Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το πρώτο μέρος της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Χριστιανικής Δημοκρατίας, Ακαδημίας 78Δ, Αθήνα, την Παρασκευή 12-06-2020.

Στο πρώτο αυτό μέρος της συζήτησης που ανεβαίνει στο διαδίκτυο, μετέχουν οι εξής κατά σειρά: 

  • Συντονιστής: Κώστας Μπλάθρας, διευθυντής της εφημερίδας “Χριστιανική”, ο οποίος ξεκινά με μια σύντομη εισαγωγή, παρουσιάζει τους ομιλητές και διευθύνει τη συζήτηση.
  • Γιάννης Ζερβός, πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας. 2′.55”. Παρουσιάζει το περιεχόμενο του τόμου και τη λογική με την οποία εκδόθηκε: Ιστορικό της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης κατά το Μεσοπόλεμο- ναζιστική προσέγγιση της Γερμανίας ως υπερασπιστή της “ευρωπαϊκής ιδέας” και ενοποίησης -αντιναζιστική προσέγγιση της ενότητας των ευρωπαϊκής λαών στη βάση της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης-στάδια της δημιουργίας της ΕΟΚ/ΕΕ-συνοπτική κριτική παρουσίαση των οργάνων της- διαχρονική τοποθέτηση της Χ.Δ. από το 1980 μέχρι σήμερα στις πιο κάτω θεματικές ενότητες: Η ΕΟΚ/Ε.Ε. στην υπηρεσία της οικονομικής Ολιγαρχίας- Μνημόνια: Η λεηλασία της Ελλάδας- Αντιμνημονιακοί αγώνες και προσδοκίες του ελληνικού λαού- Η υποταγή των πολιτικών κομμάτων και το αίτημα αντίστασης της κοινωνίας-Οι αγώνες της Χ.Δ.- Αντίσταση και όραμα- Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις να λογοδοτούν μόνο στο λαό που τις εκλέγει. Αναφέρθηκε επίσης σε επιμέρους σημεία της καταστρεπτικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής την οποία η Ε.Ε.  επιβάλλει και η “Χριστιανική” έχει αναδείξει, όπως η εκχώρηση των έτοιμων υποδομών του Δημοσίου στην διεθνή παρασιτική Ολιγαρχία, στο όνομα του “ελεύθερου ανταγωνισμού” και στην καταθλιπτική λιτότητα η οποία πλήττει και τον ίδιο το γερμανικό λαό. Ως προς τη νομισματική ενοποίηση, αναφέρθηκε στην εμπειρία της ενσωμάτωσης της Ανατολικής Γερμανίας, με “δόλωμα” το δηλητηριώδες φρούτο της πλασματικής ισοτιμίας δυτικού και ανατολικού μάρκου 1 προς 1, το οποίο είχε αποτέλεσμα τον τετραπλασιασμό του κόστους λειτουργίας της οικονομίας και την ολική καταστροφή της, η οποία συγκαλύφθηκε ως συνέπεια της συνολικής κατάρρευσης του “Υπαρκτού Σοσιαλισμού”. Η διαδικασία αυτή επαναλήφθηκε, τηρουμένων των αναλογιών, και με την εισαγωγή του Ευρώ, με παρόμοιες συνέπειες για όσες χώρες το νόμισμα αυτό ήταν ακριβό, αλλά και των Μνημονίων, αφού το ελληνικό “Υπερταμείο” έχει πηγή έμπνευσης το “Treuhandanstalt” (Τρόιχαντανσταλντ), το “Υπερταμείο” μέσω του οποίου ξεπουλήθηκε η κρατική περιουσία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.
  • Παν. Λαφαζάνης, πρ. υπουργός, πρ. πρόεδρος της ΛΑ.Ε.. 13’43”. 
  • Σήφης Στενός, μέλος της πολιτικής επιτροπής του ΑΣΚΕ, 23’51”
  • Μαν. Μηλιαράκης, επίτ. πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας.39’27”
  • Νίκος Λεοντόπουλος, μέλος της πολιτικής επιτροπής του ΑΣΚΕ 1.00′.11”

Στο 2ο μέρος που ήδη έχει ανέβει στο διδίκτυο, περιλαμβάνεται η εμπεριστατωμένη προσέγγιση του κ. Σπύρου Λαβδιώτη 

με άγνωστες στο πλατύ κοινό λεπτομέρειες των συνεπειών της εκχώρησης της νομισματικής κυριαρχίας, η οποία είχε ως συνέπεια την καταστροφή της Ελλάδας.  

Στο 3ο μέρος περιλαμβάνεται το κλείσιμο της συζήτησης απ’ όλους, με απάντηση στο ερώτημα του Συντονιστή κατά πόσο η έξοδος από την Ε.Ε. που δημιουργεί φοβίες στην κοινή γνώμη είναι εφικτή σήμερα και με ποιες προϋποθέσεις.  

 

 

Με δύο αποφάσεις του με όμοιο σκεπτικό, το Δ’ τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε  αντισυνταγματική την παραχώρηση της πλειοψηφίας των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στην  Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ (ΕΕΣΥΠ), το περιβόητο “Υπερταμείο”  -διάδοχο σχήμα του ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο είναι ο μηχανισμός ρευστοποίησης της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου προς όφελος των Δανειστών. Το επόμενο στάδιο αυτής της μεταβίβασης είναι η εκποίηση και ιδιωτικοποίηση των μεγαλύτερων εταιριών ύδρευσης της χώρας, της Αττικής και της Θεσσαλονίκης.

Η υπόθεση παραπέμπεται για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ, η οποία το 2014 είχε κρίνει αντισυνταγματική τη μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική επιχείρηση. Τώρα, καλείται να εμμείνει στη νομολογία της, περιφρουρώντας έτσι ένα βασικό αγαθό από τις ορέξεις των κερδοσκόπων και της διεθνούς παρασιτικής Ολιγαρχίας, η οποία επωφελούμενη από την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων της Ε.Ε. λυμαίνεται τις έτοιμες υποδομές του Δημοσίου. 

Σύμφωνα με το σκεπτικό των δύο αποφάσεων:         

«ο έλεγχος της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. δύναται να ασκείται όχι μόνο ευθέως από το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά και εμμέσως από αυτό, δια της παρεμβολής άλλου νομικού προσώπου. Τούτο όμως είναι επιτρεπτό μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το παρεμβαλλόμενο νομικό πρόσωπο έχει συσταθεί για την εξυπηρέτηση σκοπού δημοσίου συμφέροντος, υπόκειται, ως προς τις εξουσίες που διαθέτει σε σχέση με τη διαχείριση της ΕΥΔΑΠ [δια της κατοχής της πλειοψηφίας του μετοχικού της κεφαλαίου], στις ουσιαστικές δεσμεύσεις οι οποίες απορρέουν από το Σύνταγμα σε σχέση με την παρεχόμενη συγκεκριμένη υπηρεσία κοινής ωφέλειας και, επιπροσθέτως, το Ελληνικό Δημόσιο, αφενός, κατέχει το μετοχικό του κεφάλαιο και, αφετέρου, ελέγχει πλήρως τα όργανα διοίκησής του, δια του διορισμού, ιδίως, των μελών του Διοικητικού του Συμβουλίου».

«με τις ρυθμίσεις του ν. 4389/2016 δεν διασφαλίζεται ο έλεγχος του Ελληνικού Δημοσίου επί του  Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΕΣΥΠ ΑΕ, η οποία κατέχει ποσοστό 50,003% του μετοχικού κεφαλαίου της θυγατρικής της ΕΥΔΑΠ ΑΕ. Και τούτο διότι το Διοικητικό Συμβούλιο της που, αφενός, έχει το τεκμήριο αρμοδιότητας για όλα τα σχετιζόμενα με τη διαχείριση της Εταιρείας θέματα και, αφετέρου, ασκεί τα δικαιώματα ψήφου της ΕΕΣΥΠ στις θυγατρικές της, διορίζοντας, μεταξύ άλλων, τα όργανα διοίκησης της ΕΥΔΑΠ ΑΕ, δεν ορίζεται από τη Γενική Συνέλευση της ΕΕΣΥΠ, δηλαδή από το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά από ειδικό συλλογικό όργανο, το Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΕΣΥΠ. Τα μέλη δε του Εποπτικού Συμβουλίου δεν ορίζονται από το Δημόσιο, αλλά με συναπόφαση του Ελληνικού Δημοσίου, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, ενεργούντων από κοινού, αφετέρου.

Η απαιτούμενη, σύμφωνα με τον νόμο, συναίνεση του υπουργού Οικονομικών για τα επιλεγόμενα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον ΕΜΣ δύο μέλη δεν αναιρεί την αποφασιστική αρμοδιότητα που αναγνωρίζεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον ΕΜΣ ως προς την εκλογή όλων των μελών του Εποπτικού Συμβουλίου, εφόσον ακόμη και για τα τρία μέλη που εκλέγονται από το Ελληνικό Δημόσιο απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΕΜΣ».

Η ” Χ” έχει αναφερθεί στα σκάνδαλα παιδοφιλίας που έχουν προκαλέσει αναταραχή στη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και έπληξαν δύο βασικά στελέχη της: Τον Γάλλο καρδινάλιο της Λυών Φιλίπ Μπαρμπαρέν και τον Αυστραλό καρδινάλιο Τζώρτζ Πέλ, που είχε διατελέσει Αρχιεπίσκοπος Μελβούρνης και Υπουργός Οικονομικών του Βατικανού.

Details

“ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ” ΕΩΣ 14.8. ΚΗΡΥΞΕ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΩΚΙΔΑΣ

Παρανάλωμα της φωτιάς έγινε το καθολικό της ιστορικής Μονής της Θεοτόκου (επονομαζόμενης “Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας”). Δυστυχώς, από τη φωτιά δεν σώθηκε ούτε η θαυματουργική εφέστια εικόνα της Μεγαλομάτας Παναγιάς, η οποία έχει φιλοτεχνηθεί τον 11ο μ.Χ αιώνα και σωζόταν όλους αυτούς τους αιώνες, παρά τις περιπέτειες που έζησε το ιστορικό Μοναστήρι, η ” Αγία Λαύρα της Ρούμελης¨”.

Η ανακοίνωση της Μητρόπολης Φωκίδας

Για το συγκλονιστικό, όσο και θλιβερό αυτό γεγονός, η Μητρόπολη Φωκίδας εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: 

    Η Ιερά Μητρόπολη Φωκίδος σήμερα θρηνεί! Στέκει συγκλονισμένη και δακρυρροούσα μπροστά στην ανείπωτη τραγωδία, κατώδυνη στην ψυχή και στην καρδιά, ενεή στο τραγικό ολοκαύτωμα του εν χρήσει καθολικού της Ιεράς Μονής της Θεοτόκου, της επωνομαζομένης Βαρνάκοβας και ιδιαιτέρως μπροστά στην ολοσχερή καταστροφή της θαυματουργού και εφέστιας εικόνας Της.

Σε συνέχεια του πύρινου εφιάλτη που ενέσκηψε προ τριετίας, νέα πυρκαγιά έπληξε το βράδυ της 14ης Ιουνίου 2020 την Ιερά Μονή. 

Το Μοναστήρι της Παναγίας της Βαρνάκοβας -ένα από τα πέντε αρχαιότερα της Ελλάδας, η Αγία Λαύρα της Ρούμελης-, έχει μακραίωνη ιστορία από το 1071, με ιδρυτή τον άγιο Αρσένιο το Βαρνακοβίτη και πρώτους κτίτορες δύο Κομνηνούς!

Κόσμημα, σέμνωμα και καύχημα της Ι. Μονής υπήρξε ανά τους αιώνες όχι η αυτοκρατορική καταγωγή των πρώτων κτιτόρων της, όχι τα υπέροχα ψηφιδωτά δάπεδα του καθολικού, όχι το σπάνιο αρχείο της βιβλιοθήκης με τα περίφημα χρυσόβουλα, αλλά η θαυματουργός και εφέστιος εικόνα της Παναγίας, της Μεγαλομάτας Παναγιάς, της Γιάτρισσας, που το στοργικό Της βλέμμα έστρεφε και παρακολουθούσε τα παιδιά Της όπου και αν αυτά βάδιζαν, θεραπεύοντας συγχρόνως στην ψυχή και στο σώμα τους “πάθη πολλά και χαλεπά”.

Το εμφανές ράγισμα κατά μήκος του προσώπου Της έγινε ταυτόχρονα με τον τορπιλισμό του ευδρόμου “Έλλη” στην Τήνο στις 15 Αυγούστου του 1940 και φανερώνει τη φοβερά προστασία Της στο δοκιμαζόμενο γένος.

Με αφορμή τις θλιβερές στιγμές που ζει η τοπική μας Εκκλησία, γονυπετείς στις προσευχές και στις δεήσεις μας, κ η ρ ύ σ σ ο υ μ ε την Ιερά μας Μητρόπολη σε γενικό πένθος έως τις 14.8.2020, συμπάσχοντας στη σκληρή δοκιμασία της δεινώς εμπερίστατης ιεράς Αδελφότητος των μοναζουσών.

Προσκαλούμε δε τους πιστούς να γίνουν συναγωνιστές της πίστεως και της αγάπης με εντατική προσευχή, ειλικρινή μετάνοια και συντριβή καρδίας, ώστε ο Θεός της παρακλήσεως, των οικτιρμών και της φιλανθρωπίας να αποτρέψει οποιαδήποτε περαιτέρω  θλίψη, κίνδυνο, ανάγκη και πένθος από ολόκληρο το έθνος μας.

Ο Μητροπολίτης

† Ο Φωκίδος Θεόκτιστος

Η ιστορία της Μονής

Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1077 από τον όσιο Αρσένιο Βαρνακοβίτη. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό. Το 1212 είχε 96 μοναχούς. Κέντρο μεγάλης ακτινοβολίας, διατηρούσε κρυφό σχολειό την περίοδο της Τουρκοκρατίας από τον 16ο αιώνα, το οποίο λειτούργησε και ως σχολαρχείο τον 19ο αιώνα. Ηγούμενός της υπήρξε ο όσιος Δαυΐδ ο εν Ευβοία.

Την περίοδο της Επανάστασης του 1821, ενίσχυσε τον Αγώνα και ήταν καταφύγιο οπλαρχηγών. Πολιορκήθηκε από τον Κιουταχή μετά την πτώση του Μεοσλογγίου. Οι πολιορκημένοι μοναχοί και οπλαρχηγοί πέτυχαν να διαφύγουν με αιφνιδιαστική έξοδο με ελάχιστα θύματα. Όμως, οι Τούρκοι ανατίναξαν τη Μονή.

Η Μονή ανοικοδομήθηκε με προσωπική χορηγία 1800 φοινίκων του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, που θεωρείται δεύτερος κτήτορας της Μονής. Όμως, παράκμασε σε σχέση με το παρελθόν και ερημώθηκε το 1984. Το 1992 ξαναλειτούργησε υπό γυναικεία αδελφότητα.

Το 1940, ταυτόχρονα με τον τορπιλισμό της Έλλης, η εικόνα της Παναγίας ράγισε…

Η ΧΔ και η “Χ” εκφράζουν τη λύπη τους για το θλιβερό αυτό γεγονός.

ΦΩΤΟ: Από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως

ΠΑΝΩ: Το Καθολικό φλεγόμενο.

ΚΑΤΩ: Ο Μητροπολίτης το πρωί μετά την κατάσβεση στα αποκαΐδια.

Με σημείο αναφοράς την παρουσίαση του βιβλίου της Χ.Δ. “Για μια Ευρώπη Δικαιοσύνης-Κριτική στην Ε.Ε. των ανισοτήτων”, σε σχέση με την σημερινή επικαιρότητα και ιδίως τη διαχείριση των συνεπειών της πανδημίας, μαγνητοσκοπήθηκε στο γραφείο της Χ.Δ. της Αθήνας σχετική συζήτηση, που συντόνισε ο Διευθυντής της “Χ” Κωνσταντίνος Μπλάθρας.

Μετείχαν οι Μανώλης Μηλιαράκης επίτιμος Πρόεδρος της Χ.Δ., ο πρώην Υπουργός Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οικονομολόγος Σπύρος Λαβδιώτης μέσω διαδικτύου, οι Σήφης Στενός και Νίκος Λεοντόπουλος από το ΑΣΚΕ και ο Γιάννης Ζερβός, Πρόεδρος της Χ.Δ. που έχει επιμεληθεί την έκδοση.

Η μαγνητοσκόπηση έγινε την περασμένη Παρασκευή και η εκδήλωση θα αναρτηθεί στο διαδίκτυο εντός των ημερών, οπότε και θα παρουσιαστεί αναλυτικότερα και από την ιστοσελίδα και το ερχόμενο φύλλο της “Χ”.

Η μέσω διαδικτύου επικοινωνία της Χ.Δ. με τα μέλη και τους φίλους της θα είναι στο εξής τακτική.

ΑΝΩ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ ΠΡΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Κωνσταντίνος Μπλάθρας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Νίκος Λεοντόπουλος, Σἠφης Στενός, Μανώλης Μηλιαράκης, Γιάννης Ζερβός. ΑΡΙΣΤΕΡΑ: Σπύρος Λαβδιώτης, που συμμετείχε μέσω “σκάιπ”.

Η Χούντα του Πινοσέτ στη Χιλή, ιδιωτικοποίησε τις εταιρίες ύδρευσης. Την ύδρευση της πρωτεύουσας Σαντιάγο, ελέγχει η γαλλική πολυεθνική εταιρία “Σουέζ”, που από την αποικιακού χαρακτήρα εκμετάλλευση της γνωστής διώρυγας στην Αίγυπτο, έχει διευρύνει το αντικείμενό της ευρύτερα στη διαχείριση των υδάτινων πόρων. Εκτός από το Σαντιάγο, ελέγχει μεταξύ άλλων και την εταιρία ύδρευσης της Βαρκελώνης.

Ενόψει της κλιματικής αλλαγής που θα προκαλέσει λειψυδρία, σε συνδυασμό με την αύξηση του πληθυσμού, το πόσιμο νερό, από αυτονόητη καθημερινή αναγκαιότητα για την επιβίωση του ανθρώπου, τείνει να καταστεί αντικείμενο διεθνούς κερδοσκοπίας. Ήδη γίνεται λόγος για “γαλάζιο χρυσό”, που θα υποσκελίσει σε αξία το πετρέλαιο και τα πολύτιμα μέταλλα.

“Προβλέπω στο εγγύς μέλλον μαζική επέκταση των επενδύσεων στον τομέα του ύδατος, που θα περιλαμβάνει την παραγωγή πόσιμου και καθαρού νερού από άλλες πηγές (αφαλάτωση, καθαρισμός), την αποθήκευση και τη μεταφορά νερού. Περιμένω να δω δίκτυα αγωγών που θα ξεπεράσουν σε μέγεθος τους σημερινούς του πετρελαίου και του αερίου.” , προβλέπει ο Ουίλεμ Μπούϊτερ, οικονομολόγος του “Σίτι” του Λονδίνου, ο οποίος προτρέπει τους πελάτες του να επενδύσουν στη βιομηχανία νερού, η οποία θα ξεπεράσει αυτή του πετρελαίου.

 

Σὺν προφήταις, Ἀπόστολοι, σὺν Ὁσίοις Διδάσκαλοι, σὺν Ἱερομάρτυσι πάντες Δίκαιοι, καὶ γυναικῶν αἱ ἀθλήσασαι, καὶ πόθῳ ἀσκήσασαι, τῶν Ἁγίων ἡ πληθύς, καὶ Δικαίων τὰ τάγματα, εὐφημείσθωσαν, ἱεραῖς μελῳδίαις, ὡς τῆς ἄνω, βασιλείας κληρονόμοι, ὡς Παραδείσου οἰκήτορες. (Ἀπὸ τὸν Ὄρθρο τῆς ἑορτῆς).

Τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα: Τὸν ἀγώνα μας ἐμπνέουν ἡ πίστη καὶ ἡ αὐταπάρνηση τοῦ νέφους τῶν μαρτύρων

Details

Τη Δευτέρα, 8 Ιουνίου, του Αγίου Πνεύματος, εξεδήμησε εις Κύριον ένας κατά πάντα αγαπητός φίλος και βασικό στέλεχος των «ΕΠΑΛΞΕΩΝ», ο Γεώργιος Τσούπρας, γιός του υπευθύνου των «ΕΠΑΛΞΕΩΝ», Βασιλείου Τσούπρα. Για τον εκλιπόντα, εν Χριστώ αδελφό, οι «ΕΠΑΛΞΕΙΣ» εξέδωσαν την παρακάτω ανακοίνωση:

«Ἐξεδήμησε εἰς Κύριον μετὰ ἀπὸ ἑνὸς ἔτους μάχη μὲ τὴν δυσίατη νόσο ὁ ἀγαπητός μας συνεργάτης Γεώργιος Β. Τσούπρας, υἱός τοῦ ὑπευθύνου τῶν Ἐπάλξεων Βασιλείου Τσούπρα.

Ὁ Γεώργιος Β. Τσούπρας γεννήθηκε στὶς Ἀχαρνὲς Ἀττικῆς τὸ 1967. Φοίτησε στὴν Ἀνωτέρα Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν καὶ στὸ Τμῆμα Ποιμαντικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν. Ἔλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα εἰδίκευσης καὶ διδακτορικὸ ἀπὸ τὸ Τμῆμα Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν στὸ γνωστικὸ ἀντικείμενο “Ἱστορία Σλαβικῶν Ἐκκλησιῶν”. Ὑπῆρξε τακτικὸς συνεργάτης τῆς Ὀρθόδοξης μορφωτικῆς καὶ κοινωνικῆς ἐφημερίδος “Ἐπάλξεις”, λαϊκὸς ἱεροκήρυκας τῆς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης καὶ μέλος τῆς Ἕνωσης Ἑλλήνων Σλαβολόγων. Προσφάτως δὲ εἶχε ἀποφοιτήσει ἀπὸ τὸ τμῆμα Κοινωνικῶν καὶ Πολιτικῶν ἐπιστημῶν Κορίνθου. Ὑπηρέτησε ὡς θεολόγος καθηγητὴς στὴν Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης Δυτικῆς Ἀττικῆς. Ἦταν παντρεμένος μὲ τὴν Μακρίνα Ῥάγκα, δικηγόρο, και πατέρας μίας κόρης, τῆς Βασιλικῆς-Χριστίνας.

Κατάταξον, Χριστέ, τὸν δοῦλον σου ἐν χώρᾳ ζώντων καὶ ἀνάπαυσον αὐτὸν ἐν σκηναῖς δικαίων, ἔνθα ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός, τοὺς δὲ οἰκείους αὐτοῦ παραμύθησον.

Καλή Ἀνάσταση.»

Ο Γιώργος Τσούπρας συνδεόταν και με τη «Χ» και συχνά δημοσιεύονταν άρθρα του στην εφημερίδα μας, ιδιαίτερα μάλιστα για το «Μακεδονικό», ως ειδικού και βραβευμένου σλαβολόγου.

Πολύ σημαντικό είναι το έργο του στο βιβλίο του, «Εκκλησία και Εθνογένεση. Η «Μακεδονική» Ορθόδοξη Εκκλησία στην υπηρεσία των Σκοπίων», για το οποίο η  «Χ» έχει σχετικό κείμενο στο φύλλο της, της 19-4-2018.

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία τοῦ ἐκλιπόντος Γεωργίου ἐψάλη τὴν Τετάρτη 10 Ἰουνίου στὶς 5 τὸ ἀπόγευμα στὸν Ἅγιο Γεώργιο Ἀργυρουπόλεως.

Το Κίνημα της Χ.Δ. και η «Χ» εκφράζουν στην Οικογένεια του Γεωργίου και στα μέλη των «ΕΠΑΛΞΕΩΝ» τα θερμά συλλυπητήριά τους και εύχονται και προσεύχονται καλό Παράδεισο στον αδελφό και την παρά του Κυρίου παραμυθία στους οικείους του και σε όλους εμάς που τον αγαπούσαμε.

Μανώλης Μηλιαράκης

Στις 10 Ιουνίου έκλεισαν εβδομήντα έξι χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου. Στις 10 Ιουνίου 1944, ένοπλα Ες Ες, ύστερα από μάχη που έδωσαν με μικρή ομάδα ένδεκα ανταρτών στα περίχωρα, ξέσπασαν την εκδικητική τους μανία στη μαρτυρική κωμόπολη, σφαγιάζοντας 228 αμάχους εκ των οποίων 117 γυναίκες και 111 άντρες. Ανάμεσά τους ήταν και 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων.

Ο απεσταλμένος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, Ελβετός George Wehrly, που έφτασε στο Δίστομο λίγες μέρες μετά τη σφαγή, μιλά  για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή. Ανέφερε ότι νεκροί βρίσκονταν παντού, ακόμα και κρεμασμένοι πάνω σε δέντρα.

Ο επικεφαλής των σφαγέων Χανς Τζάμπελ συνελήφθη στο Παρίσι και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Όμως, τον άφησαν κι έφυγε στη Γερμανία, χωρίς να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεών του.

Οι κάτοικοι του Διστόμου έχουν ξεκινήσει δικαστικό αγώνα, για να αποζημιωθούν τουλάχιστον, από το γερμανικό Δημόσιο για τις σφαγές και τις λεηλασίες εκείνες. Η 137/1997 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς που τους δικαίωσε, επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο. Όμως, κανένας Υπουργός Δικαιοσύνης δεν έχει προσυπογράψει την εκτέλεσή της την Ελλάδα, όπως ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει για αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος αλλοδαπού Δημοσίου. Έτσι, οι Διστομίτες δικαιώθηκαν από τα ιταλικά Δικαστήρια, που τους επέτρεψαν να δεσμεύσουν περιουσιακά στοιχεία του γερμανικού  Δημοσίου στην Ιταλία και μάλιστα, από το 10% των ιταλικών σιδηροδρόμων, που …στα πλαίσια του περιβόητου ανταγωνισμού και των αποκρατικοποιήσεων, είχε πωληθεί στους γερμανικούς σιδηροδρόμους, οι οποίοι εξακολουθούν να είναι κρατικοί. Σε αντίθεση με όσα επιβάλλουν στους άλλους, οι Γερμανοί δεν αποκρατικοποιούν τις στρατηγικού χαρακτήρα επιχειρήσεις. Πράγμα που στην προκειμένη περίπτωση απέβη επωφελές για τους Διστομίτες.

ΦΩΤΟ: Το εξώφυλλο του περιοδικού “Λάιφ” με τίτλο ” Τι έκαναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα” και φωτογραφία της επιζήσασας Μαρίας Παντίσκα, η οποία έχασε τη μητέρα της στη σφαγή.  Λεζάντα: “Η Μαρία Παντίσκα ακόμη θρηνεί 4 μήνες μετά τη δολοφονία της μητέρας της από τους Γερμανούς στη σφαγή στο ελληνικό χωριό Δίστομο”. Η φωτογραφία είναι του Ντμίτρι Κέσελ, που απαθανάτισε πολλά άλλα στιγμιότυπα από τους πρώτους μήνες της απελευθέρωσης.  

 

Με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του Αφροαμερικανού George Floyd στη Μινεάπολις των ΗΠΑ στις 25/05 και το κίνημα διαμαρτυρίας που συνεχώς διογκώνεται σε όλη εκείνη τη χώρα, η ΧΔ εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:


1) Καταδικάζουμε την αποτρόπαιη πράξη του αστυνομικού Ντέρεκ Τσόβιν (Derek Chauvin), ο οποίος προκάλεσε τον στραγγαλισμό του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ πιέζοντας με το γόνατο το λαιμό του, παρά το γεγονός ότι το θύμα σφάδαζε, πεσμένο και Ανυπεράσπιστο στο δρόμο, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να ανασάνει. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι και άλλοι τρεις «ανδρείοι» αστυνομικοί κάθονταν πάνω στον πεσμένο άνθρωπο την ώρα που ξεψυχούσε.

2) Στην προκειμένη περίπτωση, πέρα από την ακραία κτηνωδία, υπάρχει και η χρήση ασύμμετρων μέτρων για τη σύλληψη ενός ανθρώπου με ένα αμφιβαλλόμενο ασήμαντο αδίκημα (χρήση πλαστού χαρτονομίσματος 20 δολαρίων, πράγμα που θα μπορούσε να έχει συμβεί στον οποιονδήποτε εν αγνοία του)

3) Εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας σε όλα τα πολυπληθή θύματα κατάχρησης εξουσίας, τα οποία σε μεγαλύτερα και δυσανάλογα ποσοστά ανήκουν σε ιδιαίτερες ομαδώσεις του πληθυσμού των Η.Π.Α. (ιθαγενείς Αμερικάνοι, λατινογενείς, αφροαμερικανοί, ασιάτες κ.ά.) Για το λόγο αυτό, το φρικτό έγκλημα έχει ορθά καταγραφεί στη συνείδηση των διαδηλωτών ως ρατσιστικό έγκλημα.

4) Ταυτόχρονα, πρέπει να καταδικαστεί και η υπερβολικά βία ομάδων που κατ’ όνομα ανήκουν στον αντιφασιστικό χώρο και που κηρύττουν την άσκηση βίας σε άτομα μόνο και μόνο για τα φρονήματά τους. Μία τέτοια πρακτική καταστρατηγεί κατάφωρα ακόμα και την ελευθερία της συνείδησης και γνώμης και εισάγει δια της πλαγίας τα εγκλήματα γνώμης των παντοειδών ολοκληρωτικών καθεστώτων.

5) Καταδικάζουμε επίσης την εκφρασμένη πρόθεση του προέδρου των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ να κατεβάσει στρατιωτικές δυνάμεις στους δρόμους. Όπως γράφει ο Μέγας Φώτιος, ο πολιτικός άρχοντας πρέπει να αφήνει τον στασιασμό να εκδηλώνεται χωρίς επικίνδυνες κατασταλτικές ενέργειες, δείχνοντας έτσι τη φιλανθρωπία του

6) Ταυτόχρονα, το μιντιακό κατεστημένο –πλην του καναλιού Fox, που ανήκει στους συντηρητικούς- θέλει να καταστήσει το όλο ζήτημα ζήτημα εναλλαγής στην προεδρία και εκλογής του Τζο Μπάιντεν. Ο τελευταίος, αντιπρόεδρος του Ομπάμα και με βεβαρυμένο φάκελο υπερψηφίσεων (νεοφιλελεύθερη κοινωνική,  επεκτατική και φιλοπολεμική εξωτερική πολιτική), είναι ίσως –με την εξαίρεση της Χίλλαρυ Κλίντον- ο χειρότερος υποψήφιος που έχουν εμφανίσει οι Δημοκρατικοί, τον οποίο και «έβαλαν λυτούς και δεμένους» ώστε να εκλέξουν οι καθεστωτικές δυνάμεις,διαιωνίζοντας έτσι το πολιτικό κατεστημένο

7) Το κύριο πρόβλημα που πρέπει να λυθεί στις ΗΠΑ είναι το κοινωνικό, το πρόβλημα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Προτρέπουμε το κίνημα που έχει εκδηλωθεί να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση, αναδεικνύοντας έστω και τώρα ένα υποψήφιο εν όψει των εκλογών εντός του έτους που να μπορεί να το εκφράσει.