Της Σοφίας Παπανικολάου

Μαζί με τον φίλο του Μανώλη Γλέζο (ΦΩΤΟ -αριστερά) κατέβασαν τη χιτλερική σημαία από την Ακρόπολη τη νύχτα της 30ής Μαΐου 1941, στην πρώτη αντιστασιακή ενέργεια των υπόδουλων Ελλήνων.

Ο Απόστολος (Λάκης) Σάντας, με καταγωγή από τη Λευκάδα, γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1922 στη Πάτρα, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος. Το 1934 η οικογένεια Σάντα εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου ο Λάκης Σάντας θα ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές το 1940. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου εγγράφεται στη Νομική Σχολή τουΠανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία θα αποφοιτήσει μετά την Κατοχή.

Τη νύχτα της 30ής Μαΐου 1941 κατεβάζει, μαζί με το φίλο του Μανώλη Γλέζο, τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης. Το 1942, κυνηγημένος από τους Γερμανούς, εντάσσεται στο ΕΑΜ και στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ. Με τον ΕΛΑΣ θα πάρει μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των κατακτητών στην Αιτωλοακαρνανία, στη Φθιώτιδα και την Αττικοβοιωτία και θα τραυματισθεί το 1944.

Μετά την απελευθέρωση θα κυνηγηθεί για τα αριστερά του φρονήματα από το επίσημο κράτος. Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία και τον επόμενο χρόνο, ενώ υπηρετεί τη θητεία του στο Ναυτικό, φυλακίζεται στην Ψυττάλεια, απ’ όπου το 1948 στέλνεται στη Μακρόνησο. Αποφυλακίζεται το 1950 και διαφεύγει στην Ιταλία. Τελικά, θα εγκατασταθεί στον Καναδά, όπου θα ζητήσει πολιτικό άσυλο.

Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα, με προτροπή του πατέρα του, αλλά συνελήφθη και πάλι κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Μέχρι τη συνταξιοδότησή του έκανε διάφορες δουλειές για να συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα. Τον Σεπτέμβριο του 2010 εκδόθηκε το βιβλίο του «Μια νύχτα στην Ακρόπολη: Μνήμες από μία σπουδαία εποχή» («Βιβλιόραμα»), στο οποίο εκφράζει τις σκέψεις του για εκείνη τη νύχτα που καθόρισε την υπόλοιπη ζωή του.

Πάντοτε ιδεολόγος και σεμνός, έλεγε: «Δεν κυνηγάω ποτέ τη δημοσιότητα, γιατί θεωρώ ότι έχει εξευτελιστεί το ζήτημα πάρα πολύ. Την αντίσταση δεν την κάναμε μόνο εμείς, έχουν σκοτωθεί χιλιάδες παλικάρια, γυναίκες και άνδρες».Με την πολιτική δεν ασχολήθηκε, όπως ο φίλος του Μανώλης Γλέζος, γιατί δεν ήταν του χαρακτήρα του. «Δεν μ’αρέσει η πολιτική. Εδώ στην Ελλάδα, εγώ τους πολιτικούς τους αποκαλώ πολιτικάντηδες. Δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί τους. Ειδικά μετά την υπογραφή της συνθήκης της Βάρκιζας που έλεγε πως μου αφαιρούν στην ουσία το δικαίωμα να λέω ότι αγωνίστηκα για τον ελληνικό λαό.

Όταν δε διάβασα το κατάπτυστο έγγραφο που είχαν υπογράψει δικοί μας αρχηγοί του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, που αγωνίστηκαν εναντίον των καταπατητών για ειρήνη, είπα ότι δεν είναι δυνατόν να υπέγραψαν αυτό το έγγραφο» είπε σε μία συνέντευξή του. Ξεχώριζε, πάντως, τον Μανώλη Γλέζο, για τον οποίο έλεγε ότι είναι ένας άνθρωπος και πολιτικός με αρχές και ιδεώδη.

Ο Λάκης Σάντας πέθανε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 2011, σε ηλικία 89 ετών.
ΠΗΓΗ:sansimera.gr

Ποίημα του Μανώλη Γλέζου αφιερωμένο στον Λάκη Σάντα,

«ΣΤΑ ΚΥΚΛΑΔΟΝΗΣΙΑ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ ΣΤΙΧΟΥΡΓΕΙ».

Η ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

στον Απόστολο Σάντα

Από τα χαράματα ξεκίνησε το μελτέμι.

Παίζει με τα κύματα, παίζει με τα φύλλα,

παίζει με τις καλαμιές, παίζει με τα βράχια,

παρέα με τον ήλιο παίζει τα παιχνίδια των ήχων.

Απαλά ξεκίνησε, σε κλίμακα adagio

κι όσο πήγαινε δυνάμωνε, φορτσάριζε,

ως να σμίξει τον ουρανό με τη θάλασσα

και να σπάσει και τα πιο γερά τύμπανα.

Στις μελιχρές τις ώρες, όταν θα πέσει να κοιμηθεί,

ο Αρπιστής κι ο Αυλητής της Κέρου θα μέλψουν

το ταξίδι του μέσα από τα Κυκλαδονήσια,

θα παίξουν τη μελωδία της ζωής τ’ ανθρώπου.

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από τον εμπρησμό του καταστήματος της Τράπεζας Μαρφίν-Εγνατία στην Αθήνα, επί της οδού Σταδίου στο ύψος της Πλατείας Κλαυθμώνος. Ο εμπρησμός έγινε με ρίψη βόμβας μολότοφ από ομάδα διαδηλωτών από το αντιεξουσιαστικό μπλοκ, η οποία συμμετείχε σε μεγάλη πορεία εναντίον του 1ου Μνημονίου  στις 5 Μαΐου 2010, σε συνέχεια απεργιακής κινητοποίησης. Το νεοκλασικό  κτήριο, με πολλά ξύλινα μέρη, ακατάλληλο για τραπεζικό κατάστημα, έπιασε γρήγορα φωτιά, με 21 υπαλλήλους εγκλωβισμένους. Από αυτούς, οι τρεις, εκ των οποίων μία έγκυος μητέρα, βρήκαν τραγικό θάνατο.

Νεκροί ανασύρθηκαν η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών. Αυτοί εγκλωβίστηκαν από τις φλόγες στον 3ο όροφο του κτιρίου με αποτέλεσμα να πεθάνουν από ασφυξία. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή Φίλιππο Κουτσάφτη «Ο καπνός και τα τοξικά αέρια από την καύση των πλαστικών και χαρτικών τους σκότωσαν σχεδόν αμέσως. Απώλεσαν τις αισθήσεις τους και λίγο μετά πέθαναν». Όταν βρέθηκαν είχαν τα στόματά τους ανοιχτά και τα πρόσωπά τους ήταν μαύρα από τον καπνό. Φαίνεται πως είχαν προσπαθήσει να βγουν από το εσωτερικό του κτιρίου από την πόρτα της ταράτσας, η οποία όμως δεν άνοιγε. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, παρά το γεγονός ότι είχε κηρυχθεί γενική απεργία, όλοι οι υπάλληλοι ήταν παρόντες για το φόβο της απόλυσης.

Οι ευθύνες για το τραγικό συμβάν, αναζητήθηκαν σε δύο κατευθύνσεις:

-Στους δράστες του εμπρησμού

Ήταν τρεις σύμφωνα με μαρτυρίες, υποστηριζόμενοι από μερίδα διαδηλωτών,  που αδιαφόρησαν αν θα υπήρχαν ανθρώπινα θύματα, ή και επεδίωξαν να υπάρξουν, είτε ως “δαιμονισμένοι” από τη λογική του μίσους, είτε εξυπηρετώντας ύποπτες σκοπιμότητες.

Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα,  η επίθεση ήταν οργανωμένη: «Συγκεντρώθηκε μια ομάδα γύρω στα δέκα άτομα. Όλοι φοράγανε σακίδιο και γάντια. Το βασικό σώμα της πορείας είχε περάσει. Περίμεναν κάποιον να έρθει. Είχαν καλυμμένα πρόσωπα και χωρίστηκαν μετά. Μια ξανθιά με κοτσίδα, ένας ψηλός με γιακά και ένας με φανταχτερά ρούχα και ένας εύσωμος κατευθύνθηκαν προς την τράπεζα. Τους είδαμε όλοι να έχουν ξεχωρίσει για κάποιο σκοπό. Έφτασαν εκεί, έβγαλαν ένα σφυρί, έσπασαν τη τζαμαρία, πέταξαν μέσα κάποιες μολότοφ. Οι φλόγες εξαπλώθηκαν αμέσως και επικράτησε πανικός»

Σύμφωνα με μαρτυρίες, ακόμα κι όταν προσπαθούσαν να διασωθούν οι υπάλληλοι, η ομάδα των “δαιμονισμένων” τούς πετούσε πέτρες. ¨Γεγονός είναι ότι το τραγικό επεισόδιο, τρομοκράτησε πολύ κόσμο και λειτούργησε αποτρεπτικά ως προς τη συμμετοχή στις αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις, καμμία από τις οποίες δεν είχε τη μαζικότητα εκείνης της διαδήλωσης.  Ο κατηγορούμενος γι’ αυτή την αιτία αθωώθηκε ομόφωνα ελλείψει επαρκών ενδείξεων ενοχής και οι πραγματικοί ένοχοι ακόμη αναζητούνται.

-Στις πράξεις και παραλείψεις της εργοδοσίας. 

Στο πόρισμα του Επιθεωρητή κ. Θεοδοσίου Πανταζόπουλου, τονίζεται ότι

«…Στο υποκατάστημα εργάζονταν συνολικά 27 άτομα.Υπήρχε μόνο μία έξοδος κινδύνου που βρισκόταν στο ισόγειο του κτιρίου και δίπλα από την κύρια είσοδο της τράπεζας. Ωστόσο αυτή δεν χρησιμοποιήθηκε από τους εργαζομένους γιατί στο ισόγειο είχε ξεσπάσει πυρκαγιά και η ατμόσφαιρα από τον καπνό ήταν αποπνικτική…

…Οι εργαζόμενοι αναφέρθηκαν στην έξοδο κινδύνου του ισογείου,η οποία δεν έπρεπε να κλειδώνεται,προκειμένου να ανοίγει εύκολα και άμεσα από κάθε πρόσωπο που θα χρειαστεί να τη χρησιμοποιήσει. Αυτή άνοιγε μόνο αν έσπρωχνε κάποιος την “μπάρα πανικού” της θύρας και συγχρόνως πατούσε το κουμπί φορητού τηλεχειριστηρίου που ήταν μοναδικό σε όλον τον χώρο και βρισκόταν στο γραφείο της διευθύντριας στο ισόγειο. Τη στιγμή του συμβάντος,με την ύπαρξη του καπνού, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον, να βρεθεί το τηλεχειριστήριο και να χρησιμοποιηθεί συγχρόνως με το σπρώξιμο της πόρτας για να ανοίξει η έξοδος κινδύνου. Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες εργαζομένων που αναφέρουν ότι το γραφείο της διευθύντριας έπιασε πρώτο φωτιά, κάτι που σημαίνει ότι το τηλεχειριστήριο θα είχε καταστραφεί….

….Συνολικά 14 εργαζόμενοι εξήλθαν από μια μεταλλική πόρτα του 2ου ορόφου που δεν ήταν έξοδος κινδύνου και ήταν τυχαία ανοιχτή για αερισμό της παρακείμενης τουαλέτας λόγω προβλήματος της αποχέτευσης…η επιχείρηση δεν είχε το απαιτούμενο πιστοποιητικό πυρασφαλείας που εκδίδεται από την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Για την έκδοσή του απαιτείται μελέτη του χώρου, στην οποία θα αναφέρονται τα συγκεκριμένα μέτρα πυρόσβεσης που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Η μελέτη αυτή κανονικά κατατίθεται στην Πυροσβεστική Υπηρεσία προς έγκριση. Μετά την έγκριση ο εργοδότης θα έπρεπε να καλέσει την Πυροσβεστική να ελέγξει αν εφαρμόστηκαν τα μέτρα και να εκδώσει το πιστοποιητικό ασφαλείας για την επιχείρηση…(απαραίτητο είναι) η κατάρτιση από τον εργοδότη σχεδίου διάσωσης-διαφυγής με χάραξη,διευθέτηση οδών διάσωσης και εξόδων κινδύνου, οι οποίες δεν πρέπει να κλειδώνονται.Επιπλέον πρέπει να επιμορφώνονται και να εκπαιδεύονται οι εργαζόμενοι πάνω σε θέματα πυρασφαλείας, πυρόσβεσης και εκκένωσης των χώρων, με πραγματοποίηση των ασκήσεων τακτικά». 

Στο συγκεκριμένο υποκατάστημα, της Μarfin «όλοι οι εργαζόμενοι που ρωτήθηκαν ανέφεραν ότι δεν είχε γίνει καμιά εκπαίδευση- ενημέρωση- επιμόρφωση και ούτε είχε ποτέ πραγματοποιηθεί κάποιου είδους άσκηση εκκένωσης του κτιρίου. Μόνο μία εργαζομένη ανέφερε ότι είχε γίνει κάποια χρονική στιγμή επίδειξη της χρήσης των πυροσβεστήρων και μία άλλη εργαζόμενη (σ.σ.: στο πόρισμα αναφέρονται τα ονόματά τους) ότι είχαν διανεμηθεί στο προσωπικό ενημερωτικά φυλλάδια για θέματα πυροπροστασίας, χωρίς όμως να θυμάται το πότε.».

Τον Ιούλιο του 2013 κρίθηκαν ένοχοι από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ο διευθύνων σύμβουλος της Marfin, ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου και η διευθύντρια του καταστήματος για φόνο εξ αμελείας τριών υπαλλήλων, τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων και για πολλαπλές παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού και καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης.

Η Τράπεζα καταδικάστηκε από τα πολιτικά Δικαστήρια πρωτοδίκως να καταβάλει αποζημιώσεις 1,1 εκατομμυρίου ευρώ στους συγγενείς ενός θύματος και 720.000 ευρώ στους υπαλλήλους που εγκλωβίστηκαν στο κτίριο.

Όσο και αν ερευνήσαμε, δεν στάθηκε δυνατό να μάθουμε ποια ήταν η τελική έκβαση των δικών, οι οποίες καθυστέρησαν στα επόμενα στάδια. Αν κάποιος φίλος έχει τη σχετική πληροφορία, ας την επικοινωνήσει.

Ας είναι αιώνια η μνήμη των τριών νέων ανθρώπων και του αγέννητου παιδιού, που χάθηκαν τόσο άδικα, θύματα του δαιμονικού μίσους, αλλά και της αναλγησίας.       

Η Β΄ ΕΛΜΕ   ΕΒΡΟΥ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για το άνοιγμα των σχολείων και τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης:

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα που ίσχυσαν τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα αποφυγής της εξάπλωσης της πανδημίας του κορωνοϊού, όλοι και όλες δώσαμε μεγάλο αγώνα να σταθούμε στο πλευρό των μαθητών μας. Χωρίς κάποια προετοιμασία και σχετική επιμόρφωση, πήραμε πρωτοβουλίες και φροντίσαμε με κάθε τρόπο να διαφυλάξουμε την επαφή μας με τα παιδιά σε μια περίοδο που είχαμε και είχαν μεγάλη ανάγκη επικοινωνίας. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του εκπαιδευτικού κόσμου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της δύσκολης αυτής περιόδου, δυστυχώς υπήρξαν περιπτώσεις που για άλλη μια φορά δεχτήκαμε αήθη επίθεση από «δημοσιογράφους» που επιχείρησαν να διασύρουν έναν ολόκληρο κλάδο εκμεταλλευόμενοι το βήμα που τους παρέχουν τα συστημικά Μ.Μ.Ε.

Ταυτόχρονα το υπουργείο εν μέσω πανδημίας, ενεργώντας με απαράδεκτο και εχθρικό τρόπο εναντίον των εκπ/κών, αποφασίζει να καταθέσει νομοσχέδιο για την Παιδεία, το οποίο φέρνει τα πάνω κάτω σε Α/θμια και Β/θμια Εκπαίδευση, αφαιρώντας μας το δικαίωμα ακόμη και να κάνουμε Γενικές Συνελεύσεις προκειμένου να αποφασίσουμε τη στάση – δράση μας.

Α. Το νομοσχέδιο _ ταφόπλακα στη Δημόσια Εκπαίδευση όχι μόνο δεν απαντά σε κανένα από τα χρόνια και ουσιαστικά προβλήματα που υπάρχουν π.χ. έλλειψη μόνιμου προσωπικού, υποχρηματοδότηση, μείωση των μαθητών στα τμήματα, αλλά αντιθέτως μέσω αυτού η κυβέρνηση :

• Αυξάνει τους μαθητές στην Α/θμια Εκπ/ση
• Αυξάνει τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα σε Γυμνάσιο – Λύκειο, λες και η ποιότητα της εκπαίδευσης κρίνεται από το πόσο σκληροί είναι οι εξεταστικοί φραγμοί.
• Επαναφέρει τον αποτυχημένο θεσμό της Τράπεζας θεμάτων σε ΓΕΛ – ΕΠΑΛ από την Α΄ Λυκείου, που όταν είχε εφαρμοστεί από την μνημονιακή συγκυβέρνηση το 2013-2014, πολλαπλασίασε κατακόρυφα τη σχολική αποτυχία και την καταφυγή στην παραπαιδεία.
• Θέτει ανώτερο ηλικιακό όριο εγγραφής των μαθητών στα ημερήσια ΕΠΑΛ τα 17 έτη, κάτι το οποίο με πρόχειρους υπολογισμούς μειώνει κατά το 1/3 τον αριθμό των φοιτούντων. Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση διώχνει τους μαθητές αυτή τη φορά από την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση μιας και το 2013 είχε διώξει τους εκπαιδευτικούς!
• Αντί να διορίσει επιτέλους τους αναπληρωτές για να στελεχωθούν τα σχολεία, επαναφέρει τον διετή ή τριετή αποκλεισμό των συναδέλφων που αρνούνται την πρόσληψή τους!
• Θεσπίζει ξανά την τιμωρητική ατομική «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών και την «αξιολόγηση» της σχολικής μονάδας, εσωτερική και εξωτερική, με τελικούς στόχους το σπάσιμο του ενιαίου του αναλυτικού προγράμματος, το κλείσιμο σχολείων και την αποτροπή της μαζικής εκπαίδευσης.

 Β. Τα σχολεία ανοίγουν

Πρώτα και κύρια πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα: Θέλουμε ανοιχτά τα σχολειά μας;

Προφανώς και θέλουμε να επιστρέψουμε στο φυσικό μας χώρο που δεν είναι άλλος από τη σχολική αίθουσα. Προφανώς και δεν αποδεχόμαστε ότι η τηλεκπαίδευση μπορεί έστω και στο ελάχιστο να αντικαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία.

Όμως δεν διαπραγματευόμαστε ότι για να συμβεί αυτό πρέπει:

• Με ευθύνη της πολιτείας να έχουν ληφθεί όλα τα απαιτούμενα μέτρα προφύλαξης, ώστε να μην κινδυνεύσει η υγεία εκπαιδευτικών – μαθητών και των οικογενειών τους.
• Να δοθεί η δυνατότητα στους εκπ/κούς, μόνιμους και αναπληρωτές/ωρομισθίους με προβλήματα υγείας, να μην επιστρέψουν στην εργασία τους.

Ήρθε η ώρα να αναμετρηθούμε με τις συνειδήσεις μας!

Υπάρχει επιτακτική ανάγκη ο κλάδος να συζητήσει, να πάρει ουσιαστικές αποφάσεις για τον τρόπο αντίδρασής του, να βγει στο προσκήνιο! Δυστυχώς η Ο.Λ.Μ.Ε. με ευθύνη των πλειοψηφικών παρατάξεων ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ, για ακόμη μία φορά αρνείται να οδηγήσει τον κλάδο σε ένα πρόγραμμα κλιμακούμενης αγωνιστικής δράσης που θα μπορέσει να ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης, να προστατέψει τα εργασιακά κεκτημένα μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας.

Για το λόγο αυτό ως Δ.Σ. δεν προκηρύσσουμε 3ωρη στάση εργασίας για την Τετάρτη 06/05/2020 συμπληρωματική με την 3ωρη που προκήρυξε για την ίδια ημέρα η Ο.Λ.Μ.Ε., μόλις τη Δευτέρα 04/05 το βράδυ!

Ο κλάδος κουράστηκε με απεργιακές κινητοποιήσεις χωρίς σχεδιασμό και όραμα!

Πιστεύουμε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για όλα όσα μας αναλογούν!

Καλούμε:

1. Όλα τα μέλη της Β΄ Ε.Λ.Μ.Ε. Έβρου σε έκτακτη Γ.Σ. την επόμενη εβδομάδα σε προαύλιο σχολείου. Η μέρα και ο τόπος θα ανακοινωθούν άμεσα.
2. Τους Δήμους Ορεστιάδας και Διδυμοτείχου να συγκαλέσουν άμεσα Δημοτικά συμβούλια με θέμα τη συζήτηση και λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων υγειονομικής προστασίας για την ασφαλή επαναλειτουργία των σχολείων.

Ζητούμε:

Από την Ο.Λ.Μ.Ε. να συγκαλέσει άμεσα Γ.Σ. για τον προγραμματισμό της δράσης μας.

Σε συνεργασία με τους Σ.Ε.Π.Ε. και τις Ενώσεις Γονέων της περιοχής μας, επιδιώκουμε την οργάνωση κοινών δράσεων για να αντιμετωπίσουμε την κυβερνητική αντιεκπαιδευτική και αντιπαιδαγωγική λαίλαπα!

Υπενθυμίζουμε ότι σε κάθε περίπτωση δεν υλοποιούμε την προφορική εντολή περί ζωντανής αναμετάδοσης των μαθημάτων.

Για την υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, για την αξιοπρέπειά μας!

Όλοι στους αγώνες. Η συλλογική πάλη μπορεί να νικήσει!

Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για το περιβάλλον ζητούν δεκάδες περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθώς και η Αντιπολίτευση. Ως μη όφειλε, η Κυβέρνηση επιχειρεί να το “περάσει” με τη διαδικασία του “κατεπείγοντος”, σε συγκυρία που η Βουλή έχει μειωμένη σύνθεση. 

Πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του περιβαλλοντοκτόνου νομοσχεδίου είναι ότι περιλαμβάνει περιπτώσεις με άρση της προστασίας των προστατευόμενων περιοχών της συνθήκης Ραμσάρ, αλλά και η διευκόλυνση της ανέγερσης των θηριωδών ανεμογεννητριών που ενώ κατ’ όνομα είναι φιλικές, στην πράξη καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον, θέμα που έχουμε αναδείξει επανειλημμένα. 

Η Χ.Δ. ζητεί την απόσυρσή του νομοσχεδίου, το οποίο καταστρατηγεί την προτεραιότητα της προστασίας του περιβάλλοντος προς όφελος οικονομικών συμφερόντων της Ολιγαρχίας.     

Σε ψήφισμα που κυκλοφορεί και υπογράφεται από δεκάδες συλλογικότητες, τονίζονται, τα εξής:

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ  ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ»

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» που η κυβέρνηση ετοιμάζεται πυρετωδώς  να φέρει προς ψήφιση σε μια πρακτικά κλειστή βουλή λόγω καραντίνας, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει γιατί:

1. Καταργεί την ουσία της προστασίας των περιοχών Natura 2000 και προωθεί ακόμα και μεταλλευτικές δραστηριότητες και εξορύξεις υδρογονανθράκων σε περιοχές προστασίας της φύσης

2. Εκθέτει σε κίνδυνο τις προστατευόμενες περιοχές, καταργώντας την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ) 

3. Επιτρέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα των κατά βούληση επενδυτικών σχεδίων, εκχωρώντας τον έλεγχο των μελετών (ΜΠΕ) σε ιδιώτες και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιών

4. Προωθεί την αλόγιστη επέκταση των βιομηχανικών ΑΠΕ, κυρίως των αιολικών, που έχουν ήδη προκαλέσει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οικονομική επιβάρυνση των καταναλωτών για την εξασφάλιση υπερκερδών των επενδυτών

5. Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων  και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων

6. Απλοποιεί τις διαδικασίες διαχείρισης στερεών αποβλήτων και δε λαμβάνει μέτρα κατά της υποβάθμισης των ρεμάτων από την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών και βιομηχανικών λυμάτων μέσα σε αυτά

7. Παραβιάζει Συνταγματικές διατάξεις, Ευρωπαϊκές οδηγίες και Διεθνείς συμβάσεις

Η τρέχουσα οικουμενική κρίση υποδεικνύει  την άμεση ανάγκη αλλαγής πλεύσης στη διαχείριση του περιβάλλοντος:  Πρέπει να φροντίσουμε για τη διατήρηση, την προστασία και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος, κι όχι να επιτρέπουμε στις κυβερνήσεις να θυσιάζουν το περιβάλλον στο βωμό εφήμερων οικονομικών συμφερόντων. Το πολυνομοσχέδιο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» κινείται σαφώς στη δεύτερη κατεύθυνση.

Λαμβάνοντας  υπόψη  μάλιστα ότι έρχεται  προς ψήφιση εν μέσω μιας πρωτόγνωρης κατάστασης όπου οι πολίτες δεν έχουμε  δικαίωμα να ασκήσουμε τα στοιχειώδη συνταγματικά/δημοκρατικά μας δικαιώματα, να καλέσουμε συσκέψεις/συνελεύσεις, να συνεδριάσουν τα συλλογικά μας όργανα, να καλέσουμε συγκεντρώσεις κλπ , η όλη διαδικασία ψήφισης ενός σημαντικότατου για όλα τα περιβαλλοντικά  ζητήματα νομοσχεδίου μόνο αντιδημοκρατική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, απαιτούμε την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» στο σύνολό του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ:

1.  Καταργεί την ουσία της προστασίας των περιοχών Natura 2000 και προωθεί ακόμα και μεταλλευτικές δραστηριότητες και εξορύξεις υδρογονανθράκων σε περιοχές προστασίας της φύσης. Ορίζει  χρήσεις γης που τις καθιστούν επέκταση του αστικού χώρου,  καθορίζοντας 4 κλιμακούμενες ζώνες προστασίας  και δίνοντας έτσι τη δυνατότητα βαρέων επενδυτικών δραστηριοτήτων (πχ εξορύξεις), τουριστικής/εμπορευματικής «αξιοποίησής» τους και δημιουργίας μη αναγκαίων υποδομών μέσα σε αυτές (δρόμων, κτιρίων κλπ) .

2. Εκθέτει σε κίνδυνο τις προστατευόμενες περιοχές, καταργώντας την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ).  Υποβαθμίζονται οι ΦΔΠΠ που ήταν ανεξάρτητοι επιστημονικοί/περιβαλλοντικοί  φορείς, επόπτευαν τις προστατευόμενες περιοχές και γνωμοδοτούσαν για τα σχέδια διαχείρισης των ΠΠ και τυχόν δραστηριότητες μέσα σε αυτές. Δημιουργεί μία δύσκαμπτη διαχείριση, συρρικνώνοντας τον αριθμό τους, υποβαθμίζοντάς τους και αυξάνοντας την έκταση των περιοχών που εποπτεύουν. Οι αρμοδιότητές τους συγκεντρώνονται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, καταργώντας έτσι την αυτοτέλειά και την αποτελεσματικότητά τους.

3. Επιτρέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα των κατά βούληση επενδυτικών σχεδίων, εκχωρώντας τον έλεγχο των μελετών (ΜΠΕ) σε ιδιώτες και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιών. Καθιερώνει το θεσμό του «ιδιώτη αξιολογητή»  Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων(ΜΠΕ), μετατρέποντας την όλη διαδικασία της αδειοδότησης σε αδιαφανή και διάτρητη. Μειώνει ασφυκτικά τις προθεσμίες των γνωμοδοτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και, χωρίς να τους δίνει τα απαραίτητα εργαλεία για να τις καταρτίζουν, καθιστά το ρόλο τους διακοσμητικό. ·

4. Προωθεί την αλόγιστη επέκταση των βιομηχανικών ΑΠΕ, κυρίως των αιολικών, που έχουν ήδη προκαλέσει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οικονομική επιβάρυνση των καταναλωτών για την εξασφάλιση υπερκερδών των επενδυτών.  Η κατάργηση της άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και οι υπόλοιπες “διευκολύνσεις” υπέρ των βιομηχανιών ΑΠΕ, όπως και ο καθορισμός χρήσεων γης στις περιοχές Natura, δημιουργούν τετελεσμένα πριν από την αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ που έχει ανεπίτρεπτα καθυστερήσει και προκαταλαμβάνουν τις υπό εκπόνηση Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες για τις προστατευόμενες περιοχές.

5. Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων  και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων. Επαναφέρει τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων («οικιστικών πυκνώσεων») για 30 χρόνια, που έχει απορριφθεί από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Επιπλέον, με την διατήρηση αυθαίρετων και καταπατήσεων στα ρέματα αυξάνει τον πλημμυρικό κίνδυνο και καθιστά “απαραίτητα” τα έργα διευθέτησης των υδατορεμάτων.

6. Απλοποιεί τις διαδικασίες διαχείρισης στερεών αποβλήτων και δε λαμβάνει μέτρα κατά της υποβάθμισης των ρεμάτων από την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών και βιομηχανικών λυμάτων μέσα σε αυτά. Δε διασφαλίζει την αποφυγή των παράνομων εκφορτώσεων αποβλήτων σε ρέματα και άλλους δημόσιους/ιδιωτικούς χώρους, που τα τελευταία χρόνια έχουν μετατρέψει όλες τις περιαστικές  περιοχές σε απέραντες  χωματερές. Καταργεί τη άδεια μεταφοράς αποβλήτων, αντικαθιστώντας την από μια απλή εγγραφή σε ένα μητρώο. Δεν λαμβάνει μέτρα ελέγχου/κυρώσεων για παράνομη διάθεση λυμάτων σε ρέματα.

7. Παραβιάζει Συνταγματικές διατάξεις, Ευρωπαϊκές οδηγίες και Διεθνείς συμβάσεις.  Ενδεικτικά: άρθρο 24 του Συντάγματος, Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την Προστασία Οικοτόπων και Ειδών 92/43/ΕΟΚ, για την προστασία των άγριων Πτηνών 2009/147/ΕΚ, για τα Νερά 2000/60, για την Θαλάσσια Στρατηγική στη Μεσόγειο 2008/59,  Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ για τους Υγροτόπους,  Συνθήκη της Βαρκελώνης για την Προστασία της Μεσογείου.

Η ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Η “Λαϊκή Ενότητα” εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για το Νομοσχέδιο:

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει την τακτική της, με πρόσχημα την πανδημία, να προωθεί προς ψήφιση μέτρα, που σε καμιά περίπτωση  δεν θα μπορούσε να ψηφίσει χωρίς τις σθεναρές αντιδράσεις της κοινωνίας και των κινημάτων.

Αυτό γίνεται και με το νομοσχέδιο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Εκσυγχρονισμός περιβαλλοντικής νομοθεσίας», όπου ουσιαστικά καταργείται κάθε προστατευτική ρύθμιση για το περιβάλλον με στόχο την προσέλκυση «επενδυτών».

Με το νομοσχέδιο αυτό καταργούνται:

• Οι προϋποθέσεις περιβαλλοντικής αδειοδότησης, με την επιβολή ασφυκτικών προθεσμιών.
• Ανατίθεται σε ιδιώτες, οι οποίοι θα επιλέγονται από τους επενδυτές, ο έλεγχος των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
• Αποτρέπεται η συμμετοχή των επιστημόνων και των τοπικών κοινωνιών από την διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών.
• Εισάγονται ρυθμίσεις χρήσεων γης, για όλες τις κατηγορίες προστατευόμενων περιοχών, ακόμα και για τις περιοχές Natura.
• Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την νομιμοποίηση χιλιάδων αυθαιρέτων σε δασικές εκτάσεις και ρέματα.
• Παρακάμπτει νόμους και συλλογικά όργανα που αφορούν τη διαχείριση των απορριγμάτων και με μια απλή υπουργική απόφαση,  δίνει εν λευκώ εξουσιοδότηση και νομιμοποιεί την ασυδοσία της εκτελεστικής εξουσίας, με την επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος.
• Η  «προσωρινή» νομιμοποίηση  των ΣΜΑ, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης των αποβλήτων, λειτουργεί σε βάρος της ανακύκλωσης και συντηρεί την κυριαρχία των σύμμεικτων και των εργολαβικών συμφερόντων.

Σε μια εποχή που πληττόμαστε από την υγειονομική κρίση και που οι επιστήμονες αποδίδουν την πανδημία και τους ιούς στην ρύπανση και την αποψίλωση παρθένων περιοχών και δασικών εκτάσεων, η κυβέρνηση προωθεί ρυθμίσεις που οδηγούν στην καταστροφή του περιβάλλοντος.

Η προστασία όμως της φύσης καιτου περιβάλλοντος είναι προστασία της ίδιας της ζωής.

Δεν είναι τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας και από τις ζωές των μελλοντικών γενεών.

Η Λαϊκή Ενότητα:

Απαιτεί την απόσυρση του αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου,

Στηρίζει  τις πρωτοβουλίες και κινητοποιήσεις που έχουν προγραμματιστεί από περιβαλλοντικές και οικολογικές οργανώσεις με αρχή την κινητοποίηση που πραγματοποιείται την Δευτέρα 4-5-2020 και ώρα 6.00 μμ έξω από την Βουλή και στην Θεσσαλονίκη στον Λευκό Πύργο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ

Η Επιτροπή Ενέργειας του ΕΠΑΜ, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Εισάγεται προς ψήφιση στην ολομέλεια της βουλής, τη Δευτέρα 4 Μαΐου, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος «για τον εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και την εναρμόνισή της με το ενωσιακό δίκαιο». Το νομοσχέδιο αυτό αποτελείται από ένα σύνολο διατάξεων, που η αντιφατικότητά τους προκαλεί εντύπωση. Μοιάζει σαν κάποιοι να παίζουν με την νοημοσύνη μας. Ή να
προσπαθούν να κρύψουν τις προθέσεις τους πίσω από βαρύγδουπους τίτλους.

Είναι ή όχι ο κύριος Χατζηδάκης και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει υπέρμαχοι της προστασίας του περιβάλλοντος από την κλιματική αλλαγή; Γιατί αν είναι, πώς αυτό συνάδει με τις διατάξεις του νομοσχέδιου που φέρνει στην βουλή και αφήνουν
ανεξέλεγκτη στην ουσία την παραχώρηση αδειών για εξόρυξη πετρελαίου και αερίου, ακόμη και εντός ορίων προστατευμένων περιοχών ή μέσα στα όρια κοινοτήτων και δήμων; Από πότε έπαψαν οι υδρογονάνθρακες να είναι εχθρικοί προς το περιβάλλον, τόσο κατά της εξόρυξη τους όσο και κατά την καύση τους;

Ταυτόχρονα, το νομοσχέδιο μετατρέπει σε fast track τη διαδικασία της αδειοδότησης για εγκατάσταση ΑΠΕ – που είναι για κάποιους η λύση για καθαρή, πράσινη ενέργεια. Δηλαδή, οι ανεμογεννήτριες (που έχουν ήδη μετατρέψει κάποιες κορυφές των βουνών της χώρας σε κρανίου τόπο) και τα φωτοβολταϊκά (στις πεδιάδες ή ακόμα και σε εκτάσεις χαρακτηρισμένες ως δασικές) θα αδειοδοτούνται πλέον σε μόλις έναν μήνα από την κατάθεση της αίτησης.

Αυτή η σπουδή μάλλον άλλα πράγματα δηλώνει, παρά οποιοδήποτε ενδιαφέρον του υπουργού για το περιβάλλον. Η συνύπαρξη δυο τόσο αντιφατικών πλευρών σε ένα νομοσχέδιο, που ψευδεπίγραφα φέρει στον τίτλο του την έννοια της «προστασίας του
περιβάλλοντος», φανερώνει στην πραγματικότητα τον κοινό τους παρονομαστή: ο κ. Υπουργός έκανε ένα νομοσχέδιο προστασίας αναδυόμενων συμφερόντων.

Στην Ελλάδα των 10 μνημονιακών ετών, η αποικιοποίηση χρέους αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για κάποιους «επενδυτές», αφού όλα πια είναι για ξεπούλημα. Βουνά, κάμποι, ΑΟΖ, λιγνίτης… Κάποιους απ’ αυτούς τους «επενδυτές» τους βλέπουμε ήδη να
δραστηριοποιούνται, γεμίζοντας τις βουνοκορφές μας με ανεμογεννήτριες και τους κάμπους μας με φωτοβολταϊκά. Παράγουν τίποτα χρήσιμο; Κάτι που θα μπορεί να αντικαταστήσει τον «βρόμικο» λιγνίτη με δωρεάν καθαρό και φτηνό ρεύμα; Μα φυσικά και όχι. Παράγουν όμως εγγυημένα κέρδη για τους ημέτερους και τους επίδοξους ευκαιριακούς επιχειρηματίες. Όχι μόνο τους εγχώριους, αλλά και τους ξένους.

Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί το νέο νομικό πλαίσιο, μέσω του οποίου θα πραγματοποιηθεί το ξεπούλημα του συνόλου του φυσικού πλούτου της χώρας σε όποιον ενδιαφέρεται και σε πολύ συμφέρουσες τιμές. Βουνά, δάση, ορυκτά, καύσιμα, νησιά ολόκληρα, τίποτε δεν θα μείνει στην κατοχή του πραγματικού ιδιοκτήτη του, δηλαδή του ελληνικού λαού, που του στερούν κάθε δικαίωμα λόγου για το πώς θα διαχειριστεί την περιουσία του, με πρόσχημα τα χρέη που του έχουν φορτώσει.

Ο κ. Χατζιδακης εκτελεί συμβόλαια – μνημονιακά και μη – και είναι ο καλύτερος γι’ αυτήν τη δουλειά. Το έκανε κάποτε με το κλείσιμο της Ολυμπιακής. Γιατί να μην το κάνει και τώρα με τη ΛΑΡΚΟ, με τους λιγνίτες, με τον αέρα και τη γη και το υπέδαφος; Ξέρει
αυτός…
Ο στόχος αυτού του νομοσχεδίου είναι ακριβώς αυτός: Να διευκολύνει το ξεπούλημα του τόπου και του πλούτου του από μια πολιτική τάξη που, διαχρονικά, δεν ξέρει να κάνει τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό. Και δυστυχώς θα το καταφέρει, αν δεν βρει την αντίσταση που αρμόζει, από έναν λαό που θέλει να είναι αφέντης στον τόπο του. Το ΕΠΑΜ, από την ίδρυση του μέχρι τώρα, διακηρύσσει σε όλους τους τόνους, με συνέπεια, ότι μόνο μια πατριωτική, δημοκρατική κυβέρνηση μπορεί να απαντήσει στο σύνολο των ζητημάτων που προκαλεί η υποταγή στο νεοφιλελεύθερο, «θρησκευτικό» δόγμα της χρεοκρατίας, της λιτότητας και του ξεπουλήματος, που όλες
οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα υπηρέτησαν με προσήλωση.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, το ΕΠΑΜ είναι από θέση αρχής ενάντια σ’ αυτό το νομοσχέδιο και καλεί τα μέλη και τους φίλους του να παραστούν στα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 4 Μάη 2020, στην Πλατεία Συντάγματος στις 17:00, στην
Πλατεία Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη στις 18:00 και όπου αλλού πραγματοποιηθούν κινητοποιήσεις.
Αθήνα, 2 Μαΐου 2020
ΕΠΑΜ – Επιτροπή Ενέργειας

του Νίκου Ντάσιου*

Εύλογα προκαλείται η απορία γιατί σε περίοδο καραντίνας η Κυβέρνηση φέρνει σε διαβούλευση ένα νομοσχέδιο –μεταξύ άλλων- που αφορά στον «Εκσυγχρονισμό της Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας».

Το εν λόγω νομοσχέδιο κινείται σε τρία βασικά επίπεδα:
1. την απλούστευση των διαδικασιών για αδειοδότηση μεγάλων επενδύσεων και εγκαταστάσεων ΑΠΕ,
2. την ενσωμάτωση Ευρωπαϊκών οδηγιών και πρακτικών για ζητήματα όπως οι πλαστικές σακούλες, η διαχείριση των μπάζων και τα δίκτυα αποχετεύσεων ,
3. τον εξορθολογισμό πολιτικών διαχείρισης αποβλήτων , ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών και οργάνωσης των προστατευόμενων περιοχών.
Τονίζοντας ο αρμόδιος Υπουργός κος Χατζιδάκης τη σημασία του νέου νομοσχεδίου έκανε λόγο για σημαντική πρόοδο που καθιστά την χώρα διεθνές πρότυπο «πράσινης ανάπτυξης»! Ποιο είναι όμως το περιεχόμενο του αναβαθμισμένου στον τρέχοντα πολιτικό Λόγο όρου «Πράσινη Ανάπτυξη»; Πως μπορεί να συνάδει η Βιώσιμη Ανάπτυξη με τις μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις εξαγωγικού χαρακτήρα στον εξορυκτικό τομέα, στα ορυκτά καύσιμα και στον τουρισμό;

Προφανώς οι ιδιωτικές επενδύσεις παίζουν καθοριστικό ρόλο και είναι απαραίτητες στο πλαίσιο ενός αναπτυξιακού σχεδιασμού και είναι εύλογη η ανάγκη απλούστευσης των διαδικασιών αδειοδότησης, διατηρώντας και βελτιώνοντας τους δημόσιους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Υπό αυτό το πρίσμα είναι προφανής η ανάγκη εξορθολογισμού του περιεχομένου και της φιλοσοφίας των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, του περιορισμού των γραφειοκρατικών εμποδίων με την ψηφιοποίηση και δικτύωση των Υπηρεσιών αλλά και της πάταξης της διαπλοκής μεταξύ πολιτικών προϊσταμένων, κρατικών υπαλλήλων και «επενδυτών».

Στο κατατεθέν νομοσχέδιο ο περιορισμός της προθεσμίας χορήγησης περιβαλλοντικής άδειας σε μόλις 100 με 150 μέρες σε συνδυασμό με την υιοθέτηση των ιδιωτών πιστοποιημένων αξιολογητών, αποτελεί προφανή πολιτική επιλογή παράκαμψης
των δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών στο όνομα της από-γραφειοκρατικοποίησης.

Ενδεικτικό των προθέσεων του Νομοθέτη αποτελεί η δυνατότητα των εξορύξεων για πετρέλαιο και φυσικό αέριο εντός οικοτόπων (αρ. 44) αλλά κι η παράκαμψη των αποφάσεων των τοπικών αρχών ως προς τις επικίνδυνες και ρυπογόνες εγκαταστάσεις
εντός των ορίων τους (αρ. 110). Σε μια ιστορική φάση γεωπολιτικών εντάσεων για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και δεδομένης της εντεινόμενης Τουρκικής απειλής, η χώρα θα όφειλε να γνωρίζει και να αξιοποιεί τα ενεργειακά της κοιτάσματα στο βαθμό μάλιστα που το καταναλωτικό της μοντέλο επιτείνει την ενεργειακή της εξάρτηση.

Μια τέτοια στρατηγική θα προϋπέθετε Κρατική ισχύ, αξιοποίηση εγχώριων ερευνητικών κέντρων και ιδιωτικών εγκαταστάσεων και
σχέδιο για την αξιοποίηση των λειτουργικών κοιτασμάτων, πρωτίστως για την κάλυψη των εγχώριων αναγκών. Μια στρατηγική
σαφώς διαφοροποιημένη από την συντελούμενη πρακτική των τελευταίων χρόνων με εκχώρηση δικαιωμάτων και χρήσεων σε
πολυεθνικές εταιρίες ξένων συμφερόντων και με αδύναμους ελεγκτικούς μηχανισμούς ενός Κράτους υπό αυστηρή επιτήρηση στη
μετα-μνημονιακή περίοδο.

Η εν γένει φιλοσοφία του νέου Νομοσχεδίου διαπνέεται από συγκεντρωτισμό και λογική Κεντρικής Διαχείρισης και ελέγχου των διαδικασιών που αφορούν στην διαχείριση του περιβάλλοντος. Για παράδειγμα η ίδρυση του Κεντρικού Συμβουλίου Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης ή του νέου Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, που μεταξύ άλλων στρατηγικών αρμοδιοτήτων αναλαμβάνει την αξιοποίηση των προστατευόμενων περιοχών, φαίνεται πως πέραν του συντονισμού αποβλέπει στην παράκαμψη της βούλησης και των προτάσεων των τοπικών κοινωνιών που γνωρίζουν ή θα όφειλαν να γνωρίζουν καλύτερα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του φυσικού και πολιτιστικού συγκριτικού πλεονεκτήματος τους και τις δυνατότητες ήπιας αξιοποίησης του.

Στην ίδια κατεύθυνση επιχειρείται η διευκόλυνση των εγκαταστάσεων ΑΠΕ όπως πχ των γιγάντιων ανεμογεννητριών στα βουνά,
αντικαθιστώντας την υποχρέωση άδειας με απλή βεβαίωση παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι βαριές αυτές κατασκευές που
καταστρέφουν τα δασικά οικοσυστήματα των βουνών εντάσσονται στην στρατηγική της Πράσινης Ανάπτυξης παρά τις μαζικές
αντιδράσεις από οργανώσεις και πολίτες που κινητοποιούνται το τελευταίο διάστημα για την προστασία αυτών των οικοσυστημάτων.
Η Πράσινη Ανάπτυξη εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής « του Πράσινου New Deal» που στοχεύει πρωτίστως
στην ενίσχυση της Πράσινης Βιομηχανίας των κέντρων ισχύος του Δυτικού Κόσμου, -προεξαρχόντως της Γερμανίας- ως εξαγωγός χώρα Πράσινης Τεχνολογίας στην Ευρώπη.

Ένα μοντέλο που η υιοθέτηση του θα οδηγήσει, δεδομένης της ταχύτητας προσαρμογής – το 2028 αποτελεί χρονικό ορόσημο για την από-λιγνιτοποίηση της χώρας σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό-,σε αύξηση της ανεργίας και σε ενεργειακή οικονομική εξάρτηση της χώρας από το φυσικό αέριο και την πράσινη τεχνολογία.

Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο αντανακλά την φιλοσοφία του αναπτυξιακού μοντέλου της Κυβέρνησης που υπερθεματίζει για
την σημασία των μεγάλων ξένων επενδύσεων στην αναπτυξιακή προοπτική της χώρας. Ένα μοντέλο που απετέλεσε την πρόταση και την χρηματοδοτική υποστήριξη της Παγκόσμιας Τράπεζας σε χώρες του πάλαι ποτέ Τρίτου Κόσμου μετά από την υιοθέτηση των
προγραμμάτων δημοσιονομικής πειθαρχίας του ΔΝΤ για την αντιμετώπιση του χρέους τους. Τα σημερινά όμως δεδομένα που σηματοδοτεί η κρίση της Παγκοσμιοποίησης και η κατάρρευση μεγάλων πολυεθνικών κολοσσών, που επιτάθηκε λόγο κορονοιού,
θα απαιτούσαν στροφή σ ένα μοντέλο πιο ενδογενές και αποκεντρωμένο βασισμένο στην μικρή παραγωγή στα ομότιμα δίκτυα
και στον συνεργατισμό.

Ένα μοντέλο που θα ήταν όντως Πράσινο και Βιώσιμο…

*Χριστιανική 30.4.2020