Οι πρέσβεις της Πολωνίας και του Ισραήλ  με κοινή διαμαρτυρία τους προς τις ουκρανικές αρχές για τις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής που γίνονται με κρατική στήριξη, υπέρ του ουνίτη συνεργάτη των Ναζί Στεπάν Μπαντέρα , αρχηγού των εγκληματικών συμμοριών που κατέσφαξαν δεκάδες χιλιάδες Πολωνούς και Εβραίους κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής΄και του πρωτοπαλλήκαρού του Άντριι Μέλκικ.

Ανάλογη διαμαρτυρία είχε γίνει πέρσι και από τις δύο χώρες, όπως είχε αναδείξει η ιστοσελίδα μας, αφού ομοεθνείς τους είχαν γίνει αντικείμενο γενοκτονίας από τους τιμώμενους εγκληματίες.

Εφέτος όμως, ο Ουκρανός πρέσβης στο Τελ Αβίβ αντέδρασε στη διαμαρτυρία, θεωρώντας “μη παραγωγική” τη διαμαρτυρία κατά της χώρας του, για ζήτημα που κατ’ αυτόν αφορά εσωτερική πολιτική της Ουκρανίας.

Η ηρωοποίηση των συνεργατών των ναζί δεν είναι μόνον ουκρανικό φαινόμενο, αφού συμβαίνει και στις βαλτικές χώρες. Η ρωσοφοβία είναι κίνητρο ισχυρό για να παραγνωριστούν τόσο τα εγκλήματα των “τιμωμένων”, όσο και η εγκληματική φύση του ναζιστικού καθεστώτος με το οποίο συνεργάστηκαν. Για την εξέλιξη αυτή δεν είναι χωρίς ευθύνη τα εγκλήματα του σταλινισμού στις περιοχές αυτές.

ΦΩΤΟ: “Τιμητική εκδήλωση” υπέρ του Στεπάν Μπαντέρα την Πρωτοχρονιά του 2020 στο Κίεβο από Ουκρανούς ακροδεξιούς.

 

Ο υποψήφιος για το χρίσμα του υποψηφίου Προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος Μπέρνι Σάντερς με ποσοστό 26% κέρδισε την 2η προκριματική εκλογή του κόμματος στην Πολιτεία των ΗΠΑ Νιου Χάμσαϊρ, έναντι 24% του Πιτ Μπούτιτζιγκ.   Αντίθετα,ο συστημικός υποψήφιος και πρώην Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ επί Ομπάμα Τζο Μπάιντεν καταποντίσθηκε στην 5η θέση με 8%.

Στην 1η προκριματική εκλογή για την ανάδειξη του υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το Νοέμβριο του 2020.της Πολιτείας  Αϊόβα., με 562 ψήφους κομματικών αντιπροσώπων και ποσοστό 26,12%, ο  Μπέρνι Σάντερς, κατακτά τη 2η θέση με δύο ψήφους διαφορά από τον 1ο νεοεμφανιζόμενο Πιτ Μπούτιτζιγκ  Ο Μπάιντεν καταποντίσθηκε στην 4η θέση με 15,85%. Η εκλογή των Δημοκρατικών έγινε την περασμένη Δευτέρα, αλλά τα αποτελέσματα άργησαν να γίνουν γνωστά, λόγω της αποτυχίας του συστήματος καταμέτρησης.

Στην αντίστοιχη προκριματική εκλογή των Ρεπουμπλικάνων που έγινε την ίδια μέρα, ο Ντόναλντ Τραμπ κυριάρχησε με το 97,5% των ψήφων.

Η δημοτικότητα του κ. Τραμπ καθόλου δεν θίχτηκε από την πρόσφατη παραπομπή του σε δίκη με στόχο την καθαίρεσή του. Για το λόγο αυτό, το κριτήριο της επιλογής του υποψηφίου Προέδρου από την πλευρά του Δημοκρατικού Κόμματος, είναι η δυνατότητά του να νικήσει τον Τραμπ στις ερχόμενες εκλογές.

Τα συστημικά ΜΜΕ που καταπολεμούν τον Τραμπ αποδίδουν την επικράτησή του το 2016 σ’ έναν “αχταρμά” Ρωσίας, ρατσισμού, φέησμπουκ και ηλεκτρονικών μηνυμάτων της Χίλαρι Κλίντον. “Οι Αμερικανοί ξέρουν ότι δεν είναι αλήθεια. Χάσαμε τέσσερα εκατομμύρια θέσεις εργασίας στη βιομηχανία, κυρίως στο Οχάιο, το Μίσιγκαν, την Πενσιλβανία, το Ουινσκόνσιν και το Μισούρι. όσο περισσότερο ενεργούμε σαν να ήταν ο κ. Τραμπ η αιτία όλων των προβλημάτων  μας, τόσο οι Αμερικανοί αμφιβάλλουν για τη δυνατότητά μας να διακρίνουμε και να επιλύσουμε τα προβλήματά τους” . Αυτά δήλωσε ένας από τους υποψηφίους για το χρίσμα των Δημοκρατικών.

Η κυρίαρχη “κεντρώα”  τάση με κύριο εκφραστή τον Αντιπρόεδρο του Ομπάμα Τζο Μπάιντεν, είναι ιδιαίτερα ευάλωτη απέναντι στον Τραμπ, διότι ο τελευταίος τα δικά τους λάθη αξιοποίησε για να διεμβολίσει την εκλογική τους βάση. Οι πιο πάνω Πολιτείες χάθηκαν,  για τους Δημοκρατικούς και ψήφισαν Τραμπ το 2016, προς γενική κατάπληξη.

Αρέσκεται το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος  να απαξιώνει την εκλογική βάση του Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τη “ρατσιστική” . Δεν εξηγούν όμως για ποιο λόγο, οι ίδιοι άνθρωποι, είχαν ψηφίσει το 2008 και το 2012 τον πρώτο αφροαμερικανό Πρόεδρο Ομπάμα. Πίσω από το ψευδοπροοδευτικό προσωπείο, το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως και η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, έχουν υποταχθεί στο νεοφιλελευθερισμό και στην παγκοσμιoποίηση. Αγαπημένη δικαιολογία για κάθε κακό είναι και η “ρωσική εμπλοκή”, στην οποία ορισμένοι δεν δίστασαν να αποδώσουν ακόμα και την αποτυχία του συστήματος καταμέτρησης των ψήφων στην Αϊόβα…

Όμως, μόνον υποψήφιος που θα δεσμευόταν για τη λήψη μέτρων κοινωνικής δικαιοσύνης που θα έβγαζαν τους πληθυσμούς αυτούς από την εξαθλίωση και το περιθώριο, μπορεί να νικήσει τον Τραμπ στις ερχόμενες προεδρικές εκλογές. Ο Μπέρνι Σάντερς είναι ο επικρατέστερος από την τάση αυτή και ο πιο επίφοβος αντίπαλος του Τραμπ στην ερχόμενη προεδρική εκλογή των ΗΠΑ. Ο Τραμπ άρχισε να ανησυχεί ενόψει της ενδεχόμενης επικράτησής του και στρέφεται όλο και περισσότερο εναντίον του.

Τίθεται, βέβαια το ερώτημα, κατά πόσον το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη, ή προτιμά τον Τραμπ. Σε περίπτωση που ο Μπάιντεν τεθεί εκτός μάχης, θα στηρίξουν άλλον συστημικό υποψήφιο.

Τον Μπέρνι Σάντερς στηρίζει ένα ογκούμενο λαϊκό κίνημα με στόχο περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη.

 

του ΜΑΝΩΛΗ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Σχέδιο Τραμπ, με τη σύμφωνη γνώμη του Νετανιάχου, για τη Μ. Ανατολή που προβλέπει την ίδρυση, υπό λίαν επιεικώς, απαράδεκτες προϋποθέσεις, κράτους για τους Παλαιστινίους, την προσάρτηση από το Ισραήλ των παράνομων εβραϊκών οικισμών στη Δ. Όχθη και ενταφιασμό του δικαιώματος επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων στη γη τους, προτάθηκε στην Παλαιστινιακή Αρχή, η οποία όπως ήταν φυσικό την απέρριψε.
Με βάση το Σχέδιο,οι Παλαιστίνιοι να συμφωνήσουν στην ίδρυση κράτους που θα είναι «αποστρατιωτικοποιημένο»! και το Ισραήλ θα παραμείνει υπεύθυνο για την ασφάλεια και τον έλεγχο του εναέριου χώρου στα δυτικά της κοιλάδας του Ιορδάνη, ενώ η Χαμάς, η οποία ελέγχει τη Λωρίδα της Γάζας, θα πρέπει να «αφοπλιστεί»!!!
Με λίγα λόγια οι Παλαιστίνιοι καλούνται να αποδεχθούν ότι αυτοί και οι απόγονοί τους θα είναι εσαεί φυλακισμένοι- όμηροι του Ισραήλ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, προβλέπει το Σχέδιο, είναι έτοιμες να αναγνωρίσουν χωρίς καθυστέρηση την προσάρτηση από το Ισραήλ στο έδαφός του των οικισμών που ανέγειρε, παράνομα , ως κατοχική δύναμη, αλλά Αττίλας στην Κύπρο, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Περίπου το 30% της Δυτικής Όχθης θα καταλήξει έτσι επισήμως στο εβραϊκό κράτος, με την υπογραφή, αν είναι δυνατόν των ίδιων των Παλαιστινίων!
Και για να μη φανεί ότι μόνο οι Παλαιστίνιοι θα χάσουν, το Σχέδιο προβλέπει ότι το Ισραήλ θα δεσμευτεί να παγώσει την ανάπτυξη οποιουδήποτε νέου οικισμού για τέσσερα χρόνια, δηλαδή ότι για τέσσερα χρόνια θα παύσει να παρανομεί.
Για τους πρόσφυγες που προκάλεσε ο πόλεμος των «7 ημερών», του 1967, το Σχέδιο αποκλείει την επιστροφή τους στις εστίες τους.
«Οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες,προβλέπεται, θα έχουν την επιλογή να ζήσουν στο μελλοντικό παλαιστινιακό κράτος, να ενταχθούν στις χώρες στις οποίες διαμένουν σήμερα ή να εγκατασταθούν σε μια τρίτη χώρα».
Στο Σ.Α. του Ο.Η.Ε.

Ήδη οι Παλαιστινιακή Αρχή έχει ετοιμάσει Σχέδιο Απόφασης του Σ.Α. του Ο.Η.Ε. Και το οποίο καταδικάζει το Σχέδιο Τραμπ. Είναι
όμως βέβαιο ότι οι ΗΠΑ θα προβάλλουν βέτο και απόφαση δεν θα ληφθεί, οπότε το ζήτημα θα παραπεμφθεί στη Γεν. Συνέλευση του Οργανισμού, όπου μετέχουν 193 Χώρες και τότε θα έχομε μια ένδειξη κατά πόσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξακολουθεί να είναι πλανητάρχης΄η μήπως του έχουν κοπεί τα φτερά, έστω και λίγο.
Τέλος να σημειώσουμε ότι η Αίγυπτος, η Ιορδανία η Τουρκία και άλλες Χώρες έχουν τοποθετηθεί αρνητικά απέναντι στο Σχέδιο Τραμπ. Η Ελλάδα, σιωπά! Κρίμα, γιατί εκτός των άλλων το Σχέδιο Τραμπ, αν τελικά επικυρωθεί, δημιουργεί τετελεσμένα, που αντιτίθενται σε Ελλάδα και Κύπρο.

* “Χριστιανική” Φύλλο της 6.2.2020

 

 

Δεν αποδέχεται την εκούσια έκτρωση, την οποία θεωρεί φόνο, ανακοίνωσε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά τη συνεδρία της στις 3 και 4 Φεβρουαρίου:  

“Η Ιερά Σύνοδος λαβούσα υπ’ όψη της τα εσχάτως ανακύψαντα επί του θέματος των εκτρώσεων και βασιζομένη επί της αγίας Γραφής και της Ιεράς Παραδόσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού εκφράζει την θεολογικήν αυτής θέσιν περί του εμβρύου ως πλήρους και ακεραίου ανθρώπου από της στιγμής της συλλήψεώς του γι’ αυτό και θεωρεί την εκουσία έκτρωση ως φόνο και δεν την αποδέχεται. “

Την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου γίνει η κοπή της Βασιλόπιτας της Διαβαλκανικής Ομοσπονδίας Ορθοδόξων Νεολαιών στο “Στέκι”, Αμυνάνδρου 5, Φιλοπάππου – Κουκάκι,  στις 18:30 παρουσία του π. Νεκταρίου από τον Άγιο Νικόλαο Φιλοπάππου και του π. Αναστάσιου από τον Άγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη!
Όσοι πιστοί προσέλθετε!!!

Τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, παραμονή της εορτής του Αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτη, πραγματοποιήθηκε, στο Εντευκτήριο της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς η προγραμματισμένη, από την εφημερίδα μας, εκδήλωση, για την παρουσίαση του βιβλίου του αδελφού αντιπροέδρου, Γεωργίου-Νεκταρίου Παναγιωτίδη, «Πολιτική Θεολογία του Αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτη».
Μίλησαν ο π. Χρήστος Χριστοδούλου, ο Νίκος Βασιλόπουλος και ο συγγραφέας.

Συντόνιζε ο Μαν. Μηλιαράκης, ο οποίους πριν δώσει το λόγο στους ομιλητές ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς, κύριο Σεραφείμ, που με την ευλογία του όπως είπε, γίνεται η εκδήλωση κα στη συνέχεια τόνισε ότι «το Κίνημα της Χ.Δ. από την αρχή της ίδρυσης του, από τον αδελφό Νίκο Ψαρουδάκη, έχει ως καταστατική του αρχή τη μελέτη και προβολή του κοινωνικού Μηνύματος της Ορθόδοξης Πίστης μας, όπως αυτό πηγάζει από την Αγία Γραφή και την Παράδοση που μας άφησαν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Συνεπής στη Θέση αυτή ο αδελφός αντιπρόεδρος μελετά συστηματικά την Παράδοσή μας και μας χαρίζει σήμερα τοπαρουσιαζόμενο βιβλίο.
Τόσο ο π. Χρήστος, όσο και ο αδ. Νίκος παρουσίασαν με καθαρότητα λόγου τα όντως επαναστατικά και διαχρονικά μηνύματα του Αγ. Ισιδώρου και υπογάμμισαν τη σπουδαιότητα της εργασίας του αδ. Γιώργου, συστήνοντας ανεπιφύλακτα το βιβλίου και την ανάγκη της μελέτης του. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο πρόεδρος της Χ.Δ., Γιάννης Ζερβός, ο
Διευθυντής της «Χ» Κωστ. Μπλάθρας, ο Ταμίας της Χ.Δ. Γεώργ. Σέμπος και ο Διευθυντής της ΧΑΝ Πειραιώς αδ. Παντ. Μαριακάκης και φίλοι Πειραιώτες.
Πριν την εκδήλωση τελέστηκε Εσπερινός και Παράκληση, από τον π. Χρήστο στον Ι.Ν. των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

  • “Κυβέρνα λοιπὸν τοὺς ὑπηκόους σου, ὄχι μὲ βάση τὴν τυραννικὴ ἐξουσία, ἀλλὰ τὴν ἀγάπη τῶν ἀρχομένων.
  • Γιὰ νὰ κυβερνᾶ, ὁ ἄρχοντας ὀφείλει νὰ ἀναζητεῖ τὶς γνῶμες τῶν ἐξουσιαζομένων.
  • Νὰ εἶναι ἀμείλικτος σὲ ὅσους ἀδικοῦν ἄλλους καὶ ταυτόχρονα νὰ ἐξαντλεῖ τὴν ἐπιείκεια σὲ ὅσους ἀδικοῦν μόνο τὸν ἴδιο.”

Φωτίου τοῦ Μεγάλου (τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη τιμᾶται στὶς 6 Φεβρουαρίου), Ἐπιστολή συμβουλευτικὴ στὸν νέο ἡγεμόνα τῆς Βουλγαρίας Βόγορι-Μιχαήλ.(861 μ.Χ)

Ἀξιοσημείωτο: Ὁ ἀείμνηστος διαπρεπὴς θεολόγος καὶ πατρολόγος Παναγιώτης Χρήστου, μετέφρασε καὶ ὑπομνημάτισε τὴν ἐπιστολή. Περιοδικὸ “Ἐποπτεία”, 1992.

Προηγουμένως, εἶχε ὁ ἴδιος διατελέσει  “Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων” ἐπὶ “Κυβερνήσεως” Ἀνδρουτσόπουλου, τῆς ἰωαννιδικῆς περιόδου τῆς δικτατορίας τῶν Συνταγματαρχῶν (1973-1974).

ΓΙΑΤΙ “ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΤΙΛΕΓΟΜΕΝΟ;”

«Και ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στην Μαριάμ την μητέρα του: Αυτός πρόκειται να γίνη πτώσις και έγερσις για πολλούς μέσα στον Ισραήλ και σημείο αντιλεγόμενο». Πτώσις για ποιους; Σαφώς γι’ αυτούς που απιστούν, αυτούς που αντιλέγουν, αυτούς που τον σταυρώνουν. Και έγερσις για ποιους; Αυτούς που τον αναγνωρίζουν και τον ομολογούν με ευγνωμοσύνη.

«Και σημείο αντιλεγόμενο». Ποιο σημείο αντιλεγόμενο; Το σημείο του Σταυ­ρού, που η Εκκλησία το θεωρεί σωτηρία του κόσμου, που οι Ιουδαίοι το εχθρεύονται και που πολλές φορές και ο ουρανός το διεκήρυξε. Αμφισβητείται το σημείο, για να νικήση η αλήθεια. Γιατί χωρίς αντίλογο δεν μπορεί να γίνη ολοκληρωμένη νίκη. Έπρεπε λοιπόν να εμφανισθή η αντιλογία, για να εκδώση την απόφασί του ο δικαστής, αφού μακροθυμήση μέχρι το τέλος των αιώνων. Γι’ αυτό λέει «και ση­μείο αντιλεγόμενο». Αντιλέγουν δε εκείνοι που απιστούν.

Λόγος Ἁγίου Ἱωάννου Χρυστστόμου στὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Χριστοῦ

Πηγἠ: Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτωρος

Με αφορμή την απομάκρυνση από το Μετρό της Αθήνας, με εντολή του αρμόδιου Υπουργού της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αφίσας υπέρ του δικαιώματος των αγέννητων παιδιών στη ζωή, η Χ.Δ. εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση.
Η κίνηση «Αφήστε με να ζήσω» η οποία συγκροτήθηκε πριν από 2 χρόνια περίπου από 19 ορθόδοξα χριστιανικά σωματεία και την Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος (ΑΣΠΕ) στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της πραγματοποίησε ανάρτηση αφίσας στις 13-01 στο Μετρό της Αθήνας, που ως σκοπό είχε να καταστήσει σαφές ότι το έμβρυο από τη σύλληψή του είναι αυτοτελής οργανισμός με δικαίωμα στη ζωή.
Το γνωστό αυτό περιστατικό προκάλεσε αντιδράσεις πολιτικών φορέων καθώς και την άμεση αντίδραση του Υπουργού Μεταφορών Κ. Καραμανλή, ο οποίος και έδωσε εντολή απόσυρσής της, παρά το ότι μάλιστα είχε καταβληθεί σχετικό αντίτιμο εκ μέρους της συγκεκριμένης κίνησης.
Αυτό το κρούσμα της λογοκρισίας στο Μετρό της Αθήνας πρέπει να προβληματίσει, διότι οι συστημικοί κύκλοι που την επέβαλαν, ούτε το διάλογο θέλουν, ούτε αντίθετο προβληματισμό ανέχονται και επιζητούν. Ήδη στη Γαλλία, από το 2016 και μετά, έχουν ψηφιστεί από την ανεκδιήγητη διακυβέρνηση Ολάντ, νόμοι που ποινικοποιούν την ελεύθερη ενημέρωση σε θέματα αμβλώσεων.
Για μας ως Χριστιανική Δημοκρατία, το ζήτημα της άμβλωσης αναμφίβολα είναι υψίστης σημασίας και ανάγεται στη σχετική γνώμη του Μ. Βασιλείου, όπως έχει επικυρωθεί άλλωστε από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, η οποία καταδικάζει την άμβλωση στον
91ο κανόνα της. Ήδη από το 315 μ.Χ., ο 6ος κανόνας της Συνόδου της Νεοκαισαρείας αναγνωρίζει το παιδί στη μήτρα ως ξεχωριστό πρόσωπο, που πρέπει να βαπτισθεί.
Το ζήτημα της άμβλωσης δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια της ατομικής ηθικής, όπως προβάλλεται από ευσεβιστικούς ρησκευτικούς κύκλους, αλλά αντιθέτως είναι ένα ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία, η οποία οφείλει να υποστηρίξει πλήρως υλικά την απόφαση του κάθε ζεύγους ή της άγαμης μητέρας για τη γέννηση και ανατροφή παιδιών.
Ο π. Ιωάννης Μέγιεντορφ, εμβληματική φυσιογνωμία της παγκόσμιας Ορθοδοξίας, σε ένα βιβλίο του για τον «Ορθόδοξο γάμο», γράφει και τα ακόλουθα:
«Οφείλουν όμως παράλληλα [οι Ορθόδοξοι] να ενθυμούνται διαρκώς ότι μια ηθικώς συνεπής στάση απέναντι στην έκτρωση συνεπάγεται ταυτόχρονα και μια αμέριστη φροντίδα για τα εκατομμύρια των εξαθλιωμένων, πεινασμένων, ανεκπαίδευτων και ανεπιθύμητων παιδιών, τα οποία έρχονται στον κόσμο χωρίς καμιά διασφάλιση για αξιοπρεπή ζωή».
Συχνά όμως η αντίθεση στην άμβλωση περιορίζεται στην καταγγελία του φαινομένου και την προτροπή για συνέχιση της κύησης χωρίς παροχή των υλικών μέσων που απαιτούνται για κάτι τέτοιο.
Στην κατεύθυνση αυτή δυστυχώς κινείται και το διεθνές κίνημα «Υπέρ της ζωής» [Pro-Life] το οποίο κυριαρχείται από τον λόγο ομάδων της αμερικανικής φονταμενταλιστικής ευαγγελικής δεξιάς -που απαξιώνουν ευρύτερα την ανθρώπινη ζωή- και για το οποίο έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: «δεν μπορείς αυθεντικά να είσαι ‘Υπέρ της Ζωής’ [Pro-Life], εάν υποστηρίζεις το μιλιταρισμό, τη θανατική ποινή, την οικονομική εκμετάλλευση, σωβινιστικές νοοτροπίες και ξενοφοβικές πολιτικές που εισάγουν διακρίσεις εναντίον των μεταναστών και των ‘μειονοτήτων’». Οι τάφροι του ρωμαιοκαθολικού ιδρύματος του Τούαμ στην Ιρλανδία, όπου μαζικά θάφτηκαν
εκατοντάδες μωρά άγαμων μητέρων που πέθαναν από την αφροντισιά ως δεύτερης κατηγορίας ανθρώπινα πλάσματα, είναι μια άλλη όψη της ευσεβιστικής υποκρισίας που ενώ καταδικάζει την άμβλωση, αδιαφορεί αν τα παιδιά πεθαίνουν αφού γεννηθούν.
Συμπερασματικά, το δικαίωμα στην έκφραση πρέπει να καθίσταται σεβαστό, ενώ η σωστή θέση δεν βρίσκεται ούτε στον ατομοκεντρικό δικαιωματισμό ούτε στην εύκολη, επίσης ατομοκεντρική ηθικολογία αλλά στην θεσμοθέτηση της ανάληψης των ευθυνών της κοινωνίας όπως και των μικρότερων κοινοτήτων έναντι των κυοφορούμενων παιδιών.
Στο δρόμο αυτό κινούνται οργανώσεις όπως η «Αγκαλιά του αγέννητου παιδιού» καθώς και ο ξενώνας Προστασίας Αγάμων Μητέρων «Ο Ευαγγελιστής Μάρκος»

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΣΕ… ΟΛΥΜΠΙΟ ΥΨΟΣ

του ΗΡΑΚΛΗ ΚΑΝΑΚΑΚΗ*

Από τους πιο σύγχρονους και τελεσφόρους τρόπους καθυπόταξης και εκπτώχευσης ενός έθνους είναι το δημόσιο χρέος. Ιδιαίτερα, όταν η χώρα έχει παραιτηθεί από το δικαίωμα του ελέγχου του χρηματοπιστωτικού της συστήματος, όπως συμβαίνει με την Ελλάδα, η οποία το έχει εκχωρήσει στην Ε.Κ.Τ.
Το 2001, πριν η Ελλάδα καταστεί μέλος της Ο.Ν.Ε., είχε χρέος 155,8 δισ. Το 75% του χρέους (117 δισ.) ήταν σε δραχμές και το 25% (39 δισ.) σε συνάλλαγμα. Από το 2002 που η χώρα εισήλθε στο ευρώ μέχρι τον Ιούνιο του 2018 το χρέος αυξήθηκε στα 345,3 δισ., παρά το καταστροφικό «κούρεμα» (PSI) του Ευάγγελου Βενιζέλου, με το οποίο θεωρητικά διαγράφτηκε δημόσιο χρέος 126,4 δισ.
Στα τέλη 2019, βρισκόταν στο…Ολύμπιο ύψος των 353 δισ. Ευρώ ήτοι 181,9% του ΑΕΠ, το υψηλότερο μεταξύ όλων των χωρών της Ε.Ε., παρ’ όλες τις ρυθμίσεις και τις παρεμβάσεις που έγιναν. Όταν το 2009 ήταν 300 δισ. Ευρώ ήτοι 127,9% του ΑΕΠ και είχε κριθεί
μη διαχειρίσιμο. Ως προς τη σημερινή σύνθεσή του το 97,5% είναι σε ευρώ, ουσιαστικά δηλαδή σε συνάλλαγμα.
Κι όλα αυτά, μετά από μία ανθρωπιστική καταστροφή που όμοιά της έχει γνωρίσει η Ελλάδα σε εμπόλεμη ή μεταπολεμική περίοδο. Μετά από τρία μνημόνια (τα 2 με Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και λοιπές «δημοκρατικές δυνάμεις» και το τρίτο με ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) που οι
πρόνοιές τους, οι οποίες ισχύουν στο σύνολό τους, ξεπερνούν την ανθρώπινη φαντασία. Έχουν διαψεύσει δηλαδή την Ψυχολογία, που αποφαίνεται ότι η φαντασία δεν μπορεί να υπερβεί την εμβέλεια της ανθρώπινης ύπαρξης.
Υποστηρίζεται ότι, παρά το γεγονός της αύξησής του ως ποσό και ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, είναι βιώσιμο λόγω της μειώσεως των τόκων εξυπηρετήσεως και της μελλοντικής αποκλιμάκωσής του. Από ποιους, όμως;

Από τα μίσθαρνα όργανα της καπιταλιστικής χρηματιστικής ιδεολογίας και πρακτικής, εγχώρια και αλλοδαπά. Από…καλοπληρωμένους και ατσαλάκωτους εκπροσώπους φορέων της τεχνοκρατικής οικονομικής πρακτικής (Δ.Ν.Τ., ΟΟΣΑ, Παγκόσμια Τράπεζα, επιτροπές του Ο.Η.Ε., οίκοι αξιολόγησης) που έχουν ως απόλυτη προτεραιότητα τη θωράκιση του χρηματιστικού καπιταλισμού και των πυλώνων του, σε βάρος των λαών.
Είναι οι ίδιοι που φορώντας το… φωτοστέφανο της αντικειμενικότητας και της μοναδικότητάς τους στην κατάρτιση προγραμμάτων «σωτηρίας», έρριξαν την ελληνική – και όχι μόνον – οικονομία στα βράχια.
Είναι αυτοί που η βαθιά γνώση και επιστημοσύνη τους αποδείχτηκαν ψευδαισθήσεις και παρλαπίπες, που καταδίκασαν την Ελλάδα σε μόνιμη φτώχεια των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων, σε αγαστή συνεργασία με το μνημονιακό πολιτικό προσωπικό, το μιντιακό κατεστημένο και την ευρω-φετιχιστική οικονομική ελίτ.
Πόσο σοβαροί και αξιόπιστοι μπορεί να είναι, όταν στους σχεδιασμούς τους υπήρξαν σοβαρές παραλείψεις και αστοχίες, που θα απέφευγαν πρωτοετείς της οικονομικής επιστήμης;
Θυμίζουμε ότι προέβλεπαν πως η Ελλάδα θα εμφανίσει πρωτογενές πλεόνασμα από το 2013.
Θα επέστρεφε στην ανάπτυξη και στις αγορές το 2012. Θα μείωνε το χρέος της στο 120% του ΑΕΠ φέτος, το 2020. Θα επέστρεφε στα επίπεδα προ κρίσεως σε οχτώ χρόνια. Θυμίζουμε ότι η επιστημονική τους τήβεννος ξεσκίστηκε, όταν δεν υπολόγισαν τις κατεδαφιστικές υφεσιακές συνέπειες των προγραμμάτων τους στην πραγματική οικονομία. Ακόμη, όμως και «βιώσιμο» να είναι. Τι σημαίνει; Όχι, βέβαια, αποπληρωμή του. Το δημόσιο χρέος θα ανακυκλώνεται εσαεί. Θα γίνεται η διαχείρισή του με τρόπο, ώστε να
εξυπηρετείται με δάνεια από τις «αγορές» και να εξασφαλίζονται πρωτογενή πλεονάσματα για να πληρώνονται οι τόκοι. Η Ελλάδα δηλαδή θα παραμείνει δέσμια των δανειστών και έρμαιο των «αγορών».
Η Ελλάδα, έτσι πορευόμενη, δεν έχει σωσμό. Θα είναι διηνεκές αποικία χρέους. Χώρα που δεν ελέγχει το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, με τα χαρακτηριστικά της Ελλάδας, είναι περιορισμένης κυριαρχίας. Για τους εναντιόφρονες παραθέτουμε δήλωση του Μάγιερ Άμσελ Ρότσιλντ, της γνωστής δυναστείας Τραπεζιτών, ο οποίος… κάτι ήξερε απ’ αυτά, την οποία έκανε στα τέλη του
18ου αιώνα: «Επιτρέψτε μου να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος ψηφίζει τους νόμους».
Αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο κι αν Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, ξεσκολισμένοι στο παιχνίδι των εντυπώσεων, εμμένουν στη
φαρσοκωμωδία της εξόδου από τα μνημόνια και εξαπατούν τους πολίτες με «χάντρες και καθρεφτάκια». Στην Ελλάδα του 2018,
σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία της Eurostat (Νοέμβριος 2018) το 48% του πληθυσμού της ήτοι περίπου 5.100.000 άνθρωποι ζουν κάτω ή στο όριο της φτώχειας, που είναι περίπου 7.000 ευρώ το χρόνο.
Η μνημονιακή Ελλάδα του 2020 με υποθηκευμένο ή εκποιημένο το δημόσιο πλούτο της, με εξαρθρωμένη την
κοινωνική προστασία, με αποδομημένους τους κανόνες εργασίας, με αρνητικές δημογραφικές εξελίξεις, με
την κοινωνία αποσαθρωμένη «υπόσχεται» μορφές απασχόλησης που επιτρέπουν μία χαμοζωή χωρίς οικογένεια και
παιδιά. «Υπόσχεται» νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που αποτυπώνεται χρωματικά μεταξύ φαιού και
μαύρου· ελλείψεις σε προσωπικό, φάρμακα και υλικά, ανεπισκεύαστα μηχανήματα, υποδομές εγκαταλελειμμένες, ράντζα που στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές. Όσοι έχουν την ατυχία να επισκέπτονται νοσοκομεία, ιδιαίτερα σε ημέρα εφημερείας αντικρύζουν καταστάσεις ντροπής.
Η μνημονιακή Ελλάδα του 2020 ξαρμάτωτη και διχασμένη έχει την περπατησιά λαού μεαβέβαιο παρόν και με απροσδιόριστο, και σκοτεινό μέλλον.

Πρωτεσέλιδο ἄρθρο τῆς “Χριστιανικῆς” 6 Φεβρουαρίου 2020