«Ὀνομάζω αἱρετικούς, ὅσους ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ὑπάρχει στὰ χρόνια μας κάποιος ἀνάμεσά μας ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ φυλάξει τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολὲς καὶ νὰ γίνει ὅπως οἱ ἅγιοι πατέρες: Πρῶτα πιστὸς καὶ πρακτικός, διότι ἡ πίστη φαίνεται ἀπὸ τὰ ἔργα, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸν καθρέφτη τὸ σχῆμα τοῦ προσώπου καὶ στὴ συνέχεια θεωρητικὸς και θεόπτης, δηλαδὴ νὰ μπορεῖ νὰ φωτισθεῖ καὶ νὰ λάβει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, καὶ μέσω αὐτοῦ νὰ ἀντιλαμβάνεται τὸν Υἱὸ μὲ τὸν Πατέρα».
• Ἀπὸ τὸν 29ο (ΚΘ’) Κατηχητικὸ Λόγο τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου (949-1022 μ.Χ.), ἡ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμήθηκε χτές. Τὸ ζήτημα κατὰ πόσο μποροῦσε σὲ χρόνια μεταγενέστερα, κάποιος νὰ ζεῖ ὅπως οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, εἶχε προκαλέσει ἕριδες στὶς ἀρχὲς τῆς περασμένης χιλιετίας. Ὁ ἅγιος Συμεὼν εἶχε καταπολεμήσει τὴν ἀντίθετη ἄποψη, ποὺ στήριζαν σημαίνοντα στελέχη τῆς Ἐκκλησίας.
• Στὸν ἴδιο λόγο ἀναλύει τὶς συνέπειες τῆς κακοδοξίας: Στὴν καλύτερη περίπτωση, δέχονται ὅτι « Ἂν ζούσαμε στὰ χρόνια τῶν ἁγίων πατέρων, θὰ ἀγωνιζόμασταν κι ἐμεῖς, γιατὶ θὰ ζηλεύαμε τὴν ἀγαθή τους πολιτεία καὶ τοὺς ἀγῶνες τους. Ὅμως τώρα, συναναστρεφόμενοι μὲ ράθυμους καὶ ἀμελεῖς, ἄβουλα χανόμαστε μαζί τους».
• Σύμφωνα μὲ τὸν ἅγιο, ὅσοι ἰσχυρίζονται κάτι τέτοιο, «δὲν πέφτουν σὲ κάποια έπιμέρους αἵρεση, ἀλλὰ ἀνατρέπουν….ὅλες τὶς θεῖες Γραφές.»
• Ἡ κακοδοξία ποὺ καταπολέμησε ὁ ἅγιος Συμεὼν ἐπιβιώνει καὶ σήμερα μὲ τὴ λογικὴ ὅτι ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία εἶναι, δῆθεν, ἀνεφάρμοστη γιὰ τὰ σημερινὰ δεδομένα. Μιὰ λογικὴ ἡ ὁποία καταργεῖ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία ὡς διαχρονικὸ καὶ αἰώνιο σημεῖο ἀναφορᾶς γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ἄποψη ποὺ ἡ ΧΔ ἀπὸ τὴν ἵδρυσή της καὶ ἡ ἐφημερίδα αὐτὴ ἔχουν καταπολεμήσει.
• Ὁ ἅγιος Συμεὼν ἔζησε στὸ διάστημα τῆς μεγαλύτερης ἀκμῆς τοῦ Βυζαντίου, ποὺ συνέπεσε σχεδὸν μὲ τὴ βασιλεία τοῦ αὐτοκράτορα Βασιλείου Β’. Ὡς νέος ἔζησε καὶ σπούδασε στὴν Κωνσταντινούπολη, μέχρι ποὺ σὲ ἡλικία 27 ἐτῶν ἀκολούθησε ὁριστικὰ τὸν μοναχισμό. Πρῶτα στὴ Μονὴ Στουδίου καὶ στὴ συνέχεια τοῦ Ἁγίου Μάμαντος.
• Οἱ θεολογικές του ἀπόψεις τοῦ στοίχισαν διώξεις καὶ ἐξορίες. Ὅμως, εἶναι ἀπὸ τοὺς λίγους ἁγίους τοὺς ὁποίους ἔχει ἁγιοκατατάξει ἡ Ἐκκλησία μὲ τὸν χαρακτηρισμὸ «Θεολόγος», μαζὶ μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Εὐαγγελιστὴ καὶ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Ναζιανζηνό.
• Ὅπως γράφει ὁ Φώτης Κόντογλου, «Μὲ ὅλη τὴν ἁγιότητα ποὺ εἶχε, βρεθήκανε ἄνθρωποι ἀσεβέστατοι ποὺ τὸν βασανίσανε μὲ κάθε τρόπο…Κι ὁ μακάριος Συμεὼν τοὺς συγχωροῦσε, ἀλλὰ μαζὶ τοὺς πολεμοῦσε μὲ τὰ πνευματικὰ ὅπλα…»
• Ἐμπεριστατωμένη παρουσίαση τοῦ βίου καὶ τῶν ἔργων τοῦ ἁγίου στὴν ἱστοσελίδα «Ἀέναη Ἐπανάσταση» τῆς Σοφίας Ντρέκου.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 13.10.2022 Ἀπὸ τὴ στήλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ

ΦΩΤΟ: Ἀπὸ ἐξώφυλλο τεύχους 10 τοῦ περιοδικοῦ ΣΥΝΑΞΗ   μὲ ἀφιέρωμα στὸν ἅγιο

Ὁ «ἐμὸς κλῆρος»

«Τάξεως ἔμπαλιν ὑμῖν, ἐθνικῆς ἔστω τὸ κράτος ὁμογενῶν οὐ κλῆρος γὰρ ἐμός, τυραννὶς δὲ γνώμη αὐθαίρετος. Ὁ οὖν πρόκριτος, ἐν ὑμῖν εἶναι θέλων, τῶν ἄλλων ἔστω πάντων ἐσχατώτερος» (Ἀπὸ τὸν Ὄρθρο τῆς Μεγάλης Δευτέρας)
• Πολλαπλᾶ εἶναι τὰ μηνύματα ποὺ περνοῦν οἱ ἀκολουθίες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.
• «Ἔμπαλιν», λέξη ποὺ σημαίνει τὴν ἀπόλυτη ἀντίθεση. Στὴν προκειμένη περίπτωση, μὲ τὴν τάξη πραγμάτων ποὺ εἶχε καθιερωθεῖ στὶς εἰδωλολατρικὲς κοινωνίες, «ἐθνικὴ τάξη». Ἡ λέξη «ὁμογενὴς» νοεῖ τοὺς Χριστιανούς, μέλη τῆς Ἐκκλησίας, στοὺς ὁποίους διὰ στόματος τοῦ ἱεροῦ ὑμνωδοῦ ἀπευθύνεται ὁ Χριστός.
• «Κλῆρος ὁ ἐμός»: Ἡ δική μου έπιλογή, ἡ πνευματικὴ κληρονομιά μου. «Οὐ κλῆρος γὰρ ἐμὸς» ἡ «ἐθνικὴ τάξις».
• Καθόλου τυχαία δὲν εἶναι ἡ ἔκφραση τοῦ Φώτη Κόντογλου ὅτι «Ὁ Χριστὸς τἄφερε ὅλα ἀνάποδα», ἀφοῦ ἀντιστοιχεῖ στὴ διατύπωση τῆς ὑμνογραφίας τῶν ἡμερῶν. Ὁ Κόντογλου ἀναφέρεται στὴν ἔμπρακτη -καὶ ταυτόχρονα ἔντονα συμβολική- ἀνατροπὴ τῆς ἀντίληψης τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν Χριστό, ποὺ μπαίνει στὰ Ἱεροσόλυμα μὲ ἕνα ταπεινὸ γαϊδουράκι, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Καίσαρες ποὺ τελοῦσαν μεγαλοπρεπεῖς θριάμβους.
• Ἡ οὐσιαστικὴ κατάργηση τῆς ἐξουσίας ὡς πηγῆς προνομίων καὶ αὐθαιρεσιῶν, μὲ τὴ μεταμόρφωσή της σὲ διακονία.
• Ἀντίληψη ποὺ ἀποτελεῖ κληρονομιὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ στὶς κοινὰ ἀποδεκτὲς ἀξίες τοῦ παγκόσμιου πολιτισμοῦ. Ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία εἶναι τὸ θεμέλιο τῆς περὶ Κράτους Δικαίου ἀντίληψης, ἡ ὁποία ἔχει περάσει καὶ στὴν ὁρολογία τῶν μελῶν τῶν κυβερνήσεων.
• Ἄλλο ἂν στὴν πράξη ἡ «ἐθνικὴ τάξις» ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύει ὅπως παλιά, ἐνίοτε περιβαλλόμενη χριστιανικὸ μανδύα.
• Ἡ ἀπόκλιση ἀπὸ τὸ πιὸ πάνω πλαίσιο, συνιστᾶ αὐθαιρεσία καὶ τυραννία.
• Ἡ χρήση τῶν λέξεων «πρόκριτοι» γιὰ τοὺς διοικοῦντες καὶ «γένος» προκειμένου νὰ προσδιορισθοῦν οἱ Χριστιανοὶ ὡς «ὁμογενεῖς», παραπέμπει σὲ ὅρους ποὺ ἄνθισαν τὴν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας.

«Τυραννὶς δὲ γνώμη αὐθαίρετος»

Ὅπως τονίζουμε στὴν ἀνακοίνωση γιὰ τὴν 21η Ἀπριλίου, ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας εἶναι ἀντίθετη σὲ κάθε μορφῆς τυραννία. Οἱ ἑκάστοτε «πρόκριτοι» πρέπει νὰ διακονοῦν τοὺς διοικουμένους κατὰ τὴν ἄσκηση τῶν καθηκόντων τους, ὡς «ἔσχατοι». Ὄχι μόνο μὲ τὸν τρόπο ἄσκησης τῶν καθηκόντων τους, ἀλλὰ καὶ ὑπηρετώντας τὴ βούληση τῶν διοικουμένων. Ἡ αὐθαίρεσία τῆς ἐξουσίας εἶναι τυραννία.
• Αὐτὴ τὴ θεμελιώδη ἀντίληψη τῆς Χριστιανικῆς Διδασκαλίας, ἀγνόησε τὸ μεγαλύερο μέρος τοῦ λεγόμενου «Χριστιανικοῦ Κόσμου» τὴν περίοδο τῆς δικτατορίας τῶν Συνταγματαρχῶν.
• Ἤδη, ὁ κόσμος αὐτὸς εἶχε λειτουργήσει ὡς ἰδεολογικὴ θεραπαινίδα τοῦ μετεμφυλιακοῦ Κράτους καὶ τῆς ἰθύνουσας τάξης, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔρθουν σὲ ρήξη μαζί του ὁ ἀείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης.

ΦΩΤΟ: Ὁ Ἰησοῦς διώχνει τοὺς ἐμπόρους ἀπὸ τὸ Ναό.

Ἀπὸ τὴ στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

Ἂν ἡ ἀγάπη εἶναι συνώνυμη τοῦ Θεοῦ, τότε ὅσοι τελευταῖα χρησιμοποιοῦν τὸν ὅρο «ἀγαπούληδες» γιὰ νὰ εἰρωνευτοῦν ἄλλους οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπικαλοῦνται, ἐγγίζουν τὰ ὅρια τῆς βλασφημίας. Ὅπως ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος τονίζει στὴν ἀρχὴ τοῦ λ’ λόγου, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη, θέλει πολλὴ προσοχὴ ὅταν μιλᾶ κανεὶς γι’ αὐτήν, ὅπως καὶ ὅταν μιλᾶ γιὰ τὸ Θεό.
• Ὅταν διαπιστώνεται παραποίηση τοῦ νοήματος τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης, ἐπιβάλλεται νὰ ἀσκεῖται τεκμηριωμένη κριτική στὶς ὅποιες κακοδοξίες ἐπισημαίνονται.
• Ὅμως, τὸ νὰ γίνεται σχετλιαστικὰ λόγος γιὰ «ἀγαπούληδες» καὶ «ἀγαπολογία», δὲν εἶναι ἁπλῶς κακόηχο καὶ ἐνοχλητικό.Εἶναι ὕβρις, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ ἀγάπη εἶναι συνώνυμη μὲ τὸ Θεό.
• Μία ὕβρις ποὺ ἐνδεχομένως νομιμοποιεῖ λογικὲς μίσους καὶ προσωποληψίας, ἀσυμβίβαστες μὲ τὸ χριστιανικὸ ἦθος. Μιὰ ὄντως ἀνησυχητικὴ μορφὴ…ἐξισλαμισμοῦ, ἡ ὁποία ἀλλοιώνει ὁρισμένες ἐκδοχὲς τοῦ χριστιανικοῦ λόγου.

Χριστιανική 17.9.2020 Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

Ἡ Χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι ἰδιαίτερα ἐνοχλητικὴ γιὰ τὶς ἰδεολογίες τοῦ μίσους. Ἰδίως τῆς ψευδοπατριωτικῆς ἀκροδεξιᾶς, ἡ ὁποία ἀρέσκεται να παριστάνει τὸν θεματοφύλακα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀφοῦ τῆς ἀφαιρέσει κάθε περιεχόμενο. Ποὺ κάνει τὸν “παλληκαρᾶ” στοὺς ἀδύναμους καὶ προσκυνᾶ δουλικὰ τοὺς ἰσχυρούς. Ποὺ μὲ ὅπλο τὸ μίσος δημιουργεῖ “ἀποδιοπομπαίους τράγους” γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσει τὴν προσοχὴ ἀπὸ τοὺς ἀληθινοὺς ὑπεύθυνους.

Φωτο: Ἐκκλησία online

Εἴχαμε ἀναφερθεῖ στὸ προηγούμενο φύλλο στὴν ἔννοια τῆς «κακιστοκρατίας». Ἕνα νεολογισμὸ ποὺ δημιουργήθηκε τὸν 18ο αἰώνα, στὴ βάση τῆς πλούσιας ἑλληνικῆς γλώσσας. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπινοήθηκε γιὰ νὰ δηλώσει τὸ ἀτάλαντο τῶν προσώπων ποὺ τυχαίνει νὰ ἐπικρατήσουν στὸν δημόσιο βίο, στὴν Ἑλλάδα δὲν ἀφορᾶ κατ’ ἀνάγκη ποιότητα προσώπων, ἀλλὰ πρωτίστως κατάσταση πραγμάτων.

Details