ΜΗΝΥΜΑ ΤOΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙOΥ ΑΝΤΙOΧΕΙΑΣ ΠΡOΣ ΤOΥΣ ΠΙΣΤOΥΣ

ΜΗΝΥΜΑ ΤOΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙOΥ ΑΝΤΙOΧΕΙΑΣ ΠΡOΣ ΤOΥΣ ΠΙΣΤOΥΣ

  • “Πρώτα απ’ όλα, εμπιστοσύνη στον Θεό”

Πίστη και σύνεση ζητά από τους Ορθόδοξους πιστούς το μήνυμα του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου, μετά τις ραγδαίες εξελίξεις στη Συρία:

«Αυτή η φάση απαιτεί κοινή λογική, αλληλεγγύη και προσπάθεια. Χρειάζεται πρώτα απ’ όλα, εμπιστοσύνη στον Θεό και να βασιστείς σε Αυτόν, αναζητώντας το έλεος και τη σοφία Του για να Τον διαχειριστείς, αναζητώντας σταθερότητα στην αγάπη της χώρας και στη διατήρηση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου του,
»Βάσει αυτού, ως Εκκλησία βαθιά ριζωμένη στη Μέση Ανατολή, θα εργαστούμε για να συνεχίσουμε την πορεία της στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και στη διάδοση της ειρήνης και της αρμονίας μεταξύ των ανθρώπων σε μια χώρα που κυβερνάται από το νόμο και το έργο των δημοκρατικών θεσμών,
»Να ασκήσουν το εθνικό τους καθήκον επιδιώκοντας ενότητα και όχι διαιρέσεις, να διατηρήσουν την δημόσια και ιδιωτική περιουσία, να καλλιεργήσουν την ασφάλεια, να ρυθμίσουν τις εκκρεμότητες και να τις διαχειριστούν με την λογική, να διακρίνουν το ποιος εργάζεται για το καλό της χώρας. Η Εκκλησία καλεί όλους τους εμπλεκόμενους να επιδιώξουν να σταματήσουν οι παραβιάσεις και να εξασφαλίσουν την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη, ώστε να προχωρήσουμε μαζί προς ένα φωτεινότερο μέλλον».

Παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ἐπικοινώνησε τηλεφωνικώς τήν Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου με τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Αντιοχείας κ. Ιωάννη Ι΄. Όπως αναφέρει ανακοίνωση του Φαναρίου, «εἰς τήν ἀδελφικήν των συνομιλίαν, ὁ Παναγιώτατος ἐξεδήλωσεν ἐκ μέρους τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας καί τοῦ ἰδίου προσωπικῶς τήν ἔντονον ἀνησυχίαν Του διά τήν κατάστασιν τῆς Ἱεραρχίας, τοῦ κλήρου καί τοῦ πληρώματος τῆς ἱστορικῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀντιοχέων καί τήν ἀπόλυτον συμπαράστασίν Του πρός αὐτήν, δεόμενος ὑπέρ τῆς ἀσφαλείας καί εὐσταθείας της.
Εἰς ἀπάντησιν, ὁ Μακαριώτατος ἐξέφρασε τήν εὐγνωμοσύνην του πρός τήν Ἐκκλησίαν Κωνσταντινουπόλεως διά τήν ἀδελφικήν συμπόρευσιν τῶν δύο παλαιφάτων Πατριαρχείων καί κατά τήν κρίσιμον αὐτήν στιγμήν εἰς τήν ἱστορίαν τοῦ Θρόνου τῆς Μεγάλης Θεουπόλεως τῆς Ἀντιοχείας καί περιέγραψε διεξοδικῶς τήν ἐπικρατοῦσαν κατάστασιν ἐν Συρίᾳ, διαβεβαιώσας τόν Παναγιώτατον περί τῆς ἐπί τοῦ παρόντος ἀσφαλείας τῆς Ἱεραρχίας, τοῦ κλήρου καί τοῦ πληρώματος τῆς κατ᾽ αὐτόν Ἐκκλησίας, καθώς καί περί τῆς μή ὑπάρξεως καταστροφῶν εἰς ναούς. Κατόπιν σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ὡμίλησε καί περί τῆς ἀποκλιμακώσεως καί σταθεροποιήσεως τῆς καταστάσεως ἐν Λιβάνῳ. Ὁ Παναγιώτατος ὑπεσχέθη νά ἐπικοινωνήσῃ ἐκ νέου μετά τοῦ Μακαριωτάτου κατά τάς προσεχεῖς ἡμέρας.
Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀπευθύνει ἔκκλησιν πρός ὅλους τούς ἁρμοδίους πολιτικούς ἡγέτας νά σεβασθοῦν τήν ζωήν καί ἀκεραιότητα τῶν προσώπων, καθώς καί τά ἱστορικά μνημεῖα τοῦ Χριστιανισμοῦ τῆς Συρίας καί τήν ἐν γένει πολιτιστικήν κληρονομίαν αὐτῆς.
Ἐν ὄψει δέ τῆς ἐγγιζούσης ἑορτῆς τῆς τοῦ Χριστοῦ Γεννήσεως, τοῦ Ἄρχοντος τῆς εἰρήνης, ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία εὔχεται ἡ εἰρήνη τοῦ Κυρίου, ἡ πάντα νοῦν ὑπερέχουσα, νά βασιλεύσῃ εἰς τήν χώραν, εἰς τήν εὐρυτέραν περιοχήν καί εἰς ὅλον τόν κόσμον καί νά διάγουν οἱ ἄνθρωποι καί οἱ λαοί ἐν ἀσφαλείᾳ καί εὐημερίᾳ».
Εξάλλου, την Τρίτη (10/12), ο Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιωάννης Ι΄ επικοινώνησε με τον Συρορθόδοξο Πατριάρχη κ. Εφραίμ Β΄ και τον Ρωμαιοκαθολικό Πατριάρχη κ. Ιωσήφ, στο πλαίσιο των όσων συμβαίνουν στη Συρία. Οι τρεις Προκαθήμενοι τόνισαν την ανάγκη ένωσης των προσπαθειών και συντονισμού τους ώστε να σταθούν δίπλα στο ποίμνιό τους ενόψει όσων συμβαίνουν στη Συρία. Ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης τόνισε τη σημασία της διατήρησης του ιθαγενούς χριστιανικού στοιχείου στη χώρα: «Πρέπει να είμαστε ενωμένοι, να συντονιστούμε και να εργαστούμε για να σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας σε αυτή τη δύσκολη στιγμή», τόνισε ο Πατριάρχης Αντιοχείας.
Μηνύματα συμπαράστασης απέστειλαν στον Πατριάρχη κ. Ιωάννη Ι΄ ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος Γ΄, ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ και ο Πατριάρχης Βουλγαρίας κ. Δανιήλ. Επιστολή αλληλεγγύης, τέλος, απέστειλε ο Γενικός Γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου κ. Jerry Pelay.

Δήλωση Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος Β΄, μετά την αιφνιδιαστική κατάληψη του Χαλεπίου είχε κάνει, εν τω μεταξύ, επίκαιρη δήλωση, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει: «Λόγω της πολυετούς πολεμικής συρράξεως και των τραγικών και τρομακτικών συνεπειών της ελλοχεύει πλέον κίνδυνος συνολικής εξαλείψεως και εξαφανίσεως της Ελληνορθοδοξίας και του Χριστιανισμού από την ευρύτερη περιοχή, με ό,τι αυτό αναπόφευκτα θα συνεπαγόταν για το ίδιο το μέλλον της περιοχής». Παράλληλα, εκφράζει την ανησυχία του για την έκρυθμη, όπως την χαρακτηρίζει, κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή: «Η Αγιωτάτη Εκκλησία της Ελλάδος εκφράζει την βαθύτατη ανησυχία της για την διαμορφούμενη κατάσταση στην Συρία. Ενθαρρύνει την Ελληνική Κυβέρνηση και ιδιαιτέρως το Υπουργείο Εξωτερικών να αναλάβει διπλωματικές και άλλες ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες προς ομαλοποίηση της δημιουργηθείσης καταστάσεως και διασφάλιση της παρουσίας των Ομογενών και Ομοδόξων της Συρίας».

Από την 5η σελίδα των Εκκλησιαστικών Ειδήσεων της “Χριστιανικής”

Η Μέρκελ και η Ελλάδα

Η Μέρκελ και η Ελλάδα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασσόπουλου

Η έγκυρη γαλλική εφημερίδα «Le Figaro» το Σάββατο, 23 Νοεμβρίου τρ.έ., αφιερώνει μια σελίδα στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο της πρ. καγκελαρίου της Γερμανίας κας Άγγελας Μέρκελ, που έχει τίτλο «Ελευθερία». Το βιβλίο κυκλοφορείται και στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο». Από τις 750 σελίδες του βιβλίου η γαλλική εφημερίδα βρήκε ενδιαφέρον να προβάλει τα όσα η Γερμανίδα πρ. πρωθυπουργός αναφέρει για την ελληνική οικονομική κρίση, από το 2010 και μετά. Ο τίτλος του ολοσέλιδου ρεπορτάζ είναι: «Δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να δώσω χρήματα”: Οι εκμυστηρεύσεις της
Άγγελας Μέρκελ για την ελληνική κρίση».

Στα αποσπάσματα, που η “Figaro” αναφέρει, φαίνεται η αντίληψή της κας Μέρκελ για την έννοια του δικαίου αλλά και η εντύπωσή της από τη συμπεριφορά των Ελλήνων πρωθυπουργών, με τους οποίους είχαν συζητήσεις η ιδία και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες.

Με τους Έλληνες πρωθυπουργούς, για την οικονομική κρίση, χρονολογικά ήρθε πρώτα σε συζητήσεις με τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον πολιτικό που, όπως ο κάθε Έλληνας γνωρίζει, εξελέγη με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν». Ενώ λοιπόν ήταν δραματική η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι ηγέτες συζητούσαν για την αντιμετώπισή της ο Γ.Α. Παπανδρέου δεν μιλούσε… Γράφει η κα Μέρκελ: «Κατά τη συζήτηση συνειδητοποίησα ότι ο Παπανδρεου δεν είχε πει ακόμη τίποτα, οπότε τον ερώτησα ευθέως: “Εσύ τελικά τί θέλεις;”. Η απάντηση ήταν ότι δεν ήθελε τίποτα, αλλά πως η Ελλάδα βρισκόταν σε πολύ άσχημη κατάσταση»…Στη συνέχεια τον ερώτησε: «Πότε θα παρουσιάσεις στην Επιτροπή τα σχέδιά σου για την εξοικονόμηση των τεσσάρων ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ;» και
του παρατήρησε: «Αυτό προέχει αυτή τη στιγμή, προκειμένου να περάσεις στις χρηματαγορές το μήνυμα ότι μπορούν να σας εμπιστευθούν ξανά». Και συνεχίζει η κα Μέρκελ: «Ο Παπανδρέου απάντησε ότι χρειάζεται χρόνο. Δεν πίστευα στα αυτιά μου. Εν μέσω αυτής της ασφυκτικής πίεσης να γίνει κάτι για την κατάσταση, ο ίδιος συμπεριφερόταν σα να είχε όλο το χρόνο του κόσμου μπροστά του». Αυτά συνέβαιναν τον Φεβρουάριο του 2010. Πέρασαν δύο κρίσιμοι μήνες και τελικά ο Γ.Α. Παπανδρέου, στις 23 Απριλίου 2010, από το Καστελόριζο ανακοίνωσε ότι «ήταν έτοιμος να υποβάλει άμεσα αίτημα βοηθείας στο Ευρωγκρούπ και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο…Συμπερασματικά ο Γ. Α. Παπανδρέου για να κερδίσει τις εκλογές βροντοφώναξε πως λεφτά υπάρχουν, στη συνέχεια προκαλεί, με την ανακοίνωση του ελλείματος, τσουνάμι στις χρηματαγορές σε βάρος της χώρας πηγαίνει, ως πρωθυπουργός, χωρίς σχέδιο διάσωσης στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και χρειάστηκε δύο μήνες για να πάρει μιαν απόφαση, που θα έπρεπε να είχε πάρει από την πρώτη στιγμή, ή να είχε καταθέσει εναλλακτική πρόταση.
Για τον μετά τον Γ.Α. Παπανδρέου πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά η κα Μέρκελ είναι λιγόλογη: «Ο προκάτοχος του Αλ. Τσίπρα Αντώνης Σαμαράς είχε αποτύχει να εφαρμόσει πλήρως τις μεταρρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν στο δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης». Μεγαλύτερο τίτλο τιμής δεν θα μπορούσε να αποδώσει σε αυτόν, άθελά της, η κα Μέρκελ. Ο Αντ. Σαμαράς, μετά κάποιες παλινωδίες, επόμενες των πιέσεων που δεχόταν, προσπάθησε να βρει λύσεις και να καταστήσει λιγότερο επαχθείς για τους Έλληνες τους όρους της τρόικας.
Στη συνέχεια η κα Μέρκελ μέλι στάζει για τον Αλ. Τσίπρα. Ο νεαρός για εκείνην – είκοσι χρόνια νεότερός της σημειώνει – Έλληνας πρωθυπουργός, «της έκανε καλή εντύπωση»! Ξεχάστηκαν όλα που της έσουρε προεκλογικά, το 2014, με το «γκόου μπακ κυρία Μέρκελ», «γκόου μπακ κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης», ξεχάστηκε η αποστροφή του πως «οι αγορές θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν την πολιτική μας, αφού εμείς θα βαράμε το νταούλι και αυτές θα χορεύουν και όχι εκείνες θα παίζουν τον ζουρνά και εμείς θα χορεύουμε»… Η κα Μέρκελ τον συμπάθησε γιατί
έδειξε ικανότητα να περάσει στον ελληνικό λαό τα όσα εκείνη και οι αγορές εζήτησαν… Τον συμπάθησε για το πόσο καλά άδειασε τον λαό, με την κωλοτούμπα του δημοψηφίσματος, το πώς, χωρίς εκδήλωση της αγανάκτησης τους, πέρασε την επιβολή στους Έλληνες πολίτες τον περιορισμό ανάληψης από τις Τράπεζες μόνο 60 Ευρώ την ημέρα, το πώς πέρασε τα επαχθή μέτρα της τρόικας και την υποθήκευση της κρατικής περιουσίας…
Το αποκορύφωμα για τους επαίνους προς τον Αλ. Τσίπρα είναι για την υποχώρηση του στο όνομα της Μακεδονίας και την αποδοχή των απόψεών της για αυτό: « Χρειάστηκε η θαρραλέα και αποφασιστική πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του ομολόγου του Ζόραν Ζάεφ για να λυθεί το πρόβλημα. Το 2018 οι δύο χώρες συμφώνησαν στην ονομασία Βόρεια Μακεδονία»… Σημειώνεται ότι η κα Μέρκελ αναφέρεται στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, στις 2 Απριλίου 2008 και την προσπάθειά της να επιβάλει τότε την άποψή της για το όνομα, που δεν τα κατάφερε λόγω του βέτο που πρόβαλε ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Γράφει: «Η Ελλάδα ήταν αντίθετη με την πρόσκληση της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Ο λόγος ήταν η ονομασία της χώρας. Στις συνομιλίες με τους πρωταγωνιστές ενόψει της Συνόδου Κορυφής, τόσο εγώ όσο και άλλοι είχαμε επανειλημμένα προτείνει διάφορες δημιουργικές προτάσεις, όμως η Ελλάδα ήταν ανένδοτη. Διεκδικούσε το όνομα “Μακεδονία” αποκλειστικά για την ομώνυμη γεωγραφική περιοχή της». Επισημαίνεται ότι ενώ για τον αριστερό Τσίπρα αναλύεται προσωπικά και ονομαστικά σε επαίνους δεν αναφέρει ούτε καν το όνομα του ομολόγου της πρωθυπουργού
Κώστα Καραμανλή, που ανήκε στο ίδιο με αυτήν ευρωπαϊκό Κόμμα και το 2008 εμπόδισε την πλαστογράφηση της ιστορίας και του ονόματος της Μακεδονίας…. Δεν αναφέρει λέξη για την αιτία της άρνησής του. Δεν την ενδιέφερε. Μόνος σκοπός η εφαρμογή της γεωπολιτικής της. Ο Αλ. Τσίπρας δεν πρέπει να αισθάνεται άνετα με τους επαίνους της κας Μέρκελ και για το ότι εξυπηρέτησε τα σχέδιά της. Πρέπει να αντιλαμβάνεται το πόσο αρνητικοί είναι γι’ αυτόν οι έπαινοί της και το πόση ζημία προκάλεσε στην Ελλάδα η σύμπλευσή του με την πρ. καγκελάριο της Γερμανίας.

Η κα Μέρκελ και οι αντιλήψεις της περί δικαίου

Στην αρχή εγράφη ο τίτλος του ολοσέλιδου ρεπορτάζ της γαλλικής εφημερίδας «Le Figaro». «Χρήματα δεν θα δώσω στην Ελλάδα σε καμία περίπτωση» τόνισε η κα Μέρκελ όταν ετέθη το θέμα, ότι για να ξεπεράσει την κρίση η χώρα μας χρειαζόταν χρήματα. Και εξήγησε: «Δεν μπορώ να διαθέσω χρήματα, διότι δεν μπορώ να συμμετέχω στην παραβίαση των Συνθηκών. Το συνταγματικό δικαστήριό μας έχει αποφανθεί σαφώς επ’ αυτού. Ισχύει η ρήτρα μη διάσωσης της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Αρνούμαι να παραβιάσω τον νόμο, έχοντας πλήρη επίγνωση των κινδύνων, είπα ξεκαθαρίζοντας πλέον απερίφραστα τη θέση μου κι ενώ με τριγύριζε και μια άλλη σκέψη: Όλοι εδώ θέλουν κάτι από εμένα. Γιατί κανείς δεν πιέζει την Ελλάδα να κάνει οικονομίες;». Τελικά, με την επιβολή αποικιακών και συντριπτικών όρων για τον δανεισμό της χώρας μας, η κα Μέρκελ δέχθηκε να μείνουμε στη ζώνη του Ευρώ…
Είναι θλιβερό το γεγονός ότι ως Έλληνες καταντήσαμε η Γερμανίδα Καγκελάριος να μας κουνάει το δάκτυλο και να μας επιπλήττει, όταν αντιστεκόμαστε στα σχέδιά της ή να επαινεί όσους εφαρμόζουν τα σχέδιά της. Της δώσαμε αυτό το δικαίωμα και είμαστε υπόλογοι έναντι όσων μας δόξασαν και όσων θα αναλάβουν τα βάρη της νοοτροπίας μας. Καταντήσαμε από περήφανοι νικητές των Γερμανών, ταπεινωμένοι ηττημένοι. Από το χρέος που μας οφείλει η Γερμανία – υπολογίζεται σε 506 δισ. Ευρώ σήμερα (βλ. βιβλίο Ελένης Σαββάκη «Τα γερμανικά εγκλήματα και τα χρέη της Γερμανίας
προς την Ελλάδα», Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 2024, σελ. 132), κατά παράβαση παντός δικαίου και νόμου, και τα εγκλήματα και τις γενοκτονίες που διέπραξε σε βάρος των Ελλήνων, φτάσαμε η κα Μέρκελ να μας μιλάει σήμερα
περί εφαρμογής του δικαίου….
Πρόσφατα επισκέφθηκε την Κάνδανο Χανίων ο πρόεδρος της Γερμανίας Φρανκ Σταϊνμάγερ. Το χωριό υπέστη ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς. Ισοπεδώθηκε και δολοφονήθηκαν οι 180 κάτοικοί του. Οι Γερμανοί ονόμασαν τη θηριωδία «αντίποινα». Ήσαν στυγνές δολοφονίες, αφού συνέβησαν επί αόπλων πολιτών.
Κατά την επίσκεψη τον προσφώνησε ο οικείος Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος. Του είπε μεταξύ άλλων: «Επειδή είπατε ότι, ως Γερμανοί, είστε δεσμευμένοι στην ιστορική σας ευθύνη, θα μου επιτρέψετε με πολλή εκτίμηση και σεβασμό να σας πω ότι οι γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο δεν είναι μια υπόθεση που κλείνει και ένα νομικό ζήτημα, αλλά είναι μια δέσμευση ιστορικής ευθύνης της χώρας σας και είναι ηθική επιταγή. Και νομίζομε ότι από δω, από την Κάνδανο, οφείλουμε αυτό να το διακηρύξουμε».
Η κα Μέρκελ συμπεριφέρεται ως να μη γνωρίζει περί των εγκλημάτων των συμπατριωτών της και του χρέους της πατρίδας της προς την Ελλάδα. Ή θέλει να τα αγνοεί, επειδή τη λήθη υποδεικνύουν το οικονομικό συμφέρον και τα σε βάρος μας εγκλήματα της Γερμανίας. Πάντως είναι άδικο και θλιβερό πως, επειδή εμείς της δώσαμε το δικαίωμα, ξεχνά την έναντί μας μειονεκτική της θέση και τα προς εμάς οφειλόμενα και συμπεριφέρεται ως τιμητής και κήνσορας μας.-

Χριστιανική Δημοκρατία: Εκκλησία και Πολιτεία να ενδιαφερθούν έμπρακτα για τους Χριστιανούς της Συρίας

Χριστιανική Δημοκρατία: Εκκλησία και Πολιτεία να ενδιαφερθούν έμπρακτα για τους Χριστιανούς της Συρίας

Με αφορμή την πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία, το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

  1. Η ταχύτατη πτώση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία δεν φαίνεται να είναι άσχετη με συνολικότερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Γρήγορα θα φανεί κατά πόσο η Ρωσία που για χρόνια προστάτευε το καθεστώς το εγκατέλειψε σε αντάλλαγμα για άλλα οφέλη, ιδίως στην Ουκρανία.
  2. Κερδισμένοι από την εξέλιξη αυτή είναι η Τουρκία και το Ισραήλ. Οι ισλαμιστές που κατέλαβαν την εξουσία, συνδέονται πολιτικά και ενισχύονται από την Τουρκία, ενώ αποφεύγουν να στρέονται κατά του Ισραήλ. Το οποίο επωφελείται και από την εκμηδένιση της επιρροής του Ιράν στη Συρία και ταυτόχρονα ενισχύει τις θέσεις του στα υψώματα του Γκολάν, τα οποία παράνομα κατέχει. Επωφελείται για να καταλάβει και άλλα εδάφη, ενώ επιδίδεται σε συστηματικούς βομβαρδισμούς.
  3. Ο επικεφαλής των ισλαμιστών της Συρίας προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τις προηγούμενες διασυνδέσεις της οργάνωσής του με την αλ- Κάιντα και με τις βάρβαρες πρακτικές σε βάρος των μειονοτήτων, επαγγελλόμενος ανεξιθρησκεία και σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονότήτων. Όμως, και οι Ταλιμπάν μέχρι νε εδραιωθούν στο Αφγανιστάν εμφανίζονταν μετριοπαθείς και στη συνέχεια έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο.
  4. Το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ και του πατέρα του Χαφέζ ήταν δικτατορικό και τυραννικό. Όμως, επειδή το ίδιο εξέφραζε την πιο φιλελεύεθερη και μειονοτική στη Συρία πτέρυγα του Μωαμεθανισμού, τους Αλεβίτες, προστάτευε και τα δικαιώματα των Χριστιανών και δεν εφάρμοζε τον ισλαμικό νόμο στην καθημερινή ζωή. Σε αντίθεση με τους αντικαθεστωτικούς που επιχειρούσαν να το ανατρέψουν, οι οποίοι στην πλειονότητά τους πρόσκεινται στο σκληρό Ισλάμ και έχουν επιδοθεί σε διώξεις σε βάρος των Χριστιανών της Συρίας, με αποτέλεσμα τη δραματική μείωση του ποσοστού τους, αλλά και των μετριοπαθών και παραδοσιακών Μουσουλμάνων που δεν έχουν έχουν σχέση με τη μεταλλαγμένη εκδοχή του Ισλάμ που εκφράζουν οι τζιχαντιστές.
  5. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Συρίας έχουν ρίζες στην ελληνιστική Συρία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου και από τότε είναι αδιάκοπα επί αιώνες συνεχιστές του ελληνικού πολιτισμού στην περιοχή. Κατά συνέπεια, δεν είναι μόνον υποχρέωση της Εκκλησίας της Ελλάδος να σταθεί στο πλευρό τους, αλλά και των ελληνικών κυβερνήσεων να χαράξουν την πολιτική για τη Συρία με πρώτη προτεραιότητα την προστασία τους.
  6. Δυστυχώς, από την έναρξη της λεγόμενης «αραβικής άνοιξης» και του εμφυλίου πολέμου στη Σύρία, εγκαταλείφθηκαν στο έλεος του Θεού. Το ελληνικό Κράτος συντάχθηκε με την άνευ όρων υποστήριξη των ευρωενωσιακών και νατοϊκών συμμάχων στους αντικαθεστωτικούς, χωρίς να ενδιαφερθεί για το γεγονός ότι οι τελευταίοι αφάνιζαν τη συριακή Ορθοδοξία και τις άλλες μειονότητες.
  7. Χαιρετίζουμε την έκδοση της εκτενούς ανακοίνωσης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για τους Σύριους αδελφούς μας και εκφράζουμε τη ευχή αυτή να μην είναι μεμονωμένο γεγονός. Αλλά να αποτελέσει μια νέα αρχή στην κατεύθυνση της έμπρακτης αλληλεγγύης προς αυτούς. Από την εφημερίδα μας «Χριστιανική» έχουμε αναδείξει το παράπονο, που με αξιοπρέπεια έξέφραζαν, για την εγκατάλειψή τους.
  8. Σε μια Συρία που μπαίνει σε περίοδο αβεβαιότητας, επιβάλλεται να μη νοιώσουν ξανά μόνοι και αβοήθητοι οι Χριστιανοί της χώρας αυτής. Και να ασκηθεί κάθε δυνατή πίεση στις νέες συραικές αρχές να σεβαστούν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα όλου του συραικού λαού και των μειονοτήτων. Και να διαφυλαχθεί η ακεραιότητα της χώρας.

Αθήνα 10.12.2024. Από το Γραφείο Τύπου της ΧΔ

Συρία: Ιμάμης με πτυχίο ισλαμικής Σαρία ο Υπουργός Δικαιοσύνης του νέου καθεστώτος

Συρία: Ιμάμης με πτυχίο ισλαμικής Σαρία ο Υπουργός Δικαιοσύνης του νέου καθεστώτος
  • ΕΠΙΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛ ΚΑΪΝΤΑ ΟΙ ΝΕΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ
  • ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕΣΗΜΑΣΜΕΝΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΑΜΑΣΚΟΥ

Στις 10 Δεκεμβρίου με την ανατροπή και φυγή του Μπασάρ αλ Άσαντ, ανέλαβε στη Συρία την εξουσία μεταβατική κυβέρνηση του νέου καθεστώτος, με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό Μωχάμεντ αλ Μπασίρ, η οποία παρέλαβε από τον υπό τον Άσαντ Πρωθυπουργό Μωχάμεντ Γκάζι αλ Τζαλίλι. Η μεταβατική αυτή κυβέρνηση ταυτίζεται με την αποκαλούμενη “κυβέρνηση σωηρίας” του θύλακα του Ιντλίμπ. Details

«Σώζου Συρία»*

«Σώζου Συρία»*

  • ΠΡΟΣΔΟΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ

    του Κωνσταντίνου Μπλάθρα

Συμπλοκή Ιστορίας και Πολιτισμού, αυτό είναι η Συρία. Συμπλοκή, όπως λέει η λέξη, άλλοτε συ-μπόρευση και συνδημιουργία, άλλοτε καταστροφή και ερείπια. Ίσως δεν το συνειδητοποιούμε, αλ-λά η Συρία είναι γεωγραφικό σημείο επαφής της Ευρώπης με την Ασία. Η απέναντι Κύπρος είναι έδαφος ευρωπαϊκό. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε μάλιστα ότι εδώ γεννήθηκε ο πολιτισμός, εδώ οικοδομήθηκαν οι πρώτες πόλεις (η Ουγκαρίτ της Χαναάν, κοντά στη σημερινή Λατάκια/Λαοδίκεια, μα και το Χαλέπι/Βέροια και η Δαμασκός μαρτυρούνται ως εξίσου αρχαίες πόλεις) από τον Κάιν για τα παιδιά του, μετά την έξοδο από την Εδέμ, που κι αυτή κάπου εδώ γεωγραφικά τοποθετείται, και τον φόνο του αδελφού του Κάιν.
Με αυτή την εισαγωγή ίσως καταλαβαίνουμε καλύτερα τα όσα σήμερα συμβαίνουν στην πολύπαθη χώρα, αλλά και τη μεγάλη σημασία που έχουν για όλο τον πλανήτη. Γιατί, δια της Συρίας διέρχονται σχεδόν όλοι οι δρόμοι από την Άπω Ασία προς την Ευρώπη και η Συρία ήταν, από τα χρόνια των Βυζαντινών και είναι και σήμερα το σημείο επαφής του αραβικού κόσμου με τον ελληνορωμαϊκό-ευρωπαϊκό. Αυτή της η κρίσιμη γεωγραφική και ιστορική θέση κάνει τη χώρα όχι μόνο ταμείον της ανθρώπινης Ιστορίας και του Πολιτισμού αλλά και πεδίο συνεχών συγκρούσεων. Επίσης, η συνάφεια Ευρώπης και Ασίας, εδώ περισσότερο από οπουδήποτε αλλού έντονη και κατά περιόδους δραματική, δίνει στη χώρα το πολύμορφο ανθρώπινο (και φυσικό) τοπίο της, ώστε δεν θα λαθεύαμε αν θεωρούσαμε τη Συρία εικόνα της ανθρωπότητας: Χριστιανοί εξ Ελλήνων, Αράβων, Σύρων, Αρμενίων ακόμα και Φράγκων και Μουσουλμάνοι εξ Μωαβιτών, Αράβων, Σύρων, Παλαιστινίων, Βεδουίνων. Ορθόδοξοι (ελληνορθόδοξοι όπως ονομάζονται), Συροϊακωβίτες, Καθόλικοι, Προτεστά-ντες, Σιίτες, Αλεβίτες, Σουνίτες, Δρούζοι, Ουνίτες και Εβραίοι ακόμα δίνουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό ομολογιών και πίστεων και κάνουν τη Συρία ποικιλόμορφη χώρα. Κι όλοι αυτοί μοιράζονται την ίδια γη, κατοικούν δίπλα δίπλα στις ίδιες πόλεις όχι σήμερα ή χθες αλλά από αιώνες. Συνυπολογίστε τους πρόσφυγες από τη Μικρασία, την Ανατολή, το Νότο ή και τη Δύση ακόμα (στα χρόνια του πολέμου πολλοί Έλληνες βρήκαν καταφύγιο εδώ, όπως και νωρίτερα στη Μικρασιατική Καταστροφή), που ποτέ δεν έλειψαν από αυτή τη γη των συνόρων και θα έχετε μια αληθέστερη εικόνα από αυτή που συνήθως προβάλλεται, κατά την χοντροκοπιά του δόγματος Τραμπ: «Η Συρία δεν είναι φίλη χώρα και δεν μας αφορά»! Αλήθεια; Και η αμερικανική βάση μέσα στο συριακό έδαφος κι η συνεχής δολαριοπαρέμβαση για τη διάλυση αυτής της χώρας, κ. Πρόεδρε;
Δεν θα επεκταθώ, όμως, στα πολιτικά και την ειδησεογραφία. Την ακούτε. Η Συρία απόμεινε «φαιό νταμάρι, όπου ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι», όπως λέει το τραγούδι. Τζιχαντιστές ντυμένοι την προβιά του δημοκράτη και «συμπεριληπτικού» (μέχρι τα Τζιχάντια έφτασε η πολιτική ορθότητα, η «νέα ομιλία», κατά τον Όργουελ!) κάθονται στην καθέδρα της Δαμασκού. Ισραηλινοί βομβαρδίζουν ακατάπαυστα όπου τους κάνει κέφι. Τούρκοι και Ισραηλινοί επίσης εισβάλλουν και αρπάζουν ότι μέσα στην αναμπουμπούλα μπορούν να κλέψουν, Ρώσοι που καμώνονται τους φίλους «κοιτάζο-ντας τη δουλειά τους», τις βάσεις τους δηλαδή, και τριγύρω όλοι οι υποκριτές εμείς που άλλοι πανη-γυρίζουν γιατί επιτέλους ήρθε η Δημοκρατία, άλλοι μετρούν τις γεωπολιτικές πυξίδες καμωνόμενοι τους πλανητάρχες και οι περισσότεροι με την κρυφή ζωώδη χαρά όταν πεθάνει κάποιος άλλος: «Μακριά από μας κι ας κόψουν το λαιμό τους»! Στη μέση οι έρμοι οι Σύροι, που σήμερα πανηγυρί-ζουν μπροστά στις κάμερες (όσοι πανηγυρίζουν. Ας μη μας παραπλανούν οι κάμερες, γιατί το πιο πολύ κρύβουν παρά φανερώνουν) ή, το περισσότερο, κλείνονται στα σπίτια τους περιμένοντας τι άλλο κακό θα τους βρει, με έναν πόλεμο που δεν λέει να τελειώσει.
Ίσως να τα ακούτε όλα αυτά ρητορικά. Συγχωρέστε με. Δεν θα πάω παρακάτω με τις τρέχουσες εξελίξεις, που έτσι κι αλλιώς είναι η κορυφή ενός παγόβουνου που ο κύριος όγκος του κρύβεται άφα-ντος μέσα στα νερά που σκεπάζουν τα κύματα των εξελίξεων. Θα σας μιλήσω για το όραμα που άνθισε κάποτε σ’ αυτή τη γη. Δεν θα πάω τόσο παλιά όσο στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες που εδώ μεγάλωσαν, στην Αντιόχεια και τη Δαμασκό, γνώριμές μας από τις «Πράξεις των Αποστόλων», ούτε στις πηγές των μοναστικών κοινοτήτων, ούτε στους Πατέρες μας από τον Χρυσόστομο ως τον Δαμασκηνό, τους θεμελιωτές αυτού που σήμερα ονομάζουμε Δύση. Θα πάω στην πρόσφατη, μετα-οθωμανική Συρία και στα πατριωτικά οράματα των παιδιών της, που τα σκίασαν οι άνεμοι της Ιστορίας και οι έξωθεν παρεμβάσεις.
Αντιγράφω από την Μαριάννα Κορομηλά, που ξέρει πολλά περισσότερα: ένας Αλεβίτης δάσκαλος από την Αντιόχεια, στο όνομα Ζακί αλ-Αρσούζι (1899-1968), που οι Γάλλοι τον φυλάκισαν γιατί κήρυττε δόγματα της Γαλλικής Επανάστασης (!) «ίδρυσε πρώτα μία εθνική αραβική οργάνωση, λίγο αργότερα έδωσε σοσιαλιστικό χαρακτήρα σε μία πιο ριζοσπαστική οργάνωση και σύντομα ίδρυσε μαζί με άλλους δύο μορφωμένους άντρες το περίφημο σοσιαλιστικό αραβικό κόμμα Μπάαθ. Μπάαθ σημαί-νει Ανάσταση» (δημοσίευση στην «Πολιτιστική Εταιρεία Πανόραμα», 10 Δεκεμβρίου 2024). Οι άλ-λοι δύο ήταν ο Σουνίτης Σαλάχ αλ-Ντιν αλ-Μπιτάρ (1912-1980) από τη Δαμασκό και ο Μιχαήλ Α-φλάκ (1910-1989), Ελληνορθόδοξος από την Κοιλάδα των Χριστιανών, τη Συριακή Αρκαδία, ο ο-ποίος και ήταν ο νονός της οργάνωσης, της «Ανάστασης». Η οργάνωση είχε εθνικοαπελευθερωτι-κούς στόχους, την απελευθέρωση της Συρίας από τους Γάλλους. Οραματίστηκαν μια ελεύθερη Συρία, έναν ελεύθερο αραβικό κόσμο, μια σοσιαλιστική οργάνωση του πλούτου και της κοινωνίας, με αναβαθμισμένο το ρόλο των γυναικών, με έμφαση στην παιδεία κ.λπ. Το κίνημα των τριών –κάτι σαν Φιλική Εταιρεία– διαδόθηκε αστραπιαία στο γειτονικό Ιράκ, στην Παλαιστίνη, στην Αίγυπτο, ευρύτερα στον αραβικό κόσμο, έως τις ακτές της βόρειας Αφρικής. Οι (αποικιοκρατικές) ανακατατάξεις, όμως, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κυρίως ο αραβο-ισραηλινός πόλεμος του 1948, αλλαξοδρόμησε προτεραιότητες και οράματα. Και όπως γίνεται στους πολέμους (ο πόλεμος αυτός θυμίζω συνεχίζεται ως σήμερα, περισσότερο από επτά δεκαετίες μετά) τα σκήπτρα παίρνουν οι στρατιωτικοί, οι οποίοι γεν νογάνε συνήθως και πολλά από σοσιαλισμούς και δημοκρατίες. Έτσι ανέβηκε στην εξουσία ο Αλεβίτης από τη Χομς/Έμεσα Χαφέζ Αλ Άσαντ (από τη δεκαετία του 1970 κυρίαρχος), παραμερίζοντας, όπως ήταν αναμενόμενο, τις ριζοσπαστικές ιδέες των ιδρυτών του Μπάαθ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Μπασάρ, σε ένα στρατοκρατικό οικογενειοκρατικό καθεστώς, που μόλις πριν λίγες μέρες κατέρρευσε,.
Αυτά περί Ιστορίας. Σήμερα; Σήμερα με πεποίθηση φρονώ ότι το μέλλον της χώρας δεν μπορεί να είναι οι Τζιχαντιστές, αχυράνθρωποι όπως φαίνεται ξένων δυνάμεων (Τουρκίας, ΗΠΑ, Ισραήλ). Στη χώρα δεν υπήρχε μόνον ο Μπασάρ. Υπάρχει και αντιπολίτευση. Πολιτική αντιπολίτευση, όχι ένοπλη, που έχει αποδεκατιστεί μεν μετά από τόσα χρόνια ένοπλης βίας απ’ τη μια και διώξεων από το κα-θεστώς απ’ την άλλη. Πολλοί από αυτούς βρίσκονται εξόριστοι ή αυτοεξόριστοι μακρυά από τη χώ-ρα τους. Αν έχει μια ελπίδα η Συρία να παραμείνει ως χώρα ενωμένη, να γιατρέψει τις πληγές και να χτίσει τα ερείπια που τόσα χρόνια τη ζώνουν, θα βγει από αυτούς τους ανθρώπους – πολλοί από αυ-τούς ζουν και στην Ελλάδα. Ή, εν πάση περιπτώσει, προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αναζητη-θεί μια κάποια λύση. Φαντάζομαι ότι οι μπααθικές (αναστάσιμες) ιδέες δεν εξέλειπαν εντελώς από τη χώρα. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι μετά από έναν υπερδεκαετή πόλεμο, η Συρία άδειασε, με εκατο-ντάδες χιλιάδες πρόσφυγες να έχουν σπαρεί στα πέρατα της οικουμένης. Ανάμεσά τους, όπως συμ-βαίνει συνήθως, οι πιο δημιουργικοί πολίτες της χώρας. Ώστε ένα αίτημα που επείγει, ίσως ουτοπικό με τις σημερινές συνθήκες, είναι η επιστροφή των προσφύγων. Αν είναι να αναστηθεί η Συρία, πράγμα που όλοι πρέπει να ευχόμαστε, θα είναι από τα παιδιά της και όχι από τους τράνζιτ (σε εδά-φη και «ιδέες») Τζιχαντιστές. Ας το σκεφτούμε καλύτερα. Γιατί μας αφορά: Η καλή κατάσταση της Ανατολής είναι θερμόμετρο υγείας για όλο τον πλανήτη. Αντίθετα, αυτό που βλέπουμε σήμερα, ο αρπακτικός πυρετός, προοιωνίζεται πολεμικό πυρετό σε όλη την υφήλιο. Αύξηση της θερμοκρασίας δαιμονική σε όλη τη γη. Και η Συρία ήταν και είναι καρδιά της Ανατολής. Βαρόμετρο, θερμόμετρο και κλιματικός σταθμός όλης της υφηλίου.
Δεν μίλησα για τους Χριστιανούς της Συρίας, που είναι οι αρχαιότεροι Χριστιανοί όλων μας. Τους έχουμε ξεχάσει. Φοβάμαι, εμείς οι Έλληνες ακόμα περισσότερο. Το αίτημα δεν μπορεί να είναι α-πλά η προστασία τους, σαν να είναι κάποιο εξωτικό προστατευόμενο είδος. Το αίτημα πρέπει να εί-ναι η ισότιμη συμμετοχή τους στην οικοδόμηση μιας νέας Συρίας. Της πατρίδας τους. Αναστημένης. Ο Θεός να δώσει!

Υστερόγραφο: Οι επαναστατημένοι Έλληνες του 1821, πολλαπλά σοφότεροι, γενναιότεροι και αθωότεροι από εμάς, θεωρώντας πως έχουν κοινή τη μοίρα με τη Συρία, το 1826 έκαμαν εκστρατεία (πειρατική την ονομάζουμε σήμερα) στη χώρα αυτή, για να την ξεσηκώσουν κατά του οθωμανικού ζυγού. Από αυτό το γεγονός η Βηρυτός και η Δαμασκός δοκίμασαν το σπαθί του Σουλτάνου, όπως ακριβώς και πόλεις σαν τη Θεσσαλονίκη, τη Λευκωσία, το Αϊβαλί ή τη Σμύρνη. Η μοίρα μας κοινή.

*Λέγεται ότι αυτό είπε ο Ηράκλειος όταν άφηνε πίσω του τη Συρία –αποκομμένη πλέον οριστικά από τη ρωμαϊκή Οικουμένη–, μετά την ήττα του βυζαντινού στρατού από τους Άραβες, στην εξαή-μερη μάχη του Γιαρμούκ τον Αύγουστο του 636.

“Χριστιανική” 12 Δεκεμβρίου 2024

ΦΩΤΟ: Στα ερείπια της Χομς

+Χαράλαμπος Τοπαλίδης Ένας υποδειγματικός παπά-δάσκαλος

+Χαράλαμπος Τοπαλίδης Ένας υποδειγματικός παπά-δάσκαλος

Πλήρης ημερών (91 ετών) έφυγε από κοντά μας ο π. Χαράλαμπος Τοπαλίδης, από τον Σιδερά Κοζάνης, τ. εφημέριος Αναρράχης Εορδαίας. Πολύ λυπούμαι, που προσβεβλημένος τις  μέρες αυτές από covid δεν θα μπορέσω να συμμετάσχω στην εξόδιο ακολουθία και ταφή του στην κοινή μας γενέτειρα, τον Σιδερά. Οι γραμμές που ακολουθούν γράφονται ως ελάχιστος φόρος τιμής σ’ έναν υποδειγματικό παπά-δάσκαλο. Ήταν πράξη σύνεσης του πάντοτε συνετού και σεμνού π.
Χαραλάμπου να ορίσει την ταφή του στη γενέτειρά του. Αν και πιστεύω ότι με τις ίδιες αξιώσεις δικαιούνταν να διεκδικήσουν την ταφή του στην Αναρράχη οι κάτοικοί της. Υπήρξε πλήρης αποδοχή του, πλήρης σεβασμός στο πρόσωπό του και κοινή η εκτίμησή του από τους κατοίκους και των δύο χωριών.
Δικαιούνται και τα δύο χωριά να καυχώνται γι αυτόν: Οι Σιδεριώτες για τα χρόνια που υπηρέτησε ως δάσκαλος στον Σιδερά και στον Κτενά και οι Αναρραχιώτες για το αληθινό κόσμημα που τους άφησε, τον πανέμορφο ι. Ναό του Αγίου
Γεωργίου.
Ο π. Χαράλαμπος Τοπαλίδης εκτίμησε σωστά την κατάσταση την οποία αντιμετώπιζε η ακριτική Ι. Μητρόπολις Φλωρίνης,Πρεσπών και Εορδαίας με την τρομερή έλλειψη ιερέων, που οδήγησε κατοίκους χωριού σε ένοπλη απαγωγή ιερέα, προκειμένου να μπορέσουν να γιορτάσουν Ανάσταση. Άκουσε τις δραματικές εκκλήσεις του αγίου επισκόπου Αυγουστίνου για την κάλυψη των εφημεριακών κενών και έθεσε τον εαυτό του με την συγκατάθεση βέβαια, μάλλον προτροπή, της σεμνής συζύγου του Χαρικλείας, στη διάθεση του επισκόπου. Υπηρέτησε την πατρίδα από δύο πόστα: και ως εκπαιδευτικός και ως ιερεύς.
Ένας υπέροχος συνδυασμός λειτουργών, της παιδείας και της Εκκλησίας. Σαράντα πέντε χρόνια υπηρέτησε ως εφημέριος στην Αναρράχη.
Ο επίσκοπος Αυγουστίνος εκτίμησε βαθειά τον χαρακτήρα του, την διακριτικότητά του, την αφοσίωσή του στην Ορθοδοξία
και του ανέθεσε καθήκοντα πνευματικού (εξομολόγου). Όχι μόνο στην Αναρράχη, αλλά και στην Πτολεμαΐδα. Σε χιλιάδες
ανέρχονται οι ψυχές που αναπαύτηκαν στο πετραχήλι του.
Μεταξύ αυτών και η μεγάλη αδελφή του γράφοντος, που καυχιόταν για τον συγχωριανό πνευματικό της. Είθε ο Κύριος να
κατατάξει τον π. Χαράλαμπο μεταξύ των αγίων Του και να στείλει βάλσαμο παρηγοριάς στην πολύ καλή πρεσβυτέρα του
και στα καταξιωμένα έξι παιδιά του.
Δρ Γεώργιος Τσακαλίδης

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2024-Φύλλο 1159

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2024-Φύλλο 1159

ΠΡOΣΔOΚΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ

«Σώζου Συρία»

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν πραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 12ης Δεκεμβρίου 2024 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ». Στὸ κύριο ἄρθρο  τοῦ Κωνσταντίνου Μπλάθρα μὲ τὸν τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Δεν μίλησα για τους Χριστιανούς της Συρίας, που είναι οι αρχαιότεροι Χριστιανοί όλων μας. Τους έχουμε ξεχάσει. Φοβάμαι, εμείς οι Έλληνες ακόμα περισσότερο. Το αίτημα δεν μπορεί να είναι απλά η προστασία τους, σαν να είναι κάποιο εξωτικό προστατευόμενο είδος. Το αίτημα πρέπει να είναι η ισότιμη συμμετοχή τους στην οικοδόμηση μιας νέας Συρίας. Της πατρίδας τους. Αναστημένης. Ο Θεός να δώσει…».

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Γραφτείτε συνδρομητές

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΕΡΝΤΙΑΓΙΕΦ (1874 – 1948) Εκατόν πενήντα (150) χρόνια από τη γέννησή του

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΕΡΝΤΙΑΓΙΕΦ (1874 – 1948) Εκατόν πενήντα (150) χρόνια από τη γέννησή του

Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της “ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ” προς τιμή του φιλόσοφου και θεολόγου της Ρωσικής διασποράς Νικολάου Μπερντιάγιεφ που έγινε το απόγευμα στις 16 Δεκεμβρίου 2024 στη βιβλιοθήκη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Εισηγητές και εισηγήσεις

Δημήτρης Μπαλτάς, δ.φ., εκπαιδευτικός: Πρόσωπα και ζητήματα στην αυτοβιογραφία του Ν. Μπερντιάγιεφ

Γεώργιος-Νεκτάριος Παναγιωτίδης, προγραμματιστής υπολογιστών, συγγραφέας: Η στάση του Ν. Μπερντιάγιεφ απέναντι στον Αθεϊσμό και τον Αστικό Χριστιανισμό

Σωτήρης Γουνελάς, συγγραφέας, κριτικός πολιτισμού: Περί δουλείας και ελευθερίας στον Ν. Μπερντιάγιεφ

Γιάννης Ζερβός, νομικός, διευθυντής σύνταξης της “Χ” : Η “πολιτική διαθήκη” του Ν. Μπερντιάγιεφ

Γιώργος Κρανιδιώτης, ιατρός, αρθρογράφος: Η κοινωνική και πολιτική φιλοσοφία του Ν. Μπερντιάγιεφ

Κωνσταντίνος Καμαριάρης, συγγραφέας, παρουσιαστής θεάτρου Σκιών: Κριτική παρουσίαση τριών θεμάτων του Ν. Μπερντιάγιεφ

Συντόνισε ο Κωνσταντίνος Μπλάθρας διευθυντής της “Χ”, θεολόγος

Το βίντεο της εκδήλωσης στο youtube εδώ

Τουρκία και Ισραήλ ευνοούνται από την ανατροπή Άσαντ

Τουρκία και Ισραήλ ευνοούνται από την ανατροπή Άσαντ

• Η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ TEHRAN TIMES META ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΑΣΣΑΝΤ.
• ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ
• ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΕΡΕΥΝΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Η Τουρκία συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που κατηγορούνται για βοήθεια και συνέργεια στη Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (Hayat Tahrir al-Sham -HTS) υπό τον Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι.
Η κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει γεωπολιτικούς στόχους στη Συρία. Εξάλλου, η Άγκυρα δεν θέλει να δει τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), οι οποίες αποτελούνται κυρίως από Κούρδους μαχητές, να αποκτούν περισσότερα εδάφη στη Συρία. Η ευρασιατική χώρα παλεύει επίσης με τον υψηλό αριθμό Σύριων προσφύγων στη χώρα. Η Τουρκία φιλοξενεί εκατομμύρια Σύριους πρόσφυγες τα τελευταία χρόνια. Η κυβέρνηση Ερντογάν θέλει τώρα να επιστρέψει τους πρόσφυγες στη Συρία για να προσφέρει κάποια ανακούφιση στην τουρκική οικονομία. Ωστόσο, παραμένει ασαφές εάν ο κανόνας του HTS θα βοηθήσει την Τουρκία να επιτύχει τους στόχους της.

Details

Συμφώνησε με τη “Μερκοσούρ” η φον ντερ Λάιεν

Συμφώνησε με τη “Μερκοσούρ” η φον ντερ Λάιεν
  • ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΓΡΟΤΕΣ
  • ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ ΕΠΙ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η Πρόεδρος της “Ευρωπαϊκής Επιτροπής” κα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις με τη “Μερκοσούρ” , από το Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Εξυπηρετώντας πλήρως τα συμφέροντα και τις προτεραιότητες της πατρίδας της Γερμανίας και προκαλώντας την οργή του Γάλλου Προέδρου Μακρόν και σύσσωμου του πολιτικού συστήματος της χώρας, που αντιτίθεται στη συμφωνία. Λόγω του κακού κλίματος, δεν θα παραστεί στα εγκαίνια της αποκατεστημένης από την πυρκαγιά του 2019 Παναγίας των Παρισίων. 

Ήδη, όπως έχουμε δημοσιεύσει και αναρτήσει, δημιουργούνται δύο στρατόπεδα μέσα στην Ε.Ε. Η Γερμανία και η Ισπανία έχουν το μεγαλύτερο συμφέρον η συμφωνία να επικυρωθεί. Η πρώτη για να συνεχίσει να λειτουργεί ως εξαγωγική οικονομία και να “ισοφαρίσει” τις ζημιές από τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας και η δεύτερη λόγω των ιδιαίτερων μακροχρόνιων πολιτιστικών και οικονομικών δεσμών με τις χώρες της “Μερκοσούρ”, οι οποίες εκτός από τη Βραζιλία, είναι ισπανόφωνες και πρώην αποικίες της. Η πρώτη διαπεριφερειακή συμφωνία Ε.Ε.- “Μερκοσούρ” συνέχεια της οποίας είναι η τωρινή εξέλιξη, είχε υπογραφεί το 1995 στη Μαδρίτη. Κι εκεί όμως, οι αγρότες διαμαρτύρονται για τη στάση της κυβέρνησής τους.

Από την άλλη πλευρά η Γαλλία, φοβάται ισχυρό πλήγμα για την αγροτική της οοικονομία από την αδασμολόγητη εισαγωγή ανταγωνιστικών προϊόντων, που θα είναι πιο φτηνά επειδή τόσο το εργατικό κόστος, όσο και οι ποιοτικές προδιαγραφές είναι πολύ μειωμένα σε σχέση με τα εγχωρια. Το ίδιο ισχύει για την Πολωνία, η οποία πλήττεται και από την ελεύθερη εισαγωγή ουκρανικών προϊόντων, όπως και την Αυστρία, ενώ και η Ιταλία προβάλλει αντιρρήσεις.

Από την Ελλάδα, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Άραγε καμμία επίδραση στη δική μας οικονομία δεν θα έχει το άνοιγμα από ένα χώρο που αντιστοιχεί το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού και στο 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ;

Έχουμε αναρτήσει και δημοσιεύσει την επιστολή της ΕΘΕΑΣ (Εθνική Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών) προς το αρμόδιο υπουργείο, όπου εκφράζονται αντίστοιχες ανησυχίες με αυτές των αγροτών από τις άλλες χώρες που κινητοποιούνται.

Μέχρι τώρα και ενώ μετά είκοσι χρόνια διαπραγνατεύσεων, η “Κομισιόν” συμφώνησε, δεν ξέρουμε εάν έχει γίνει έστω και στοιχειώδης αποτίμηση των συνεπειών για την Ελλάδα. Ούτε ξέρουμε ποιά θέση θα πάρει η Κυβέρνηση. Έχουμε ήδη εξηγήσει σαφώς στην προηγούμενη ανάρτηση και δημοσίευση στο τελευταίο φύλλο της “Χ”, ποια θα είναι η επόμενη διαδικασία:

Ως έχει, η συμφωνία περιλαμβάνει και πολιτικούς όρους, οι οποίοι προϋποθέτουν επικύρωση απ’ όλα τα κοινοβούλια των κρατών- μελών της Ε.Ε. για να να ισχύσει. Όμως, η “Κομισιόν” μπορεί να απομονώσει τους καθαρά οικονομικούς όρους και να τους θέσει προς ψήφιση στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συλλογικό όργανο όπου όλες οι κυβερνήσεις εκπροσωπούνται. Όμως, για το ζήτημα αυτό δεν απαιτείται ομοφωνία. Αρκεί πλειοψηφία 55% των κρατών-μελών που εκπροσωπεί το 65% του συνολικού πληθυσμού. Η τελική επικύρωση γίνεται από το Ευρωκοινοβούλιο.

Κατά συνέπεια, καλείται η Κυβέρνηση να λάβει υπόψη τις ανησυχίες των αγροτών και να δηλώσει ευθέως ότι θα καταψηφίσει τη συμφωνία. Σε κάθε περίπτωση, να σταθμίσει το συμφέρον της χώρας συνολικά από την εφαρμογή της συμφωνίας ή μη και μόνον.

Η περίπτωση αυτή είναι χαρακτηριστική της παθογένειας των ευρωενωσιακών διαδικασιών. Και την έλλειψη πρόσβασης σε αυτές των πιο ευάλωτων κατηγοριών των πολιτών όπως οι αγρότες, που δεν είχαν την αναγκαία πληροφόρηση και πρόσβαση, ώστε εγκαίρως να πιέσουν η διαπραγμάτευση που επί δύο δεκαετίες εξελισσόταν να σταματήσει.

Στη “Ναυτεμπορική“,  απ’ όπου και η φωτογραφία, αναπτύσσονται οι αντιρρήσεις των “Πρασίνων” που θα την καταψηφίσουν αν έρθει στο Ευρωκοινοβούλιο. Που εστιάζονται στην υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων σε σχέση με τις προδιαγραφές για τα αγροτικά προϊόντα της Ε.Ε. και στην συνεχιζόμενη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και ιδίως την εκχέρσωση του δάσους του Αμαζονίου, η οποία συνδέεται με την αύξηση της αγροτικής παραγωγής.