Είναι πλέον κοινό μυστικό ότι τα σχολεία, κάποια σχολεία ή κάποιες τάξεις, για να μην γενικεύω, μαστίζονται από τη βία. Φαίνεται πως στα κεφάλια παιδιών και καθηγητών ξεσπάει το κύμα βίας και δυσανεκτικότητας που σαν πλημμυρίδα κοντεύει να πνίξει όλους μας. Η Σοφία Χρηστίδου, καθηγήτρια αγγλικών, εκπαιδευτικός 35 χρόνια, ήταν το πιο πρόσφατο, δυστυχώς όπως πάνε τα πράγματα, όχι το τελευταίο, θύμα αυτής της πνιγηρής πραγματικότητας. Μάταια είχε διαμαρτυρηθεί στη Διεύθυνση του σχολείου, στην Δευτεροβάθμια ή στο Υπουργείο. Στόχος του σκληρού εφηβικού μπούλιγκ, δεν άντεξε τελικά. Εν τω μεταξύ, απειλείται εμφύλιος μεταξύ καθηγητών και γονέων. Οι πρώτοι, κουρασμένοι πολλοί από αυτούς από την καθημερινή τους θητεία θηριοδαμαστή ανηλίκων, αναζητούν τον τρόπο που θα βάλει κάποιο όριο στις βίαιες «πλάκες» των μαθητών. Οι δεύτεροι, συνυπεύθυνοι της εκτροπής που οι 16ρηδες μεταφέρουν από το σπίτι στο σχολείο, απειλούν με μηνύσεις, αν θιγούν τα βλαστάρια τους. Μύλος! Ξέρω ότι τα αστυνομικού τύπου μέτρα πενιχρά αποτελέσματα έχουν στο εκρηκτικό ταπεραμέντο των παιδιών. Ξέρω επίσης ότι τα φαινόμενα σχολικής βίας είναι καθημερινά. Κακά τα ψέματα. Τούτα όλα φανερώνουν μια πρωταρχική έκπτωση. Από αξίες σεβασμού και ανθρωπιάς που τις έχουμε από καιρό στα αζήτητα. Ας εύρει ανάπαυση η μακαριστή Σοφία κι ας δούμε κάποτε με τρόμο το φρύδι του γκρεμού που βρεθήκαμε αίφνης.

Χριστιανική 12 Μαρτίου 2026. Σχόλιο τελευταίας σελίδας

Παραθέτουμε το κείμενο που μας έστειλε η Σοφία Παπανικολάου αφού είχε κλείσει η εφημερίδα.    

Της Σοφίας Παπανικολάου

Γράφω με αφορμή το εγκληματικό, ειδεχθές bullying στην αείμνηστη καθηγήτρια αγγλικών Σοφία Χρηστίδου που ξυπνά ματωμένες μνήμες της υπόθεσης του αξέχαστου Βαγγέλη Γιακουμάκη. Σε λίγες μέρες τιμούμε τη μνήμη του και δεν ξεχνάμε ούτε…δευτερόλεπτο την άνανδρη δολοφονία του από “λεβέντες” συμφοιτητές του…
Πόσα αθώα θύματα θα θρηνήσουμε ακόμα; πότε θα νιώσουν επιτέλους οι ανήλικοι (τις περισσότερες φορές) θύτες ότι το bullying είναι έγκλημα και όχι…”πλάκα” ή “μαγκιά”; πότε θα συναισθανθούν τις εγκληματικές του συνέπειες που στερούν τόσο βάναυσα και άδικα τη ζωή αθώων και ανυπεράσπιστων συνανθρώπων μας; πότε θα καταλάβουν ότι όποιος ασκεί bullying δεν διαθέτει…ίχνος αυτοσεβασμού και ενσυναίσθησης;
Αλλά και οι Διευθυντές των σχολείων οφείλουν να αίρονται στο ύψος των περιστάσεων και όχι να…κωφεύουν, να συγκαλύπτουν ή ακόμη χειρότερα να μεθοδεύουν καταστάσεις! να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα των περιστάσεων, να λειτουργούν ευσυνείδητα, έντιμα και να καταγγέλλουν ΑΜΕΣΑ! οτιδήποτε ύποπτο πέφτει στην αντίληψή τους, ακόμη και το παραμικρό περιστατικό bullying είτε αφορά σε μαθητή είτε σε συνάδελφό τους καθηγητή. Αλίμονο αν εκείνοι ως ώριμοι εκπαιδευτικοί με πολυετή εμπειρία δεν δύνανται να διαχειριστούν αποτελεσματικά τέτοιου είδους καταστάσεις…αν αδυνατούν για οποιονδήποτε λόγο να πάνε…χθες! στο σπίτι τους…
Επειδή η βασική αγωγή των παιδιών ξεκινά πάντα από το σπίτι, οι γονείς οφείλουν να βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τα παιδιά, να τους διδάσκουν την πολύτιμη αξία του σεβασμού και της αγάπης στους γύρω τους, να αποθαρρύνουν και να καταδικάζουν τυχόν επιθετικές συμπεριφορές προβάλλοντας στα παιδιά τους σωστά και αξιόλογα πρότυπα. Να είναι στοργικοί και να ενσταλάζουν τις αρετές της
αλληλεγγύης, της κατανόησης, της συγχωρητικότητας και της υπομονής.
Δυστυχώς τα περιστατικά bullying στα σχολεία (αλλά και εκτός σχολείων) παρουσιάζουν ραγδαία αύξηση καθημερινά: μαχαιρώματα, χειροδικίες, σοβαροί τραυματισμοί που χρήζουν νοσηλείας ή ακόμη και επείγοντος…χειρουργείου! μόλις χθες σε Γιάννενα και Πάτρα σημειώθηκαν δύο σοβαρά περιστατικά bullying με δύο ανήλικους να καταλήγουν στο νοσοκομείο και μάλιστα ο ένας πρέπει να υποβληθεί σε άμεση χειρουργική επέμβαση…
Το μήνυμα που πρέπει να…αφομοιώσουν και να αποκρυσταλλώσουν οι ανήλικοι ή οι ενήλικοι θύτες είναι ένα: το bullying είναι ειδεχθής εγκληματική ενέργεια και όχι απλά ένα αστείο…