Στὶς 23 Ἰουλίου 2018 συμπληρώνεται ἕνας χρόνος ἀπὸ τὴ φονικὴ πυρκαγιὰ στὸ Μάτι τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς, κατὰ τὴν ὁποία ἔχασαν τὴ ζωή τους 102 συνάνθρωποί μας, ἐνῶ παράλληλα καταστράφηκαν περιουσίες καὶ φυσικὸ περιβάλλον.

Ἐτήσιο μνημόσυνο τέλεσε κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία σήμερα Κυριακή, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ. Κύριλλος, παρουσία καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Προστασίας τοῦ Πολίτη κ. Χρυσχοΐδη ποὺ ἐκπροσώπησε τὴν Κυβέρνηση καὶ πλήθους κόσμου. Δεήσεις ἔγιναν στὴ συνέχεια καὶ σὲ σημεῖα ὅπου χάθηκαν ζωές.  Μιλώντας μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ κ. Κύριλλος εἶπε μεταξὺ ἄλλων ὅτι δὲν θὰ ξεχάσουμε ποτὲ τὰ γεγονότα τοῦ περασμένου καλοκαιριοῦ καὶ ὅσους ἔχασαν τὴ ζωή τους, ἀξιοποιώντας τὰ λάθη τοῦ περελθόντος, κοιτώντας τὸ παρὸν καὶ δημιουργώντας τὸ μέλλον. Ἔκανε ἔκκληση τὸ Μάτι νὰ ξαναφτιαχτεῖ καὶ νὰ γίνει ὅπως πρῶτα.

Ἔγραφε τότε, στὸ φύλλο 1014 τῆς 26ης Ἰουλίου 2018 ἡ ἐφημερίδα μας, ἐνῶ ἦταν ἀκόμα σὲ ἐξέλιξη οἱ ἔρευνες γιὰ ἀγνοουμένους καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν νεκρῶν συνεχῶς ἀνέβαινε ” Ἡ σκέψη μας βρίσκεται στοὺς συνανθρώπους μας αὐτούς, ποὺ τόσο ἀπρόσμενα καὶ ἄδικα ἔχασαν τὴ ζωή τους. Τὸ Κίνημα τῆς Χ.Δ. καὶ ἡ ἐφημερίδα μας, πενθοῦν. Μὲ τὴν εὐχὴ νὰ ἔχουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀδικοχαμένοι «Καλὸ Παράδεισο», ἐκφράζουμε ταυτόχρονα τὰ συλλυπητήρια καὶ τὴν ἀμέριστη συμπαράστασή μας στοὺς συγγενεῖς τους.” (Πρωτοσέλιδο Γιάννης Ζερβός).

Ἤδη, εἶναι στὸ στάδιο τῆς ἀνάκρισης ἡ δικαστικὴ διερεύνηση τῆς ὑπόθεσης, γιὰ τὶς ὅποιες ποινικὲς εὐθύνες ἁρμοδίων γιὰ ὑαπίτιες πράξεις ἢ παραλείψεις ποὺ προκάλεσαν ἢ συνέβαλαν στὴν τραγωδία.

Ἡ ἔκκληση τοῦ Μητροπολίτη εἶναι καὶ ἔκκληση ὅλων μας. Ὅ,τι διορθώνεται ἀπὸ τὴν καταστροφή, νὰ διορθωθεῖ καὶ νὰ ἀποκατασταθεῖ τὸ ταχύτερο.

Ὁ ἀείμνηστος ἱδρυτὴς τῆς “Χ” Νίκος Ψαρουδάκης εἶχε γράψει στὴν «Ἐλευθεροτυπία», μὲ ἀφορμὴ τὶς μεγάλες πυρκαγιὲς τοῦ 1981: «Καίγονται τὰ δάση στὴν Ἑλλάδα: Φωτιὲς στὸ Μοριᾶ, φωτιὲς στὴ Στερεά, στὴ Θεσσαλία: Φωτιὲς στὴν Εὔβοια! Φωτιὲς στὴν Ἀττική! Φωτιὲς στὰ προάστια τῆς Ἀθήνας! ὅλα στὶς φλόγες! Νὰ μὴ μείνει δένδρο γιὰ δένδρο! Νὰ ἐξαφανιστεῖ τὸ πράσινο ἀπὸ τὰ βουνά μας. Νὰ μείνουν γυμνὲς καὶ σκελεθρωμένες οἱ μέχρι τώρα καταπράσινες πλαγιές!…Τίποτα δὲν ζητάει ἀπὸ μᾶς κι ὅλα μᾶς τὰ δίδει: Τὸ δάσος, ὁ μεγάλος φίλος μας. Κι ἐμεῖς ἀγνώμονες, βάρβαροι καὶ θλιβεροί, αὐτὸν τὸν μεγάλο φίλο μας, τὸ δάσος, τὸν δολοφονοῦμε ἐν ψυχρῶ, χωρις νὰ ξέρουμε πὼς οἱ φλόγες ποὺ ὑψώνονται ἀπὸ τὸ δάσος εἶναι τὸ κρῖμα τοῦ ἀθώου ποὺ πεθαίνει καὶ ποὺ θὰ ξεσπάσει στὸ κεφάλι μας … »

Τότε ἡ δόμηση δὲν εἶχε προχωρήσει τόσο πολύ, σὲ περιοχὲς δασικὲς ἢ ἀγροτικές, οἱ ὁποῖες δασοκαλύφθηκαν στὴ συνέχεια καὶ οἰκοδομήθηκαν. Ἐξυπηρετούμενές μὲ “ὁδικὸ δίκτυο” προερχόμενο ἀπὸ διόδους ποὺ ἐξυπηρετοῦσαν τὰ πρώην χωράφια καὶ ποὺ δὲν εἶχε σχεδιασθεῖ γιὰ περιοχὴ κατοικίας.

Σύμφωνα μὲ ρεπορτὰζ τῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας τῆς περιοχῆς  www.irafina.gr,  ἑκατοντάδες οἰκισμοὶ σὲ ὅλη τὴ χώρα μὲ παρόμοια προβλήματα κινδυνεύουν λόγω τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς ποὺ έπιτείνει τὴ συχνότητα τῶν ἀκραίων καιρικῶν φαινομένων,  τῆς ἄναρχη καὶ αὐθαίρετης δόμησης, τῆς ὑποχρηματοδότησης τοῦ τομέα τῆς πρόληψης, τῆς γραφειοκρατίας καὶ τῆς ὑπερεκτίμησης τῶν ἐναέριων μέσων κατάσβεσης πυρκαϊῶν σὲ σχέση μὲ τὰ ἐπίγεια. Στὸ θέμα τῆς πρόληψης ἐμπλέκονται 45 φορεῖς καὶ τῆς καταστολῆς 17, ὑποαγόμενοι σὲ ἕξι διαφορετικὰ Ὑπουργεῖα. Τὰ προβλήματα ἀναλύονται στὴν 150 σελίδων ἔκθεση τῆς ἐπιτροπῆς Γκολντάμερ, ποὺ συγκρότησε ἡ προηγούμενη Κυβέρνηση καὶ ἔχει ἔδη ἀπὸ τὸν Φεβρουάριο παρσδοθεῖ στὴ Βουλή.

ΦΩΤΟ: Παραλία στὸ Μάτι ἀπὸ www.irafina.gr

 

 

 

Σήμερα, 20 Ιουλίου, τιμώνται όλοι εκείνοι οι Ρώσοι άγιοι, πρόσφυγες στη Γαλλία, οι οποίοι ετελειώθησαν επί ναζιστικής κατοχής για την αγάπη τους και ιδιαίτερα προς τους αδυνάτους και τους κατατρεγμένους, δηλαδή για την εφαρμογή των “βαρύτερων του Νόμου” της χριστιανικής μας πίστης και διδασκαλίας. Στην έκδοση του βιβλίου του π. Κύριλλου Κεφαλόπουλου (“Ο Άγιος Αλέξανδρος Σμορέλλ”, 2017, εκδ. “Χριστιανική”), γίνεται μνεία στη συγκεκριμένη ημέρα μνήμης και τιμής στο συνταγμένο από τον (Αντιπρόεδρο της ΧΔ) Γιώργο-Νεκτάριο Παναγιωτίδη Επίμετρο, ως εξής:

 

Ο νεομάρτυρας Άγιος Αλέξανδρος Σμορέλλ ανήκει στη «χορεία», στο ευρύτερο εκείνο σύνολο των Ορθόδοξων Χριστιανών νεομαρτύρων της σύγχρονης εποχής (20ος αι.), οι οποίοι αγωνίστηκαν να εφαρμόσουν τις μεγάλες επιταγές της αυθεντικής χριστιανικής πίστης. Να εφαρμόσουν αυτές τις αξιώσεις, διαθλασμένες από τα ανεπανάληπτα «γνωρίσματα και ιδιώματα» του ανθρώπινου προσώπου του καθενός, όχι μόνο κατά τα χριστιανικά τους αναγνώσματα και ακούσματα, αλλά και κατά την εις μεγάλο βάθος εμβίωσή τους στην εκκλησιαστικοποιημένη συνείδηση και την καρδιά, δηλαδή τον «οφθαλμό» και την «ψυχή της ψυχής» τους. Άλλοι τέτοιοι νεομάρτυρες υπήρξαν η οσία Μαρία του Παρισιού (Σκομπτσόβα-1891-1945) και ο π. Δημήτριος Κλεπίνιν (1904-1944), οι οποίοι μνημονεύονται εκκλησιαστικά κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου, κατά τη «Σύναξη των Ρώσων αγίων των εν Γαλλία τελειωθέντων».

Details

Με το “καλημέρα”, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δια κορυφαίων στελεχών της διαφοροποιείται αισθητά σε σχέση με όσα έλεγαν ως Αντιπολίτευση για τη συμφωνία των Πρεσπών, προκειμένου να κεφαλαιοποιήσουν σε ψήφους τη δυσαρέσκεια κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 25 Ιανουαρίου, ως βουλευτής της Αντιπολίτευσης, ο κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος δήλωνε από το βήμα της Βουλής: «Ως Έλληνας Μακεδόνας, και υπερήφανος γι’ αυτό, οφείλω να δηλώσω ότι αυτή η συμφωνία προσβάλει την εθνική μου συνείδηση»

Την περασμένη Τετάρτη ο ίδιος, ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας έκανε την ακόλουθη τοποθέτηση συμμετέχοντας ως ομιλητής στην ετήσια καθιερωμένη (23η) συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με την Ελληνική Κυβέρνηση, του περιοδικού Economist που διεξάγεται στην Αθήνα. :

«Δεν αμφισβητώ την πρόθεση κανενός ότι αυτή η Συμφωνία επιτεύχθηκε για καλό σκοπό, για να ενισχύσει τη σταθερότητα στην περιοχή, για να ενισχύσει τις γεωπολιτικές σταθερές της περιοχής, έτσι ώστε να μην υπάρξουν ανατροπές. Απλά, η άποψή μου είναι, με κάθε καλή πρόθεση, και θέλω να το τονίσω αυτό, ότι για να σταθεί αυτή η Συνθήκη και να παράξει θετικά αποτελέσματα, θα πρέπει και τα δύο μέρη να σταθούν με προσήλωση στην τήρηση των ουσιωδών όρων αυτής. Αυτή είναι και η θέση μου, αν θέλετε ως νομικού. Αν αυτή εφαρμοστεί με απαρέγκλιτη τήρηση όλων των ουσιωδών όρων της, τότε νομίζω ότι θα μπορούμε να πάμε σε ένα καλύτερο μέλλον.».

Στην ίδια σύναξη, ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης δήλωνε:

«Έτσι τα πολιτικά ζητήματα που έχουμε μεταξύ μας (σ.σ. με τη Βόρεια Μακεδονία) που έχουν επιλυθεί σε μεγάλο βαθμό με τη Συμφωνία των Πρεσπών, μας αφήνουν χώρο για να κάνουμε περισσότερα στην οικονομία. Και επομένως, προκειμένου να κάνουμε αυτές τις κινήσεις στην οικονομία, νομίζω ότι θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον καθένα πώς δίνονται τα ονόματα των προϊόντων και πώς να υπερασπιστούμε τις ελληνικές εταιρείες που έχουν ξοδέψει πραγματικά χρόνο και χρήμα για να επενδύσουν στην ονομασία τους και στην αναγνώριση των προϊόντων τους».

Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, έσπευσε να δηλώσει ότι παρερμηνεύθηκαν οι θέσεις του:

«Εξηγούμαι λοιπόν για να μην παρεξηγούμαι. Χθες στο συνέδριο του ECONOMIST, μπροστά σε διεθνές ακροατήριο, είπα ότι για να σταθεί η συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να μην παραβιάζονται ουσιώδεις όροι της από κάποιο μέρος. Ήταν σαφές ο αποδέκτης… ήταν σαφές για ποιον ήταν. Απλά αυτό έγινε ανεπαισθήτως στη διπλωματική γλώσσα που άρμοζε στην συγκεκριμένη περίσταση. Είναι μια νομική θεώρηση, δεν έχει καμία σχέση με το αν μας αρέσει ή δεν μας αρέσει. Η συμφωνία προφανώς δεν μου αρέσει. Προφανώς δεν αρέσει στην Νέα Δημοκρατία. Προφανώς δεν αρέσει στην Κυβέρνηση…Όλα τα άλλα που ακούγονται είναι υλικό προς στρέβλωση»..

Ελάχιστα ικανοποιούν και οι “εξηγήσεις”. Πώς γίνεται οι “Πρέσπες” εφαρμοζόμενες να μπορούν να παράξουν θετικά αποτελέσματα και να οδηγήσουν σ΄ ένα καλύτερο μέλλον και ταυτόχρονα να μη μας αρέσουν και να προσβάλλουν την εθνική μας συνείδηση; Ξεκάθαρα πράγματα: Ή η συμφωνία των Πρεσπών επέλυσε τα πολιτικά προβλήματα μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων και ορθώς υπογράφηκε, με αποτέλεσμα να μπορεί εφαρμοζόμενη να σταθεί, ή είναι εσφαλμένη και υπαγορεύθηκε από τους επικυρίαρχους του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., τα συμφέροντα των οποίων και εξυπηρετεί και είναι επιζήμια.για τα ελληνικά συμφέροντα.

Η Χ.Δ. εμμένει στην αντίθεσή της στη συμφωνία των Πρεσπών, άποψη που εκφράστηκε από το Θ’ Συνέδριό της.

Για πολλοστή φορά πολιτική δύναμη άλλα διακήρυξε προεκλογικά, και τα εντελώς αντίθετα εφάρμοσε όταν έγινε Κυβέρνηση. Η ιστορία της Ελλάδας είναι γεμάτη με τέτοια παραδείγματα με εμβληματικότερο αυτό των αντιβενιζελικών, που κέρδισαν τις εκλογές του 1920 με σύνθημα τη λήξη του μικρασιατικού πολέμου και ως Κυβέρνηση τον συνέχισαν σε μεγαλύτερη έκταση.

 

 

 

Με αφορμή τη διαδικασία επιλογής του Προέδρου και των μελών της νέας “Κομισιόν”, αξίζει να σημειωθούν τα ακόλουθα:

Εκλογή του προέδρου της Επιτροπής

“Οι υποψήφιοι προτείνονται από τους αρχηγούς των κρατών μελών στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αφού ληφθεί υπόψη το αποτέλεσμα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για να εκλεγεί πρόεδρος, ένας υποψήφιος πρέπει να στηριχθεί από την πλειοψηφία των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου” .

Γλώττα λανθάνουσα…

” Πώς διορίζονται ο Πρόεδρος της Επιτροπής και οι Επίτροποι;”  Έτσι διατυπώνεται στο ερώτημα, στο οποίο απαντά εκλαϊκευτικά η ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποτίθεται ότι πρόκειται περί εκλογής, αλλά ο τίτλος που οι ίδιοι βάζουν αποτυπώνει την ουσία της διαδικασίας. Η διοίκηση της ΕΕ διορίζεται από τους αρχηγούς κυβερνήσεων και κρατών, που μετέχουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αφού ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών,τα οποία δεν τους δεσμεύουν.
Η κα φον ντερ Λάιεν που τελικά επιλέχθηκε, καμμία σχέση δεν είχε με την εκλογική διαδικασία ή τις ομάδες που σχηματίστηκαν στο ευρωκοινοβούλιο. Θα μπορούσε να είχε υποδειχθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και χωρίς να είχαν μεσολαβήσει εκλογές.
Το Ευρωκοινοβούλιο καλείται να επικυρώσει ή όχι τον διορισμό, ώστε να έχει η Κομισιόν ” φύλλο συκής”  δημοκρατικής νομιμοποίησης. 
Στην πράξη, οι κυβερνήσεις διορίζουν το σώμα, το οποίο τις ελέγχει καθ’  υπέρβαση της λαϊκής εντολής και κυριαρχίας. Το πολιτικό σύστημα των κρατών-μελών της Ε.Ε., έχει βρει έτσι τρόπο, να ξεφεύγει από τη δεσμευτικότητα της λαϊκής εντολής στην κάθε χώρα προέλευσης, επικαλούμενο “άνωθεν” υποδείξεις δικών του διορισμένων υπαλλήλων. Αυτή την έννοια έχει και η υποβολή των προϋπολογισμών προς έγκριση στην “Κομισιόν¨. 
Όσο για το Ευρωκοινοβούλιο, μπορεί να είναι συνέλευση εκλεγμένων αντιπροσώπων, αλλά καταχρηστικά αποκαλείται                        “κοινοβούλιο”. Οι αροδιότητές του περιγράφονται στο βιβλίο τη ΧΔ για την Ευρώπη:
Ἄμεσα ἐκλεγόμενο σῶμα τῆς Ε.Ε. μὲ 751 βουλευτές -Μέλη. Ἱδρύθηκε τὸ 1952, ὡς Κοινὴ Συνέλευση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητας Ἄνθρακα καὶ Χάλυβα καὶ τὸ 1962 ὀνομάσθηκε «Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο». Πρῶτες ἄμεσες ἐκλογὲς τῶν μελῶν του ἔγιναν τὸ 1979. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι φέρεται νὰ ἔχει «νομθετική, ἐποπτικὴ καὶ δημοσιονομικὴ ἁρμοδιότητα», οἱ ἐξουσίες του εἶναι περιορισμένες
καὶ ὁ ρόλος του σὲ μεγάλο βαθμὸ διακοσμητικός:Τὰ ἔσοδα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ προϋπολογισμοῦ ποὺ καλεῖται νὰ ἐγκρίνει προτείνονται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῶν ἁρμόδιων Ὑπουργῶν, ἐνῶ χωρὶς τὴ συναίνεση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς, μόνον μὲ αὐξημένη πλειοψηφία 3/5 τουλάχιστον τοῦ ½ τῶν μελῶν του μπορεῖ νὰ προτείνει τροπολογίες κι αὐτὸ μέχρι ἑνὸς ἀνωτάτου ὁρίου.
Οὔτε νὰ νομοθετήσει οὐσιαστικὰ μπορεῖ, ἀφοῦ τὰ «νομοθετήματα» ποὺ καλεῖται νὰ ψηφίσει ὑποβάλλονται μὲ πρόταση ἄλλων ὀργάνων. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὶς ὁποῖες οὔτε τροπολογίες μπορεῖ νὰ ὑποβάλει, ἐνῶ καὶ, ὅταν ἔχει τὸ δκαίωμα, αὐτὲς πρέπει στὴ συνέχεια νὰ ἐπικυρωθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῶν Ὑπουργῶν. Μόνο μὲ ἐνισχυμένη πλειοψηφία τῶν 2/3 τουλάχιστον
τοῦ ½ τῶν μελῶν μπορεῖ νὰ ἀνατρέψει τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπή. (σελ. 22) [ Ενώ αρκεί απλή πλειοψηφία των μελών για τον ορισμό Προέδρου και Επιτρόπων].
 

 

Επικυρώθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο η επιλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, Υπουργού Άμυνας της Γερμανίας, ως Προέδρου της νέας “Κομισιόν”. Το όνομά της δεν συζητιόταν καν μετά τις Ευρωεκλογές. Την Προεδρία διεκδικούσε ο επικεφαλής της ομάδας του “Λαϊκού Κόμματος” της Δεξιάς Μάνφρεντ Βέρνερ,γνωστός για την ανθελληνική του στάση το 2015. Επειδή δεν τον ήθελε ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, επελέγη να υποστηριχθεί ο ηγέτης της ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών Τίμερμανς από την Ολλανδία. Εκείνον δεν τον ήθελαν κάποιες πρώην ανατολικές χώρες, με αποτέλεσμα να επιλεγεί η κα φον ντερ Λάιεν.

Στη συνέχεια, το Ευρωκοινοβούλιο κλήθηκε να περιβάλει με το “φύλλο συκής” της δήθεν δημοκρατικής νομιμοποίησης την προαποφασισμένη επιλογή. Οι ψήφοι ήταν μειωμένες. διότι η επιλογή παραήταν προϊόν παρασκηνίου.

Άλλωστε, η κα φον ντερ Λάιεν ήταν καλεσμένη και αυτή, μαζί με την κα Κεραμέως μεταξύ άλλων, στην ετήσια σύναξη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Σύμπτωση ; Ίσως.

Είναι όμως σύμπτωση που κι ένας άλλος “Μπιλντερμπέργκερ’ της πρόσφατης σύναξης, ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Mark Carney, προαλείφεται για διάδοχος της Κριστίν Λαγκάρντ στο ΔΝΤ;

 τοῦ παραδόξου θαύματος! τὴν ἐπηρμένην ὀφρύν, τοῦ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, ἐξαλείφειν φάσκοντος, πρὸς τὴν γῆν ἐταπείνωσεν, ἁπαλὴ κόρη καὶ παναμώμητος, τὰς πανουργίας αὐτοῦ νικήσασα. Ὢ τῆς δυνάμεως, τοῦ Σταυροῦ καὶ χάριτος! ἥτις ἡμῶν, πᾶσαν ὑπεστήριξε, σαφῶς ἀσθένειαν.

Ὢ παράδοξο θαῦμα! Κόρη εὔθραυστη καὶ ἀγνή, νίκησε τὶς πανουργίες και ταπείνωσε καταγῆς τὴν ἔπαρση αὐτοῦ ποὺ ἔλεγε ὅτι μποροῦσε γῆ καὶ θάλασσα νὰ ἐξαφανίσει. Ὢ δύναμη καὶ χἀρη τοῦ Σταυροῦ ποὺ φανερὰ στήριξε κάθε ἀδυναμία μας.

Τήν πατρώαν ἀσέβειαν, νουνεχῶς καταλείψασα, τῷ Χριστῷ προσέδραμες καλλιπάρθενε, καί τῆς αὐτοῦ ἀγαπήσεως, τρωθεῖσα τῷ ἔρωτι, ἠκολούθησας αὐτῶ, δι΄ ἀγώνων ἀθλήσεως, οὕς διήνυσας, ἀνενδότω Μαρίνα καρτερίᾳ. διά τοῦτό σου τήν μνήμην, τήν φωταυγῆ ἑορτάζομεν.

Ἀφοῦ μὲ σύνεση ἐγκατέλειψες τὴν πατρικὴ ἀσέβεια, καλλιπάρθενε, ἔτρεξες στὸ Χριστό, συνεπαρμένη ἀπὸ ἔρωτα καὶ ἀγάπη γιὰ ἐκεῖνον, τὸν ἀκολούθησες μὲ ἀγῶνες ποὺ ὑπέμεινες μὲ ἀνένδοτη καρτερία, Μαρίνα. Γι’ αὐτὸ καὶ γιορτάζουμε τὴ φωταυγῆ σου μνήμη.

[Ἀπὸ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς]

Ἡ μεγαλομάρτυρας Μαρίνα, νέα κοπέλα, ταπείνωσε τὸν ἴδιο τὸ διάβολο καὶ ἀψήφησε πατρικὴ καὶ πολιτικὴ ἐξουσία, σὲ ἐποχὲς ποὺ οἱ γυναῖκες ἦταν δεύτερης κατηγορίας πολίτες. Μαζί μὲ στρατιὰ αλλων γυναικῶν μαρτύρων, ἀποτελεῖ τὴ ζωντανὴ ἀπόδειξη τῆς ἀναβάθμισης τῆς θέσης τῆς γυναίκας ποὺ ἔφερε ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία.

 

 

Μὲ «θεολογικὴ» κάλυψη ἀπὸ τὸ ἑλλαδικὸ χριστιανοσωματειακὸ κατεστημένο, ἐκδηλώνεται ἐπὶ Δικτατορίας τὸ «ἐκκλησιαστικὸ πραξικόπημα», χωρὶς ἐπιτυχία. Σκοπός του ὁ ἐξαναγκασμὸς τοῦ Μακαρίου νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, μὲ τὴν ἀπειλὴ τῆς καθαίρεσής του ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου!.Ἡ “Χριστιανική” ἀποκαλύπτει ἄγνωστες πτυχὲς τῶν δολοπλοκιῶν τῆς ἑλληνικῆς Χούντας γιὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Μακαρίου τὸ διάστημα 1967-1974. Σχεδίαζαν τὴν προώθησή του στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως γιὰ νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ τὰ ἀξιώματά του στὴν Κύπρο! Δὲν δίστασαν νὰ  βολιδοσκοπήσουν καὶ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση, τῆς ὁποίας ἀπαιτεῖτο ἡ συγκατάθεση γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ σχεδίου.    

Ἀπὸ μνημόνιο τοῦ τότε ὑφυπουργοῦ ἐξωτερικῶν τῆς χούντας Κ. Παναγιωτάκου προκύπτει ἡ στενὴ συνεργασία τῆς δικτατορικῆς Κυβέρνησης τῆς Ἑλλάδας, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου τὸν ὁποῖο ἐκείνη εἶχε ἐπιβάλει καὶ τῶν τριῶν Μητροπολιτῶν στὴν Κύπρο, ποὺ ἐπιδίωκαν νὰ τὸν καθαιρέσουν ἀπὸ Ἀχιεπίσκοπο, γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ Μακαρίου. Στὴν προκειμένη περίπτωση, προσπάθησαν νὰ τὸν δελεάσουν νὰ ἀποδεχθεῖ τὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως παραιτούμενος ἀπὸ τὰ ἀξιώματά του στὴν Κύπρο. Ἀπαραίτητη γι’ αὐτὸ ἦταν καὶ ἡ σύμπραξη τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία καὶ ζητήθηκε ἐπισήμως..

«Γράφει ὁ Παναγιωτάκος: «Τοῦ ἀνέφερον (τοῦ πρεσβευτοῦ Τουρκμέν), ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν μετὰ τῶν τριῶν μητροπολιτῶν καὶ τοῦ ἀπεκάλυψα ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας ἐν Κύπρῳ παραμονῆς μου εἶχον σειρὰν συναντήσεων μετ’ αὐτῶν ὅτι οἱ μητροπολίται (…) ὑπεσχέθησαν ἐνεργὸν συμμετοχὴν εἰς τὰς προσπαθείας ἀνατροπῆς τοῦ Κυπρίου Προέδρου». (…) Τοῦ εἶπον ὅτι σημαντικὴ βοήθειαν εἶχεν ὑποσχεθῆ καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Χωρὶς νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας τοῦ ὁμίλησα περὶ τοῦ σχεδίου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Ἱερωνύμου περὶ ἀπομακρύνσεως τοῦ Μακαρίου ἀπὸ τῆς Προεδρίας. Ὡς ἦτο φυσικό δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ μοῦ ἀπαντήση κατὰ πόσον ἡ χώρα του θὰ ἦτο διατεθειμένη εἰς τὴν διὰ δελεασμοῦ παγίδευσιν τοῦ Μακαρίου. Νομίζει ὅμως ὅτι ἡ δική του εἰσήγησις πρὸ τὴν κυβέρνησί του θὰ εἶναι θετική.»

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 7.3.1975

Πολύ σωστή υπήρξε η απόφαση του φίλου και συνεργάτη της εφημερίδας μας, του καθηγητή κ.Μανόλη Δρεττάκη, να δημιουργήσει
έναν ιστότοπο , όπου θα μπορεί ο καθένας μας να βρίσκει και να μελετά τα πάντοτε ενδιαφέροντα άρθρα του και τις εν γένει μελέτες
και εργασίες του.
Ο ίδιος μας πληροφορεί ότι στον ιστότοπο (site ), https://manolisdrettakis.gr/, που ήδη βρίσκεται στο Διαδίκτυο, θα μπορεί όποιος ενδιαφέρεται να βρει «τη δημόσια δραστηριότητα μου τα τελευταία 45 χρόνια». Όπως

  • «το βιογραφικό μου, μερικές φωτογραφίες και video,
  • κατάλογος του δημοσιευμένου επιστημονικού μου έργου και των βιβλίων μου,
  • όλα τα άρθρα μου σε εφημερίδες και περιοδικά,
  • όλες οι ομιλίες μου στη Βουλή,
  • το κείμενο  ορισμένων από τα βιβλία μου, δύο εισηγήσεων μου σε συνέδρια για το δημογραφικό  πρόβλημα και το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ
  • και ένα κείμενο-συμβολή σε συλλογικό  τόμο με τίτλο «Οικονομική κρίση και Ελλάδα».

Σαράντα πέντε χρόνια κλείνουν ἀπὸ τὸ προδοτικὸ πραξικόπημα ποὺ ὑποκίνησε στῖς 15 Ἰουλίου 1974 ἡ ἑλληνικὴ Χούντα τοῦ Ἰωαννίδη κατὰ τοῦ ἐκλεγμένου Προέδρου τῆς Κύπριακῆς Δημοκρατίας Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου. Ἡ ἀνατροπή του καὶ ἡ ἐγκατάσταση ὡς “Προέδρου” τοῦ πραξικοπηματία Σαμψών, εδωσε τὴν άφορμὴ ποὺ ἀναζητοῦσε ἡ Τουρκία νὰ ἐπέμβει στρατιωτικὰ στὴν Κύπρο καὶ στοίχισε τὸν ξεριζωμὸ 200.000 ἀνθρώπων καὶ τὴ συνεχιζόμενη κατοχὴ τοῦ 40% τῆς Μεγαλονήσου.

Τὸ πραξικόπημα ἦταν ἡ κορύφωση τῆς συνεχοῦς ὑπονομευτικῆς δραστηριότητας τῆς Χούντας τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸ 1967 καὶ μετὰ σὲ βάρος τοῦ Μακαρίου. Τὴν πολιτικὴ αὐτὴ τῆς Χούντας καὶ τῶν ὀργάνων της εἶχε καταγγείλει ἡ ἐφημερίδα μας τὸ δάστημα 1970- 1973 ποὺ κυκλοφόρησε:

Μὲ τίτλο «Ξένες δυνάμεις βυσσοδομοῦν κατὰ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Κύπρου. ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ.» (Κορυφὴ 1ης σελίδας), παρατίθενται ἀποσπάσματα ὁμιλίας τοῦ Μακαρίου στὶς 7.6.1970, ὕστερα ἀπὸ δολοφονικὴ ἀπόπειρα ἐναντίον του. «Κάθε μέρα ζῶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ θανάτου. Ἀπὸ τὰ εἰς χεῖρας μου στοιχεῖα καὶ τεκμήρια περὶ ἠθικῶν αὐτουργῶν τῆς κατ’ ἐμοῦ συνωμοσίας καὶ τῆς συνωμοσίας κατὰ τῆς Κύπρου, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι πιθανῶς ἡ ἐπιχείρησις διὰ βἰαιον τἐλος τῆς ζωῆς μου νὰ ἐπαναληφθῆ. Ἔξωθεν ἐχθροὶ τῆς Κύπρου εὗρον συμμάχους ἔσωθεν, καλυπτομένους ὑπὸ ἐθνικὸν μανδύαν» Ἡ «Χ» σχολιάζει περαιτέρω: «Ἡ ἐφημερίδα, ἐξ ἄλλου, τοῦ προσωπικοῦ ἰατροῦ τοῦ προέδρου Μακαρίου κ. Λυσσαρίδη τὰ «Νέα» ἔγραψε ὅτι ξένη μυστικὴ ὑπηρεσία δυτικῆς χώρας βρίσκεται ὄπισθεν τῶν προσφάτων δραματικῶν γεγονότων τῆς Κύπρου….» (φύλλο Ἰουνίου 1970). 

Στὶς 9 Αὐγούστου 1973 συνελήφθη στὴν Κύπρο στρατιωτικός μὲ σχέδιο δολοφονίας τοῦ Μακαρίου ἐπάνω του. Ἡ “Χ” σχολιάζει: «Τί θὰ συνέβαινε, ἂν τὸ γκαγκστερικὸ αὐτὸ σχέδιο ἐτίθετο σὲ ἐφαρμογὴ καὶ ἐπετύγχανε, εἶναι δύσκολο νὰ προβλέψουμε σὲ ὅλη του τὴν ἔκταση. Βέβαιο ὅμως εἶναι ὅτι θὰ ἀκολουθοῦσαν: Ἐμφύλιος σπαραγμός. Ἐπέμβαση τῆς Τουρκίας με ἄγνωστες συνέπειες. Ἐγκαθιδρυση δικτατορίας.»  Μανώλης Μηλιαράκης, Πρόεδρος τῆς Χ.Δ. (1989-2015), σήμερα ἐπίτιμος Πρόεδρος.

Δυστυχῶς, αὐτὸ ἀκριβῶς εἶχε συμβεῖ, πρὶν κλείσει χρόνος ἀπὸ τότε.

Μετὰ τὴν πτώση τῆς Χούντας, σχολίαζε ὁ Γιάννης Γραμματικάκης:  «Ὅλες οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις ὑπέκυψαν  λίγο-πολὺ κάτω ἀπὸ τὴν πίεση  τῶν «μεγάλων συμμάχων»  γιὰ νὰ δοθεῖ μιὰ λύση στὸ Κυπριακὸ ποὺ νὰ εξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά τους. Κι ὅλες, μὲ τὴ σειρά τους, ἐπίεσαν τὸν Ἐθνάρχη Μακάριο γιὰ νὰ ὑποκύψει. Καμμιὰ ὅμως Κυβέρνηση δὲν εφτασε στὴν ἐγκληματική, στὴν ἐσχάτης προδοσίας ἐνέργεια, νὰ κάνει πραξικόπημα, νὰ προκαλέσει ἐμφύλιο πόλεμο, γιὰ νὰ ἐπιβάλει τὶς ἀπόψεις της.» (Γιάννης Γραμματικάκης, πρώην Διευθυντὴς τῆς «Χριστιανικῆς» καὶ  Ἀντιπρόεδρος τῆς Χ.Δ., φὐλλο 27 Ἰουλίου 1974 )

 

Γιὰ μιὰ ὁλοκληρωμένη καὶ συνοπτικὴ εἰκόνα τῆς έξέλιξης τοῦ Κυπριακοῦ προβλήματος, προμηθευτεῖτε τὸ Ἠμερολόγιο τσέπης 2019 τῆς ΧΡΙΣΙΑΝΙΚΗΣ.    

 

 

 

Στη στήλη “Μποφόρ” της “Χριστιανικής” της 11ης Ιουλίου, δημοσιεύθηκαν τα ακόλουθα σχόλια:

“Ιεράρχες, αυτές τις μέρες, αποδοκίμασαν, εμμέσως πλην σαφώς, τη χριστεμπορική πολιτική του Βελόπουλου. Οι θέσεις τους ήταν θεολογικά και πολιτικά ορθές. Όμως οφείλουν να απαντήσουν γιατί επί τόσα χρόνια που ο Βελόπουλος εμπορεύεται, δημόσια
και κραυγαλέα, όσια και ιερά σιωπούσαν; Στο ίδιο ερώτημα οφείλει να απαντήσει και η Δ.Ι.Σ. καθώς και το Αγ. Όρος.
✻ Η σημερινή παρέμβαση των, τελικά, σε συνδυασμό με τη μέχρι τώρα αδικαιολόγητη σιωπή τους, μας βάζει στον πειρασμό να σκεφτούμε ότι το ουσιαστικό κίνητρο τους, ήταν να βάλλουν πλάτη στη Ν.Δ και το Μητσοτάκη, στο κυνήγι της αυτοδυναμίας και όχι η απόκρουση αντιχριστιανικών θέσεων. Κρίμα!”

Ενδεικτική είναι η παρέμβαση του Επισκόπου Αμορίου κ. Νικηφόρου, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο οποίος “φωτογραφίζει”, εμμέσως πλην σαφώς, τον κ. Βελόπουλο σε σχέση με το ζήτημα των φερομένων ως “επιστολών του Ιησού”:

«Όποιοι, είτε παρουσιάζοντας και προωθώντας μυθώδεις διηγήσεις ως εκπορευόμενες από τον ίδιο τον Χριστό, είτε επικαλούμενοι δήθεν ιερά κειμήλια, των οποίων η πλαστότητα είναι προφανής, θέτουν τον εαυτό τους εκτός του πληρώματος της Εκκλησίας», αναφέρει στην παρέμβαση του.(…) Ο,τι είναι αληθινό και γνήσιο παρεδόθη από τους Αποστόλους και διεσώθη εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κανείς, λοιπόν, δεν δύναται να επικαλείται ψευδή στοιχεία όπου στις ημέρες μας μπορεί να καθίστανται ακόμη και προϊόντα εμπορίας και καπηλείας, ενίοτε ακόμη και προεκλογικής, εις βάρος των απλών ανθρώπων».

Οφείλουν οι πνευματικοί ταγοί της Εκκλησίας μας να παρεμβαίνουν αμέσως και να ενημερώνουν το Λαό, όταν προβάλλονται κακοδοξίες απ’ όπου και αν αυτές προέρχονται.