Λόγω των αυξημένων υποχρεώσεών μας,  απευθύνουμε θερμή παράκληση, τα μέλη της ΧΔ και όσοι φίλοι επιθυμούν, να ενταχθούν στο πρόγραμμα της μηνιαίας εισφοράς για την κάλυψη των παγίων εξόδων. Η δωρεά σε πολιτικά κόμματα εκπίπτει από τον φόρο εισοδήματος σε ποσοστό 25%. Η ιδιότητα της ΧΔ ως πολιτικού κόμματος είναι δηλωμένη και γνωστή στη φορολογική αρχή. Ως εκ τούτου, οι απδείξεις που θα εκδοθούν για ποσά που θα έχουν κατατεθεί έως και 31.12.2025, θα μπορούν να χρησιμεύσουν για τις επικείμενες φορολογικές δηλώσεις του 2026. 

Επίσης, όσοι συνδρομητές οφείλουν συνδρομή να την εξοφλήσουν. Θερμές ευχαριστίες σε όσους και όσες έχουν ήδη ανταποκριθεί! Details

Η συνεστίαση του 2020 στο ίδιο μέρος

Πέντε χρόνια μετά, ἐπαναλαμβάνουμε τὴ Συνεστίασή μας, στὸ ἴδιο φιλόξενο στέκι.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 12.30 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Παραδοσιακὴ ταβέρνα «Ἀμπελόφυλλο».
Σαμοθράκης 3 καὶ Λέλας Καραγιάννη στὴν Κυψέλη.

Κοντὰ στὴν πλατεῖα Ἀμερικῆς (τηλ. κέντρου 210-8678862). Ἀπὸ τὴν πλατεῖα Ἀμερικῆς, μὲ κατεύθυνση τὰ Ἄνω Πατήσια, στρίβουμε δεξιά, στὴν ὁδὸ Λέλας Καραγιάννη, προχωροῦμε εὐθεῖα καὶ στὸν ἀριθμὸ 64 ἀριστερὰ εἶναι ἡ ὁδὸς Σαμοθράκης καὶ τὸ «Ἀμπελόφυλλο».
Τιμή πρόσκλησης: 20 Ευρώ
Τιμή ενίσχυσης: 25 ευρώ

Περιλαμβάνει:

  • Πρῶτο πιάτο μὲ ὀρεκτικά, κυρίως πιάτο, κρασί.
  • Καλλιτεχνικὸ πρόγραμμα μὲ ζωντανὴ μουσική, παραδοσιακῶν τραγουδιῶν καὶ χορῶν
  • Σύντομη παράσταση Θεάτρου Σκιῶν ἀπὸ τὸν καλλιτέχνη Κ. Ψυχραιμία.

Κρατήσεις-ἀγορὰ προσκλήσεων: Μέχρι τὴν Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου.

  • Στα Γραφεία της “Χριστιανικής” Ακαδημίας 78Δ 5ος όροφος ώρες 4-7 το απόγευμα τη Δευτέρα και 11-2 το μεσημέρι Τρίτη έως Παρασκευή. Τηλέφωνα 210 3811302 και 2103806863
  • Στην ηλεκτρονική διελυθυνση της εφημερίδας efim.xristianiki@gmail.com 
  • Δηλώστε συμμετοχή και στο ηλεκτρονικό κατάστημα της “Χ”

Πρόσκληση απλή εδώ

Πρόσκληση με τιμή ενίσχυσης εδώ

 

του Νὀτη Μαριἀ

Συμπληρώθηκαν τη Μ.Δευτέρα 6 Απριλίου 2026 ογδόντα πέντε ολόκληρα χρόνια από την εισβολή του Χίτλερ στην Ελλάδα.
Η ναζιστική επίθεση ενάντια στην Πατρίδα μας ξεκίνησε στις 5.15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941. Μάλιστα οι Γερμανοί δεν τήρησαν καν τη διακοίνωση που είχαν επιδώσει στην ελληνική κυβέρνηση με την οποία ανακοίνωναν ότι θα αρχίσουν εχθροπραξίες στις 6.00 το πρωί της 6ης Απριλίου.
Η ναζιστική εισβολή ξεκίνησε στα οχυρά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας και όπως έγινε στην Πίνδο έτσι και στα οχυρά του Ρούπελ ο ελληνικός στρατός με απαράμιλλη ανδρεία πάλεψε ενάντια στις ναζιστικές ορδές και τους έδωσε να καταλάβουν στην πράξη τι σήμαινε η ρήση που λίγο καιρό πριν φέρεται ότι είχε πει ο Τσόρτσιλ, ότι δηλαδή «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».
Και ενώ ο Χίτλερ περίμενε ότι θα έκανε περίπατο και θα κατακτούσε σε λίγες ημέρες την Ελλάδα τελικά με τεράστιες απώλειες μπόρεσε να ολοκληρώσει την πλήρη κατάκτηση της Ελλάδας την 1η Ιουνίου 1941 όταν έληξε και η Μάχη της Κρήτης. Έτσι καθυστέρησε σχεδόν δύο μήνες με αποτέλεσμα να χάσει πολύτιμο χρόνο για την επίθεση κατά της Ρωσίας. Αυτό λοιπόν το δίμηνο ήταν κρίσιμο γιατί τον έπιασε ο ρωσικός χειμώνας στα περίχωρα της Μόσχας.
Αν όμως η Ελλάδα είχε πέσει σε μια βδομάδα τότε η γερμανική επίθεση κατά της Ρωσίας με την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα θα ξεκινούσε γύρω στα μέσα Απριλίου αντί στα μέσα Ιουνίου 1941, ήτοι δυο μήνες νωρίτερα οπότε και η έκβαση της γερμανικής εισβολής στην τότε ΕΣΣΔ πιθανόν θα ήταν διαφορετική και ενδεχόμενα και η τύχη του ίδιου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μάλιστα την ώρα που ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας κατέβαζαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη τη νύκτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941, την ώρα που σύσσωμος ο κρητικός λαός αποδεκάτιζε τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές στην μεγαλειώδη μάχη της Κρήτης στο διάστημα 20 Μαΐου – 1 Ιουνίου 1941, η τουρκική ολιγαρχία δρομολογούσε τη διαδικασία για να κάνει μπίζνες με τους ναζί προκειμένου «να τα κονομήσει» ως συνήθως, υπογράφοντας τελικά το περίφημο Σύμφωνο Φιλίας με τον Χίτλερ στις 18 Ιουνίου 1941, τέσσερις ημέρες δηλαδή πριν τη γερμανική εισβολή στην τότε ΕΣΣΔ.
Επομένως η Δύση αλλά και η Ρωσία οφείλουν πολλά στην ηρωική αντίσταση του ελληνικού λαού κατά του Άξονα γεγονός το οποίο πρέπει να αναγνωρίσουν όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη. Τόσο σε σχέση με το ζήτημα της καταβολής των γερμανικών αποζημιώσεων όσο και σε σχέση με την αντιμετώπιση εκ μέρους τους της Τουρκίας η οποία ερωτοτροπούσε με τον Χίτλερ την ώρα που οι Έλληνες πάλευαν ενάντια στους ναζί στο Ρούπελ.
Γιορτάζοντας το φετινό Πάσχα δεν φεύγει από το νου μας το «μαύρο Πάσχα» του 1941 τότε που την Κυριακή του Πάσχα 20 Απριλίου ο δωσίλογος Τσολάκογλου υπέγραφε με τους ναζί το Πρωτόκολλο συνθηκολόγησης.
Και η καλύτερη απάντηση μας δεν μπορεί παρά να είναι η συνέχιση του αγώνα για τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Γιατί είναι δεδομένο ότι οι γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο είναι «ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες» παρότι το Βερολίνο εντελώς προκλητικά ισχυρίζεται ότι δήθεν το θέμα έχει κλείσει.

Ο Νότης Μαριάς εἰναι Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου, notismarias@gmail.com

 

Ενόψει της εορτής του Πάσχα, η Χριστιανική Δημκρατία εξέδωσε το ακόλουθο μήνυμα:

  1. Ως Χριστιανοί, θεωρούμε το Πάσχα ένα από τα κορυφαία γεγονότα της θείας οικονομίας, δηλαδή του σχεδίου του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου και της κτίσης.
  2. Ως Ορθόδοξοι ειδικότερα Χριστιανοί, θα μπορούσαμε να πούμε πως συνιστά το κέντρο της πίστης μας, εφόσον αυτή προϋποθέτει την ανάσταση του Χριστού από τους νεκρούς. Όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος, μιλώντας υποθετικά για το μη-πραγματικό: “ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις υμών”.
  3. Ο Χριστός με το έργο του δε συνιστά το αντίλυτρο που χρειάζεται ένας τιμωρός-δικαστής Θεός Πατέρας, για να επιφέρει μια δικαστικού τύπου δικαιοσύνη, όπως διδάσκουν οι ευσεβιστές. Αντίθετα, ο Χριστός λυτρώνει τον άνθρωπο από τη φθορά, το θάνατο και την τυραννία του διαβόλου. Η Ανάσταση του Χριστού σηματοδοτεί, έτσι, την ήττα του διαβόλου, την κατάλυση της τυραννίας του πάνω στον άνθρωπο και τον ερχομό της εποχής της χάριτος και του Παρακλήτου Πνεύματος. Αυτό καθιστά τον άνθρωπο ικανό να επιτύχει ασύγκριτα μεγαλύτερα ύψη αρετής στον ιδιωτικό του βίο αλλά και στην πολιτεία του.
  4. Όπως στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε την έκδοση του διαζυγίου από τον άνδρα λόγω σκληροκαρδίας των ανθρώπων, έτσι στην Καινή αυτό απαγορεύεται από τον Χριστό. Αντίστοιχα, όπως στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε πρόδρομες μορφές εργατικού δικαίου, το Ιωβηλαίο έτος κ.λπ., έτσι στην Καινή προσεγγίζουμε στην τέλεια κοινωνία, εκείνη που δεν υπάρχει ιδιοκτησία, όπου το πρόσωπο υπάρχει μέσα στην κοινότητα και η κοινότητα δουλεύει για το κάθε πρόσωπο. Αυτή η αρχή της κοινοκτημοσύνης αμέσως ενσαρκώνεται στην πρώτη χριστιανική κοινότητα των τρισχιλίων.
  5. Στη βάση αυτή του κοινωνικού μηνύματος του Ευαγγελίου, ο αείμνηστος ιδρυτής της Χριστιανικής Δημοκρατίας Νίκος Ψαρουδάκης έκανε λόγο για «Επανάσταση της Αγάπης» και «Χριστιανική Επανάσταση» στα ομώνυμα βιβλία του. Για τη μεγάλη ανατροπή που έφερε ο Χριστός γράφει ο Φώτης Κόντογλου με αφορμή την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα: « Ο Χριστός σήμερα, ο άρχοντας της ειρήνης και της αγάπης…τα άλλαξε όλα και τα έκανε ανάποδα απ’ ό,τι συνηθίζανε οι άνθρωποι». Ο Μαρίνος Αντύπας, απεύθυνε προσκλητήριο για την ανατροπή του φαύλου καθεστώτος, “όπερ καταστρέφει τον άνθρωπο και τον εξομοιώνει με θηρίον”,…. “δια της μεγάλης ηθικής επαναστάσεως”: « …Ο Ιησούς παραγγέλλει “αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν”. Είναι δύσκολον ν’ αρνηθεί τις ότι εάν ο νόμος ούτος εφαρμοσθεί ποτέ, οι άνθρωποι θα ώσιν αδελφοί και η χαρά και το μειδίαμα θα βασιλεύσωσι μεταξύ των αντί των δακρύων και του αίματος»
  6. Όπως έχει γράψει ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, εάν ο Θεός εξέχεε το άγιο Πνεύμα επί της γης, τότε όλα μας τα κοινωνικά και πολιτικά ιδανικά θα υλοποιούνταν αμέσως. Όμως, ως Χριστιανοί έχουμε και ιερό καθήκον απέναντι στους πένητες και εν γένει τους ελάχιστους να εργαστούμε για μια κοινωνία πραγματικά Χριστιανική που θα τους απονέμει τα δέοντα, με οδοδείκτη το κοινόβιο. Εάν επιτυγχανόταν το νέο ιδανικό από τους Χριστιανούς, δηλαδή η κοινωνία της κοινοκτημοσύνης, λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όλοι οι μη-Χριστιανοί θα στρέφονταν στην πίστη. Έτσι, κοινωνικό και πνευματικό στοιχείο λειτουργούν αλληλένδετα και ταυτόχρονα και το ένα ενισχύει και προϋποθέτει το άλλο.
  7. Στην Ορθοδοξία δεν έχουμε τη “σταύρωση του Χριστού  ως το τέλος της Ιστορίας”, όπως ισχυρίζεται ο Ιανσενιστής Πασκάλ, αλλά βρισκόμαστε σε μια πορεία σταυρική και ταυτόχρονα αναστάσιμη. Έτσι, ευχόμαστε η Ανάσταση του Υιού και Λόγου του Θεού να οδηγήσει σε δρόμους ανάστασης πνευματικής και κοινωνικής, μακριά από τον άκρως αντικοινωνικό νεοφιλελεύθερο μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί.

Στο νεοφιλελευθερισμό που επιβάλλει την αγορά ως νέα θεότητα και τους νόμους της ως “υπέρτατο δόγμα”, να αντιτάξουμε την Επανάσταση της Αγάπης.

Καλή Ανάσταση!

Τὰ μηνύματα ἀπὸ τὰ ἀναγνώσματα καὶ τὴν ὑμνογραφία τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας εἶναι πολλὰ καὶ ἐπίκαιρα. Μὲ βασικὸ χαρακτηριστικὸ ὅτι ἡ σταύρωση τοῦ Χριστοῦ ἦταν προϊὸν ἀντίδρασης τῶν τυραννικῶν ἐξουσιαστικῶν μηχανισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔνοιωσαν ὅτι ἀπειλοῦνται ἀπὸ τὴ μεγάλη ἀνατροπὴ ποὺ ἔφερνε ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία.
• Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου ἦταν τὸ προοίμιο τῆς τελειωτικῆς νίκης πάνω στὸ θάνατο, τῆς δικῆς Του Ἀνάστασης ποὺ θὰ ἐρχόταν. Μπροστὰ σὲ ἑκατοντάδες μάρτυρες, ἀναστήθηκε νεκρὸς τετραήμερος.
• Καὶ ποιὰ ἦταν τὰ ἀντανακλαστικὰ τῆς ἐξουσίας τῶν Γραμματέων καὶ τῶν Φαρισαίων; Σχεδίασαν νὰ τὸν δολοφονήσουν, γιὰ νὰ ἀφανίσουν τὸ «τεκμήριο» τῆς θεϊκῆς δύναμης τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀκούσαμε στὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων.
• Γιὰ νὰ ἐπαληθευτεῖ ἠ ρήση ποὺ ἔβαλε ὁ Χριστὸς στὸ στόμα τοῦ Ἀβραὰμ στὴν παραβολὴ τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου: κι ἀναστημένο νεκρὸ νὰ δοῦν, δὲν θὰ πιστέψουν.
• Τί εἴδους δοξασίες μποροῦν νὰ ἔχουν ἄνθρωποι ποὺ βλέπουν νεκρὸ νὰ ἀνασταίνεται καὶ ἀντὶ νὰ πιστέψουν σπεύδουν νὰ ἐξαφανίσουν τὸ τεκμήριο τῆς νίκης τῆς ζωῆς πάνω στὸ θάνατο;
• Προφανῶς, ἡ συγκεκριμένη κατηγορία ἔχει ὡς ὑπέρτατο «θεὸ» τὴν έξουσία. Ἡ λατρεία τῆς ἐξουσίας, ὅπως καὶ ἡ λατρεία τοῦ χρήματος, ἡ πλεονεξία, εἶναι πρόσωπα τοῦ ὑλισμοῦ, ἐκφάνσεις τῆς «ὑλιστικῆς κοσμοθεωρίας», γιὰ τὴν ὁποία μίλησε ὁ Νίκος Ψαρουδάκης.
• Δὲν εἶναι, λοιπὀν, ὁ ὑλισμὸς προϊὸν ἐπιστημονικῆς τεκμηρίωσης καὶ ὀρθοῦ λόγου, ὅπως αὐτοπροβάλλεται, ἀφοῦ τὰ ὀρθολογικὰ συμπεράσματα ἐξάγονται μὲ βάση τὶς ἀποδείξεις.
• Ὁ ὑλισμὸς εἶναι θρησκεία καὶ δεισιδαιμονία ποὺ φοβᾶται καὶ καταστρέφει τὶς ἀντίθετες ἀποδείξεις. Στὴν καλύτερη περίπτωση, ἀπλῶς ἐμμένει στὴ δοξασία ὅτι πέρα ἀπὸ τὴν ὕλη καὶ τὸ ὑλικὸ συμφέρον, τίποτε ἄλλο δὲν ὑπάρχει, ἀπορρίπτοντας κάθε περὶ τοῦ ἀντιθέτου συζήτηση.
• Τὸ τυραννικὸ αὐτὸ δόγμα, ἀσύμβατο μὲ τὴ χριστιανική μας πίστη, μόνο μὲ τὴν εἰδωλολατρεία ταιριάζει, σύμφωνα μὲ τὸν ἱερὸ ὑμνογράφο τοῦ ὄρθρου τῆς Μεγάλης Δευτέρας: «οὐ κλῆρος γὰρ ἐμός, τυραννὶς δὲ γνώμη αὐθαίρετος».
• Καὶ ἐκδηλώνει τὰ «ἀντανακλαστικά» του, ὅταν νοιώθει τὸν κίνδυνο.
• Γράφει ὁ Φώτης Κόντογλου γιὰ τὴν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα: «Ἕναν τέτοιον θρίαμβο ἔκανε κι ὁ Χριστὸς σήμερα, ὁ ἄρχοντας τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγάπης. Μά, ὅπως τὰ ἄλλαξε ὅλα καὶ τὰ ἔκανε ἀνάποδα ἀπ’ ὅ,τι συνηθίζανε οἱ ἄνθρωποι, ἔτσι κι ὁ θρίαμβος ποὺ ἔκανε, ἤτανε θρίαμβος τῆς φτώχειας καὶ τῆς ταπείνωσης. Ὁ Ρωμαῖος ὕπατος ἤτανε καθισμένος ἀπάνω σὲ θρόνο καὶ σὲ χρυσὸ ἁμάξι, μὰ ὁ Χριστὸς ἤτανε καβαλικεμένος ἀπάνω σ’ ἕνα πουλάρι, σ’ ἕνα γαϊδουρόπουλο, ποῦναι τὸ πιὸ ταπεινὸ καὶ καταφρονεμένο ἀνάμεσα στὰ ζῶα».
• Ἡ διατύπωση τοῦ Φώτη Κόντογολου ὅτι ὁ Χριστὸς τὰ ἄλλαξε ὅλα καὶ τὰ ἔκανε ἀνάποδα ἀπ’ ὅ,τι συνηθίζανε οἱ ἄνθρωποι, εἶναι μὲ ἄλλα λόγια ἡ διατύπωση τοῦ Νίκου Ψαρουδάκη γιὰ τὴ χριστιανικὴ ἐπανάσταση καὶ τὴν ἐπανάσταση τῆς ἀγάπης.
• Φοβισμένοι ἀπὸ τὴ θριαμβευτικὴ ὑποδοχὴ ποὺ ἐπιφυλάχθηκε στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς συνέπεια τῆς ἀπήχησης τῆς Ἀνάστασης τοῦ Λαζάρου, σὲ πρῶτο στάδιο οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐπιδίωξαν νὰ Τὸν ἀποδομήσουν σὲ ἐπίπεδο ἀπόψεων.
• Ἀπέτυχαν, τόσο οἱ Φαρισαῖοι, ὅσο καὶ οἱ Σαδδουκαῖοι. Γιὰ ν’ ἀκολουθήσουν τὰ ἀμείλικτα «οὐαὶ» κατὰ τῶν Φαρισαίων, ποὺ ἀκούσαμε στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ ὄρθρου τῆς Μεγάλης Δευτέρας. Γιατὶ ὄχι καὶ κατὰ τῶν Σαδδουκαίων, ποὺ δὲν πίστευαν στὴν ἀνάσταση νεκρῶν; Αὐτοὺς ὁ Χριστὸς ἁπλῶς τοὺς ἀποστόμωσε καταλογίζοντάς τους ὅτι δὲν καταλαβαίνουν τὶς Γραφές.
• Ὅμως, στοὺς Φαρισαίους καταλόγισε ὑποκρισία καὶ διάσταση λόγων καὶ ἔργων, ποὺ ἀποπροσανατολίζει καὶ παραπλανᾶ, ἀφοῦ, μὲ βάση ἐπαγγελίες φαινομενικὰ ὀρθές, προκύπτουν ἔργα κακά.
• Ἀνάλογα ἰσχύουν καὶ σήμερα μὲ τὶς ἀκίνδυνες καὶ ἐπιλεκτικὲς ἐκδοχὲς τοῦ Χριστιανισμοῦ, ποὺ ἐργαλειοποιοῦν τὴν πίστη μας πρὸς ὄφελος τῶν κρατούντων καὶ λειτουργοῦν ὡς ἰδεολογικὸ «δεκανίκι» τῆς ἑκάστοτε ἐκμεταλλευτικῆς καὶ τυραννικῆς ἐξουσίας.
• Ἡ ἀνατροπὴ ποὺ ἔφερε ὁ Χριστὸς ἐπικεντρώνει στὴν ὁριστικὴ ἥττα τοῦ θανάτου καὶ κατ’ ἐπέκταση στὶς ἐπιμέρους λογικὲς τοῦ θανάτου.
• Στὴν κατάργηση τῆς ἐξουσίας μὲ τὴ μεταμόρφωσή της σὲ διακονία μὲ τὴν παραγγελία «οὐχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν», σὲ σχέση μὲ τὴν μέχρι τότε κρατοῦσα ἀντίληψη, ποὺ δεχόταν νὰ εἶναι ἡ θέση ἐξουσίας προνομιακὸ πόστο καταδυνάστευσης τῶν διοικουμένων πρὸς ὄφελος τοῦ ἐξουσιαστῆ, πού, πέρα ἀπὸ τὴ στυγνὴ ἐκμετάλλευση, ἀπολαμβάνει καὶ τὶς «πρωτοκαθεδρίες» καὶ τὶς «πρωτοκλισίες», ποὺ τόσο ἄρεσαν στοὺς Φαρισαίους.
• Στὴν κατάργηση ἀκόμα καὶ τοῦ πνευματικοῦ ἐξουσιασμοῦ, ἀφοῦ, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Φαρισαίους, «ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ραββί, εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστὶν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός. Πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε…».
• Στὴν κατάργηση τῶν ἐξουσιαστικῶν σχέσεων στὴν οἰκογένεια: «Καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς, εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατὴρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς». Εἶναι γνωστὸ ὅτι, ἐκεῖνα τὰ χρόνια, ἡ πατρικὴ ἐξουσία ἔφτανε ἀκόμα καὶ στὸ δικαίωμα ζωῆς ἢ θανάτου.
• Διώχνοντας τοὺς ἐμπόρους ἀπὸ τὸ ναό, ὁ Χριστὸς ἔθιξε τὸ διαχρονικὸ πρόβλημα τῆς ἐμπορευματοποίησης τῆς πίστης.
• Ἀφοῦ δὲν κατάφεραν νὰ Τὸν ἀποδομήσουν μὲ τὸν ἀντίλογο, προχώρησαν στὴ μεθόδευση τῆς φυσικῆς Του ἐξόντωσης.
• Μὲ τὴν προδοσία τοῦ Ἰούδα, ποὺ προηγουμένως παρίστανε τὸν «συνεπῆ», ζητώντας νὰ πουληθεῖ τὸ μύρο τῆς γυναίκας ποὺ τίμησε τὸν Χριστὸ πρὸς ὄφελος τῶν φτωχῶν.
• Τὸ φαινόμενο τοῦ «Ἰούδα», ποὺ ἐπενδύει πολιτικὰ στὴ συνέπεια ὑπὲρ τῶν ἀδυνάτων καὶ καταλήγει νὰ τοὺς προδώσει, μὲ ἀντίτιμο τὰ «ἀργύρια» τῆς ἐξουσίας, εἶναι διαχρονικό. Τὸ ζήσαμε πρόσφατα στὴν Ἑλλάδα.
• Ἄλλο μέσο μὲ στόχο τὴ φυσικὴ ἐξόντωση τοῦ ἐπικίνδυνου γι’ αὐτοὺς Χριστοῦ, οἱ μηχανορραφίες καὶ οἱ κακοδικίες. Ἔχουν γίνει μελέτες τῆς δίκης καὶ καταδίκης τοῦ Χριστοῦ μὲ συμπέρασμα ὅτι πρόκειται γιὰ παρωδία δίκης καὶ κακοδικία. Γνωστὲς μέχρι σήμερα μεθοδεύσεις τῶν τυραννικῶν καθεστώτων.
• Καὶ ἕνα ἄλλο μέσο γνωστὸ μέχρι σήμερα: ὁ ἐπηρεασμὸς τῆς κοινῆς γνώμης, προκειμένου τὰ «ὡσαννὰ» τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων νὰ γίνουν τὰ «σταύρωσον» τοῦ σημερινοῦ ὄρθρου τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς.
• Ὅλες αὐτὲς οἱ μεθοδεύσεις ἐξυπηρέτησαν τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ τελικὰ ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε καὶ ὁ Ἅδης «ἠχμαλώτισται».
• Στὴν κλασικὴ σειρὰ «Ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴ Ναζαρέτ», ποὺ σκηνοθέτησε ὁ Τζεφιρέλι, ἐπινοεῖται ὁ φανταστικὸς χαρακτήρας τοῦ Ζεράχ, μέλους τοῦ «Συνεδρίου» ποὺ συντονίζει τὶς μηχανορραφίες κατὰ τοῦ Ἰησοῦ καὶ διαπιστώνει τὴν ἀποτυχία, βλέποντας τὸν Τάφο ἀδειανό…
• Οἰ παθογένειες ποὺ ἐκδηλώθηκαν τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα παραμένουν, καὶ ἐκδηλώνονται ὅταν ἡ τυραννικὴ ἐξουσία αἰσθάνεται ὅτι κινδυνεύει.
• Καὶ κινδυνεύει ὅταν ἔρχεται ἀντιμέτωπη μὲ τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου σὲ ὅλη του τὴ διάσταση.
• Καλὴ Ἀνάσταση!

Χριστιανική 9.4.2026. Στήλη τα του Καίσαρος

ΦΩΤΟ: O Ιησούς ενώπιον του Πιλάτου, Βασιλική Sant’Apollinare Nuovo, Ραβέννα, 6ος αι. μ.Χ.

Σήμερα ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς βρίσκεται πάνω στὸ σταυρὸ καὶ ἐμεῖς γιορτάζουμε, γιὰ νὰ μάθεις ὅτι ὁ σταυρὸς εἶναι ἑορτὴ καὶ πανήγυρη πνευματική. Γιατί:
• Ἐνῶ πρὶν ἡ λέξη σταυρὸς σήμαινε καταδίκη, τώρα ἔγινε ἀντικείμενο τιμῆς.
• Ἐνῶ ἦταν σύμβολο καταδίκης, τώρα εἶναι ἡ προϋπόθεση τῆς σωτηρίας μας.
• Γιατὶ αὐτὸς ὁ σταυρός:
• Μᾶς ἔφερε ἄπειρα ἀγαθά.
• Μᾶς ἀπάλλαξε ἀπὸ τὴν πλάνη τῆς εἰδωλολατρίας.
• Μᾶς φώτισε ἐνῶ ζούσαμε στὸ σκοτάδι.
• Μᾶς συμφιλίωσε μὲ τὸν Θεό, μᾶς ἔκανε φίλους Του, ἐνῶ εἴχαμε γίνει ἐχθροί Του.
• Μᾶς ἔφερε κοντὰ στὸν Θεό, ἐνῶ ἤμαστε μακριά Του.
• Μᾶς ἔκανε φίλους Του, ἐνῶ εἴχαμε ἀποξενωθεῖ ἀπ’ Αὐτόν.
• Αὐτὸς ἐξαφάνισε τὴν ἔχθρα, αὐτὸς ἐξασφάλισε τὴν εἰρήνη, αὐτὸς ἔγινε γιὰ μᾶς θησαυροφυλάκιο ἀπείρων ἀγαθῶν.
• Χάρη σ’ αὐτὸν δὲν περιπλανιόμαστε πιὰ στὶς ἐρήμους, γιατὶ γνωρίσαμε τὸν ἀληθινὸ δρόμο. Δὲν ζοῦμε πιὰ ἔξω ἀπὸ τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, γιατὶ βρήκαμε τὴν εἴσοδό της. Δὲν φοβόμαστε πιὰ τὰ πυρωμένα βέλη τοῦ διαβόλου, γιατὶ εἴδαμε τὴν πηγή.
• Χάρη σ’ αὐτὸν δὲν βρισκόμαστε πιὰ σὲ χηρεία, γιατὶ ἀποκτήσαμε τὸν Νυμφίο. Δὲν φοβόμαστε τὸν λύκο, γιατὶ ἔχουμε τὸν καλὸ Ποιμένα. Γιατὶ λέγει ὁ Χριστός: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ ποιμένας ὁ καλός».
• Χάρη σ’ αὐτὸν δὲν τρέμουμε τὸν τύραννο, γιατὶ εἴμαστε κοντὰ στὸν Βασιλιά.
• Σήμερα μᾶς ἔδωσε πάλι τὴν παλιὰ πατρίδα μας, σήμερα μᾶς ἔφερε πάλι στὴν πόλη τῶν προγόνων μας καὶ χάρισε κατοικία σ’ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Γιατὶ εἶπε ὁ Χριστὸς (στὸν ληστή): «Σήμερα θὰ εἶσαι μαζί μου στὸν παράδεισο».
• Γι’ αὐτὸ γιορτάζουμε καὶ τιμοῦμε τὸν σταυρό. Ἔτσι παράγγειλε καὶ ὁ Παῦλος… «Ἂς γιορτάζουμε ὄχι μὲ τὴν παλιὰ ζύμη, ἀλλὰ μὲ ἄζυμα εἰλικρίνειας καὶ ἀλήθειας».
(Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς τὸ Σωτήριον Πάθος Α΄ 1 και 2. Μὲ βάση τὴ μετάφραση στὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱ. Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καρέα)

Χριστιανική 9.4.2026. Στήλη τα του Καίσαρος

Από τη Δευτέρα 30 Μαρτίου τα γραφεία του Κινήματος Χριστιανική Δημοκρατία και της εφημερίδας «Χριστιανική» λειτουργούν σε νέα διεύθυνση:–

Χαλκοκονδύλη 37 3ος όροφος ΤΚ 10432
Ώρες γραφείου: Δευτέρα-Παρασκευή 10 πμ – 1 μμ εργάσιμες μέρες.
Για την τελική διαμόρφωση του ωραρίου θα υπάρξει νέα ανακοίνωση.
Επικοινωνία στα ίδια τηλέφωνα: 2103811302 και 2103806863, όπως και στο τηλέφωνο 6978376985.
Ευχαριστούμε:
Όσους αδελφούς και φίλους στηρίζουν την εφημερίδα και το Κίνημα στη δύσκολη αυτή συγκυρία, αφού δεν πρόκειται για απλή μετακόμιση γραφείων, αλλά και για εκ νέου οργάνωση και καλύτερη διαχείριση του ιστορικού αρχείου της εφημερίδας, το οποίο πρέπει να γίνει πλήρως προσβάσιμο και να ψηφιοποιηθεί στο σύνολό του.
Τους συνδρομητές μας που ανταποκρίνονται στη συνδρομή τους δείχνοντας κατανόηση για τη δυσλειτουργία του ταχυδρομείου αυτή την περίοδο.
Ευχόμαστε σε όλους καλή Μεγάλη Εβδομάδα και καλή Ανάσταση.

Προς διευκόλυνση των μελών, φίλων και συνδρομητών ισχύουν οι εξής τραπεζικοί λογαριασμοί:

Τράπεζα Πειραιώς
5029112333661
ΙΒΑΝ: GR8101720290005029112333661

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
040/626560-06
IBAN: GR4301100400000004062656006

Τράπεζα Alpha Bank
101-00-2002-343892
IBAN: GR0401401010101002002343892
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Παρακαλούμε θερμά όσοι κάνουν κατάθεση, να αναγράφουν τα στοιχεία τους (απαραίτητα ονοματεπώνυμο εκείνου που εισφέρει στο Κίνημα ή στην εφημερίδα, και την αιτία της κατάθεσης), προκειμένου να ενημερώνουμε τις καταστάσεις των συνδρομητών και να εκδίδουμε το σχετικό παραστατικό.

 

  • ΠΑΣΧΑ ΣΤOΥΣ ΑΓΙOΥΣ ΤOΠOΥΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤOΥ ΠOΛΕΜOΥ

Τη δέσμευσή του «προς την πνευματικήν και ιστορικήν αυτού αποστολήν» και «εις την διαφύλαξιν της ιερότητος των θρησκευτικών τελετών» και «του υφισταμένου καθεστώτος» διακηρύσσει ανακοινωθέν του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, εν όψει των ημερών του Πάσχα. Όπως είναι γνωστό, η ισραηλινή κυβέρνηση, λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου, αποφάσισε τη διεξαγωγή των ακολουθιών των ημερών στον Πανάγιο Τάφο με τη συμμετοχή μόνο κληρικών του Πατριαρχείου και ελάχιστων πιστών. Στο ανακοινωθέν γίνεται επίσης μνεία στον πόνο των κατοίκων της Γάζας, «ο οποίος προσβάλλει την ανθρωπίνην αξιοπρέπειαν και το δικαίωμα εις την ζωήν», ενώ σχετικά με το κλείσιμο του τεμένους Αλ Ακσά σημειώνει ότι «η αποτροπή της τελέσεως της προσευχής των πιστών εκεί, υπό τας παρούσας συνθήκας επηρεάζει την θρησκευτικήν ζωήν και τον πνευματικόν δεσμόν της ανθρωπότητος με τους ιερούς τόπους». Ολόκληρο το ανακοινωθέν έχει ως εξής:

«Ἐπὶ τρίτον συνεχόμενον ἔτος, εἰς καιροὺς κατὰ τοὺς ὁποίους ὁ ἀνθρώπινος πόνος βαρύνει λίαν τοὺς Ἁγίους Τόπους, τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐπαναβεβαιοῖ τὴν δέσμευσιν αὐτοῦ πρὸς τὴν πνευματικὴν καὶ ἱστορικὴν αὐτοῦ ἀποστολήν, τεθεμελιωμένην εἰς τὴν διατήρησιν τῆς Χριστιανικῆς παρουσίας, εἰς τὴν διαφύλαξιν τῆς ἱερότητος τῶν θρησκευτικῶν τελετῶν αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος (Status Quo), τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ σταθερὰν ἐγγύησιν τῆς ἐλευθερίας τῆς λατρείας καὶ τῆς συνεχιζομένης Χριστιανικῆς μαρτυρίας εἰς αὐτὴν τὴν εὐλογημένην γῆν. Ἐν τῷ πλαισίῳ τούτῳ, τὸ Πατριαρχεῖον ὑπογραμμίζει ὅτι ἡ ἀφοσίωσις καὶ αἱ προσπάθειαι αὐτοῦ διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς τελέσεως τῶν θρησκευτικῶν ἀκολουθιῶν εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ εἰς τοὺς καθωρισμένους χρόνους των, παρὰ τὰς δυσκόλους συνθήκας, ἀποβλέπουν εἰς τὴν διατήρησιν τῶν δικαιωμάτων μας καὶ αὐτῆς τῆς ἱστορικῆς τάξεως, καθὼς καὶ εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς τάξεως ἀπὸ κάθε παραβίασιν.
»Τὸ Πατριαρχεῖον, συλλυπούμενον τοὺς κατοίκους τῆς Γάζης καὶ συμμετέχον εἰς τὸν πόνον αὐτῶν, ὁ ὁποῖος προσβάλλει τὴν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ζωήν, θεωρεῖ ὅτι αἱ ἐπανειλημμέναι ἐπιθέσεις ἐποίκων κατὰ ἀμάχων καὶ τῶν περιουσιῶν αὐτῶν εἰς τὴν Δυτικὴν ὄχθην ἀποτελοῦν προέκτασιν τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου τούτου, ὁ ὁποῖος πλήττει τοὺς Ἁγίους Τόπους μας εἰς πλείονα τοῦ ἑνὸς σημεῖα. Τὸ Πατριαρχεῖον ἐπισημαίνει ὅτι τὸ κλείσιμον τοῦ Ἀλ Ἄκσα καὶ ἡ ἀποτροπὴ τῆς τελέσεως τῆς προσευχῆς τῶν πιστῶν ἐκεῖ, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας ἐπηρεάζουν τὴν θρησκευτικὴν ζωὴν καὶ τὸν πνευματικὸν δεσμὸν τῆς ἀνθρωπότητος μὲ τοὺς ἱεροὺς τόπους αὐτῆς.
»Ἐν τοιαύταις θλίψεσιν καὶ περιστάσεσιν, τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ὑπενθυμίζει τοὺς λόγους τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «εἴπερ συμπάσχομεν, ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν» (Ρωμ. 8:17), μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ πόνος, ὅσον ἔντονος καὶ ἐὰν εἶναι, δὲν ἀποσβεννύει τὸ φῶς τῆς ἐλπίδος εἰς τὰς ψυχὰς τῶν πιστῶν, ἀλλὰ καλεῖ αὐτὰς εἰς τὴν σταθερότητα τῆς πίστεως καὶ εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς, τῆς ἐμπιστευθείσης ἡμῖν ὡς θεϊκὸν δῶρον.
Ἀναλαμβάνον ταύτην τὴν πνευματικὴν εὐθύνην καὶ ὡς θεματοφύλαξ τῶν Χριστιανικῶν προσκυνημάτων καὶ προστάτης τῶν προσκυνηματικῶν ὁδῶν πρὸς τοὺς Ἁγίους Τόπους, τὸ Πατριαρχεῖον ἀνακοινώνει τὴν συνέχισιν τῆς δεσμεύσεώς του διὰ τὴν διατήρησιν τῆς θρησκευτικῆς του κληρονομιᾶς, καὶ ρυθμίζει τὰς τελετὰς τὰς ἀρχομένας ἀπὸ τὴν Κυριακὴν τῶν Βαΐων ἕως τὴν Κυριακὴν τοῦ Πάσχα εἰς τὸν ἀποκλειστικὸν περιορισμὸν αὐτῶν εἰς τὰς ἐντὸς τῶν Ναῶν θρησκευτικὰς ἀκολουθίας, ἐξ αἰτίας τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς δυσκολίας τῆς περιόδου αὐτῆς, σεβόμενον τὸν ἀνθρώπινον πόνον καὶ τὴν διαφύλαξιν τῆς ἱερότητος αὐτῶν τῶν εὐλογημένων ἡμερῶν.
»Τὸ Πατριαρχεῖον ἐπιβεβαιώνει ἐπίσης τὴν ἀμετάθετον προσήλωσιν αὐτοῦ εἰς τὴν καθολικὴν διατήρησιν τοῦ Προσκυνηματικού Καθεστῶτος, τόσον ἱστορικῶς ὅσον καὶ νομικῶς, διασφαλίζον τὴν προστασίαν τῶν Ἁγίων Τόπων καὶ τὴν διαφύλαξιν τῶν καθιερωμένων θρησκευτικῶν δικαιωμάτων.
»Ἀναπέμπομεν τὰς προσευχὰς Ἡμῶν, ὁμοῦ μετὰ τοῦ ποιμνίου Ἡμῶν καὶ τῶν νεολαίων Ἡμῶν ὅπου κι’ ἂν οὗτοι εὑρίσκονται, ὥστε νὰ ἐπικρατήσῃ δικαία εἰρήνη εἰς τὴν γῆν ἡμῶν, νὰ διαφυλαχθῇ ἡ ἀξιοπρέπεια κάθε ἀνθρώπου καὶ ἡ Ἱερουσαλήμ, καὶ ὡς δηλοῖ ἡ ὀνομασία αὐτῆς ὡς πόλεως πίστεως, ἀγάπης καὶ εἰρήνης, νὰ παραμείνῃ ὄντως ζωντανὸς φάρος πίστεως, ἐλπίδος καὶ ἀγάπης».

Το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής.

Εν τω μεταξύ, τον άμεσο τερματισμό της στρατιωτικής βίας και την προστασία των αμάχων στον Νότιο Λίβανο απαιτεί το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής. Υπενθυμίζεται ότι στην εκεχειρία που υπογράφηκε μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, το μεν Πακιστάν, ως μεσολαβητής, επιμένει ότι περιλαμβάνεται και ο Λίβανος, με το Ισραήλ να το αρνείται.
«Εν μέσω αυτής της κρίσης, το Συμβούλιο Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής υπενθυμίζει ότι η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η διατήρηση της ανθρώπινης ζωής πρέπει να παραμείνουν στην πρώτη γραμμή της Διεθνούς Κοινότητας. Τα δεινά των αμάχων δεν είναι απλώς μια περαστική κρίση, αλλά μια ριζική αλλαγή στην ίδια την ουσία της ζωής τους και στα θεμέλια
της ύπαρξής τους, διαμορφώνοντας ένα ανθρώπινο και ηθικό όριο που απαιτεί έμπρακτη αλληλεγγύη και κοινή ευθύνη», όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Ταυτόχρονα, το Συμβούλιο απευθύνει επείγουσα ανθρωπιστική έκκληση στους εταίρους του –δωρητές, κόμματα και διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις– να υποστηρίξουν τις προσπάθειες αντιμετώπισης των αυξανόμενων αναγκών των πληγέντων και να συμβάλουν στην ανακούφιση των οικογενειών που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.
Υπενθυμίζει, τέλος, από την πλευρά των Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής, τη δέσμευση του Συμβουλίου στις αξίες του ελέους, της ειρήνης και της αλληλεγγύης, που αποτελούν την ουσία του χριστιανικού μηνύματος στην περιοχή, και καλεί όλους τους εταίρους να σταθούν στο πλευρό του λαού της Μέσης Ανατολής σε αυτό το κρίσιμο στάδιο.

Χριστιανική 9.4.2026

‘Ηδη, παρά τις αντιξοότητες που πληθαίνουν, με τη βοήθεια του Θεού και τη δική σας συμπαράσταση, το 1500ό φύλλο από την ίδρυση της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ κυκλοφορεί σήμερα Μεγάλη Πέμπτη.

Για την αντιμετώπιση των επιπρόσθετων αναγκών της μετακόμισης του γραφείου στην Αθήνα η οποία μόλις συντελέστηκε όπως και των πιεστικών αναγκών που έχουν επιπρόσθετα προκύψει για τη συνέχιση της ομαλής κυκλοφορίας του φύλλου, είναι σε εξέλιξη έκτακτη οικονομική εξόρμηση με στόχο να μαζευτούν 10.000 ευρώ επιπλέον των τακτικών εσόδων μας.

Ευχαριστούμε θερμά όσους αδελφούς και φίλους έχουν ήδη ανταποκριθεί. Όποιος και όποια μπορεί ας πράξει το ίδιο.

Όποιος επιθυμεί να συμβάλει στη διαδικασία αυτή, είτε στο χώρο των γραφείων είτε διαθέτοντας αυτοκίνητο για τη μεταφορά, παρακαλείται να επικοινωνήσει με τη Γραμματεία.

Όσα μέλη του Κινήματος δεν το έχουν κάνει ακόμα, καλούνται να ανταποκριθούν στην καταστατική υποχρέωση της τακτικής εισφοράς.

Ευχαριστούμε θερμά όλους και όλες που έχουν ανταποκριθεί, για την πολύτιμη συνεισφορά τους.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι δωρεές σε πολιτικά κόμματα όπως η ΧΔ εκπίπτουν από το φόρο εισοδήματος σε ποσοστό 25% και οι σχετικές αποδείξεις μας γίνονται δεκτές από τη φορολογική Αρχή, η οποία μπορεί να ζητήσει
μετά την υποβολή της δήλωσης να αποσταλούν ηλεκτρονικά προς έλεγχο. Μετά γίνεται η εκκαθάριση.

ΕΞΟΦΛΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΜΑΣ ΣΤΗ «Χ»
ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΙΣΦΟΡΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΔ

Προς διευκόλυνση των μελών, φίλων και συνδρομητών ισχύουν οι εξής τραπεζικοί λογαριασμοί:

Τράπεζα Πειραιώς
5029112333661
ΙΒΑΝ: GR8101720290005029112333661

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
040/626560-06
IBAN: GR4301100400000004062656006

Τράπεζα Alpha Bank
101-00-2002-343892
IBAN: GR0401401010101002002343892
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Παρακαλούμε θερμά όσοι κάνουν κατάθεση, να αναγράφουν τα στοιχεία τους (απαραίτητα ονοματεπώνυμο εκείνου που εισφέρει στο Κίνημα ή στην εφημερίδα, και την αιτία της κατάθεσης), προκειμένου να ενημερώνουμε τις καταστάσεις των συνδρομητών και να εκδίδουμε το σχετικό παραστατικό.

  • ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΣΧOΛΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤO ΜΕΣOΛOΓΓΙ

του Γιάννη Καρανικόλα

Μακαριώτατε, Εξοχώτατε κύριε Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος στα Ιεροσόλυμα, άγιοι Αρχιερείς, σεβαστοί Πατέρες, αδελφοί και αδελφές της Ορθόδοξης κοινότητας των Ιεροσολύμων, κυρίες και κύριοι,

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε ένα από τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης. Συμπληρώνονται φέτος τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου, αυτού του ανυπέρβλητου γεγονότος, ο θόρυβος του οποίου ακόμα ηχεί στα αυτιά μας, τόσα χρόνια μα και τόσα χιλιόμετρα μακριά. Θόρυβος βέβαια γιατί, σε έναν πόλεμο μέχρις εσχάτων, φωνές και κλάματα τυλίγονται μαζί με μπόμπες και κλαγγές σπαθιών. Όπλα που ζητούν εκδίκηση και αίμα, συνήθως αθώων… Πάντοτε αθώων. Κι όμως… Από αυτό το κολαστήριο αναδύθηκε η γλυκύτερη από τις μελωδίες. Αναδύθηκε η φωνή της γυναίκας Ελευθερίας, που ξάπλωσε στο στρώμα της Άνοιξης όλους αυτούς τους γενναίους και τις γενναίες. Και στο στρώμα αυτό, το ξέρουμε καλά, στο στρώμα αυτό κι εμείς ξαπλώνοντας, θέλουμε αναστηθούμε εκείνη την Φοβερή Ημέρα.
Είναι τέτοια η ένταση, είναι τόσες οι μαρτυρίες και τόσα τα πρόσωπα, που καθίσταται δύσκολο –έως και ακατόρθωτο– να εξηγηθεί επαρκώς ένα τέτοιο ιστορικό γεγονός. Πόσο μάλλον να αναπαρασταθεί καλλιτεχνικά από μια χούφτα μαθητών και καθηγητών. Ή μήπως όχι; Ας μας επιτρέψουν οι άξιοι πρόγονοί μας, που τώρα αναπαύονται στα χώματα της μητέρας Ελλάδας, να δείξομε πολλά, «μέσα σε λίγην ώρα».
Η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν αποτελούσε ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά την κορύφωση μιας πολύ δύσκολης φάσης της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Αγώνας δεν εξελίχθηκε ομαλά ούτε ενιαία σε όλο τον ελληνικό χώρο· αντίθετα, διατηρήθηκε με κόπο κυρίως στην Πελοπόννησο, στην Στερεά Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά. Μέσα σε αυτή τη δοκιμασία, η Στερεά Ελλάδα είχε ιδιαίτερη σημασία, γιατί λειτουργούσε ως ασπίδα της Πελοποννήσου απέναντι στις οθωμανικές δυνάμεις που κατέβαιναν από τον βορρά.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Μεσολόγγι αναδείχθηκε σε πόλη κομβικής σημασίας. Η θέση του στην δυτική Στερεά, η γειτνίασή του με την θάλασσα και η άμεση επικοινωνία του με τα Επτάνησα το έκαναν πολύτιμο στρατηγικό και πολιτικό κέντρο του Αγώνα. Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί εγκαταστάθηκε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ενώ η πόλη έγινε και βάση των Σουλιωτών, ενός από τα πιο αξιόμαχα σώματα της Επανάστασης. Έτσι, το Μεσολόγγι δεν ήταν μόνο ένας τόπος άμυνας, αλλά και ένα σημείο όπου συναντήθηκαν η πολιτική οργάνωση, η στρατιωτική αντίσταση και η διεθνής υποστήριξη. Έτσι, η συνεργασία αυτή γίνεται πολύτιμο μάθημα για κάθε ηγεσία που σέβεται τον εαυτό της και τον λαό της: κάθε πολιτική απόφαση είναι έωλη εφόσον η ακεραιότητα του πολιτικού σώματος δεν εξασφαλίζεται από έναν αξιόμαχο στρατό. Και αντίστροφα: ένας στρατός μετατρέπεται από συνονθύλευμα γραφειοκρατών και υπαλληλίσκων σε συμπαγές και αποτελεσματικό σύνολο, όταν καθοδηγείται από μια πολιτική ηγεσία με όραμα και πίστη στις δικές της δυνάμεις.

Η σημασία του Μεσολογγίου φάνηκε ήδη από την πρώτη πολιορκία, όταν μια ουσιαστικά ανοχύρωτη πόλη κατόρθωσε να αντισταθεί. Μετά την σωτηρία της, οι κάτοικοί της φρόντισαν να ενισχύσουν τις οχυρώσεις της, γνωρίζοντας πως το Μεσολόγγι θα γινόταν ξανά στόχος. Έτσι, όταν έφτασε η μεγάλη πολιορκία του 1825-1826, η πόλη είχε ήδη μετατραπεί σε σύμβολο αντοχής και συλλογικής θυσίας, πριν ακόμη γραφτεί η κορυφαία σελίδα της ιστορίας της με την Έξοδο.

Τρία χρόνια μετά την αποτυχία της πρώτης πολιορκίας, ο σουλτάνος αποφάσισε νέα επίθεση εναντίον του Μεσολογγίου. Τον Απρίλιο του 1825 ο Κιουταχής έφτασε με ισχυρό στρατό και άρχισε τη δεύτερη πολιορκία. Παρά τις πιέσεις για παράδοση, οι πολιορκημένοι αρνήθηκαν με γενναιότητα, ακόμα και με χιούμορ. Χαρακτηριστικά, διασώζεται ότι στις προτάσεις του Κιουταχή για συνθηκολόγηση και παράδοση αντιδρούσαν στέλνοντας δοχεία με κρασί για να γιορτάσει την «νίκη» του, και του παραγγέλναν: «Τα κλειδιά του κάστρου τα έχουμε πάνω στα κανόνια. Έλα να τα πάρεις!». Παράλληλα, με την βοήθεια του Καραϊσκάκη, του Κίτσου Τζαβέλλα και του στόλου του Μιαούλη κατόρθωσαν για μήνες να αντιστέκονται αποτελεσματικά. Όταν όμως έφτασε ο Ιμπραήμ στα τέλη του 1825, ο αποκλεισμός έγινε πολύ στενότερος. Μετά την πτώση των νησίδων της λιμνοθάλασσας και την αποτυχία νέου ανεφοδιασμού από τον Μιαούλη, στο Μεσολόγγι ξέσπασαν πείνα, αρρώστιες και απόγνωση.
Παρά την ηρωική νίκη των υπερασπιστών στην Κλείσοβα, η κατάσταση είχε γίνει απελπιστική. Έτσι, αποφασίστηκε η Έξοδος, την νύχτα της 10ης Απριλίου 1826. Το σχέδιο όμως προδόθηκε ή αποκαλύφθηκε, και οι πολιορκημένοι δέχθηκαν σφοδρή επίθεση. Πολλοί σκοτώθηκαν, άλλοι αιχμαλωτίστηκαν, ενώ αρκετοί, όπως ο Χρήστος Καψάλης και ο μητροπολίτης Ρωγών Ιωσήφ, προτίμησαν την ανατίναξη από την αιχμαλωσία.
Η πτώση του Μεσολογγίου υπήρξε τραγική, αλλά ηθικά μεγαλειώδης. Η θυσία των Ελεύθερων Πολιορκημένων συγκλόνισε όλη την Ευρώπη, ενίσχυσε τον φιλελληνισμό και αύξησε την πίεση προς τις Μεγάλες Δυνάμεις να υποστηρίξουν την ελληνική ανεξαρτησία. Έτσι, παρότι αποτέλεσε στρατιωτική ήττα, η Έξοδος συνέβαλε αποφασιστικά στην τελική δικαίωση της Επανάστασης.
Από όλο το πέλαγος λοιπόν των αγώνων και των προσώπων της Παλιγγενεσίας, εμείς συνειδητά επιλέξαμε το Μεσολόγγι και τους πολιορκημένους του. Και οφείλουμε τα πάντα όχι μόνο σε όσους πολέμησαν με «στήθη ξέσκεπα» και χύσαν επί του τόπου το αίμα τους. Οφείλουμε τα πάντα και σε όσους είτε από το πάθος της στιγμής, είτε από την διαίσθηση ότι κάτι τρομερό και κοσμοϊστορικό συντελέστηκε και θα συντελεστεί, κατέγραψαν άλλοι λαϊκότροπα και σταράτα, άλλοι ευγενικά και λυρικά, την βαθιά αλήθεια και ουσία του Αγώνα. Αλίμονο σε εμάς και στα παιδιά μας αν μαθαίναμε την ιστορία μας μονάχα από τα «δημοσιεύματα του Τύπου της εποχής» ή από τους «μεγάλους νικητές» και τα «μεγάλα έθνη» της ιστορίας.
Ο Νικόλαος Κασομούλης είναι ίσως ο σημαντικότερος Έλληνας αυτόπτης μάρτυρας για την τελική πολιορκία και την Έξοδο. Τα «Στρατιωτικά Ενθυμήματά» του είναι από τις κεντρικές πρωτογενείς πηγές για τα γεγονότα μέσα στην πόλη, για την πείνα, τις διαβουλεύσεις και τη νύχτα της Εξόδου.
Ο Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ (Johann Jakob Meyer) είναι επίσης απολύτως βασικός. Ως εκδότης των «Ελληνικών Χρονικών» στο Μεσολόγγι κατέγραφε τα γεγονότα σχεδόν εν εξελίξει. Το πρώτο φύλλο βγήκε την 1η Ιανουαρίου 1824 και το τελευταίο στις 20 Φεβρουαρίου 1826, λίγο πριν από την Έξοδο, πράγμα που κάνει την εφημερίδα του μοναδική σχεδόν σύγχρονη μαρτυρία από μέσα.
Από τον κύκλο των φιλελλήνων έχουμε και τις επιστολές και τα κείμενα του Λόρδου Byron, επειδή ο Byron έζησε στο Μεσολόγγι το 1824 και ο θάνατός του εκεί γέννησε μεγάλο όγκο αλληλογραφίας, αναφορών και ευρωπαϊκών ανταποκρίσεων για την πόλη. Δεν είναι πηγή για την ίδια την Έξοδο του 1826, αλλά είναι πολύτιμος μάρτυρας για το πώς ήταν το Μεσολόγγι λίγο πριν από την μεγάλη πολιορκία και για το πώς έγινε διεθνές σύμβολο.
Οφείλουμε τα μέγιστα και σε έναν ακόμα άνθρωπο που έγραψε «Πάνω σ’ άσπρα χαρτιά πιο δύσβατα κι απ’ του Μεσολογγιού». Οφείλουμε τα μέγιστα στον Διονύσιο Σολωμό, αυτόν τον εθνικό μας ποιητή και κήρυκα της ελευθερίας. Ακόμη κι όλες οι ιστορικές πηγές και μαρτυρίες να είχανε χαθεί για το αθάνατο ’21, θα αρκούσαν τα δικά του πύρινα κείμενα για να γνωρίσουμε την αλήθεια των όσων έλαβαν χώρα τότε – για να χρησιμοποιήσω την αναλογία με την Αγία Γραφή και την παραβολή του Ασώτου υιού που, κατά τους Πατέρες, την συνοψίζει. Μέσα από τα δικά του γραπτά, τις εξάψεις και τις αγωνίες του, προσπαθήσαμε να διασκευάσουμε το θεατρικό του Γιώργη Δρόση και να στήσουμε από την αρχή ένα σκηνικό που να θυμίζει πιστά την φρίκη και την δόξα του Μεσολογγίου. Ελπίζουμε να τον κάνουμε περήφανο. Ευτυχώς για εμάς, ο πιστός του μαθητής Ιάκωβος Πολυλάς μάς διέσωσε αυτά τα μνημεία. Φυσικά, μας συνδράμει και η μουσική του σπουδαίου συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου.
Στο θεατρικό μας ζωντανεύουν ακόμα ο Κίτσος Τζαβέλλας, ο Νότης Μπότσαρης, ο Δεσπότης Ρωγών Ιωσήφ, καθώς και οι ανώνυμοι ήρωες της πατρίδας. Απέναντί τους θα βρουν τον Κιουταχή, τον Ιμπραήμ και όλη την τουρκοαιγυπτιακή στρατιά, που είναι αποφασισμένη να τους αφανίσει. Μα το ίδιο αποφασισμένοι ήταν και οι δικοί μας πρόγονοι να αγωνιστούν παρά τους σε βάρος τους συσχετισμούς.
Είναι γνωστό άλλωστε ότι το status quo της εποχής εκείνης επέβαλε η Ελληνική Επανάσταση να τερματιστεί άμεσα και διά της βίας. Οι παλινορθωμένες μοναρχίες της Ευρώπης αντιμετώπιζαν ως δίδυμο δαίμονα την δημοκρατία και τον εθνικισμό. Για τον σκοπό αυτό επιστρατεύτηκε –ποιός άλλος; – η επικοινωνιακή επιστήμη της εποχής, ήτοι η προπαγάνδα εκείνων που και σήμερα κατέχουν τα ίδια μέσα, απλώς ακόμα πιο εξελιγμένα. Στρατοί και δημοσιογράφοι Μεγάλων Δυνάμεων, συντονισμένοι με τον Οθωμανό τύραννο, ενωμένοι να συντρίψουν τους επαναστατημένους Γραικούς. Όμως, οι δαιμόνιοι Έλληνες όχι απλώς άντεξαν, αλλά από το 1821 έως το 1825 σημείωναν μόνο επιτυχίες στον Μοριά, σχεδόν σε όλη την Ρούμελη, την Εύβοια και σε αρκετά νησιά. Έπρεπε να έρθει η εξωτερική βοήθεια από τους Αιγυπτίους (άρτια εκπαιδευμένους από τον Γαλλικό στρατό) και να περάσουν δύο ολόκληρα χρόνια από το 1825 έως το 1827, ώστε η επανάσταση να καταπνιγεί σε μεγάλο βαθμό. Όχι όμως και να σβήσει εντελώς. Καμία ναυμαχία δεν θα λάμβανε χώρα στο Ναυαρίνο αν οι Έλληνες είχαν παραιτηθεί από τις βλέψεις τους. Με άλλα λόγια, εμείς ελευθερώσαμε τους εαυτούς μας. Εμείς ήμασταν που μας είπανε τρελούς. Εμείς ήμασταν που κάναμε τον καλό αγώνα. Γιατί όποιος αγώνας γίνεται για την αποτίναξη της τυραννίας, όποιος αγώνας δεν αποζητά την δολοφονία μικρών παιδιών και την κλοπή πατρογονικής γης άλλων λαών, αυτός ο αγώνας στέκει εμπρός μας ως Δικαιοσύνης φως. Οι υπόλοιποι ας βιώνουν αυτό το φως ως φωτιά και τσεκούρι.
Δεν έχουμε κανέναν «στρατηγικό σύμμαχο», παρά μόνον τον Θεό και την μεταξύ μας ομόνοια. Αυτό, δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ εμείς οι ακρίτες των Ιεροσολύμων και οι φύλακες των Αγίων Τόπων.

Πηγές:

Ευθυμίου, Μαρία. Το Μεσολόγγι και οι εσωτερικές ισορροπίες της επανάστασης», 12 Φεβρουαρίου 2026. Η ομιλία είναι διαθέσιμη στον σύνδεσμο: https://www.youtube.com/watch?v=qF_E4RZmkiM&t=4126s

Σαχίνης, Γιώργος. Ραδιοφωνική εκπομπή στο Ράδιο 98.4, 24 Μαρτίου 2026. Η εκπομπή διατίθεται και ως podcast από το Ράδιο 98.4.

O Γιάννης Καρανικόλας είναι καθηγητής στην Πατριαρχική Σχολή Σιών.Το κείμενο είναι η ομιλία του στη γιορτή της Εθνικής παλιγγενεσίας. A’ δημοσίευση: antifono.gr

Χριστιανική 9.4.2026

• Το θέμα της ανασφάλειας των σιδηροδρόμων έφτασε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με ανώνυμη επιστολή στην οποία καταγγέλλονταν οι μεθοδεύσεις με τις οποίες κονδύλια της ΕΕ προοριζόμενα για την ασφάλεια του σιδηροδρόμου πήγαιναν «αλλού».
• Προαναγγέλλοντας, μάλιστα, με την περιγραφή της επικινδυνότητας των σιδηροδρόμων, το έγκλημα των Τεμπών, που επακολούθησε λίγους μήνες μετά.
• Είχαμε επισημάνει ότι αποτελεί κόλαφο για το κράτος Δικαίου να αναγκάζεται ένας πολίτης που καταγγέλλει τα κακώς κείμενα να το κάνει ανώνυμα.
• Για τον απλούστατο λόγο ότι τούτο υποδηλώνει ότι οι καταγγελλόμενοι ως λωποδύτες ελέγχουν τους μηχανισμούς της εξουσίας και έχουν τη δυνατότητα, είτε να τον φιμώσουν, είτε να τον βλάψουν με «αντίποινα».
• Δυστυχώς, και τα εγκλήματα που τελέστηκαν με τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ ξεκίνησαν να διερευνώνται ύστερα από δύο ανώνυμες επιστολές προς το Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, στις 25 Ιουλίου 2021 και στις 29 Απριλίου 2022 («Ντοκουμέντο» 7.4.2026), που είναι στις δικογραφίες που έφτασαν στη Βουλή.
• Τονίζεται χαρακτηριστικά στη 2η επιστολή: «Η κατάσταση στον ΟΠΕΚΕΠΕ έχει φτάσει στο απροχώρητο. Οι διεφθαρμένοι του υπάλληλοι εξακολουθούν να παρακάμπτουν διαδικασίες και να φροντίζουν ώστε οι δικοί τους άνθρωποι (δήθεν γεωργοί και κτηνοτρόφοι) να λαμβάνουν τεράστιες επιδοτήσεις χωρίς να έχουν τις απαραίτητες εκτάσεις ή τα ζώα, πάντα με το αζημίωτο, αλλά χωρίς καμία τιμωρία».
• «Ως νόμιμοι Έλληνες γεωργοί και κτηνοτρόφοι δεν αντέχουμε άλλο και, αντί να παίρνουμε αυτά που μας αναλογούν από το κράτος, πλέον καταντήσαμε να παλεύουμε για την επιβίωσή μας. Γι’ αυτό λοιπόν ελπίζουμε η υπηρεσία σας να κάνει ό,τι χρειαστεί ώστε να ξεβρομίσει επιτέλους ο χώρος μας από αυτή τη σαπίλα. Όσο δεν γίνεται τίποτα για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, ποτέ δεν πρόκειται να σταματήσει αυτή η τεράστια κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος».
• Φαίνεται μάλιστα ότι, αν δεν μεσολαβούσε η δεύτερη επιστολή, θα κινδύνευε να σκαλώσει η έρευνα που ξεκίνησε με βάση την πρώτη. Η οποία στάλθηκε την ίδια χρονιά, στις 1.11.2021, όταν, σε επίσημο έγγραφό του, ο ίδιος ο ΟΠΕΚΕΠΕ έθετε θέμα πλασματικότητας του αριθμού των δηλουμένων αμνοεριφίων μεταξύ 2017 και 2021.
• Ένας αριθμός ο οποίος, ενώ ο Οργανισμός επισήμως έθετε το πρόβλημα και ήταν σε εξέλιξη έρευνες με βάση τις ανώνυμες επιστολές, αντί να περισταλεί, εκτινάχθηκε στα ύψη!
• Όχι μόνο στην Κρήτη, όπου εξαρχής αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα, αλλά σε όλη τη χώρα! Το σχετικό διάγραμμα μαζί με το έγγραφο υπάρχει στην ιστοσελίδα μας.
• Προφανώς με διασπορά της «τεχνογνωσίας» της διαφθοράς, αφού απ’ όλη τη χώρα προέρχονται και οι εμπλεκόμενοι βουλευτές.
• Η λωποδυσία στην εξουσία!

ΧΡΣΤΙΑΝΙΚΗ 9.4.2026. Στήλη 9 ΜΠΟΦΟΡ

ΦΩΤΟ: Διάγραμμα από το οποίο προκύπτει ότι παρά το γεγονός ότι ήδη από το 2021 υπήρχαν σαφείς ενδείξεις πλασματικότητας του αριθμού των δηλουμένων αμνοερειφίων βάσει επισήμου εγγράφου του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο αρθμός αυτός εκτινάχθηκε στα ύψη έως το 2024! . Πηγή: newshub.gr

 

  • O ΠOΛΕΜOΣ ΕΠΙΤΕΙΝΕΙ THN ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ (ΦΩΤΟ) στον Περσικό κόλπο λόγω της επιδρομής ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν προκαλεί τη μεγαλύτερη κρίση όλων των εποχών στην αγορά πετρελαίου, όπως παραδέχτηκε ο διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, που εδρεύει στο Παρίσι, Φατίχ Μπιρόλ, ο οποίος εκτιμά ότι η επίπτωση της τωρινής πετρελαϊκής κρίσης θα είναι μεγαλύτερη από αυτή των κρίσεων της δεκαετίας του 1970 και του 2022 μαζί (Ιστοχώρος Fortune 23.3.2026) και ότι δεν είναι έτοιμη η διεθνής κοινότητα να την αντιμετωπίσει.
Προς το παρόν, οι συνέπειες δεν είναι ορατές σε όλη τους την έκταση, αφού οι χώρες που εισάγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο κάνουν χρήση των αποθεμάτων τους.
Στις αρχές του 2025, το 93% του πετρελαίου που περνούσε από το Ορμούζ προοριζόταν για την Ασία, από το οποίο το 39% στην Κίνα (Ιστοχώρος Elucid 5.4.2026). Η Ασία είναι ο κυριότερος προορισμός και σε σχέση με το υγροποιημένο αέριο που περνά από τα Στενά, με ποσοστό 86%, από τα οποίο 23% στην Κίνα.
Αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση του Elucid, εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η σημαντική αυτή εξέλιξη αντιμετωπίζεται με σχετική χαλαρότητα από τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους.
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το δεδομένο ότι η Κίνα έχει βασικό προμηθευτή πετρελαίου το Ιράν, ίσως εξηγεί την εμμονή του τμήματος εκείνου της αμερικανικής ιθύνουσας τάξης που τάσσεται υπέρ αυτού του πολέμου, πέρα από την επιρροή και πίεση των ισχυρών φιλοσιωνιστικών λόμπι, τα οποία επί χρόνια πίεζαν να παρασύρουν τις ΗΠΑ και όσες άλλες χώρες μπορούσαν σε πόλεμο κατά του Ιράν. Μια ενδεχόμενη κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος θα αποτελούσε μεγάλη οικονομική πίεση στην Κίνα, που λογίζεται ως ο κύριος αντίπαλος των ΗΠΑ από το καθεστώς Τραμπ.
Όμως, όπως επισημαίνεται με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο του Elucid, οι Ευρωπαίοι εισαγωγείς αγοραστές πετρελαίου και αερίου είναι εκτεθειμένοι, επειδή μόνο το 60% των συμβολαίων τους αγοράς πετρελαίου και αερίου είναι μακράς διάρκειας, έναντι του 100% των Ασιατών εισαγωγέων. Τα υπόλοιπο 40% το προμηθεύονται με βάση αγορές τύπου «spot», σύμφωνα με τις οποίες τα εμπορεύματα διαπραγματεύονται τοις μετρητοίς και παραδίδονται άμεσα στον αγοραστή. Και τούτο, για να καλυφθεί το κενό που έχει προκαλέσει η γραμμή της κατεύθυνσης «απεξάρτησης» από το ρωσικό πετρέλαιο και αέριο.
Το γεγονός αυτό μπορεί να καταστήσει «μπούμερανγκ» τον αποκλεισμό του Ορμούζ για τους Ευρωπαίους, αφού οι Ασιάτες κάτοχοι συμβολαίων μακράς διάρκειας μπορούν να στραφούν σε άλλες αγορές και να εξυπηρετηθούν κατά προτεραιότητα, σε βάρος των συμβολαίων τύπου «spot» των Ευρωπαίων. Τα οποία δεν εξασφαλίζουν ενεργειακή επάρκεια και αφήνουν τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτεθειμένες.
Το οξύμωρο είναι ότι, ενώ οι ΗΠΑ πίεσαν τους Ευρωπαίους να μην αγοράζουν από τη Ρωσία, καλύπτοντας οι ίδιες το κενό με τριπλάσιας τιμής υγροποιημένο αέριο (LNG), τα φορτία μπορούν ανά πάσα στιγμή να αλλάξουν προορισμό προς την Ασία, προς εξυπηρέτηση ενός μακροχρόνιου συμβολαίου του Αμερικανού εξαγωγέα εις βάρος ενός «spot».
Με τους λαούς να κινδυνεύουν να πληρώσουν ακριβά την άφρονα πολιτική των ηγεσιών τους, τόσο με τη στήριξη του πολέμου στην Ουκρανία, όσο και με την ανοχή στη σιωνιστική επιθετικότητα.
Η κρίση που προκαλεί η συνέχιση του πολέμου θέτει σε κίνδυνο την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων. Ταυτόχρονα, το μέγεθός της είναι τέτοιο, που θα συμπαρασύρει και την αύξηση της πείνας στον κόσμο. Εάν η επιδρομή ΗΠΑ-Ισραήλ συνεχιστεί έως τον Ιούνιο, υπολογίζεται ότι σαράντα πέντε εκατομμύρια συνάνθρωποί μας παραπάνω απ’ ό,τι σήμερα, θα πεινάσουν.
Σύμφωνα με την Corinne Fleischer, Διευθύντρια Εφοδιαστικής Αλυσίδας του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (WFP) του ΟΗΕ, οι παγκόσμιες διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού οδηγούν στην κρίση πείνας: «Οι προβλέψεις μας είναι ότι 45 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι θα πεινάνε έντονα αν αυτό συνεχιστεί μέχρι τον Ιούνιο. Μας έχετε ακούσει να το λέμε αυτό και στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή, ο αριθμός είναι 318 εκατομμύρια και θα αυξηθεί στα 363 εκατομμύρια…».
Αναλυτικά στοιχεία γι’ αυτή τη δραματική εξέλιξη παρουσιάζει ο συνεργάτης μας Γιάννης Πεγειώτης. Η σχετική ανάρτηση στην ιστοσελίδα εδώ.

“Χριστιανική”  9.4.2026