• ΝΕΟΤΟΥΡΚΟΙ 1922 – ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ 2022

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα*

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, όσο κι αν ακούγεται παράταιρο, η Ελλάδα ακόμα περιφέρει τις πληγές της. Χωρίς μετάνοια, δυστυχώς. Χωρίς αναστοχασμό. Και το κυριώτερο χωρίς αλλαγή πολιτικής πορείας. Τα απόνερα του κοτζαμπασιμού που μας έπνιξαν με το τραγικό «Οίκαδε», λες και δεν ήταν σπίτι μας η Μικρασία, ακόμα βαλτώνουν στην από δω «παλιά Ελλάδα». Κι όταν ένα ζήτημα δεν λυθεί τελεσιδίκως, χρονίζει και κακοφορμίζει.
Γιατί η εγκατάλειψη του ελληνισμού και των χριστιανών της Ανατολής –μαζί πάνε αυτά– στη μοίρα της σφαγής, φέρνει το σημερινό δράμα στο Αιγαίο. Η βουλιμία του κατακτητή δεν σταματά στα νερά του Αρχιπελάγους. Αφού η Μικρασία εκκενώθηκε, η διαδικασία αυτή αναπόδραστα συνεχίζεται δυτικά.
Η Κύπρος και ο αφελληνισμός των Κατεχομένων είναι το μοντέλο. Γιατί να μην ακολουθήσει η Λέσβος, η Χίος –μια αναπνοή από τη Σμύρνη–, η Σάμος; Κι άμα ανοίξει η όρεξη, γιατί όχι και η Κρήτη. Κι αφού η Ελλάδα αρνήθηκε να κόψει τον γόρδιο δεσμό της μοίρας της Μικρασίας, τον Αύγουστο του 1922, εγκαταλείποντάς την, γιατί να μην προχωρήσουν οι νεό-Τουρκοι, οι νεο- Οθωμανοί, οι πάντα Τούρκοι τελοσπάντων και σ’ αυτή την ανατροπή των δεδομένων της Ελληνικής Επανάστασης: Την επανυποδούλωση παναπεί των Βαλκανίων;
Γιατί, κακά τα ψέμματα. Η όπως όπως εγκατάλειψη της Μικρασίας έχει πλέον ορατά τα αποτελέσματά της: την όπως όπως εγκατάλειψη της Ελλάδας στους ξένους σχεδιασμούς, δύσεως και ανατολής. Έναν τέτοιο πολιτικό αναστοχασμό, με την ευκαιρία των 100 χρόνων από την Καταστροφή επιχειρεί η σχετική ανακοίνωση της Χριστιανικής Δημοκρατίας που ακολουθεί (στη σελίδα 2). Ο τουρκικός αναθεωρητισμός ριζώνει βαθειά στις φλόγες που κατέκαψαν τη Σμύρνη. Καλό είναι επί τέλους να το συνειδητοποιήσουμε.
*Πρωτοσέλιδο “Χριστιανικής” 29.9.2022

  • Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2022 Φεστιβάλ Δήμου Ηλιούπολης Δημοτικό Θέατρο Άλσους Δ. Κιντής, στις 21.00

Ένα θεατρικό για δυο άντρες και μια γυναίκα.
Των Marilyn Campbell & Curt Columbus, βασισμένo στη νουβέλα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.
Μετάφραση: Στέλιος Βαφέας
Σκηνοθεσία : Όλια Λαζαρίδου
Σκηνικά : Χρήστος Μποκόρος
Φωτισμοί : Ζαφείρης Επαμεινώνδας, Θωμάς Οικονομάκος
Βοηθός σκην.: Δανάη Ρούσσου
Παίζουν : Νικόλας Μίχας | Χριστίνα Τασκασαπίδου | Κωνσταντίνος Μπλάθρας
Βιόλα: Ελένη Φουρλάνου
Βίντεο trailer : Εύα Στεφανή, Παύλος Κοσμίδης
Φωτογραφία : Χριστίνα Γεωργιάδου
Η περιοδεία στους Δήμους της Αττικής πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής.

Η παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠ.ΠΟ.Α.

  • ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΖΕΛΕΝΣΚΙ;

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα*

Να, λοιπόν, που βρήκαμε άλλον ένα λόγο, ως Έλληνες, να χωριστούμε στα δύο: Ή με τον Πούτιν και τους Ρώσους ή με τον Ζελένσκι και την Ουκρανία. Λες και η μπλεγμένη σαν τα μαλλιά της τρελλής, η ευρωπαϊκή και παγκόσμια πραγματικότητα έχει μείνει αίφνης ακίνητη σ’ εκείνο το γιν-γιανγκ σχήμα του άσπρου και μαύρου ή στο σχήμα καλοί-κακοί της Άγριας Δύσης και του Χάρι Πότερ. Για την ελληνική πραγματικότητα δεν λέω, γιατί αυτή δεν είναι μόνο μπλεγμένη, από τα πολλά της αναμαλλιάσματα με την Ιστορία, μα μοιάζει περισσότερο με γρίφο. Ένα γρίφο που, ωστόσο, για πολλές δεκαετίες –αν όχι για μερικούς αιώνες– έχει έναν κοινό λύτη: την εξάρτηση. Αυτή η θλιβερή διαπίστωση ήρθε στο νου μου τη μέρα που ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι «μίλησε» στη Βουλή των Ελλήνων. Γιατί σε εισαγωγικά; Μίλησε, τρόπος του λέγειν, αφού δεν παρίστατο, αλλά εμφανίστηκε σε οθόνη αφ’ ενός και δεν έλαβε τον λόγο αφ’ ετέρου για ομιλία, αλλά παρουσίασε ένα διάγγελμα (!) απευθυνόμενος στους αντιπροσώπους του ελληνικού λαού, σα να ήταν ο ηγέτης τους, ο (ποδ)ηγέτης της Ελλάδος, σα να είμαστε εμείς ο λαός του.  Details

Στην ανάδειξη των αρνητικών συνεπειών της κρίσης του κορωναϊού σε σχέση με το πνεύμα της γιορτής των Χριστουγέννων αναφέρθηκε η φιλόλογος Αναστασία Λαλάγκου, μιλώντας στην διαδικτυακή εκδήλωση της “Χριστιανικής” ανήμερα της εορτής του Αγίου Στεφάνου, προστάτη-αγίου της Χριστιανικής Δημοκρατίας και της “Χριστιανικής”. Στη συνέχεια, μίλησε ο Κωνσταντίνος Μπλάθρας, διευθυντής της “Χ”, από την γενέτειρά του στη Σπάρτη όπου απολαμβάνει λίγες μέρες ξεκούρασης και αναφέρθηκε στην προσέγγιση της εφημερίδας μας στην επικαιρότητα της κρίσης. Συντόνισε ο Γιάννης Ζερβός και ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση. Παρακολουθείστε το βίντεο εδώ, στο κανάλι της “Χριστιανικής” στο youtube:  https://www.youtube.com/watch?v=lJ8ntg8HLCw&t=5408s

ΦΩΤΟ: Η Αναστασία Λαλάγκου ενώ μιλά από το γραφείο της “Χριστιανικής” στην Αθήνα.

  • Ο ΦΟΒΟΣ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ-

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα*

«Είναι ευκολότερο να γιατρέψεις μια βαρειά ασθένεια από το να βγάλεις από τον άνθρωπο τον φόβο που έχει καρφωθεί μέσα του», έλεγε τις προάλλες σε φιλική συζήτηση ένας γιατρός, διευθυντής μεγάλης κλινικής. Καθώς, λοιπόν, μπήκαμε στον τρίτο χειμώνα της πανδημίας, ο φόβος όλο και πιο βαθειά καρφώνεται, με ανυπολόγιστες συνέπειες όχι μόνο στην κοινωνική και πολιτική ζωή, αλλά και στην ίδια τη λογική. Κι ο διχασμός παίρνει ολοένα και περισσότερο νέα μορφή: εμβολιασμένοι – ανεμβολίαστοι. Οι «ψεκασμένοι», όπως συνηθίσαμε να ονομάζουμε όσους αντιδρούν παράλογα στην πανδημία, πλέον δεν βρίσκονται μόνο από την πλευρά των αντιεμβολιαστών.

Details

Στόχος ανοίκειων επιθέσεων έγινε ο ηθοποιός Άρης Σερβετάλης, μετά την απόφασή του να αποχωρήσει από την παράσταση του θεατρικού έργου “Ρινόκερος” στην οποία πρωταγωνιστούσε με επιτυχία, λόγω των κυβερνητικών μέτρων να αποκλειστούν εντελώς οι ανεμβολίαστοι θεατές από την είσοδο στα θέατρα. Η θεμιτή και αξιοπρεπής έκφραση της διαφωνίας με την πράξη του είναι η εξαίρεση στον κανόνα, που είναι οι κακοήθειες και οι απίστευτες ανοησίες. Παραθέτουμε την ανάρτηση του ίδιου του ηθοποιού, καθώς και το σχόλιο του Διευθυντή της “Χ” Κωνσταντίνου Μπλάθρα στο τελευταίο φύλλο της 25.11.2021, που καταγγέλλει τον ορυμαγδό των αθλιοτήτων.    

Η ανάρτηση του Άρη Σερβετάλη στο Instagram

«Η απόφαση να αποχωρήσω από την θεατρική παράσταση Ρινόκερος πάρθηκε καθώς αδυνατώ να υποστηρίξω τον διαχωρισμό των ανθρώπων που επιβάλλουν τα νέα μέτρα. Η παραγωγός εταιρεία και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Κιβωτός και σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Κακλέας ήταν ενήμεροι για τις απόψεις μου. Από τον Ιούλιο και βλέποντας την πρόθεση της πολιτείας να απαγορεύσει την είσοδο σε μη εμβολιασμένους είτε με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο, τους ενημέρωσα πως δεν μπορώ να συμμετέχω σ’ αυτό το εγχείρημα κι ανακοίνωσα πως εάν τα θέατρα λειτουργήσουν στο μέλλον μόνο για εμβολιασμένους θα αποχωρήσω από την παράσταση.

Πρότεινα την αντικατάσταση μου κι έθεσα τον εαυτό μου στην διάθεση τους ώστε να βοηθήσω στην ομαλή ένταξη του νέου μέλους. Δεν θεωρήθηκε πως είναι σωστό να γίνει αντικατάσταση ούτε επίσης να γίνει νέο έργο με τον υπάρχοντα θίασο, διότι όπως είπαν δεν πίστευαν πως θα γίνει υποχρεωτική η επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης για να εισέλθει κάποιος στο θέατρο.

Τον Σεπτέμβριο η παραγωγός εταιρεία αποφάσισε να χαρακτηριστεί το θέατρο μεικτός χώρος, δείχνοντας σεβασμό στις θέσεις μου. Ακολούθησε συνάντηση με τον θίασο όπου το ανακοίνωσε σε όλους, και προς τιμήν της παραγωγού εταιρίας, χωρίς να υπάρξει μείωση των αποδοχών. Πορευτήκαμε με αυτήν την κοινή παραδοχή για έναν μήνα.

Με τα νέα μέτρα και την απαγόρευση της εισόδου στα θέατρα σε μη εμβολιασμένους πολίτες, ανακοίνωσα στην παραγωγό εταιρεία και τον καλλιτεχνικό διευθυντή και σκηνοθέτη πως αποχωρώ από την παράσταση.

Για το γεγονός πως οι συνάδελφοι μου μένουν άνεργοι θεωρώ πως είναι ευθύνη της παραγωγού εταιρείας καθώς μαζί με τον καλλιτεχνικό διευθυντή γνώριζαν την τοποθέτησή μου μήνες πριν και συναποφάσισαν να συνεχιστεί η παράσταση ρισκάροντας.

Όταν η πολιτεία απαγορεύει σε μια μερίδα των πολιτών να εισέλθει σε έναν χώρο για να παρακολουθήσει μία παράσταση, δεν έχω άλλη επιλογή από το να σεβαστώ την απόφαση αυτή και να αποχωρήσω, η αξία της μη διάκρισης των ανθρώπων είναι πέρα και πάνω απο όλα.

Ζητώ συγγνώμη σε όλους τους συντελεστές αν η απόφαση μου τους στεναχώρησε. Αδυνατώ να μετέχω σε ένα «πιστοποιημένο» ντάνιασμα ανθρώπων.

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και έχει δημιουργηθεί από τον Θεό με την ελευθερία ακόμη και να τον αρνηθεί. Δεν είμαστε αγέλη. Είμαστε άνθρωποι που αγωνιζόμαστε να φανερώσουμε το πρόσωπό μας. Ένα πρόσωπο μοναδικό, ξεχωριστό. Είμαστε μία κοινωνία προσώπων, όχι αγέλη που διαχωρίζεται σε εμβολιασμένους και μη.

Εύχομαι να μας δώσει ο Θεός την δύναμη να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες που μας αναλογούν. Καλά Χριστούγεννα».

Κωνσταντίνος Μπλάθρας: Έκανε με περισσή γενναιότητα, αυτό που τού υπαγορεύει η συνείδησή του

Ο Αριστείδης Σερβετάλης είναι ένας καλός ηθοποιός, και δε χρειάζεται να το πω εγώ αυτό. Τυχαίνει να είναι και φίλος. Η στάση του να αποχωρήσει από την παράσταση που πρωταγωνιστούσε με μεγάλη επιτυχία, διαμαρτυρόμενος για τον (πέρα από κάθε λογική επιδημιολογική) διαχωρισμό των πολιτών, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Όλοι, πρέπει, έχουν υποχρέωση, θαρρείς, να τον φτύσουν. Ή να πουν τη γνώμη τους. Το ίδιο είναι!
Δεν θα μπω στη συζήτηση αν έκανε καλά ή όχι. Η συνείδησή του αυτό του υπαγορεύει, αυτό έκανε ο άνθρωπος, με περισσή γενναιότητα. «Ουδέν βιαιότερον συνείδησης», κατά τους σοφούς μας. Η πράξη του μέλλεται να κριθεί όπως όλων. Αλλ’ επιτέλους, εδώ έχουμε μία ΠΡΑΞΗ όχι μία άποψη, μια σαχλαμάρα, μια εξυπνάδα. Μια πράξη που πληρώνεται, όπως όλες οι πράξεις μας, με αίμα. Πήρε την ευθύνη του για αυτό που πιστεύει. Βαρειά ευθύνη. Το τί και το πώς δεν το γνωρίζω και δεν είναι του παρόντος. Αυτό που λέει πάντως, το κρατώ, μήπως και βγάλουμε κάποια άκρη στον φαύλο κύκλο της ανθρωποφαγίας που μας έβαλε ο κόβιντ: «Είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και όχι αγέλη»! Κι ο καθένας ας μετρήσει την ευθύνη του. Όχι λόγια και απόψεις. Γκώσαμε!
Άκουσα ότι και ο υπουργός έσπευσε να πατήσει πάνω του. Αθλιότητα! Εάν ποτέ οι υπουργοί στη δύσμοιρη πατρίδα, θα μπορούσαν να καταλάβουν τη λέξη
ευθύνη… Ή, να δώσουν ποτέ παράδειγμα πράξης.

Αν κάτι μας βοηθήσει σ’ αυτό το χαμό, είναι ότι η δύσκολη αυτή πανδημία, που δεν λέει να καταλαγιάσει, παρά τη «λογική», είναι ότι όλοι μια ζωή χρωστάμε και οι ψεκασμένοι και οι λογικοί και οι σοφοί και οι παράφρονες. Ένα απλωμένο χέρι που δίνει βοήθεια, είναι όλος ο άνθρωπος. Και μια συνείδηση που αντιστέκεται, είναι όλη μας η ελπίδα. Αν ο τρόπος για να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δύσκολη κατάσταση είναι η ανθρωποφαγία, τότε έχουμε ακόμα πολύ δρόμο ως την αυγή του πολιτισμού.
Όσο για τον Άρη, πλήρωσε και θα πληρώσει το τίμημα της πράξης του. Αυτό δεν μας αρκεί για να μιλήσουμε για έναν γενναίο άνθρωπο; Το αν κάνει λάθος, το ξαναλέω, λίγη σημασία έχει μετά από αυτό.
“Χριστιανική” 25.11.2021

 

  • ΑΝ ΗΤΑΝ Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ-

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα*

Δεν είναι μόνο η Αγιασοφιά. Ο Ερντογάν ανέλαβε και τον «εξωραϊσμό» της Αμμοχώστου, καλύπτοντας τις ελληνικές επιγραφές…

Η 20ή Ιουλίου είναι ένας κόμπος, από τα παιδικά μας. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν ένα σοκ που ταρακούνησε τη συνήθη καλοκαιρινή μας ραστώνη. Και την ταρακουνά. Ο Ερντογάν, λέει, πήγε φέτος στην Αμμόχωστο να πανηγυρίσει την επέτειο της εισβολής. «Δεν έχουμε άλλα 50 χρόνια να χάσουμε στην Κύπρο», είπε και μαζί με τον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Ερσίν Τατάρ ανακοίνωσαν το «άνοιγμα» του 3,5% της Αμμοχώστου, που είναι από την εισβολή στρατιωτική νεκρή ζώνη. Πενήντα χρόνια οι ίδιοι κενοί λεονταρισμοί – οι Τούρκοι καλά γνωρίζουν, ότι αν δεν έλεγε τότε ο Κίσιγκερ, ούτε καν θα τολμούσαν να αποπλεύσουν από την Αλεξανδρέτα.

Κι άλλα τόσα χρόνια κενές περιεχομένου επετειακές δηλώσεις Λευκωσίας και Αθήνας. Ο διεθνής παράγοντας –λέγε με Αγγλία, λέγε με ΗΠΑ–, κι ας κάνει ο Ερντογάν ότι τον αγνοεί, είναι που προκάλεσε την εισβολή και οι ισορροπίες των Μεγάλων Δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι που όλα αυτά τα χρόνια σιγοντάρουν «λύσεις» που θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Γιατί τί άλλο από εισβολή και κατοχή σε μια ξένη τρίτη χώρα είναι το κυπριακό πρόβλημα; Τουτέστιν η λύση του δεν είναι άλλη από την έξοδο των κατοχικών δυνάμεων από το νησί. Θα υπάρξει μετά θέμα ασφάλειας των Τουρκοκυπρίων – οι οποίοι ουδέποτε έπαψαν να είναι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας και να απολαμβάνουν από το κράτος τους και από την Ε.Ε. όσα και οι Ελληνοκύπριοι;
Κανείς δεν το πιστεύει αυτό. Σίγουρα ούτε ο Ερντογάν. Θα πληγούν τα συμφέροντα της Τουρκίας; Σαφέστατα. Καλά και συμφέροντα, όμως, που καταχρηστικά –ελέω «διεθνούς» παράγοντα– απολαμβάνει. Να ο γόρδιος δεσμός να και η λύση του – αν, βέβαια, ενδιαφερόμαστε για λύση. Details

Στὶς 26 Φεβρουαρίου 1821 στὸ ναὸ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Ἰασίου, τελέσθηκε δοξολογία καὶ ὁ Μητροπολίτης Βενιαμὶν εὐλόγησε τὴ σημαία τῆς Ἐπανάστασης μὲ ἔμβλημα τὸ Σταυρό, τὴν εἰκόνα τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης καὶ τὴν ἐπιγραφὴ «Ἐν τούτῳ Νίκα», καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸν μυθικὸ φοίνικα μὴ τὴ φράση «Ἐκ τῆς τέφρας μου ἀναγεννῶμαι». Κατόπιν ὁ Βενιαμὶν περιέζωσε τὸν Ἀλέξανδρο Ὑψηλάντη μὲ τὸ ξίφος του, κατὰ τὸ βυζαντινὸ τυπικό. Στρατιῶτες καὶ πλῆθος τὸν ἐπευφήμησαν καὶ ἔδωσαν τὸν ὄρκο γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς πατρίδας. Ὁ ἱστορικὸς Ἰωάννης Φιλήμων ἐξιστορεῖ:  

Details

  • Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ (ΔΕΝ) ΕΓΙΝΕ-

Του Κωνσταντίνου Μπλάθρα*

Λέτε να μην έγινε ποτέ η Ελληνική Επανάσταση; Το ερώτημα μπορεί ν’ ακούγεται κουτό, μα ξανασκεφτείτε το στα σοβαρά.
Μήπως γι’ αυτούς που κυβερνάνε τη χώρα μας, όχι μονάχα τούτους εδώ δυστυχώς, δεν έγινε ποτέ η Επανάσταση;
Ή, ακόμα χειρότερα, αν έγινε –που το ξέρουν πως έγινε και τους (μας) ξεπερνάει– είναι μια ανορθογραφία και πρέπει να σβηστεί, να ξεγίνει; Όσο κι αν μοιάζουν παράδοξα όλα αυτά, με όσα γίνονται ή προγραμματίζονται να γίνουν τη χρονιά αυτή, διακόσια ολόκληρα χρόνια από το θαύμα του Εικοσιένα, δείχνουν πως καλύτερα θάταν για πολλούς να μην είχε γίνει εκείνος ο Αγώνας. Κι αφού έγινε,
καλά θα κάνουμε να τον ξεχάσουμε.

Σήμερα πια δε φοράμε φέσια, καφαλόδεσμους και φουστανέλλες, μήτε σιγκούνια και μπροστέλες. Σήμερα ντυνόμαστε στα Μολ με τα «ενωμένα χρώματα της βενετιάς». Σήμερα, που η ιστορία (μας) τελείωσε, όπως λένε οι καλοφαγάδες της αχαλίνωτης κλεψιάς, που ονομάζεται καπιταλισμός ή φιλελευθερισμός ή όπως θέλετε πείτε το, τί να τους κάνουμε τους («κατσικο»)Κλέφτες του Μοριά, της
Ρούμελης, του Ολύμπου, της Ηπείρου, της Κρήτης, του Πόντου, της Κύπρου ακόμα, της Μακεδονίας, τους γίγαντες ναύτες του Αιγαίου κι όλων όσων πήραν απάνω τους την Ιστορία, γιγαντώθηκαν και μάτωσαν, γυρίζοντας τον κόσμο τα κάτω πάνω;

Δείτε τί γίνεται με την επιτροπή «Ελλάδα 2021» –είδατε; ούτε στον τίτλο της δεν υπάρχει το Εικοσιένα–, που δια της ιδίας συνταγής ως φαίνεται, ανέλαβε ένα ακόμα «Ελλάδα 2004», τώρα που τα άπλυτα και τα χρέη εκείνης της «γιορτής» μας έχουν πνίξει.

Έχει πρόγραμμα, λοιπόν, η Επιτροπή: Έχει ανακοινώσει πως θα κόψει αναμνηστικά νομίσματα – σε μια χώρα που έχει στερηθεί το νόμισμά της, με ανεπανόρθωτες ζημίες, όπως πλέον γίνεται ολοένα και περισσότερο φανερό, στην πολιτική της ανεξαρτησία. Είδατε που σας λέω;

Κι αν έγινε το Εικοσιένα, το πολύ-πολύ να αφορά τους συλλέκτες νομισμάτων ή γραμματοσήμων. Τώρα που όλοι, από εποχής Γεωργίου Παπανδρέου του μικρού, μετακομίσαμε συμπούρμπουλοι στη Ντίσνεϊλαντ των Αγορών –τί βλάσφημη διαστροφή ενός από τις πιο σημαντικούς όρους της Δημοκρατίας!– με τί άλλο να καταγίνουμε; Ας γίνουμε χομπίστες-συλλέκτες!

Α ναι! Η Επιτροπή, με δική της πρωτοβουλία λένε, κάλεσε την 25η Μαρτίου (δεν είναι του Ευαγγελισμού η μέρα ή έχω μπερδευτεί;) τους αρχηγούς των τριών Δυνάμεων, Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, που πολέμησαν τάχα στο Ναυαρίνο «για να είμαστε εμείς ελεύθεροι». Ε, βέβαια! Ελληνική Επανάσταση ΔΕΝ έγινε! Οι έμποροι των εθνών μας ελευθέρωσαν μέσα στην τόση μεγαλοκαρδία τους… Που σήμερα έγιναν σκέτοι δουλέμποροι των εθνών. Κι ας ήταν η Επανάσταση μια έκρηξη Ελευθερίας, που συγκλόνισε όλο τον κόσμο ακριβώς γιατί βάλθηκε να ξεμπήξει την τάξη αυτών των εμπόρων. Και μάτωσε και πέτυχε. Δεν γκρέμισαν οι καλόμοιροι Αγωνιστές της μόνο μια αυτοκρατορία ασιατικής δυναστείας και τυραννίας, όπως η Οθωμανική, μα, στα διακόσια χρόνια που πέρασαν, τα εγγόνια τους μάτωσαν και ξαναμάτωσαν για να απαλλαγεί η Ευρώπη και ο κόσμος από τον Φασισμό και τον Ναζισμό. Σήκωσαν γενναία τον καύσωνα της Ιστορίας. Υπέφεραν γενοκτονίες και εξανδραποδισμούς στους δύο αιώνες μέχρι σήμερα. Κι αυτό γιατί; «Για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία».
Μπορεί να μας ακούγεται κάπως σχολικό αυτό το σύνθημα, μα αν εμείς θέλουμε να το ξεχνάμε, νομίζετε το ξεχνάνε οι «προστάτες»; Κι ήρθε κι ο Πούτιν ν’ αρνηθεί την (εκ του προχείρου, όπως φάνηκε) πρόσκληση να παραστεί στις φιέστες της Επιτροπής κι αίφνης ανακαλύψαμε πως η Ιστορία συνεχίζεται και καλό είναι να μην καμώνεσαι τον συλλέκτη νομισμάτων.

Άλλο, ακόμα σοβαρότερο. Ακριβώς τη χρονιά που η Ελλάδα όφειλε να γιορτάζει μια Επανάσταση που συγκλόνισε τον κόσμο, η κυβέρνησή της σύρεται πισθάγκωνα σε έναν «διάλογο» με τον Τούρκο –διερευνητικές τάχα μου επαφές–,που έχει στόχο να διερευνήσει το μέχρι πού μπορεί να φτάσει η υποτέλεια ενός πολιτικού κόσμου ανάξιου αυτής της χώρας, ανάξιου των τότε Αγωνιστών, ανάξιου και των σημερινών Ελλήνων, που δεν έγιναν, όπως νομίζουν μερικοί, υποτελείς και προσκυνημένοι.

Μάλιστα, οι διερευνητικές προγραμματίζεται να «στεφθούν με επιτυχία» και να «ευλογηθούν», από την ετέρα «προστάτιδα» δύναμη των ημερών μας, τη Γερμανία, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στη Σύνοδο της Ε.Ε., η οποία προγραμματίζεται για πότε λέτε;
Την 25η Μαρτίου 2021! Του Ευαγγελισμού ανυπερθέτως. Για να επικυρωθεί και ευρωπαϊκά, πιθανόν, πως Ελληνική Επανάσταση δεν έγινε ποτέ, ακριβώς τη μέρα που οι Αγωνιστές διάλεξαν να σηματοδοτεί την έναρξη της Επανάστασής τους. Ερώτηση αφελούς: Άρα,
ούτε ο Έλληνας πρωθυπουργός θα είναι στις φιέστες της «Ελλάδα 2021»; Φαντάζομαι ούτε και ο Γάλλος, αφού «θα έχει δουλειά». Ίσως τελικά να μας έρθει μόνο ο Άγγλος, για να πας πείσει αυτός, πως αν δεν ήταν η Αγγλία του ελευθερία δεν θα βλέπαμε ποτέ!

Αλλά… την Ιστορία, ευτυχώς, τη γράφει ο γερο-Θεός, ο οποίος, κατά πως λέει ο στίχος των Αντιφώνων της μεγάλης εορτής του Ευαγγελισμού, «ώμοσε και ου μεταμεληθήσεται». Ή, όπως το έλεγε με δικά του λόγια ο μέγας Κολοκοτρώνης, που σαν σήμερα
το 1843 εκοιμήθη, «ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία μας και δεν την παίρνει πίσω». Ευτυχώς, ο κόσμος δεν πρόκειται ποτέ να γίνει Ντίσνεϊλαντ. Και την Ιστορία μπορούν να τη γράφουν ή να την ξαναγράφουν ή να την ξεγράφουν οι ισχυροί
της ημέρας. Δόξα σοι!

*”Χριστιανική”. Πρωτοσέλιδο φύλλου Πέμπτης 4 Φεβρουαρίου 2021

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα- Διευθυντή της “Χ”*

Η κρίση του κορωνοϊού, κολλητά με την χρονίζουσα οικονομική κρίση, δοκίμασε σκληρά μεταξύ άλλων, ακόμα και την συνταγματική νομιμότητα (δες σελ. 8). Αλλά ο τομέας ο οποίος υπέστη πανωλεθρία, όσον αφορά την αυτοτέλεια και την ανεξαρτησία του, είναι ο Τύπος. Τα ΜΜΕ, αδρά χρηματιζόμενα από την κυβέρνηση, με πρόφαση την «ενημέρωση» για τον ιό, έχουν χάσει πλέον κάθε αξιοπιστία, εξ’ ου και οι θεωρίες συνομωσίας δίνουν και παίρνουν. Το πρόσφατο (15/12) λυντσάρισμα στον ραδιοφωνικό αέρα του Σκάι, του δημοσιογράφου Δημήτρη Κολιομιχάλη, ο οποίος τόλμησε να πει δυο λέξεις υπεράσπισης της Θείας Κοινωνίας, μεταφέροντας απλώς την κοινή γνώμη των γιατρών, ότι ο ιός δεν μεταδίδεται δια της καταπόσεως, είναι το τελευταίο, αλλ’ όχι το έσχατο σκαλοπάτι κατάπτωσης του καναλιού και των ΜΜΕ γενικώς. Μα όλα τα ΜΜΕ χρηματίζονται και κιτρινίζουν; Ευτυχώς όχι. Η Χριστιανική ανήκει στα λίγα εκείνα έντυπα που ακόμα επιβιώνουν, που δεν λαμβάνει ΚΑΜΙΑ επιχορήγηση και, δόξα τω Θεώ, πορεύεται. Το φύλλο που κρατάτε είναι το 23ο, το τελευταίο μιας χρονιάς δύσκολης. Πιστεύω, ότι χάρη στην αυτοθυσία των συνεργατών-εργατών της, η εφημερίδα μας κατάφερε να ανταποκριθεί με νηφαλιότητα και γενναιότητα στις προκλήσεις μιας παγκόσμιας υστερίας. Η συνέχιση της πορείας της είναι υπόθεση όλων.
Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά.

ΦΩΤΟ: Ο Αλβανός δικτάτορας Ενβέρ Χότζα. Οι μιμητές του πολλοί τη χρονιά που κλείνει.