Ευρεία δημοσιότητα έλαβε η κυκλοφοριακή συμφόρηση που προκλήθηκε στον δρόμο Αράχωβα-Λιβάδι ανήμερα Χριστούγεννα, λόγω της βλάβης τριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων που ακινητοποιήθηκαν επειδή άδειασαν οι μπαταρίες τους, όπως ανακοίνωσε η αστυνομία. Δεν υπήρξε αμέλεια των οδηγών, που φέρονται να είχαν προμηθευτεί τις αναγκαίες αλυσσίδες. Όμως, φαίνεται ότι οι ακραίες θερμοκρασίες επιδρούν στη λειτουργία της μπαταρίας και την “αδειάζουν” πρόωρα. Γίνεται επίσης λόγος ότι οι φορτιστές στην Αράχωβα δεν ήταν επαρκείς, προκειμένου να ανεφοδιαστούν πλήρως με ρεύμα οι μπαταρίες.
Για την ίδια μέρα, μας τέθηκε υπόψη περιστατικό μέσα στην Αθήνα, όπου ακινητοποημένο ηλεκτρικό αυτοκίνητο έφραζε για αρκετή ώρα το δρόμο σε λεωφορείο, διακόπτοντας την κυκλφορία σε κεντρικό δρόμο. Παρά την παρουσία του οδηγού, ήταν αδύνατο να μετακινηθεί και είχε “κοκκαλώσει”, σύμφωνα με την έκφραση που χρησιμοποίησε και ο δήμαρχος Αράχωβας για τις εκεί περιπτώσεις. Χρειάστηκε πολλά πρόσωπα μαζί να το ανασηκώσουν και να το μετακινήσουν προς το πλάι, για να υπάρξει χώρος για το λεωφορείο, ενώ ένα αυτοκίνητο συμβατικής τεχνολογίας, με απλό “ξεκλείδωμα” του χειροφρένου, θα μπορούσε να είχε μετακινηθεί πολύ ευχερέστερα και ταχύτερα.
Ας έχουν υπόψη αυτές τις παραμέτρους, όσοι επιλέγουν ηλεκτρικό αυτοκίνητο.
Και σε άλλες τεχνικές εφαρμογές που βασίζονται στον ηλεκτρισμό, παρατηρείται το φαινόμενο της πλήρους αχρήστευσης εφόσον συμβεί να μην υπάρχει παροχή ρεύματος για οποιονδήποτε λόγο. Για παράδειγμα, όπως “κλειδώνουν” οι ρόδες του ηλεκτρικού αυτοκινήτου, δεν μπορεί να ανοίξει ή να κλείσει το παντζούρι του παραθύρου χωρίς παροχή ρεύματος. Με την τεχνική πρόοδο να περιπλέκει αντί να απλουστεύει τη ζωή.
Το πολιτειακό ζήτημα έχει λήξει το 1974 και θα περιφρουρήσουμε την απόφαση αυτή του ελληνικού λαού. Σύμφωνα με πληροφορίες που ήρθαν αργότερα στη δημοσιότητα, στο βιβλίο του πρέσβη Λεωνίδα Παπάγου το 1999 και στη συνέχεια μέσω των “Αρχείων Καραμανλή” και που μέχρι τώρα δεν είχαν υποπέσει στην αντίληψή μας, ο τέως βασιλιάς μόνο φαινομενικά είχε αποδεχθεί το αποτέλεσμα, αφού μέχρι το 1978 προσπαθούσε να προκαλέσει πραξικόπημα για επαναφορά της Μοναρχίας.
Τις επαφές τις έκανε ο εξ απορρήτων του Αρναούτης. Προβλεπόταν ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης, ακόμα και φυσική εξόντωση του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, η διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος, νόθου προφανώς, με επαναφορά της Μοναρχίας και νέες βουλευτικές εκλογές. Ο Κωνσταντίνος φέρεται να έχει προβεί και σε “προεργασία”, για να εξασφαλίσει οικονομική και πολιτική στήριξη του Σάχη της Περσίας και της σαουδαραβικής μοναρχίας. Οι πληροφορίες διέρρευσαν μέσω των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών που παρακολουθούσαν τις συνομιλίες του, αλλά και αξιωματικών που βολιδοσκοπήθηκαν και έσπευσαν να ενημερώσουν την κυβέρνηση.
Κατά συνέπεια, ακόμα και μετά την τυπική δήλωση των απογόνων του, η δραστηριότητά τους πρέπει να είναι αντικειμενο επαγρύπνησης.
Δεν είχαμε σκοπό να ασχοληθούμε με τις προσωπικές επιλογές των μελών της τέως βασιλικής οικογένειας, ως ιδιώτες πλέον, για να πολιτογραφηθούν Έλληνες πολίτες.
Λόγω της δημοσιότητας που έχει πάρει η υπόθεση, συμπλήρώνουμε κάποια στοιχεία σχετικά, προς ενημέρωση των αναγνωστών μας. Ιδίως ως προς τον ισχυρισμό τους ότι δεν είχαν επώνυμο. Παρά το γεγονός ότι έλκουν την καταγωγή από την δυναστεία που εξακολουθεί να βασιλεύει στη Δανία, του “Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ”, όπως μπορεί ο καθένας να διαβάσει σε εγκυκλοπαίδειες και εγκυκλοπαιδικού τύπου ιστοσελίδες. Ο γενάρχης της δυναστείας, πριν βασιλέψει στην Ελλάδα ως Γελωργιος Α’, ήταν γνωστός ως Πρίγκιπας Γουλιέλμος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.
Ο τέως βασιλιάς της Βουλγαρίας Συμεών Β’ (1943-1946), ο οποίος έχασε το θρόνο του σε μικρή παιδική ηλικία λόγω της επιβολής του καθεστώτος του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού” στη Βουλγαρία, επανήλθε στη χώρα μετά την πτώση του καθεστώτος, με το επώνυμο “Σαξκομπουργκότσκι”, από τον δυναστικό Οίκο του Σαξ-Κοβούργου-Γκότα, από τον οποίο προερχόταν η οικογένειά του που όπως και η δυναστεία που βασίλευσε στην Ελλάδα, ήταν “εισαγόμενη”. Είχε ήδη ασχοληθεί κατά το χρόνο της εξορίας του με επιχειρήσεις. Στη Βουλγαρία όπου επέστρεψε ως ιδιώτης (ΦΩΤΟ) πολιτεύθηκε και διετέλεσε πρωθυπουργός (2001-2005), αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι έχει αποδεχθεί το πολίτευμα της χώρας. Επί της πρωθυπουργίας του μάλιστα, επιλύθηκε το σοβαρότατο πρόβλημα του βουλγαρικού σχίσματος.
Για ποιο λόγο τα μέλη της δυναστείας που βασίλεψε στην Ελλάδα επινοούν νέο επώνυμο; Το οποίο, μόνον αγνώστου καταγωγής πρόσωπα έχουν ανάγκη.Στην προσπάθειά τους να αποτυπώσουν με το “ντε Γκρες” (της Ελλάδος) την προγενέστερη πολιτειακή τους θέση, φέρονται σαν να ντρέπονται για την αριστοκρατική καταγωγή τους.
Γιατὶ τοὺς παρακαλᾶνε καὶ δὲν νομοθετοῦν;
Μὲ τὸν παραπάνω τίτλο εἶχε σχολιάσει ἡ “Χ” στις 12.12.2024 [στήλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ τὴ στάση τῆς κυβέρνησης ἀπέναντι στὸ τραπεζικὸ κεφάλαιο. Τὴν ἔκφραση δυσαρέσκειας γιὰ τὶς ὑπερβολικὲς ἐπιβαρύνσεις τῶν συναλλασσομένων, χωρὶς νὰ ὑπάρχει νομθετικὴπρωτοβουλία. Τὸ σχόλιο εἶναι τὸ ἑξῆς:
Τὴ δυσαρέσκειά του ἐκφράζει, ἀκόμα καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης, γιὰ τὸ δυσανάλογο ὕψος τῶν προμηθειῶν ποὺ ἀποσποῦν οἱ Τράπεζες, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἀπόκλιση τῶν ἐπιτοκίων χορηγήσεων καὶ καταθέσεων. Μὲ ἁπλὰ λόγια, γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ τραπεζικὸ κεφάλαιο «θυμᾶται» τὴν ἄνοδο τοῦ πληθωρισμοῦ ὅταν πληρώνεται ἀπὸ τὰ δάνεια, ἀλλὰ τὴ ξεχνᾶ ὅταν εἶναι νὰ πληρώσει, δηλαδὴ στὰ ἐπιτόκια τῶν καταθέσεων, ποὺ εἶναι καθηλωμένα.
• Τίθεται ἐν προκειμένω τὸ ἐρώτημα: Γιατὶ μένει στὰ εὐχολόγια καὶ στὶς συστάσεις, ἀφοῦ ἀπὸ παρακάλια δὲν καταλαβαίνουν;
• Γιατὶ ἡ κυβέρνηση τῆς χώρας δὲν νομοθετεῖ, προκειμένου νὰ βάλει τέλος στὴ θεσμικὴ αἰσχροκέρδεια;
Τελικά, ἡ Κυβέρνηση ἔπραξε τὸ αὐτονόητο καὶ νομοθέτησε. Ὅμως, τὸ ἔκανε ἀνεπαρκῶς, μὲ ὁρισμένες προμήθειες. Χωρὶς νὰ ἀνακουφίσει οὐσιαστικὰ τὰ βάρη ποὺ ἐπιβάλλονται στοὺς συναλλασσομένους καὶ νὰ θίξει τὰ ὑπερκέρδη ἀπὸ τὴ στασιμότητα τῶν ἐπιτοκίων ΄καταθέσεων, σὲ συνάρτηση μὲ τὴν ἐκτίναξη τῶν ἐπιτοκίων χορηγήσεων, τὴν ὁποία προκάλεσε ἡ Εὐρωπαϊκὴ κεντρικὴ Τράπεζα μὲ πρόσχημα τὴν καταπολέμηση τοῦ πληθωρισμοῦ.
ΦΩΤΟ: Ἡ ἐκδίωξη τῶν ἐμπόρων ἀπὸ τὸ ναό.
Λόγω των αργιών των Χριστουγέννων, το επόμενο φύλλο θα κυλοφορήσει αντί για Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου συν Θεώ την Πέμπτη 9 ιανουαρίου 2025. Καλό κι ευλογημένο Δωδεκαήμερο και καλή χρονιά.
Τη δεκαετία τοῦ 2010 προβαλλόταν ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἡ μόνη “ἀνάξια” νὰ συμετέχει στὴν Εὐρωζώνη, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ἄλες χῶρες ἀντιμετώπισαν κρίση χρέους. Καὶ σπεύδουν νὰ τὴν ἐμφανίσουν τώρα ὡς “ἐπιτυχημένη”, γιὰ νὰ καλύψουν τὴ δική τους ἀποτυχία μὲ τὶς καταθλιπτικὲς μνημονιακὲς ἐπιλογὲς τὶς ὁποῖες ἐπέβαλαν, ἀλλὰ καὶ νὰ στηρίξουν τοὺς πειθήνιους “δικούς τους ἀνθρώπους” ποὺ κυβερνοῦν. Μὲ τὸ ἀφήγημα ὅτι ἡ περίοδος τῶν Μνημονίων τελείωσε, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ἐπὶ δεκαετίες ἡ χώρα θὰ ὑπόκειται στὶς μνημονιακὲς δεσμεύσεις. Με θηριώδη πρωτογενῆ πλεονάσματα, ποὺ τροφοδοτοῦνται σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀπὸ τὴν ὑπερφορολόγηση καὶ τὴν ἀκρίβεια μέσω τοῦ ΦΠΑ, ἀλλὰ καὶ τὸ ξεπούλημα πολύτιμων ὑποδομῶν μέσω τοῦ Ὑπερταμείου, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ σταδιακὸ ξεχαρβάλωμα τοῦ κοινωνικοῦ κράτους στὴ λογικὴ τῆς πολιτικῆς τῆς λιτότητας, μὲ διάφορα προσχήματα. Μιὰ ἀποδυνάμωση σὲ πολλὰ ἐπίπεδα, ποὺ μπορεῖ νὰ πληρώσουμε πολὺ ἀκριβά. Μιὰ πρώτη ἔκφανση τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἀδιαμφισβήτητη καταβαράθρωση τῆς ἀγοραστικῆς δύναμης τῶν Ἑλλήνων.
Ἡ κρίση τοῦ κορωνοϊοῦ ποὺ ἀκολούθησε, ἀνέδειξε ὅτι τὸ πρόβλημα ὑπάρχει σὲ ὅλες τὶς οἰκονομίες τῆς Εὐρωζώνης ποὺ βάσιζαν εἶχαν τὴ διολίσθηση τοῦ ἐθνικοῦ τους νομίσματος ὡς ἐργαλεῖο ἀνάπτυξης καὶ σὲ κάθε περίπτωσημ υἱοθέτησαν τὸ Εὐρώ, νόμισμα ἀκριβότερο ἀπὸ τὸ προηγούμενο. Ἀντίστοιχα, ἡ Γερμανία καὶ χῶρες μὲ σκληρὸ νόμισμα, ἀκριβότερο ἀπὸ τὸ Εὐρώ, ἔγιναν ξαφνικὰ φθηνότερες καὶ ἀνταγωνιστικές. Μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπικυριαρχήσουν στὴν ἑνιαία ἀγορά, σὲ βάρος χωρῶν κατὰ τ’ ἄλλα ἰσχυρῶν, ὅπως ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία.
Τὸ ἀκριβὸ καὶ σκληρὸ νόμισμα εἶναι καρπὸς γυαλιστερὸς καὶ ἑλκυστικός. Οἱ Ἀνατολικογερμανοὶ πανηγύρισαν ὅταν ὁ Χέλμουτ Κὸλ τοὺς εἶχε προσφέρει τὸ 1990 νομισματικὴ ἕνωση μὲ ἰσοτιμία τοῦ τότε δυτικογρμανικοῦ μάρκου πρὸς τὸ ἀνατολικογερμανικό. Ἐνῶ ἠ ἰσοτιμία στὴν ἀγορὰ ἦταν 1 πρὸς 4. Ὅμως, ὁ καρπὸς ἀποδείχθηκε ἄκρως δηλητηριώδης, ἀφοῦ ταυτόχρονα μὲ τὰ μετρητὰ τῶν πολιτῶν, τετραπλασιάστηκε καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, μὲ ἀποτέλεσμα τῆς ὁλικὴ κατάρρευση τῆς οἰκονομίας. Ἡ ὁποία συγκαλύφθηκε λόγω τῆς συνολικῆς χρεωκοπίας τοῦ ἀνατολικοῦ συστήματος.
Ἀνάλογες, ἂν καὶ λιγότερο ἐμφανεῖς, ἦταν καὶ οἱ συνέπειες τῆς νομισματικῆς ἕνωσης τοῦ Εὐρώ. Ἡ γαλλικὴ οἰκονομία ἔγινε λιγότερο ἀνταγωνιστικὴ καὶ πλήγηκε ἀπὸ τὴν ἀποβιομηχάνιση, μὲ κορυφαῖο παράδειγμα τὴ μετεγκατάσταση ἐκτὸς Γαλλίας τοῦ μεγαλύτερου τμήματος τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐμβληματικοῦ αὐτοκινήτου τῆς Ρενό. Ἔτσι, τὸ ἐμπορικὸ ἰσοζύγιο μιᾶς χώρας, ποὺ ἦταν ἐξαγωγική, ἔχει καταρρεύσει μὲ ἔλλειμμα πάνω ἀπὸ 100 δισεκατομμύρια εὐρώ. Οἱ διαρκεῖς κινητοποιήσεις τῶν “κίτρινων γιλέκων” στὴν πρώτη θητεία τοῦ Προέδρου Μακρὸν εἶναι ἐνδεικτικὲς τῆς σταδιακῆς περιθωριοποίησης ὁλόκληρων κοινωνικῶν στρωμάτων, ποὺ ἔμειναν ἀκάλυπτα ἀπὸ τὸ πολιτικὸ σύστημα καὶ στράφηκαν στὴ Μαρὶν Λεπέν καὶ στὸν Ζὰν Λὺκ Μελανσόν.
Ἐλάχιστοι λαμβάνουν ὑπόψη καὶ μιὰ ἄλλη παράμετρο: Τὰ προβλήματα ποὺ προκαλεῖ ἡ ἀφαίρεση τῆς νομισματικῆς πολιτικῆς ἀπὸ κυβερνήσεις κρατῶν ἀνεξαρτήτων, τὰ ὁποῖα γίνονται ἔρμαια τῶν ἀγορῶν γιὰ νἀ δανειστοῦν. Ἀντὶ τὸ ἐθνικὸ νόμισμα νὰ ὑπηρετεῖ τὴν ἐθνικὴ οἱκονομία, οἱ ἐθνικὲς οἰκονομίες καλοῦνται νὰ ὑπηρετήσουν ἕνα ἐθνικὸ νόμισμα ποὺ μὲ καμμία τους δὲν ταιριάζει, ἀφοῦ εἶναι προϊὸν μέσου ὅρου. Μὲ τὴν “Κομισιὸν” νὰ παίζει τὸ ρόλο τῆς “ὑπερκυβέρνησης”, στὴν ὁποία λογοδοτοῦν οἱ ἐκλεγμένες κυβερνήσεις γιὰ ζωτικοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς.
Ἡ Γερμανία ποὺ εὐνοήθηκε ἀπὸ τὴ νομισματικὴ ἑνοποίηση, ἔχει πληγεῖ ἀπὸ μιὰ ἄλλη παθογένεια τοῦ εὐρωενωσιακοῦ ἐγχειρήματος: Τὴν συνάρτησή καὶ ἐξάρτησή του ἀπὸ τὶς ἀπαρχές τοῦ ἀπὸ τὴν εὐρωατλαντικὴ πολιτικὴ τῶν ΗΠΑ. Στὸ βιβλίο μας “Γιὰ μιὰ Εὐρώπη Δικαιοσύνης” μπορεῖ κανεὶς νὰ διαβάσει τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα ποὺ τεκμηριώνουν ὅτι ἐξαρχῆς, τὸ ἀφήγημα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποίησης καλλιεργήθηκε ἀπὸ τὶς ΗΠΑ. Μὲ ἀποτέλεσμα νᾶ στερεῖται ὁποιασδήποτε δυνατότητας στρατηγικῆς αὐτονομίας. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ἡ Γερμανία “αὐτοπυροβολήθηκε” μόλις ξέσπασε ὁ πόλεμος στὴν Οὐκρανία καὶ δέχτηκε νὰ προσχωρήσει στὶς ἀμερικανόπνευτες κυρώσεις σὲ βάρος τῆς Ρωσίας, οἱ ὁποῖες κατέστησαν τὴν οἰκονομία της προβληματική.
Ήδη διαφαίνεται ἡ πρόθεση τῆς νέας ἀμερικανικῆς κυβέρνησης Τράμπ, στὰ πλαίσια τοῦ σκοποῦ της νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνση τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, νὰ μεταθέσει στοὺς ὤμους τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης τὸ βάρος τῆς “σίτισης” τοῦ στρατιωτικο-βιομηχανικοῦ συμπλέγματος, τὸ ὁποῖο θὰ πάψει νὰ ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὰ δισεκατομμύρια ποὺ μέχρι τώρα συντηροῦν τὸ σφαγεῖο τῆς Οὐκρανίας.
Οἱ κυβερνήσεις τῶν κρατῶν-μελῶν τῆς Ε.Ε. σπεύδουν νὰ συμμορφωθοῦν, στὸ ὄνομα τῆς “γεωπολιτικῆς αὐτονομίας” καὶ νὰ αὐξήσουν τὶς ἀμυντικὲς δαπάνες.
Ἂν στ’ ἀλήθεια ὑπῆρχε δυνατότητα μιᾶς τέτοιας αὐτονομίας, ἀντὶ νὰ καλλιεργοῦν συνθῆκες νέου “Ψυχροῦ Πολέμου”, θὰ ἐπικεντρωνονταν στὴν ἑδραίωση τῆς εἰρήνης ποὺ ἐπιτεύχθηκε μὲ τὸ τέλος τοῦ προηγουμένου. Καὶ στὴ διακρατικὴ συνεργασία ποὺ θὰ ἐξασφάλιζε τὶς ἄφθονες καὶ φθηνὲς πρῶτες ὕλες τῆς Ρωσίας, πρὸς ὄφελος τῆς εὐημερίας τῶν λαῶν.
Ὅμως, οἱ ἐξελίξεις ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἐξάρτηση τοῦ εὐρωενωσιακοῦ οἰκοδομήματος ἀπὸ τὴν πολιτικὴ τῶν ΗΠΑ.
Γ.Ζ.
Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών κ. Φιντάν στην πρώτη επίσημη επίσκεψή του στη Συρία μετά την πτώση Άσαντ έκανε περισσότερο από φανερή την πρόθεσή του να εξαργυρώσει το ταχύτερο τη στήριξη την οποία έχει επενδύσει στο νέο καθεστώς. Προσδοκώντας ότι θα το πετύχει, με δεδομένο ότι οι νέοι εξουσιαστές της Συρίας οφείλουν την επικράτησή τους κατά κύριο λόγο στην Τουρκία. Με πρώτη και βασική αξίωση τον αφανισμό των κουρδικών πολιτοφυλακών.
Κι αμέσως μετά, όπως προκύπτει από δηλώσεις άλλων Τούρκων αξιωματούχων, την υπογραφή τουρκοσυριακού συμφώνου για την ΑΟΖ των δύο χωρών, το ίδιο παράνομο με το τουρκολυβικό, αφού για τη χάραξη των θαλασσίων ζωνών θα αγνοήσουν την ύπαρξη της Κύπρου, με το αιτιολογικό ότι είναι νησί. Κι ας είναι αποκλειστικά νησιωτικό κράτος. Στο σημείο αυτό, δεν μπορεί να μη παρατηρήσει κανείς τη σχιζοφρένεια της τουρκικής θέσης, η οποία είναι και εις βάρος του ψευδοκράτους, το οποίο δημιούργησε και κατά τ’ άλλ αναγνωρίζει.
Η Τουρκία επιδιώκει, όπως τα κατάφερε με την κυβέρνηση της Τρόπολης στη Λιβύη, να κατορθώσει να καταστήσει υποτελή την κυβέρνηση της Δαμασκού και προτεκτοράτο της την Συρία. Μια εξέλιξη άκρως δυσμενής για την Ελλάδα και την Κύπρο.
Ο μέχρι πρότινος επικηρυγμένος στις ΗΠΑ άτυπος ηγέτης της Συρίας Αλ Σάρα απέφυγε να τοποθετηθεί, εκφραζόμενος με γενικότητες.
Οι Κούρδοι μαχητές είναι οι βασικοί συντελεστές της ήττας του “Ισλαμικού Κράτους”. Θα ήταν άκρως αυτοκτονικό για τις δυτικές δυνάμεις που τους στηρίζουν να τους εγκαταλείψουν τώρα.
Ενδιαφέρουσες επισημάνσεις στα χριστουγεννιάτικα μηνύματα των προκαθημένων, στα οποία γίνεται λόγος για τη βία και την αδικία που επικρατούν στον κόσμο, αλλά και για το γεγονός ότι ο Χριστός δεν ήρθε στον κόσμο ως εξουσιαστής με ανθρώπινη δύναμη και γνώση, αλλά ως άπειρος και απρόσιτος Θεός που προσέλαβε την ανθρώπινη φύση στην πληρότητά της, επισημαίνοντας την απέραντη αξία του ανθρώπου, ανεξάρτητα από καταγωγή, φυλή, γνώσεις και ικανότητες.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος τονίζει μεταξύ άλλων ότι “Το “Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη” ακούεται και πάλιν εις ένα πλήρη βιαιοτήτων, κοινωνικής αδικίας και καταρρακώσεως της ανθρωπίνης αξιοπρεπείας κόσμον. Η εκπληκτική πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας δεν φθάνει εις το βάθος της ανθρωπίνης ψυχής, αφού ο άνθρωπος είναι πάντοτε περισσότερον από αυτό που δύναται να συλλάβη η επιστήμη και από αυτό εις το οποίον αποβλέπει η πρόοδος της τεχνολογίας”.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος: ” …είναι στο πεδίο ακριβώς της ανθρώπινης Ιστορίας που το κακό δείχνει τη δύναμή του. Αθέμιτες επιδιώξεις, εκμετάλλευση και αδικία, πόλεμοι και πόνος. Θύμα πάντα ο άνθρωπος. Παρακολουθούμε με οδύνη την αιματοχυσία στα διάφορα σημεία του πλανήτη, την αβάσταχτη συμφορά. Γευόμαστε εξ άλλου το κακό στην καθημερινή του διάσταση. Μοναξιά, αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, θλίψη, απουσία νοήματος. Το ερώτημα γίνεται κάποτε κραυγή. Γιατί το κακό στον κόσμο; Καλούμαστε επιτακτικά να ανατρέψουμε τον παραλογισμό σε κάθε επίπεδο της ζωής. Οφείλουμε να δράσουμε.”
Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος: ” Ο σαρκωθείς Χριστός, ο αληθής «ἄρχων εἰρήνης», δεν «ἐφανερώθη ἐν σαρκί» ως εξουσιαστής με ανθρώπινη δύναμη, γνώση και ισχύ. Ο άπειρος και απρόσιτος Θεός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση στην πληρότητά της, επισημαίνοντας την απέραντη αξία του ανθρώπου. Αυτό που καταξιώνει το κάθε ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι η καταγωγή, η φυλή, οι γνώσεις, οι ικανότητές του, αλλά το γεγονός ότι είναι άνθρωπος. Ο προσδιορισμός «ἐν σαρκί» περιλαμβάνει οτιδήποτε υλικό και πνευματικό, το οποίο συνιστά τον άνθρωπο. Στο πρόσωπο του Χριστού περιχωρείται η θεία και η ανθρώπινη φύση ατρέπτως. Πρόκειται για ένα Γεγονός που αποτελεί τη βάση της χριστιανικής αποκαλύψεως, που στηρίζει κάθε χριστιανική αξία και πρόταση.”
Αναλυτικά τα χριστουγεννιάτικα μηνύματα των τριών προκαθημένων.
Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος: Η Εκκλησία έναντι του σύγχρονου “ανθρωποθεού” προβάλλει τον Θεάνθρωπο
«Τιμιώτατοι αδελφοί Ιεράρχαι και τέκνα εν Κυρίω ευλογημένα,
Άνωθεν ευδοκία εφθάσαμεν και εφέτος εις την πανέορτον ημέραν της κατά σάρκα Γεννήσεως του Θεού Λόγου, του ελθόντος εις την γην και συναναστραφέντος ημίν «δι’ άφατον φιλανθρωπίαν». Τιμώμεν εν ψαλμοίς και ύμνοις και εν χαρά ανεκλαλήτω το μέγα μυστήριον της Ενανθρωπήσεως, το «πάντων καινών καινότατον, το μόνον καινόν υπό τον ήλιον»[1], δια του οποίου διανοίγεται εις τον άνθρωπον η οδός της κατά χάριν θεώσεως και ανακαινίζεται η σύμπασα κτίσις.
Τα Χριστούγεννα δεν είναι βίωσις συναισθηματισμών, οι οποίοι «γρήγορα έρχονται και ακόμη ταχύτερα παρέρχονται». Είναι υπαρξιακή μετοχή εις το όλον γεγονός της Θείας Οικονομίας. Καθώς μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ματθαίος[2], η ηγεσία του κόσμου ηθέλησεν εξ αρχής να αφανίση το Θείον Βρέφος. Δια τους πιστούς, ομού με το «Χριστός γεννάται» της εορτής της Σαρκώσεως του Υιού και Λόγου του Θεού Πατρός και τους πενθίμους κώδωνας του Πάθους, συνηχεί πάντοτε το «Χριστός Ανέστη», το ευάγγελον μήνυμα της νίκης κατά του θανάτου και της προσδοκίας της κοινής αναστάσεως.
Το “Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη” ακούεται και πάλιν εις ένα πλήρη βιαιοτήτων, κοινωνικής αδικίας και καταρρακώσεως της ανθρωπίνης αξιοπρεπείας κόσμον. Η εκπληκτική πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας δεν φθάνει εις το βάθος της ανθρωπίνης ψυχής, αφού ο άνθρωπος είναι πάντοτε περισσότερον από αυτό που δύναται να συλλάβη η επιστήμη και από αυτό εις το οποίον αποβλέπει η πρόοδος της τεχνολογίας. Δεν γεφυρώνεται επιστημονικώς το χάσμα μεταξύ ουρανού και γης εις το είναι του ανθρώπου.
Σήμερον ηχεί ο λόγος περί του «μετανθρώπου» και εγκωμιάζεται η τεχνητή νοημοσύνη. Βεβαίως, το όνειρον ενός «υπερανθρώπου» δεν είναι καινοφανές. Η ιδέα του «μετανθρώπου» στηρίζεται εις την τεχνολογικήν πρόοδον και εις τον εξοπλισμόν του με πρωτοφανή εις την ανθρωπίνην εμπειρίαν και ιστορίαν μέσα, δια των οποίων θα δυνηθή να υπερβή το μέχρι σήμερον ισχύον ανθρώπινον μέτρον. Η Εκκλησία δεν είναι τεχνοφοβική.
Προσεγγίζει την επιστημονικήν γνώσιν ως «θεόσδοτον δώρον εις τον άνθρωπον», χωρίς όμως να αγνοή ή να αποσιωπά τους κινδύνους του επιστημονισμού. »Εις την Εγκύκλιον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κρήτη, 2016), τονίζεται η συμβολή του Χριστιανισμού και «εις την υγιά ανάπτυξιν του θύραθεν πολιτισμού», αφού ο Θεός «έθεσε τον άνθρωπον οικονόμον της θείας δημιουργίας και συνεργόν Αυτού εν τω κόσμω». Εν συνεχεία, σημειούται μετ’ εμφάσεως: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία, έναντι του συγχρόνου ῾ανθρωποθεού’, προβάλλει τον ῾Θεάνθρωπον’ ως έσχατον μέτρον πάντων: ῾Ουκ άνθρωπον αποθεωθέντα λέγομεν, αλλά Θεόν ενανθρωπήσαντα’ (Ιωάννου Δαμασκηνού, Έκδοσις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως, Γ΄, 2 PG 94, 988)»[3].
Η απάντησις εις το κρίσιμον ερώτημα, πως άχρι της εσχάτης «ογδόης ημέρας», με τον τιτανισμόν και τον προμηθεϊσμόν του τεχνολογικού πολιτισμού, των μετεξελίξεων και των μεταπτώσεών του, εν μέσω ανθρωποθεϊστικών μετανθρωπισμών ή υπερανθρωπισμών, θα διασωθή ο “πολιτισμός του προσώπου», ο σεβασμός της ιερότητος και η ανάδειξις της ωραιότητός του, εδόθη άπαξ και δια παντός εν τω μυστηρίω της Θεανθρωπινότητος. Ο Θεός Λόγος εγένετο σαρξ, η «αλήθεια ήλθε» και «παρέδραμεν η σκιά.
Εις το διηνεκές το αληθεύειν δια τον άνθρωπον θα συνδέεται με την σχέσιν του με τον Θεόν, ως απάντησις εις την κάθοδον του Θεού προς αυτόν και ως αναμονή και υπάντησις του ερχομένου Κυρίου της δόξης. Η ζώσα αυτή πίστις στηρίζει τον αγώνα του ανθρώπου να ανταποκριθή εις τας αντιφάσεις και τας προκλήσεις του επιγείου βίου του, εις την «επ’ άρτω» ζωήν[4], εις την επιβίωσιν και την κοινωνικήν και πολιτισμικήν ανάπτυξιν. Τίποτε όμως εις την ζωήν μας δεν ευδοκιμεί άνευ αναφοράς εις τον Θεόν, με ορίζοντα την «πληρότητα ζωής, την πληρότητα χαράς και την πληρότητα γνώσεως» της Βασιλείας Του[5].
Τα Χριστούγεννα είναι ευκαιρία δια να συνειδητοποιήσωμεν το μυστήριον της ελευθερίας του Θεού και το μέγα θαύμα της ελευθερίας του ανθρώπου. Ο Χριστός κρούει την θύραν της ανθρωπίνης καρδίας, όμως μόνον ο ίδιος ο ελευθερία τετιμημένος άνθρωπος δύναται να την ανοίξη.
“Ασφαλώς, χωρίς Αυτόν, χωρίς τον Χριστόν”, γράφει ο μακαριστός π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, “ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Κι όμως, υπάρχει κάτι που μόνο από τον άνθρωπο μπορεί να γίνει – το να ανταποκριθεί στην κλήση του Θεού και να ῾δεχθεί’ τον Χριστόν”[6].
Δια του “Ναι” εις την άνωθεν κλήσιν ο Χριστός αποκαλύπτεται ως “το φως το αληθινόν”[7], ως «η οδός, η αλήθεια και η ζωή»[8], ως η απάντησις εις τα έσχατα ερωτήματα και τας αναζητήσεις του νοός, εις τους καρδιακούς πόθους και τας ελπίδας του ανθρώπου, αλλά και εις το πόθεν και προς τι της δημιουργίας. Εις τον Χριστόν ανήκομεν, εν Αυτώ είναι ηνωμένα τα πάντα. Ο Χριστός είναι «το Α και το Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, αρχή και τέλος»[9]. Εν τη εκουσία σαρκώσει Του «δι’ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν», ο του Θεού Λόγος «ουκ ανθρώπων ώκησεν ένα, αλλ’ ανθρώπου φύσιν τη εαυτού περιέθηκεν υποστάσει»[10], θεμελιώσας τοιουτοτρόπως τον κοινόν αιώνιον προορισμόν και την ενότητα της ανθρωπότητος.
Δεν απελευθερώνει ένα λαόν, αλλά σύμπαν το γένος των ανθρώπων, δεν τέμνει σωστικώς μόνον την ιστορίαν, αλλά καινοποιεί την κτίσιν πάσαν. Ομού μετά της ιστορίας, ισχύει και δια τα σύμπαντα οριστικώς και καθοριστικώς το «προ Χριστού» και το «μετά Χριστόν». Καθ’ όλην την εν τω κόσμω, εν τη ιστορία και δι’ αυτής προς τα Έσχατα, προς την ανέσπερον ημέραν της επουρανίου Βασιλείας του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος πορείαν της, η «ουκ εκ του κόσμου» Εκκλησία μαρτυρεί περί της αληθείας, επιτελούσα το αγιαστικόν και πνευματικόν αυτής έργον «υπέρ της του κόσμου ζωής».
Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,
Κλίνοντες ευσεβοφρόνως το γόνυ ενώπιον της βρεφοκρατούσης Θεομήτορος και προσκυνούντες εν ταπεινώσει τον την ημετέραν μορφήν αναλαβόντα «εν αρχή Λόγον», ευχόμεθα πάσιν υμίν ευλογημένον Άγιον Δωδεκαήμερον, αίσιον δε, υγιηρόν, ειρηνικόν, εύκαρπον εν έργοις αγαθοίς, πλήρη πνευματικής ευφροσύνης και θείων δωρημάτων τον νέον ενιαυτόν της χρηστότητος του Κυρίου, κατά τον οποίον σύμπας ο χριστιανικός κόσμος συνεορτάζει και τιμά την 1700ην επέτειον της Α’ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου.
Χριστούγεννα 2024
Ο Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος προς Θεόν ευχέτης πάντων υμών
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος: Να δράσουμε και να ανατρέψουμε τον παραλογισμό
Αδελφοί καί παιδιά μου εν Κυρίῳ αγαπητά,
H δοξολογία των Αγγέλων για τη γέννηση του Σωτήρος Χριστού κορυφώθηκε με τη διαπίστωση και την ευχή για ουράνια πανήγυρη και επίγεια ειρήνη.
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη».
Ο Θεός, «Θεὸς ων ειρήνης» καί «Πατὴρ οικτιρμών» κενώνεται, αναλαμβάνει την ανθρώπινη φύση χωρίς την αμαρτία, για να θεοποιηθεί ὁ άνθρωπος.
Ωστόσο είναι στο πεδίο ακριβώς της ανθρώπινης Ιστορίας που το κακό δείχνει τη δύναμή του. Αθέμιτες επιδιώξεις, εκμετάλλευση και αδικία, πόλεμοι και πόνος. Θύμα πάντα ο άνθρωπος.
Παρακολουθούμε με οδύνη την αιματοχυσία στα διάφορα σημεία του πλανήτη, την αβάσταχτη συμφορά. Γευόμαστε εξ άλλου το κακό στην καθημερινή του διάσταση. Μοναξιά, αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, θλίψη, απουσία νοήματος. Το ερώτημα γίνεται κάποτε κραυγή. Γιατί το κακό στον κόσμο;
Καλούμαστε επιτακτικά να ανατρέψουμε τον παραλογισμό σε κάθε επίπεδο της ζωής. Οφείλουμε να δράσουμε. Πρωτοπόροι σε κάθε προσπάθεια για την ειρήνη, σε δράσεις κοινωνικές, σε κάθε ευγενή ανθρώπινη διάθεση, σε κάθε φιλανθρωπία. Στο πρόσωπο του Χριστού ο άνθρωπος γίνεται αποδέκτης άπειρης δωρεάς.
Στην καρδιά αυτής της δωρεάς βρίσκεται η ειρήνευση με το Θεό. Μπορεί πλέον ο άνθρωπος να υπάρξει ως ξένος της ιδιοτέλειας, της φιλαυτίας, της επιθετικότητας. Ο δρόμος για την ειρήνευση με τον αδελφό είναι ανοικτός. Σε αυτή την προοπτική το όραμα μιας παγκόσμιας ειρήνης μπορεί να θεωρείται ως ο μεγάλος και προσδοκώμενος καρπός των Χριστουγέννων.
Η προσευχή και η πνευματική ζωή είναι το επιστέγασμα της δράσης μας. Τούτη την ώρα αποτελεί το μεγάλο καθήκον μας. Ο πόλεμος με το κακό στον κόσμο απαιτεί να ζήσουμε με τον τρόπο του Χριστού. Είναι ο τρόπος που μαρτυρείται από το ευτελές σπήλαιο και τα ταπεινά σπάργανα. Από την εχθρότητα της κοσμικής εξουσίας της εποχής και το δρόμο της προσφυγιάς. Τρόπος ταπείνωσης και έσχατης αδυναμίας, ανάληψης της οδύνης του αδελφού. Αυτός είναι ο δρόμος της πληρότητας της υπάρξεως, αυτό είναι το έργο του πιστού μέσα στην πορεία της Δημιουργίας προς τα Έσχατα και τη Βασιλεία του Θεού. «Δεύτε ίδωμεν», λοιπόν αδελφοί μου, «που εγεννήθη ο Χριστός».
Αδελφοί και παιδιά μου εν Κυρίῳ αγαπητά,
Ας συστρατευτούμε στον αγώνα κατά του παραλόγου. Ας είναι αιχμή της συμπόρευσής μας η προσευχή μας και η εν Πνεύματι ζωή. Η όντως ειρήνη πηγάζει από το Σπήλαιο της Βηθλεέμ. Εύχομαι σε όλους αληθινά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Χριστός γεννάται δοξάσατε!
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
† ο Αθηνών Ιερώνυμος Β΄
Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος: Να αντιστεκόμαστε μένοντας πιστοί στον Άρχοντα της ειρήνης
«Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί» (Α΄ Τιμ. 3:16 )
«Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε·
Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε»
Κεντρική αλήθεια και σταθερός άξονας σκέψεως και ζωής όλων των πιστών Χριστιανών παραμένει η ενανθρώπηση του Λόγου του Θεού, ότι: «…ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (Ιω. 1:14). Ὁπως σταθερἀ ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως, πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό «τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων·… Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα». Κατά την υπέροχη σύνοψη του Μ. Αθανασίου «Αὐτὸς γὰρ ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν». Τα Χριστούγεννα φανερώνουν δύο φάσεις της θείας οικονομίας: πρώτον την έλευση του Υιού και Λόγου του Θεού στην ιστορία της ανθρωπότητος, δεύτερον τον σκοπό της, που είναι η κατά χάριν θέωση του ανθρώπου∙ επίσης ότι ο μόνος τρόπος της πραγματοποιήσεως αυτού του σκοπού είναι ο δρόμος της αγάπης.
Ο σαρκωθείς Χριστός, ο αληθής «ἄρχων εἰρήνης», δεν «ἐφανερώθη ἐν σαρκί» ως εξουσιαστής με ανθρώπινη δύναμη, γνώση και ισχύ. Ο άπειρος και απρόσιτος Θεός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση στην πληρότητά της, επισημαίνοντας την απέραντη αξία του ανθρώπου. Αυτό που καταξιώνει το κάθε ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι η καταγωγή, η φυλή, οι γνώσεις, οι ικανότητές του, αλλά το γεγονός ότι είναι άνθρωπος.
Ο προσδιορισμός «ἐν σαρκί» περιλαμβάνει οτιδήποτε υλικό και πνευματικό, το οποίο συνιστά τον άνθρωπο. Στο πρόσωπο του Χριστού περιχωρείται η θεία και η ανθρώπινη φύση ατρέπτως. Πρόκειται για ένα Γεγονός που αποτελεί τη βάση της χριστιανικής αποκαλύψεως, που στηρίζει κάθε χριστιανική αξία και πρόταση.
*
Τα Χριστούγεννα διαλαλούν πασίχαρα ότι «Οὕτως (τόσο πολύ, με αυτόν τον τρόπο) γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ιω.3:16). Και ακόμη ότι ο Υιός του Θεού σαρκούμενος φανερώνει το μυστήριο του Τριαδικού Θεού. Η κορυφαία αυτή δεσποτική εορτή της του Θεού Γεννήσεως φωτίζει την καρδιά με γαλήνη, παρηγοριά, αισιοδοξία, διάθεση γενναιοδωρίας. Κυρίως, όμως, αποκαλύπτει ότι ο Θεός είναι αγάπη. Η χριστιανική αγάπη δεν είναι μια αόριστη συναισθηματική έξαρση, αλλά μια στάση ζωής με εκφράσεις στην καθημερινότητα. Πρόκειται για ένα θείο φως που λάμπει στην όλη ύπαρξη. Τις ακτίνες του εκφραστικά τις προσδιορίζει ο Απ. Παύλος: «Η αγάπη μακροθυμεί, επιζητεί το καλό. H αγάπη δεν φθονεί. H αγάπη δεν κομπάζει, δεν επαίρεται, δεν φέρεται άπρεπα, δεν επιδιώκει το δικό της συμφέρον, δεν παροξύνεται, δεν μνησικακεί, δεν χαίρεται με την αδικία, αλλά συγχαίρει με την αλήθεια. Πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. (Α΄Κορ. 13:4-7).
Ο Δημιουργός και Κύριος του σύμπαντος, δεν είναι μια απρόσωπη ενέργεια, σοφία, δύναμη, που προσεγγίζεται με διανοητικές ικανότητες του εγκεφάλου. Είναι Θεός προσωπικός που αγαπά και αποκαλύπτεται στον άνθρωπο, ο οποίος βρίσκεται σε συνεχή σχέση μαζί του. Μια σχέση που εξυψώνει ολόκληρη την ανθρώπινη ύπαρξη.
Ο Θεός, στον οποίο έχουμε στηρίξει τη ζωή μας, δεν εγκατέλειψε την ανθρωπότητα, που ταλαιπωρείται από τον εγωισμό και την εχθρότητα. Παραμένει ο Εμμανουήλ, «ὁ Θεός μεθ’ ἡμῶν», χαρίζοντας νόημα και πληρότητα στη ζωή. Με την ταπείνωση, η οποία συνυφαίνεται πάντα με την αγάπη, αντιτάσσεται στην αλαζονεία, στην παντοτινή ρίζα κάθε κακού, στην πλεονεξία, επιθετικότητα, φονικές συγκρούσεις, ολέθριες συρράξεις. Στην ιδιότυπη σκληρή εποχή μας, που σε πολλές περιοχές λυσσομανά το μίσος και η βία, οι χριστιανοί, πιστοί στον φανερωθέντα εν σαρκί Άρχοντα της ειρήνης, πάντοτε να αντιστεκόμαστε, με όλες μας τις δυνάμεις ψυχικές και σωματικές, όπου και όσο μπορούμε.
Η Εκκλησία δεν περιορίζεται σε απλούς συλλογισμούς∙ εορτάζει με τρόπο δοξαστικό αυτά τα γεγονότα και με ύμνους τα υπομνηματίζει. «Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε. Χριστός ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε. Χριστός ἐπί γῆς, ὑψώθητε». Όσοι πιστοί οφείλουμε αυτές τις εορταστικές ημέρες να υψωθούμε σε μια ζωή δοξολογίας και αγάπης.
Αδελφοί μου, υπενθυμίζω: Ό,τι πιο ωραίο είναι να αγαπάς, έστω κι αν κουράστηκες, όσο κι αν πονάς. Ό,τι πιο υπέροχο είναι ν’ αγαπάς, να αγαπάς αληθινά «ἐν Χριστῷ». «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει, καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α΄Ιω. 4:16).
Ευλογημένα Χριστούγεννα, με ειρήνη και ελπίδα το νέο έτος 2025.
-
Διαδηλώσεις στη Συρία για το κάψιμο χριστουγεννιάτικου δέντρου
Ο Γιάννης Πεγειώτης μας στέλνει τις τελευταίες ειδήσεις που μεταδίδονται από τις πλεόν υπεύθυνες πηγές για τους Χριστιανούς της Συρίας, οι οποίοι επαγρυπνούν λόγω των ραγδαίων εξελίξεων, σύμφωνα με την κατεύθυνση που έχει δώσει ο Πατριάρχης Αντιοχείας στο βαρυσήμαντο κήρυγμα που έχουμε αναρτήσει.. Απάντησαν άμεσα με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας (ΦΩΤΟ κορυφής) στο πρώτο κρούσμα βανδαλισμού εκ μέρους των ισλαμιστικών πολιτοφυλακών, που έβαλαν φωτιά σε χριστουγεννιάτικο δέντρο στη Χάμα. Ο ισλαμιστής άτυπος ηγέτης της Συρίας αλ Σάραα (ΦΩΤΟ αριστερά), επιχειρεί περιβαλλόμενος κοστούμι και γραβάτα. να προβάλει σύγχρονο και διαλλακτικό προσωπείο. Στην πράξη, πληθαίνουν ανησυχητικά δείγματα συμπεριφοράς της οργάνωσής του, που προκαλούν εγρήγορση στους Χριστιανούς.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ
Το BBC News για τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας των Χριστιανών
Lina Sinjab & Jacqueline Howard από Δαμασκό και Λονδίνο
Διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει στη Συρία για το κάψιμο ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου, προκαλώντας εκκλήσεις προς τις νέες ισλαμικές αρχές να λάβουν μέτρα για την προστασία των μειονοτήτων.
Ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνει το δέντρο να καίγεται στην κεντρική πλατεία της Σουκαϊλαμίγια, μιας πόλης με χριστιανική πλειοψηφία στην κεντρική Συρία.
Η Hayat Tahrir al-Sham (HTS), η κύρια ισλαμιστική φατρία που ηγήθηκε της εξέγερσης που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ, δήλωσε ότι ξένοι μαχητές συνελήφθησαν για το περιστατικό.
Οι εκπρόσωποι του HTS υποσχέθηκαν να προστατεύσουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων στη Συρία.
Πλάνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φάνηκε να δείχνει μασκοφόρους να λούζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο με ένα άγνωστο υγρό το βράδυ πριν οι Χριστιανοί στη Συρία ετοιμαστούν να γιορτάσουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Δεν ήταν σαφές αν προσπαθούσαν να σβήσουν τη φωτιά ή να βοηθήσουν στην εξάπλωσή της.
Βίντεο από τα επακόλουθα έδειχναν μια θρησκευτική φιγούρα από την κυβερνώσα ομάδα ανταρτών HTS να διαβεβαιώνει τα πλήθη που είχαν συγκεντρωθεί στη Suqaylabiyah ότι το δέντρο θα επισκευαζόταν πριν από το πρωί.
Στη συνέχεια, ο άνδρας σήκωσε έναν σταυρό σε ένδειξη αλληλεγγύης, κάτι που κανονικά δεν θα έκαναν οι ισλαμιστές συντηρητικοί.
Οι διαδηλωτές φώναζαν καθώς περνούσαν στη Δαμασκό
Την Τρίτη περισσότεροι διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους για την εμπρηστική επίθεση, μεταξύ άλλων σε περιοχές της πρωτεύουσας Δαμασκού.
Κάποιοι στη γειτονιά Κάσα της Δαμασκού έψαλλαν κατά των ξένων μαχητών στη Συρία.
«Η Συρία είναι ελεύθερη, οι μη Σύροι πρέπει να φύγουν», είπαν, αναφερόμενοι στους ξένους μαχητές που το HTS είπε ότι βρίσκονται πίσω από την επίθεση.
Στη γειτονιά Μπαμπ Τούμα της Δαμασκού, οι διαδηλωτές έφεραν σταυρό και συριακές σημαίες, φωνάζοντας «θα θυσιάσουμε την ψυχή μας για τον σταυρό μας».
«Αν δεν μας επιτραπεί να ζήσουμε τη χριστιανική μας πίστη στη χώρα μας, όπως συνηθίζαμε, τότε δεν ανήκουμε πια εδώ», δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Γαλλικό Πρακτορείο ένας διαδηλωτής ονόματι Τζορτζ.
Η Συρία φιλοξενεί πολλές εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων Κούρδων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Χριστιανών, Δρούζων, Αλαουίτες Σιίτες και Άραβες Σουνίτες, οι τελευταίοι από τους οποίους αποτελούν την πλειοψηφία του μουσουλμανικού πληθυσμού.
Μόλις πριν από δύο εβδομάδες, η προεδρία του Μπασάρ αλ Άσαντ έπεσε στις δυνάμεις των ανταρτών, τερματίζοντας την κυριαρχία της οικογένειας Άσαντ που ξεπέρασε τα 50 χρόνια.
Το πώς η ομάδα HTS θα κυβερνήσει τη Συρία μένει να φανεί.
Η HTS ξεκίνησε ως μια τζιχαντιστική ομάδα – που ενστερνιζόταν τη βία για να πετύχει τον στόχο της να ιδρύσει ένα κράτος που θα διέπεται από τον ισλαμικό νόμο (Σαρία) – αλλά τα τελευταία χρόνια υιοθέτησε μια πιο ρεαλιστική, λιγότερο ασυμβίβαστη προσέγγιση.
Καθώς οι μαχητές βάδιζαν στη Δαμασκό νωρίτερα αυτό το μήνα, οι ηγέτες της μίλησαν για την οικοδόμηση μιας Συρίας για όλους τους Σύρους.
Την Τρίτη οι νέες αρχές ανακοίνωσαν ότι ο ηγέτης Αχμέντ αλ-Σαράα κατέληξε σε συμφωνία με «επαναστατικές φατρίες… να διαλύσει όλες τις φατρίες και να τις συγχωνεύσει κάτω από την ομπρέλα του Υπουργείου Άμυνας», σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Sana.
Ο πρωθυπουργός Μοχάμεντ αλ Μπασίρ είπε ότι το υπουργείο θα αναδιαρθρωθεί ώστε να συμπεριλάβει αντάρτες.
Αν και η δήλωση ανέφερε «όλες τις παρατάξεις», δεν ήταν σαφές ποιες ακριβώς ομάδες περιλαμβάνονται στη συγχώνευση.
Υπάρχουν πολλές ένοπλες ομάδες στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που αντιτίθενται στο HTS και άλλων με διφορούμενες σχέσεις μαζί του στην καλύτερη περίπτωση.
Στο εσωτερικό μιας εκκλησίας, γεμάτη κόσμο. Στο πρώτο πλάνο στα δεξιά, μια γυναίκα κρατά μια εικόνα που απεικονίζει την Παναγία και τον Ιησού.
Άλλοι διαδηλωτές πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία μέσα στην εκκλησία των Μαριαμιτών της Δαμασκού
Η HTS παραμένει χαρακτηρισμένη ως τρομοκρατική οργάνωση από τον ΟΗΕ, τις ΗΠΑ, την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί να βρίσκεται σε εξέλιξη μια διπλωματική αλλαγή.
Την Παρασκευή, οι ΗΠΑ απέσυραν μια επικηρυξη 10 εκατομμυρίων δολαρίων (7,9 εκατομμύρια λίρες) στο κεφάλι του ηγέτη του HTS Αχμέντ αλ-Σαράα, μετά από συναντήσεις μεταξύ ανώτερων διπλωματών και εκπροσώπων της ομάδας.
Οι ΗΠΑ συνεχίζουν τη στρατιωτική τους παρουσία στη Συρία. Ανέφερε την Παρασκευή ότι πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή στη βόρεια πόλη Ντέιρ Εζόρ – σκοτώνοντας δύο μέλη της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ).
Η παρουσία ξένων μαχητών, ισλαμιστών εξτρεμιστών ή ακόμα και υποστηρικτών του καθεστώτος που έχουν συμφέρον να προκαλέσουν ανασφάλεια και να επιτεθούν στις μειονότητες για να κλονίσουν τη σταθερότητα της χώρας είναι η μεγάλη πρόκληση που θα αντιμετωπίσει η νέα ισλαμική ηγεσία.
Οι ηγέτες των ανταρτών της Συρίας λένε ότι έσπασαν με το τζιχαντιστικό παρελθόν τους – μπορούν να τους εμπιστευτούν;
Η Συρία δεν αποτελεί απειλή για τον κόσμο, λέει στο BBC ο ηγέτης των ανταρτών Ahmed al-Sharaa
Οι Χριστιανοί της Συρίας μεταξύ ελπίδας και φόβου
Ανάλυση από τον αγγλόφωνο ιστότοπο «Τhe New Arab»
Η ταχεία ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ από τη Χαγιάτ Ταχρίρ Αλ-Σαμ (HTS) έχει αφήσει πολλούς Σύρους να αναρωτιούνται για το μέλλον των θρησκευτικών μειονοτήτων της χώρας.
«Είναι η αποκάλυψη», λέει ο 35χρονος Μισέλ Χάνα, αντανακλώντας τη βαθιά ανησυχία ορισμένων στη χριστιανική κοινότητα της Συρίας μετά την άνοδο του HTS στην εξουσία.
«Οι Σύροι θέλουν μια χώρα απαλλαγμένη από διαφθορά, αδικία και ευνοιοκρατία», λέει η Hanna στο The New Arab . «Αλλά θέλουμε επίσης ένα κοσμικό, πολιτικό κράτος όπου όλες οι εθνότητες και οι θρησκείες θα ενώνονται ως ένα».
Οι Χριστιανοί, που κάποτε αποτελούσαν περίπου το 10% του προπολεμικού πληθυσμού της Συρίας , είδαν τον αριθμό τους να μειώνεται δραματικά από 1,5 εκατομμύριο το 2011 σε μόλις 300.000 σήμερα .
Τώρα, με το HTS να έχει τον έλεγχο μετά από μια σεισμική κατάκτηση έντεκα ημερών, η κοινότητα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι μεταξύ της προσεκτικής ελπίδας και του βαθύ φόβου , ειδικά δεδομένων των προηγούμενων συσχετισμών του ηγέτη με εξτρεμιστικές οργανώσεις.
Μια σύνθετη μετάβαση εξουσίας
Το HTS και ο ηγέτης του Ahmed Al-Sharaa (επίσης γνωστός ως Abu Mohamed Al-Jolani) έχουν αναδειχθεί ως απίθανοι μεσίτες εξουσίας στο περίπλοκο πολιτικό τοπίο της Συρίας.
Παρά τις προηγούμενες διασυνδέσεις της Αλ-Σαρά με την Αλ Κάιντα και την ιρακινή εξέγερση κατά την περίοδο της κατοχής των ΗΠΑ το 2003, η ομάδα κινήθηκε γρήγορα για να παρουσιαστεί ως μια μετριοπαθής δύναμη ικανή να κυβερνήσει ένα διαφορετικό έθνος.
Σε συνέντευξή του στο BBC , το οποίο τώρα περιγράφει τον Αλ-Σαράα ως τον de facto ηγέτη της Συρίας, απομάκρυνε εμφατικά την οργάνωσή του από τα εξτρεμιστικά μοντέλα διακυβέρνησης, υποσχόμενος ότι η Συρία δεν θα γίνει «άλλο Αφγανιστάν».
Αντίθετα, δεσμεύτηκε ότι μια επιτροπή Σύριων νομικών εμπειρογνωμόνων θα συντάξει ένα νέο σύνταγμα που θα εγγυάται τη δικαιοσύνη για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από το θρησκευτικό ή εθνικό τους υπόβαθρο.
Η φαινομενική μετριοπάθεια της ομάδας έχει αρχίσει να αποφέρει διπλωματικά μερίσματα. Σε μια σημαντική αλλαγή πολιτικής, η Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για Υποθέσεις Εγγύς Ανατολής Barbara Leaf ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτουν την αμοιβή 10 εκατομμυρίων δολαρίων για τη σύλληψη του Al-Sharaa μετά από απευθείας συνάντηση μαζί του. Ο Leaf χαρακτήρισε τον αρχηγό του HTS ως «πραγματιστή» και ανέφερε «θετικά μηνύματα» σχετικά με την πρόληψη τρομοκρατικών δραστηριοτήτων.
Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ εξέφρασε την υποστήριξή του σε αυτό που ο Leaf περιέγραψε ως «μια πολιτική διαδικασία υπό τη Συρία που οδηγεί σε μια περιεκτική και αντιπροσωπευτική κυβέρνηση που σέβεται τα δικαιώματα όλων των Σύριων, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, και των διαφορετικών εθνοτικών και θρησκευτικών κοινοτήτων της Συρίας».
Αυτή η δραματική αλλαγή στη στάση της Ουάσιγκτον ώθησε άλλα δυτικά έθνη να εξετάσουν το ενδεχόμενο άρσης του χαρακτηρισμού τρομοκρατών του HTS, ο οποίος ισχύει από το 2018.
Η καθημερινή ζωή υπό νέο κανόνα
Ωστόσο, στο έδαφος, οι Χριστιανοί της Συρίας βιώνουν μια πιο περίπλοκη πραγματικότητα. Στο Bab Touma, την ιστορικά χριστιανική γειτονιά της Δαμασκού, η ατμόσφαιρα παραμένει φορτισμένη με αβεβαιότητα.
Η Hanna, διοικητική βοηθός σε μια ιδιωτική εταιρεία, λέει ότι παρά τις διαβεβαιώσεις του HTS ότι τα κέντρα νυχτερινής διασκέδασης μπορούν να παραμείνουν ανοιχτά, αυτοί οι κάποτε ζωντανοί χώροι συγκέντρωσης είναι τώρα τρομακτικά άδειοι.
«Ένταση και αγωνία είναι αισθητά στα σοκάκια της παλιάς γειτονιάς», λέει. «Τα πάντα μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή».
Η αβεβαιότητα έχει εισχωρήσει ακόμη και στις πιο θεμελιώδεις πτυχές της θρησκευτικής ζωής. Ο Um Joseph, 36 ετών, επίσης από το Bab Touma, πήρε την οδυνηρή απόφαση να εγκαταλείψει τον παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο στολισμό φέτος.
«Φέτος, θα προσευχόμαστε μόνο στην εκκλησία ή με την οικογένεια», εξηγεί. «Το μόνο που επιθυμούμε είναι να επικρατήσει η ειρήνη και η καλοσύνη στη Συρία αυτή την κρίσιμη στιγμή».
Τα πρόσφατα γεγονότα απλώς ενίσχυσαν αυτές τις ανησυχίες. Βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν έναν ένοπλο άνδρα να καταστρέφει ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο μπροστά από την ελληνοκαθολική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην περιοχή Σουλεϊμανίγια του Χαλεπίου.
Ακολούθησε ένα σοβαρότερο επεισόδιο στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Χάμα , όπου σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, μια ανώνυμη ένοπλη ομάδα επιχείρησε να σπάσει έναν από τους σταυρούς, άνοιξε πυρ στο κτίριο και τράπηκε σε φυγή.
Το HTS έχει κινηθεί γρήγορα για να καταδικάσει αυτές τις ενέργειες, αποδίδοντάς τες σε “άγνωστα άτομα” και τονίζοντας ότι τέτοιες πράξεις υπονομεύουν τις υποσχέσεις της ομάδας για ανοχή και συμμετοχή. Τα επεισόδια έχουν προκαλέσει αυξημένο διάλογο μεταξύ των θρησκευτικών αρχών και της νέας κυβέρνησης.
Το Συριακό Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής έχει υιοθετήσει μια ρεαλιστική προσέγγιση στη νέα πραγματικότητα, διατηρώντας συνεχείς συναντήσεις με την προσωρινή κυβέρνηση υπό την ηγεσία του HTS.
Ο δηλωμένος στόχος τους είναι να εξασφαλίσουν «κοινωνική ειρήνη για όλα τα στοιχεία του συριακού λαού σε όλες τις περιοχές» και να προωθήσουν τη συνεργασία «με τους υπεύθυνους της διοίκησης της χώρας για το καλό της χώρας και του λαού της».
Μεταξύ ελπίδας και φόβου
Ο Σύρος πολιτικός αναλυτής Muhammad Al-Mousawi προειδοποιεί για το μέλλον.
“Οι ένοπλες φατρίες που ελέγχουν τη Συρία προσπαθούν να παρουσιάσουν μια ιδανική εικόνα του μοντέλου διακυβέρνησής τους”, λέει ο Σύρος πολιτικός αναλυτής Muhammad Al-Mousawi στο The New Arab , προσφέροντας μια προειδοποίηση για το μέλλον.
«Αλλά σύντομα θα δείξουν τα αληθινά τους χρώματα και θα εκφράσουν την εξτρεμιστική τους ιδεολογία που απορρίπτει τον άλλον, ανεξάρτητα από το περιθώριο διαφοράς, είτε σεχταριστικό, δογματικό, είτε ακόμη και σε επίπεδο τρόπου ζωής και συμπεριφοράς».
Ο Al-Mousawi προβλέπει ότι ενώ οι Χριστιανοί ενδέχεται να τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης για τη διεθνή οπτική, θα αντιμετωπίσουν έμμεση πίεση να μεταναστεύσουν μέσω περιορισμένων ευκαιριών στην εργασία και στα δημόσια αξιώματα.
“Το HTS θα επιδιώξει την εύνοια της Δύσης αντιμετωπίζοντας θετικά τους χριστιανούς εξωτερικά, ειδικά κατά την επερχόμενη εορταστική περίοδο, επειδή είναι μια ευκαιρία να γυαλίσει την εικόνα του και μια εποχή για δημόσιες σχέσεις”, υποστηρίζει.
Ωστόσο, ο Basil Qas Nasrallah, ο οποίος υπηρέτησε ως σύμβουλος του Μουφτή της Συρίας Badr al-Din Hassoun για δεκαπέντε χρόνια – μια άνευ προηγουμένου θέση για έναν χριστιανό – προσφέρει μια πιο αισιόδοξη προοπτική.
Αν και αναγνωρίζει ότι «τα λόγια από μόνα τους δεν αρκούν για να σβήσουν χρόνια φόβου, ειδικά από τη στιγμή που το προηγούμενο καθεστώς αυτοσυστάθηκε και μας έπεισε ότι ήταν ο προστάτης των μειονοτήτων», βρίσκει αξιόπιστες τις διαβεβαιώσεις του HTS.
Ο Νασράλα, ο οποίος δέχθηκε πρόσφατα μια υποστηρικτική αντιπροσωπεία από το Συμβούλιο της Σαρία του Χαλεπίου που υπόσχεται προστασία των εορτασμών των Χριστουγέννων, απορρίπτει τον χαρακτηρισμό των Χριστιανών ως ευάλωτη μειονότητα.
“Η λέξη μειονότητες είναι προσβλητική για μένα. Δεν είμαστε μειονότητες. Μόνο το Χαλέπι φιλοξενεί 20.000 χριστιανούς”, ισχυρίζεται, τονίζοντας ότι δεν βλέπει κανένα στοιχείο συστηματικής συνωμοσίας εκτοπισμού χριστιανών ή άλλων θρησκευτικών ομάδων από τη Συρία.
Καθώς η Συρία εισέρχεται σε αυτό το νέο κεφάλαιο, η τύχη της χριστιανικής της κοινότητας παραμένει αβέβαιη. Ενώ οι υποσχέσεις του HTS για συμμετοχικότητα και θρησκευτική ελευθερία προσφέρουν ελπίδα, η σκιά των προηγούμενων συγκρούσεων και των συνεχιζόμενων περιστατικών βίας αφήνουν πολλούς να αμφισβητούν εάν αυτές οι διαβεβαιώσεις θα μεταφραστούν σε διαρκή προστασία για τις θρησκευτικές μειονότητες στη Συρία μετά τον Άσαντ.
Ο Νασράλα πιστεύει ότι οι επόμενοι μήνες πιθανότατα θα αποδειχθούν κρίσιμοι για να καθοριστεί εάν η ομάδα μπορεί να μετατραπεί από μαχητική οργάνωση σε κυβερνητικό σώμα ικανό να προστατεύει και να διαφυλάσσει την ποικιλόμορφη θρησκευτική κληρονομιά της Συρίας.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύεται σε συνεργασία με το Egab .
-
Πενήντα χρόνια από μια ξεχασμένη δίωξη κατά της εφημερίδας μας
Πενήντα χρόνια πριν, το Νοέμβριο του 1974, λίγους μήνες μετά την πτώση της δικτατορίας και την επανακυκλοφορία της “Χριστιανικής”, εκδικάσθηκε μήνυση μέλους των Ταγμάτων Ασφαλείας Ευβοίας κατά του ιδρυτή και τότε κατά νόμο υπεύθυνου της “Χριστιανικής” Νίκου Ψαρουδάκη και του αντιεισαγγελέα Εφετών και πρώην οπλαρχηγού της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΟΚ στην επαρχία Σελίνου της Κρήτης Γεωργίου Ξενάκη, για άρθρο του τελευταίου στην “Χριστιανική” του Μαΐου 1973. Στο άρθρο που προβλήθηκε από την πρώτη σελίδα της εφημερίδας με τίτλο “Εθνική Αντίστασις και Τάγματα Ασφαλείας”, αναφερόταν σε νομοθέτημα της δικτατορίας, με το οποίο επιχειρείτο να αναγνωριστεί και στους Ταγματασφαλίτες η ιδιότητα του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης.
Πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και στην εθνική αντίσταση μέσα από τις τάξεις της κρητικής αντιστασιακής οργάνωσης ΕΟΚ στην επαρχία Σελίνου. Το 1945 εισήλθε στον εισαγγελικό κλάδο, από τον οποίο τον απέλυσε παράνομα το δικτατορικό καθεστώς, το οποίο του απαγόρευσε την έξοδο από τη χώρα, με το αιτιολογικό ότι “εξερχόμενος ταύτης θα προβή εις ενεργείας και δηλώσεις εθνικώς επιζημίους”. Η απόλυσή του κηρύχθηκε άκυρη από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, ήδη όσο ήταν η Χούντα στα πράγματα.
Η μήνυση έγινε πριν από την πτώση της δικτατορίας. Εκδικάσθηκε όμως αμέσως μετά την πτώση της, σε πολιτικό κλίμα και συγκυρία τελείως διαφορετική. Ο μηνυτής πρότεινε η μήνυση να αποσυρθεί, εφόσον οι μηνυόμενοι δέχονταν ότι δεν αναφέρονταν σε αυτόν προσωπικά. Ό Γεώργιος Ξενάκης δέχτηκε ότι το δημοσίευμα δεν στρεφόταν προσωπικά κατά του μηνυτή, αλλά συνολικά κατά των Ταγμάτων Ασφαλείας. Και δήλωσε ότι θα δεχόταν να μη γίνει δίκη, υπό την προϋπόθεση ο μηνυτής να αναγνωρίσει ότι το άρθρο ήταν ακριβές ως προς το περιεχόμενο και να ζητήσει συγγνώμη για την ταλαιπωρία στην οποία είχε υποβάλει τους μηνυθέντες. Ο μηνυτής δεν δέχτηκε και έτσι, η δίκη έγινε κανονικά στο Ε’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών στις 2 Νοεμβρίου 1974 και ολοκληρώθηκε με την πανηγυρική αθώωση των κατηγορουμένων.
Στη δίκη αυτή της “Χριστιανικής” γίνεται αναφορά στην ιστοσελίδα “βαθύ κόκκινο” σε άρθρο του 2023. Στο οποίο αναγνωρίζεται ότι είχε επιχειρηθεί “στα μουλωχτά” η οικονομική αποκατάσταση των Ταγματασφαλιτών ως δήθεν “αντιστασιακών”. Πράγμα που αναδεικνύει το άρθρο όχι μόνον ως πράξη αντιδικτατορικής αντίστασης, αλλά και ως δημοσιογραφική επιτυχία.
Κατά τη δίκη αποκαλύφθηκαν και πτυχές της δραστηριότητας του δικτάτορα Παπαδόπουλου κατά την Κατοχή, που ελάχιστα έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Ο στρατηγός Λεωνίδας Σπαής κατέθεσε ότι ο Γ. Παπαδόπουλος και ο αδελφός του είχαν υπηρετήσει στο Τάγμα Ασφαλείας Πατρών υπό τις διαταγές του Κουρκουλάκου.
Υπήρξαν και μαρτυρίες για κτηνωδίες που διέπραξαν οι Ταγματασφαλίτες στο πλευρό των Γερμανών κατά το “μπλόκο της Κοκκινιάς” τον Αύγουστο του 1944.
Παραθέτουμε σε φωτογραφική αναπαραγωγή το συνοπτικό ρεπορτάζ της “Χριστιανικής” του φύλλου της επομένης, 2 Νοεμβρίου 1974, το οποίο δεν πρόλαβε να δημοσιεύσει την απόφαση. Πράγμα που έγινε στο επόμενο φύλλο του Σαββάτου 9 Νοεμβρίου 1974 (φωτο), μαζί με εκτενέστατο ρεπορτάζ από όσα διαδραματίστηκαν.
Νίκος Ψαρουδάκης: Ἐμεῖς ζήσαμε τὴν προδοσία τῶν “Ταγμάτων Ἀσφαλείας”. Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη μαρτύρων. Ἀλλᾶ οἱ νέοι πρέπει νὰ μάθουν
Το σύντομο ρεπορτάζ της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ στο φύλλο του Σαββάτου 2 Νοεμβρίου για όσα έγιναν στη δίκη πριν την έκδοση της αθωωτικής απόφασης, έχει ως εξής:
ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ
Ὅλοι οἱ μάρτυρες κατηγορίας, στὴν ἐρώτηση τῶν συνηγόρων ἂν τὰ “Τάγματα Ἀσφαλείας” πολέμησαν κατὰ τῶν Γερμανῶν, ἀπάντησαν ὅτι δὲν εἶχαν αὐτὴ τὴ δυνατότητα, γιατὶ ἦταν ἀπησχο-
Το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο του Γεωργίου Ξενάκη που δηοσίευσε η εφημερίδα δεν ήταν συκοφαντικό όπως ισχυριζόταν ο μηνυτής και αθώωσε τους δύο κατηγορουμένους.
Στο φύλλο της 9ης Νοεμβρίου, μαζί με την αναγγελία του περιεχομένου της απόφασης, δημοσιεύτηκε πολύ εκτενέστερο ρεπορτάζ με εκτενή αποσπάσματα από τα πρακτικά της δίκης.