του Σπύρου Λαβδιώτη**

Τα επιχειρήματα γύρω από το χρέος έχουν την ύπαρξή τους τουλάχιστον εδώ και πέντε χιλιάδες χρόνια (1) και στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας των κρατών και αυτοκρατοριών έχει δηλωθεί στους περισσότερους ανθρώπους ότι αυτοί χρωστούν, είναι χρεώστες. (2) Εδώ και χιλιάδες χρόνια, η πάλη μεταξύ των πλουσίων και φτωχών έχει πάρει κατά κύριο λόγο τη μορφή συγκρούσεων μεταξύ πιστωτών και οφειλετών. Οι συγκρούσεις οδήγησαν σε δουλεία λόγω χρεών, κατασχέσεις αγρών και σπιτιών, αμνηστίες, ανάκτηση περιουσιών, αποζημιώσεις, κατασχέσεις προβάτων κι αμπελιών και, σε πωλήσεις οφειλετών μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους ως σκλάβους. Details

Το 6ο και τελευταίο τμήμα της συζήτησης του Κώστα Μπλάθρα και του Γιάννη Ζερβού με τον πολιτικό αναλυτή Μιχάλη Κουτούζη. Η συζήτηση είχε γίνει στις 6 του περασμένου Νοεμβρίου.
-Η εποχή μας μοιάζει με την ρωμαϊκή περίοδο, όταν καταργούνταν οι ενδιάμεσοι θεσμοί…
(…) Ο Καισαρισμός είναι ένα φαινόμενο γενικευμένο, που συνδέεται και με την απλούστευση του πολιτικού λόγου. Με βάση μια απλοϊκή πολιτική σκέψη που λειτουργεί μέσω της νοσταλγίας στις χώρες που κυριάρχησαν στον κόσμο. Κάποιοι στην Αγγλία ζουν με την αίσθηση ότι έχει ακόμα αυτοκρατορία και ότι φεύγοντας από την Ε.Ε. μπορεί να κάνει εμπόριο με τις πρώην αποικίες της, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία.
Βέβαια, θεωρούν και με το δίκιο τους, προβληματικούς τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

“Παραμύθια” για το Brexit

Λέγονται παραμύθια ότι μόλις βγει η Αγγλία από την Ε.Ε. και επιβληθούν τελωνειακοί έλεγχοι δεν θα έχει φάρμακα, κ.λ.π., ενώ μπαίνουν κάθε μέρα δεκάδες χιλιάδες κοντέϊνερ από την Κίνα, που δεν είναι στην Ευρώπη, χωρίς κανένα έλεγχο. Διότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου επιβάλλει να είναι τέτοια η ροή, που ούτε αστυνομικός έλεγχος δεν μπορεί να γίνει.
-Η Ελλάδα σε τί κατάσταση βρίσκεται μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις;
Η Ελλάδα μέσα στην κρίση λειτούργησε σαν ένα εργαστήριο, για το πόσο βίαια η κρίση επιτρέπει να επιβάλεις την πτώση της τιμής της εργασίας. Καταφέρανε να δείξουν ότι στην Ελλάδα η εργασία μπορεί να στοιχίζει λιγότερο κατά το 1/3. Κι αυτό πάνε να το εφαρμόσουν παντού. Με την απαξίωση της εργασίας και του κοινωνικού κράτους.

Η Γερμανία διάλεξε το κινέζικο μοντέλο

Μη νομίζετε ότι το λεγόμενο γερμανικό μοντέλο είναι διαφορετικό. Και στη Γερμανία, ο μέσος μισθός των εργαζομένων που δεν είναι ενταγμένοι στα ισχυρά συνδικάτα των μεγάλων εργοστασίων είναι εξαιρετικά χαμηλός. Η Γερμανία έχει διαλέξει το κινέζικο μοντέλο: Να πληρώνει με φασόλια και να πουλάει με ευρώ. Για να έχει πλεόνασμα, άσχετα ποια είναι η κατάσταση του κόσμου…
Η έννοια του πλεονάσματος είναι τί το κάνεις. Ποιος είναι ο λόγος να έχεις πλεόνασμα, αν δεν αυξήσεις τους μισθούς και τις κοινωνικές παροχές; Πέρα από το γεγονός ότι αν το πλεόνασμα το βάλεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, κάποια στιγμή το χάνεις σε περίπτωση οικονομικής κρίσης. Κι αυτοί προτιμάνε να το χάσουνε, παρά να το μοιράσουνε!

Οι “ανατολικές” χώρες μπήκαν στην Ε.Ε. για να μειωθούν οι μισθοί στις δυτικές

Σ’ αυτό η Ελλάδα έπαιξε σημαντικό ρόλο. Απέδειξε ότι είναι δυνατόν, μέσα από μια διαδικασία κρίσης, ο κόσμος να αναγκασθεί να δεχτεί «κινέζικους» μισθούς…. «ουγγαρέζικους», «ρουμάνικους», «βουλγάρικους», δεν έχει σημασία. Η είσοδος αυτών των χωρών στην «Ευρώπη» αυτή την έννοια είχε. Μιας πίεσης στη δυτική Ευρώπη για να πέσουν οι μισθοί.
-Θα μπορούσε ο ελληνικός λαός να έρθει σε ρήξη το 2015 αν η πολιτική ηγεσία το αποφάσιζε; Τί θα γινόταν αν δεν συμφωνούσε ο Τσίπρας;

Πιο πολλά έκανε ΣΥΡΙΖΑ απ’ οποιονδήποτε άλλον για να βγει ο Μητσοτάκης

– Μιλάμε με εικασίες. Γεγονός είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δημιουργήσει μια δυναμική. Μια δυναμική πρωτοπόρα στην Ευρώπη, γιατί ήταν μια δυναμική σύγκρουσης. Όταν η δυναμική αυτή ξεφούσκωσε, ιδίως μετά το Δημοψήφισμα, απέδειξε εντελώς το αντίθετο. Ότι δεν μπορεί να υπάρξει ριζοσπαστική πολιτική βούληση στην Ευρώπη, διότι αυτός που κέρδισε τις εκλογές με αυτό το πρόγραμμα, δέχτηκε μετά τα πάντα. Ότι δηλαδή δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και ότι πρέπει να ψηφιστούν αυτοί που είναι πιο κοντά στη ευρωπαϊκή τεχνοκρατική σκέψη. Δηλαδή, πιο πολλά έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να βγει ο Μητσοτάκης απ’ οποιονδήποτε άλλον.
Η άλλη υπόθεση, είναι θέμα δυναμικής: Αν συγκρουστείς και χάσεις, συγκρούεσαι και χάνεις. Όμως, έχει μείνει η μνήμη της σύγκρουσης. Αν χάσεις χωρίς να συγκρουστείς, μένει μονάχα ότι δεν μπορείς να παλέψεις. Είναι πολύ απλό.
– Δεν έχει νόημα, από τη στιγμή που δεν έχεις απόφαση σύγκρουσης, την οποία να μπορείς να στηρίξεις …
– Τι πάει να πει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που λέει ότι «εγώ θα ήθελα, αλλά δεν έχω εμπιστοσύνη στο λαό που ψήφισε γι’ αυτό και γι’ αυτό θα κάνω το αντίθετο; »

Ανδρέας: “Έτσι είναι, αλλά δεν το λέμε…”

– Μήπως δεν ήταν και ο κόσμος ξεκαθαρισμένος;
– Μαθαίνει ο κόσμος. Όταν ήμουν στο ΠΑΣΟΚ για ένα φεγγάρι, μού είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου, «Μιχάλη, πήγαινε να κάνεις διαφώτιση». Πήγαινα εγώ και κάποια στιγμή με φωνάζει έξαλλος και μού λέει: « Είναι πράγματα αυτά που τους λες; Τους έχεις μπερδέψει εντελώς…Τους λες ναι στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ σημαίνει τηλεόραση και ψυγείο, όχι στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ, ούτε ψυγείο, ούτε τηλεόραση» . «Μα δεν είναι έτσι; ρώτησα». «Έτσι είναι, αλλά δεν το λέμε», απάντησε. Εγώ ήθελα να εξηγήσω στον κόσμο ότι όταν παίρνουμε μια απόφαση, έχει ορισμένες συνέπειες.
Τώρα, τί γίνεται: Όπως έλεγε και ο Τσώρτσιλ. Έχεις και την ήττα και την ατίμωση.
-Θα ακολουθούσε ο Λαός;

Αν δεν εξευτελιστείς, ο κόσμος λειτουργεί

-Δεν μπορώ να το ξέρω. Όμως, αν δεν είχα εμπιστοσύνη ότι θα ακολουθούσε, δεν θα το «έπαιζα» ότι αυτό που θα αποφασίσει, αυτό θα κάνω. Ούτε και Δημοψήφισμα και μετά να κάνω το αντίθετο. Κατά τη γνώμη μου, σημασία έχει η δυναμική με την οποία συσπειρώνεται ο κόσμος ενάντια σε μια πολιτική. Αν δεν εξευτελιστείς, ο κόσμος λειτουργεί. Κοιτάξτε το Κίνημα των πέντε Αστέρων στην Ιταλία. Όσο ήταν σε κατάσταση αμφισβήτησης, πήγαινε καλά. Μόλις συμβιβάστηκε, έχασε ένα ποσοστό 15% από τη δύναμή του, 50% της δύναμής του του 2015. Επιμένοντας στη σύγκρουση ο Σαλβίνι, παρόλο που εκδιώχθηκε από την Κυβέρνηση, κέρδισε εκλογές σε φέουδο της Αριστεράς.
Δεν ξεκινάμε με εικασίες τί θα γινόταν. Μιλάμε για δυναμικές. Τί γίνεται, πώς συγκρούεσαι, γιατί συγκρούεσαι, τί δείχνεις όταν συγκρούεσαι. Λένε ότι όποιος θέλει να βγει από την «Ευρώπη», δεν μπορεί. Στην Αγγλία, ο Τζόνσον έχει επιλέξει τη σύγκρουση. Μπορεί να μην είναι αυτός που θέλουμε, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα κερδίσει τις εκλογές. Διότι η σύγκρουση ριζοσπαστικοποιεί και συσπειρώνει τον κόσμο. Και δημιουργείται ένα μέτωπο, που έχει καταφέρει χτύπημα στην τεχνοκρατική σκέψη.
Σημείωση «Χ» : Οι βρετανικές εκλογές έγιναν μετά τη συζήτηση και τον επόμενο Δεκέμβριο του 2019 και ο Τζόνσον τις κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία, με αποτέλεσμα η Μεγάλη Βρετανία να εξέλθει από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 31 Ιανουαρίου 2020.

ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ κ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ 

“Ἐν ὄψει τοῦ ἀνοίγματος τῶν ἱερῶν ναῶν στὴν γερμανικὴ ἐπικράτεια, ἐκδόθηκαν Νομοθετικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα, ἐκτὸς τῶν ὑπολοίπων μέτρων ἀσφαλείας ποὺ αὐτονοήτως ἤδη υἱοθετήσαμε, φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ρυθμίζουν καὶ τὸν τρόπο τῆς Θείας Μεταλήψεως, νὰ ἀπαγορεύουν δηλαδὴ τὴν Θεία Κοινωνία ἀπὸ τὸ ἅγιο Ποτήριο μὲ τὴν χρήση τῆς ἁγίας Λαβίδος.”

Τὰ παραπάνω τονίζονται σὲ ἐγκύκλιο τοῦ Μητροπολίτη Γερμανίας κ. Αὐγουστίνου (ΦΩΤΟ), ὁ ὁποῖος παραπέμποντας σὲ κατηγορηματικὲς δηλώσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου γιὰ τὸ ζήτημα αὐτό, τονίζει ὅτι ἡ προστασία τῆς δημόσιας ὑγείας εἶναι εὐθύνη τοῦ Κράτους, ἀλλὰ : ” Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἀποδέχθηκε τὴν προσωρινὴ ἀπαγόρευση τῆς τελέσεως τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν στοὺς ναοὺς μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν πιστῶν, δὲν σημαίνει ὅτι μπορεῖ καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ διαπραγματεύεται γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη εὐσέβεια καὶ ἰδίως γιὰ τὸ μυστήριο τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς της, τὴν Θεία Εὐχαριστία, καὶ γιὰ τὸν τρόπο μεταδόσεώς της. Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐμμένει ἀκλόνητα στὴν θεόσδοτη Ὀρθόδοξη διδασκαλία γιὰ τὴν Θεία Εὐχαριστία”. Ὡς ἐκ τούτου, τονίζει ὁ Μητροπολίτης,  “μὲ βαθὺ πόνο σᾶς ἐνημερώνω ὅτι, μέχρι τὴν παύση τῆς ἰσχύος τῶν ἀνωτέρω Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, ἐνῶ μποροῦμε ὅλοι νὰ ἐκκλησιαζόμαστε, δὲν μποροῦμε ὅμως ὅλοι νὰ μεταλαμβάνουμε, παρὰ μόνον οἱ λειτουργοὶ ἱερεῖς.” Ὡς ἐκ τούτου, ἀνακοινώνει ὅτι καὶ μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐκκλησιῶν, οἱ λαϊκοὶ δὲν θὰ μποροῦν νὰ μεταλαμβάνουν.

“ΘΑ ΜΑΣ ΕΚΛΕΙΝΑΝ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ”

Σὲ δηλώσεις του στὸ πρακτορεῖο “Ορθοδοξία”, ὁ κ. Αὐγουστίνος, σὲ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία, “τόνισε ότι αυτή τη στιγμή στη Γερμανία πραγματοποιείται καθαρή παρέμβαση στην ελευθερία της Θρησκείας”. Δήλωσε ἐπίσης ὅτι ” Αν δεν έκανα αυτό που είπε το κράτος της Γερμανίας θα μου έστελναν την αστυνομία και θα έκλεινε τις εκκλησίες. Την ίδια ώρα όμως δεν είναι δυνατόν να αφήσω να μας ρυθμίσουν τον τρόπο που θα κοινωνούμε και για αυτό αποφάσισα να μην μεταλαμβάνει ο κόσμος καθόλου ώσπου να αρθούν τα μέτρα…Τι θα έλεγα δηλαδή στο λαό , ότι τόσο καιρό σας λέγαμε ψέμματα; και ότι επειδή η Θεία Κοινωνία μεταδίδει νοσήματα ελάτε να κοινωνήσατε με διαφορετικό τρόπο; Προτίμησα να μην μεταλαμβάνω τον κόσμο” είπε στην τηλεφωνική του επικοινωνία…Για όσους με κατακρίνουν και κυρίως ρασοφόρους, έχω να πω ότι πρέπει να καταλάβουν ότι εδώ είναι Γερμανία, δεν είναι Ελλάδα.”

Ὁλόκληρη ἡ ἐγκύκλιος τοῦ κ. Αὐγουστίνου ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι τῆς Γερμανίας, Χριστὸς ἀνέστη!

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἀπαντώντας σὲ ἐπίκαιρο ἐρώτημα γράφει τὰ ἑξῆς.

«Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑπακούοντας στὴν προτροπὴ τοῦ Ἱδρυτῆ της «ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ» (Ματθ. κβ´, 21), ἀναγνώριζε ἀνέκαθεν τὴν ὑψηλὴ εὐθύνη τοῦ Κράτους νὰ διαχειρίζεται τὰ τοῦ οἴκου του, διατηροῦσε δὲ καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό της τὸ ἱερὸ καὶ ἀπαράγραπτο δικαίωμα νὰ διαφυλάσσει ἀμετακίνητα ὅσα παρέλαβε, νὰ ὀργανώνει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ καὶ νὰ τελεῖ τὰ ἅγια μυστήρια σύμφωνα μὲ τὴν κανονικὴ καὶ ἐκκλησιολογική της παράδοση καὶ αὐτοσυνειδησία.

Στὸ πνεῦμα αὐτό, ἡ Ἐκκλησία δέχθηκε πρὸς καιρὸν τὰ ἔκτακτα περιοριστικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβλήθηκαν ἀπὸ τὰ ἐπὶ μέρους κράτη λόγῳ τῆς σοβούσης πανδημίας τοῦ νέου κορωνοϊοῦ COVID – 19. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἀποδέχθηκε τὴν προσωρινὴ ἀπαγόρευση τῆς τελέσεως τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν στοὺς ναοὺς μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν πιστῶν, δὲν σημαίνει ὅτι μπορεῖ καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ διαπραγματεύεται γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη εὐσέβεια καὶ ἰδίως γιὰ τὸ μυστήριο τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς της, τὴν Θεία Εὐχαριστία, καὶ γιὰ τὸν τρόπο μεταδόσεώς της. Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐμμένει ἀκλόνητα στὴν θεόσδοτη Ὀρθόδοξη διδασκαλία γιὰ τὴν Θεία Εὐχαριστία».

Ὁ λόγος τοῦ Πατριάρχου μας εἶναι ξεκάθαρος καὶ ἐκφράζει τὴν αὐτοσυνειδησία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καὶ ὅλων τῶν μελῶν της ἀπανταχοῦ τῆς γῆς. Παρ᾽ ὅλα αὐτά, ἐν ὄψει τοῦ ἀνοίγματος τῶν ἱερῶν ναῶν στὴν γερμανικὴ ἐπικράτεια, ἐκδόθηκαν Νομοθετικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα, ἐκτὸς τῶν ὑπολοίπων μέτρων ἀσφαλείας ποὺ αὐτονοήτως ἤδη υἱοθετήσαμε, φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ρυθμίζουν καὶ τὸν τρόπο τῆς Θείας Μεταλήψεως, νὰ ἀπαγορεύουν δηλαδὴ τὴν Θεία Κοινωνία ἀπὸ τὸ ἅγιο Ποτήριο μὲ τὴν χρήση τῆς ἁγίας Λαβίδος.

Ὡς ἐκ τούτου, μὲ βαθὺ πόνο σᾶς ἐνημερώνω ὅτι, μέχρι τὴν παύση τῆς ἰσχύος τῶν ἀνωτέρω Νομοθετικῶν Διαταγμάτων, ἐνῶ μποροῦμε ὅλοι νὰ ἐκκλησιαζόμαστε, δὲν μποροῦμε ὅμως ὅλοι νὰ μεταλαμβάνουμε, παρὰ μόνον οἱ λειτουργοὶ ἱερεῖς.

Ἐξυπακούεται ὅτι ἰσχύουν στὸ ἀκέραιο καὶ μέχρι νεωτέρας ἀποφάσεως τὰ Μέτρα γιὰ τὴν Ἀποφυγὴ Διαδόσεως τοῦ Κορωνοϊοῦ τῆς 30ῆς Ἀπριλίου 2020, οἱ Πρακτικὲς Ὁδηγίες πρὸς τοὺς Πιστούς μας τῆς 1ης Μαΐου 2020 καὶ τὰ Συμπληρωματικὰ Μέτρα γιὰ τὴν Ἀποφυγὴ Διαδόσεως τοῦ Κορωνοϊοῦ τῆς 13ης Μαΐου 2020.

Ὁ ἀναγκαστικὸς ἀποκλεισμὸς τῶν πιστῶν μας ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία εἶναι τὸ πιὸ θλιβερὸ καὶ ὀδυνηρὸ μέτρο ποὺ ἀναγκάστηκα ποτὲ νὰ λάβω στὴν σαραντάχρονη ἐκκλησιαστικὴ διακονία μου ὡς Μητροπολίτης Γερμανίας. Προσεύχομαι θερμὰ στὸν Κύριο τῆς δόξης νὰ ἀνακαλέσω τὴν ἀπόφαση αὐτὴ τὸ συντομώτερο δυνατό.

Βόννη, 13 Μαΐου 2020

Μὲ πατρικὴ ἀγάπη

ὁ Μητροπολίτης σας

+ ὁ Γερμανίας Αὐγουστῖνος

Καὶ στὴν Αὐστρία, ἐνόψει τοῦ ἀνοίγματος τῶν ἐκκλησιῶν, ἀπαγορεύθηκε ἡ Θεία Μετάληψη.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Αὐστρίας εἶχε προηγουμένως γνωστοποιήσει μὲ ἀνακοίνωσή της, ὅτι “Ἀποφασίσθηκε λοιπὸν νὰ ἀκολουθηθεῖ ἡ ἀπὸ αἰῶνες δοκιμασμένη καὶ ἰσχύουσα πρακτικὴ μεταδόσεως τῆς Θείας Κοινωνίας, σύμφωνα μὲ τὴ λειτουργικὴ καὶ κανονικὴ παράδοση τῆς πρώτης χιλιετίας τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ τὸ τυπικὸ τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, τὴν ὁποία ἄλλωστε τελοῦμε ὁρισμένες φορὲς κατ΄ἔτος στὴν τοπική μας Ἐκκλησία. Αὐτὴ ἡ ἀπὸ αἰώνων  λειτουργικὴ πρακτικὴ θὰ ἐφαρμοσθεῖ προσωρινά, γιὰ ἕνα περιορισμένο χρονικὸ διάστημα, στοὺς Ἱεροὺς Ναούς μας. Τὶς λεπτομέρειες τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω Θείας Μεταλήψεως θὰ διευκρινίζουν οἱ Ἱερεῖς μας κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας.” 

Δεδομένου ὅτι ἡ ἀνακοἰνωση ἐκδόθηκε στὶς 11.5.2020 καὶ ἡ ἀπαγόρευση εἶναι μεταγενέστερη, ἀπὸ τὶς μέχρι τώρα πληροφορίες δὲν εἶναι ξεκάθαρο ἐὰν καὶ ὁ ἀνωτέρω τρόπος μετάδοσης τῆς Θείας Κοινωνίας θὰ ἐπιτρέπεται. Σημειώνεται ὅτι μὲ τὸν ἀρχαῖο τρόπο μετάδοσης τῆς Θείας Κοινωνίας, ὁ ἱερέας μετέδιδε σὲ κάθε μεταλαμβάνοντα πιστὸ χωριστὰ τὸ Σῶμα, ἀλλὰ ἀπευθείας ἀπὸ τὸ κοινὸ Ποτήριο τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου. Κατὰ συνέπεια, οὔτε αὐτὸς ἦταν “ἀποστειρωμένος” τρόπος τέλεσης τοῦ Μυστηρίου, κατὰ τῆς περὶ κορωνοϊοῦ ἀντιλήψεις.

 

-Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ 

-του Γεώργιου-Νεκτάριου Παναγιωτίδη*

Με «συνοπτικές δημοκρατικές διαδικασίες» παρατηρήσαμε μέσα στο προηγούμενο δεκαπενθήμερο να μεταβάλλεται η αφήγηση της κυβέρνησης, σε αγαστή μάλιστα -εκτός από τους συντελεστές του καθημερινού «briefing»- σύμπνοια με τους εθνικούς μας τηλεπαρουσιαστές. Το αφήγημα του lockdown υποχώρησε σε εντυπωσιακό βαθμό και έδωσε τη θέση του στο με τη μέθοδο του κατεπείγοντος εισηγμένο νέο αφήγημα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Και το αφήγημα αυτό τώρα με απλά λόγια είναι: «πρέπει να επανεκκινηθεί η οικονομία, αλλιώς τη βάψαμε».

Η Ευρωζώνη, αυτή η θλιβερή λεοντή των άδικων οικονομικών μεγαλοσυμφερόντων στο άτυπο όργανό της που λέγεται Eurogroup είχε απορρίψει ήδη στις αρχές Απριλίου την έκδοση ευρωομολόγου που στήριξαν εννιά κράτη. Την επιχειρηματολογία εναντίον αυτού του μηχανισμού δανεισμού την παρουσίασε ο …Χριστιανοδημοκράτης Ευρωβουλευτής Μάρκους Βέμπερ στη Ντόιτσε Βέλλε, λέγοντας πως «Για τη διάθεση των χρημάτων θα αποφάσιζε κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά για την αποπληρωμή θα είμαστε συνυπεύθυνοι όλοι μαζί. (…) Αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία θα αναλάμβανε ευθύνη για επιλογές, στις οποίες δεν έχει δικαίωμα συναπόφασης».

Ο κ. Βέμπερ και οι ομοϊδεάτες του αντιπροτείνουν την …επαναπροσφυγή στο μηχανισμό του ESM. Δηλαδή σε νέο μνημόνιο,
έστω με «χαλαρότερους όρους» (πρβλ. και 3ο μνημόνιο). Αυτό είναι που επιθυμεί να αποφύγει ο νυν πρωθυπουργός, διότι αυτό
οπωσδήποτε θα σημάνει την πολιτική του κηδεία, θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους του δηλαδή στην πρωθυπουργία,
επειδή θα είναι εντελώς επώδυνο για τα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα.

Όσο η χώρα μας έχει μπλέξει στα γρανάζια του κοινωνικού δαρβινισμού του νεοφιλελεύθερου μοντέλου και στο ζουρλομανδύα της
Ευρωζώνης που εκφράζει βασικές παραδοχές του, άλλες χώρες βλέπουν αλλιώς τα πράγματα αυτά. Η ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού εφημερίδα «Financial Times» παραδέχθηκε στο κύριο άρθρο της της 4ης Απριλίου τα ακόλουθα: «…κάθε κοινωνία πρέπει να δείξει ότι θα αποκαταστήσει τη θέση εκείνων που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος στην εθνική προσπάθεια. Ριζικές μεταρρυθμίσεις με αντιστροφή της επικρατούσας πολιτικής κατεύθυνσης των τεσσάρων τελευταίων δεκαετιών πρέπει να μπουν στην ημερήσια διάταξη. Οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο στην οικονομία. Οφείλουν να δουν τις δημόσιες υπηρεσίες ως εθνικό κεφάλαιο και όχι ως παθητικό, όπως οφείλουν να καταπολεμήσουν την επισφάλεια στην αγορά εργασίας. Η
αναδιανομή του πλούτου θα μπει πάλι στην ατζέντα. Τα προνόμια των πλουσίων και των ηλικιωμένων (sic) θα αμφισβητηθούν. Πολιτικές που μέχρι τώρα θεωρούνταν εκκεντρικές, όπως η καθιέρωση βασικού εισοδήματος για όλους τους πολίτες και ο φόρος
στον πλούτο, θα βρίσκονται μέσα στο μείγμα των απαντήσεων».

Το διάστημα 1980-2020 που αναφέρει το άρθρο είναι η «εποχή του Milton Friedman», όπου επικράτησε η νεοφιλελεύθερη πολιτική, η
νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, βασιζόμενη στην απληστία –το μόνο ακόρεστο πάθος- των υπερπλουσίων –του «Διαρκούς Αντιχρίστου της Πλουτοκρατίας»- και στην επιθυμία τους για υποτέλεια των άλλων. Με αφορμή την –βασισμένη στις επιβληθείσες πολιτικές ασφαλώς- κρίση του κορωνοϊού, ασκείται κριτική από πολλές κατευθύνσεις στον νεοφιλελευθερισμό. Ακόμη, από Ευρωπαίους καλλιτέχνες διατυπώνεται κριτική στον καταναλωτισμό, που, ως ένα βαθμό, στάθηκε βάθρο της επικράτησης του συστήματος αυτού. Ο Ζακ Ελλύλ διαπίστωνε ότι στις αρχές της δεκαετίας του ’50, στην ΕΣΣΔ του Στάλιν ήδη, γινόταν κι εκεί η μετατόπιση από την ανάγκη στην άνεση (νέα σοβιετικά μέσα μαζικής μεταφοράς). Στις μέρες μας, ο καταναλωτισμός προβάλλει τεχνητές «ανάγκες» -πάγια αρχή του marketing είναι να κάνει λόγο για ανάγκες και όχι επιθυμίες- σε όσους έχουν τη δυνατότητα,
την πολυτέλεια να πληρώσουν για αυτές, αφορά επομένως βασικά το μικρό ποσοστό των ανθρώπων που ευνοήθηκαν από την κρίση. Ταυτόχρονα, όμως, δύναται να αλλοιώνει το φρόνημα και των ανθρώπων που στερούνται τα χρειώδη, ποθώντας έτσι να γίνουν «χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη», αντί να επιδιώκουν κοινωνική δικαιοσύνη για όλους.

Για μας ως Χριστιανούς ειδικότερα, είναι σαφές, όπως λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Λόγος 14, 18) ότι η απόκτηση υλικής ευτυχίας όσο τα τραύματα του συνανθρώπου δεν επιβοηθούνται είναι ανάξια του Χριστιανικού ονόματος. Είναι ανάξιο έτσι να έχουμε μόνοι εμείς επάρκεια τροφής, στέγης και των άλλων χρειωδών όσο υπάρχουν συνάνθρωποι που στερούνται αυτών. Αντίθετα, η μέριμνα για την εξάλειψη της ακούσιας στέρησης και την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι αυτή που αγιάζει τα αγαθά που κατέχουμε. Ει γαρ εν τω αθανάτω κοινωνοί εσμέν, πόσω μάλλον εν τοις θνητοίς;

*Πρωτοσέλιδο άρθρο της “Χριστιανικής” της Πέμπτης 14 Μαΐου 2020.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Παγκοσμιοποίηση- δυνάστης

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 14ης Μαΐου 2020 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Γεώργιου Νεκτάριου Παναγιωτίδη, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«Όσο η χώρα μας έχει μπλέξει στα γρανάζια του κοινωνικού δαρβινισμού του νεοφιλελεύθερου μοντέλου και στο ζουρλομανδύα της Ευρωζώνης που εκφράζει βασικές παραδοχές του, άλλες χώρες βλέπουν αλλιώς τα πράγματα αυτά. Η ναυαρχίδα του νεοφιλελευθερισμού εφημερίδα «Financial Times» παραδέχθηκε στο κύριο άρθρο της της 4ης Απριλίου τα ακόλουθα: «…κάθε κοινωνία πρέπει να δείξει ότι θα αποκαταστήσει τη θέση εκείνων που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος στην εθνική προσπάθεια. Ριζικές μεταρρυθμίσεις με αντιστροφή της επικρατούσας πολιτικής κατεύθυνσης των τεσσάρων τελευταίων δεκαετιών πρέπει να μπουν στην ημερήσια διάταξη. Οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο στην οικονομία. Οφείλουν να δουν τις δημόσιες υπηρεσίες ως εθνικό κεφάλαιο και όχι ως παθητικό, όπως οφείλουν να καταπολεμήσουν την επισφάλεια στην αγορά εργασίας. Η αναδιανομή του πλούτου θα μπει πάλι στην ατζέντα…»»

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές για να διαβάσετε ολόκληρο το φύλλο

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

Οι κόρες του Απόστολου Σάντα, Αλεξάνδρα και Μαρία, του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, ο οποίος μαζί με το Μανώλη Γλέζο κατέβασε τη γερμανική ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη τη νύχτα της 30ής προς την 31η Μαΐου 1941, έστειλαν στη “Χριστιανική” την ακόλουθη επιστολή:  

30 Απριλίου 2020

Εννέα χρόνια αφότου έφυγε από κοντά μας ο Απόστολος Σάντας άνθρωπος βαθιά ανθρωπιστής και ανιδιοτελής

Η συμπλήρωση των εννέα χρόνων από τη μέρα που ο πατέρας μας Λάκης Σάντας αναχώρησε οριστικά και ανεπίστρεπτα, μας δίνει την αφορμή να καταθέσουμε ως οικογένειά του μερικές σκέψεις για την παρακαταθήκη που άφησε σε όλους εμάς, τόσο ο ίδιος όσο και όλη η γενιά του, η «Δρακογενιά» – όπως του άρεσε να την χαρακτηρίζει. Και αυτό γιατί θέλουμε να εκφράσουμε τον σεβασμό και την εκτίμησή μας, αλλά κυρίως την πεποίθησή μας ότι οφείλουμε να θυμόμαστε, τόσο εμείς όσο και οι επερχόμενες γενιές των
Ελληνίδων και Ελλήνων, τον πατέρα μας Λάκη Σάντα, αλλά και όλους τους συναγωνιστές και συναγωνίστριές του, που σήκωσαν το βάρος της Εθνικής Αντίστασης στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ενάντια στις ισχυρές δυνάμεις του «Άξονα» που εισέβαλαν και κατέκτησαν την Ελλάδα, αφού είχαν ήδη καταλάβει ολόκληρη τη μη ναζιστική και μη φασιστική Ευρώπη.
Πάντα έλεγε : «στην τότε κατεχόμενη Ευρώπη ένας μικρός λαός αντιστάθηκε με τόλμη στον τρόμο που είχαν σπείρει οι Ναζιστές, δείχνοντας ότι όσο μεγάλος, δυνατός και τρομακτικός είναι ο εχθρός εάν η αντίσταση είναι ενωμένη και έχει το δίκιο με το μέρος της, θα νικήσει, καμία ήττα δεν είναι αιώνια…» έτσι και σήμερα παίζει ρόλο η ποιότητα ενός λαού και όχι η αριθμητική του υπεροχή.
Οφείλουμε σ’ αυτή τη γενιά του ‘40, εάν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα υπήρχε ούτε η γενιά του Πολυτεχνείου, ούτε οι σημερινοί νέοι που αγωνίζονται για το δικαίωμα της εργασίας και μιας δίκαιης ζωής.
Οφείλουμε σ’ αυτή τη γενιά του ’40, για να μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε και να ονειρευόμαστε, αλλά και να αγωνιζόμαστε – μέσα στις συνθήκες της Δημοκρατίας – για μία δικαιότερη κοινωνία ισότιμων πολιτών στην Ελλάδα μας αλλά και παντού στον κόσμο. Άλλωστε, ένας λαός, – η πλειοψηφία έστω ενός λαού – δεν έχει επί της ουσίας κάτι να χωρίσει. Αντίθετα, είναι πολλά εκείνα που τον ενώνουν.
Ο Απόστολος Σάντας ήταν ένας άνθρωπος μιας επόμενης εποχής της ανθρωπότητας. Δεν ήταν φτιαγμένος για την συγκεκριμένη εποχή αυτή που ζούμε τώρα. Καταρχάς ήταν ένας άνθρωπος, ανιδιοτελής, μεγαλόψυχος, ευαίσθητος , γενναιόδωρος, και κυρίως ανθρωπιστής.
Επικοινωνούσε εξαιρετικά με τα παιδιά, τα οποία αγαπούσε ιδιαίτερα και πήγαινε με χαρά πάντα όταν τον προσκαλούσαν στις εκδηλώσεις σχολείων όλων των βαθμίδων, με αφορμή τις επετείους της 28ης Οκτωβρίου 1940, 30-31ης Μαΐου 1941 ή της 9ης Μαΐου 1945 και μετέφερε στα νέα παιδιά τα βιώματα του από τις συνταρακτικές στιγμές της πρόσφατης Ιστορίας μας.
Διέθετε ένα απαράμιλλο χάρισμα να εξιστορεί χωρίς να κουράζει, σε σημείο που δάσκαλοι και καθηγητές του ζητούσαν να τους αποκαλύψει πως κατάφερνε να μην αποσπάται η προσοχή των μαθητών από την πρώτη μέχρι την τελευταία λέξη της αφήγησης του και μάλιστα στο τέλος της ομιλίας του πάντα υπήρχαν ερωτήσεις από τα πιο μικρά παιδιά έως τα πιο μεγάλα.
Εκείνο που ήταν εξαίρετο εκ μέρους του και το οποίο ενστερνίζεται και η οικογένειά του, είναι ότι αντιμετώπιζε όλους τους Αντιστασιακούς -οποιονδήποτε είχε αντισταθεί στους Φασίστες, Ναζιστές ή κατοχικές δυνάμεις ως συναγωνιστές/ συναγωνίστριες του, ισότιμα… Δεν τον ενδιέφεραν οι ταμπέλες και εκεί ακριβώς είναι το αίσθημα της δικαιοσύνης που τον κατείχε.
Έλεγε : «όποιος αντιστάθηκε, είναι Αντιστασιακός». Αυτό για εμάς ειδικά τους Έλληνες και τις Ελληνίδες είναι ένα μεγάλο μάθημα.

Ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία
Αλεξάνδρα και Γεωργία Σάντα
Κόρες του Λάκη Σάντα

Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ύφεση θα κυριαρχήσει στις οικονομίες της Ε.Ε. και της Μεγάλης Βρετανίας το 2020, ως αποτέλεσμα της πανδημίας του κορωνοϊού.  Η Ελλάδα φέρεται ότι θα είναι η περισσότερο πληττόμενη, με συρρίκνωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος κατά 9,7%., ενώ η εκτός Ευρωζώνης Πολωνία θα έχει τη μικρότερη ύφεση με 4,3 %. Η Κύπρος προβλέπεται να τα πάει καλύτερα σε σχέση με την Ελλάδα, με ύφεση 7,4%.  

Η Ιταλία και η Ισπανία, που έχουν πληγεί περισσότερο από την πανδημία, εμφανίζονται αμέσως πιο κάτω από την Ελλάδα.

Από τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες-μέλη της Ε.Ε., προβλέπεται η Ρουμανία να έχει ύφεση 6% και η Βουλγαρία 7,2%.

Ο μέσος όρος της ύφεσης στην Ε.Ε. προβλέπεται στο 7,4%, έναντι πρόβλεψης ανάκαμψης 1,2% πριν ξεσπάσει η πανδημία. Η ύφεση που προκλήθηκε από την κρίση του 2008 ήταν 4,5% κατά μέσον όρο στην Ε.Ε. για το έτος 2009.

Πηγή: fr.statista.com  

 

Στις 11 Μαΐου ήμερα τιμάται η μνήμη των ισαποστόλων αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. 

Οι δύο αδελφοί γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, ο Κωνσταντίνος (Κύριλλος ως μοναχός)  το 827 και ο Μιχαήλ (Μεθόδιος ως μοναχός) το 815. Ήταν παιδιά του στρατηγού Λέοντα, που είχε το αξίωμα του Δρουγγαρίου. Κατάγονταν από αρχοντική οικογένεια της Θεσσαλονίκης και έκαναν ανώτατες σπουδές στην Κωνσταντινούπολη. Ο Κωνσταντίνος διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Μαγναύρας. Μιλούσε οκτώ γλώσσες μεταξύ των οποίων και τη σλαβονική. Ο Πατριάρχης Φώτιος τον διόρισε χαρτοφύλακα του Πατριαρχείου.

Ο αδελφός του Μιχαήλ, έμαθε κι αυτός τα σλαβονικά, γιατί διορίστηκε Διοικητής σε Επαρχία με πληθυσμό σλαβικής καταγωγής. . Όμως, τον είλκυσε ο μοναχικός βίος, παραιτήθηκε από τη διοικητική του θέση και έγινε Μοναχός σε Μοναστήρι του Ολύμπου της Βιθυνίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Φώτιος, ανέθετε στον Κωνσταντίνο διάφορες εκκλησιαστικές αποστολές, μεταξύ των οποίων την κατήχηση και βάπτιση των Σλάβων της Χερσώνας στην Κριμαία. Εκεί διαπίστωσε ότι εμπόδιο στο ιεραποστολικό έργο ήταν η έλλειψη γραπτού λόγου.

Έτσι, όταν ο βασιλιάς των Μοραβών Ρατισλάβος ζήτησε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ’ να αποσταλούν ένας Επίσκοπος και ένας δάσκαλος για την κατήχηση του λαού του, ανέλαβαν την αποστολή αφού δημιούργησαν το πρώτο σλαβονικό αλφάβητο το “γλαγολιτικό”, πρόδρομο του “κυριλλικού” που ακολούθησε και έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα. Το ιεραποστολικό έργο των δύο αγίων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον φωτισμένο Πατριάρχη Φώτιο.

Με πολλές δυσκολίες έφεραν εις πέρας το έργο τους, αφήνοντας μαθητές που συνέχισαν με επιτυχία τη ιεραποστολή.

Η αντίληψη ότι κάθε λαός έχει δικαίωμα να λατρεύει το Θεό στη δική του γλώσσα δεν ήταν αυτονόητη εκείνα τα χρόνια, ιδίως από τους Λατίνους. Ο Πάπας Αδριανός, εκμεταλλευόμενος την απομάκρυνση του Φωτίου από τον πατριαρχικό θρόνο, επιχείρησε να οικειοποιηθεί το ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Όμως, η λατρεία στα σλαβονικά απαγορεύθηκε και μόλις το 1962, στη Β’ Βατικάνεια σύνοδό τους, οι Λατίνοι επέτρεψαν οι λειτουργίες να γίνονται στις ομιλούμενες γλώσσες και όχι στα λατινικά.

Ο φωτισμός των Σλάβων υπήρξε και αφετηρία γλωσσικής και πολιτιστικής αναγέννησης και δημιουργίας των λαών αυτών, οι οποίοι τιμούν ιδιαίτερα τους δύο αγίους. Πράγμα που μόνο τις τελευταίες δεκαετίες επιχειρείται να γίνει και στην Ελλάδα…

ΦΩΤΟ: Πεμπτουσία 

 

Στὶς 10 Μαΐου 1956 ἀπαγχονίστηκαν ἀπὸ τοὺς Βρετανούς ἀποικιοκράτες οἱ ἀγωνιστὲς τῆς Ε.Ο.Κ.Α. Μιχαλάκης Καραολῆς καὶ Ἀνδρέας Δημητρίου. Εἶχε προηγηθεῖ τὴν παραμονὴ μεγάλη φοιτητικὴ διαδήλωση στὴν Ἀθήνα, ἡ ὁποία κατεστάλη ἄγρια ἀπὸ τὴν Ἀστυνομία, μὲ ἐντολὴ τῆς Κυβέρνησης Καραμανλῆ. Ἐπισήμως, οἱ νεκροὶ ἦταν τέσσερις, καὶ 164 οἱ τραυματίες. Ὑπάρχει ἡ ἐκδοχὴ ὅτι οἱ νεκροὶ ἦταν περισσότεροι, ἀλλὰ ὅτι συγκαλύφθηκαν τὰ περιστατικά.  

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΟΛΗΣ

Γεννήθηκε τὸ 1933 στὸ Παλαιοχώρι. Μέλος τῆς Ε.Ο.Κ.Α. πρὶν ἀκόμα ἀπὸ τὴν ἐπίσημη ἔναρξη τοῦ ἀντιαποικιακοῦ ἀγώνα. Ἦταν ἀθλητὴς καὶ ἐργαζόμενος στὸν ΑΠΟΕΛ. Μἐλος τῆς ὁμάδας τοῦ Πολύκαρπου Γεωρκάτζη, δικάστηκε κατηγορούμενος γιὰ τὴν ἐκτέλεση ἑνὸς ἀστυνομικοῦ  μὲ «δημόσιο κατήγορο» τὸν Ραοὺφ Ντενκτάς.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 Γεννήθηκε τὸ 1934 στὸν Ἅγιο Μάμα Λεμεσσοῦ. Μὲ πολυσήμαντη δράση, συνέβαλε ἀποφασιστικὰ στὸν ἐξοπλισμὸ τῆς Ε.Ο.Κ.Α. μὲ τὴν ἁρπαγὴ ὅπλων ἀπὸ στρατιωτικὲς ἀποθῆκες ὅπου ἐργαζόταν. Συνελήφθη κατηγορούμενος γιὰ τὴν ἐκτέλεση ἑνὸς Ἄγγλου. Ἀπαγχονίσθηκαν μαζί στὶς 10 Μαΐου 1956.

-“ΛΕΥΚΟ ΡΟΔΟ” : ΜΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΝΙΚΗ-

Λίγο μετὰ τὰ μεσάνυχτα τῆς 8ης πρὸς τὴν 9η Μαΐου 1945, ἡ ναζιστικὴ Γερμανία, ἐκπροσωπούμενη ἀπὸ τὴν ἡγεσία τῶν ἐνόπλων δυναμεών της, ὑπέγραφε τὴν ἄνευ ὅρων συθηκολόγησή της στὸ Βερολίνο, ἐνώπιον τῶν ἐκπροσώπων τῶν Συμμάχων χωρῶν: Τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, τῶν Η.Π.Α., τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου καὶ τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας.

Μία μέρα ἀργότερα, στὶς 10 Μαΐου 1945, συνθηκολόγησε ἡ γερμανικὴ φρουρὰ τῆς Κρήτης. Μετὰ τὴν ἐκκένωση τῆς χερσαίας Ἑλλάδας, οἱ Γερμανοὶ τῆς Κρήτης ἀποσύρθηκαν καὶ ὀχυρώθηκαν στὴν περιοχὴ τῶν Χανίων. Παραδόθηκαν ἐπισήμως στὴν Κνωσό, στὸ σπίτι τοῦ Σλήμαν, μιὰ μέρα μετὰ τὴ συνθηκολόγηση τῆς ἡγεσίας τους. Μέσα στὴν παραφροσύνη του ὁ Χίτλερ, διατηροῦσε, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Κρήτη, σημαντικὲς δυνάμεις γιὰ νὰ ὑπερασπίζονται ἀπομακρυσμένες περιοχὲς ὅπως ἡ Νορβηγία, καὶ τμῆμα τῶν Βαλτικῶν χωρῶν, ἐνῶ ἡ ἴδια ἡ Γερμανία εἶχε ὑποστεῖ εἰσβολή. 

Ἡ ἥττα τοῦ Ναζισμοῦ σήμανε τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη τῆς ναζιστικῆς τρομοκρατίας, τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν ἀνρθώπων σὲ “ἀνώτερες” και “κατώτερες” φυλές, τῆς ἀναγωγῆς τῆς κτηνώδους δύναμης σὲ ἰδεολογία, τῆς ἀμφισβήτησης τῶν ἀξιῶν τοῦ χριστιανικοῦ ἀνθρωισμοῦ, οἱ ὁποῖες ἔχουν καταστεῖ παναθρώπινες: ἰδίως τῆς ἀξίας τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, τῆς ἰσοτιμίας ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἄσχετα ἀπὸ φυλή, καὶ τῆς ἐλευθερίας.       

Ὅπως τονίζει ὁ Ἰταλὸς σκηνοθέτης Ρομπέρτο Ροσελίνι, σὲ προλιγικό του σημείωμα στὴν ταινία του “Γερμανία ὥρα μηδέν” (1948), “Ὅταν οἱ ἰδεολογίες ἀπομακρύνονται ἀπὸ τοὺς αἰώνιους νόμους τῆς χριστιανικῆς εὐσέβειας καὶ ἠθικῆς, ποὺ εἶναι στὴ βάση τῆς ζωῆς των ἀνθρώπων, καταλήγουν νὰ γίνονται ἐγκληματικὴ παραφροσύνη.”

Λίγοι στὴ Γερμανία ἀντιλαμβάνονταν ὅτι ἡ ἐγκληματικὴ πολιτικὴ τοῦ Ναζισμού ὁδηγοῦσε τὴ χώρα πρὸς τὸν ὄλεθρο, ἀλλὰ καὶ τὸ στίγμα τῆς ἠθικῆς απαξίωσης ποὺ βαστᾶ δεκαετίες. Ανάμεσα σ’ αὐτοὺς ἦταν καὶ οἱ Χριστιανοὶ νέοι τοῦ “Λευκοῦ Ρόδου”, τῆς ἀντιναζιστικῆς ὀργάνωσης ποὺ συνίδρυσαν ὁ Ἅγιος Ἀλέξανδρος Σμορὲλ καὶ ὁ Χὰνς Σόλ.

Παραθέτουμε ὁλόκληρο τὸ 5ο φυλλάδιο τῆς ὀργάνωσης, στὸ ὁποῖο ἔδωσε τὴν τελικὴ μορφὴ ὁ καθηγητής τους στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Μονάχου Κοὺρτ Χοῦμπερ. Συντάχθηκε τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1943. Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι στὸ γερμανικὸ πρωτότυπο, χρησιμοποιεἶται ὁ ὅρος “Φερφύρερ” (Verführer) γιὰ νὰ ὑποδείξει τοὺς Ναζὶ ποὺ ὄχι ἁπλῶς παρασὐρουν, ἀλλὰ διαφθείρουν καὶ ἀποπλανοῦν τὸ Λαό. Ἕνας ὅρος πολὺ πιὸ ἀπαξιωτικὸς ἀπὸ τοὺς ἑλληνικοὺς “δημαγωγός” καὶ “λαοπλάνος”, ἡχητικὰ καὶ λεξιλογικὰ κοντινὸς μὲ τὸν ὅρο “Φύρερ”, ποὺ σημαίνει “ἡγέτης”, ἐπίσημο τίτλο ποὺ εἶχε ὁ Χίτλερ.

  Φυλλάδια τοῦ Κινήματος Ἀντίστασης στὴ Γερμανία.
      Ἔκκληση πρὸς ὅλους τοὺς Γερμανούς!

Ὁ πόλεμος πλησιάζει στὸ τέλος του. Ὅπως τὸ 1918, ἡ γερμανικὴ κυβέρνηση προσπαθεῖ νὰ τραβήξει τὴν προσοχὴ στὸν αὐξανόμενο κίνδυνο τῶν [γερμανικῶν] ὑποβρυχίων [γιὰ τοὺς Συμμάχους], ἐνῶ στὴν Ἀνατολὴ οἱ στρατιὲς ὑποχωροῦν άσταμάτητα, ἐνῶ ἀναμένεται εἰσβολὴ στὴ Δύση. Ἂν καὶ ἡ κινητοποίηση τῆς Ἀμερικῆς δὲν ἔχει φτάσει ἀκόμη στὸ αποκορύφωμα τῶν δυνατοτήτων της, ἀκόμη καὶ τώρα δὲν ἔχει προηγούμενο στὴν Ἱστορία. Μὲ μαθηματικὴ βεβαιότητα, ὁ Χίτλερ ὁδηγεῖ τὸ γερμανικὸ ἔθνος στὴν καταστροφή. Ὁ Χίτλερ δὲν μπορεῖ νὰ κερδίσει τὸν πόλεμο, μόνο νὰ τὸν παρατείνει μπορεῖ! Ἡ ἐνοχή του καὶ ἡ ἐνοχὴ τῶν συνεργατῶν του ἔχουν ξεπεράσει ἀπεριόριστα κάθε μέτρο. Μιὰ δίκαιη τιμωρία ὅλο καὶ πλησιάζει!
Καὶ τί κάνει τὸ γερμανικὸ ἔθνος; Τίποτα δὲν βλέπει, τίποτα δὲν ἀκούει. Ἀκολουθεῖ τυφλὰ αὐτοὺς ποὺ τὸ ἀποπλανοῦν πρὸς τὴν καταστροφή. Νίκη μὲ κάθε τίμημα, αὐτὰ γράψανε στὶς σημαῖες τους. Θὰ ἀγωνιστῶ μέχρι τὸν τελευταῖο ἄνδρα, λέει ο Χίτλερ, ἐνῶ ὁ πόλεμος ἔχει ἤδη χαθεῖ.
Γερμανοί! Θέλετε, ἐσεῖς καὶ τὰ παιδιά σας νὰ ὑποφέρετε τὴν ἴδια μοίρα μὲ τοὺς Ἑβραίους; Θέλετε νὰ μετρηθεῖτε μὲ τὸ ἴδιο μέτρο μὲ αὐτοὺς ποὺ σᾶς ἀποπλανοῦν; Νὰ εἴμαστε γιὰ πάντα τὸ πιὸ μισητὸ καὶ ἀπόβλητο ἔθνος σὲ ὅλο τὸν κόσμο; Ὄχι! Ἑπομένως, διαφοροποιηθεῖτε ἀπὸ τὴν ὑπάνθρωπο Ἐθνικοσοσιαλισμό! Ἀποδεῖξτε μὲ τὶς πράξεις σας ὅτι σκέφτεστε διαφορετικά! Ξεκινᾶ ἕνας νέος πόλεμος τῆς ἀνεξαρτησίας. Τὸ καλύτερο μέρος τοῦ Ἔθνους μάχεται μαζί μας. Παρατῆστε τὸν μανδύα τῆς ἀπάθειας ποὺ τυλίγει τὶς καρδιές σας! Ἀποφασίστε, προτοῦ νὰ εἶναι πολὺ ἀργά!

Μὴ πιστεύετε τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ προπαγάνδα ποὺ ἔχει σταλάξει τὸν φόβο τοῦ Μπολσεβικισμοῦ στὴν ἴδια σας τὴν ὕπαρξη! Μὴ πιστεύετε ὅτι ἡ σωτηρία τῆς Γερμανίας εἶναι δεμένη μὲ τὴ νίκη τοῦ Ἐθνικοσοσιαλισμοῦ γιὰ τὸ καλύτερο ἢ γιὰ τὸ χειρότερο! Μιὰ συμμορία ἐγκληματιῶν δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτύχει μιὰ γερμανικὴ νίκη. Διαχωριστεῖτε ἀπ’ ὅλα ὅσα συνδέονται μὲ τὸν Ἐθνικοσοσιαλισμό, ὅσο εἶναι ἀκόμα καιρός! Ὅταν θὰ εἶναι ἀργά, ὅλοι ὅσοι κρύβονταν, δειλοὶ καὶ ἀναποφάσιστοι, θὰ κληθοῦν νὰ δώσουν λόγο σ’ἕνα τρομερὸ καὶ δίκαιο δικαστήριο.

Τί μποροῦμε νὰ διδαχθοῦμε ἀπὸ τὴν ἔκβαση αὐτοῦ τοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἦταν ποτὲ ἐθνικός πόλεμος;
Ἡ ἰμπεριαλιστικὴ ἰδεολογία τῆς ἰσχύος, ἀπ’ ὅπου κι ἂν προέρχεται, πρέπει νὰ ἐκλείψει γιὰ πάντα. Ὁ μονόπλευρος πρωσικὸς μιλιταρισμὸς δὲν πρέπει νὰ ἀφεθεῖ νὰ ξαναπάρει τὴν ἐξουσία. Μόνον στὰ πλαίσια μιᾶς εὑρείας κλίμακας συνεργασίας ἀνάμεσα στὰ ἔθνη τῆς Εὐρώπης μπορεῖ νὰ προετοιμαστεῖ τὸ ἔδαφος, ὅπου κάτι καινούργιο θὰ μπορεῖ χτιστεῖ. Κάθε συγεντρωτικὴ βία, ὅπως αὐτὴ ποὺ τὸ πρωσικὸ κράτος ἐπιχείρησε νὰ ἀσκήσει στὴ Γερμανία καὶ στὴν Εὐρώπη, πρέπει νὰ καταπολεμηθεῖ στὴ γένεσή της. Ἡ Γερμανία μπορεῖ νὰ διοικηθεῖ μόνο μὲ ὁμοσπονδιακὸ σύστημα. Ἕνα ὑγιὲς ὁμοσπονδιακὸ σύστημα μπορεῖ νὰ δώσει ζωὴ στὴν ἀποδυναμωμένη Εὐρώπη. Ἡ ἐργατικὴ τάξη πρέπει νὰ ἀπελευθερωθεῖ ἀπὸ τὴν κατάσταση ἐσχάτης δουλείας στὴν ὁποία βρίσκεται, μὲ ἕναν καλῶς νοούμενο Σοσιαλισμό. Ἡ ἀπατηλὴ δομὴ τῆς αὐτόνομης ἐθνικῆς οἰκονομίας πρέπει νὰ ἐξαφανιστεῖ στὴν Εὐρώπη. Κάθε ἔθνος καὶ κάθε ἀνθρωπος πρέπει νὰ δικαιοῦται πρόσβαση στὰ ἀγαθὰ ὅλου τοῦ κόσμου! Ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἐλευθερία τῆς θρησκείας, προστασία τοῦ κάθε πολίτη ἀπὸ τὴν αὐθαίρετη βούληση τῶν ἐγκληματικῶν καθεστώτων τῆς βίας, αὐτὲς θὰ εἶναι οἱ βάσεις τῆς νέας Εὐρώπης.