Πενήντα ένα χρόνια πριν, τον Ιανουάριο του 1968, αναδείχθηκε Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας ο Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ. Πρόγραμμά του ήταν η μεταρρύθμιση του κοινωνικού συστήματος του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού” στην κατεύθυνση του “σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο”.

Άξονας των μεταρρυθμίσεων ήταν η αποκατάσταση των θεμελιωδών ελευθεριών των πολιτών,που είχαν καταργηθεί από την δικτατορία των γραφειοκρατών του Κ.Κ., σύμφωνα με τη λογική ότι “Σοσιαλισμός δεν μπορεί να σημαίνει μόνον απελευθέρωση των εργαζομένων από τις εκμεταλλευτικές ταξικές σχέσεις, αλλά πρέπει να προβλέπει περισσότερα για μια πιο ολοκληρωμένη ζωή της προσωπικότητας, σε σχέση με την αστική δημοκρατία. ”

Άμεσο μέτρο ήταν η κατάργηση της λογοκρισίας. Εκπληκτική ήταν η έκρηξη της πολιτιστικής δημιουργίας. Παράλληλα, προγραμματίστηκαν φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, σταδιακή πλήρης πολιτική ελευθερία με ελεύθερες πολυκομματικές εκλογές, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Όλα αυτά ανησύχησαν τους Σοβιετικούς επικυρίαρχους, αλλά και τις άρχουσες γραφειοκρατικές κάστες και άλλων δορυφόρων τους, που συγκροτούσαν την “ΚΟΜΕΚΟΝ” και το στρατιωτικό “Σύμφωνο της Βαρσοβίας”, ιδίως στην Ανατολική Γερμανία, που φοβούνταν ότι το “μικρόβιο” των μεταρρυθμίσεων θα έθιγε τα προνόμιά τους.

Έτσι, τα μεσάνυχτα της 20ής προς την 21η Αυγούστου, σοβιετικά, πολωνικά, ουγγρικά και βουλγαρικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία. 137 Τσεχοσλοβάκοι  βρήκαν το θάνατο, ενώ θύματα είχαν και οι εισβολείς στις αψιμαχίες που έγιναν. Πολίτες αψήφησαν τα τάνκς και τους έριξαν βόμβες μολότοφ.

Δεν επιτράπηκε την τελευταία στιγμή στους Ανατολικογερμανούς, που πρωτοστάτησαν στην οργάνωση της καταστολής, να συμμετάσχουν, προφανώς γιατί ήταν νωπές οι μνήμες της ναζιστικής εισβολής το 1938 και 1939.

Ο Ντούμπτσεκ και οι συνεργάτες του συνελήφθησαν. Ουσιαστικά αιχμάλωτος των Σοβιετικών, ο Ντούμπτσεκ παρέμεινε στην εξουσία μέχρι τον Απρίλιο του 1969, οπότε αντικαταστάθηκε από τον σκληροπυρηνικό Γκούσταβ Χούζακ.

Το  καθεστώς ανατράπηκε τελικά το 1989, με τη λεγόμενη “βελούδινη επανάσταση”, αφού η Σοβιετική Ένωση του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ δεν επρόκειτο να επέμβει.

Το 1991, η Τσεχοσλοβακία χωρίστηκε σε δύο ανεξάρτητα κράτη, την Τσεχία και τη Σλοβακία.

Η “άνοιξη της Πράγας” επέδρασε ιδιαίτερα στα πολιτικά πράγματα και ενέπνευσε την ανάπτυξη του “Ευρωκομμουνισμού” στα ΚΚ των δυτικών χωρών. Ήταν και βασική αιτία και για τη διάσπαση τοῦ ΚΚΕ εκείνη την εποχή.

ΤΗ ΛΥΠΗ ΤΟΥΣ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΧΔ ΚΑΙ “Χ” ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ 

Πλήρης ημερών, 96-97 ετών, εκδήμησε εις Κύριον ο αδελφός Ευστάθιος (Στάθης) Ανανιάδης που διέμενε στο Λουτράκι Κορινθίας.

Ο εκλιπών αδελφός, είχε γεννηθεί στην Σοβιετική Ένωση, από Πόντιους Γονείς. Στην Ελλάδα είχε έλθει στην παιδική του ηλικία. Εδώ βιοπάλεψε σκληρά για να αποκτήσει τα προς το ζην εφόδια.

Νέος εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση και πολέμησε τον Ναζισμό- Φασισμό,γεγονός για το οποίο η γενέτειρά του, Σ.Ε. Ένωση, τον τίμησε ιδιαιτέρως. Οι μετοικήσεις του τον έφεραν, προ πολλών ετών στο Ηράκλειο Κρήτης, ως τεχνίτη της ΔΕΗ. Εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε, αδελφικά,με συναδέλφους του, μέλη της Ν.Ε. της Χ.Δ., όπως οι αείμνηστοι Μιχάλης Κουδουμάς και Γιώργος Μαραγκάκης.

Διώξεις από το αστυνομικό μετεμφυλιακό Κράτος

Στα χρόνια εκείνα, ο επίσης συνάδελφος του στη ΔΕΗ και επιστήθιος φίλος του ,μέχρι την τελευταία στιγμή του,Γιώργος Μηλιαράκης, μας αφηγείται ότι τη δεκαετία του 1960, το αστυνομικό κράτος που υπήρχε στη Χώρα μας, είχε κατατάξει τον Στάθη στους ύποπτους και για αυτό τα όργανα του κράτους και του παρακράτους δεν τον προσφωνούσαν με το επίθετο του, Ανανιάδη, αλλά Ανάνωφ, για να του ασκούν ψυχολογική πίεση τονίζοντάς του ότι είναι γνωστή η καταγωγή του και κατά συνέπεια πρέπει να προσέχει!
Ο εκλιπών αδελφός Στάθης, συνεπέστατος Συνδρομητής και μέλος της Χ.Δ., παρά την ηλικία του, ενδιαφερόταν έντονα για την πορεία του Κινήματος και της εφημερίδας του, της «Χ», καθώς και για τις εξελίξεις των κοινωνικών, των πολιτικών και των εθνικών μας θεμάτων. Γιαυτό και επικοινωνούσε, τηλεφωνικώς, τακτικά με στελέχη του Π.Γ. της Χ.Δ., αλλά κυρίως με τον αδελφό Γιώργο  Μηλιαράκη στο Ηράκλειο, από τον οποίο μάθαμε και για την εκδημία του αδελφού Στάθη.

Καλό Παράδεισο αδελφέ.

Η ΧΔ και η “Χ” εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήριά τους στους οικείους του εκλιπόντος αδελφού.

«Δεν πιστεύω σε αυτές τις δύο λέξεις «ανθρώπινα δικαιώματα» , δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα εδώ. Στις χώρες της Δύσης υπάρχουν δικαιώματα για τα ζώα, στην Αυστραλία φροντίζουν τα βατράχια … Κοιτάξτε μας ως βατράχους, θα το δεχτούμε. Απλώς προστατεύστε μας ώστε να μείνουμε στην Γη μας», Έτσι περιγράφει ο συρορθόδοξος επίσκοπος Νικόδημος την κατάσταση των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής, μετά την επιδρομή του Ισλαμικού Κράτους.

Πριν καταλάβει τη Μοσούλη το “Ισλαμικό Κράτος”, υπήρχαν εκεί 15.000 Χριστιανοί και 45 εκκλησίες.   Σήμερα, έχουν επιστρέψει μόνο 40 Χριστιανοί και καμμιά εκκλησία δεν έχει γλιτώσει την καταστροφή.

Όπως έπραττε και η “πολυπολιτισμική” Οθωμανική αυτοκρατορία, το “Ισλαμικό Κράτος” ζητούσε από τους Χριστιανούς και Εβραίους να πληρώνουν “κεφαλικό φόρο” , προκειμένου να τούς επιτραπεί να ζουν. Τα σπίτια των Χριστιανών σημαδεύτηκαν με ένα “Ν” (Ναζαρηνός).

Όσοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν, έπρεπε να φύγουν ή να πεθάνουν.

“Η απειλή για αφανισμό των (ζώων) πάντα προκαλεί περισσότερη συγκίνηση» από τις απειλές για την εξαφάνιση των χριστιανών στη Μέση Ανατολή”  σχολίασε ο Γαλλολιβανέζος συγγραφέας Amin Maalouf στην γαλλική εφημερίδα Le Temps.

Να σημειωθεί ότι η Μοσούλη έχει υποστεί τεράστια καταστροφή κατά την ανακατάληψή της από τις ιρακινές δυνάμεις και τους συμμάχους των ΗΠΑ, η οποία έχει αποσιωπηθεί από τα συστημικά ΜΜΕ. Το “Ισλαμικό Κράτος” υπερασπίστηκε την πόλη “σπίτι με σπίτι”. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια και διεθνής βοήθεια για να ξαναζήσει φυσιολογικά ο απέραντος ερειπιώνας.

Αντίθετα, τα ίδια ΜΜΕ προέβαλαν κατά κόρον τις πολύ μικρότερες επιπτώσεις της ανακατάληψης της συριακής Ράκα από τις δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης με ρωσική υποστήριξη.

Προσδοκώντας να αξιοποιήσει εκλογικά την άνοδο που εμφανίζει το κόμμα του στην δημοσκοπήσεις, ο ηγέτης της ακροδεξιάς “Λίγκας” Ματέο Σαλβίνι ανέτρεψε την κυβέρνηση συνεργασίας με το κόμμα των “Πέντε Αστέρων”, απειλώντας με κατάθεση πρότασης μομφής και προκαλώντας την παραίτηση του Ιταλού Πρωθυπουργού Κόντε.

Όμως, τα σχέδιά του κινδυνεύουν να ανατραπούν, με δεδομένο ότι το “Κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς” συμφώνησε να συζητήσει τη δυνατότητα συγκυβέρνησης με τους “Πέντε Αστέρες”, στη βάση κοινού προγράμματος. Το πλαίσιο βασίζεται στους ακόλουθους άξονες:  «Πίστη στη συμμετοχή στην Ευρώπη, πλήρης αναγνώριση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και της κεντρικής θέσης του κοινοβουλίου, ανάπτυξη βασισμένη στον σεβασμό του περιβάλλοντος, αλλαγή πορείας στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών με προεξάρχοντα ρόλο της Ευρώπης, στροφή στην οικονομική και την κοινωνική πολιτική προς περισσότερη αναδιανομή και επενδύσεις».

Σπανίως η Αριστερά κάνει σημαία της την Πίστη…Με δεδομένο το ποιόν της μεταλλαγμένης ιταλικής Αριστεράς, ” Πίστη στη συμμετοχή στην Ευρώπη” πρέπει να αναγνωσθεί ως πλήρης συμμόρφωση στις επιταγές των Ευρωκρατών, στις οποίες έχει υποδουλωθεί η παραδοσιακά φιλοευρωπαϊκή ιταλική Αριστερά, από την οποία είχε ξεκινήσει και η ιδεολογία του “Ευρωκομμουνισμού”. Όμως, η μετάλλαξή της σε φορέα επιβολής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της Ε.Ε. είχε αποτέλεσμα να γίνει εκτελεστικό όργανο ολέθριων για την Ιταλία επιλογών, οι οποίες προκάλεσαν την εκλογική συντριβή της ίδιας και την ανατροπή του πολιτικού συστήματος, με την ανάδειξη ως κυρίαρχων δυνάμεων των συνεταίρων της απερχόμενης κυβέρνησης. Η βάση της μετακινήθηκε κυρίως προς τους “Πέντε Αστέρες”

Εάν οι “Πέντε Αστέρες” αποκλίνουν από τις αρχές και εξαγγελίες τους και κάνουν παραχωρήσεις σε τέτοιο επίπεδο, τότε είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν περαιτέρω φθίνουσα πορεία, από την οποία θα επωφεληθεί ο Σαλβίνι ακόμα περισσότερο, άφθαρτος στην Αντιπολίτευση, όταν έρθει η ώρα των επόμενων βουλευτικών εκλογών.

Τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της ένταξης της Ιταλίας στην Ευρωζώνη προκύπτουν και από στατιστικά στοιχεία στη μελέτη της συστημικής γερμανικής “δεξαμενής σκέψης” CEP, που έχει παρουσιάσει αναλυτικά η “Χριστιανική”. Στον πιο πάνω πίνακα, που τιτλοφορείται “Επίδραση της εισαγωγής του ευρώ στην εξέλιξη του κατά κεφαλήν εισοδήματος”, φαίνεται η συνεχής κατάρρευση του κατά κεφαλήν εισοδήματος της Ιταλίας μετά την εισαγωγή του ευρώ.

Στον πιο κάτω πίνακα φαίνεται η εκτιμώμενη από τους Γερμανούς μελετητές εξέλιξη της οικονομίας της εάν δεν είχε εισαχθεί ως νόμισμα το ευρώ  (πορτοκαλί γραμμή) σε σχέση με τη σημερινή.

Απολογισμός: Συνολικές απώλειες 73605 ευρώ το 2017 σε σχέση με το 1999 από την πτώση του κατά κεφαλήν εισοδήματος και και 4,325 τρισεκατομμυρίων ευρώ σε επίπεδο ΑΕΠ. Κατά τη έκφραση των ίδιων των μελετητών, “Σε καμμία άλλη χώρα απ’ όσες εξετάστηκαν το ευρώ δεν οδήγησε σε τόσο μεγάλη απώλεια ευημερίας όπως στην Ιταλία…”

Μετά το σάλο που ξεσηκώθηκε -και πέρασε απαρατήρητος στην Ελλάδα- το CEP εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία διευκρινίζει ότι η ανάδειξη των καταστρεπτικών συνεπειών της εισαγωγής του ευρώ δεν συνεπάγονται ότι συνιστά η χώρα να εξέλθει από την Ευρωζώνη, διότι μια τέτοια επιλογή είναι μη διαχειρίσιμη. Κατά συνέπεια, μόνος δρόμος είναι οι “μεταρρυθμίσεις”… Με άλλα λόγια, μπορεί η είσοδος να είναι δωρεάν, αλλά η έξοδος απαγορεύεται…

Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να διαγνωσθεί ότι μια επιλογή έχει αποτύχει; Κι αν το παπούτσι είναι μικρό, απαγορεύεται να το αλλάξουμε. Το πρόβλημα θα λυθεί, όταν το πόδι γαγγραινιάσει και ακρωτηριαστεί.

Τα πιο πάνω μεγέθη εξηγούν τη ανατροπή του πολιτικού συστήματος στην Ιταλία.

Καλό είναι να μην αφήσουν τον Σαλβίνι να μονοπωλεί την αμφισβήτηση μιας επιλογής που αποδείχθηκε τόσο καταστρεπτική.

ΦΩΤΟ: Η σελίδα της αγγλικής μετάφρασης της γερμανικής μελέτης που αφορά στην Ιταλία.  

Το ανώτατο δικαστήριο της πολιτείας της Βικτόρια στην Αυστραλία απέρριψε την έφεση του ρωμαιοκαθολικού καρδιναλίου Τζορτζ Πελ,που σε πρώτο βαθμό έχει καταδικαστεί για τη σεξουαλική κακοποίηση δύο 13χρονων αγοριών.

«Θα συνεχίσει να εκτίει την ποινή του των έξι ετών φυλάκισης», ανακοίνωσε η δικαστής Αν Φέργκιουσον απορρίπτοντας τις δεκατρείς ενστάσεις που είχαν υποβάλει οι δικηγόροι του 78χρονου Πελ. Ο καρδινάλιος μπορεί να υποβάλει αίτημα για να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους τον Οκτώβριο του 2022, όταν θα είναι 81 ετών.

Ο Πελ ήταν τρίτος στην ιεραρχία του Βατικανού. Καταδικάστηκε τον περασμένο Μάρτιο σε έξι χρόνια φυλάκιση για την κακοποίηση δύο αγοριών στον καθεδρικό ναό του Αγίου Πατρικίου όταν ήταν αρχιεπίσκοπος Μελβούρνης στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Στην δίκη δήλωσε αθώος και αρνείται τις κατηγορίες.

Σχετικά με την καταδίκη του Πελ, όπως και αυτή του Γάλλου Καρδιναλίου Φιλίπ Μπαρμπαρέν για συγκάλυψη ανάλογου παραπτώματος του ιερέα Πρενά, κληρικού στα όρια της δικαιοδοσίας του,  είχε γράψει αναλυτικά η ” Χριστιανική” 

Η περίπτωση Μπαρμπαρέν- Πρενά

Ο Μπαρμπαρέν έχει καταδικασθεί πρωτόδικα σε φυλάκιση έξι μηνών με αναστολή και έχει ασκήσει έφεση η οποία θα εκδικασθεί στις 28 Νοεμβρίου.

Τα αδικήματα είχαν γίνει την περίοδο 1986-1991 και αποσιωπήθηκαν.  Η καταδίκη επήλθε μόνον ύστερα από μήνυση και επιμονή των θυμάτων, που σκανδαλίσθηκαν και συνασπίσθηκαν σε σωματείο, όταν αντιλήφθηκαν ότι μετά από τόσα χρόνια, ο παιδόφιλος ιερέας εξακολουθούσε να έρχεται σε επαφή με παιδιά χωρίς περιορισμούς και συνέπειες. Και η ποινική δίωξη ασκήθηκε μετ’  εμποδίων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν υπόνοιες για απόπειρα συγκάλυψης. Παρά το καθεστώς απόλυτου χωρισμού Κράτους- εκκλησίας που ισχύει από το 1905 στη Γαλλία, η επιρροή της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας παραμένει ιδιαίτερα ισχυρή. Ο Μπαρμπαρέν ήταν δημοφιλής κληρικός με ερείσματα σε όλο το πολιτικό φάσμα.  Η εισαγγελέας αρνήθηκε αρχικά να κινηθεί αυτεπάγγελτα επικαλούμενη ελλιπή στοιχεία.

Άσχετα με την δικαστική έκβαση της υπόθεσης έχει δηλώσει την πρόθεσή του να παραιτηθεί από Αρχιεπίσκοπος της Λυών (Λουγδούνου), της αρχαιότερης επισκοπής της Γαλλίας. Όμως, ο Πάπας δεν έκανε αποδεκτή την παραίτηση επικαλούμενος το τεκμήριο της αθωότητας. Στις 24 του περασμένου Ιουνίου, ανακοινώθηκε ότι ο Πάπας Φραγκίσκος διατηρεί τον Μπαρμπαρέν ως τιτουλάριο Αρχιεπίσκοπο Λυών, ενώ διόρισε άλλον Επίσκοπο ως για τη διοίκηση της Επαρχίας, μέχρι την έκδοση της απόφασης για την έφεση Μπαρμπαρέν, ως “αποστολικός διοικητής sede plena”. .

Μόλις στις 5 του περασμένου Ιουλίου αποσχηματίσθηκε ο ιερέας Πρενά, αυτουργός κακοποίησης εις βάρος δεκάδων παιδιών χωρίς συνέπειες επί δεκαετίες. Και εκείνος μπορεί να ασκήσει έφεση κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης του εκκλησιαστικού δικαστηρίου…

ΦΩΤΟ: Τζόρτζ Πελ.

Ἐνισχύστε τώρα τὴ “Χ” καὶ τὴ Χ.Δ.

ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»: 040/626560-06

IBAN ΤΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ : GR 4301100400000004062656006

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ «KINHMA XPIΣΤIANIKH ΔHMOKPATIA»

Ἡ «Χριστιανικὴ» εἶναι ἠ δική σας ἡ φωνή, ἐσᾶς ἔχει μοναδικὰ στηρίγματα.

Ὅποιος δὲν ἔχει στείλει τὴ συνδρομή του, ἂς τὸ κάνει ἄμεσα, διότι οἱ ἀνάγκες εἶναι πιεστικές.

Ὅποιος δὲν ἔχει ἐγγραφεῖ συνδρομητής, ἂς τὸ κάνει τώρα.

Ἔχουμε περιοριστεῖ στὶς ἐντελῶς ἀνελαστικὲς δαπάνες. Κατὰ συνέπεια, ἡ ὅσο γίνεται ταχύτερη ἀνταπόκρισή σας θὰ συμβάλει στὴν άπρόσκοπτη ἔκδοση τοῦ φύλλου καὶ στὴν ὁμαλὴ λειτουργία τῶν γραφείων μας.

Ἂν ὅλοι οἱ συνδρομητὲς ἀνταποκριθοῦν στὶς ὑποχρεώσεις τους, ἡ ἐφημερίδα θὰ εἶναι πλήρως αὐτάρκης.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος διέψευσε την είδηση ότι το Πατριαρχείο της Μόσχας έχει εγκαταστήσει ενορία που λειτουργεί στα Κατεχόμενα της Κύπρου.

Επισήμανε ότι η αυτοαποκαλούμενη «Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Βορείου Κύπρου» δεν ανήκει στην επίσημη Ρωσική Εκκλησία, αλλά είναι απατεώνες όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Κάλεσε όσους θέλουν να εκκλησιασθούν, να το κάνουν στις ρωσόφωνες ενορίες των ελεύθερων περιοχών.

Επισήμανε και την κωλυσιεργία της τουρκικής πλευράς στο θέμα της συντήρησης των ρημαγμένων εκκλησιών στα Κατεχόμενα, δεδομένου ότι οι Τούρκοι επιτρέπουν την επισκευή μόνο μιας εκκλησίας το χρόνο μαζί με ένα τέμενος στις ελεύθερες περιοχές.

 

Σύμφωνα με στοιχεία του 2018, ο μέσος μηνιαίος μισθός στην Ελλάδα ανερχόταν σε 1166 ευρώ (1294,61 δολάρια ΗΠΑ).  Από κοντά ακολουθεί ο μέσος μισθός στην πόλη Σαγκάη της Κίνας που είναι 1135 δολάρια ΗΠΑ. Πιο πίσω είναι ο μηνιαίος μισθός στην πρωτεύουσα Πεκίνο (  983 $) και στην πόλη Σενζέν (938 $).

Οι ” Κινέζοι”  της Ευρώπης

Όμως, οι κινεζικοί μισθοί είναι υψηλότεροι ή όμοιοι με αυτούς των πρώην ανατολικών χωρών. Έτσι εξηγείται και μία από τις αιτίες της λεγόμενης ” διεύρυνσης” της Ε.Ε. προς ανατολάς, που είναι η εξασφάλιση φθηνού και καταρτισμένου εργατικού δυναμικού, με στόχο της αντιμετώπιση του ανταγωνισμού των Κινέζων.  Το 2016, ο μέσος μισθός στην Λιθουανία ήταν 956 $ και στην Λετονία 1005 $., στην Κροατία 887 $. Και είναι επίσης ανώτεροι από τους μισθούς της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας.

” Δύο βήματα από τα σύνορα της πλούσιας Ιταλίας , στην άλλη πλευρά της Αδριατικής, βρίσκεται μια δεξαμενή προσφοράς εργασίας η οποία θυμίζει την Κίνα. Με κόστος ακόμα μικρότερο” σχολιάζει στο περιοδικό Forbes o Kenneth Rapooza. ( Les Crises       8.août.2019 )

Η υποβάθμιση της Ελλάδας

Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί ότι ο μέσος μισθός στην Ελλάδα. έχει γίνει χαμηλότερος από αυτών ορισμένων πρώην ανατολικών χωρών, όπως της Πολωνίας (1569 $) και της Πρωτεύουσας της Τσεχίας Πράγας.(1400 $). Οι μέσες αποδοχές κατά κλάδο υπολογίζονται ως ακολούθως:

 

 

 

 

 

ΦΩΤΟ:  Σαγκάη

Σήμερα Κυριακή, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.Αμβρόσιος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να υποβάλει αύριο Δευτέρα την παραίτησή του στην Ιερά Σύνοδο, προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την ανάδειξη του διαδόχου του.

Η ανακοίνωση έγινε κατά τη Θεία Λειτουργία την οποία τέλεσε στον Μητροπολιτικό Ναό στα Καλάβρυτα, με σύντομη ομιλία του κατά την ποία επικαλέσθηκε ως αιτία της παραίτησής του το προχωρημένο της ηλικίας του. Τόνισε μεταξύ άλλων: «Σήμερα είναι η τελευταία λειτουργία ως μητροπολίτης σας στον χώρο αυτόν. Είναι αποχαιρετιστήριος λειτουργία διότι χθες υπέγραψα και αύριο καταθέτω στην Σύνοδο την παραίτησή μου (…). Έχω 41 χρόνια κοντά σας. Έχω αναλώσει τον εαυτό μου με την χάρη του Θεού από το πρωί μέχρι το βράδυ εργαζόμενος. Και από το βράδυ μέχρι το πρωί αγρυπνώ πολλές φορές για εσάς και προσεύχομαι (…)Έχω κάνει κάποια καλά. Έχω κάνει σφάλματα. Ζητώ από τον Θεό και από εσάς συγνώμη».

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο κ. Αμβρόσιος καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης επτά μηνών με τριετή αναστολή από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου για τα αδικήματα της δημόσιας υποκίνησης σε βία ή μίσος και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος, διότι στο ιστολόγιό του έγραψε για τους ομοφυλόφιλους   «Ε, λοιπόν, αυτούς τους ξεφτιλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Μαυρίστε τους! Δεν είναι άνθρωποι! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με νοητική διαταραχή!».

Ο Μητροπολίτης ισχυρίστηκε ότι με το επίμαχο κείμενο που είχε αναρτήσει δεν καταφερόταν κατά των ομοφυλοφίλων, αλλά εναντίον πολιτικών..

Πέρα από την παραπάνω περίπτωση που έφτασε στο Δικαστήριο, ο κ. Αμβρόσιος με αναλόγου ύφους δηλώσεις και αναρτήσεις στο ιστολόγιό του, έχει  προκαλέσει σκανδαλισμό σε αρκετές περιπτώσεις, με εκφράσεις μίσους και ακροδεξιάς ρητορείας, τις οποίες έχει επισημάνει η ” Χριστιανική”  κατά καιρούς. Αποκορύφωμα,  η κατ’ επανάληψη εκφρασμένη συμπάθειά του στη νεοναζιστική  “Χρυσή Αυγή” , για την οποία είχε δηλώσει ότι ” θα μπορούσε να αναδειχθεί γλυκιά ελπίδα” εάν διόρθωνε μερικές ιδεολογικές τοποθετήσεις της και περιπτώσεις ακραίας συμπεριφοράς.

Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος (Λενής) εξελέγη Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, στις 12 Οκτωβρίου του 1978, στις 19 Νοεμβρίου ενθρονίστηκε στο Αίγιο, και μία εβδομάδα μετά, στις 25 Νοεμβρίου στα Καλάβρυτα.

Γιὰ τὴν ἁγιοκατάταξη τοῦ Νεομάρτυρα Ἂλέξανδρου ἐκ Μονάχου, (Alexander Schmorell), μέλους τῆς ἀντιφασιστικῆς ὀργάνωσης «Λευκὸ Ρόδο»,  ὁ πρωθιερέας Νικολάι Ἀρτιόμωφ, προϊστάμενος τοῦ Καθεδρικού Ναοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὸ ἐξωτερικό μίλησε στὸ γερμανικὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων «Ντόιτσε Βέλε» (ρωσικὴ ἔκδοση 7.2.2012), μὲ ἀφορμὴ τὶς ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις στο Μόναχο στὶς 4-5 Φεβρουαρίου 2012.  Ἦταν ἕνας ἀπό τοὺς ἐμπνευστές τῆς ἀγιοκατάταξης  Ἀλεξάνδρου Σμορέλ. Κάποια στοιχεῖα ἀπ’ ὅσα εἶπε δὲν εἶναι ἰδιαἰτερα γνωστὰ στὴν Ἑλλάδα. Εἶπε μεταξὺ ἄλλων:

Τὰ κριτήρια τῆς ἁγιοκατάταξης

«Γιὰ τοὺς μοναχούς, τοὺς Ἐπισκόπους, τοὺς δίκαιους συζύγους καὶ τὶς συζύγους, ἡ Ἐκκλησία  θέτει ὡς προϋπόθεση τὴν ὕπαρξη θαυμάτων γιὰ νὰ σχηματίσει τὴν πεποίθηση ὅτι ἕνας ἄνθρωπος ἦταν δίκαιος καὶ ὁ Κύριος τὸν ἀποδέχτηκε. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τοὺς μάρτυρες, ἀφοῦ τὸ τέλος τους εἶναι πλήρης ἀπόδειξη τῆς ἁγιότητάς τους. Μερικοὶ .ανθρωποι μιλοῦν γιὰ τὴν ἁγιοκατάταξη τοῦ Ἀλεξάνδρου σὰν νὰ ἦταν πολιτικὴ πράξη καὶ δὲν βλέπουν πόσο βαθιά μέσα του εἶναι ἡ πνευματικὴ διάσταση καὶ ἡ ἀναφορὰ στὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.»

Γιατί ξεχώρισε ἀπὸ ἄλλους μάρτυρες ποὺ δὲν ἁγιοκατατάχθηκαν

« Τὸ 2000, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τίμησε τοὺς νεομάρτυρες: 8000 εἶναι τὰ ὀνόματα γνωστά καὶ ἄλλοι, ἄγνωστοι, τιμήθηκαν. Στὴν περίπτωση τοῦ Ἀλεξάνδρου, ἔχουμε ἀρκετὸ ὑλικό. Ἔτσι, ἔχουμε τὶς ἐπιστολὲς του ἀπὸ τὴ φυλακή. Αὐτὸς μαρτυρεῖ πὼς δὲν αἰσθάνεται  μόνον εἰρήνη μέσα του: μιλᾶ γιὰ εὐθυμία, γιὰ χαρά. Γράφει στὴν ἀδελφή του ὅτι ” βρίσκει χαρὰ στὸ Θεό” .

Ἔνας ἄλλος μελλοθάνατος φυλακισμένος, ἕνας ἐπιστήμονας ἀπὸ τὴν Ὀλλανδία, εἶχε μαζί του βιβλία Ὀρθoδ;oξων Πατέρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ συγγράμματα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου Στουδίτη. Ὁ Ἀλέξανδρος ἀναφέρει ἀποσπάσματα τοῦ Στουδίτη στὰ γράμματα πρὸς τοὺς γονεῖς του, βρίσκει σ’ αὐτὰ τὴν ἐπιβεβαίωση των ίδεῶν του. Ὡς ἕναν ἄνθρωπο  πρόσχαρο καὶ ἀφοσιωμένο στὴν πίστη περιγράφει τὸν Ἀλέξανδρο καὶ ἕνας ρωμαιοκαθολικὸς ἱερέας ποὺ ὑπηρετοῦσε στὴ φυλακή. Τὴν ἡμέρα τῆς ἐκτέλεσης, ὁ Ἀλέξανδρος εἶπε στὸν δικηγόρο του: «Θὰ ἐκπλήσσεσθε ποὺ μὲ βλέπετε μὲ πνεῦμα τόσο πρόσχαρο καὶ λαμπερό, ἀλλὰ ἐπιτέλεσα τὸν σκοπὸ τῆς ζωῆς μου. Ἂν μοῦ λέγατε ὅτι θὰ ἀπελευθερωθῶ, δὲν θὰ τὸ ἤθελα ὁ ἴδιος . Ἂν μὲ ἀποφυλάκιζαν, δὲν θὰ ἤξερα τί ἄλλο νὰ κάνω σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο».»

Ὁ ἅγιος διάλεξε τὴ θέση τοῦ ναοῦ…

Σὲ ἐρώτηση ἂν ἡ ρωσικὴ Ὀρθόδοξη κοινότητα σκόπιμα ἐπἐλεξε γιὰ τὴν ἀνέγερση  Ὀρθόδοξης ἐκκλησίας τὸ 2000 τὴ σημερινή της θέση, τόσο κοντὰ στὸν τόπο φυλάκισης καὶ ταφῆς τοῦ ἁγίου Ἀλεξάνδρου, ἀπάντησε:

«Ὄχι! Ἐκεῖνος τὴ διάλεξε! Ἡ κοινότητα ὀκτὼ φορὲς προσπάθησε νὰ πάρει ἄδεια νὰ χτίσει ἕνα ναό, καὶ ὀκτὼ φορὲς κάτι τὸ ἐμπόδισε. Μερικές φορές καὶ ἤδη ὁλοκληρωμένα σχέδια ἀπέτυχαν. Καὶ νὰ ποὺ τὸ 1993, τὴν 50ή ἐπέτειο τῆς ἐκτέλεσης τοῦ Ἀλεξάνδρου, συνέβησαν δύο ἀπίστευτα περιστατικά: ὁ φάκελος τῆς ὑπόθεσης Σμορὲλ βρέθηκε στὴ Μόσχα (αὐτὀς, ὅπως καὶ οἱ φάκελοι τῶν ἄλλων συμμετεχόντων στὸ Λευκὸ Ρόδο, εἶχε ἀποσταλεῖ στὴν ΕΣΣΔ, ἀλλὰ οἱ ἄλλοι ἐπιστράφηκαν στὴ συνέχεια, ένῶ αὐτὸς τοῦ Ἀλεξάνδρου κρατήθηκε) καὶ μᾶς δόθηκε ἡ ἄδεια νὰ χτίσουμε ναὸ σὲ αὐτὴ τὴ θέση. Ἀρχικὰ δὲν θέλαμε τόσο μακριά ἀπὸ τὸ κέντρο. Καὶ τότε ἀποδείχθηκε ὅτι ἦταν ἀκριβῶς δίπλα στὸν τάφο τοῦ Ἀλεξάνδρου. Τώρα ἀτενίζει αὐτὴ τὴν ἐκκλησία ἀπὸ λευκὴ  πέτρα, μὲ σταυρούς, μὲ θόλους, μὲ καμπάνες ποὺ ἦρθαν ἀπὸ τὴ Ρωσία.»

Σὲ ἐρώτηση γιὰ τὴ στάση τῆς ὀρθόδοξης  Ἐκκλησίας ἀπέναντι στὰ ἄλλα μέλη τοῦ «Λευκοῦ Ρόδου» καὶ ἂν θὰ ἔπρεπε καὶ αὐτὰ νὰ ἁγιοκαταταχθοῦν, ἀπάντησε μεταξὺ ἄλλων:

«Δὲν ἔχουμε λόγο γιὰ ὅσους δὲν μετέχουν στὴν Ἐκκλησία μας (…)Ὅμως πιστεύω ὅτι ἡ φιλία μεταξύ τους εἶναι πολὺ σημαντικὴ καὶ ὅτι ὅποιος τιμᾶ τὸν Ἀλέξανδρο, πρέπει νὰ ἀναλογιστεῖ πῶς οἱ νέοι αὐτοὶ ἀνθρωποι ζοῦσαν μαζί, ἀντιλαμβάνονταν τὸν κόσμο καὶ τὴ Ρωσία.  Αὐτὸ εἶναι πολὺ σημαντικὸ γιὰ μᾶς, τοὺς Ρώσους, σήμερα, γιατὶ ἡ μνήμη εἶναι γεμάτη στερεότυπα, στὴν ὑπέρβαση τῶν ὁποίων θὰ μποροῦσε ἰδίως νὰ βοηθήσει τὸ «Λευκὸ Ρόδο» (..).

Ἔκλεισε τὴ συνέντευξη τονίζοντας ὅτι εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ τιμῶνται οἱ σύγχρονοι ἅγιοι, διότι «ἡ Ἐκκλησία ζεῖ καὶ μεγαλώνει, εἶναι ὁ συνεχιζόμενος Χριστός! Ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ὑπόθεση  ζωντανή. Τοῦτο ἀναδεικνύεται στὶς ψυχὲς ὅλων ».

Μετάφραση ἀπὸ τὰ ρωσικά: Γ.Ζ.