Ἐνόψει τῶν ἐκδηλώσεων μνήμης τῶν θυμάτων τῶν φρικτῶν ἐγκλημάτων τοῦ ναζισμοῦ παραθέτουμε ἐνδεικτικὰ τὸ κείμενο τῆς διαμαρτυρίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Δαμασκηνοῦ τῆς 23.3.1943 στὶς γερμανικὲς Ἀρχὲς Κατοχῆς ἐνάντια στὶς ἐκτοπίσεις τῶν Ἑλλήνων Ἑβραίων, καθὼς καὶ ἀπόσπασμα τοῦ 2ου φυλλαδίου τοῦ “Λευκοῦ Ρόδου”, συνταγμένο ἀπὸ τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Σμορέλ, ἀπὸ τὸ ὁποῖο προκύπτει ὅτι οἱ ναζιστικὲς θηριωδίες ἦταν κοινὸ μυστικό τὴ χιτλερικὴ περίοδο.
“’Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και ο ακαδημαϊκός κόσμος του Ελληνικού Λαού, διαμαρτύρεται κατά της δίωξης των Εβραίων. Ο ελληνικός λαός, είναι βαθιά λυπημένος όταν έμαθε πως οι γερμανικές αρχές Κατοχής, έχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα σταδιακής απέλασης των Ελλήνων της εβραϊκής κοινότητας και ότι οι πρώτες ομάδες των εκτοπισμένων, βρίσκονται ήδη καθ’ οδόν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Πολωνίας. Σύμφωνα με τους όρους της ανακωχής, όλοι οι Έλληνες πολίτες, χωρίς διακρίσεις, φυλής ή θρησκείας, θα έπρεπε να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης από τις κατοχικές αρχές. Οι Έλληνες Εβραίοι έχουν αποδείξει την αξία τους. Έχουν συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, είναι νομοταγείς πολίτες και κατανοούν πλήρως τα καθήκοντά τους, ως Έλληνες. Έχουν κάνει θυσίες για την Ελλάδα και ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή της πάλης του ελληνικού έθνους, για την υπεράσπιση των αναφαίρετων ιστορικών δικαιωμάτων του.
Στην εθνική μας συνείδηση, όλα τα παιδιά της Μητέρας Ελλάδας αποτελούν μια αναπόσπαστη ενότητα: είναι ισότιμα μέλη του εθνικού σώματος, ανεξαρτήτως θρησκείας. Η αγία Ορθόδοξη θρησκεία μας δεν αναγνωρίζει ανώτερη ή κατώτερη ποιότητα με βάση τη φυλή ή τη θρησκεία και η θρησκεία μας αναφέρει πως: «Δεν υπάρχει ούτε Εβραίος, ούτε Έλληνας» και συνεπώς καταδικάζει κάθε απόπειρα διακρίσεων ή δημιουργίας φυλετικών ή θρησκευτικών διαφορών. Είναι κοινή η μοίρα μας τόσο στις μέρες της δόξας όσο και σε περιόδους εθνικής ατυχίας και είναι άρρηκτοι οι δεσμοί μεταξύ όλων των Ελλήνων πολιτών, χωρίς εξαίρεση, ανεξάρτητα από τη φυλή.
Σήμερα, ανησυχούμε βαθύτατα για την τύχη των 60.000 συμπολιτών μας, οι οποίοι είναι Εβραίοι. Έχουμε ζήσει μαζί και οι δύο την δουλεία και την ελευθερία και εκτιμούμε τα συναισθήματά τους, την αδελφική τους στάση, την οικονομική τους προσφορά και το πιο σημαντικό, τον πατριωτισμό τους.
Αθήνα 23η Μαρτίου 1943»
Το “Λευκό Ρόδο”
“Δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐμᾶς νὰ ἐκφράσουμε τὴν τελικὴ κρίση γιὰ τὸ νόημα τῆς Ἱστορίας μας. Ὅμως, ἂν αὐτὴ ἡ καταστροφὴ γίνει ἡ βέβαιη σωτηρία μας, ἂς γίνει ἔτσι. Θὰ καθαρθοῦμε μὲ τις θλίψεις, θὰ ἀναζητήσουμε τὸ φῶς μέσα στὴν πιὸ μαύρη νύχτα, θὰ συγκεντρώσουμε ὅλη μας τὴν ἐνέργεια καὶ τελικὰ θὰ ἀποτινάξουμε τὸ ζυγὸ ποὺ καταπιέζει τὸν κόσμο.
Δὲν θέλουμε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ ἑβραϊκὸ ζήτημα στὸ φυλλάδιο αὐτό, οὔτε νὰ ἀναπτύξουμε εὐρύτερα τὴν ὑπόθεση. Ὅμως, θὰ θέλαμε νὰ ἀναφέρουμε παράδειγμα τὸ γεγονὸς ὅτι μετὰ τὴν κατάκτηση τῆς Πολωνίας, τριακόσιες χιλιάδες Ἑβραῖοι δολοφονήθηκαν στὴ χώρα αὐτὴ μὲ τὸν πιὸ κτηνώδη τρόπο ποὺ μπορεῖ κανεὶς νὰ φανταστεῖ. Αὐτὸ τὸ θεωροῦμε φοβερὸ ἔγκλημα ἐνάντια στὴν άνθρώπινη ἀξιοπρέπεια, ἕνα ἔγκλημα ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μὲ αλλο στὴν Ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας.
Οἱ Ἑβραῖοι εἶναι καὶ αὐτοὶ ἀνθρώπινα ὄντα, ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ ἄποψή σας γιὰ τὸ ἑβραϊκὸ ζήτημα. Μπορεῖ νὰ πεῖ κάποιος, ὅτι οἱ Ἑβραῖοι εἶναι ἄξιοι αὐτῆς τῆς μοίρας. Τοῦτο εἶναι τεράστια πλάνη.
Ἂς ὑποθέσουμε ὅτι κάποιος προτάξει αὐτὸ τὸν ίσχυρισμό. Τί ἔχει νὰ πεῖ γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ σύνολο τῆς ἀριστοκρατικῆς πολωνικῆς νεολαίας ἔχει ἐξοντωθεῖ (ἂς δώσει ὁ Θεὸς ἡ ἐξόντωση νὰ μὴν ἔχει ὁλοκληρωθεῖ). Μπορεῖ νὰ ρωτήσετε, πῶς τοῦτο ἔχει συμβεῖ; Ὅλα τὰ παιδιὰ τῶν άριστοκρατικῶν οἰκογενειῶν μεταξὺ 15 καὶ 20 ἐτῶν ἔχουν σταλεῖ σὲ στρατόπεδα συγκέντρωσης στὴ Γερμανία γιὰ καταναγκαστικὴ ἐργασία. Ὅλα τὰ κορίτσια τῆς ἴδιας ἡλικίας στέλνονται στὰ πορνεῖα τῶν Ἒς Ἒς στὴ Νορβηγία!
Γιατὶ ὅμως τὰ λέμε ὅλα αὐτά, ἀφοῦ τὰ γνωρίζετε ἤδη; Κι ἂν δὲν γνωρίζετε αὐτὰ τὰ συγκεκριμένα ἐγκλήματα, τότε σίγουρα θὰ γνωρίζετε ἄλλα ἐξίσου θηριώδη έγκλήματα ποὺ διέπραξαν αὐτοὶ οἱ τρομεροὶ ὑπάνθρωποι. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀγγίζει βαθιὰ ολους μας, ἕνα ἐρώτημα πρέπει νὰ μᾶς κάνει νὰ σταθοῦμε καὶ νὰ διερωτηθοῦμε: Γιὰ ποιὸ λόγο τὸ γερμανικὸ ἔθνος φέρεται μὲ τόση ἀπάθεια μπροστὰ σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ φρικωδέστατα καὶ τρισάθλια ἐγκλήματα;
Μετὰ βίας κάποιος κάθεται νὰ τὰ ξανασκεφτεῖ.Τὰ γεγονότα γίνονται ἀποδεκτὰ οπως εἶναι καὶ καταγράφονται. Καὶ γιὰ μία ἀκόμη φορά, τὸ γερμανικὸ ἔθνος πέφτει στὸν ἀδιάφορο καὶ παράλογο ὕπνο καὶ δίνει σ’ αὐτοὺς τοὺς φασίστες ἐγκληματίες τὸ θάρρος καὶ τὴν εύκαιρία νὰ λυσσομανοῦν, πρᾶγμα ποὺ κάνουν, βεβαίως.
Εἶναι αὐτὸ σημάδι ὅτι οἱ Γερμανοὶ ἔχουν πορωθεῖ καὶ στὰ πιὸ πρωτόγονα ἀνθρώπινα αἰσθήματα;Καμμία χορδὴ δὲν πάλλεται μπροστὰ σὲ τέτοια ἔργα;Σὲ τόσο βαθὺ ὕπνο ἔχουν πέσει, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ποτὲ δὲν θὰ ξυπνήσουν; Ἔτσι φαίνεται. Καὶ ἔτσι θὰ εἶναι, ἐφόσον ὁ Γερμανὸς δὲν ξεσηκώνεται, δὲν ἀντιδρᾶ ὅπου μπορεῖ ἐνάντια σ’ αὐτὴ τὴν κλίκα τῶν ἐγκληματιῶν, δὲν λυπᾶται τοὺς ἑκατοντάδες χιλιάδες ποὺ θυσιάστηκαν.
Καὶ δὲν ἀρκεῖ να δείχνει ἁπλῶς οἶκτο. Πρέπει νὰ μοιραστεῖ τὴν ἐνοχή. Ἡ ἀπαθὴς συμπεριφορά του δίνει σ’αὐτοὺς τοὺς ἀπαίσιους ἀνθρώπους τὴ δυνατότητα νὰ πραγματοποιοῦν τὰ ἔργα τους. Ἀνέχεται αὐτὴ τὴν “κυβέρνηση”, ποὺ τὸν ἔχει φορτώσει μὲ τόσο ἀπεριρόριστη ἐνοχή. Ναί, εἶναι ὁ ἴδιος ἔνοχος, ποὺ αὐτὴ ἡ κυβέρνηση μπόρεσε νὰ ὑπάρξει!
Ὁ κάθε ἄνθρωπος θέλει νὰ άθωωθεῖ ἀπὸ τὴ συνενοχή του -ὁ καθένας φέρεται ἔτσι καὶ στὴ συνέχεια ξαπλώνει γιὰ νὰ κοιμηθεῖ ἥσυχα, μὲ καθαρὴ συνείδηση. Ὅμως, δὲν μπορεῖ νὰ άθωωθεῖ. Ὁ καθένας εἶναι ἔνοχος, ἔνοχος, ἔνοχος!
Ὅμως, δὲν εἶναι ἀργὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ ὁ κόσμος ἀπὸ αὐτὴ τὴν κυβέρνηση τῶν κάθε μορφῆς φρικαλεοτήτων, γιὰ νὰ μὴν ἐπιβαρυνθοῦμε μὲ ἀκόμα μεγαλύτερη ἐνοχή. Ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς ἔχουν τὰ μάτια τους ἐντελῶς ἀνοιχτὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, εἶναι καιρὸς νὰ ἐξολοθρεύσουμε αὐτὴ τὴ φαιὰ ὀρδἠ.”
