Ἂν ἡ ἀγάπη εἶναι συνώνυμη τοῦ Θεοῦ, τότε ὅσοι τελευταῖα χρησιμοποιοῦν τὸν ὅρο «ἀγαπούληδες» γιὰ νὰ εἰρωνευτοῦν ἄλλους οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπικαλοῦνται, ἐγγίζουν τὰ ὅρια τῆς βλασφημίας. Ὅπως ὁ Ἰωάννης τῆς Κλίμακος τονίζει στὴν ἀρχὴ τοῦ λ’ λόγου, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη, θέλει πολλὴ προσοχὴ ὅταν μιλᾶ κανεὶς γι’ αὐτήν, ὅπως καὶ ὅταν μιλᾶ γιὰ τὸ Θεό.
• Ὅταν διαπιστώνεται παραποίηση τοῦ νοήματος τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης, ἐπιβάλλεται νὰ ἀσκεῖται τεκμηριωμένη κριτική στὶς ὅποιες κακοδοξίες ἐπισημαίνονται.
• Ὅμως, τὸ νὰ γίνεται σχετλιαστικὰ λόγος γιὰ «ἀγαπούληδες» καὶ «ἀγαπολογία», δὲν εἶναι ἁπλῶς κακόηχο καὶ ἐνοχλητικό.Εἶναι ὕβρις, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ ἀγάπη εἶναι συνώνυμη μὲ τὸ Θεό.
• Μία ὕβρις ποὺ ἐνδεχομένως νομιμοποιεῖ λογικὲς μίσους καὶ προσωποληψίας, ἀσυμβίβαστες μὲ τὸ χριστιανικὸ ἦθος. Μιὰ ὄντως ἀνησυχητικὴ μορφὴ…ἐξισλαμισμοῦ, ἡ ὁποία ἀλλοιώνει ὁρισμένες ἐκδοχὲς τοῦ χριστιανικοῦ λόγου.

Χριστιανική 17.9.2020 Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

Ἡ Χριστιανικὴ ἀγάπη εἶναι ἰδιαίτερα ἐνοχλητικὴ γιὰ τὶς ἰδεολογίες τοῦ μίσους. Ἰδίως τῆς ψευδοπατριωτικῆς ἀκροδεξιᾶς, ἡ ὁποία ἀρέσκεται να παριστάνει τὸν θεματοφύλακα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀφοῦ τῆς ἀφαιρέσει κάθε περιεχόμενο. Ποὺ κάνει τὸν “παλληκαρᾶ” στοὺς ἀδύναμους καὶ προσκυνᾶ δουλικὰ τοὺς ἰσχυρούς. Ποὺ μὲ ὅπλο τὸ μίσος δημιουργεῖ “ἀποδιοπομπαίους τράγους” γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσει τὴν προσοχὴ ἀπὸ τοὺς ἀληθινοὺς ὑπεύθυνους.

Φωτο: Ἐκκλησία online