Μία άκρως επικίνδυνη διάταξη εισάγεται με το άρθρο 5 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου με θέμα “Δάνεια: Διαφάνεια, ανταγωνισμός, προστασία των ευάλωτων – Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2021/2167, επανεισαγωγή του προγράμματος «ΗΡΑΚΛΗΣ» και άλλες επείγουσες διατάξεις”:
Στην παράγραφο 5 προβλέπεται ότι “Στο πλαίσιο της διαχείρισης πιστώσεων, οι [Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις- “Σέρβισερς”] Ε.Δ.Α.Δ.Π. δύνανται να διαχειρίζονται τα ακίνητα που αποτελούν ασφάλεια για τις πιστώσεις που διαχειρίζονται και έχουν μεταβιβασθεί στον δικαιούχο της απαίτησης”.
Ενδεικτικά, διαχείριση μπορεί να σημαίνει: Προετοιμασία του ακινήτου για εκμετάλλευση, εκτίμηση του ακινήτου, είτε πρόκειται για την εμπορική αξία του (Market value) ή την μισθωτική αξία του (Rent value), προώθηση ακινήτου μέσα από την λεπτομερή καταγραφή και παρουσίαση όλων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του, με τρόπο που θα προσελκύσει έναν μεγάλο αριθμό ενδιαφερομένων, ενοικίαση και διαχείριση του ακινήτου] ανεξαρτήτως εάν το δάνειο είναι ενήμερο ή υπερήμερο και πάντως, τελώντας σε προφανώς αντίθετη δικαιοπολιτική στόχευση σε σχέση με τον διακηρυγμένο στόχο για την προστασία της κύριας κατοικίας, που τίθεται στο προοίμιο της Οδηγίας και στοχεύοντας στην υπονόμευση της προστασίας της κύριας κατοικίας.
Με τον τρόπο αυτό, όπως επισημαίνει η ιστοσελίδα “Ισκρα” η οποία αναδεικνύει το ζήτημα, “μπορεί να χαθεί εν τοις πράγμασι η επικαρπία κάθε προσημειωμένου ακινήτου, χωρίς καν να χρειάζεται η προηγούμενη έκδοση δικαστικής απόφασης και χωρίς να τηρείται οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος (1034, 1035 ΚΠολΔ)“.
Δηλαδή, ακόμα και αν το δάνειο είναι ενήμερο, ο “σέρβισερ” μπορεί να υποκαταστήσει τον ιδιοκτήτη στις επιλογές διαχείρισης και εκμετάλλευσής του, με σοβαρές συνέπειες, ιδίως στις περιπτώσεις κατοικιών.
Η διάταξη αυτή είναι προδήλως αντισυνταγματική, αφού πέρα από το βάρος της προσημείωσης υποθήκης η οποία εξασφαλίζει την απαίτηση του δανειστή, χορηγεί, χωρίς μάλιστα δικαστική απόφαση και άλλες εξουσίες στους προσημειούχους δανειστές, οι οποίες μπορούν να καταστούν εξόχως επαχθείς για τους ιδιοκτήτες.
Άσχετα αν η διάταξη είναι κακογραμμένη και άκρως αόριστη, δεν παύει να είναι σκανδαλώδης και πρέπει να απαλειφθεί. Δεδομένου ότι αντίστοιχη δεν υπάρχει στην Οδηγία που υποτίθεται ότι τίθεται σε εφαρμογή, είναι προϊόν για μια ακόμα φορά του της λογικής του “υπερβάλλοντος ζήλου” που διακρίνει την παρούσα κυβέρνηση σε θέματα νεοφιλελευθερισμού και ατλαντικής νομιμοφροσύνης.
Σε κάθε περίπτωση, αμφισβητούμε συνολικά την φιλοσοφία του νομοσχεδίου και όμοιων νομοθετημάτων, που δίνει τη δυνατότητα μεταβίβασης των δανείων σε κερδοσκοπικούς οργανισμούς, οι οποίοι μάλιστα μπορούν στα πλαίσια ενός καθεστώτος νομότυπης φοροαποφυγής, να φορολογούνται εκτός Ελλάδος (φαντς) και να ορίζουν εταιρίες διαχείρισης με την ιδιότητα του διαδίκου στην Ελλάδα.
Όφειλε η Πολιτεία να δημιουργήσει Πιστωτικό Ίδρυμα ειδικού σκοπού, στο οποίο αποκλειστικά να μπορούσαν να μεταβιβαστούν τα “κόκκινα δάνεια” και το οποίο, τηρώντας αυστηρά τον Κώδικα Τραπεζικής Δεοντολογίας να εξαντλούσε τις δυνατότητες ρύθμισης και αποπληρωμής στη βάση των δυνατοτήτων του οφειλέτη. Κι αυτό σε συνδυασμό με την επαναφορά των διατάξεων του “νόμου Κατσέλη” για την προστασία της 1ης κατοικίας.
