To Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση για το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών της 12ης Δεκεμβρίου:

  1. Ο βρετανικός λαός, δίνοντας μεγάλη νίκη στον απερχόμενο Πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον και ευρεία πλειοψηφία στο νέο Κοινοβούλιο, επιβεβαίωσε τη βούλησή του η Χώρα να αποχωρήσει οριστικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έναν οργανισμό γερμανοκρατούμενο, ο οποίος, με βάση το περιεχόμενο των λεγόμενων «ευρωπαϊκών συνθηκών» επιβάλλει την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, της συρρίκνωσης του κοινωνικού Κράτους, της συσσώρευσης του πλούτου στους ολίγους και της εξαθλίωσης όλο και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων. Έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό τεχνοκρατών που καταργεί τη λαϊκή κυριαρχία στις χώρες μέλη.
  2. Με το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών διαψεύδεται η διατεταγμένη προπαγάνδα ότι δήθεν οι παλινωδίες που ακολούθησαν το δημοψήφισμα του 2016, στο οποίο αποφασίστηκε η έξοδος από την Ε.Ε., οφείλονταν στους δισταγμούς λόγω επαπειλούμενης οικονομικής καταστροφής και στην αλλαγή της γνώμης του εκλογικού σώματος. Στην πραγματικότητα, αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για «τρικλοποδιές» τμήματος των βρετανικών ελίτ που λυσσαλέα καταπολεμούσαν το Brexit.
  3. Διαψεύδεται επίσης η καταστροφολογία, αγαπημένη μέθοδος των ευρωκρατών, για να τρομοκρατούν τους λαούς και να τους κρατούν κλεισμένους στο «μαντρί» των δικών τους κατευθύνσεων. Να τους εκβιάζουν να δέχονται να χάσουν ένα μέρος των δικαιωμάτων τους, υπό την απειλή ότι θα τα χάσουν όλα. Τα μεγέθη της βρετανικής οικονομίας βγαίνουν ενισχυμένα, με την επιβεβαίωση της προοπτικής του Brexit.
  4. Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε καταψηφίσει την ένταξη της Μ. Βρετανίας στην τότε ΕΟΚ, δεν αντιλήφθηκε ότι η αποχώρηση από τη σημερινή Ε.Ε. ήταν η αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή του προχωρημένου ριζοσπαστικού προγράμματος που ο ίδιος εισηγήθηκε στο κόμμα του, του στην κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν στήριξε ανεπιφύλακτα την εφαρμογή της λαϊκής ετυμηγορίας του 2016, αλλά κράτησε στάση ασαφή και επαμφοτερίζουσα, η οποία του στοίχισε την εκλογική ήττα. Επέτρεψε παράλληλα στους Συντηρητικούς να μονοπωλήσουν και να επιβάλουν τη δικιά τους συλλογιστική στην καταγγελία του ρόλου και της λειτουργίας της Ε.Ε..
  5. Η βάση του Εργατικού Κόμματος είχε μαζικά στηρίξει τον Τζέρεμι Κόρμπιν στην προσπάθειά του να δώσει ξανά φιλολαϊκό και κοινωνικό πρόσωπο στο κόμμα αυτό και να απομονώσει τους μεταλλαγμένους σοσιαλδημοκράτες που επικυριαρχούσαν. Τον εγκατέλειψε όμως από τη στιγμή που δεν στήριξε ανεπιφύλακτα το Brexit, παίζοντας, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, το παιχνίδι των βρετανικών ελίτ.
  6. Είναι αξιοπρόσεκτο πόσο προβάλλουν τα συστημικά ΜΜΕ την μεγάλη εκλογική άνοδο των Σκωτσέζων εθνικιστών του SNP, που θα αποτελέσουν τον επόμενο μοχλό πίεσης του Συστήματος. Από αντίδραση στους Άγγλους, οι Σκωτσέζοι ψήφισαν παραμονή στην Ε.Ε., παραγνωρίζοντας ότι ο νεοφιλελεύθερος χαρακτήρας της έχει τα ίδια γνωρίσματα με τον θατσερικό νεοφιλελευθερισμό που ερήμωσε οικονομικά τη Σκωτία και έδωσε τροφή στο κίνημα για την ανεξαρτησία της, που ήταν αμελητέα δύναμη πριν ανέβει η Θάτσερ στην εξουσία.
  7. Όμως, προϋπόθεση για να φέρει βελτίωση το Brexit, είναι η επούλωση των πληγών που έφερε ο Θατσερισμός στη Χώρα, με την εξαθλίωση ευρύτατων λαϊκών στρωμάτων, αλλά και περιφερειών της Αγγλίας, όπως και της Σκωτίας. Με την καταπολέμηση της ανισότητας, την αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και την ουσιαστική ανακούφιση των αδικημένων λαϊκών στρωμάτων και περιφερειών. Όλα αυτά τα υποσχέθηκε ο νικητής των εκλογών Μπόρις Τζόνσον, αλλά ταυτόχρονα υπόσχεται επιπλέον παροχές και στην οικονομική Ολιγαρχία. Θα κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στην εύνοια προς την Ολιγαρχία και στην κοινωνική συνοχή. Εάν δεν δώσει το βάρος στη τελευταία, τότε θα κινδυνεύσει άμεσα και η εθνική συνοχή της χώρας του, από τις αποσχιστικές τάσεις στη Σκωτία, στη Βόρειο Ιρλανδία και στην Ουαλία. Και θα δοθεί η ευκαιρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση να τρομοκρατεί όσους θέλουν να την εγκαταλείψουν.
  8. Η Χ.Δ. είναι αντίθετη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι, αυτή, όπως έχει εκτιμήσει το Η’ Συνέδριο του 2015, «λειτουργεί ως υπηρέτης του μεγάλου χρηματοπιστωτικού Κεφαλαίου και ως μηχανισμός εξαθλίωσης των λαών». Κατά συνέπεια, δεν συμφωνούμε με λογικές εθνικιστικές και ξενοφοβικές που διατυπώθηκαν από μερίδα οπαδών του Brexit, τόσο στο ίδιο το Συντηρητικό Κόμμα, όσο και από συμμάχους του έξω από αυτό, όπως ο Νάιτζελ Φάρατζ. Αντίθετα, τάσσεται υπέρ μιας νέας μορφής πανευρωπαϊκής συνεργασίας, «στη βάση της εθνικής κυριαρχίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της διεθνούς αλληλεγγύης των λαών». (Θ’ Συνέδριο Χ.Δ. 2019)
  9. Η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας, που προάγεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι μια πολιτική κατεξοχήν αντιχριστιανική, η οποία στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού, θεμελίου της Ε.Ε. ήδη με βάση την ιδρυτική συνθήκη της Ρώμης, εγκαθιδρύει το νόμο της ζούγκλας και του κοινωνικού δαρβινισμού, ευνοεί την κυριαρχία των ισχυρών επί των «ελαχίστων», τον πλουτισμό μιας μικρής μειοψηφίας εχόντων σε βάρος των πολλών και την αποδυνάμωση του κοινωνικού Κράτους που κατοχυρώνει την αξιοπρεπή διαβίωση των πολιτών.
  10. Με αυτές τις επισημάνσεις η Χ.Δ. εκτιμά το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών καταρχήν ως μια θετική εξέλιξη, η οποία θα μπορούσε να είναι αφετηρία για την αντικατάσταση της Ε.Ε. από μια καινούργια δομή πανευρωπαϊκής συνεργασίας, στη βάση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της διεθνούς αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Από το Γραφείο Τύπου της Χ.Δ.

Η Εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ οργανώνει εκδήλωση την Τετάρτη  20  Νοεμβρίου  2019  στις 7 μ.μ.  στο Πολυδύναμο Κέντρο Νεότητας Δήμου Νεάπολης, Ζάκκα 25, (είσοδος από Διδυμοτείχου, παράλληλη στη Δαβάκη) με θέμα:

«Ευρωπαϊκή Ένωση: μύθοι και πραγματικότητα;»

Εισηγητές:

  • Δέσποινα Χαραλαμπίδου, Περιφερειακή Σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας
  • Κώστας Χρυσόγονος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ, πρώην ευρωβουλευτής
  • Μανώλης Μηλιαράκης , φυσικός – επίτιμος πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας

Details

“ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ” Η Ε.Ε.

του ΗΡΑΚΛΗ ΚΑΝΑΚΑΚΗ*

Η Ευρώπη των πεντακοσίων και πλέον εκατομμυρίων κατοίκων αφήνει τη μικρή Ελλάδα να διαχειριστεί μόνη της το προσφυγικό-μεταναστευτικό, οι διαστάσεις του οποίου την έχουν ξεπεράσει και διαμορφώνονται συνθήκες εθνικής τραγωδίας.
Αντί να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν, ως ένας από τους φυσικούς αυτουργούς που το δημιουργούν (οι άλλοι είναι ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ρωσία) και να εφαρμόσει δίκαιη και αναλογική κατανομή των προσφύγων-μεταναστών σε όλες τις χώρες τις Ε.Ε. (αποτελούν
λιγότερο του 1% του πληθυσμού της), προκαλεί με τον ποντιο-πιλατισμό και τον απύθμενο ψευτο-ανθρωπισμό της.
Μόνον αφελείς και ευρωπαρμένοι δεν το βλέπουν.
Αποδέχεται το κλείσιμο των συνόρων των κρατών-μελών της, το οποίο δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Και το 1973-74 ως αντίδραση στην πετρελαϊκή κρίση οι περισσότερες δυτικο-ευρωπαϊκές χώρες απαγόρευσαν την οικονομική μετανάστευση.
Σε μία επίδειξη φαρισαϊσμού χρεώνει την ύψωση τειχών στην Ευρωπαϊκή Λαϊκιστική Ριζοσπαστική Δεξιά (Λ.Ρ.Δ.) λες και αυτή παίρνει τις αποφάσεις. Πολύ πριν η Λ.Ρ.Δ. κερδίσει σημαντική εκλογική στήριξη η δυτικο-ευρωπαϊκή πολιτική, μετατοπίσθηκε προς τα δεξιά από την κυρίαρχη Δεξιά, ως συνέπεια της νεοσυντηρητικής επιλογής στο εσωτερικό της. Η δε Αριστερά αποδείχτηκε ανίκανη
όχι μόνο να σταματήσει τη στροφή αλλά και εξαιρετικά συνεργάσιμη υποστηρίζοντάς την. Ο Ορμπάν, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, είναι ηγέτης του Fidesz (ΟΥΓΓΡΙΚΉ ΈΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΏΝ), το οποίο ταξινομείται ως «συντηρητικό» και «κεντροδεξιό» κόμμα. Το ακροδεξιό κόμμα στην Ουγγαρία είναι το Jobbik (Κίνημα για μία καλύτερη Ουγγαρία). Ο Ορμπάν χρησιμοποιεί ακροδεξιά ρητορική, για να νικήσει τον ανταγωνισμό από το Jobbik

Σήμερα η Ε.Ε. δεν απειλείται από την αυξητική υποστήριξη σε ακροδεξιούς πολιτικούς,αλλά από την αυξανόμενη υποστήριξη των ελίτ στην ακροδεξιά πολιτική. Κι όταν κατάφεραν ακροδεξιοί να συμμετάσχουν στην εξουσία, ήταν τα σκυλιά που γάβγιζαν, αλλά δεν δάγκωναν. Τελευταίο «σκυλί» που ξεδοντιάστηκε είναι ο ηγέτης της ιταλικής «Λίγκας» του Βορρά Ματέο Σαλβίνι.

Όπως μετέδωσε το πρακτορείο «Ρόιτερ», πριν λίγες ημέρες, έμαθε τα «όριά του» και έδωσε όρκο πίστης στο Ευρώ. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, δήλωσε: «Το λέω μια για πάντα και ελπίζω στο κόμμα μου κανένας να μη θέσει ξανά αυτό το θέμα. Η Λίγκα δεν σκέπτεται την έξοδο της Ιταλίας από το Ευρώ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση…»
Κι ενώ έτσι έχουν τα ευρωπαϊκά πράγματα, τα νησιά υποδοχής έχουν μετατραπεί σε απέραντες προσφυγουπόλεις και οι κάτοικοί τους θυμωμένοι έχουν χάσει την πρόσβαση σε χωράφια τους και σε χώρους που άλλοτε κυκλοφορούσαν, εξαιτίας της αυξημένης παραβατικότητας που καταγράφεται. Στη δε ηπειρωτική Ελλάδα δεν υπάρχει περιοχή χωρίς αντιδράσεις στο ενδεχόμενο εγκατάστασης προσφύγων και μεταναστών.
Το εύκολο και στον πειρασμό αυτό πέφτουν πολλοί, είναι η επιδερμική «ανάγνωση» των διαμαρτυριών, που δεν επιτρέπει να δεις σωστά την αγωνία των ανθρώπων να ζουν ασφαλείς και να κινούνται άφοβα στις πλατείες και στους δρόμους. Το εύκολο είναι να
τους χαρακτηρίσεις «Χρυσαυγίτες» και «Ακροδεξιούς» και να προσχωρήσεις στην αντίληψη ότι κάτι τρέχει, αλλά δεν είναι σημαντικό και να συμφωνήσεις στη σημερινή αυτοκαταστροφική πορεία, που διέξοδο έχει την εθνική τραγωδία. Στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγούν και οι όποιοι εξωραϊσμοί διαχειριστικού χαρακτήρα.
Το δύσκολο είναι η Κυβέρνηση και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να σοβαρευτούν και να συναινέσουν σε μία πολιτική
που θα εμπεδώσει στους πολίτες το αίσθημα ασφάλειας. Το δικαίωμα να μη νιώθουν ότι βρίσκονται σε κατάσταση ιδιότυπης ομηρείας και να καταγγείλουν την Ε.Ε. ότι είναι αυτή που υψώνει τα τείχη στα θύματα της δικής της πολιτικής.
Είναι αυτή η δήθεν αλληλέγγυα, που έγνοια της είναι πώς θα κρατήσει την αυλή της «καθαρή», αλλά πονά για το όνειδος των καταυλισμών τύπου Μόρια.
Είναι αλήθεια ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη πιάστηκε ανέτοιμη. Τώρα προσπαθεί, πελαγωμένη, να δρομολογήσει διαδικασίες μίας εξορθολογισμένης διαχείρισης του προβλήματος που δεν είναι λύση.
Αλλά και η ΣΥΡΙΖΑΐικη «Αριστερά» να κάνει την αυτοκριτική της, γιατί ως Κυβέρνηση, η συνηγορία της υπέρ της ανθρωπιάς αποδείχτηκε αφερέγγυα, δημιουργώντας καταυλισμούς της ντροπής και διευκολύνοντας τη δημοφιλία του μισαλλόδοξου λόγου.

* Πρωτοσέλιδο άρθρο του φύλλου 1044 της 31ης Οκτωβρίου 2019