Καταστρέφεται ο πρωτογενής τομέας!

Καταστρέφεται ο πρωτογενής τομέας!

-ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ- 

Στην από 8.4.2020 επιστολή της «Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδας» προς τον Πρωθυπουργό, με επισυναπτόμενη επιστολή-παράρτημα με τίτλο «Κραυγή αγωνίας από πολύτεκνη οικογένεια της Κρήτης», αναδεικνύεται με μελανά χρώματα και η δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο αγροτικός τομέας στην Κρήτη. Ήδη, με βάση σημερινά (26.4.2020) δημοσιεύματα, υπολογίζεται ότι 50 τόνοι ντομάτας την ημέρα καταλήγουν τροφή των αιγοπροβάτων. Ο λόγος: Είτε προορίζονταν για εξαγωγή και δεν μπορούν να εξαχθούν, λόγω της κρίσης που έφερε παράλυση των μεταφορών, είτε η εσωτερική αγορά έχει συρρικνωθεί λόγω των κυβερνητικών μέτρων.

Για τη Χ.Δ., ακόμα και σε περιόδους σχετικής ευημερίας, να πετιούνται φαγώσιμα ενώ υπάρχει κόσμος που πεινά, είναι μέγα σκάνδαλο και όνειδος για την κοινωνία μας. Πόσο μάλλον όταν κινδυνεύει με καταστροφή ο πρωτογενής τομέας, και με πείνα το σύνολο του πληθυσμού. Οι αγρότες, που δεν έχουν συμφέρον πια να καλλιεργούν, πιέζονται να “ξεπατώσουν” τα φυτά, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει άμεσα η τροφική αλυσίδα, και να ανεβούν οι τιμές κατακόρυφα, καθιστώντας τα φαγώσιμα “είδος πολυτελείας”. Η Κυβέρνηση, η οποία με περισσό ζήλο διώκει κληρικούς που μεταδίδουν τη Θεία Κοινωνία, προς το παρόν παρακολουθεί ως απλός παρατηρητής έναν κλάδο να καταστρέφεται.         

       Τονίζεται, στο έγγραφο της Α.Σ.Π.Ε., ότι τελείως παράδοξα απαγορεύουν τη μετακίνηση και σε αυτούς που έχουν άτομα στην επαρχία και καλλιεργούν τα χωράφια τους και οι ίδιοι  διαμένουν μόνιμα στην Αττική,  αποδεδειγμένα,  τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα πουλάνε τα προϊόντα τους στην λαϊκή…  «Οι άνθρωποι αυτοί είτε έχουν δικό τους σπίτι άρα και λογαριασμούς στο όνομά τους, που αποδεικνύει του λόγου τω αληθές, είτε ενοικιαστήρια και λογαριασμούς κτλ., παρόλα αυτά αποκλείστηκαν από το δικαίωμά τους στην εργασία…Έχω παιδιά σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, πώς θα τα ζήσουμε;»

Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται και άμεσος κίνδυνος καταστροφής του πρωτογενούς τομέα, «και οι επιπτώσεις θα έχουν μακροπρόθεσμο αντίκτυπο, σε μια συγκυρία όπου ο ΟΗΕ ήδη προειδοποιεί για έλλειψη στην τροφική αλυσίδα.»

Καταγγέλλεται στην επιστολή που κοινοποιεί η Α.Σ.Π.Ε, ότι ενώ στην Αθήνα η τιμή της ντομάτας ανέρχεται στα 2 ευρώ ανά κιλό, στα δημοπρατήρια της Κρήτης είναι 10 λεπτά, «όσες πωλούνται», με αποτέλεσμα η καλλιέργεια ντομάτας να καθίσταται ασύμφορη. Τονίζεται ότι  “Οι περισσότεροι παραγωγοί δε, δέχονται μηνύματα να πάνε να τις πάρουν να τις πετάξουν. Μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ π.χ. ζήτησε  ντομάτα τελική τιμή 0,50 στην αποθήκη της. Εκεί μέσα είναι και η τιμή του παραγωγού και η προμήθεια του δημοπρατηρίου και η συσκευασία και η μεταφορά!( την τελευταία πληροφορία την άντλησα από  ράδιο της Κρήτης που άκουσα να το  το καταγγέλλουν)” . Με δεδομένο ότι τα 50 λεπτά το κιλό είναι το κόστος του παραγωγού, είναι φανερό ότι η ως άνω αλυσίδα εκμεταλλεύεται την περίσταση, για να εξασφαλίσει το προϊόν στην τιμή κόστους.

Σε σημερινό δημοσίευμα, γίνεται λόγος για τιμή 17 λεπτών το κιλό, και πάλι πολύ κατώτερη του κόστους. Σύμφωνα με δήλωση του γεωπόνου και παραγωγού κ Μιχάλη Δεικτάκη, στελέχους του συσκευαστηρίου των Φαλασάρνων, η χρονιά χάθηκε: «Η κατάσταση είναι δραματική. Πληττόμαστε ίσως και περισσότερο από τους άλλους κλάδους. Ο αγροτικός κλάδος και ειδικά η δική μας περιοχή αυτούς τους τρεις μήνες περιμένει για να ανταπεξέλθει στα έξοδα των θερμοκηπιακών καλλιεργειών. Για να σας δώσω να καταλάβετε οι μήνες Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος για έναν αγρότη ισοδυναμούν με τους μήνες Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος για ένα ξενοδοχείο.”

Πηγή: https://dimosio.gr/diavaste-se-chomateres-50-tonoi-ntomatas-imerisios-sta-chania-se-apognosi-oi-paragogoi/

«Αυτά τα προϊόντα είναι προς κατανάλωση και όχι για πέταμα», τονίζει στο cretapost, ο παραγωγός της Ιεράπετρας Γιάννης Θεοδοσάκης.

«Οι παραγωγοί θα ξεπατώσουν τα φυτά λόγω της οικονομικής τους κατάστασης που δεν μπορούν να αντέξουν….. Αν η κυβέρνηση δεν πάρει μέτρα και για εμάς, η καταστροφή η δική μας θα μεταφερθεί στον καταναλωτή. Πάρτε μέτρα στήριξης για τους Έλληνες παραγωγούς όσο είναι ακόμα νωρίς.

Είναι κρίμα να πετάμε και οι καταναλωτές να αγοράζουν ακριβά»

Το σχήμα το οξύμωρο δε, είναι στο γεγονός ότι δεν εντάσσουν τους παραγωγούς -πωλητές στο καθεστώς των αποζημιώσεων, συνεπώς και στις ευνοϊκές ρυθμίσεις που τις ακολουθούν. Ενώ εντάσσονται οι έμποροι οι οποίοι συνεχίζουν να δουλεύουν.

 ΦΩΤΟ: 

cretapost.gr-Ντομάτες και άλλα κηπευτικά πεταμένα

Γερμανία: Όχι στην καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων

Γερμανία: Όχι στην καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων

«Θέλω πίσω τη ζωή μου»,  «Προστατεύστε τα συνταγματικά δικαιώματα», «Η ελευθερία δεν είναι τα πάντα αλλά χωρίς ελευθερία τα πάντα είναι τίποτα» . Αυτά ήταν, μεταξύ άλλων, τα συνθήματα που ακούστηκαν στη μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας πολιτών στο Βερολίνο και στη Στουτγάρδη, οι οποίοι θεωρούν ορισμένα μέτρα κατά της πανδημίας ακραία παράβαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών.

Αρχικά, είχε δοθεί από τις αρχές άδεια να διανεμηθούν εφημερίδες, με τίτλο “Δημοκρατική Αντίσταση”, στα οποία αναπτύσσεται η άποψη ότι με πρόσχημα την επιδημία, διασπείρεται ο τρόμος με στόχο τη συγκέντρωση περισσότερων εξουσιών από τις Αρχές. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι συνελήφθησαν πάνω από 100 διαδηλωτές. Ήταν το 4ο κατά σειρά Σάββατο με εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για το θέμα αυτό.

Ορισμένοι από τους διαδηλωτές προσπαθούσαν να τηρήσουν τις αποστάσεις και φορούσαν μάσκες, όμως άλλοι είχαν συγκεντρωθεί όλοι μαζί.

Μοίραζαν εφημερίδες με τον τίτλο «Δημοκρατική Αντίσταση», που ανέφεραν ότι ο νέος κορονοϊός είναι μια προσπάθεια κάποιων να αρπάξουν την εξουσία διασπείροντας τον φόβο.

Τα έντυπα αυτά παρέθεταν δηλώσεις 127 γιατρών απ’ όλον τον κόσμο οι οποίοι αμφισβητούσαν την ανάγκη για λήψη αυστηρών μέτρων περιορισμού.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας έκρινε αυτόν τον μήνα ότι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να διαμαρτύρονται, εφόσον τηρούν τους κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης.

ΠΗΓΗ: Ντόιτσε Βέλε

New Economy

 

Έρχεται παγκόσμιο Ιωβηλαίο, με Διαγραφή Χρεών;

Έρχεται παγκόσμιο Ιωβηλαίο, με Διαγραφή Χρεών;

-του Σπύρου Λαβδιώτη*-

Η ιστορία κινείται αργά, και εν συνεχεία αιφνιδίως. Η σημερινή απρόσμενη κρίση του κορωνοϊού μας έχει ωθήσει σε έναν έντονο ρυθμό και μέσα σε λίγους μήνες η πανδημία έχει μεταβάλει ολότελα τους πολιτικούς ορίζοντες παγκοσμίως. Ο ρυθμός των γεγονότων έχει επιταχυνθεί ραγδαίως, με τα πρόσφατα περιστατικά να είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά καθώς η πορεία τους είναι σχεδόν αδύνατον να προβλεφθεί. Ο κορωνοϊός έχει θέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε οδυνηρή κατάσταση και η κυβέρνηση επιβαρύνεται με τρις δολάρια χρέη για να αντιμετωπίσει την κατάρρευση της οικονομίας, ενώ οι απολύσεις του εργατικού δυναμικού έχουν υπερβεί τα 26 εκατ. άτομα.

Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμέτωπη με όλες τις αδυναμίες της, παρακμή, εγωπάθεια και δειλία, με υποκρισία και κούφια σλόγκαν προσπαθεί να επιλύσει τα προβλήματα με πολιτικές που δεσμεύουν τα κράτη- μέλη σε νέα δάνεια.

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα των χρεών που αυξάνονται γρηγορότερα από την οικονομία λόγω του τόκου έχει αναγνωριστεί από κάθε κοινωνία.

Η δυναμική των μαθηματικών του ανατοκισμού του τόκου ωθεί σε εκθετική αύξηση των χρεών και η υπερβολική αυτή αύξηση έχει ιστορικώς οδηγήσει σε κοινωνικές εξεγέρσεις και ανισότητες του πλούτου, ολίγων πλουσίων και πολλών φτωχών και καταχρεωμένων. Και συνιστά τη ρίζα της σημερινής οικονομικής κρίσης, ιδίως της Ελλάδος, που εδώ και μια δεκαετία είναι de facto χρεοκοπημένη από την ημέρα της υπογραφής του Α’ Μνημονίου.
Θρησκευτικοί ηγέτες έχουν προειδοποιήσει ότι για να διατηρηθεί βιώσιμη η οικονομία απαιτείται να κρατηθούν υπό έλεγχο οι πιστωτές. Αυτός είναι ο λόγος που η πρώιμος Χριστιανοσύνη έθεσε το ριζοσπαστικό μέτρο της απαγόρευσης του τόκου επί δανείων, αφού οι πιστωτές πολλαπλασιάζουν τις απαιτήσεις τους στην οικονομία.
Οι πιστωτές είναι σαν τους γαιοκτήμονες, οικειοποιούνται την εργασία των άλλων και πλουτίζουν με τον τρόπο που περιγράφει ο John Stuart Mill, «στον ύπνο τους, χωρίς να εργάζονται και χωρίς να αναλαμβάνουν κινδύνους ». 1

Ακολούθως, ο Mill-βρετανός φιλόσοφος, οικονομολόγος και σημαίνων διανοούμενος του κλασσικού φιλελευθερισμού – θέτει το βαρυσήμαντο ερώτημα, «Τι ισχυρισμό έχουν αυτοί επάνω στη γενική αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης, για αυτή την αναρρίχηση στα πλούτη;»

Η απάντηση

Η απάντηση έρχεται από το μακρινό παρελθόν, από την Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα από το τρίτο βιβλίο της Πεντατεύχου, Λευϊτικόν, Κεφ. ΚΕ’, Ιωβηλαίον: 8 – 17. 2 Το Ιωβηλαίο 3 αποτελούσε ένα θεσμό κοινωνικής δικαιοσύνης που είχε ως ιδανικό την αποκατάσταση της οικονομικής ισορροπίας των μελών της κοινωνίας.

Ο Ιησούς Χριστός, στο εναρκτήριο κήρυγμα που εκφώνησε, επιστρέφοντας στην γενέτειρα του Ναζαρέτ,4 εισήλθε στη συναγωγή και ξετύλιξε την περγαμηνή του προφήτη Ησαΐα αναγγέλλοντας την αποστολή του: «Να επαναφέρει το Έτος του Κυρίου Μας» (Κεφ. ΞΑ’). 5

Εντούτοις, η φράση αυτή μέχρι πρόσφατα δεν έχει πλήρως κατανοηθεί ότι αναφέρεται ειδικά στο Ιωβηλαίο Έτος, την Επέτειο της Ελευθερίας. Περγαμηνές και πάπυροι που ανακαλύφθηκαν σε σπηλιές στο Κουμράν στη δυτική όχθη της Νεκρής Θάλασσας στα μέσα του 20ου αιώνα που ονομάζονται «Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας» ή « Χειρόγραφα Κουμράν» (Qumran Scrolls), παρέχουν την απευθείας σύνδεση στην παράδοση της αμνηστίας χρεών κατά το Ιωβηλαίο Έτος. 6 Το κάλεσμα του Ιησού για τη θέσπιση του Ιωβηλαίου Έτους (Jubilee Year), μας δίνει τη βάση για να κατανοήσουμε πως η πρώιμη Χριστιανοσύνη εμφανίστηκε
σε μια εποχή οικονομικής δυσπραγίας εν μέσω γενικής φτώχειας λόγω χρεών. Όπου επικρατούσε ο φόβος της δουλείας και κατάσχεσης των αγρών εξ αιτίας αδυναμίας αποπληρωμής των οφειλών.

Οι Ιουδαίοι πιστωτές και πίσω από αυτούς οι Φαρισαίοι που είχαν αιτιολογήσει τα δικαιώματα τους κατά των οφειλετών, ειρωνεύτηκαν τον Ιησού όταν είπε « δεν μπορείς να υπηρετήσεις συγχρόνως και τους δύο, το Θεό και το Μαμμωνά». Οι Φαρισαίοι, ως γνωστόν, είναι φιλάργυροι, απαντά ο Λουκάς, ΙΣΤ’: 14 Η δύναμη των πιστωτών την εποχή εκείνη κυριαρχούσε στον αρχαίο κόσμο και τα δάνεια με αδρό τόκο τα χορηγούσαν οι πιστωτές όχι από φιλανθρωπία, αλλά από φιλαργυρία. Η φιλαργυρία και η άκρατη πλεονεξία συσσώρευσης χρηματικού πλούτου προκαλεί συμφορά στην κοινωνία. Εξ ου και ο Μωσαϊκός Νόμος, η γραπτή
εισαγωγή στην χριστιανική πίστη, απαγορεύει το δανεισμό με τόκο: « εάν δανείσεις χρήματα στον αδελφό σου, μη τον καταπιέσεις ζητώντας του τόκο» (Έξοδ. ΚΒ’: 25). Η επαναφορά του οικονομικού ιδεώδους του Μωσαϊκού Νόμου, της διαγραφής των προσωπικών χρεών, συνιστούσε κεντρικό σημείο στο κάλεσμα του Ιησού για το Ιωβηλαίο Έτος, το οποίο είναι συνδεδεμένο με την απελευθέρωση από κάθε μορφή σκλαβιάς.
Αυτό το ιδεώδες παραμένει τόσο ξένο στο σύγχρονο τρόπο σκέψης μας, που τα κηρύγματα του Ιησού συνήθως ερμηνεύονται υπό μια ευρεία συμπονετική έννοια ενθαρρύνοντας προσωπική ελεημοσύνη προς τους οφειλέτες χρεών και γενικά των πτωχών. Είναι εμφανής η διστακτικότητα των μελετητών στην ερμηνευτική απόδοση της Αγίας Γραφής, καθώς αποφεύγουν να εστιάσουν στην ολιγαρχία των πιστωτών που ο Ιησούς Χριστός δριμύτατα κατηγόρησε ως υπαίτιους για την εμβάθυνση της φτώχειας της εποχής. Μάλιστα, οργισθείς, « εισήλθεν ο Ιησούς εις τον ναόν του Θεού και εξεδίωξε από τας αυλάς του ιερού, τους πωλώντας και αγοράζοντας, ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών… Και λέει εις αυτούς· ‘είναι γραμμένο εις την Αγίαν Γραφήν: ο οίκος μου να ονομασθή οίκος προσευχής, αλλά εσείς τον εκάματε, με την αισχροκέρδειαν και την απληστίαν σας, σπήλαιον ληστών’». Κατά Ματθαίον, ΚΑ’ 12-13

  • Ο Σπύρος Λαβδιώτης είναι πρώην Οικονομικός Αναλυτής της Τράπεζας του Καναδά. Το άρθρο δημοσιεύθηκε σήμερα στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού New Economy. Ευχαριστούμε τον κ. Λαβδιώτη, που είχε την καλοσύνη να μας επιτρέψει τη δημοσίευση του άρθρου του.
  • ΦΩΤΟ: “Η εκδίωξη των εμπόρων από το Ναό” του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου (El Greco). 

Όχι στη συρρίκνωση των Θρησκευτικών

Όχι στη συρρίκνωση των Θρησκευτικών

Επιστολή διαμαρτυρίας για τη συρρίκνωση του μαθήματος των Θρησκευτικών στις Ε’ και ΣΤ’ τάξεις του Δημοτικού Σχολείου  από δύο σε μία ώρα την εβδομάδα απέστειλε στην Υπουργό Παιδείας ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος “Καιρός” στις 23 Απριλίου. Η περικοπή του μαθήματος αποτελεί και τυπική επικύρωση πρακτικής που είχε υιοθετηθεί από τριετίας, με πρόσχημα την οικονομική κρίση. Η τότε Κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι το μέτρο ήταν προσωρινό. Η τωρινή αποδείχτηκε πιο “τολμηρή” και επισημοποίησε την περικοπή του μαθήματος. Και πώς να μην είναι, αφού παρά τα απανωτά χτυπήματα, η πλειοψηφία του θρησκευόμενου κόσμου αντιδρά παθητικά…ως “σκεύη Κεραμέως”…. 

Η επιστολή έχει ως εξής:

  
Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ,
Χριστός Ανέστη, χρόνια πολλά! Από τον «Δικτυακό Τόπο Διαβουλεύσεων» του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων πληροφορηθήκαμε για το σχέδιο νόμου με τίτλο «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις» (http://www.opengov.gr/ypepth/?p=5133), το οποίο έχει τεθεί σε διαπραγμάτευση. Στο Άρθρο 03 με τίτλο «Κατανομή χρόνου ανά διδακτικό αντικείμενο στα Δημοτικά Σχολεία» του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου διαβάσαμε με έκπληξη ότι η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών ορίζεται μία (01) ώρα στην Ε΄ και μία (01) ώρα στην ΣΤ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «Καιρός», στον οποίο μετέχουν εκπαιδευτικοί του μαθήματος των Θρησκευτικών στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, εκφράζει τη διαφωνία του προς τον παραπάνω σχεδιασμό και ταυτόχρονα την έντονη διαμαρτυρία του για τη συνεχιζόμενη συρρίκνωση του μαθήματος των Θρησκευτικών. Υπενθυμίζουμε ότι το μάθημα των Θρησκευτικών διδασκόταν πάντοτε επί δίωρο στην Γ΄, Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού. Η περικοπή της διδασκαλίας του στην Ε΄ και στην ΣΤ΄ τάξη, από μία (01) ώρα αντίστοιχα, ξεκίνησε προ τριετίας, με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης, παρά το ότι το ισχύον τότε Πρόγραμμα Σπουδών και οι διδακτικές οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας για το μάθημα των Θρησκευτικών όριζαν τη διδασκαλία του μαθήματος για δύο (02) ώρες την εβδομάδα και μάλιστα σε συνεχόμενο δίωρο. Όταν διαμαρτυρηθήκαμε προς το Υπουργείο για την περικοπή, δόθηκαν άτυπες διαβεβαιώσεις ότι πρόκειται για ένα προσωρινό μέτρο λόγω της οικονομικής κρίσης. Σήμερα, διαπιστώνουμε ότι το προσωρινό μέτρο τείνει να παγιωθεί. Επισημαίνουμε ότι όλα τα προγενέστερα Προγράμματα Σπουδών προέβλεπαν δίωρη διδασκαλία του μαθήματος. Το ίδιο ορίζεται στο πρόσφατα δημοσιευμένο Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο (Υπουργική Απόφαση 31585/Δ2/4-3-2020, ΦΕΚ Β΄ 698), το οποίο αναμένεται, όπως έχει ανακοινωθεί, να εφαρμοστεί από τον προσεχή Σεπτέμβριο. Συγκεκριμένα, στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών αναφέρεται: «Στην
υποχρεωτική Εκπαίδευση (Δημοτικό-Γυμνάσιο) το μάθημα των Θρησκευτικών περιλαμβάνεται στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα των τάξεων Γ΄, Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού και των τάξεων Α΄, Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου. Διδάσκεται δύο διδακτικές ώρες εβδομαδιαίως στις τάξεις
αυτές. Λαμβάνοντας υπόψη τη διδακτική μεθοδολογία, πάνω στην οποία βασίζεται η διδασκαλία του μαθήματος. Επισημαίνεται ότι τα προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα επιτυγχάνονται, όταν το μάθημα διδάσκεται για κάθε τμήμα σε συνεχόμενο δίωρο κάθε εβδομάδα». Ύστερα από τα παραπάνω είναι εύλογη η απορία μας πώς αιτιολογείται η νέα συρρίκνωση του μαθήματος, εφόσον το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά, το οποίο θεσπίστηκε πρόσφατα από τη σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ορίζει άλλα και μάλιστα όταν το Πρόγραμμα αυτό εκπονήθηκε εκτάκτως λόγω της ανάγκης συμμόρφωσης προς τις Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Από το 1995 μέχρι σήμερα, όλες οι σχετικές Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη
διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών προνοούν ότι το μάθημα διδάσκεται «επί ικανόν αριθμόν ωρών διδασκαλίας εβδομαδιαίως», ώστε το μάθημα να εκπληρώνει τον σκοπό του.
Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ,
Πάγιο αίτημα του Συνδέσμου μας είναι η αναβάθμιση του μαθήματος του Θρησκευτικών, πρωτίστως για παιδαγωγικούς λόγους. Διαφωνούμε με κάθε μέτρο το οποίο υποβαθμίζει τη λειτουργία του μαθήματος. Στην κρίσιμη εποχή που διανύουμε, ο θρησκευτικός
γραμματισμός των μαθητών και των μαθητριών αφορά σε καίριες πτυχές της μαθησιακής συγκρότησής τους στο πλαίσιο των ευρύτερων σκοπών της εκπαίδευσης. Παρακαλούμε να επανεξετάσετε το παραπάνω ζήτημα και να αποκαταστήσετε τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών σε δύο (02) ώρες την εβδομάδα και στις τάξεις Ε΄ και ΣΤ΄ του Δημοτικού, όπως ήταν πάντοτε, για τους παιδαγωγικούς λόγους τους οποίους επικαλείται το Πρόγραμμα Σπουδών και σύμφωνα με την ιστορία και την παιδαγωγική αποστολή του.

Μητροπολίτης Κερκύρας πρός Κεραμέως: Ἡ Κυβέρνηση δέν σεβάστηκε τήν πίστη τοῦ Λαοῦ

Μητροπολίτης Κερκύρας πρός Κεραμέως: Ἡ Κυβέρνηση δέν σεβάστηκε τήν πίστη τοῦ Λαοῦ

Τίς εὐθύνες τῆς Κυβέρνησης γιά τή στοχοποίηση του μυστηρίου τῆς Θείας Κοινωνίας, ἀλλά καί γιά τούς χειρισμούς πού ὁδήγησαν στήν πρωτοφανή διατάραξη καί ματαίωση τῶν ἐκδηλώσεων τιμῆς γιὰ τὸν Ἅγιο Σπυρίδωνα πού γίνονταν ἀδιατάρακτα ἀπό τόν καιρό τῆς Ἑνετοκρατίας, ἀναδεικνύει σέ έπιστολή πρός τήν Ὑπουργό Παιδείας καί Θρησκευμάτων κα Νίκη Κεραμέως, ὁ Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος. Ἡ σημερινή ἐπιστολή ἀπεστάλη σέ ἀπάντηση τῆς ἀπό 16 Ἀπριλίου ἐπιστολής τῆς Ὑπουργοῦ, ἀναφορικά  μέ τίς λιτανεῖες στό Ἱερό προσκύνημα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος. 

Στήν ἐπιστολή του ὁ κ. Νεκτάριος ἀναφέρει τά ἑξῆς:

«Ἄφησα νά περάσουν οἱ παρελθοῦσες ἡμέρες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος, οἱ ὁποῖες εἶναι τό κέντρο τῆς πίστεώς μας, τόσο γιά τούς Ἐπισκόπους καί τούς ἱερεῖς μας, ὅσο καί γιά τόν λαό μας, πρίν σᾶς ἀπαντήσω στήν ἐπιστολή πού εἴχατε-καί τό ἀναγνωρίζω- τήν εὐγένεια νά μοῦ ἀποστείλετε ἀργά τό βράδυ τῆς Μεγάλης Πέμπτης 16 Ἀπριλίου 2020. Σᾶς εὐχαριστῶ κατ’ ἀρχάς πού ἀπαντήσατε, ἔστω καί ἀρνητικά, στό αἴτημά μας πρός τόν πρωθυπουργό τῆς χώρας νά ἐξετάσει τό θέμα τῆς λιτανεύσεως στόν ναό τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος τοῦ Ἐπιταφίου τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος τό Μέγα Σάββατο μέ τόν ἐλάχιστο ἀριθμό πού θά καθιστοῦσε τήν λιτανεία ἀξιοπρεπῆ. Δέν ἱκανοποιήσατε τό αἴτημά μας, μέ ἀποτέλεσμα ἡ λιτανεία νά γίνει περικεκομμένη καί ἐκ περιτροπῆς, μία φορά τό σκήνωμα καί δύο φορές ὁ Ἐπιτάφιος, καί αὐτό μόνο καί μόνο γιά νά μήν διακοπεῖ, ἔστω καί τυπικά, ἡ παράδοση. Τήν εὐθύνη ὅμως γι’αυτήν τήν κατάσταση τήν φέρει ἀκέραια ἡ ἑλληνική κυβέρνηση.

Σᾶς ἐνημερώνω γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι ἡ ἀπό κοινοῦ λιτάνευση τοῦ Ἐπιταφίου καί τοῦ σκηνώματος τοῦ Ἁγίου  Σπυρίδωνος ἦταν ἀπόφαση τῆς Ἐνετικῆς κατοχικῆς διακυβερνήσεως τῆς Κέρκυρας, ἡ ὁποία μετέθεσε τήν λιτανεία τοῦ ἐπιταφίου τοῦ προσκυνήματος τό πρωί τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, γιά νά τήν συνδέσει μέ τήν λιτάνευση τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος, ὥστε νά μήν συγκεντρώνεται ὁ λαός δύο φορές, Μεγάλη Παρασκευή καί Μέγα Σάββατο. Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων, ἐξάλλου, δέν εἶναι ἕνας ἅγιος τοπικός, ἀλλά οἰκουμενικός, παγκόσμιας ἐμβέλειας. Τόν σεβάστηκαν οἱ αἰῶνες. Τόν σεβάστηκαν ἑτερόδοξοι χριστιανοί, ὅπως οἱ Ἐνετοί, οἱ Γάλλοι, οἱ Ἄγγλοι, οι Ἰταλοί. Ἔδωσε δύναμη καί στούς ὁμοδόξους μας Ρώσους, ὅταν κατεῖχαν τά Ἑπτάνησα ἀπό τό 1800 ἕως τό 1807. Τόν σεβάστηκαν ἀκόμη καί οἱ γερμανικές δυνάμεις Κατοχῆς. Ὅλοι ἐπέτρεψαν τήν λιτάνευση τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος καί δέν ἐπικαλέστηκαν κάποιον λόγο γιά νά μή γίνει, πόσο μᾶλλον ὅταν γνώριζαν πώς σέ περιόδους πανδημίας, οἱ Κερκυραῖοι στόν Ἄγιο Σπυρίδωνα ἀπευθύνονταν, εἴτε κατασταλτικῶς γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ἀρρώστειας, εἴτε εὐχαριστιακῶς, μετά τήν λύση δίς τῆς πανδημίας τῆς πανώλους, λοιμώδους ἀσθενίας ἀναλόγου μέ τόν κορωνοϊό.  Γι’ αὐτό καί διεξάγονται οἱ λιτανεῖες τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων καί τοῦ Πρωτοκύριακου τοῦ Νοεμβρίου. Μπορεῖ γιά τήν ἐποχή μας νά προηγεῖται ἡ ἰατρική καί ἡ γνώμη τῶν εἰδικῶν, ὅμως γιά ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ λαοῦ μας ἡ πίστη στόν Θεό εἶναι ἐξίσου σημαντικός παράγοντας για τήν ζωή του καί αὐτό ἤθελε καί θέλει ἕναν διακριτικό σεβασμό.

Ἀναφέρετε στήν ἐπιστολή σας ὅτι ζοῦμε πρωτόγνωρα γεγονότα στήν πατρίδα μας καί στόν κόσμο. Δέν τό ἀμφισβήτησε κανείς αὐτό, ὅπως ἐπίσης καί τίς πολλές προσπάθειες πού ἡ κυβέρνηση τῆς χώρας μας ἔκανε γιά νά μήν πληγεῖ ὁ λαός μας καί χαθοῦν ἀνθρώπινες ζωές. Λυπούμαστε πού ἔχουν πεθάνει ἄνθρωποι, παρά τά μέτρα, κάτι πού δείχνει ὅτι ἡ ἰατρική ἐπιστήμη, τήν ὁποία γιά μᾶς δημιούργησε ὁ Θεός Λόγος, ἡ ὄντως Σοφία καί Ἐπιστήμη, δέν εἶναι παντοδύναμη. Μέ σεβασμό σταθήκαμε ἔναντι τῶν μέτρων τῆς πολιτείας. Συστήσαμε ἄμεσα δι’ ἐγκυκλίου μας, τήν ὁποία ἐπισυνάπτουμε, τήν τήρηση ὅλων τῶν μέτρων καί προτρέψαμε τόν λαό μας νά μείνει κατ’ οἶκον, ἰδιαίτατα τίς εὐπαθεῖς ὁμάδες, ἡλικιωμένους καί μέ ὑποκείμενα νοσήματα καί ὅσους παρουσίαζαν συμπτώματα ὕποπτα. Δέν μποροῦμε ὅμως νά μήν ἐπισημάνουμε τήν ἔλλειψη, καί συχνά καί τήν ἀπουσία σεβασμοῦ ἔναντι αὐτῆς τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἐκκλησίας γενικά, ὅπως καί τοῦ πιστοῦ λαοῦ μας, στήν προσπάθεια τῆς κυβερνήσεως, ἀπό μεγάλη μερίδα τῶν ΜΜΕ, τηλεοπτικῶν καί διαδικτυακῶν. Ἀσκήθηκε τεράστια πίεση στό ζήτημα τῆς θείας κοινωνίας, τό ὁποῖο γιά τήν δογματική μας παράδοση εἶναι σωστικό καί ὑποχρεωτικό γιά ὅσους θέλουν νά εἶναι πιστοί, καί αὐτή ἡ πίεση δέν ἔτυχε, τουλάχιστον ὅσο ἔχω παρακολουθήσει, οὐδέποτε τῆς ἀποδοκιμασίας τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καί πάντως ὄχι ἀπό ἐσᾶς, ὡς καθ’ ὕλην ἁρμόδια γιά τά θέματα τῶν θρησκευμάτων.

Δέν ἀντιληφθήκατε, δέν ὑπολογίσατε τόν διχασμό ἀνάμεσα στόν λαό μας; Δέν αἰσθανθήκατε ὅτι ἀφήνοντας τούς πιστούς χριστιανούς ἀνυπεράσπιστους στό bullying οὐσιαστικά τό ὁποῖο  ὑπέστησαν διότι ἤθελαν νά κοινωνοῦν, τούς ὁδηγήσατε σέ μία μορφή κοινωνικῆς περιθωριοποίησης; Σημειωτέον ὅτι καί οἱ πιστοί χριστιανοί εἶναι πολίτες τῆς χώρας, ἔχουν ὅλα τά δικαιώματα πού ἔχουν καί ὅσοι δέν πιστεύουν, καί θά ἔλεγα ὅτι ἀπό παράδοση ἔχουν μία μεγάλη εὐαισθησία πατριωτική καί θρησκευτική.

            Ὁ λαλίστατος κ. Ὑφυπουργός Προστασίας τοῦ Πολίτη, ὁ ὁποῖος φαίνεται, κατά δήλωσή του, ὅτι γνωρίζει ποιός εἶναι περισσότερο πιστός καί ποιός ὄχι, παρήγγειλε καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ἁρμοδιοτήτων του, ἀσκώντας πίεση στόν Ὑπουργό τῆς Δικαιοσύνης, δίωξη κατ’ ἐμοῦ καί ἐναντίον ἑνός, ἀπό ὅσο πληροφορήθηκα, εὐλαβεστάτου ἱερέως στήν Ἀθήνα, διότι τολμήσαμε νά μεταδώσουμε τήν θεία κοινωνία. Μάλιστα, στήν δική μου περίπτωση ἡ μετάδοση ἔγινε ἐντός τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί ἐντός τῆς θείας λειτουργίας, ὅπως ἀκριβῶς προβλέπει ἡ ἐκκλησιαστική μας τάξη. Εἶστε Ὑπουργός καί Θρησκευμάτων. Γνωρίζετε ὅτι ὅταν τελεῖται Θεία Λειτουργία, δίδεται καί ἡ Θεία Κοινωνία. Θά μπορούσατε νά ἐνημερώσετε τόν συνάδελφό σας ὑφυπουργό, ὁ ὁποῖος φάνηκε νά τό ἀγνοεῖ.

Ποινικοποιήθηκε λοιπόν ἡ μετάδοση τῆς θείας κοινωνίας. Ποινικοποιήθηκε ὁ Χριστός. Ποινικοποιήθηκε ἡ πεμπτουσία τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη καί συνταγματικά μέ τήν ζωή τοῦ λαοῦ μας καί καλύπτεται ὡς δικαίωμα θρησκευτικῆς λατρείας τόσο ἀπό τό Σύνταγμα τῆς χώρας μας ὅσο καί ἀπό τίς διεθνεῖς συμβάσεις ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.  Νομίζω ὅτι εἶναι καιρός νά ἀνανήψουμε.

Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νά ἀναφερθῶ καί στό ὑπεράριθμον, καί γιά τό ὁποῖο ἐπίσης  ὁ κ. ‘Υφυπουργός Προστασίας τοῦ Πολίτη ἔδωσε ἀναρμοδίως τηλεοπτική παραγγελία νά ἀσκηθεῖ δίωξή μας. Σᾶς ἐνημερώνω ὅτι εἶχα προσκαλέσει τόν Ἀστυνομικό Διευθυντή τοῦ τόπου μας τήν Παρασκευή 10 Ἀπριλίου 2020 καί τοῦ εἶχα πεῖ ὅτι γιά νά γίνει ἡ λιτανεία χρειάζονταν οἱ τέσσερις ἱερεῖς πού θά σήκωναν τό σκήνωμα, ἕνας πού θά ἔφερε τήν δεξιά χεῖρα τοῦ Ἁγίου καί ἕνας τό ἱερό εὐαγγέλιο, ὁ πρωτοσύγκελλος ὡς τελετάρχης, ἕνας λαϊκός νά φέρει τόν σταυρό ὡς ἐπικεφαλῆς τῆς λιτανείας, ὁ Μητροπολίτης καί οἱ διάκονοί του, ὅπως καί οἱ νεωκόροι, γιά νά φέρουν τά βάθρα ὅπου στέκεται τό ἱερό σκήνωμα, ὥστε νά γίνουν οἱ δεήσεις, ἐνῶ στό καμπαναριό τοῦ προσκυνήματος, ἐκτός τοῦ κυρίως χώρου τοῦ ἱεροῦ ναοῦ, θά ἀνέβαιναν οἱ καμπανάδες. Στήν θεία λειτουργία συμμετεῖχαν μόνο δύο ἱερεῖς καί οἱ ἱεροψάλτες τοῦ προσκυνήματος, ἐνῶ διακόνησαν καί οἱ νεωκόροι. Στήν λιτάνευση τοῦ ἱεροῦ σκηνώματος προσῆλθε ἡ Δήμαρχος Κέρκυρας καί ὁ πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, καθότι ἡ λιτανεία γίνεται μέ τήν τελική εὐθύνη τοῦ Δήμου Κεντρικῆς Κέρκυρας, ὅπως εἶναι ἡ τοπική μας ἰδιαιτερότητα ἀπό τά χρόνια τῆς Ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου μέ τήν Ἑλλάδα.  Αὐτό ἦταν τό μέγα σκάνδαλο. Ἡ παρουσία τῆς Δημάρχου πού ἐκπροσωποῦσε ἐκ τῆς ἰδιότητός της τόν κερκυραϊκό λαό. Στόν ναό, ὅπως διαπίστωσα, εἶχαν εἰσέλθει τά τηλεοπτικά συνεργεῖα τῶν δύο καναλιῶν τοῦ νησιοῦ μας. Δέν θά μποροῦσα, ὄντας λειτουργός, νά ἐλέγξω τόν ἀριθμό τῶν τεχνικῶν πού τά συνεργεῖα εἶχαν, διακόπτοντας τήν θεία λειτουργία, οὔτε μποροῦσα ἐκ τῆς θέσεώς μου νά βγάλω κάποιον ἔξω ἀπό τον ναό. Αὐτό εἶναι ὑπόθεση ἄλλων.

Συνελήφθην λοιπόν τήν ἑπόμενη ἡμέρα καί ὁδηγήθηκα στόν εἰσαγγελέα, ὑφιστάμενος ὡς Μητροπολίτης Κερκύρας, καί στό πρόσωπό μου καί ὁ πιστός λαός, τοῦ ὁποίου τῇ χάριτι τοῦ Παναγίου Πνεύματος τυγχάνω Ποιμενάρχης αὐτοῦ, διασυρμό πανελλαδικῶς τῇ ἐμμέσῳ προτροπῇ τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ. Τιμή μου νά ὑφίσταμαι τέτοια συμπεριφορά, τιμή μου, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, νά ἀκολουθῶ τόν δρόμο τοῦ Χριστοῦ μας ἀντίστοιχες ἡμέρες. Εὐχαριστῶ τόν Θεό, διότι ἐπέτρεψε νά ἀποκαλυφθοῦν οἱ διαλογισμοί ὅλων. Τά ὑπόλοιπα θά τά λύσει ἡ δικαιοσύνη.

Μετ’ ἐκπλήξεως βέβαια, διαπίστωσα τίς ἑπόμενες ἡμέρες, ὅτι στόν Μητροπολιτικό Ναό Ἀθηνῶν, Μεγάλη Πέμπτη βράδυ, Μεγάλη Παρασκευή  καί Ἀνάσταση, ὁ ἀριθμός τῶν συμμετεχόντων στίς ἱερές ἀκολουθίες ἦτο ἀνάλογος ἤ καί μεγαλύτερος τῆς συμμετοχῆς στήν ἐντός τοῦ ναοῦ, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν γιά τόν λαό, λιτανεία τήν Κυριακή τῶν Βαΐων στήν Κέρκυρα. Δύο μέτρα καί δύο σταθμά. Φαίνεται ὅμως ὅτι ὅσοι σᾶς εἶναι γενικῶς εὐχάριστοι, ἀπολαμβάνουν προνομίων. Αὐτά διότι μοῦ ἐγράψατε περί τυχόν πικρίας πού ἔχω.

Ἡ πικρία μου, κυρία Ὑπουργέ, δέν εἶναι γιά τόν λαό τῆς Κέρκυρας. Τό ἀντίθετο θά ἔλεγα. Οἱ ἐκδηλώσεις τῶν ἀνθρώπων καί ἰδιαίτερα τῶν πιστῶν γιά τήν στάση μου ὑπῆρξαν συγκινητικές. Τόν λαό μου τόν ἀγαπῶ καί μέ ἀγαπᾶ. Ἡ πικρία μου εἶναι ἔκφραση τῆς πικρίας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ ἔναντι τῆς κυβερνήσεώς του, ἡ ὁποία δέν σεβάστηκε τήν πίστη του. Δέν τόν ἐμπιστεύθηκε ὅτι θά μποροῦσε νά τηρήσει τά μέτρα πού ἡ πολιτεία ὁρίζει γιά τήν προμήθεια τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἀναμένοντας νά προσκυνήσει τόν Τίμιο Σταυρό, τόν Ἐπιτάφιο τοῦ Κυρίου, νἀ κοινωνήσει ὄχι τήν ὥρα τῆς ἱερᾶς ἀκολουθίας, ἀλλά κατ’ οἰκονομίαν, μετά. Τό λέω αὐτό γιατί μοῦ γράφετε γιά τήν «οἰκονομία» τῆς Ἑκκλησίας. Ἐκεῖ ἔπρεπε νά ἀσκηθεῖ οἰκονομία καί ὄχι στήν ἀποστέρηση τῆς θείας κοινωνίας ἤ τῆς προσκυνήσεως τοῦ Ἐσταυρωμένου καί τοῦ Ἐπιταφίου. Πικρία διότι δέν τοῦ ἐπετράπη νά προσκυνήσει τό λείψανο τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, τό ὁποῖο μέχρι τήν Τρίτη τοῦ Πάσχα μένει στήν θύρα ἐντός τοῦ ναοῦ ὄρθιο. Πικρία διότι ἡ ἀστυνομοκρατούμενη διοίκηση τῆς χώρας σφράγισε τίς πόρτες τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος, ὡσάν νέα κουστωδία πού φυλάττει τόν τάφο τοῦ Χριστοῦ. Πικρία διότι πλῆθος κόσμου συμμετεῖχε χωρίς καμία προφύλαξη καί μέ τἠν ἀνοχή τῆς ἀστυνομίας στήν ρίψη τῶν μπότηδων τό Μέγα Σάββατο, στήν παρακολούθηση τῶν ἠχογραφημένων προβῶν τῶν Φιλαρμονικῶν τῆς Κέρκυρας (οὐδόλως μέ ἐνοχλεῖ αὐτό, τά δύο μέτρα καί δύο σταθμά μέ ἐνοχλοῦν) καί μάλιστα μέ τήν χρήση μεγαφώνων πού κατά τά ἄλλα ἀπαγορεύτηκαν στούς ναούς καί μόνο, πικρία διά τήν ἀπουσία ἐμπιστοσύνης στήν Ἐκκλησία νά τηρήσει μέτρα τά ὁποῖα θά ἐπέτρεπαν στούς πιστούς νά μήν αἰσθάνονται ἐν διωγμῷ.

Θλίβομαι λοιπόν καί σᾶς θεωρῶ καί ἐσᾶς, ὡς τήν καθ’ ὕλην διά τά θρησκεύματα Ὑπουργό, ὑπεύθυνη.

Παρεμπιπτόντως, οἱ θέσεις σας γιά τήν «οἰκονομία», ὅπως ἀναφέρεσθε στήν ἀπό 16ης Ἀπριλίου ἐπιστολή σας,  ἀντανακλοῦν τίς ἀπόψεις τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου στήν γνωστή συνέντευξή του στόν Antenna, οἱ ὁποῖες ὅμως θέσεις ἀποδεικνύεται ὅτι δέν εἶναι σωστές, ὅπως τεκμηριώνει μέ πλῆθος ἐπιχειρημάτων πού δέν βρῆκαν ἀντίθετη ἀπάντηση σέ δύο σχετικά ἄρθρα του ὁ καθηγητής (ἐπ.) τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Κυριάκος Κυριαζόπουλος, ἐνῶ τό θέμα τῆς συνταγματικότητας τῶν μέτρων σχετικά μέ τήν ἀπαγόρευση τῆς θρησκευτικῆς λατρείας καί πάλι δείχνει ἰδιαίτερα προβληματικό, ὅπως ὁ ἴδιος καθηγητής ἔδειξε ξεκάθαρα σέ ἄλλα τρία ἄρθρα του.

Τέλος, ἐπειδή ἀναφερθήκατε στήν Ἱερά Σύνοδο καί τόν Μακαριώτατο θέλω νά σᾶς πῶ ὅτι αὐτό τό διάστημα ἔχουμε κατάλυση τοῦ συνοδικοῦ συστήματος. Στήν ἀπόφαση ἡ ὁποία ἐλήφθη τήν 1η Ἀπριλίου στήν συνεδρίαση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί στήν  ἐγκύκλιο πού μᾶς ἀπεστάλη μᾶς ἐνημέρωναν ὅτι οἱ ναοί θά εἶναι ἀνοιχτοί καθημερινά ἀπό τίς 11 τό πρωί ἕως τήν 1 τό μεσημέρι καί τήν Μεγάλη Παρασκευή ἀπό τήν 1 τό μεσημέρι ἕως τίς 5 τό ἀπόγευμα. Ὁ ἐκπρόσωπος τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, μέ τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ Μακαριωτάτου, ὅπως ὁ ἴδιος ἐδήλωσε, χωρίς νά ἔχει τέτοιο δικαίωμα, καθώς θά ἔπρεπε νά ὑπάρξει νέα συνεδρίαση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, ἀκύρωσε αὐτήν τήν συνοδική ἀπόφαση καί ἔδωσε τήν δυνατότητα νά ὀνειδισθεῖ  κλῆρος καί λαός γιά τήν πίστη του. Αὐτό μπορεῖ νά σᾶς διευκόλυνε, διότι ὁλοφάνερα εἴχατε χαράξει τήν γραμμή σας. Ἡ Ἐκκλησία  τῆς Ἑλλάδος ὅμως ἐτρώθη καί αὐτό δέν νομίζω ὅτι πρέπει νά μείνει χωρίς θεραπεία.

Ἐμεῖς παραμένουμε πιστοί στόν ἀληθινό Θεό καί ἕτοιμοι νά συνεργαστοῦμε μέ τήν Πολιτεία, στά πλαίσια ὅμως τῶν διακριτῶν ρόλων, τά ὅρια τῶν ὁποίων, κατά τή γνώμη μας, παραβιάστηκαν ἐμφανῶς ἐξαιτίας τῆς ἀντισυνταγματικῆς ἀναμείξεως τῆς Πολιτείας στά θέματα ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητας τῆς Ἐκκλησίας. Ὑποθέτω ὅτι θά μᾶς ζητηθεῖ ἀπό τήν ἑλληνική κυβέρνηση νά βοηθήσουμε κατά τήν ἀλλαγή περιεχομένου τῆς κρίσεως, μετά τήν ἔξοδό μας ἀπό τό ἰατρικό μέρος της καί τήν φανέρωση τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν της. Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε στάθηκε κοντά στόν ἄνθρωπο. Δέν μποροῦμε ὅμως νά ἀδιαφορήσουμε γιά ὅσα ἔγιναν.

Εὔχομαι νά βγοῦμε ὅλοι μας σοφότεροι, κι ἐσεῖς κι ἐμεῖς! Χριστός Ἀνέστη!»

Παν. Λαφαζάνης: Με διώξεις πληρώνει τον αγώνα για “αναστάσιμη ανατροπή”

Παν. Λαφαζάνης: Με διώξεις πληρώνει τον αγώνα για “αναστάσιμη ανατροπή”

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, διευθυντής της ιστοσελίδας “ΙΣΚΡΑ” και πρώην επικεφαλής της “Λαϊκής Ενότητας” , σε μήνυμά του τονίζει ότι στις παρούσες περιστάσεις, η χώρα έχει ανάγκη “αναστάσιμη ανατροπή” , διότι “ Χάρη στην ελπίδα, το χαμόγελο, την αισιοδοξία, τη σκληρή δουλειά, την αποφασιστικότητα και τον αγώνα στις πολύ δύσκολες ώρες, επιβίωσε και αναγεννήθηκε αυτός ο τόπος. Και επιβίωσε ο λαός μας, γιατί χάρη σε αυτές τις αρετές που επεδείκνυε, ενώνονταν εκεί που θεωρούνταν όλα σκοτεινά και χαμένα και προχωρούσε σε μεγάλες ανατροπές. Αυτήν την αναστάσιμη ανατροπή χρειαζόμαστε ως χώρα και αυτήν την περίοδο. Iδιαίτερα αυτήν την περίοδο!” Και εύχεται “Καλή Ανάσταση εφ’  όλης της ύλης”.

Οι παραπάνω αναστάσιμες ευχές της “ΙΣΚΡΑ” έρχονται, αφού ο κ. Λαφαζάνης ήδη είχε κληθεί τη Μεγάλη Πέμπτη (!!), σε περίοδο που τα πάντα υπολειτουργούν, να απολογηθεί εκ νέου στο  “Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος” της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, το οποίο αρνείται να νομιμοποιήσει και για αυτό δεν προσήλθε να απολογηθεί, σύμφωνα με την κλήση που του απεστάλη.

Για την κινητοποίηση κατά των πλειστηριασμών επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το Νοέμβριο του 2017, οι άλλοι συγκατηγορούμενοι του Παναγιώτη Λαφαζάνη είναι, σύμφωνα με τις πληροφορίες της ιστοσελίδας οι:

  1. Ανδρέας Αλεξόπουλος
  2. Μαρία Αφοξενίδου
  3. Γιάννης Δαμουλής
  4. Γιάννης Δημητρόπουλος
  5. Ελένη Κιουμουρτζή
  6. Δημήτρης Κουμανιάς
  7. Στάθης Λεουτσάκος
  8. Αποστόλης Μπούρας
  9. Μαρία Παπαδοπούλου
  10. Λεωνίδας Παπαδόπουλος
  11. Τάσος Ρίζος
  12. Δημήτρης Φωτίου

Η Χ.Δ. και η “Χ” συμπαρίστανται στους διωκομένους αγωνιστές του Κινήματος κατά των Πλειστηριασμών και ζητούν την άμεση παύση της δίωξής τους.

Σύμφωνα με πάγια θέση της Χ.Δ., όπως διατυπώθηκε στο 9ο Συνέδριό της του Φεβρουαρίου 2019,

“. Ἡ γενίκευση καὶ διευκόλυνση τῶν πλειστηριασμῶν συνδέεται μὲ τὴν «ἐπιτήρηση» τῆς Χώρας. Ἐξυπηρετεί τὸ σχέδιο τῶν Δανειστῶν νὰ ἀποστερήσουν τούς Ἕλληνες ἀπό τὴν κατοικία τους καὶ τὴν ἀνεξαρτησία ποὺ αὐτή προσφέρει, καθιστώντας τους ἀπόκληρους καὶ ἐξαρτημένους στὸν ἴδιο τους τὸν Τόπο. Στὶς περιστάσεις ποὺ περνᾶμε, ἐπιβάλλεται μία γενικευμένη σεισάχθεια, μὲ ἐπίκεντρο τὴν προστασία τῆς πρώτης κατοικίας, καὶ κούρεμα τῶν ἀνατοκισμῶν καὶ τῶν ἐπιτοκίων, ὥστε νὰ δοθεῖ ἡ δυνατότητα σὲ ὅσο περισσότερους μποροῦν νὰ ἀποδώσουν τὶς χορηγήσεις ποὺ ἔλαβαν. Νὰ ἐπικεντρωθοῦν οἱ ἐλεγκτικοί μηχανισμοί στὴν ἀποζημίωση Δημοσίου καὶ Τραπεζῶν ἀπό τοὺς μεγαλοοφειλέτες, ποὺ ἔλαβαν θαλασσοδάνεια ἑκατομμυρίων, ἐμφανίζονται πτωχευμένοι καὶ ταυτόχρονα διατηροῦν τεράστιες περιουσίες στὸ ἐξωτερικό.”

Το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, με αφορμή την κλήση σε απολογία του Παναγιώτη Λαφαζάνη ανήμερα Μεγάλη Πέμπτη από το «“Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος» της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Η Χ.Δ. συμπαρίσταται στον Παναγιώτη Λαφαζάνη και σε όλους τους διωκομένους αγωνιστές του Κινήματος κατά των πλειστηριασμών και ζητεί την άμεση παύση κάθε δίωξής τους, για τη συμμετοχή στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά των πλειστηριασμών.
Σύμφωνα με πάγια θέση της Χ.Δ., όπως διατυπώθηκε στο 9ο Συνέδριό της του Φεβρουαρίου 2019, «Ἡ γενίκευση καὶ διευκόλυνση τῶν πλειστηριασμῶν συνδέεται μὲ τὴν «ἐπιτήρηση» τῆς Χώρας. Ἐξυπηρετεῖ τὸ σχέδιο τῶν Δανειστῶν νὰ ἀποστερήσουν τούς Ἕλληνες ἀπό τὴν κατοικία τους καὶ τὴν ἀνεξαρτησία ποὺ αὐτή προσφέρει, καθιστώντας τους ἀπόκληρους καὶ ἐξαρτημένους στὸν ἴδιο
τους τὸν Τόπο.»
Καταδικάζουμε την επιχειρούμενη ποινικοποίηση των δίκαιων πολιτικών αγώνων κατά των πλειστηριασμών, οι οποίοι πλήττουν τους πολίτες-θύματα της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, που όχι μόνο δεν λαμβάνουν την αυξημένη προστασία που επιβάλλουν οι περιστάσεις, αλλά στερούνται και αυτή την ελάχιστη που ίσχυε μέχρι τώρα, με τους ανάλγητους «Θεσμούς» να αρνούνται ακόμη και μέσω πανδημίας, ολιγόμηνη παράταση του καθεστώτος προστασίας που λήγει στις 30 Απριλίου.

Τίθεται, επιπλέον, το ερώτημα, ποια σχέση έχουν οι πλειστηριασμοί με την «προστασία του δημοκρατικού πολιτεύματος», ώστε να πρέπει να επιληφθεί ειδικό τμήμα της Αστυνομίας για την προστασία τους. Η απάντηση είναι απλή: όπως τα θεοκρατικά καθεστώτα τύπου Ιράν διαθέτουν ειδική «θρησκευτική αστυνομία» για θρησκευτικά αδικήματα, το ίδιο συμβαίνει και για το νεοφιλελεύθερο «Ιερατείο» της Ευρωζώνης, για το οποίο η χρηματοδότηση των Τραπεζών είναι υπέρτατη αξία και η όποια προστασία των δανειοληπτών είναι «έγκλημα καθοσιώσεως» και «ιεροσυλία» που πλήττει τα «άγια των αγίων» του Νεοφιλελευθερισμού και της Τραπεζοκρατίας.
Αθήνα 22 Απριλίου 2020 Από το Γραφείο Τύπου

ΦΩΤΟ:  “Ίσκρα” 

 

Εκκλησία και αντίσταση

Εκκλησία και αντίσταση

«Εκκλησία και αντίσταση: Ο λαός του θεού στην πρώτη γραμμή στους αγώνες για Ελευθερία, Δικαιοσύνη και Δημοκρατία» ήταν το θέμα της εκδήλωσης που διοργάνωσε το κίνημα της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» με αφορμή την 46η επέτειο από την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου κατά της δικτατορίας 1967-1974. 

Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής, 17 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 11.30 π.μ. στο Δημοτικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» στο Κερατσίνι της Ν. Αττικής, σημείωσε μεγάλη επιτυχία καθώς υπήρξε μεγάλη συμμετοχή κοινού, αναπτύχθηκαν λίαν ενδιαφέρουσες, εμπεριστατωμένες ομιλίες ιστορικού περιεχομένου που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων, ακολούθησε πλούσιος διάλογος ενώ η όλη εκδήλωση συνδυάσθηκε με ένα όμορφο μουσικό πρόγραμμα. Τα θέματα που αναπτύχθηκαν είναι ιδιαίτερα επίκαιρα στη σημερινή μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου 1967.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την ομιλία του δικηγόρου, Προέδρου του κινήματος «Χριστιανική Δημοκρατία» Γιάννη Ζερβού, ο οποίος εστίασε στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944 παρουσιάζοντας την αντιστασιακή δράση που εκδηλώθηκε εναντίον των ιταλών και γερμανών κατακτητών από ιεράρχες της εποχής, όπως οι Μητροπολίτες Ηλίας Αντώνιος (Πολίτης), Κοζάνης Ιωακείμ (Αποστολίδης), Σάμου Ειρηναίος (Παπαμιχαήλ), Χαλκίδος Γρηγόριος (Πλειαθός), Χίου Ιωακείμ (Στρουμπής), οι οποίοι έδρασαν σε συνεργασία με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), καθώς και κληρικών όπως ο τότε αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Τίκας, ο από Άρτης, εν συνεχεία Ιωαννίνων και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών (1974 – 1998) ο οποίος οργανώθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (Ε.Δ.Ε.Σ.) υπό τον στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα, ο ηγούμενος της Μονής Αγάθωνος της Υπάτης, αρχιμανδρίτης π. Γερμανός Δημάκης (παπα – «Ανυπόμονος») ο οποίος συμμετείχε στις υπό τον Αρη Βελουχιώτη ανταρτικές ομάδες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ.), κ.α.

Δεύτερος ομιλητής ήταν ο θεολόγος καθηγητής και συγγραφέας, Δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Α.Π.Θ. Χάρης Ανδρεόπουλος ο οποίος αναφέρθηκε στην περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών 1967-1974 και στις απροκάλυπτες παρεμβάσεις της στα εσωτερικά της Εκκλησίας, παρεμβάσεις οι οποίες, όπως τόνισε ο ομιλητής, αποσκοπούσαν στον έλεγχο της εκκλησιαστικής διοίκησης προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ιδεολογικο – πολιτικές σκοπιμότητες του δικτατορικού καθεστώτος. Η πλειονότητα των τότε αρχιερέων, επεσήμανε ο ομιλητής, όχι μόνο δεν στάθηκε στο ύψος του ορθοδόξου χριστιανού ποιμένα, αλλά βρέθηκαν και αρκετοί «πρόθυμοι» που συνέπραξαν με τη δικτατορία. Ευτυχώς, όμως, υπογράμμισε, υπήρξαν και τιμητικές εξαιρέσεις, ελάχιστες έστω, και γι΄ αυτό αξιομνημόνευτες, όπως αυτές του τότε Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β΄ (Χατζησταύρου) ο οποίος αρνήθηκε να παραιτηθεί, όπως του ζητήθηκε επειδή δεν ήταν αρεστός, με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί με νομοθετική μεθόδευση (δια της θεσπίσεως ορίου ηλικίας) και ν΄ αντικατασταθεί από τον πρωθιερέα των Ανακτόρων, αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Κοτσώνη, ο οποίος θ΄ αναδειχθεί νέος Αρχιεπίσκοπος όχι από την (65μελή) Ιεραρχία, αλλά από διορισμένη 8μελή «Αριστίνδην» Σύνοδο. Επίσης αναφέρθηκε στις περιπτώσεις των Μητροπολιτών Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου (Νικολάου) και του Φλωρίνης Αυγουστίνου (Καντιώτη) οι οποίοι με τις δικαστικές προσφυγές τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας αποδόμησαν και εν τέλει κατεκρήμνισαν το «σύστημα Ιερωνύμου» (Κοτσώνη), καθώς και των Μητροπολιτών Πειραιώς Χρυσοστόμου (Ταβλαδωράκη), Κορίνθου Παντελεήμονος (Καρανικόλα), Κίτρους Βαρνάβα (Τζωρτζάτου), Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Γεωργίου (Πάτση) και του τότε Ανδρούσης και νυν Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου (Γιαννουλάτου), οι οποίοι υπερασπίσθηκαν την κανονική τάξη και στάθηκαν στο πλευρό του δοκιμαζόμενου λαού.

Εν συνεχεία ο θεολόγος καθηγητής Κλήμης Πυρουνάκης , γιός του αείμνηστου αγωνιστή ιερέα παπα – Γιώργη Πυρουνάκη, αναφέρθηκε στις διώξεις που είχε υποστεί ο πατέρας του από το δικτατορικό καθεστώς λόγω της αντίθεσής του στη χειραγώγηση που αυτό ήθελε να επιβάλλει στην Εκκλησία. Εξιστόρησε σκηνές από τις σκληρές ανακρίσεις που είχε υποστεί ο παπα – Γιώργης στην τότε ΕΣΑ («Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία») προκειμένου «να σταματήσει τα κηρύγματά του περί ελευθερίας και να περιορισθεί στα εκκλησιαστικά», μαρτυρίες για τις απειλές που είχε δεχθεί για τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του, για τα εμπόδια που του δημιουργούσε η Ασφάλεια μέχρι και για την επιτέλεση και αυτού του ιερού καθήκοντος της Θείας Λειτουργίας, χωρίς, ωστόσο, όλες αυτές οι διώξεις να κάμψουν το φρόνημα του παπα– Γιώργη ο οποίος συνέχισε να οργανώνει συζητήσεις στηλιτεύοντας το ανελεύθερο καθεστώς.

Τέλος, ο θεολόγος καθηγητής, συγγραφέας και πρώην Σχολικός Σύμβουλος Ανδρέας Αργυρόπουλος έκανε ιδιαίτερη μνεία στους αγώνες της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» και του Προέδρου της Νίκου Ψαρουδάκη εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος και της τότε δοτής (διορισμένης) – και γι΄ αυτό αντικανονικής – εκκλησιαστικής ηγεσίας υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Α’ (Κοτσώνη). Αναφέρθηκε, επίσης, και στην αντίσταση που προέβαλλαν ενάντια στο τυραννικό καθεστώς απλοί κληρικοί, παπάδες που στάθηκαν στο πλευρό του λαού και της αγωνιζόμενης νεολαίας όπως ο π. Γιώργης Πυρουνάκης, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης, ο π. Πέτρος Γαβαλάς στη Κρήτη, οι οποίοι γι΄ αυτό το λόγο διώχθηκαν και βασανίσθηκαν απ΄ το καθεστώς. «Ο αγώνας τους θα΄ πρεπε να καταγραφεί στα σχολικά βιβλία και να διδάσκεται στα σημερινά παιδιά, ως αγώνας ελευθερίας και χριστιανικής ορθοπραξίας», τόνισε ο κ. Αργυρόπουλος. Καταλήγοντας υποστήριξε ότι το όλο θέμα των σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας της περιόδου της Επταετίας (1967-1974) θα πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζεται ως «ταμπού» και κάλεσε τη σημερινή διοίκηση της Εκκλησίας να το συζητήσει ανοικτά και να λάβει επίσημα θέση για τα γενόμενα της περιόδου της δικτατορίας.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ ο πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Χριστοδούλου, εφημέριος του ιερού ναού Αγ. Κωνσταντίνου Πειραιώς ο οποίος και μετέφερε στους παρευρισκομένους τους «αγωνιστικούς χαιρετισμούς» του Σεβασμιωτάτου κ. Σεραφείμ. Σημειώνεται ότι ο π. Χρήστος Χριστοδούλου τον Φεβρουάριο του 1973 ήταν ένας από τους φοιτητές της Θεολογικής Αθηνών και νέος, τότε, κληρικός που βρέθηκε μαζί με τον νυν Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας, τότε (τιτουλάριο) Επίσκοπο Ανδρούσης και καθηγητή της Θεολογικής κ. Αναστάσιο Γιαννουλάτο στην εξέγερση των φοιτητών της Νομικής και μοίρασαν φάρμακα και τρόφιμα στους έγκλειστους φοιτητές.

* Μετά το πέρας των ομιλιών ακολούθησε διάλογος τον οποίο συντόνισε ο επίτιμος Πρόεδρος της Χ.Δ. Mανώλης Μηλιαράκης και η εκδήλωσε έκλεισε μουσικά με πρόγραμμα που επιμελήθηκε ο Γιώργος Μαντζούνης και το οποίο περιελάμβανε αντιστασιακά τραγούδια και μελοποιημένους εκκλησιαστικούς ύμνους.

ΦΩΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΑ: Στο Πάνελ της εκδήλωσης από αριστερά : Ανδρέας Αργυρόπουλος, Κλήμης Πυρουνάκης, Μανώλης Μηλιαράκης, Χάρης Ανδρεόπουλος και Γιάννης Ζερβός  

ΦΩΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΠΆΝΩ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ: Άποψη από το κοινό της εκδηλωσης και ο π. Χρήστος Χριστοδούλου με τους Χάρη Ανδρεόπουλο και Ανδρέα Αργυρόπουλο

Νίκος Ψαρουδάκης: Ἡ ἀναστάσιμη προσευχὴ καὶ τὸ μήνυμα τῆς Γυάρου

Νίκος Ψαρουδάκης: Ἡ ἀναστάσιμη προσευχὴ καὶ τὸ μήνυμα τῆς Γυάρου

Ὁ Νίκος Ψαρουδάκης θυμᾶται μὲ πόση λαχτάρα βίωσε προσωπικὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς Ἀνάστασης τὸ 1974, στὴν ἐξορία του στὴ Γυάρο. Στὸ ἑπόμενο κείμενο, μιλᾶ γιὰ τὴν ἐξορία του ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπιστροφή του.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΓΥΑΡΟΥ

Τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» ἔδιδε κι ἔπαιρνε. Τί χαρούμενα λόγια! Σ’ ὅλα ταὰ πρόσωπα χαρά. Δὲν ἤτανε τώρα ὅπως στὴν ἀρχή. Τώρα ἔβλεπες ἡμεράδα καὶ φῶς. Ἡ Θεία Λειτουργία δὲν εἶναι θέατρο. Εἶναι ζωή. «Ἄγγελοι μετὰ ἀνθρώπων συλλειτουργοῦσιν». ( …)

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶχε γίνει, ἡ φυλακή μας συνεχιζόταν, ἡ «ἀνάσταση» ἡ δική μας ἦταν μιὰ ἐλπίδα. Κι ἡ ἐλπίδα εἶναι τὸ ψωμὶ τοῦ δυστυχισμένου …

Ἄν ἡ Ἱ. Σύνοδος μποροῦσε ν’ ἀκούει ὅσα λέγονταν στὴ Γυάρο, τότε θὰ καταλάβαινε πὼς δὲν θὰ ὑπῆρχε κανένα χαμένο πρόβατο, ἂν πρῶτα δὲν ὑπῆρχε ἕνας χαμένος ποιμένας! ( …)

Δὲν ἤμουνα εὐχαριστημένος μὲ τίποτα. Τὸ μόνο ποὺ μ’ ἐνθουσίαζε καὶ μὲ μεθοῦσε, ἦταν ἡ Ἄνοιξη, ὁ Ἀπρίλης. Οἱ ὄψιμες βροχὲς ἔκαμαν ν’ ἀνθίσουν καὶ τὰ βράχια. Κάτι ἀγριολούλουδα μικρὰ μὰ τόσο χαριτωμένα, τόσο ὄμορφα ποὺ σοῦ μιλάγανε στὴν καρδιά. Δὲν ἤτανε λουλούδια. Ἤτανε μάτια ὑπερκόσμιων, ἀγγελικῶν ὄντων μὲ χίλιες λάμψεις κι ὀμορφιές. ( …)
Δὲν ἔβλεπα τὴ στιγμὴ ν’ ἀνοίξει ἡ πόρτα, νὰ χιμήξω ἔξω, περιπλανώμενος μόνος στὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια τοῦ ἀνθισμένου νησιοῦ. ( …)Ἤτανε μιὰ πασχαλιάτικη μέρα τ’ Ἀπρίλη γλυκειά σὰν τὴν ἀγάπη, ἀγνὴ σὰν τὸ χαμόγελο τοῦ μωροῦ, ἀνάλαφρη σὰν αὔρα. Ξεκίνησα γιὰ ταὴν ψηλή κορυφή

Μιὰ προσπάθεια ἀκόμα καὶ ἤμουνα στὴν κορυφή, στὸ πιὸ ψηλό σημεῖο τοῦ νησιοῦ.(…) Ὅλα γιὰ μιὰ στιγμὴ φαίνονται νὰ χάθηκαν. Ὅμως νά! Ὁ τάφος ἀνοικτὸς καὶ ἄδειος! Ἀνέστη ὁ Κύριος! ( …) Ὁ Κύριος νίκησε! Ὁ Κύριος, ὁ Βασιλέας Χριστός, ζεῖ! Τὰ χείλη μου ἄνοιξαν σὲ προσευχή. Μιὰ προσευχή διαφορετική ἀπὸ ἄλλες φορές. Προσευχὴ μαζὶ κι ἐξομολόγηση. Ἴσως ὄχι μονάχα γιὰ μένα, μὰ γιὰ πολλούς. Τὸ παράπονο καὶ ὁ πόνος ὅλου τοῦ κόσμου. Τὸ παράπονο τοῦ ἀνθρώπου ποὺ καταπιέζεται, ποὺ ἀδικεῖται, ποὺ βασανίζεται σ’ ἕνα μπουντρούμι, ποὺ δὲν ἔχει οἰκογένεια, σπίτι καὶ πίστη, δὲν εἶναι μήπως παράπονο καὶ πόνος ὁλόκληρων λαῶν; ( …)

– Τί προσφέραμε, Κύριε, εἶπα φωναχτά, σ’ αὐτοὺς τοὺς λαούς; Τί προσφέραμε γιὰ τὴν εἰρήνη, τὴν ἰσότητα, τὴ δικαιοσύνη, ἀνάμεσα στοὺς λαούς; Προσφέραμε τὸ Εὺαγγέλιο! Μὰ τί εἶναι τὸ Εὐαγγέλιο; Ἕνα κείμενο, ἕνα μήνυμα! Δὲν εἶναι ἡ πράξη, ἡ ζωή. Δὲν εἶναι ὑλοποίηση τῆς ἰδέας. Εἶναι, βέβαια, ἀπαραίτητο νὰ ποῦμε τὸ σωστό, ν’ ἀνοίξουμε τὸ δρόμο. Μὰ αὐτὸ εἶναι τὸ εὔκολο. Αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ. Αὐτὸ ποὺ ἀξίζει εἶναι νὰ προχωρήσουμε στὴν πράξη. Νὰ δώσουμε στὸ μήνυμα σάρκα καὶ ὁστᾶ. Κι αὐτὸ δὲν ἔγινε. ( …)

Πόλεμοι, ἀποικιοκρατία, φασισμός, ὑλοκρατία, στυγνὴ ἐκμετάλλευση τῶν ἀδυνάτων καὶ σκλαβιά, αὐτὴ εἶναι ἡ πράξη τῶν Χριστιανῶν, Κύριε! Γι’ αὐτὸ ἦρθες λοιπὸν στὸν κόσμο καὶ γι’ αὐτὸ ἀνέβηκες στὸ Γολγοθᾶ; (…) Μέχρι πότε, Κύριε, θὰ βλέπεις αὐτὴν τὴν κατάσταση καὶ θὰ μακροθυμεῖς; ( …)

Εἶπα καὶ ἄλλα πολλὰ σὲ μιὰ πυρακτωμένη ἐξομολόγηση. ( …) Μὲ κυρίευσε ἐνθουσιασμός μέγας. Νόμιζα πὼς εἶχα φτερά, πὼς δὲν πατοῦσα στὸ χῶμα. Πηγαινοερχόμουνα ἀπὸ τὸ ἕνα σημεῖο στὸ ἄλλο ψάλλοντας. Χόρτασα «Χριστὸς Ἀνέστη»! Ἐκδικήθηκα τὴν Ἀνάσταση τῆς φυλακῆς μὲ τὰ αὐτόματα. Ἐδῶ, μακριὰ ἀπὸ τὴν κακία τοῦ κόσμου, στὴ γλυκειά Ἄνοιξη τ’ Ἀπρίλη, γιόρτασα τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τὴ ζωοφόρα Άνοιξη της ανθρωπότητας!

Από το βιβλίο “7 μήνες στην Ασφάλεια και τη Γυάρο”, ἔκδοση «Χριστιανικῆς».

“ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΓΥΑΡΟΥ. Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΙΨΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” (“Χριστιανική” 27.7.1974)

Μετὰ τὴν ἐπιστορφή του ἀπὸ τὴν ἐξορία, στὸ πρῶτο μεταδικτατορικὸ φύλλο τῆς “Χριστιανικῆς”, ἐλεύθερος πιά, ὁ Νίκος Ψαρουδάκης μιλᾶ γιὰ τὴ Γυάρο. Ἀξίζει νὰ προσεχθεῖ ἡ περιγραφὴ τῶν ἄθλιων συνθηκῶν ποὺ ἐπικρατοῦσαν, γιὰ νὰ μὴ “ξεθωριάζουν” καὶ ξεχνιοῦνται τὰ πράγματα καὶ νὰ μὴν ὑποβαθμίζονται οἱ ἀγῶνες καὶ τὸ τίμημά τους. 

Ἡ Γυάρος εἶναι τὸ στίγμα τοῦ ἑλληνικοῦ κατεστημένου ποὺ στέλνει ἐκεὶ τοὺς ἀντιπαλους του γιὰ νὰ ἐξοντωθοῦν καὶ ἡ δόξα τοῦ ἀγνωνιζόμένου λαοῦ ποὺ νικάει τοὺς ἐχθρούς του μὲ τὴν ἡρωική του ἀντίσταση.(…) Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ μάθη πὼς στὴ Γυάρο γίνηκε στὶς μέρες μας (1947 καὶ ἐντεῦθεν) ἕνα ἀνατριχιαστικὸ μαζικὸ ἔγκλημα (…) Σὲ διαμαρτυρία μας πρὸς τὸν Ὑπουργὸ Δημοσίας Τάξεως γράφαμε ἀναμεσα στ’ ἄλλα:

«Μετεφέρθημεν ἐδῶ (στὴ Γυάρο) εἰς τὴν καρδίαν τοῦ χειμῶνος (11 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ.) καὶ ἀντιμετωπίσαμεν συνθήκας αὐτόχρημα ἐξοντωτικάς. Κτίρια χαώδη, ἐγκαταλελειμμένα πρὸ πολλοῦ, χωρὶς θέρμανσιν χωρὶς ὕδρευσιν, χωρὶς φωτισμόν, χωρὶς θύρας, θάλαμοι ἀπέραντοι, κατάλληλοι μόνον ὡς ξυλαποθῆκαι, μὲ ὀγκώδεις ἐξαεριστῆρας, μὲ πορώδη ὀροφήν διὰ τὴν εἴσοδον τῶν όμβρίων ὑδάτων, μᾶς ὑπεδέχθησαν διὰ νὰ ζήσωμεν. Τὸ ψῦχος ἦτο ἀφόρητον  καὶ ἤμεθα ὑποχρεωμένοι διὰ νὰ μὴ παγώσωμεν νὰ περιστρεφώμεθα τρέχοντες ἐντὸς τοῦ θαλάμου ὡς παραφρονήσαντες! Πολλάκις ἐπὶ ἡμέρας ἐστερούμεθα ὕδατος καὶ ἡ ὑδραυλικὴ ἐγκατάστασις ἀντὶ ὕδατος παρεῖχε παχύρρευστον κεραμόχρουν σαπίλαν!»

«Ὅλα αὐτά, «δόξα τῶ Θεῶ», δὲν ὑπάρχουν τώρα. Ὁ Λαὸς δὲν λύγισε καὶ οἱ ἐγκληματίες σαρώθηκαν. Μὰ ὅπως ὁ Λαὸς δὲν πεθαίνει, ἔτσι δυστυχῶς δὲν πεθαίνουν κι οἱ τύραννοί του(…)

«Πρέπει νὰ οἰκοδομήσουμε τὴν ἀληθινὴ Δημοκρατία. Χρειάζεται γενικὴ ἀλλαγή. Μπαλώματα καὶ πασαλείμματα δὲν εἶναι δεκτά. Ἀληθινὴ Δημοκρατία δὲν εἴχαμε ποτὲ στὴν Ἑλλάδα. Γι’ αυτὸ καὶ ἦρθε ἡ 21η Ἀπριλίου 1967. Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς Δημοκρατίας εἶναι ἡ λειψὴ Δημοκρατία.»

 

21η Απριλίου: Αντίσταση σε κάθε μορφής τυραννία

21η Απριλίου: Αντίσταση σε κάθε μορφής τυραννία
Η βαριά κληρονομιά των ασυμβίβαστων αντιδικτατορικών αγώνων της Χ.Δ. και της “Χ”, που μας θυμίζει η επέτειος της 21ης Απριλίου, μας επιβάλλει, όσα χρόνια κι αν περάσουν, να μην ανεχόμαστε οποιασδήποτε μορφής “εκπτώσεις” στις  ελευθερίες του ελληνικού Λαού, αλλά και των άλλων Λαών του κόσμου. Τις οποίες καλούμαστε να υπερασπιζόμαστε ασυμβίβαστα, ενάντια σε οποιασδήποτε μορφής “τυραννικό φρόνημα” τις υπονομεύει και τις καταργεί. 
Οι δικτάτορες επικαλέστηκαν τον ανύπαρκτο “κομμουνιστικό κίνδυνο” για να καταλύσουν το δημοκρατικό πολίτευμα στις 21 Απριλίου 1967.
Εμφανίστηκαν υπερασπιστές του Ἐθνους και κατέστησαν υπαίτιοι της μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής μετά τη Μικρασιατική, με την άλωση του ελληνικότατου βόρειου τμήματος της Κύπρου. Αφού απέσυραν τη Μεραρχία που είχε αποστείλει ο Γεώργιος Παπανδρέου, υπονόμευσαν συστηματικά τον εκλεγμένο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, με αποκορύφωμα το προδοτικό πραξικόπημα που αποτέλεσε το πρόσχημα της τουρκικής εισβολής.
Εμφανίσθηκαν υπερασπιστές του Χριστιανισμού και προκάλεσαν τη χειρότερη και πιο αυθαίρετη επέμβαση στα εσωτερικά της Διοικούσας Εκκλησίας, με την επιβολή της αντικανονικής “αριστίνδην συνόδου” και “δοτού” Αρχιεπισκόπου. Και όταν η εμφανής αυτή παρανομία ανατράπηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας και ακολούθησε η 2η φάση της δικτατορίας, η εκδίωξη χωρίς απολογία 11 αρχιερέων προκάλεσε αναταραχές, διχασμούς και σκανδαλισμό στους πιστούς δεκαετίες μετά την πτώση της δικτατορίας. 
Δυστυχώς, όπως είχε προβλέψει ο νομπελίστας Γιώργος Σεφέρης με τη δήλωσή του στο βρετανικό ραδιόφωνο BBC από το 1969,
“Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος. Τὸ δράμα αὐτοῦ τοῦ τέλους μᾶς βασανίζει, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, ὅπως στοὺς παμπάλαιους χοροὺς τοῦ Αἰσχύλου. Ὅσο μένει ἡ ἀνωμαλία, τόσο προχωρεῖ τὸ κακό.”
Εξάλλου, η ελευθερία είναι δώρο Θεού: «Δὲν σᾶς λέω πιὰ, δούλους γιατὶ ὁ δοῦλος δὲν ξέρει τὶ κάνει ὁ Κύριός του. Ἐσᾶς σᾶς ἀποκαλῶ φίλους, γιατὶ σᾶς ἔκανα γνωστὰ όλα ὅσα ἔχω ἀκούσει ἀπὸ τὸν πατέρα μου»  (1ο Εὐαγγέλιο  ὄρθρου Μεγάλης Παρασκευῆς, Κατὰ Ἰωάννη). Ὁ ἄνθρωπος ἀπελευθερώνεται καὶ γίνεται φίλος μὲ τὸ Θεό, αὐτεξούσιος καὶ ἐλεύθερος ἀπὸ κάθε τυραννία. «Ὁ πρῶτος οὖν ὑμῶν ἔστω πάντων διάκονος, ὁ δὲ ἄρχων ὡς ὁ ἀρχόμενος…  Τυραννὶς δὲ γνώμῃ αὐθαίρετος», ἀναφωνεῖ ὁ ἱερὸς ὐμνωδὸς στὰ τροπάρια τῆς Μεγάλης Δευτέρας. Η Ανάσταση του Χριστού έρχεται να δώσει συν τοις άλλοις τη δυνατότητα απελευθέρωσης από την «απάνθρωπη τυραννία» του διαβόλου πάνω στο ανθρώπινο γένος, προτύπωση κάθε τυράννου.
Όπως τονίζεται στο 4ο φυλλάδιο της αντιναζιστικής οργάνωσης “Λευκό Ρόδο”:  “Παντοῦ καὶ πάντοτε, οἱ δαίμονες παραμόνευαν στὸ σκοτάδι, περιμένοντας τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀδύναμος· ὅταν μὲ τὴ δική του βούληση ἐγκαταλείπει τὴ θέση του στὴν τάξη τῆς Δημιουργίας, ὅπως δημιουργήθηκε γι’ αὐτὸν ἀπὸ τὸ Θεό ἐν ἐλευθερίᾳ, ὅταν ὑποχωρεῖ στὴ δύναμη τοῦ κακοῦ καὶ ἀποχωρίζεται ἀπὸ τὶς ἄνωθεν δυνάμεις κι ἀφοῦ θεληματικὰ κάνει τὸ πρῶτο βῆμα, ὁδηγεῖται ὁλένα στὸ ἑπόμενο μὲ ραγδαῖα ἐπιταχυνόμενο ρυθμό. Παντοῦ καὶ σὲ ὅλους τοὺς καιροὺς τῆς μεγαλύτερης κρίσης, ἔχουν ἐμφανισθεῖ ἄνθρωποι, προφῆτες καὶ ἅγιοι, ποὺ ἀγαπᾶνε τὴν ἐλευθερία τους, κήρυξαν τὸν Μοναδικὸ Θεό, καὶ μὲ τὴ βοήθειά Του ὁδήγησαν τὸ λαὸ στὴν ἀντιστροφὴ τῆς πτωτικῆς του πορείας. ῾Ο ἄνθρωπος εἶναι, βέβαια, ἐλεύθερος, ἀλλὰ χωρὶς τὸν ἀληθινὸ Θεὸ εἶναι ἀνυπεράσπιστος ἐνάντια στὸ κακό.”
Ο ιδρυτής της Χ.Δ. και της “Χ”, ο αείμνηστος Χριστιανός αγωνιστής της Δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης Νίκος Ψαρουδάκης, με την αρθρογραφία του κατέρριψε το “χριστιανικό” προσωπείο του χουντικού καθεστώτος, αλλά και καταπολέμησε την απόπειρα της Χούντας να νομιμοποιηθεί πολιτικά με την “πολιτικοποίηση” Μαρκεζίνη. Χωρίς τις σημερινές βεβαιότητες και πολιτικές παραδοχές, ο Νίκος Ψαρουδάκης το μόνο που δεχόταν ήταν η αποχώρηση των δικτατόρων και η επιστροφή στη δημοκρατική ομαλότητα, με ταυτόχρονη καταπολέμηση όλων εκείνων των παθογενειών οι οποίες είχαν δημιουργήσει πατήματα και προσχήματα για τη δικτατορική εκτροπή.
“ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΙΛΑΤΕ κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ; “
Τον παραπάνω τίτλο είχε το ιστορικό άρθρο του φύλλου του Ιουνίου 1973 του Νίκου Ψαρουδάκη, όπου γραφόταν μεταξύ άλλων:

«Ὁ κ. Παπαδόπουλος μᾶς ἐκάλεσε σὲ τόνο στρατιωτικοῦ παραγγέλματος ν’ ἀναφωνήσωμε: «Ζήτω ἡ Δημοκρατία» ! Ἔτσι  ξαφνικά, ἐν τῶ ἅμα καὶ τὸ θαῦμα, οἱ πρωτεργάτες τῆς ἑξάχρονης «ἀνωμαλίας» ἔκαμαν στροφὴ 180 μοιρῶν, κατάργησαν τὴν Βασιλευομένη Δημοκρατία κι «ἐγκατέστησαν» τὴν ἀβασίλευτη! (…) ὁ τίτλος λοιπὸν τοῦ πολιτεύματος, τὸ Πολυχρόνιο κι οἱ φωτογραφίες στὰ Δημόσια Γραφεῖα ἦταν ἡ οὐσία τῆς Δημοκρατίας; ὅταν ἡ Δημοκρατία καταλύθηκε τὴν 21 Ἀπριλίου 1967, τὴν ἴδια μέρα ἄλλαξαν τὰ πάντα. Τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα καταπατήθηκαν, πολίτες συνελήφθησαν, κόμματα ἔκλεισαν, ὁ Τύπος φιμώθηκε, ὁ λαὸς ἀπὸ κυρίαρχος ἔγινε κυριαρχούμενος, κι ἡ μοναδικὴ «ἐλευθερία» τοῦ πολίτου ἦταν νὰ ἐπευφημῆ τοὺς σωτῆρες του! Τώρα ποὺ ἐπαναφέρθηκε ἡ Δημοκρατία καὶ μάλιστα ἡ ἀβασίλευτη, γιατὶ δὲν ἦρθαν μαζί της ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἀναγκαῖα τὴν ἀκολουθοῦν; Γιτὶ τότε ποὺ ἦρθε ἡ δικτατορία δὲμ ἦρθε ὡς λέξη ἀλλὰ ἦρθε ὡς πράξη καὶ τώρα ποὺ «ἦρθε» ἡ Δημοκρατία ἦρθε ὡς λέξη καὶ ἀπουσιάζει ὡς πράξη;»Ἰούνιος 1973. Ἀπὸ τὸ πρωτοσέλιδο ἄρθρο μὲ τὸν παραπάνω τίτλο. Μετὰ τὸ «Κίνημα τοῦ Ναυτικοῦ» τοῦ Μαΐου, τὸ «Ὑπουργικὸ Συμβούλιο» τῆς Χούντας ἄλλαξε μὲ ἀπόφασή του τὸ πολίτευμα ταῆς χώρας σὲ «ἀβασίλευτη δημοκρατία». Τὴν ἀπόφαση αὐτὴ ἐπκύρωσε μὲ νόθο Δημοψήφισμα, στὸ ὁποῖο ὁ Νίκος Ψαρουδάκης καὶ ἡ «Χ» κάλεσαν τὸ Λαὸ νὰ ψηφίσει ΟΧΙ.

Η αρθρογραφία του Νίκου Ψαρουδάκη, όλο και πιο επιθετική, προκάλεσε κατακόρυφη άνοδο της κυκλοφορίας της εφημερίδας, που άγγιξε και τις 100.000 φύλλα, παρά το κλίμα τρομοκρατίας. Του όμως στοίχισε την εξορία στη Γυάρο από τη δικτατορία του Ιωαννίδη. Με το άρθρο “Ο ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΕΠΕΣΕ. ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΚΑΙ Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ” τον Δεκέμβριο του 1973, αμέσως μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου η εφημερίδα έκλεισε. Στη ΦΩΤΟ η πόρτα των τότε γραφείων επί της οδού Σόλωνος 126, με λουκέτο και αλυσίδα που πέρασε τότε η αστυνομία.    

Ξανακυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1974, αδιαλείπτως μέχρι σήμερα, μετά την πτώση του καθεστώτος τον Ιούλιο του 1974 και την επιστροφή του Νίκου Ψαρουδάκη από τη Γυάρο.    

       

Αλβανίας Αναστάσιος: Το θείο δώρο της αφοβίας

Αλβανίας Αναστάσιος: Το θείο δώρο της αφοβίας

«Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, ἐπιστὰς ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς, ἀφοβίαν καὶ εἰρήνην ἐδίδου». Ξεκινώντας από την παραπάνω αποστροφή του ιερού υμνωδού της πασχαλινής περιόδου, ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος  αναδεικνύει την αφοβία ως βασικό δώρο του αναστημένου Θεού προς τον άνθρωπο, στο πασχαλινό του μήνυμα.  “Η χριστιανική αφοβία συνδέεται οργανικά με τον φόβο του Θεού, ο οποίος είναι «ἀρχή σοφίας» (Παρ.9:10) και σημαίνει δέος, ευλάβεια, επίγνωση της παρουσίας Του. Ο ένθεος αυτός φόβος αποτελεί τη ζωτική πηγή και δύναμη της αφοβίας. Όποιος φοβάται τον Θεό, δεν φοβάται κανέναν και τίποτε. Η αφοβία στην οποία αναφερόμαστε δεν σχετίζεται με μία ακαθόριστη αισιοδοξία. Στηρίζεται στην πίστη στον Θεό και στην έμπρακτη αγάπη. “, τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Αναστάσιος. 

Ολόκληρο το πασχαλινό μήνυμα του κ. Αναστασίου έχει ως εξής: 

† Ἀναστάσιος
Ἀρχιεπίσκοπος Tιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Ἀλβανίας
Πάσχα 2020

Αφοβία

«Μὴ φοβεῖσθε·» (Ματθ. 28:10)

Ένα βασικό δώρο που μας χάρισε ο Αναστάς Κύριος επισημαίνει ο ύμνος της πασχαλινής περιόδου: «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, ἐπιστὰς ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς, ἀφοβίαν καὶ εἰρήνην ἐδίδου». Με τη δύναμη που προσφέρει η αφοβία αυτή, οι μαθητές, πτοημένοι προηγουμένως από τον «φόβον τῶν Ἰουδαίων», αναδείχθηκαν ατρόμητοι Απόστολοι «εἰς πάντα τά ἔθνη», μάρτυρες της Αναστάσεώς Του.
Ο φόβος είναι ένας επικίνδυνος σύμβουλος του ανθρώπου. Διεισδύει με ποικίλους τρόπους στη σκέψη και στη βούληση, μειώνοντας την ανθεκτικότητα και τη δημιουργικότητά μας. Φόβο προκαλούν στον άνθρωπο διάφορες αιτίες: πολεμικές συγκρούσεις, φυσικές καταστροφές, επιδημίες ασθενειών, όπως η πρόσφατη πανδημία COVID-19, που έχει συγκλονίσει την ανθρωπότητα ολόκληρη. Φόβο σε προσωπικό επίπεδο δημιουργούν οι εχθρότητες, οι αδικίες, οι ποικίλες ατομικές συγκρούσεις˙ αλλά συχνά και οι αδυναμίες μας. Ο ανθρώπινος φόβος κορυφώνεται κυρίως μπροστά στον θάνατο.
«Μὴ φοβεῖσθε·» (Ματθ. 28:10) παρότρυνε τις μυροφόρες γυναίκες ο αναστημένος Χριστός˙ τον χαιρετισμό «εἰρήνη ὑμῖν» απηύθυνε στους μαθητές Του, προσθέτοντας: «Λάβετε πνεῦμα Ἅγιον» (Ιω. 20:22). Η ζωή σας θα στηρίζεται στη συνεχή δύναμη και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μέσα στην ύπαρξή σας. Το Άγιο Πνεύμα ενδυναμώνει έκτοτε όλους τους μαθητές του Ιησού Χριστού, συνδέοντας την αφοβία με την ειρήνη και την αγάπη. Και ακόμη ο Κύριος τούς διαβεβαίωσε ότι θα είναι μαζί τους όλες τις ημέρες «ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ. 28:20).
***
Η χριστιανική αφοβία συνδέεται οργανικά με τον φόβο του Θεού, ο οποίος είναι «ἀρχή σοφίας» (Παρ.9:10) και σημαίνει δέος, ευλάβεια, επίγνωση της παρουσίας Του. Ο ένθεος αυτός φόβος αποτελεί τη ζωτική πηγή και δύναμη της αφοβίας. Όποιος φοβάται τον Θεό, δεν φοβάται κανέναν και τίποτε. Η αφοβία στην οποία αναφερόμαστε δεν σχετίζεται με μία ακαθόριστη αισιοδοξία. Στηρίζεται στην πίστη στον Θεό και στην έμπρακτη αγάπη.
Η συναίσθηση της συνεχούς παρουσίας του Θεού χαρίζει στην καθημερινή μας πορεία ειρηνική αφοβία. «Ἐὰν γὰρ καὶ πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ·» (Ψαλμ. 22:4) βεβαιώνει ο ψαλμωδός. Και ένας ποιητής της γενιάς μας συμπληρώνει: «Όταν είσαι στο πλευρό μου από τη δόξα Σου μεθώ· ούτε και τον εαυτό μου δεν έχω πια να φοβηθώ».
Αυτό τον καιρό η σκέψη και η συμπεριφορά μας έχουν αιχμαλωτιστεί από τον κορωνοϊό. Δεν πρέπει, όμως, να αφήσουμε τον αθέατο αυτόν εχθρό να μας λυγίσει. Παραμένοντας στο σπίτι, ας μην απομονωθούμε. Αντιθέτως, ας ενισχύουμε ο ένας τον άλλον, με λόγο και πράξεις απλές, με σιωπή στοργής, με πρόσχαρη διάθεση. Όμως, να μην περιορισθούμε στην τόνωση της δικής μας οικογένειας, Ας επεκτείνουμε ευρύτερα το ενδιαφέρον μας και στους φίλους, τους εγγύς και τους μακράν. Επείγει να συμμετάσχουμε σε έναν αγώνα ελευθερίας από το φοβικό σύνδρομο, που ανεξέλεγκτα επεκτείνεται γύρω μας. Δεν θα μας αφήσει ο Θεός! Κάτι καλό θα βγει και από αυτή τη δοκιμασία. Αυτός ο πρωτόγνωρος πόλεμος θα κερδηθεί με γενική, πανανθρώπινη επιστράτευση αλληλεγγύης.
***
Η ἐν Χριστῷ αφοβία κορυφώνεται προ του θανάτου. Διαπνέεται από την πεποίθηση ότι: «ἐάν τε οὖν ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν, τοῦ Κυρίου ἐσμέν.» (Ρωμ. 14:8). «Μηδεὶς φοβείσθω τὸν θάνατον» προτρέπει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος». Όλος ο εορτασμός του Πάσχα αναπτύσσει και ενισχύει αυτή τη βασική εμπειρία της Εκκλησίας μας. Η βεβαιότητα για την υπέρβαση του θανάτου προσφέρει μία διαφορετική προοπτική στην καθημερινή ζωή: «Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς», (εμείς γνωρίζουμε πως από τον θάνατο έχουμε περάσει στη ζωή· κι αυτό το γνωρίζουμε, επειδή αγαπάμε τους αδελφούς). (Α΄ Ιω.3:14). Αυτή είναι η εμπειρία αναρίθμητων ανθρώπων, που διαμέσου των αιώνων βιώνουν την ἐν Χριστῷ πίστη καί ἀγάπη: «Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον» (Α΄ Ἰω. 4:18).
Καλό Πάσχα, αδελφοί μου! Με την Ανάσταση μέσα μας! Ας γίνει η καρδιά μας «ναός Θεοῦ ζῶντος» (Β΄ Κορ. 6:16). Στον αιφνιδιασμό και την ανησυχία που έφερε η οδυνηρή αυτή πανδημία, ας αντιτάξουμε την αφοβία που δωρίζει ο σταυρωθείς και αναστάς Χριστός. Μίαν αφοβία γεμάτη ειρήνη και αλληλεγγύη!
Φέτος δεν θα μπορέσουμε να μεταδώσουμε το αναστάσιμο φως ο ένας από τη λαμπάδα του άλλου. Ας μεταλαμπαδεύσουμε από τη μια καρδιά στην άλλη το φως της ελπίδας και της ἐν Χριστῷ αφοβίας! Χριστός Ανέστη!