη σχολική χρονιά!

 

Το Σάββατο 5 Οκτωβρίου θα συγκληθεί η Κεντρική Επιτροπή της Χ.Δ. στις 10 το πρωί στο Γραφείο του Κινήματος στην Αθήνα
Θέματα:
1. Απολογισμοί
2. Προγραμματισμός δράσης μέχρι το επόμενο Συνέδριο. Εκδηλώσεις-εκδόσεις.

” Συμπεριφέρθηκε τουλάχιστον ανεύθυνα και ασυνείδητα στη διαχείριση της διαπραγμάτευσης, αντιμετωπίζοντάς την ως προσωπικό του θέμα, ακολουθώντας προσωπική στρατηγική και τακτική, διαπραγματευόμενος χωρίς νομικό επιτελείο και υπονομεύοντας σοβαρές δυνατότητες που η χώρα μας είχε (και εξακολουθεί να έχει), δημιουργώντας τετελεσμένα και δένοντας την Ελλάδα στο άρμα του τρίτου Μνημονίου, πριν καν συμπληρώσει 1 μήνα στο Υπουργείο Οικονομικών. (…)”

Αυτά τονίζει μεταξύ άλλων η πρώην Πρόεδρος της Βουλής κα Ζωή Κωνσταντοπούλου προς το σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, με αφορμή την ταινία του “Ενήλικοι στο Δωμάτιο”, η οποία εξιστορεί τις διαπραγματεύσεις Ελλάδας- Δανειστών την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2015 με βάση το βιβλίο του τότε Υπουργού Οικονομικών κ. Βαρουφάκη.

Details