Πέμπτη 9 Απριλίου 2026-Φύλλο 1188 (1500)

Πέμπτη 9 Απριλίου 2026-Φύλλο 1188 (1500)

O ΠOΛΕΜOΣ ΕΠΙΤΕΙΝΕΙ THN ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Όπου φτωχός κι η μοίρα του…

Κυκλοφορεῖ τὸ νέο φύλλο τῆς Μεγάλης Πέμπτης 9ης Ἀπριλίου 2026 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», τὸ 1500ὸ ἀπὸ ταὸ 1953.  Στὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας μὲ τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζονται μεταξύ άλλων τα εξής:

Η κρίση που προκαλεί η συνέχιση του πολέμου θέτει σε κίνδυνο την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων. Ταυτόχρονα, το μέγεθός της είναι τέτοιο, που θα συμπαρασύρει και την αύξηση της πείνας στον κόσμο. Εάν η επιδρομή ΗΠΑ-Ισραήλ συνεχιστεί έως τον Ιούνιο, υπολογίζεται ότι σαράντα πέντε εκατομμύρια συνάνθρωποί μας παραπάνω απ’ ό,τι σήμερα, θα πεινάσουν.

Σύμφωνα με την Corinne Fleischer, Διευθύντρια Εφοδιαστικής Αλυσίδας του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (WFP) του ΟΗΕ, οι παγκόσμιες διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού οδηγούν στην κρίση πείνας: «Οι προβλέψεις μας είναι ότι 45 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι θα πεινάνε έντονα αν αυτό συνεχιστεί μέχρι τον Ιούνιο. Μας έχετε ακούσει να το λέμε αυτό και στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή, ο αριθμός είναι 318 εκατομμύρια και θα αυξηθεί στα 363 εκατομμύρια…».

Ολόκληρο τὸ ἄρθρο στὴν ἰστοσελίδα μας

Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

Μεσολόγγι: Σύμβολο αγώνα των λαών της Ευρώπης κατά της τυραννίας

Μεσολόγγι: Σύμβολο αγώνα των λαών της Ευρώπης κατά της τυραννίας

Η Χριστιανική Δημοκρατία για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου

Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την έξοδο του Μεσολογγίου η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

  1. Η ηρωική αντίσταση επί ένα χρόνο ευάριθμων Αγωνιστών στο Μεσολόγγι, στους συντριπτικά υπεράριθμους Οθωμανούς και των Αιγυπτίους και η απεγνωσμένη τους Έξοδος, το ξημέρωμα της Κυριακής των Βαΐων του 1826 (10 προς 11 Απριλίου) αποτελούν αγέραστο παγκόσμιο σύμβολο της αντίστασης στην τυραννία και του αγώνα για ελευθερία. Αξίζει εμείς σήμερα, στη μνήμη των Αγωνιστών, να σταθούμε σε κάποιες πτυχές της Ιστορίας που παραμένουν επίκαιρες:
  2. Η αντίσταση στο Μεσολόγγι δεν αφορούσε μόνο στενά τους επαναστατημένους κατά της Πύλης Έλληνες. Στην πόλη από νωρίς είχαν προσέλθει πολλοί φιλέλληνες από την Ευρώπη και την Αμερική, όπως ο Άγγλος ποιητής Λόρδος Μπάιρον, που άφησε την τελευταία του πνοή στην πόλη, και ο Ελβετός Ιωάννης Ιάκωβος Μάγιερ, που χάθηκε τη νύχτα της Εξόδου. Οι αγωνιστές αυτοί, τάχθηκαν στο πλάι των Ελλήνων, όχι μόνο από φιλελληνικά αισθήματα, αλλά επιπλέον λόγω των φιλελεύθερων αισθημάτων τους και του χριστιανικού πνεύματος αλληλεγγύης στον αγώνα του Σταυρού απέναντι στη μουσουλμανική Ημισέληνο.
  3. Ο πολυεθνικός χορός των αγωνιστών, πολέμησαν και πολλοί από αυτούς έπεσαν στο πλευρό των Ελλήνων, οραματιζόμενοι μια Ευρώπη και έναν κόσμο απαλλαγμένο από την τυραννία των δυναστών της Ιεράς Συμμαχίας και των απολυταρχικών βασιλικών οίκων και εμπνεόμενοι από το όραμα της ελευθερίας και από ένα πρώιμο αίτημα δημοκρατίας. Γι’ αυτό, η άλωση της πόλης δημιούργησε μεγάλο κίνημα συμπαράστασης στην Ευρώπη και στην Αμερική.Μάλιστα, με το Μεσολόγγι εμφανίζεται για πρώτη φορά με τέτοια ένταση και με τέτοια παγκόσμια εξάπλωση αυτό που σήμερα ονομάζουμε «κοινή γνώμη». Αυτή η λαϊκή φωνή μετάλλαξε την πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων, η οποία ήταν απροσχημάτιστα ή κεκαλυμμένα φιλοτουρκική. Ο αγώνας του 1821 ήταν η αρχή του τέλους της δεσποτικής Ευρώπης και η αρχή για την κατάργηση της δουλείας όπου γης, καθώς ενέπνευσε την ελευθερία σε μεγάλα και δημιουργικά πνεύματα.
  1. Το ίδιο το πολιορκημένο Μεσολόγγι, άλλωστε, ήταν κύτταρο Δημοκρατίας, καθώς όλες οι αποφάσεις παίρνονταν συλλογικά, όπως μαρτυρούν τα Απομνημονεύματα των Αγωνιστών. Η απόφαση για την Έξοδο, μάλιστα, πάρθηκε μετά από πολλές και αγωνιώδεις συνεδριάσεις, το δε πρακτικό της Εξόδου, γραμμένο από το χέρι του επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ, ξεκινούσε με το «όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», ως εγγυητή της ομοψυχίας των πολεμιστών και των κατοίκων της πόλης, Ελλήνων και ξένων, και της απόφασής τους για ελευθερία.
  2. Αξίζει να σημειώσουμε την σθεναρή στάση του επισκόπου Ιωσήφ, μάρτυρα της Εξόδου, ο οποίος απειλώντας με την αρχιερατική του κατάρα, έπεισε τελικά τους Αγωνιστές να μην εκτελέσουν την ληφθείσα απόφασή τους για σφαγή όλων των αμάχων, γυναικών, παιδιών και ανήμπορων, ώστε να έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας το διάβημα της Εξόδου. Με τη στάση του έδειξε θυσιαστικά ότι ο πόλεμος, ακόμα και ο αναπόφευκτος πόλεμος υπεράσπισης βωμών και εστιών, δεν μπορεί να γίνεται χωρίς όρια φιλευσπλαχνίας προς τον αδύναμο.
  3. Μια άλλη πτυχή που εμείς οι Έλληνες δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι το Μεσολόγγι δεν θα έπεφτε ποτέ στα χέρια των Τούρκων, αν υπήρχε μεταξύ μας ομόνοια. Ο αχρείαστος Εμφύλιος, ήδη από τον δεύτερο χρόνο της Εθνεγερσίας, έφερε, εκτός από αλόγιστη και φαύλη κατάχρηση των χρημάτων του αγγλικού δανείου, φαυλότητα που ως σήμερα μας τυραννάει, και αλόγιστη σπατάλη δυνάμεων μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων, που είχαν την δύναμη, αν πολεμούσαν ενωμένοι, όχι μόνο το Μεσολόγγι να σώσουν, αλλά και τη φωτιά του Αγώνα να μεταδώσουν σε περισσότερες περιοχές της χώρας.
  4. Τέλος να πούμε για την απόφαση των πολεμιστών του Μεσολογγίου να βγουν από την παγίδα θανάτου που είχαν στήσει Οθωμανοί και Αιγύπτιοι, τη μέρα «των Βαγιών», ώστε να γιορτάσουν Μεγάλη Εβδομάδα και Ανάσταση ελεύθεροι, «εκείθε με τους αδελφούς», όπως ωραία το ζωγραφίζει ο Διονύσιος Σολωμός. Η Ελληνική Επανάσταση εμπνεόταν απ’ αρχής από τον Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού. Η ελευθερία των Ελλήνων, και μαζί με αυτή και η ελευθερία άλλων λαών που εμπνεύστηκαν απ’ αυτήν, έχει θεμέλιο την πίστη. Γιατί, όπως καλά το κατάλαβαν οι γενναίοι εκείνοι, αν ο Χριστός και το Ευαγγέλιο δεν μπουν στην «κεφαλή γωνίας» του οικοδομήματος της Ελευθερίας και τη Δημοκρατίας, αυτό που χτίζεται δεν είναι παρά μία ακόμα φυλακή.
  5. Το “ένδοξο αλωνάκι” είναι ένα αιώνιο σύμβολο για την δυναμική και επαναστατική πορεία του ανθρώπου προς την ανάκτηση των θεόδοτων αγαθών του, όπως η πολιτική ελευθερία, η ελευθερία από την καταχρηστική εξουσία και την τυραννία αλλοεθνών ή ομοεθνών (σύμφωνα με την προκήρυξη του Υψηλάντη) και τα κοινωνικά τους δικαιώματα, τα “δέοντα και τα αυτάρκη”.

Με την ευχή για αιωνία μνήμη όσων έπεσαν την ηρωική εκείνη μέρα, διακόσια χρόνια πριν, και με τον νου μας στους εκατοντάδες αιχμαλώτους της Εξόδου, εικόνα της αιχμαλωσίας πολλών έως σήμερα, μέσα στη φρίκη των πολέμων, προσευχόμαστε για την ειρήνη του κόσμου, που μόνο με ελευθερία και δικαιοσύνη μπορεί να ριζώσει.

Αθήνα 7.4.2026. Από το Γραφείο Τύπου της ΧΔ.

Στη ΦΩΤΟ ο γνωστός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ντελακρουά με την Ελλάδα να θρηνεί στα ερείπια του Μοσολογγίου. Ο εμβληματικός αυτός πίνακας, όπως και αυτός για τη σφαγή της Χίου με τα δεδομένα της εποχής λειτούργησε δίνοντας εικόνα όπως σήμερα τα φωτογραφικά και κινηματογραφικά ρεπορτάζ και συνέβαλε στην κινητοποίηση της κοινής γνώμης υπέρ του αγώνα των Ελλήνων

Το πρότυπο της πολιτικής διακονίας της γυναίκας η Παναγία

Το πρότυπο της πολιτικής διακονίας της γυναίκας η Παναγία

ΟΜΙΛΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ

Από το φύλλο μας της 1ης Δεκεμβρίου 1994 διαλέξαμε και αναδημοσιεύουμε το ρεπορτάζ της Μαρίας Μπινιάρη με όσα είπε η πρόσφατα θανούσα καθηγήτρια για την Παναγία στην ιστορία και στην ορθόδοξη ζωή.
Αναπολώντας τη μνήμη της αξέχαστης Μαρίας Μπινιάρη, που υπήρξε πολύτιμη συνεργάτιδα της εφημερίδας μας, θυμόμαστε ταυτόχρονα λόγια με ιδιαίτερη σημασία της αείμνηστης καθηγήτριας: Details

Τὸ σκάνδαλο τῆς ἐκχώρησης τῆς κυριαρχίας τῆς χώρας

Τὸ σκάνδαλο τῆς ἐκχώρησης τῆς κυριαρχίας τῆς χώρας

Ἂν ὅλοι θυμόμαστε καὶ γιορτάζουμε τὴν ἔναρξη τοῦ ὑπὲρ έλευθερίας ἀγώνα, ἡ εἰκόνα σὲ σχέση μὲ τὸ πότε ἀκριβῶς καὶ σὲ ποιὸ βαθμὸ αὐτὸς δικαιώθηκε παραμένει συγκεχυμένη.
• Τὸ ὅραμα τοῦ Ρήγα Βελεστινλῆ καὶ τῶν ἐπαναστατῶν στὴ συνέχεια ἦταν ἡ συνολικὴ ἀνατροπὴ καὶ κατάργηση τῆς ὀθωμανικῆς τυραννίας καὶ ἡ ἀποκατάσταση τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας σὲ δημοκρατικὴ μορφή, μὲ κατοχυρωμἐνα τὰ θεμελιώδη δικαιώματα ὅλων τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ἐθνοτήτων. Ἑνὸς «γαλαξία» κοινοτήτων ποὺ θὰ συμβίωναν ἁρμονικὰ στὴ βάση τοῦ ἀλληλοσεβασμοῦ. Μιὰ τέτοια ἐξέλιξη ταίριαζε στὴν πραγματικότητα τῶν χερσονήσων τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Μικρασίας, ὅπου ζοῦσαν ἀνάμικτα διαφορετικὲς ἐθνοτικὲς καὶ θρησκευτικὲς κοινότητες.
• Τὸ νεο-οθωμανικὸ ἀφήγημα στὶς μέρες μας ἐπενδύει στὴ λήθη καὶ ἀποπειρᾶται νὰ ἐξωραΐσει τὶς συνθῆκες ζωῆς στὴν πάλαι ποτὲ ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, παρουσιάζοντάς την οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ὡς ὑπόδειγμα «πολυπολιτισμικῆς» κοινωνίας.
• Στὴν πραγματικότητα, τὸ ὀθωμανικὸ καθεστὼς πιὸ πολὺ προσομοίαζε σὲ καθεστὼς «ἀπαρτχάϊντ», ἀφοῦ οἱ Χριστιανοὶ ἦταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ποὺ ζοῦσαν σὲ καθεστὼς διακρίσεων, μὲ τὴ ζωή, τὴν τιμὴ καὶ τὴν περιουσία τους στὸ ἔλεος τῆς αὐθαιρεσίας τῆς διοίκησης. Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ οἱ ὑπόδουλοι Ἕλληνες ἐπέλεγαν νὰ ζήσουν σὲ βουνὰ καὶ νησιά. Περιοχὲς ἄγονες, κακοτράχαλες καὶ ἀπομονωμένες, ποὺ δὲν τραβοῦσαν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν δυναστῶν τους.
• Ἡ Ἐπανάσταση ἐν μέρει δικαιώθηκε, μὲ τὴ δημιουργία τοῦ νεοελληνικοῦ ἐθνικοῦ κράτους. Στὴν ἀρχή, ὡς ὑποτελοῦς στὸ Σουλτάνο. Στὴ συνέχεια, ἀναγνωρισμένου ἀπὸ τὶς τότε μεγάλες δυνάμεις ὡς «Κράτος ἀνεξάρτητον», τὸ ὁποῖο «θέλει χαίρει ὅλα τὰ δίκαια, πολιτικά, διοικητικὰ καὶ ἐμπορικά, τὰ προσπεφυκότα εἰς ἐντελῆ ἀνεξαρτησίαν», γιὰ πρώτη φορὰ μὲ τὸ Πρωτόκολλο τοῦ Λονδίνου στὶς 3 Φεβρουαρίου 1830, κατὰ τὴν ἀκριβῆ διατύπωση τοῦ ἄρθρου 1.
• Δὲν ἀμφσβητεῖται ὅτι, στὴν πράξη, ἐξάρτηση ὑπῆρξε ἀπὸ ξένες δυνάμεις. Ὅμως, ὅπως ἔχουμε ἤδη ἐπισημάνει καὶ τονίζεται στὴν ἀνακοίνωση τῆς ΧΔ γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἐπέτειο, γιὰ πρώτη φορὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1975 μὲ τὸ ἄρθρο 28 ἐπιτρέπει «περιορισμοὺς ὡς πρὸς τὴν ἄσκηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας» τῆς χώρας. Μὲ τὸ ἄρθρο αὐτὸ νὰ ὁρίζεται ὡς βάση γιὰ τὴ συμμετοχὴ τῆς χώρας στὴν ἀποκαλούμενη «εὐρωπαϊκὴ ὁλοκλήρωση».
• Μὲ τὴ συνθήκη τοῦ Μάαστριχτ, δὲν ἐκχωρήθηκε μόνον ἡ νομισματικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας, ἀλλὰ μπῆκαν καὶ οἱ βάσεις περιορισμῶν στὴν ἄσκηση τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῶν ἐθνικῶν κυβερνήσεων, στὰ πλαίσια τῆς ἐπιβολῆς τῆς πολιτικῆς τοῦ οἰκονομικοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ. «Ἡ Εὐρώπη ἐπιβάλλει περιορισμούς, ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι εὐτυχεῖς περιορισμοί, γιατὶ εἶναι περιορισμοὶ φιλελεύθεροι», σύμφωνα μὲ τὴ διατύπωση τοῦ Γάλλου νεοφιλελεύθερου πολιτικοῦ Ἀλὲν Μαντλὲν τὸ 1992.
• Γιὰ νὰ φτάσει στὸ σημεῖο ὁ μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζηδάκις νὰ κάνει λόγο γιὰ «Νέα Τουρκοκρατία» τὸ 1994. Μιὰ εὐαισθησία σπάνια, ποὺ δὲν μοιάζει νὰ συμμερίζονται ἀρκετοὶ ἐκφραστὲς τοῦ «ἐθνικοπατριωτικοῦ τόξου», οἱ ὁποῖοι κάνουν πὼς δὲν τὸ καταλαβαίνουν. Καί, ὅπως ὁ προμνημονιακὸς ΣΥΡΙΖΑ, ἀναλώνονται σὲ φιλολαϊκὲς ἐξαγγελίες, οἱ περισσότερες ἀπὸ τὶς ὁποῖες, γιὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν, προϋποθέτουν ἀμφισβήτηση τοῦ πλαισίου λήψης ἀποφάσεων ποὺ ἔχει ἀπομείνει στὴν κυβέρνηση τῆς χώρας βάσει τῶν λεγόμενων «εὐρωπαϊκῶν συνθηκῶν».
• Ἡ ἐκχώρηση καὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς προχώρησε μὲ βάση τὴ δοκιμασμένη τακτικὴ τῶν «μικρῶν βημάτων», ἀφοῦ μετὰ τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ εὐρὼ οἱ ἀπόψεις τῆς «Κομισιὸν» γιὰ τὴν ἐσωτερικὴ πολιτικὴ τῶν κρατῶν-μελῶν τῆς Εὐρωζώνης λειτουργοῦσαν ὡς συστάσεις, γιὰ νὰ καταστοῦν σταδιακὰ ὑποχρεωτικές, μὲ πρόσχημα καὶ τὴν ἑλληνικὴ κρίση.
• Ἔχουμε φτάσει στὸ πρωτοφανὲς σημεῖο, κυρίαρχα κράτη-μέλη τῆς ΕΕ νὰ ἔχουν λιγότερες ἐξουσίες σὲ θέματα λειτουργίας τῆς ἀγορᾶς, ἀπὸ τὶς ἐπιμέρους Πολιτεῖες τῶν ΗΠΑ.
• Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔχει καταστεῖ ἰδιόμορφος ὀργανισμὸς πού, ἂν καὶ ἀποτελεῖται ἀπὸ κυρίαρχα κράτη, ἔχει περιβληθεῖ μὲ ὁμοσπονδιακὰ χαρακτηριστικά.
• Ἕνας τέτοιος δρόμος, γιὰ νὰ εἶναι συμβατὸς μὲ τὴ λειτουργία τῆς Δημοκρατίας, θὰ προϋπέθετε τὴ δημιουργία Συντάγματος ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ὁποίου νὰ τεθεῖ σὲ Δημοψήφισμα. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ τέτοιες ἀπόπειρες ἔχουν ἀποτύχει, οἱ ἰθύνουσες τάξεις τῶν κρατῶν-μελῶν φρόντισαν ὥστε σταδιακὰ οἱ κυβερνήσεις νὰ μὴν εἶναι πλέον ὑπόλογες στοὺς λαοὺς ποὺ τὶς ἐκλέγουν, ἀλλὰ στὴν «ὑπερκυβέρνηση» τῶν Βρυξελλῶν.
• Ἡ ὁποία ὑποτίθεται ὅτι «λογοδοτεῖ» στὸ Εὐρωκοινοβούλιο.
• Λόγω τῆς ἐπιδρομῆς ΗΠΑ-Ἰσραὴλ στὸ Ἰράν, πέρασε σχετικὰ ἀπαρατήρητο τὸ γεγονὸς ὅτι, παρόλο ποὺ τὸ Εὐρωκοινοβούλιο δὲν ἐπικύρωσε τὴ συμφωνία μὲ τὴ Μερκοσούρ, ἡ «Κομισιὸν» ἀκάθεκτη προχωρᾶ στὴν προσωρινὴ ἐφαρμογή της, ὅπως τονίστηκε στὴ στήλη «9 Μποφὸρ» τοῦ περασμένου φύλλου.
• Τὸ γεγονὸς αὐτό, σὲ σχέση μὲ ἄλλα ποὺ ἔχουμε ἐπισημάνει, ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ ὅποια «δημοκρατικὴ νομιμοποίηση» ἀπὸ τὸ Εὐρωκοινοβούλιο εἶναι διακοσμητική.
• Γιὰ μᾶς, παραμένει πρώτη προτεραιότητα ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας τῆς χώρας. Ζοῦμε στὰ πλαίσια μιᾶς διεθνοῦς κοινότητας, ὅπου πρέπει οἱ κανόνες τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καὶ ὀ σεβασμὸς τῶν θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων νὰ εἶναι γιὰ ὅλους δεσμευτικά.
• Ὅμως, ἐπιβάλλεται, μὲ βάση τὴ δημοκρατικὴ ἀρχή, κάθε ἐκλεγμένη κυβέρνηση νὰ ἀποφασίζει γιὰ τὰ τοῦ οἴκου της ἀποκλειστικὰ στὴ βάση τῆς θέλησης τοῦ λαοῦ ποὺ τὴν ἐκλέγει.
• Ἡ «ἐντελὴς ἀνεξαρτησία», γιὰ τὴν ὁποία κάνει λόγο τὸ Πρωτόκολλο τοῦ Λονδίνου τοῦ 1830, κατάκτηση πολυετῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν τῶν Ἐπαναστατῶν τοῦ 1821, παραμένει σήμερα ζητούμενο.
• Σὲ μιὰ Εὐρώπη μὲ πολλὲς ξεχωριστὲς παραδόσεις καὶ γλῶσσες, ἡ διακυβερνητικὴ συνεργασία κυρίαρχων κρατῶν εἶναι ποὺ ἁρμόζει καὶ ὄχι ὁμοσπονδιακοῦ τύπου δομές.

Χριστιανική 26 Μαρτίου 2026 Στήλη τα του Καίσαρος

† Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας Β’

† Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας Β’

ΜΙΑ ΠΑΝΔΗΜΗ ΚΗΔΕΙΑ – ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝOΣ ΗΓΕΤΗΣ

Χωρίς τον Πατριάρχη Μόσχας, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, έγινε την Κυριακή 22 Μαρτίου η κηδεία του εκλιπόντος Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β΄. Συμμετείχαν επίσης ο νεοεκλεγείς Πατριάρχης Βουλγαρίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, καθώς και αντιπροσωπείες από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Από το Πατριαρχείο Μόσχας παρών ήταν ο Μητροπολίτης Ιλαρίων (Αλφέγιεφ), πρώην επικεφαλής των διεθνών σχέσεων της Εκκλησίας της Μόσχας, μέλος της αντιπροσωπείας που απέστειλε ο πρόεδρος Πούτιν. Εντύπωση προκάλεσε, στις εικόνες που είδαμε από την Τιφλίδα, η πάνδημη συμμετοχή και η συγκίνηση των Γεωργιανών, που είναι, να θυμίσουμε, από τους αρχαιότερους Χριστιανούς, ήδη από τις αρχές του τέταρτου αιώνα. Παρούσα στην κηδεία ήταν και η πολιτική ηγεσία της χώρας.
Ο Ηλίας Β΄, κατά κόσμον Ιρακλί Γκουντουσαούρι-Σιολασβίλι, πέθανε την προπερασμένη Τρίτη (17/3) σε νοσοκομείο σε ηλικία 93 ετών, έχοντας υπηρετήσει ως Πατριάρχης Γεωργίας για 49 χρόνια – έγινε Πατριάρχης το 1977 και ηγήθηκε της Εκκλησίας κατά τη σοβιετική περίοδο και τους εμφύλιους πολέμους της δεκαετίας του 1990. Γεωργιανοί κάθε ηλικίας, κάποιοι κρατώντας λουλούδια και κεριά, συγκεντρώθηκαν κατά μήκος της όχθης του ποταμού στην Τιφλίδα για να πουν το τελευταίο αντίο, καθώς η νεκρική πομπή του Ηλία Β΄ κατευθυνόταν προς τον Καθεδρικό Ναό της Σιόνι, όπου και ενταφιάστηκε.
Ο μακαριστός γεννήθηκε το 1933 στο Βλαντικαφκάς και σπούδασε θεολογία στη Μόσχα, σε μια περίοδο όπου η θρησκευτική ζωή βρισκόταν υπό αυστηρό περιορισμό λόγω του σοβιετικού καθεστώτος. Το 1977 εξελέγη Πατριάρχης πάσης Γεωργίας, σε μια κρίσιμη εποχή για την Εκκλησία, η οποία προσπαθούσε να επιβιώσει μέσα στο αθεϊστικό περιβάλλον της Σοβιετικής Ένωσης. Με τη δράση και τη στάση του συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση της θρησκευτικής ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης των Γεωργιανών. Κατά τη διάρκεια της πατριαρχίας του, που διήρκεσε σχεδόν μισό αιώνα, η Εκκλησία γνώρισε σημαντική αναγέννηση. Μετά την ανεξαρτησία της Γεωργίας το 1991, ο Ηλίας Β΄ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη σταθεροποίηση της κοινωνίας, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συγκρούσεων και των πολιτικών κρίσεων της δεκαετίας του 1990.
Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός στον λαό, καθώς θεωρούνταν μορφή ενότητας και ηθικής καθοδήγησης. Με πρωτοβουλίες του ενισχύθηκε η κοινωνική συνοχή, ενώ είχε ενεργό ρόλο και σε φιλανθρωπικές δράσεις, την εκπαίδευση και την ενίσχυση της οικογένειας. Ο Πατριάρχης Ηλίας είχε αναλάβει μάλιστα πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης στη Γεωργία πριν αρκετά χρόνια, ανακοινώνοντας ότι θα βάφτιζε ο ίδιος κάθε τρίτο και πλέον παιδί των ορθόδοξων οικογενειών της Γεωργίας που είχαν τελέσει ορθόδοξο γάμο. Το αποτέλεσμα ήταν ο γηραιός Πατριάρχης να γίνει ανάδοχος περίπου πενήντα χιλιάδων, μιας ολόκληρης γενιάς παιδιών.
Ο Ηλίας Β΄ πέθανε σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ισχυρή παρακαταθήκη πίστης, ενότητας και πνευματικής ηγεσίας για τη Γεωργία. Για τους Γεωργιανούς, ο Πατριάρχης Ηλίας δεν ήταν απλώς ένας Εκκλησιαστικός ηγέτης. Ήταν η ίδια η ιστορία της πατρίδας τους, η φωνή της πίστης τους, ο πατέρας της πνευματικής τους πορείας.
Μερικές από τις αξιομνημόνευτες πρωτοβουλίες του (αντιγράφουμε από τη σελίδα του π. Θωμά Ανδρέου): Στους δύσκολους καιρούς της χώρας, που δεν πέρασε και λίγα όλες τις τελευταίες δεκαετίες, ζήτησε από όλο τον λαό συγκεκριμένη ώρα της ημέρας να διαβάζουν όλοι μαζί τον Ακάθιστο Ύμνο. Ο κόσμος, όπου και να ήταν, σταματούσε την ώρα αυτή και προσευχόταν. Έβλεπες να σταματούν αυτοκίνητα για προσευχή! Στις δουλειές, όπου επιτρεπόταν, σταματούσε όλος ο λαός ενωμένος την ίδια ώρα και προσευχόταν για τη χώρα! Τη νύχτα των Χριστουγέννων προέτρεπε να ανάβουν κεριά στο σπίτι κοντά στο παράθυρο για να έχει φως κάθε νοικοκυριό και να μπορεί να ζητήσει βοήθεια όποιος έχει ανάγκη. Προέτρεπε τους πιστούς να γράφουν επιστολές με λόγια αγάπης ο ένας στον άλλον ακόμα και αν έχουν κάποιες διαφορές και να συμφιλιώνονται, και ο κόσμος ανταποκρινόταν. Σήμερα η Γεωργία είναι μία από τις πιο θρησκευόμενες χώρες στην Ορθοδοξία με ζήλο και πίστη. Πριν ανέλθει ο Ηλίας Β΄ στον πατριαρχικό θρόνο της Γεωργίας, είχε απομείνει μόνο ένα γυναικείο μοναστήρι με μερικές πολύ μεγάλης ηλικίας μοναχές. Σήμερα, μετά τις προσπάθειες του Πατριάρχη Ηλία, η Γεωργία γέμισε με μοναστήρια και νέους μοναχούς.
Επίσης, δεχόταν καθημερινά απλό λαό για να τους ακούσει, να παρηγορήσει πονεμένους και να συγχαρεί στη χαρά των ανθρώπων αλλά και στον πόνο τους. Αυτό φανερώνει άλλωστε η πάνδημη συμμετοχή του λαού στην κηδεία του. Λέγεται ότι, όταν ήταν μικρός, ο πατέρας του είδε σε όνειρο ένα πλήθος που φώναζε «Δευτέρα Παρουσία! Δευτέρα Παρουσία!». Κάποια στιγμή το πλήθος ανοίγει, εμφανίζεται ο Χριστός και πλησιάζει τον πατέρα του μικρού Ηρακλή (το κοσμικό όνομα του πατριάρχη), που κρατούσε το χέρι του γιου του. Βάζει το χέρι Του στο κεφάλι του μικρού και του λέει: «Εσύ πρέπει να κατηχήσεις τον λαό σου και να τον ενώσεις».
Και είναι αλήθεια ότι και, με τον θάνατό του ακόμα, ένωσε όχι μόνο τον λαό του αλλά και την παγκόσμια Ορθοδοξία, που σε μια σπάνια στιγμή τα τελευταία χρόνια, με τραυματισμένη την ενότητά της, η κηδεία του έγινε αφορμή συνεύρευσης των απανταχού Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Ας έχουμε την ευχή του. Αιωνία του η μνήμη.
.Χριστιανική 26 Μαρτίου 2026

 

Λόγος προτρεπτικός προς τους Έλληνας (Οκτ. 1821)

Λόγος προτρεπτικός προς τους Έλληνας (Οκτ. 1821)

Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ Οικονόμων

του Αθανασίου Κουρταλίδη

Ο Κων/νος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων, μεγάλος δάσκαλος του Γένους (1780-1857), από την Τσαρίτσανη Θεσσαλίας, απέστειλε στους επαναστατημένους συμπατριώτες του από τη Ρωσία, τον Οκτώβριο του 1821, έναν βαρυσήμαντο λόγο, τον «Λόγο Προτρεπτικό προς τους Έλληνας».

Επανάσταση του 1821

Με την ευκαιρία του εορτασμού των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση (1821-29/2021-29), ο Χαράλαμπος Κοντός, οικονομολόγος και νομικός, κοινωνικός αγωνιστής από την Τσαρίτσανη, εξέδωσε (το 2026) τον πατριωτικό αυτό λόγο, αποδίδοντάς τον στη σύγχρονη ελληνική Γλώσσα. Επιμελήθηκε τον τόμο με ιδιαίτερη φροντίδα, προσθέτοντας τον πρόλογό του, βιογραφικό σημείωμα για τον συγγραφέα και εκτενές απάνθισμα απόψεων ειδικών ερευνητών γι’ αυτόν τον μεγάλο Έλληνα.
Ο Χαρ. Κοντός υπογραμμίζει στον πρόλογό του ότι ανέλαβε αυτό το εγχείρημα για να μην «ξεχαστεί για μία ακόμη φορά ο μεγάλος δάσκαλος του Γένους μας, […] ένας από τους σημαντικότερους πρωτεργάτες, θεμελιωτές και υμνητές της εθνικής μας παλιγγενεσίας», γιατί ο Κ. Οικονόμος «είναι μία από τις φωτεινότερες και αγωνιστικότερες μορφές του Έθνους και της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας» (σ. 3).

Ποιός ήταν ο Κων. Οικονόμος

Προτάσσουμε εισαγωγικά και συνοπτικά δυο λόγια για τον συγγραφέα του λόγου, για να κατανοήσουμε το πνεύμα του. Γεννημένος στην Τσαρίτσανη (1780), άκουσε τα πρώτα γράμματα από τον λόγιο κληρικό πατέρα του Κυριάκο Οικονόμο και ανατράφηκε από τη χριστιανή μητέρα του Ανθή. Έπειτα έμαθε Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά. Στα Αμπελάκια σπούδασε και Γαλλικά. Ενωρίς προχειρίστηκε και αναγνώστης (12 ετών). Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος μόλις 25 ετών και λόγω της κηρυκτικής του δύναμης ορίστηκε έξαρχος του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης (1806). Μελετητής της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, η οποία τον ενίσχυε και στο πατριωτικό του φρόνημα. Τότε εξεγέρθηκε και ο παπα-Ευθύμιος Βλαχάβας (1808), που τον συγκίνησε βαθιά. Οι τουρκικές Αρχές υποπτεύθηκαν συνέργειά του, τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν. Απελευθερώθηκε μόνο με υψηλά λύτρα.

Ο διδάχος

Η ευρυμάθειά του έγινε γνωστή, και ο Λαρισαίος μεγάλος διδάσκαλος του Γένους Κων. Κούμας τον κάλεσε στο νέο “Φιλολογικό Γυμνάσιο” (1808) της Σμύρνης ως δάσκαλο και συνδιευθυντή. Εκεί με ζήλο δίδαξε επί δεκατρία χρόνια φιλολογικά και θεολογικά μαθήματα, ενώ επέδειξε και σπάνια παιδαγωγική γνώση. Οι λόγοι του στη Σχολή και στην Εκκλησία ως ιεροκήρυκα ήταν βιωματικοί και πλούσιοι σε παραδείγματα από ολόκληρη την ιστορία του Έθνους και της Εκκλησίας. Γνωρίστηκε και με τον μητροπολίτη Σμύρνης Γρηγόριο, μετέπειτα Γρηγόριο Ε΄ πατριάρχη Κων/πόλεως, που μετά το 1819 τον προσέλαβε ως μέγα κήρυκα της Εκκλησίας.
Είχε ο Κων. Οικονόμος το τραγικό χρέος, όταν κηρύχτηκε η Επανάσταση και οι Τούρκοι με σφαγές και διώξεις εκδικούνταν τους Έλληνες, μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη (10 Απριλίου), να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο στην Οδησσό, όπου κατέφυγε, ενώ με περιπετειώδη τρόπο έφθασε και το σκήνωμα του γενάρχη εκεί.
Στη Ρωσία ο Κων. Οικονόμος έμαθε τη ρωσική και άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, γνωρίστηκε με τον Τσάρο, στον οποίο επέδωσε επιστολή του ζητώντας να βοηθήσει τον αγώνα των Ελλήνων, και τιμήθηκε από τον βασιλέα. Περιόδευσε σε ευρωπαϊκές χώρες, ζητώντας την υποστήριξη τους, και τιμήθηκε από πολιτικές και επιστημονικές αρχές. Πριν έρθει στην Ελλάδα, έγραψε διάφορες επιστημονικές εργασίες στη Ρωσία και τις εξέδωσε. Ορισμένες έστειλε και στην Ελλάδα δωρεάν, όπως και στον Ι. Καποδίστρια, ο οποίος ευχαρίστησε τον σοφό δάσκαλο και πρωτοπρεσβύτερο.
Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1834 και, μέχρι τον θάνατό του (το 1857), ασχολήθηκε έντονα, και με κύρος λόγου και συγγραφές, με μεγάλα εκκλησιαστικά, εθνικά και εκπαιδευτικά θέματα. Κατόρθωσε να συνδυάσει στην πνευματική του πορεία την ελληνική παιδεία, την Ορθόδοξη παράδοση και το ενδιαφέρον του για τις νέες επιστήμες.
Μετά τον θάνατό του δημοσιεύτηκαν σε δύο σειρές τα Εκκλησιαστικά του (4 τόμοι) και τα Φιλολογικά του (3 τόμοι) έργα.
Αγωνίσθηκε με σοφία και δύναμη για την υπεράσπιση της Μεγάλης Εκκλησίας και τη διατήρηση του σεβασμού προς αυτήν από την Ελληνική Εκκλησία, κατά την παράδοση των Ιερών Κανόνων. Συνέγραψε έργα και άρθρα αντικρούοντας απόψεις και πρακτικές της Βαυαροκρατίας και των νεωτεριστών συνεργατών της, όπως του ιερομόναχου Θ. Φαρμακίδη, που τάχθηκε υπέρ της απεξάρτησης της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο «Προτρεπτικός» του Κων. Οικονόμου

Ο φιλόπατρις δάσκαλος χαιρετίζει πρώτα τους Έλληνες που ανέλαβαν τον «ιερό αγώνα» της απελευθέρωσης με θέρμη: «Χαίρετε, άνδρες Έλληνες, χαίρετε εν Κυρίω». Είναι ένας χαιρετισμός ελπίδας. Ανάλογους χαιρετισμούς απευθύνει κατά διαστήματα στον βαρυσήμαντο λόγο του: “Φίλτατοι Έλληνες”, “γενναίοι στρατιώτες του Χριστού”, “φίλοι συμπατριώτες”, “αγαπητοί άνδρες Έλληνες”, “γενναίοι θεοσεβείς, ζηλωτές των Μακκαβαίων”, “Έλληνες χριστιανοί”, “ω ορθόδοξα παιδιά της ευλογημένης Ελλάδας”, “ω καλλίνικοι της πίστης αθλητές”… Έτσι, ο Κων. Οικονόμος, μ’ αυτή τη θέρμη, ενισχύει τη συναισθηματική μέθεξη των αγωνιστών και συνεγείρει το ελληνικό φιλότιμο.

Θησαυρός επιχειρημάτων και προτροπών

Ο λόγος του δασκάλου απλώνεται και υψώνεται σε κλιμακωτές ενότητες, στις οποίες διαδέχονται απανωτά οι σκληρές και απεχθείς περιγραφές της τυραννίας και τα εγκλήματα του δυνάστη τις αποστομωτικές απαντήσεις του σε κατηγόρους του αγώνα, σε συνηγόρους του σουλτάνου, σε εχθρούς της επανάστασης και σε επιφυλακτικούς ξένους, που εμμένουν στην υποτέλεια και τη βία της εξουσίας, από σκληρότητα και συμφέρον.
Ο παντοδύναμος προτρεπτικός λόγος του Κων. Οικονόμου διαρθρώνεται σε ανάπτυξη σύνθετων επιχειρημάτων ενός δυναμικού λόγου, όπου η ενθάρρυνση και προτροπή προς τους Έλληνες να αγωνιστούν γενικά, εναλλάσσεται με επιχειρήματα-«απολογίες», αποτροπής και ανατροπής των κατηγόρων της Επανάστασης, ώστε να φανεί περίτρανα το δίκαιο και θεοφιλές τόλμημα των Ελλήνων. Επιστρατεύονται ιστορικά, ηθικά, πολιτικά και κοινωνικά επιχειρήματα σε έναν ορμητικό λόγο, που σκοπό έχει να εξυψώσει την εξέγερση και να προβάλει την αποφασιστικότητα και το όραμα της Ελευθερίας, της πίστης και της πατρίδας.
Γι’ αυτό, περιγράφεται με λεπτομέρειες η τυραννία των Τούρκων, όπως εκδηλώνεται σε όλες τις μορφές της ζωής των υποδούλων: καταπάτηση δικαιωμάτων, πολλαπλή βαρβαρότητα εξουσιαστικής καταπίεσης, ακόρεστη και αυθαίρετη πλεονεξία, αφαίρεση και του ελάχιστου πλούτου των ραγιάδων. Έτσι, η ζωή των Ελλήνων γίνεται αφόρητη και δικαιολογεί την απεγνωσμένη αντίσταση. Οι Τούρκοι ταπεινώνουν και «συμβολικά» τα πρόσωπα των Ελλήνων, εξευτελίζουν τη ζωή τους και προσβάλλουν το φιλότιμό τους, με το θράσος του δυνάστη και τον φανατισμό του αλλόπιστου.
Πρακτικά, τα κτήματα όλα των προγόνων των Ελλήνων ανήκουν στον κατακτητή, η σκληρή εργασία τους φορολογείται αφόρητα, τα προϊόντα του ιδρώτα τους είναι έρμαια καθημερινά σε κάθε Τούρκο ηγέτη ή οποιονδήποτε αλλόπιστο. Τονίζει ο Κων. Οικονόμου ότι και πνευματικά οι Τούρκοι διαρκώς προσβάλλουν την ορθόδοξη πίστη και βιάζουν την ελευθερία της συνείδησης. Σ’ αυτό συμβάλλει και ο θρησκευτικός φανατισμός τους, όπως ιστορικά καλλιεργήθηκε, η αναγνώριση της βίας ως στοιχείο του Μωαμεθανισμού, η κοινωνική παράδοση της “αρπαχτής”.
Όλα αυτά δικαιολογούν την Επανάσταση και δικαιώνουν τους Έλληνες στον τίμιο αγώνα τους. Η ανοχή που επέδειξαν μέχρι σήμερα δεν σημαίνει νομιμότητα του Δυνάστη. Οι Τούρκοι δεν έχουν δικαιώματα στη γη των Πατέρων των Ελλήνων. Οι Έλληνες κράτησαν με θυσίες την Ορθόδοξη Χριστιανική τους πίστη και αυτό πρέπει να το προσέξουν οι χριστιανοί της Δύσης. Οι Δυτικοί Ευρωπαίοι άφησαν τους Τούρκους χωρίς αποφασιστική αντίσταση στις επιδρομές τους, γιατί στράφηκαν στις εξερευνήσεις και την αποικιοκρατία.
Όμως, οι Έλληνες αποφάσισαν τώρα και αγωνίζονται για την ευσέβεια και την πατρίδα τους».
Ο αγώνας τους έχει, γι’ αυτό, την ευλογία του Θεού.

Δικαίωμα Αντίστασης στην τυραννική εξουσία

Ο Κων. Οικονόμος αναπτύσσει σειρά επιχειρημάτων κατά το Ευαγγέλιο για το δικαίωμα των Ελλήνων στην Επανάσταση. Υπακοή στην κρατική εξουσία δεν σημαίνει υποταγή στην ωμή βία. Η ηγεσία του κράτους των Τούρκων έπρεπε να προστατεύει τους υπηκόους, όχι να τους καταδυναστεύει αυθαίρετα. Η εξουσία είναι για το δίκαιο και όχι για την ασυδοσία της τυραννίας. Και σήμερα, αφού οι ευρωπαίοι μονάρχες δεν συμπαρίστανται, αλλά επιδιώκουν την τάξη των καθεστώτων αδικίας, οι Έλληνες καταφεύγουν στον Θεό και στη δύναμη των χεριών τους. Να περιφρονήσουν τον αντίπαλο με ελπίδα στη νίκη.

Χρέος των Ελλήνων ο εσωτερικός πόλεμος κατά των παθών και της διχόνοιας: Δικαιοσύνη!

Ο αγώνας, προτρέπει ο Δάσκαλος, να στραφεί κατά της φιλαυτίας και των παθών. Να επιδιώξουν οι Έλληνες έναν πολυμέτωπο αγώνα υπέρ της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Έτσι, θα προσελκύσουν τη χάρη του Θεού. Αυτή θα φέρει τη νίκη, όχι μόνο τα όπλα. Εκπλήσσει η εκτενής αναφορά σε πολλές εφαρμογές δικαιοσύνης, όπως εμπνέει το Ευαγγέλιο. Δεν εξαιρούνται ούτε οι εχθροί τους αιχμάλωτοι, όταν αναγνωρίζουν το δίκαιο των Ελλήνων. Τους καλεί με δικαιοσύνη να ελευθερώσουν την Εκκλησία και την Ελλάδα, εξαίροντας έτσι τον θρησκευτικό και εθνικό χαρακτήρα της Επανάστασης. Κάνει, τέλος, έκκληση στους αδελφούς του αγωνιστές να μεγαλώσουν τα όρια της Ελλάδας σε στεριά και θάλασσα.
Έτσι, εύχεται οι γενναίοι Έλληνες να στήσουν τον Σταυρό στις Πύλες της Κωνσταντινούπολης. Με αυτή την προτροπή δείχνει ότι το όραμα των Ελλήνων ήταν η πρωτεύουσα της Ρωμιοσύνης και όχι η Αθήνα, που οι Μεγάλες Δυνάμεις, λόγω ανταγωνισμού, συμφερόντων και αρχαιοπληξίας, ονειρεύονταν.

 

 

Η Συμφωνία Ελευθέρων Συναλλαγών ΕΕ-Αυστραλίας νέα ταφόπλακα για τους αγρότες

Η Συμφωνία Ελευθέρων Συναλλαγών ΕΕ-Αυστραλίας νέα ταφόπλακα για τους αγρότες

του Νότη Μαριά

Την ώρα που μαίνεται ο ανταγωνισμός  ΕΕ, ΗΠΑ, Κίνας για την κατάκτηση νέων αγορών, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν  ανακοίνωσε στις 24 Μαρτίου την ολοκλήρωση  των διαπραγματεύσεων για τη  Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών (ΣΕΣ) ΕΕ-Αυστραλίας.

Έτσι «οι εξαγωγές της ΕΕ αναμένεται να αυξηθούν έως και κατά 33 % κατά την επόμενη δεκαετία, με την αξία των εξαγωγών να ανέρχεται σε 17,7 δισ. ευρώ ετησίως» (https://ec.europa.eu 24/3/2026).

Επιπλέον με την αδασμολόγητη εισαγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων  Αυστραλίας  στην ΕΕ θα πληγεί το εισόδημα των ευρωπαίων αγροτών καθώς τα προϊόντα Αυστραλίας μη τηρώντας τα αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα (standards) σε σχέση με την περιβαλλοντική προστασία και την ευζωία των εκτρεφόμενων ζώων έχουν χαμηλότερα κόστη παραγωγής και συνακόλουθα χαμηλότερες τιμές πώλησης με αποτέλεσμα να δημιουργείται έτσι ένας αθέμητος ανταγωνισμός κατά των ευρωπαϊκών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.

Βεβαίως όλα αυτά απ’  ό,τι φαίνεται είναι πλέον ψιλά γράμματα για τους φωστήρες των Βρυξελλών μιας και οι πιέσεις των ευρωπαϊκών πολυεθνικών ομίλων για την ολοκλήρωση  της Συμφωνίας Ελευθέρων  Συναλλαγών  ΕΕ-Αυστραλίας  φαίνεται ότι απέδωσαν καρπούς καθώς τα οικονομικά τους οφέλη από τη συμφωνία ΣΕΣ  αναμένεται να είναι τεράστια.

Έτσι οι εξαγωγές  της ΕΕ σε  οχήματα θα αυξηθούν κατά 52 % και  σε  χημικά προϊόντα κατά 20 %, ενώ  οι ευρωπαϊκές  επενδύσεις  στην Αυστραλία θα έχουν τη δυνατότητα να αυξηθούν κατά περισσότερο από 87% (https://ec.europa.eu 24/3/2026).

Όλα αυτά σε συνέχεια των Συμφωνιών Ελευθέρων Συναλλαγών της ΕΕ με τη Mercosur,  την Ινδία αλλά και την Ινδονησία.

Επιπλέον με τη ΣΕΣ  ΕΕ-Αυστραλίας  οι ευρωπαϊκοί επιχειρηματικοί όμιλοι αποκτούν πλήρη ελευθερία κινήσεων στην Αυστραλία  η οποία  είναι σημαντική για τη στήριξη της εφοδιαστικής αλυσίδας της ΕΕ με κρίσιμες πρώτες ύλες καθώς η Αυστραλία  «είναι σημαντικός παραγωγός πρώτων υλών, συμπεριλαμβανομένου του αλουμινίου, του λιθίου και του μαγγανίου που είναι ζωτικής σημασίας για τη συνολική οικονομική ασφάλεια και ανταγωνιστικότητα της ΕΕ» (https://ec.europa.eu 24/3/2026).

Η πρόσβαση σε αυτά τα αποθέματα  εκτιμάται ότι θα βοηθήσει στη διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού κρίσιμων πρώτων υλών της Ευρώπης ενόψει του σκληρού ανταγωνισμού της με ΗΠΑ και Κίνα ιδίως στην περιοχή του Ινδοειρηνικού.

Το τίμημα για το άνοιγμα της αγοράς της Αυστραλίας στα βιομηχανικά προϊόντα της βόρειας Ευρώπης θα το πληρώσουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της ΕΕ.

Ειδικότερα προβλέπεται η εισαγωγή 30.600 τόνων βόειου κράτος εκ των οποίων 16.830 τόνοι αδασμολόγητοι και 13.770 τόνοι με δασμό 7,5%, καθώς  και η  αδασμολόγητη εισαγωγή 25.000 τόνων κρέατος αιγοπροβάτων εκ των οποίων το 27% θα είναι κατεψυγμένο. Επιπλέον προβλέπεται αδασμολόγητη εισαγωγή 8.000 τόνων αποβουτυρωμένου  γάλακτος σε σκόνη και 5.000 τόνων βουτύρου.

Επίσης προβλέπεται αδασμολόγητη εισαγωγή 35.000 τόνων ακατέργαστης ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο για ραφινάρισμα, 8.500 τόνων ρυζιού, 20.000 τόνων γλουτένης σίτου  και 10.000 τόνων αιθανόλης.

Και το κερασάκι στην τούρτα: Ορισμένες Γεωγραφικές Ενδείξεις αλκοολούχων ποτών όπως το ούζο και το τσίπουρο δεν θα προστατεύονται αμέσως αλλά μετά από επταετή μεταβατική περίοδο,  ενώ εντελώς απροστάτευτη είναι πλέον  η φέτα καθώς «οι προηγούμενοι Αυστραλοί χρήστες που έχουν χρησιμοποιήσει τον όρο καλή τη πίστει και με συνεχή τρόπο για τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν από τη Συμφωνία θα διατηρήσουν τη δυνατότητα χρήσης του όρου»!!!

Ο Νότης Μαριάς είναι Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου, notismarias@gmail.com

ΦΩΤΟ: Γαλλκή γελοιογραφία με αντικείμενο την ουσιαστική κατάργηση της προστασίας των αγροτικών προϊόντων με τις αλλεπάλληλες συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου.

Κι άλλα 45 εκατομμύρια θα πεινάσουν αν συνεχιστεί η επιδρομή στο Ιράν

Κι άλλα 45 εκατομμύρια θα πεινάσουν αν συνεχιστεί η επιδρομή στο Ιράν

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

  • Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP)του ΟΗΕ :Οι παγκόσμιες διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού οδηγούν στην κρίση πείνας

Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων διαθέτει αυτή τη στιγμή 70.000 μετρικούς τόνους τροφίμων που έχουν επηρεαστεί από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Περίπου το ήμισυ αυτού βρίσκεται σε ναυλωμένα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και το άλλο μισό σε εμπορευματοκιβώτια, τα οποία είτε βρίσκονται καθ’ οδόν είτε έχουν κολλήσει σε λιμάνια και δεν κινούνται.
Οι επιπτώσεις συνδέονται φυσικά με το Στενό του Ορμούζ. Ενώ το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων δεν έχει σκάφη στο Στενό του Ορμούζ, επηρεαζόμαστε από τις αλληλεπιδράσεις αυτών που συμβαίνουν εκεί.
Είχαμε και παλαιότερα παρουσιάσει αλλά και σε πρόσφατα κείμενα που επιμελήθηκαμε αφού μας είχαν αποσταλεί ως μηνύματα αγωνίας από παγκόσμιους φορείς ανθρωπιστικής ενίσχυσης χωρων και περιοχών που κινδυνεύουν από πείνα και βρίσκονται πολύ κοντά στη ζώνη κινδύνου του υποσιτισμου.

Η ΦΩΝΉ ΑΓΩΝΙΑΣ ΤΗΣ CORINNE FLEISCHER

Παρακάτω παραθέτουμε όσα είπε η Corinne Fleischer, Διευθύντρια Εφοδιαστικής Αλυσίδας του WFP (μιλώντας από τη Ρώμη μέσω Zoom) – που – στη συνέντευξη Τύπου στο Palais des Nations στη Γενεύη.

Η ενημέρωση τόνισε τον σοβαρό αντίκτυπο που έχει η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή στις λειτουργίες της Εφοδιαστικής Αλυσίδας του WFP, καθώς οι παραδόσεις τροφίμων σε επιχειρήσεις που σώζουν ζωές σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν μεγάλες καθυστερήσεις και αυξημένο κόστος. Στη σημαντικότερη διαταραχή των αλυσίδων εφοδιασμού ανθρωπιστικής βοήθειας από την Covid ή την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, το WFP προειδοποιεί ότι οι σημερινές προκλήσεις της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι η κρίση πείνας του αύριο.

ΓΕΝΕΥΗ – Καλημέρα σε όλους. Για εμάς, αυτή είναι η πιο σημαντική διαταραχή των αλυσίδων εφοδιασμού που έχουμε δει από την COVID και στην αρχή του πολέμου στην Ουκρανία.

ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΕΠHΡΕΑΣΤΕΙ ΤΑ ΦΟΡΤΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων διαθέτει αυτή τη στιγμή 70.000 μετρικούς τόνους τροφίμων που έχουν επηρεαστεί από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Περίπου το ήμισυ αυτού βρίσκεται σε ναυλωμένα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και το άλλο μισό σε εμπορευματοκιβώτια, τα οποία είτε βρίσκονται καθ’ οδόν είτε έχουν κολλήσει σε λιμάνια και δεν κινούνται.

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΣΤΕΝΑ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ

Οι επιπτώσεις συνδέονται φυσικά με το Στενό του Ορμούζ. Ενώ το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων δεν έχει σκάφη στο Στενό του Ορμούζ, επηρεαζόμαστε από τις αλληλεπιδράσεις αυτών που συμβαίνουν εκεί.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΙΚΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ

Αυτό έχει μια ολόκληρη επίδραση προς τα πάνω: πλοία που κολλάνε σε λιμάνια, δεν δένουν σωστά, δεν φεύγουν από τα λιμάνια, εμπορευματοκιβώτια που δεν εκφορτώνονται. Αυτό οδηγεί σε περιορισμούς χωρητικότητας για τα εμπορευματοκιβώτια — είτε δεν είναι διαθέσιμα είτε βρίσκονται σε λάθος μέρος όταν θα έπρεπε να φορτώνονται. Αυτή είναι μια ολόκληρη διαταραχή της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού. Αυτό που είδαμε μετά τον COVID είναι ότι χρειάστηκαν τέσσερις έως πέντε μήνες για να επανέλθουν στη θέση τους μόλις σταθεροποιήθηκε η κατάσταση.

Εξετάζουμε μια μακροπρόθεσμη κατάσταση όπου θα επηρεαστούμε από υψηλότερο κόστος και μεγαλύτερους χρόνους παράδοσης.

Η ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΑ ΦΟΡΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

Εκεί που επηρεαζόμαστε άμεσα — και αυτό εκτείνεται πέρα ​​από τη Μέση Ανατολή — είναι στην Αφρική, με τις μεταφορικές εταιρείες να μην χρησιμοποιούν τη Διώρυγα του Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα, και αντ’ αυτού να δρομολογούν πλοία μέσω του Κέρατος της Αφρικής και του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας στην Ανατολική Αφρική. Αυτό προσθέτει περίπου 25 έως 30 ημέρες χρόνου αποστολής και μεταξύ 15 και 25% σε ναύλους, λόγω μεγαλύτερων επιχειρησιακών λειτουργιών, περισσότερων απαιτούμενων καυσίμων και φυσικά ακριβότερων καυσίμων.

Αυτό που κάνει το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα αυτή τη στιγμή είναι, πρώτα και κύρια, να ζητάμε από τους μεταφορείς φορτίο προτεραιότητας για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις.

Γνωρίζουμε ότι το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα είναι ο μόνος οργανισμός του ΟΗΕ με δικό του τμήμα ναυτιλίας, που συνεργάζεται άμεσα με ναυτιλιακές εταιρείες και πλοιοκτήτες. Αυτό είναι κάτι που κάνουμε σε τέτοιου είδους καταστάσεις και συχνά λειτουργεί.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

Δεύτερον, προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε τις αυξήσεις κόστους που βλέπουμε. Έχουμε διαπραγματευτεί μια απαλλαγή από τις επιβαρύνσεις που επιβάλλονται από τις ναυτιλιακές εταιρείες και σε ορισμένα λιμάνια που διατρέχουν κίνδυνο στη Μέση Ανατολή — μεταξύ 2.000 και 4.000 δολαρίων ΗΠΑ ανά εμπορευματοκιβώτιο. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 200 επιπλέον δολάρια ΗΠΑ ανά μετρικό τόνο. Αυτές οι επιβαρύνσεις έχουν αρθεί, γεγονός που μας δίνει ήδη την αποφυγή κόστους περίπου 1,5 εκατομμυρίου δολαρίων ΗΠΑ. Επομένως, αυτή είναι μια πραγματικά εξαιρετική ανταπόκριση που λαμβάνουμε από τις ναυτιλιακές εταιρείες.

Και τέλος, ανακατευθύνουμε επίσης το φορτίο, και αυτό είναι αρκετά σημαντικό. Μπορώ να σας δώσω ένα παράδειγμα.

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ

Αφγανιστάν – 17 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε επισιτιστική ανασφάλεια και πρέπει να προμηθευτούμε τρόφιμα από εκεί. Προμηθευόμαστε αρκετά από το Πακιστάν, το οποίο επηρεάστηκε από την κατάσταση μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν. Έτσι, ανακατευθύναμε το φορτίο ώστε να εισέρχεται μέσω Ιράν. Ενώ βρισκόμασταν στη διαδρομή ανακατευθύνσεων για να φτάσουμε στο λιμάνι Μπαντάρ Αμπάς στο Ιράν, ξέσπασε ο πόλεμος. Έπρεπε να εκτρέψουμε το φορτίο στο Τζέμπελ Αλί στο Ντουμπάι και τώρα θα το μεταφέρουμε με φορτηγά από το Ντουμπάι μέσω Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας, Συρίας, Τουρκίας, Αζερμπαϊτζάν, στη συνέχεια στο Τουρκμενιστάν και τέλος στο Αφγανιστάν. Αυτό προσθέτει περίπου 1.000 ευρώ ανά τόνο και άλλες τρεις εβδομάδες, αλλά μας επιτρέπει επίσης να δοκιμάσουμε και να ανοίξουμε μια χερσαία διαδρομή σε περίπτωση που αυτή η κατάσταση διαρκέσει περισσότερο.

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟ

Τέλος, θέλω να πω ότι ανησυχούμε πολύ για τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπο που έχει αυτός ο πόλεμος στην ικανότητα των ανθρώπων να έχουν φαγητό στο τραπέζι.

Οι άνθρωποι για τους οποίους ανησυχούμε δεν είναι αυτοί που πηγαίνουν σε βενζινάδικα για να γεμίσουν τα αυτοκίνητά τους. Είναι άνθρωποι που ήδη ξοδεύουν μεταξύ 50 και 70 τοις εκατό του εισοδήματός τους σε τρόφιμα. Εάν οι αυξήσεις του κόστους ζωής συνεχιστούν, όπως βλέπουμε σε αρκετές χώρες, δεν θα μπορούν πλέον να έχουν φαγητό στο τραπέζι.

ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ

Οι προβλέψεις μας είναι ότι 45 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι θα πεινάνε έντονα αν αυτό συνεχιστεί μέχρι τον Ιούνιο. Μας έχετε ακούσει να το λέμε αυτό και στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή, ο αριθμός είναι 318 εκατομμύρια και θα αυξηθεί στα 363 εκατομμύρια. Ταυτόχρονα, η χρηματοδότηση για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις είναι ακόμη χαμηλότερη από πριν, περιορίζοντας την ικανότητά μας να υποστηρίζουμε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Ανησυχούμε πολύ για τις περισσότερες ανάγκες, το υψηλότερο κόστος και τον κίνδυνο να μην μπορούμε να προσεγγίσουμε τους ανθρώπους εξαιτίας αυτού του συνδυασμού.

ΔΥΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Για να σας δώσουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, στον Λίβανο βλέπουμε ήδη το κόστος των τοπικών μεταφορών να αυξάνεται κατά 45%. Στο Αφγανιστάν, με όλες τις αναδρομολογήσεις που πρέπει να κάνουμε, το κόστος τριπλασιάζεται. Αυτό μεταφράζεται σε υψηλότερες τιμές τροφίμων παντού, κάτι που αποτελεί μεγάλη ανησυχία.

……….
Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών είναι ο μεγαλύτερος ανθρωπιστικός οργανισμός στον κόσμο, που σώζει ζωές σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και χρησιμοποιεί την επισιτιστική βοήθεια για να χτίσει μια πορεία προς την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ευημερία για τους ανθρώπους που ανακάμπτουν από συγκρούσεις, καταστροφές και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

 

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης της μνήμης και του αγώνα

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης της μνήμης και του αγώνα

του Θεοφάνη Μαλκίδη

Βίος πολιτικός
Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη την 5η Μαρτίου 1951, από γονείς από τη Σάντα του Πόντου, διασωθέντες της Γενοκτονίας και σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, ενώ πραγματοποίησε και μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης.
Συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο αποχώρησε στη συνέχεια, χωρίς να έχει ποτέ αμειβόμενη θέση και χωρίς να λάβει ποτέ μέρος στη διαχείριση της κρατικής εξουσίας. Υπήρξε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ και συμπαραστάθηκε σε πολλούς λαούς στην Αφρική, Νότια Αμερική, Ασία, καθώς και στους Αρμένιους και τους Κούρδους. Το 1986, σε ομιλία του εισήγαγε για πρώτη φορά το Κουρδικό και το Ποντιακό ζήτημα στον ΟΗΕ. Το 1994, το Ελληνικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την πρότασή του για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας. Επεξεργάστηκε και ανέδειξε, πολλά ζητήματα του Ελληνισμού και εισήγαγε νέες έννοιες, αναλυτικά σχήματα, νέα ζητήματα και λέξεις στην διανοητική και πολιτική μας δημόσια ζωή, πολλά από τα οποία περιλαμβάνονται στα βιβλία του για τη Γενοκτονία, την ανάπτυξη, τον τουρισμό, τον αγροτοδιατροφικό τομέα, την περιφερειακή ανάπτυξη, το τουρκικό πρόβλημα, την πολιτική, τα κόμματα, κ.ά. Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης απεβίωσε στην Αθήνα την 27η Μαρτίου 2024.

Η συμβολή του

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης υπήρξε ένας από τους πιο χαρισματικούς, σοβαρούς και συνεπείς διανοούμενους της σύγχρονης Ελλάδας, έχοντας μία δράση που ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας, χρησιμοποιώντας τις ιδέες, τις προτάσεις, τον δημόσιο λόγο, την αγορά, την εκκλησία των πιστών και του Δήμου, ως δημιουργικό και παραγωγικό μέσο εθνικής αφύπνισης και κοινωνικής απελευθέρωσης. Με χιλιάδες ομιλίες από τα ακριτικά χωριά της Ελλάδας μέχρι τα πανεπιστήμια του εξωτερικού και τα διεθνή φόρουμ και η προσφορά του μπορεί να αποτυπωθεί ως εξής:
1. Η Συμβολή στη Συλλογική Αυτογνωσία και Μνήμη: Οι ομιλίες του αποτέλεσαν το «όχημα» για να βγει από τη λήθη το ζήτημα της Γενοκτονίας. Με λόγο τεκμηριωμένο, πολιτικό τον αποκαλούσε ο ίδιος, κατάφερε να μετατρέψει μια ιστορική τραυματική εμπειρία σε πολιτικό αίτημα, διδάσκοντας στις νεότερες γενιές το «δικαίωμα στη μνήμη» ως προϋπόθεση για την ιστορία, τη δικαιοσύνη, την αλήθεια, τη δημοκρατία.
2. Η Οικουμενικότητα του Ελληνισμού: Στις ομιλίες του αναδείκνυε την οικουμενική διάσταση του ελληνικού πολιτισμού. Συνέδεε τον Πόντο και τη Μικρά Ασία, το Κουρδιστάν, στην Αρμενία, τους λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία τους, με τις σύγχρονες αξίες της πολιτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθιστώντας τα ελληνικά και άλλα ζητήματα, διεθνή.
3. Η Πρόταση για την «Αγροφιλία» και την Περιφέρεια: Σε μια εποχή υδροκεφαλισμού της Αθήνας, ο λόγος του στην ελληνική περιφέρεια, αλλά και στη μήτρα του αθηναϊκού προβλήματος, ήταν μια διαρκής παρότρυνση για επιστροφή στον πλούτο της ελληνικότητας και την ελληνική ποιότητα.
Υπήρξε λεξιπλάστης, εισηγήθηκε νέους όρους, δημιουργώντας ένα νέο λεξιλόγιο για την πολιτική και τον Ελληνισμό, προτείνοντας ένα μοντέλο ανάπτυξης, σημειώνοντας τα εξής: «Αυτό που έκαναν και κάνουν τα κείμενα είναι η παραγωγή λέξεων. λέξεων που φωτίζουν, ονομάζουν και αναδεικνύουν τα δυναμικά νέα πεδία της Νέας Ελληνικής Ανάπτυξης. Συμβάλουν στην καλλιέργεια, σύνθεση και ολοκλήρωση μιας νέας ελληνικής αναπτυξιολογίας. Απαντούν στο κύριο ερώτημα τί σημαίνει Ελληνική Ανάπτυξη στις σημερινές συνθήκες. Εισάγουν στο λεξικό μιας νέας αναπτυξιακής παιδείας. Περιέχουν τα λήμματα μιας νέας σύγχρονης αναπτυξιακής εγκυκλοπαίδειας. Πόλεις – Νέες πόλεις – Περιφέρειες – Ιστορικές Περιφέρειες – Ύπαιθρος – Γεωργία της Τυπικότητας – Γαστρονομική Γεωργία – Έδαφος Τόπος – Εδαφική Οικονομία – Καταστατικό του Τόπου – Δίκτυα – Γνώση – Παραγωγικά Συμπλέγματα – Μάστορες – Συμβολικό κεφάλαιο – Αισθητική – Πολιτισμός – φιλοκαλία – Πνεύμα του Τόπου που έλεγε ο Αριστοτέλης. Τρείς είναι οι λέξεις που εκφράζουν πολύ συνθετικά και κωδικοποιημένα το τί σημαίνει ανάπτυξη της Ελλάδας σήμερα. Ευτοπία – Λιμάνια – Αναστήλωση».
Σε ένα πολιτικό σύστημα που κυριαρχείται από το κυνήγι των αξιωμάτων, ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, αποτέλεσε την εξαίρεση. Παρόλο που ήταν ιδρυτικό και κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και θα μπορούσε εύκολα να έχει καταλάβει υπουργικές θέσεις ή βουλευτικά έδρανα, επέλεξε συνειδητά να παραμείνει ένας ενεργός πολίτης που παρεμβαίνει στα κοινά χωρίς να εξαρτάται από τον κρατικό μηχανισμό.
Διέθετε την ικανότητα να «διαβάζει» τις τάσεις του μέλλοντος πολύ πριν αυτές γίνουν ορατές στο ευρύ κοινό. Προέβλεψε την κατάρρευση των ιδεολογικών στεγανών και την ανάδειξη των εθνικών και θρησκευτικών ταυτοτήτων ως κυρίαρχων δυνάμεων στη Μικρά Ασία, στην ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, δεκαετίες πριν τις συμβούν. Μίλησε για την κρίση του υδροκεφαλικού μοντέλου της Αθήνας και την ανάγκη για περιφερειακή ανάπτυξη και ποιότητα στην παραγωγή, πολύ πριν η «βιώσιμη ανάπτυξη» γίνει μόδα.
Διέγνωσε έγκαιρα τη σημασία της ανάδειξης της Γενοκτονίας ως ένα οικουμενικό ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που θα έφερνε την Τουρκία αντιμέτωπη με την ιστορία της, προωθώντας τη δημοκρατία στη Μικρά Ασία, ενώ ως κορυφαία διανοητική συμβολή, με την οποία έγινε γνωστός παντού, μίλησε με όρους πολιτικής και όχι «προφητείας» για την οικονομική κρίση και την υποθήκευση της Ελλάδας, για τη μετατροπή της σε ένα γερμανικό λάντερ και τουρκικό βιλαέτι.
Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, πρόσφερε στον Ελληνισμό αλλά και σε πολλούς άλλους λαούς ένα πρότυπο πνευματικού ανθρώπου που δεν εγκλωβίζεται σε γραφεία, αλλά μιλώντας εκτός και εντός συνόρων, αποδεικνύει, τεκμηριώνει την αλήθεια και οραματίζεται το μέλλον, έχοντας ως σταθερή πυξίδα την ιστορική μνήμη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Το έργο του αποτελεί μια «πνευματική γεωγραφία» που ένωνε τον παρελθόντα χρόνο με το παρόν και το μέλλον. Η προσφορά του έγκειται στο ότι κατάφερε να δώσει φωνή στους «αφανείς» και να καθορίσει σύγχρονη ελληνική πολιτική ζωή, με ιδέες που υπερέβαιναν τα στενά κομματικά όρια, θέτοντας ως επίκεντρο τον άνθρωπο, την πατρίδα, την ηθική.
Η σκέψη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη είναι συγκλονιστικά επίκαιρη. Τόσο για τη διαπίστωση της ρίζας των προβλημάτων τα οποία αναλύει, όσο και κυρίως με τις προτάσεις και τις ιδέες του που υπερβαίνουν το εφήμερο και αποκαλύπτουν, μέσα στον ακατάλυτο χρόνο, το παντοτινό. Και έτσι ήθελε να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές !

Από την ομιλία του Θεοφάνη Μαλκίδη στην εκδήλωση του Δήμου Αλεξανδρούπολης για τον αείμνηστο διανοούμενο και δημότη Αλεξανδρούπολης Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο αδελφός του Μιχάλη, Κωνσταντίνος και ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Ιωάννης Ζαμπούκης. (ΦΩΤΟ)

Αλλαγή διεύθυνσης γραφείων Αθήνας

Αλλαγή διεύθυνσης γραφείων Αθήνας

Από σήμερα Δευτέρα 30 Μαρτίου τα γραφεία του Κινήματος Χριστιανική Δημοκρατία και της εφημερίδας “Χριστιανική” λειτουργούν σε νέα διεύθυνση:

Χαλκοκονδύλη 37 Αθήνα ΤΚ 104 32 3ος όροφος.

Ώρες γραφείου: Δευτέρα-Παρασκευή 10 πμ- 1 μμ εργάσιμες μέρες.

Για την τελική διαμόρφωση του ωραρίου θ8α υπάρξει νέα ανακοίνωση.

Επικοινωνία στα ίδια τηλέφωνα: 2103811303 και 2103806863