xristianiki-admin

Total Post: 3484

Φύλλο 1040-Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019

Φύλλο 1040-Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019

ΙΤΑΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ: ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ

Η ανυπόφορη Ε.Ε.

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 9ης Σεπτεμβρίου 2019 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Ἡ «Χ» καὶ ἡ Χ.Δ. ἔχουν κατὰ καιροὺς ἐπισημάνει ὅτι ὅσο ἐξελισσόταν ἡ Ε.Ο.Κ. /Ε.Ε. ἐξυφάνθηκε, σταδιακὰ καὶ μεθοδικά, ἕνα πολύπλοκο πλέγμα διατάξεων ὑπερεθνικοῦ/ «εὐρωπαϊκοῦ» δικαίου, μὲ ἄξονα τὴν κατοχύρωση τοῦ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ καὶ τῶν συμφερόντων μιᾶς μερίδας τῆς οἰκονομικῆς Ὀλιγαρχίας, ποὺ ὁδήγησε στὸν περιορισμὸ τοῦ κοινωνικοῦ Κράτους καὶ ἔθεσε στὸ περιθώριο ὅλο καὶ μεγαλύτερα στρώματα τοῦ πληθυσμοῦ.»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές για να διαβάσετε ολόκληρο το φύλλο

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΙΤΑΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ: ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ Η ανυπόφορη Ε.Ε.

ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ: I have a dream

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ :    Ήταν στραβό το κλ(ή)ίμα για τον γάιδαρο;

π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ: Οι νέες αρχές των Δήμων και το πνεύμα της Δημοκρατίας

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σαν σήμερα (μόνιμη στήλη)

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ: Στόχος: Η συγκέντρωση 15.000 ευρώ

Το δέντρο του Πατροκοσμά

ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΚΑΙΡΟΥ»: Κριτική σκέψη και ανορθολογισμός

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Τὰ τοῦ Καίσαρος (μόνιμη στήλη)

+ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ ΣΤΑΘΗΣ

ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΦΙΦΟΡΟΣ: Μια προσευχή για το Περιβάλλον και συμμετοχή στην διάσωσή του

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: 333.000 ευρώ σε υποτροφίες φοιτητών

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ : Απόδραση από το Διατροφισμό

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ:  Ποιοι θυσιάζονται για τη σωτηρία του Πλανήτη;

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Πώς η ανθρώπινη απληστία υποβαθμίζει το περιβάλλον

Το τέλος της καριέρας ενός ταυρομάχου

ΜΑΝΟΛΗΣ ΔΡΕΤΤΑΚΗΣ: Η Ελλάδα 5η σε νεκρούς στην Ε.Ε.

Η κατάργηση του ληστρικού ΕΝΦΙΑ παραμένει ζητούμενο

GIULIO MEOTTI: Γενοκτονία των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ένας εξαίρετος επιστήμονας και άνθρωπος στο ταξίδι της εκδημίας του

Ο Κύπριος αγωνιστής Ανδρέας Φρυδάς

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Εκκλησία και Γένος εν αιχμαλωσία (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

«Μέγας άρχων και ρήτωρ» ο Χρίστος Γιανναράς

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Σκληρό Brexit

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μακρυγιάννης: Η πατρίδα να μην κυβερνιέται με το “έτζι θέλω”

Μακρυγιάννης: Η πατρίδα να μην κυβερνιέται με το “έτζι θέλω”

Επέτειος 3ης Σεπτεμβρίου 1843-Αποσπάσματα από τα «Απομνημονεύματα» * του Μακρυγιάννη

Είδα ότι η Κυβέρνησή µας έφυγε όλως-διόλου από την δικαιοσύνη. Τότε έπρεπε ο κάθε αγωνιστής να προσέχη δια την πατρίδα του και του-λόγου-του “να µην κυβερνιέται µε το “”έτζι-θέλω”””.

Αφού κατήχησα όλο το κράτος ” µε τις υπογραφές, έκρινα εύλογον να βάλω και πολιτικούς εις την πρωτεύουσα. Κανένας άλλος δεν ήταν να είχα ‘µπιστοσύνη -ο Μεταξάς, ότι έδειξε και χαραχτήρα εις την προεδρία του Μαυροκορδάτου. Τότε ορκιζόµαστε ότι να κάµωµεν Εθνική Συνέλεψη και Σύνταµα, να διοικιώµαστε τοιούτως. Κι’ αν ο Βασιλέας υπογράψη, να ήµαστε υπέρ του, αν δεν υπογράψη, να του είµαστε αναντίοι, ότι τότε θα µας σκοτώση….είπα θα δέσουµεν τον Βασιλέα µε νόµους. (…)

Η εξέγερση

Το βράδυ πάλε συνάζω ανθρώπους και βάνω το σκέδιον εις την ενέργειαν. Ο Θεός στράβωσε την εξουσίαν και την ενέκρωσε, από την δικαιοσύνη οπού είχε• κι’ ο Βασιλέας κι’ όλοι αυτείνοι κοιµάτον. Συνάζονταν άνθρωποι µε τ’ άρµατά τους κι’ έρχονταν εις το περιβόλι µου και εις το σπίτι µου και οι δραγάτες.(…)

Σηκώθηκα και πήγα εις τις εικόνες και κάνω την προσευκή µου και “λέγω• “”Κύριε, βλέπεις σε τι κατάστασιν έφτασα. Ο µόνος σωτήρας είναι ” η παντοδυναµία σου και η εσπλαχνία σου ‘σ εµάς οπού κιντυνεύοµεν και “εις την µατοκυλισµένη µας πατρίδα””.

Τότε η άπειρη εσπλαχνία του Θεού ” και η αγαθότης του µου ‘δωσε φώτισιν και θάρρος. Πιάνω και φκειάνω µίαν “σηµαία και γράφω• “”Εθνική Συνέλεψη, Σύνταµα””. Λέγω• “”Εις το όνοµα ” “του Θεού και της βασιλείας του σηκώνεται η σηµαία της πατρίδος!”” Και ” την είχα έτοιµη.

Γράφει τη διαθήκη του

Τελειώνοντας αυτό, έφκειασα την διαθήκη µου (ότι άλλαξα ιδέα το να καγούµεν όλοι• είπα µπορώ να βγω έξω να σκοτωθώ. Το-λοιπόν σκοτώνοµαι εγώ και µένουν αυτείνοι οι αδύνατοι. ‘Ολοι οι ‘Ελληνες δεν θα είναι θερία). Φκειάνω την διαθήκη µου κ’ έβαλα και κηδεµόνας τίµιους ανθρώπους. Τότε την διαθήκη την δίνω της γυναικός µου και της “λέγω• “”Πάρ’ το αυτό το χαρτί και βάλ’ το σε µίαν πέτρα από-κάτου να ” είναι σίγουρο, να-µην κάψουν το σπίτι και καγή• κι’ αν πάθω εγώ, να το “‘χετε εσείς και ν’ ακολουθήσετε καθώς γράφω””. Με φωνές και δαρµούς το ” πήρε η φαµελιά µου όλη και το έκρυψαν. Τότε ησύχασε η ψυχή µου και το σώµα µου έλαβε άλλη ψύχωσιν. ‘Οτι µ’ έτυπτε η συνείθησή µου δι’ αυτούς τους αδύνατους και µ’ αυτό µου φάνηκε ότι τους δίκιωσα. Τότε συγύρισα όλα µου τα όπλα, τα ‘βαλα εις την θέσιν τους. Κατέβηκα µε την σηµαία κάτου-εις το σπίτι και είδα τι άνθρωποι µείναν• και µέτρησα όλους εφτά και “τέσσερα παιδιά.

Αποφασισμένοι μπροστά στον κίνδυνο

Τότε τους λέγω• “”Αδελφοί, έκαµα αυτό το κίνηµα ότι ” αδικέσασταν εσείς οι αγωνισταί κι’ όλο το έθνος από τις Κυβέρνησές µας και είπα ίσως και µ’ αυτό σώνονταν τα δεινά µας ολουνών των Ελλήνων. ∆εν ήταν τυχερόν. ‘Εχοµεν ακόµα αµαρτίες να µας παιδέψουν. Εµείς, όσ’ είµαστε εδώ, είµαστε τώρα αδύνατοι και οι άλλοι οπού µας έχουν κλεισµένους πολλοί• να µην χαθήτε κ’ εσείς αδίκως ελάτε να σας ανοίξω την πόρτα να φύγετε. ∆εν θέλω να σας έχω εις το λαιµό µου να χαθήτε κ’ εσείς. Κ’ εγώ µένω εις την βοήθεια του Θεού. Και σάβανον έχω την σηµαία οπού ‘φκειασα• και ‘σ αυτείνη απάνου θέλω να πεθάνω υπέρ της πατρίδος µου και θρησκείας “µου””.

Τότε, µά τ’ όνοµα του Θεού και της πατρίδας, µε δάκρυα καυτερά” θυµώµαι εκείνη την βραδειά και την απάντησιν αυτεινών των γενναίων “αντρών και των αθώων παιδιών• “”∆εν ήρθαµεν εις τον γάµο σου να χαρούµεν, ” ήρθαµεν να πεθάνωµεν εκεί οπού θα πεθάνης εσύ µε την σηµαίαν της πατρίδος µας και θρησκείας µας. Εσύ την θέλεις σάβανο και δεν την θέλοµεν “εµείς; Θέλοµεν να ζούµεν είλωτες των Μπαυαρέζων κι’ αλλουνών όµοιών” “τους, οπού µας καταδικούνε; ∆εν µετρηθήκαµεν να φύγωµεν όσοι µείναµεν, ” µετρηθήκαµεν να πεθάνωµεν• και είµαστε έτοιµοι ό,τι οδηγίες θα µας πης “ν’ ακολουθήσωµεν””.

Τους αγκάλιασα και τους φίλησα, τους έδωσα κι’ από ‘να” κρασί. ∆οξάσαµεν τον Θεό και την βασιλεία του και τους οδήγησα εις τις πόρτες κι’ άλλες θέσες, όποτε µας ριχτούνε να πεθάνοµεν. ‘Ισως µου τους έστειλες εσύ, Λεωνίδα, ότι µείναν όταν σκοτώθης• ότι οι γενναίοι αυτοί καθαροί απογόνοι σου -κ’ εσύ και οι συντρόφοι σου υπέρ της “πατρίδος σας σκοτωθήκετε και της θρησκείας σας -κ’ εµείς ‘σ αυτό ετοιµαζόµαστε””.”

Η αγαθότη του Θεού είναι άβυσσος της θαλάσσης, τους µωρούς κάνει σοφούς, τους σοφούς µωρούς, τους αντρείους δειλούς, τους δειλούς αντρείους, δια-να δοξάζεται ο πλάστης του παντός. Εκεί-οπού τελειώσαµεν αυτά κι’ ετοιµαζόµαστε να πεθάνωµεν έντεκα, ο Θεός στέλνει και τον αγαθόν και γενναίον πατριώτη τον Γιάννη-Κώστα µ’ άλλους πέντε• κι’ από µέσα-από αυτούς -ο Θεός τους στραβώνει και δεν τους βλέπουν. Και τους ανοίγω και µπαίνουν αυτά τα έξι λιοντάρια.

«Δεν θέλαµεν να ρίξωµεν εις το κρέας, ότι ήτον αδελφοί µας κι’ εκείνοι.»

Σε ολίγον µο’ ‘ρχεται κι’ ο γενναίος Κυργιάκος Αργυροκαστρίτης µ’ άλλους οχτώ πατριώτες του από τον Περαία• ότι τον είχα εις τον όρκον και του παράγγειλα• και το-ίδιον στράβωσε τους απατεώνες ο Θεός -µπήκαν κ’ αυτείνοι οι γενναίοι άντρες άβλαβοι, οι απόγονοι του Πύρρου. Σε κάνα δυο ώρες έρχονται και οι γενναίοι κι’ αγαθοί πατριώτες ο Γιαννάκη Σούλιος µε τον αδελφόν του ∆ηµητράκη και γαµπρό του Γκίτζα κι’ ο Μελέτης-Παπαδάµη Κουντουργιώτης µε εικοσιπέντε ανθρώπους, και µε µεγάλον κίντυνον της ζωής τους αυτείνοι όλοι σώθηκαν µέσα, ότι τους είδαν τα στρατέµατα αυτούς• τότε άρχισε το ντουφέκι από τους αναντίους, κι’ αυτείνοι οι γενναίοι κι’ αγαθοί πατριώτες όλοι, οι εικοσιπέντε, από-µέσα απ’ ούλους τους αναντίους ρίχτηκαν ως λιοντάργια• τους ρίχτηκαν απάνου τους οι αναντίοι όλοι. Ρίξαν και σκότωσαν µόνον έναν νωµατάρχη. Αυτός µόνον εσκοτώθη εις το Σύνταµα• ότι όσα ‘νεργάγει η Θεία Πρόνοια έτζι γένονται. Τότε µπήκαν όλοι µέσα κι’ ανάψαµεν το ντουφέκι και οι µέσα και οι έξω. ‘Οµως εµείς δεν θέλαµεν να ρίξωµεν εις το κρέας, ότι ήτον αδελφοί µας κι’ εκείνοι. Τότε ντουφεκισµούς εµείς κι’ εκείνοι, “κι’ αρχίσαµεν εµείς• “”Ζήτω το Σύνταµα κ’ η Εθνική Συνέλεψη!””

‘Αρχισαν από το κάστρο εκείνοι οπού ‘χα οδηγήση και οι φωτιές από τα βουνά. Τις καµπάνες πήγε ο προδότης δήµαρχος Ανάργυρος Πετράκης κι’ ο αστυνόµος Μιµίκος Μισαραλιώτης και οι οπαδοί τους και δεν άφησαν να βαρέσουν. Μάλιστα ήρθαν εις το σπίτι µου, εις τον καφφενέ µου, και γύρευαν µε προδοσιά, ως φίλοι, να µε βγάλουν έξω να µιλήσωµεν, να µε πιάσουν µ’ απιστιά να µε δώσουν εις τους φίλους τους. Αυτό το σκέδιον τ’ απέτυχαν.

Η επανάσταση επικρατεί-Ο Μακρυγιάννης αποτρέπει τα έκτροπα

Τότε κινήθη και το ταχτικόν και ιππικόν µε τον Καλλέργη και Σκαρβέλη, ακούγοντας τους ντουφεκισµούς µας, και πήγαν εις το Παλάτι. Ευτύς κι’ εγώ άφησα την αναγκαία φρουρά και πήγα κι’ εγώ. Βγαίνοντας έξω µ’ ακολούθησαν όλοι οι πολίτες. ‘Ηρθαν κι’ από τα χωριά, οπού τους είχα παραγγείλη.

Και µας πήραν εις τα χέρια όλους ο λαός. Χάλευαν να µπούνε από τα παλεθύρια εις το Παλάτι.

Τότε τους µίλησα να ‘χουν την µεγαλύτερη αρετή “και πατριωτισµόν• “”Εµείς θέλοµεν να µας δώση ο Βασιλέας µας εκείνο ” οπού αποχτήσαµεν µε το αίµα µας και θυσίες µας, οπού το καταπάτησε κι’ ο Καποδίστριας.

Οι ∆ύναµες τον οδήγησαν να µας δώση σύνταµα, όταν τον αναγνώρισαν βασιλέα µας και ήρθε εδώ• και υποσκέθη• κι’ ως σήµερον δεν το ‘βαλε ‘σ ενέργεια. Να το βάλη τώρα και είναι Βασιλέας µας. Και να µας κυβερνάγη συνταµατικώς. ∆ι’ αυτό, αδελφοί, σηκωθήκαµεν και κιντυνέψαµεν, κι’ όχι να κάµωµεν αταξίες• ούτε εις το περιβόλι να µην πλησιάση κανένας “και πειράξετε ούτ’ ένα φύλλο”. (…)

«Όλο εφύλιους πολέµους κι’ άλλες ακαταστασίες κάναµεν. Και χάθηκαν εις αυτά περισσότεροι από τους πολέµους των “Τούρκων»

∆ια-να µην γένη καµµιά αταξία τους σύναξα όλους έξω-εις τον κάµπο και τους βάvω ένα λόγο, πως σηκώσαµεν την απανάστασιν, πως ήµαστε εις τον αγώνα ξυπόλυτοι και γυµνοί και νηστικοί τις περισσότερες φορές• πόσοι σκοτώθηκαν, πόσοι σκλαβώθηκαν, πόσοι τούρκεψαν• κ’ έγινε γης Μαδιάµ η πατρίδα µας• και τίποτας δεν κέρδησαν οι τίµιοι άνθρωποι από την ανοησία µας και κακία µας, εµάς κ’ εκεινών οπού µας κυβερνούσαν αρχή και τέλος• όλο εφύλιους πολέµους κι’ άλλες ακαταστασίες κάναµεν. Και χάθηκαν εις αυτά περισσότεροι από τους πολέµους των “Τούρκων• “”Ιδού, αδελφοί, ο Θεός πάλε έκαµεν το έλεός του και µας έφερε ” µόνος του το αγαθό του δώρο και µας προστάτεψε κ’ εµάς και τον Βασιλέα µας, ούτε αυτός ν’ αγαναχτήση αναντίον µας, ούτε εµείς εις τον Βασιλέα µας. Και φώτισε και τα δυο µέρη εις-το-εξής θα ζήσωµεν µε την ευλογίαν του Θεού ως πατέρας µε τα παιδιά.

Απελαύνονται χωρίς έκτροπα οι Βαυαροί

∆ιώχνοµεν αύριον και τους Μπαυαρέζους. Και να είµαστε γενναίοι εις αυτούς, να µην θυµηθή κανένας πάθος από ‘µάς να πειράξη κανέναν, ή τον διατιµήση όσο-να πάνε εις την ευκή του Θεού. Τώρα εσείς όλοι οι αγαθοί άνθρωποι να πάγη ο καθένας εις το σπίτι του ν’ αφήση τ’ άρµατα του, καθώς τ’ άφησα κ’ εγώ και βαστώ εις το χέρι µου το µπαστούνι µου, οπού βλέπετε• και πήρα το σκαλιστήρι µου κ’ εργάζοµαι εις τον κήπο µου και εις τ’ αµπέλι µου κ’ ελιές µου, ότι ζυγώνει κι’ “ο τρύγος. Αυτά είχα να σας ειπώ, αδελφοί””.

Σε δυο ώρες δεν έµεινε κανένας” από αυτούς. Φέραµεν και πλοία και µπαρκαρίσαµεν όλους τους Μπαυαρέζους. Τους πήγα εις τον Περαία, οπού είχαν ‘Ελληνες αδικήση, κατατρέξη, χτυπήσητους µεταχειρίζονταν χερότερα από τους Τούρκους. ∆εν στάθη τρόπος να θυµηθή κανένας ‘Ελληνας παραµικρά από αυτά και να κατατρέξουν κανέναν. Τους µπαρκαρίσαµε όλους και πάνε εις την δουλειά τους.

* Το πλήρες κείμενο των “Απομνημονευμάτων” έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο η Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά.

Ἡ κατάργηση τοῦ ληστρικοῦ ΕΝΦΙΑ παραμένει ζητούμενο

Ἡ κατάργηση τοῦ ληστρικοῦ ΕΝΦΙΑ παραμένει ζητούμενο

«Καί ὁ τούς φόρους τοῖς ὑποχειρίοις τάσσων», λέγεται δίκαιος ὅταν ἐπιβάλλει τὸν κάθε φόρο «σύμμετρον τῇ δυνάμει» τῶν διοικουμένων, σύμφωνα μὲ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης.

Ὁ μεγάλος αὐτὸς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, σχολιάζοντας τοὺς Μακαρισμούς, ἀνέλυσε ΄σὲ βάθος τὴν ἔννοια τῆς δικαιοσύνης καὶ κατέστησε προσωπικὰ ὐπεύθυνους τοὺς διοικοῦντες νὰ φορολογοῦν τοὺς πολίτες ἀνάλογα μὲ τὶς δυνατότητες τοῦ καθενός. Καὶ ἐπειδὴ οἱ Πατέρες εἶναι πάντοτε ἐπίκαιροι καὶ σύγχρονοι, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι βασικὴ στὰ σύγχρονα Συντάγματα, περιλαμβανομένου καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ.

Σύμφωνα μὲ τὸ Η΄ Συνέδριο τῆς ΧΔ (2015):

Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς συνταγματικῆς ἐπιταγῆς γιὰ φορολόγηση ἀνάλογη τῶν δυνατοτήτων τοῦ κάθε πολίτη καὶ ἡ αἴσθηση ὅτι ὁ πολίτης ἀντιμετωπίζει Κράτος Δικαίου καὶ Διοίκηση ἀξιόπιστη καὶ χρηστὴ εἶναι τὸ θεμέλιο γιὰ τὴ φορολογικὴ δικαιοσύνη καὶ τὴν ὁμόθυμη συστράτευση τῶν πολιτῶν στὴν ἐθνικὴ προσπάθεια. Στὰ πλαίσια αὐτὰ ἐπιβάλλεται ἰδίως ἡ κατάργηση τοῦ ΕΝ.Φ.Ι.Α. καὶ τῶν αὐξησεων τοῦ Φ.Π.Α. στὰ νησιά, φόρων κατάφωρα ληστρικῶν καὶ ἐξοντωτικῶν. Ἀντίθετα, ἡ μνημονιακὴ νομοθεσία, μὲ ἀποκορύφωμα τὶς προβλέψεις τοῦ 3ου Μνημονίου, παραβιάζει τὸ Σύνταγμα, θέτοντας εἰσπρακτικοὺς στόχους ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ Δανειστές, χωρὶς νὰ λαμβάνονται ὑπόψη οἱ δυνατότητες τῶν πολιτῶν.

Ὁ ΕΝΦΙΑ, τὰ ἐκκαθαριστικὰ τοῦ ὁποίου ἀναρτῶνται γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, εἶναι ληστρικὸς καὶ κατάφωρα ἀντισυνταγματικὸς διότι:

-Δὲν έπιβάλλεται ἀνάλογα μὲ τὶς δυνατότητες τῶν φορολογουμένων, ἀλλὰ στὴ βάση προκαθορισμένου στόχου [2,6 δισεκατομμύρια εύρὼ], πανεθνικὸ χαράτσι κατ’ ἀπαίτηση τῶν δανειστῶν καὶ ίδίως τῶν Γερμανῶν, ποὺ θεωροῦν πολυτέλεια τὴν ἰδιοκατοίκηση. Τὸ δυσανάλογο αὐτὸ μέγεθος σὲ σχέση μὲ τὴν  ἀπόδοση ὁποιασδήποτε φορολογίας ἀκινήτων στὸ παρελθὸν μιλάει μόνο του. Ἡ ἀκίνητη περιουσία ἔχει ἀπαξιωθεῖ, ἐνῶ οὐρὲς σχηματίζονται στὰ Εἰρηνοδικεῖα γιὰ τὴν ἀποποίηση τῶν κληρονομιῶν.

-Συνιστᾶ διπλῆ φορολογία, διότι ἀποτελεῖ κακότεχνη συνένωση δύο ξεχωριστῶν φόρων. Τοῦ χαρατσιοῦ Βενιζέλου (πρώην ΕΕΤΗΔΕ) καὶ τοῦ ἐπιβληθεντος ΦΑΠ. Καὶ ἐπειδὴ τὸ χαράτσι Βενιζέλου, ποὺ εἶχε βαπτισθεῖ “τέλος”, κρίθηκε ὅτι ἀποτελεῖ αὐτοτελῆ φόρο, ἔγινε αὐτὴ ἡ συγκόλληση.

-Περιέχει διατάξεις ποὺ ἤδη ἔχουν κριθεῖ ἀπὸ ὁρισμένα Δικαστήρια ἀντισυνταγματικές, ὅπως ἡ ἀπαγόρευση τῆς προσφυγῆς στὴ Δικαιοσύνη ὅσων δὲν ἐχουν ἐξοφλήσει τὸν φόρο τῶν πέντε τελευταίων ἐτῶν τοῦ ἀκινήτου.

Ὅσα χρόνια καὶ ἂν περάσουν, θὰ παραμένει ἡ ἀνάμνηση τοῦ ἐκβιασμοῦ, μὲ τὸ χαράτσι νὰ ἐπιβαρύνει τοὺς λογαριασμοὺς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, κατ’ ἐμπνευση τοῦ Εὐάγγελου Βενιζέλου. Τὸν φόρο μὲ τὴ σημερινή του μορφὴ δημιούργησε ἡ Κυβέρνηση Σαμαρᾶ-Βενιζέλου καὶ τὸν διατήρησε ἡ Κυβέρνηση Τσίπρα, παρὰ τὴν προεκλογικὴ  δέσμευση γιὰ κατάργησή του.

Θετικὲς οἱ ἐλαφρύνσεις. Θὰ μποροῦσε ἡ Κυβέρνηση, χωρὶς δημοσιονομικὸ κόστος, νὰ προχωρήσει καὶ στὴν κατάργηση τῶν ἀθέμιτα δεσμευτικῶν διατάξεων ποὺ περιορίζουν τα δικαιώματα τῶν πολιτῶν γιὰ δικαστικὴ προστασία.

Ἐπιβάλλεται ὁ φόρος αὐτὸς νὰ καταργηθεῖ καὶ νὰ άντικατασταθεῖ μὲ ἄλλον ποὺ νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὶς δυνατότητες τοῦ κάθε φορολογούμενου πολίτη. Ἰδίως μὲ ἐπαναφορὰ ἀπαλλαγῶν ὅπως τὸ κόστος τῶν ἀσφαλιστηρίων συμβολαίων, τῶν ἐπισκευῶν καὶ τῶν τόκων τῶν ἐνυπόθηκων δανείων. Διότι ἡ ἀσφάλιση καὶ ἡ στατικότητα τῶν ἀκινήτων δὲν εἶναι πολυτέλειες, ἀλλὰ ἐπιβεβλημένες ἀπὸ τὸ νόμο ὑποχρεώσεις τῶν ἰδιοκτητῶν τους.

Η νέα σύνθεση της Δ.Ι.Σ.

Συνέρχεται το διήμερο, από Τρίτη 3 έως και Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η σύνθεση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 163ης Συνοδικής Περιόδου, για την περίοδο από 1.9.2019 έως 31.8.2020, είναι η ακόλουθη:
Πρόεδρος: Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος.
Μέλη οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:
Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος
Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου κ. Τίτος
Μηθύμνης κ. Χρυσόστομος
Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσόστομος
Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος
Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος
Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος
Παροναξίας κ. Καλλίνικος
Φωκίδος κ. Θεόκτιστος
Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος
Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανος
Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος.

Αρχιγραμματέας: Αρχιμ. Φιλόθεος Θεοχάρης

ΕΠΕΙΓΟΝ: Οἰκονομικὴ ἐξόρμηση. Ἐνισχύουμε τώρα.

ΕΠΕΙΓΟΝ: Οἰκονομικὴ ἐξόρμηση. Ἐνισχύουμε τώρα.

Ἐνισχύουμε τώρα τὴ “Χ” καὶ τὴ Χ.Δ. Γίνεται καὶ μέσω διαδικτύου, ἄμεσα καὶ χωρὶς ταλαιπωρία.

ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»: 040/626560-06

IBAN ΤΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ : GR 4301100400000004062656006

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ «KINHMA XPIΣΤIANIKH ΔHMOKPATIA»

Ἡ «Χριστιανικὴ» εἶναι ἠ δική σας ἡ φωνή, ἐσᾶς ἔχει μοναδικὰ στηρίγματα.

Ἐνισχύοντας τὴ ΧΔ δυναμώνουμε τὴν ἔκφραση τοῦ κοινωνικοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου, μιὰ φωνὴ στὴν ὑπηρεσία τῆς ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ, χωρὶς συμβιβασμοὺς καὶ ἀλλοιώσεις, ἐνάντια στὴν ἀδικία καὶ στὴ μισαλλοδοξία, σὲ κάθε ἔκφραση μίσους πρὸς τὸν συνάνθρωπο.

Ἐνισχύστε μὲ τὴν εἰσφορά σας.

Ὅποιος δὲν ἔχει στείλει τὴ συνδρομή του, ἂς τὸ κάνει ἄμεσα, διότι οἱ ἀνάγκες εἶναι πιεστικές.

Ὅποιος δὲν ἔχει ἐγγραφεῖ συνδρομητής, ἂς τὸ κάνει τώρα.

Ἔχουμε περιοριστεῖ στὶς ἐντελῶς ἀνελαστικὲς δαπάνες. Κατὰ συνέπεια, ἡ ὅσο γίνεται ταχύτερη ἀνταπόκρισή σας θὰ συμβάλει στὴν άπρόσκοπτη ἔκδοση τοῦ φύλλου καὶ στὴν ὁμαλὴ λειτουργία τῶν γραφείων μας.

Ἂν ὅλοι οἱ συνδρομητὲς ἀνταποκριθοῦν στὶς ὑποχρεώσεις τους, ἡ ἐφημερίδα θὰ εἶναι πλήρως αὐτάρκης.

Λίγα λόγια για την Εθνογραφία του Διαδικτύου

Λίγα λόγια για την Εθνογραφία του Διαδικτύου

Πάντα άρεσε στον άνθρωπο να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του, τους συνανθρώπους του, να εντοπίζει ομοιότητες και διαφορές στο χαρακτήρα των άλλων, στον τρόπο ζωής τους. Πολύ συχνά δε, ο άνθρωπος ενσωματώνει στοιχεία από έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και εξελίσσει έτσι το δικό του πολιτισμό. Τη μελέτη των πολιτισμών, σε μικρή ή μεγάλη κλίμακα, πραγματεύεται η επιστήμη της ανθρωπολογίας. Ένα παρακλάδι, θα λέγαμε της ανθρωπολογίας, είναι και η εθνογραφία. Το παρόν άρθρο, επιχειρεί να εξηγήσει τη διαδικασία της εθνογραφικής έρευνας όταν αυτή γίνεται μέσω διαδικτύου (Διαδικτυακή εθνογραφική έρευνα), χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη δική μου έρευνα, η οποία «μελετά και συγκρίνει την ελληνική και ιταλική κοινότητα των θαυμαστών του συγκροτήματος RED» (Χρυσικοπούλου, 2018).

 

Αρχικά, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως η επιστήμη της εθνογραφίας είναι συνυφασμένη με την έννοια της κοινότητας, διότι η εθνογραφική έρευνα αυτή καθαυτή έχει ως αντικείμενο μελέτης μία κοινότητα ή μελετά και συγκρίνει περισσότερες από μία κοινότητες. Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους Bernard and Spencer στην παραδοσιακή ανθρωπολογία μπορεί κανείς να ξεχωρίσει τρεις ευρείες μεταβλητές από τις οποίες προσδιορίζεται η έννοια της κοινότητας: «Κοινά ενδιαφέροντα μεταξύ των ανθρώπων, κοινή εντοπιότητα, κοινό κοινωνικό σύστημα ή κοινωνική δομή» (2002: 114). Βλέπουμε δηλαδή πως για να χαρακτηριστεί ένα σύνολο ανθρώπων ως κοινότητα, δεν αρκεί να διαμένουν στον ίδιο τόπο, αλλά θα πρέπει να συνυπάρχουν και άλλα κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Details

Δικαιοσύνη για όλα τα παιδιά του Θεού

Δικαιοσύνη για όλα τα παιδιά του Θεού

Στις 28 Αυγούστου 1963, έγινε στην Ουάσιγκτον  των ΗΠΑ, στο μνημείο του Αβραάμ Λίνκολν, η μνημειώδης ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, με τη γνωστή επωδό ” Έχω ένα όνειρο” (I have a dream).

Παρά το γεγονός ότι ήδη από το 1865 είχε ψηφιστεί η κατάργηση της δουλείας στο Σύνταγμα των ΗΠΑ και από το 1870 ίσχυε η 15η τροπολογία του Συντάγματός τους που απαγόρευε τις φυλετικές διακρίσεις στο δικαίωμα ψήφου, όλα αυτά έμεναν στα χαρτιά στον αμερικανικό Νότο, όπου οι λευκές πλειοψηφίες έβρισκαν έμμεσους τρόπους να αποτρέπουν τους Μαύρους να ψηφίζουν και εφάρμοζαν πολιτική φυλετικών διακρίσεων και εξευτελιστικού κοινωνικού αποκλεισμού απέναντί τους.

Μεταξύ άλλων, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ χαρακτήρισε τις ανθρωπιστικές αρχές του Συντάγματος και της Διακήρυξης Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ ως “υποσχετική” προς όλους τους πολίτες, που όμως όσον αφορά τους έγχρωμους πολίτες, έχει βρεθεί χωρίς αντίκρυσμα, σαν ακάλυπτη επιταγή. Με αυτή την έννοια, διευκρίνισε, λέγοντας μεταξύ άλλων:

Ήρθαμε εδώ στην πρωτεύουσα του έθνους μας για να εξαργυρώσουμε μία επιταγή…Αρνούμαστε να πιστέψουμε πως χρεωκόπησε η Τράπεζα της Δικαιοσύνης…Ήρθαμε λοιπόν να εξαργυρώσουμε την επιταγή, που “άμα τη εμφανίσει” θα μας αποδώσει τα αγαθά της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης.

Επίσης, ήρθαμε σ’ αυτόν τον ιερό τόπο για να θυμίσουμε στην Αμερική το κατεπείγον του σήμερα. Δεν είναι ο καιρός της πολυτέλειας να ηρεμούμε, ή να παίρνουμε το ηρεμιστικό φάρμακο των σταδιακών αλλαγών.Τώρα είναι καιρός να γίνουν πραγματικές υποσχέσεις δημοκρατίας. Είναι καιρός να ανυψωθούμε από τη σκοτεινή και έρημη κοιλάδα του φυλετικού διαχωρισμού στο ηλιοφώτιστο μονοπάτι της φυλετικής δικαιοσύνης. Τώρα είναι καιρός να σηκώσουμε το έθνος μας από την κινούμενη άμμο της φυλετικής αδικίας στο στέρεο βράχο της δικαιοσύνης. Τώρα είναι καιρός να κάνουμε τη δικαιοσύνη πραγματικότητα για όλα τα παιδιά του Θεού. (…)

Όσοι ελπίζουν ότι ο Νέγρος ήθελε απλώς να ξεσπάσει και τώρα θα ικανοποιηθεί, θα αφυπνισθεί απότομα αν το έθνος πορευθεί όπως πριν. Δεν πρόκειται να υπάρξει ηρεμία και ησυχία στην Αμερική έως ότου ο Νέγρος κατοχυρώσει τα πολιτικά του δικαιώματα. Οι άνεμοι της εξέγερσης θα συνεχίσουν να σείουν τα θεμέλια του έθνους μας, μέχρι να ξημερώσει η λαμπρή μέρα της δικαιοσύνης (…)

¨Όμως, είναι κάτι που πρέπει να πω στο λαό μου που στέκει στο θερμό κατώφλι που οδηγεί στο παλάτι της δικαιοσύνης. Στη διαδικασία να κερδίσουμε τη θέση που δικαιούμαστε, δεν πρέπει να γίνουμε ένοχοι πράξεων λανθασμένων. Ας μην επιδιωξουμε να ικανοποιήσουμε τη δίψα μας για ελευθερία πίνοντας από το κύπελλο της πικρίας και του μίσους. (…)

Έχω ένα όνειρο σήμερα.(…)

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα σηκωθεί και θα βιώσει την αληθινή έννοια της διακήρυξής του ότι “Θεωρούμε τις αλήθειες αυτές αυτονόητες. Ότι όλοι οι άνθρωποι είναι πλασμένοι ίσοι.

Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα μικρά παιδιά μου μια μέρα θα ζήσουν σ’ ένα έθνος όπου δεν θα κρίνονται από το χρώμα του δέρματός τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα κάθε πεδιάδα θα ανυψωθεί, κάθε λόφος και βουνό θα χαμηλώσει, τα κακοτράχαλα μέρη θα γίνουν ομαλά, τα απόκρημνα μέρη θα ισιώσουν, και “ὀφθήσεται ἡ δόξα Κυρίου, καὶ ὄψεται πᾶσα σάρξ” [Ησαϊας 40, 5]

Την επόμενη χρονιά, το 1964, ως αποτέλεσμα των αγώνων των Μαύρων, εγκρίθηκε με πρωτοβουλία του Αμερικανού προέδρου Τζόνσον από τα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ η Πράξη περί Πολιτικών Δικαιωμάτων, με την οποία απαγορεύονταν σε ομοσπονδιακό επίπεδο οι κάθε είδους φυλετικές διακρίσεις. Δεδομένου ότι οι ρατσιστές εμφανίζονταν [και εξακολουθούν να εμφανίζονται σε όλα τα μἠκη και πλάτη] ως θρησκευόμενοι, ο Τζόνσον επικαλέστηκε κατά κόρον το ασυμβίβαστο του χριστιανικού ήθους με τις φυλετικές διακρίσεις και την αστυνομική βία εις βάρος των μαύρων.

Τούτο στοίχισε στο Δημοκρατικό Κόμμα την μεταστροφή των νοτίων ρατσιστών λευκών προς τους Ρεπουμπλικάνους, οι οποίοι ἐκτοτε επικυριαρχούν στις Νότιες Πολιτείες    

 

Έφυγε ο αγωνιστής Αντρέας Φρυδάς

Έφυγε από τη ζωή χαράματα της 10ης Αυγούστου ο αγωνιστής της Δημοκρατίας και της Απελευθέρωσης Αντρέας Φρυδάς από την Μόρφου την κατεχόμενη.

Ο θάνατός του προκάλεσε βαθιά θλίψη σε όσους τον γνώριζαν – και είναι πολλοί – γι΄αυτό και πολλοί παρέστησαν στην κηδεία του που έγινε στις 13 Αυγούστου στον Ιερό Ναό Μεγάλου Βασιλείου στο Στρόβολο. Επικήδειο εξεφώνησε η θυγατέρα του Χριστιάνα κι ο πρώην βουλευτής της ΕΔΕΚ και μετέπειτα Υπουργός Δημήτρης Ηλιάδης.

Στεφάνι εκ μέρους της εφημερίδας «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» κατετέθη από τον Αναστάσιο Κουφτερό.

Ο συναγωνιστής Αντρέας Φρυδάς έφυγε αλλά το έργο του θα μείνει ως παρακαταθήκη. Πρέπει τα κείμενα του (όλα εκλεκτά και επίκαιρα διαπνεόμενα από αγωνιστικό παλμό στη βάση του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ) να εκδοθούν σε βιβλία για να εμπλουτίσουν τη βιβλιογραφία του Αγώνα για την Απελευθέρωση του ανθρώπου από την αδιαφορία, την στρέβλωση και τον αποπροσανατολισμό.

Ο Αντρέας Φρυδάς εντάχθηκε εξαρχής στην Αντίσταση κατά της δικτατορίας όταν ήταν φοιτητής στην Αθήνα μαζί με Ελλαδίτες και Κυπρίους συμφοιτητές του.

Εντάχθηκε στην ΕΑΔΕ (Επιτροπή Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα η οποία προσέφερε πολλά για την ενημέρωση των Κυπρίων για το δικτατορικό καθεστώς που είχε ρίξει τη σκιά της και στην Κύπρο με καλόηχα συνθήματα και διακηρύξεις που αποπροσανατολίζουν το λαό. Διότι το όνομα ελληνικός στρατός συγκινούσε και συγκινεί τους Κυπρίους. Με πικετοφορία
και φυλλάδια διαφώτιζε το λαό για το ρόλο της Χούντας με Σύνθημα : «Αρκεί η καταστροφή της Ιωνίας»

Εντάχθηκε στην ΕΔΕΚ μετά την αποστράτευσή του (1972) και έγινε Επαρχιακός Γραμματέας Λευκωσίας. Αλώνιζε την ύπαιθρο για να οργανώσει το Κόμμα στη βάση της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Αντιδικτατορικής πάλης διότι μόνο έτσι θα αποφεύγετο προδοσία σε βάρος της Κύπρου (που τελικά δεν απεφεύχθη).

Η απομάκρυνση του από την Επαρχιακή το 1986 ως αποτέλεσμα της διάσπασης της ΕΔΕΚ, οδήγησε στην παρακμή της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας που ήταν η δύναμη της ΕΔΕΚ.

Η ανάληψη της ηγεσίας της Αγροτικής από τον Αντρέα οδήγησε την Οργάνωση σε αναζωογόνηση. Δυστυχώς και εδώ τα πλοκάμια της διάσπασης οδήγησαν στην απομάκρυνσή του και σε παρακμή και της Οργάνωσης αυτής (2002).

Ο Αντρέας Φρυδάς έφερνε αποτέλεσμα όπου αναλάμβανε. Κινούσε τα «στεκάμενα νερά». Αρθρογραφούσε πριν την πτώση της δικτατορίας με το ψευδώνυμο «Ένας δημοκρατικός άνθρωπος» στην Εφημερίδα «Κύπρος»

Μετά την τουρκική εισβολή βγήκε μπροστά με επώνυμα άρθρα με τον τίτλο «Αγαπητέ Κυπρέλληνα» αρχικά και ύστερα «Αγαπητέ Κυπρόσφυγα» στα ΝΕΑ Άρθρα τα οποία άφησαν ισχυρές αναμνήσεις και που πρέπει να συγκεντρωθούν και εκδοθούν σε βιβλία. Το ίδιο και τα μετέπειτα άρθρα του που τα τιτλοφορούσε αναλόγως του περιεχομένου. Πάντοτε επίκαιρος και ασυμβίβαστος ενάντια στην Κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία, και ενάντια στους συμβιβασμένους άνευρους και ασπόνδυλους. Πληθωρικός όπως ήταν,
έγραφε και μονόστηλες επιστολές υπογράφοντας ως «Α. Φ. Πολυκάρπου».

Έγραφε ασταμάτητα μέχρι πριν δύο χρόνια όταν ασθένησε. «Το μεν πνεύμα πρόθυμο η δε σαρξ ασθενής». Παρά τις τιτάνιες προσπάθειες των γιατρών και της οικογένειας του, άφησε την τελευταία του πνοή στο Γ. Νοσοκομείο Λευκωσίας, σκορπίζοντας τη θλίψη και απογοήτευση.

Ο Α. Φρυδάς διετέλεσε και Δήμαρχος Μόρφου μετά την εισβολή (κατεχόμενος Δήμος). Δεν ευτύχισε να δει και να μυρίσει τους λεμονανθούς της πόλης που λάτρευε.

Προφητικά ήταν τα λόγια του για την συμφωνία Μακαρίου – Ντεκτάς το 1977 τον Φεβράρη. Όταν του λέχθηκε ότι οι Τούρκοι δέχονται τις 4 (τέσσερις) κατευθυντήριες αρχές της λύσης του Κυπριακού απάντησε με οργή και αγανάκτηση ότι αυτό είναι διχοτόμηση και να μην μας κοροϊδεύουν. Το πέρασμα του χρόνου τον δικαίωσε δυστυχώς. «Προσοχή λοιπόν… Διότι όταν χαθεί μια γλώσσα ένας πολιτισμός, μια αρχέγονη κουλτούρα έχουν πρώτα χαθεί η περηφάνια, η μνήμη και η δράση και η ικανότητα να λέμε τα πράγματα
με το όνομα τους…» έγραφε σε ένα άρθρο του.

Έγραφε για τους Κερυνειώτες με τίτλο «Οι Κερυνειώτες τα θύματα» (30 Δεκ.2011) «Ω Κερυνειώτες παροπλισμένοι, πάντα προδομένοι». «Αν οι λαοί αντιληφθούν τη δύναμη τους θα ξεσηκωθούν και θα ανατρέψουν τους αφέντες» όπως έγραψε ο διανοητής Ντέιβιτ Χιουμ που προβληματιζόταν για την ευκολία με την οποία οι πολλοί κυβερνώνται από τους λίγους…».

Και ο Νόαμ Τσόμσκι έγραφε πως «στη δημοκρατία της εποχής μας και της «Ορτινε Νουόβο» (νέα τάξη) οι πολίτες (και οι κατακτημένοι) έχουν το δικαίωμα να συγκατατίθενται, αλλά τίποτε παρακάτω. Είναι θεατές και όχι συμμέτοχοι και μακριά από το εθνικό «γίγνεσθαι»…..

Αιωνία του η μνήμη. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα του.μέχρι την δικαίωση της  Κύπρου. Μέχρι την Απελευθέρωση της Πατρίδας.

Με κανονικό ωράριο το γραφείο της ΧΔ και της ” Χ”

Όπως είχε ανακοινωθεί, από χτες Πέμπτη 28 Αυγούστου, το γραφείο της Χ.Δ. και της “Χ” λειτουργεί με το κανονικό ωράριο, από ώρα 10.00 έως 15.00 τις εργάσιμες μέρες. Εκτάκτως είναι ανοικτό όταν ΄γίνονται συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις. Σε περίπτωση που μέλη και φίλοι μας δεν εξυπηρετούνται από το ως άνω ωράριο, μπορεί να γίνει έκτκακτη συνάντηση κατόπιν τηλεφωνικής ή διαδικτυακής συνεννόησης.

“Ἔλεγξες βασιλέα δυσσεβῆ, μὲ ἄμεμπτη παρρησία…”

“Ἔλεγξες βασιλέα δυσσεβῆ, μὲ ἄμεμπτη παρρησία…”

“Διὰ νόμον Κυρίου, τὴν κεφαλὴν ἀπετμήθης, ὧ πανάγιε Ἰωάννη. Ἤλεγξας βασιλέα δυσσεβῆ, παρρησίᾳ ἀμέμπτῳ…σὺ βασιλεῖς ἤλεγξας, παρανομίαν μὴ ἐργάζεσθαι”. 

“Σκληρὴ ἡ ἀλήθεια σὰν ἀλέτρι”, κατὰ τὸν Χιλιανὸ ποιητὴ Πάμπλο Νερούδα (Γενικὸ Ἆσμα). Καὶ κατὰ συνέπεια, ἰδιαίτερα ἐνοχλητική, ἰδίως γιὰ τοὺς ἀλαζόνες καὶ ἰσχυρούς. Ἐνοχλητικὴ γιὰ κάθε τυραννικὴ ἐξουσία, ἀπὸ καταβολῆς κόσμου μέχρι σήμερα. Τὸν ἔλεγχο τῆς τυραννικῆς καὶ παράνομης ἐξουσίας πλήρωσε μὲ τὴ ζωή του ὁ Ἰωάννης Πρόδρομος, τοῦ ὁποίου τὴν ἀποτομὴ τῆς κεφαλῆς γιορτάζουμε σήμερα.

Μὲ τὸ κύρος ποὺ διέθετε, ὁ Ἰωάννης  μποροῦσε νὰ γίνει πνευματικὸς ἀρχηγὸς δικῆς του ὁμάδας. Ὅμως, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἔταξε τὸν ἑαυτό του στὴν ὑπηρεσία τοῦ σχεδίου τοῦ Θοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου.Προετοίμασε τὸ δρόμο γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Θεανθρώπου. Ἀγέννητος ἀκόμα, “σκίρτησε” καὶ εἰδοποίησε τὴ μητέρα του Ἐλισσάβετ ὅταν τὴν έπισκέφθηκε ἡ Θεοτόκος ποὺ κυοφοροῦσε τὸν Χριστό. Σ’ ὅλη του τὴ ζωὴ κήρυττε μετάνοια καὶ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Χριστοῦ, ἀκόμα καὶ μετὰ θάνατο, σύμφωνα μὲ τὸν Ἱερὸ ‘Υμνωδό: “Ἡ θεολόγος γλῶσσα προπέμπεται καὶ τοῖς ἐν Ἅδῃ Χριστοῦ προάγγελλος.”

Ἡ ζωή του ἂς εἶναι παράδειγμα γιὰ ὅσους θέλουν νὰ ὑπηρετήσουν τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ.

ΦΩΤΟ: Ρωσικὴ εἰκόνα 19ου αἰώνα