του Απόστολου Παπαδημητρίου*

Το ογκούμενο μεταναστευτικό κύμα προκαλεί έντονο διχασμό στην ελληνική κοινωνία με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Όπως και στα άλλα πολιτικά θέματα, έτσι και σ’ αυτό τοποθετούμαστε εξετάζοντας μία όψη του όλου θέματος με βάση τα ιδεολογήματα, τα οποία έχουμε εγκολπωθεί και προβάλλουμε. Ας
παρατηρήσουμε, πριν προβούμε στην ανάλυση της διαμορφούμενης κατάστασης, ότι επί σειράν ετών τα νησιά μας δοκιμάζονταν και εμείς «σφυρίζαμε αδιάφορα» ή στις όποιες διαμαρτυρίες κατοίκων αυτών οι «ευαισθητοποιημένοι» πολίτες εκσφενδόνιζαν κατηγορίες
περί ρατσιστικών εκδηλώσεων μεμονωμένων ομάδων, που εμφορούνται από ολοκληρωτική ιδεολογία.

Τώρα, που αποφασίστηκε η διασπορά σε όλη την έκταση της Χώρας, εντείνονται τόσο
οι αντιδράσεις, όσο και οι καταγγελίες κατά των αντιδρώντων! Και ο διχασμός
του κοινωνικού σώματος καλά κρατεί!

Η ανάλυση που θα ακολουθήσει εδράζεται στη διδασκαλία του Ευαγγελίου του Χριστού. Μεταξύ των κριτηρίων της μελλούσης κρίσεως υπάρχει και το «ξένος ήμην και συνηγάγετέ με». Το κριτήριο είναι σαφές και δεν επιδέχεται παρερμηνεία ούτε ισχύει υπό όρους και
προϋποθέσεις. Όποιος δεν το αποδέχεται αρνείται το πνεύμα του Ευαγγελίου και των Πατέρων της Εκκλησίας που το ερμήνευσαν.

Υπακούοντας στο πνεύμα αυτό ο μακαριστός σήμερα παπα-Στρατής της Λέσβου αποκλήθηκε
καλός Σαμαρείτης. Το ίδιο και κάποιες γυναίκες του λαού στο ίδιο νησί και ένας φούρναρης της Κω. Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος αναφέρθηκε πρόσφατα στο ίδιο θέμα και η
δήλωσή του μεταδόθηκε από τα μέσα ενημέρωσης με προσθήκη εγκωμίων, από ανθρώπους που ελάχιστο ή διόλου προς την Εκκλησία τρέφουν σεβασμό. Και η εξήγηση είναι απλή: Οι
ισχυροί της Γης βρίσκονται πίσω από το ογκούμενο κύμα προσφύγων αλλά και, κυρίως, μεταναστών και η φωνή της άκρως αντιπαθητικής Εκκλησίας φαίνεται να ευνοεί τα σχέδιά τους, καθώς δρα κατευναστικά και αποτρεπτικά σε αντιδράσεις.

Η ξενοφοβία προϊόν εκδυτικισμού της κοινωνίας 

Φαίνεται όμως να τους διαφεύγει κάτι ουσιώδες. Το σχέδιό τους, του αποχριστιανισμού του λαού μας, έχει επιτύχει σε μεγάλο βαθμό γι’ αυτό και η φωνή της Εκκλησίας έχει απαξιωθεί από μεγάλο τμήμα του λαού μας.

Στο μέτρο που αυτός έχει υιοθετήσει τις δυτικές «αξίες», λησμονεί τις πατρογονικές αξίες μεταξύ των οποίων σημαντική θέση κατέχει η αποδοχή του ξένου, καθώς ξένος υπήρξε και ο
σωτήρας μας Χριστός!

Πρέπει λοιπόν να αποδεχθούμε την κατάσταση, όπως διαμορφώνεται αδιαμαρτύρητα, ώστε να είμαστε συνεπείς προς τη διδασκαλία του Χριστού; Ασφαλώς όχι. Εδώ είναι το λεπτό σημείο,
στο οποίο σφάλλουν οι συμπλέοντες, εν γνώσει ή εν αγνοία, με το δόλιο σύστημα, το οποίο κατεργάζεται τον αφανισμό της ιδιοπροσωπείας των λαών.

Η μετακίνηση είναι απόρροια της κατάστασης που επικρατεί στις χώρες των προσφύγων και των μεταναστών. Οι πρόσφυγες προέρχονται από χώρες που κυριολεκτικά έχουν αφανιστεί από τους ισχυρούς του κόσμου για τα άθλια συμφέροντά τους. Αναφέρω ενδεικτικά τις χώρες Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία και Λιβύη. Πριν ερωτήσουμε τι θέλουν οι Αφγανοί και οι Λίβυοι στη Χώρα μας, ας αναρωτηθούμε τι θέλαμε εμείς στο Αφγανιστάν στα πλαίσια του ΝΑΤΟ ή
γιατί διαθέσαμε τη βάση της Σούδας για τον ανελέητο βομβαρδισμό της Λιβύης.

Πριν ερωτήσουμε τί θέλουν οι από πληθώρα χωρών ερχόμενοι μετανάστες, ας αναρωτηθούμε: Τί γνωρίζουμε και πόσο μας ενδιαφέρει η καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των
χωρών τους ακόμη και μετά το τέλος της αποικιοκρατίας; Πόσο μας ενοχλεί η σώρευση του πλούτου του Πλανήτη στα χέρια ελαχίστων ισχυρών του χρήματος, οι οποίοι καταδυναστεύουν
δισεκατομμύρια συνανθρώπων μας ελέγχοντας τις Κυβερνήσεις όχι μόνο των φτωχών, αλλά και των πλουσίων χωρών.

Οι θρησκευτικοί ηγέτες, δυστυχώς και οι της Ορθόδοξης Εκκλησίας μεταξύ αυτών, τηρούν σιγή ιχθύος μπροστά στην κραυγαλέα κοινωνική αδικία! Και εξακολουθούν με τη στάση τους να δίνουν αφορμές στους εχθρούς της Εκκλησίας, όπως άλλοι κατά το παρελθόν, που δεν στοιχήθηκαν πίσω από τους κοινωνικούς Πατέρες της Εκκλησίας.

Τους οικονομικά ισχυρούς υπηρετούν οι υπέρμαχοι των ανοικτών συνόρων

Όσο για τους «προοδευτικούς» πολίτες, τους υπέρμαχους των ανοικτών συνόρων και κοινωνιών, τους αναμασώντες τα φληναφήματα περί πολυπολιτισμικών κοινωνιών ή
είναι αφελείς και δεν αντιλαμβάνονται ότι υπηρετούν με τη στάση τους το σχέδιο των οικονομικά ισχυρών ή η αγωνιστικότητά τους είναι άκρως υποκριτική, καθώς, όπως οι κυνηγοί
του μύθου του Αισώπου δεν ήθελαν να συναντήσουν τον λέοντα και αρκούνταν στην ανεύρεση των ιχνών του!

Μόνο που οι σύγχρονοι παλικαράδες ούτε και για τα ίχνη νοιάζονται! Φέρνουν μάλιστα ως παράδειγμα προς μίμηση τους ιδιοκτήτες, που η ανάγκη τους οδηγεί να μισθώσουν τα ξενοδοχεία τους, προκειμένου να αποτρέψουν την εκποίησή τους, καθώς η οικονομική
κρίση τους έχει οδηγήσει σε απόγνωση!

Ερωτήματα προς “εθναμύντορες”

Ας περάσουμε τώρα στους «εθναμύντορες». Κρούουν αυτοί τον κώδωνα του κινδύνου με επιχειρήματα: Το 2050 θα έχουμε απομείνει οι μισοί. Σε λίγες δεκαετίες η αναλογία γηγενών
– μεταναστών θα είναι 1:1. Υπάρχει οργανωμένο κύκλωμα διακίνησης και σ’ αυτό δεν μετέχουν μόνο «δουλέμποροι». Πολλοί από τους μετανάστες, τους οποίους εμμένουν να αποκαλούν
λαθρομετανάστες, σκοπίμως δεν φέρουν ταξιδιωτικά έγγραφα και επί πλέον διαθέτουν ακριβά κινητά και έχουν την αμέριστη στήριξη των ΜΚΟ, των οποίων τον σκοτεινό ρόλο επισημαίνουν. Συμφωνώ με όλα τα επιχειρήματα, τα οποία βρίσκω ισχυρά και θλίβομαι επειδή οι επικριτές τους «προοδευτικοί» πολίτες αδιαφορούν για τις ορθές επισημάνσεις.

Θέτω όμως με τη σειρά στους «εθναμύντορες» σοβαρά ερωτήματα: Πόσο στηρίξανε τους νησιώτες, που πρώτοι δοκιμάστηκαν; Για τη δημογραφική μας γήρανση ευθύνονται οι μετανάστες ή η ασύνετη αποδοχή των δυτικών «αξιών»; Μήπως είναι ένοχοι οι μετανάστες
για τη δημογραφική τους σφριγηλότητα; Είναι προνομιούχοι όσοι στοιβάζονται σε πλοιάρια ή φορτηγά ψυγεία για να πραγματοποιήσουν άκρως δαπανηρό ταξίδι με αβέβαιο τέλος;

Αν κάποιοι πληρώνουν τα ναύλα, δεν τους γνωρίζουμε; Είναι μήπως εξωγήινοι; Δεν γνωρίζουμε ποιοι κρύβονται πίσω από τις ΜΚΟ; Ο φραγμός των προς βορράν
συνόρων μας αποφασίστηκε από τους γείτονές μας ή αυτοί ενήργησαν με άνωθεν εντολή; Χωρίς έγκριση των Η.Π.Α., που διαθέτουν τεράστια στρατιωτική βάση στη χώρα τους, οι γείτονές μας, στους οποίους εκχωρήσαμε το όνομα της Μακεδονίας, έστησαν τον φράκτη;
Και ο Ερντογάν χωρίς την ανοχή των ισχυρών Η.Π.Α. και Ε.Ε. άνοιξε εκ νέου
τους ασκούς του Αιόλου; Δεν μας προβληματίζουν οι άριστες σχέσεις των «κακών» Ερντογάν και Όρμπαν;

Μήπως δεν έπεσε στην αντίληψή τους ότι οι «εταίροι» μας «σφυρίζουν αδιάφορα»
στις εκκλήσεις των Χωρών του Νότου για αλληλεγγύη και χάραξη κοινής πολιτικής στο μεταναστευτικό; Ασφαλώς και όλα αυτά τα γνωρίζουν, αλλά και αυτοί είναι κυνηγοί ιχνών ή μάλλον λαγών. Στρέφονται κατά των αδυνάτων μεταναστών, οι οποίοι, το γνωρίζουν, καλά,
ότι δεν επιθυμούν να παραμείνουν στη Χώρα μας. Γνωρίζουν επίσης πολύ καλά ποιοι είναι εκείνοι που επιθυμούν να καταστήσουν τη Χώρα μας «αποθήκη ψυχών»! Δεν έχουν όμως το σθένος να συγκρουσθούν με τους ισχυρούς ούτε και φραστικά, να τους κατονομάσουν
τουλάχιστον. Πολλοί από αυτούς είναι φορείς του ιδεολογήματος των «ευρωπαϊκών αξιών» και του «ανωτέρου ευρωπαϊκού πολιτισμού»!

Τι λοιπόν, δεν κινδυνεύουμε; Όχι περισσότερο από το αν συνεχίζαμε για μερικές ακόμη γενιές να είμαστε υποταγμένοι στον δυτικό τρόπο βίου. Ασφαλώς θα δοκιμαστούμε, όπως και
κατά την Τουρκοκρατία. Έτσι θα ξεχωρίσει «η ήρα από το σιτάρι». Οπωσδήποτε όμως θα μείνει η μαγιά.

*Δημοσιευμένο στη ” Χριστιανική” 14.11.2019