- ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΟΥΜΕ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΜΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΤΈΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ
Κατὰ τὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Κ.Ε. στὶς 15.10.2022, ὁ Πρόεδρος τῆς ΧΔ Γιάννης Ζερβός ἔκανε τὴν ἀκόλουθη ἐπισκόπηση τῶν βασικῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων:
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί
Ἡ χώρα μας καὶ ὅλος ὁ κόσμος περνᾶ μιὰ ἐξαιρετικὰ κρίσιμη περίοδο. Ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος ποὺ διαρκοῦσε ἀπὸ τὸ 2014 μὲ χιλιάδες νεκροὺς καὶ κλιμακώθηκε μὲ τὴ ρωσικὴ εἰσβολὴ τοῦ Φεβρουαρίου, ἔχει ὁδηγήσει στὸν μεγαλύτερο κίνδυνο πυρηνικοῦ ὁλοκαυτώματος στὸν κόσμο, ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς πυραυλικῆς κρίσης τῆς Κούβας τὸ 1962. Κλιμάκωση γιὰ τὴν ὁποία πιέζει τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου, στὴν ἀγωνία του νὰ ἐπιβιώσει, ζητώντας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ ἀκόμα καὶ προληπτικὰ πλήγματα κατὰ τῆς Ρωσίας!
Τὸ τέλος τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ἀποτέλεσε τὴν εὐκαιρία, ὅπως ἔγινε μὲ τὴ Γερμανία μετὰ τὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἡ Ρωσία, ἂν καὶ ἡττημένη τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου, νὰ ἐνταχθεῖ σὲ μιὰ εὐρύτερη πανευρωπαϊκὴ συνεργασία ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ἕως τὰ Οὐράλια. Ἀπὸ τὸ 1985 καὶ μετά, ὑπῆρξε μοναδικὴ εὐκαιρία νὰ προχωρήσει ὁ πυρηνικὸς ἀφοπλισμὸς καὶ νὰ ἀποτραπεῖ τὸ πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα, ποὺ στὴ διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου μποροῦσε ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ νὰ ξεσπάσει καὶ νὰ ἀπειλήσει τὴν ἀνθρωπότητα μὲ ἀφανισμό.
Ἄλλες ὅμως ἦταν οἱ «βουλὲς» τῶν ἀρχόντων τοῦ κόσμου τούτου. Ἀντὶ γιὰ τὴ διάλυση τοῦ ΝΑΤΟ, ποὺ δὲν εἶχε λόγο ὔπαρξης μετὰ τὴ διάλυση τοῦ ἀντίπαλου συνασπισμοῦ τοῦ «Συμφώνου τῆς Βαρσοβίας», αὐτὸ ὄχι μόνο συνέχισε νὰ ὑπάρχει, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐντάσσει ὡς μέλη του τοὺς πρώην δορυφόρους τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, ἀκόμη καὶ τὶς Βαλτικὲς χῶρες, ποὺ ἦταν πρώην σοβιετικὲς δημοκρατίες.
Ἡ Ρωσία, μὲ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν Βλαντίμιρ Πούτιν τὸ 2000, ἔπαψε σταδιακὰ νὰ εἶναι ὑποτελὴς στὴ Δύση ὅπως ἐπὶ προεδρίας Μπόρις Γιέλτσιν, πετυχαίνοντας ἐν μέρει νὰ ἀνορθώσει τὴν οἰκονομία της. Τὸ ἔκανε θέτοντας ὑπὸ ἔλεγχο τοὺς Ὀλιγάρχες ποὺ εἶχαν πλουτίσει λεηλατώντας τὴν κρατικὴ περιουσία, ἀλλὰ καὶ ἀξιοποιώντας τοὺς φυσικοὺς πόρους τῆς χώρας.
Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, τὸ ἀμερικανικὸ στρατιωτικο-βιομηχανικὸ σύμπλεγμα, ἐπέβαλε τὴ λογικὴ τῆς ἀπομόνωσης καὶ περικύκλωσης τῆς Ρωσίας. Ἤδη σὲ ἀνακοίνωσή μας το 2016, γιὰ τὰ άποτελέσματα τῶν ἀμερικανικῶν ἐκλογῶν, ἐπισημαίναμε ὅτι ἡ ἐπιλογὴ αὐτὴ τῆς πιὸ ἐπιθετικῆς καὶ φιλοπόλεμης μερίδας τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου ἐκφραζόταν ἀπὸ τὴν συστημικὴ πτέρυγα τοῦ «Δημοκρατικοῦ Κόμματος»: « Ἡ διακυβέρνηση τοῦ συζύγου καὶ πολιτικοῦ συνεταίρου τῆς [ἡττημένης τῶν ἐκλογῶν τοῦ 2016 Χίλαρι Κλίντον,] Μπιλ Κλίντον ἐξέφρασε τοὺς πιὸ ἐπιθετικοὺς καὶ φιλοπόλεμους ἰμπεριαλιστικοὺς κύκλους τῶν Η.Π.Α. ὅπως ἔδειξαν οἱ ἐπεμβάσεις στὰ Βαλκάνια, μὲ ἀποκορύφωμα τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Σερβίας. Σήμερα, ἡ ἐπιθετικότητα αὐτή, ποὺ θὰ ἐντεινόταν μὲ ἐκλογὴ τῆς Κλίντον, κατευθύνεται ἐναντίον τῆς Ρωσίας, θέτοντας σὲ κίνδυνο τὴν παγκόσμια εἰρήνη.» Δυστυχῶς ἡ τάση αὐτή, ἡ ὁποία ὡς ἕνα βαθμὸ ἀνακόπηκε μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ἐντάθηκε τελικὰ μὲ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν Μπάιντεν, ὅπως θὰ εἶχε γίνει νωρίτερα, ἐὰν εἶχε ἐκλεγεῖ ἡ Κλίντον.
Ἡ ἀμερικανονατοϊκὴ ἐμπλοκὴ στὴν Οὐκρανία, εἶναι τὸ τελευταῖο στάδιο τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Βασικὸ ἐργαλεῖο γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς χώρας αὐτῆς εἶναι ὁ οὐκρανικὸς ἐθνικισμὸς ποὺ δημιουργήθηκε μὲ ἐπίκεντρο τὴν οὐνιτικὴ κοινότητα τῆς σημερινῆς δυτικῆς Οὐκρανίας, ἡ ὁποία πρῶτα τὸ 1939-41 καὶ στὴ συνέχεια μόλις τὸ 1945 ἐνσωματώθηκε μόνιμα στὴν τότε σοβιετικὴ δημοκρατία τῆς Οὐκρανίας. Ἡ περιοχὴ αὐτή, στὴν ὁποία ἄνθισε, ἐλεγχόταν γιὰ πολλοὺς αἰῶνες ἀπὸ τὴν Πολωνία καὶ τὴν Αὐστροουγγαρία καὶ ἦταν οἰκονομικὰ καὶ πολιτιστικὰ στραμμένη πρὸς τὴ Δύση.
Ἡ ἀναβίωση τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ποὺ μεθόδευσε τὸ ἀμερικανικὸ κατεστημένο, ὄχι μόνο δίνει λόγο ὕπαρξης στὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ καὶ θέτει ὑπὸ ἀσφυκτικὸ πολιτικό, οἰκονομικὸ καὶ στρατιωτικὸ ἔλεγχο τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Στὸ σχέδιο θέσεων τοῦ Ι’ Συνεδρίου, παρατίθενται ἀναλυτικὰ τὰ στάδια τῆς ἀμερικανονατοϊκῆς ἐμπλοκῆς στὴν Οὐκρανία, ἡ ὁποία ὁδήγησε στὴν περαιτέρω κλιμάκωση μὲ τὴ ρωσικὴ στρατιωτικὴ εἰσβολή.
Ὑπῆρχε ἡ δυνατότητα, ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ νὰ εἶχε ἀποτραπεῖ, ἐὰν ἡ Οὐκρανία παρέμενε οὐδέτερο καὶ πολυεθνικὸ κράτος, μὲ σεβασμὸ στὰ δικαιώματα τῶν μειονοτήτων.
Ἡ Ε.Ε. γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ἀποδείχθηκε ὅτι λειτουργεῖ διχαστικά, ἀφοῦ ἔχει πλήρως συμμορφωθεῖ στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ἀπομόνωσης τῆς Ρωσίας, ἡ ὁποία εἶναι μέρος τῆς Εὐρώπης. Ὅπως ἄλλωστε λειτουργοῦσε ἀπὸ τὰ πρῶτα στάδια τῆς δημιουργίας της μεταπολεμικά, μὲ τὴ συνδρομὴ τῶν ἀμερικανικῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν.
Ἔχουμε διακηρύξει ἀπὸ δεκαετίες πρίν, ὅτι ἡ Εὐρώπη φτάνει ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ἕως τὰ Οὐράλια καὶ ὅτι στὸ γεωγραφικὸ αὐτὸ πλαίσιο νοεῖται ὁλοκληρωμένη πανευρωπαϊκὴ συνεργασία. Οἱ κυρώσεις ποὺ ἐπιβάλλονται εἰς βάρος τῆς Ρωσίας, ἀναδεικνύουν ἀκριβῶς τὶς δυσμενεῖς συνέπειες ἀπομόνωσης τῆς χώρας αὐτῆς.
Κι ὅμως, οἱ ἡγεσίες τῶν εὐρωπαϊκῶν Κυβερνήσεων, ἀντὶ νὰ πιέσουν γιὰ τερματισμὸ τοῦ πολέμου, ἐνθαρρύνουν τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου νὰ τὸν συνεχίσει καὶ προχωροῦν στὶς αὐτοκαταστροφικὲς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας. Κυρώσεις ποὺ ἐνῶ κανένα ἀποτέλεσμα δὲν ἔχουν εἰς βάρος τῆς Ρωσίας, ὁδηγοῦν τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης σὲ ἐξαθλίωση καὶ ὠφελοῦν μόνο τὶς ΗΠΑ ἀπὸ κάθε ἄποψη: Στρατιωτικοπολιτικά, ἀλλὰ καὶ οἰκονομικά, ἀφοῦ κερδοσκοποῦν αἰσχρὰ πουλώντας πανάκριβα φυσικὸ ἀέριο στοὺς Εὐρωπαίους.
Οἱ λογιστὲς ποὺ διοικοῦν τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀπολαμβάνουν τὸ γεγονὸς ὅτι τοὺς δίνεται ἡ εὐκαιρία νὰ παραστήσουν τοὺς πολέμαρχους, ἀντὶ νὰ ἀναζητήσουν δρόμους γιὰ συνεννόηση. Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ ἄποψη τοῦ Σὰρλ Μισὲλ ὅτι πρέπει νὰ ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τὴ Ρωσία ἡ μόνιμη ἕδρα στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας τοῦ ΟΗΕ. Νὰ καταργηθεῖ καὶ ὁ τελευταῖος δίαυλος ἐπικοινωνίας!
Ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση ἀντὶ νὰ λάβει ὑπόψη της τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, σπεύδει νὰ πλειοδοτήσει καὶ νὰ ἐπιδείξει ὑπερβάλλοντα ζῆλο στὴν ἐφαρμογὴ αὐτῆς τῆς ἀνόητης καὶ αὐτοκατστροφικῆς πολιτικῆς, καταστρέφοντας τὴ σχέση τῆς χώρας μὲ τὴ Ρωσία. Σὲ μιὰ περίοδο κατὰ τὴν ὁποία ἡ χώρα δέχεται εὐθεῖες ἀπειλὲς στρατιωτικῆς εἰσβολῆς ἀπὸ τὴν νεο-οθωμανικὴ Τουρκία, ἡ κυβέρνηση ἐπιλέγει νὰ δημιουργήσει νέους ἐχθρούς.
Οἱ συνέπειες τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία καὶ τῆς αὐτοκαταστροφικῆς πολιτικῆς, γιὰ τὴν ὁποία ὁ κ. Μητσοτάκης δήλωσε «ὑπερήφανος» ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦ ΟΗΕ, ἐντείνουν τὴν ἐξαθλίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβληθεῖ μὲ τὶς μνημονιακὲς πολιτικές.
Σύμφωνα μὲ τὴν τελευταία ἀξιολόγηση τῶν «Θεσμῶν» τὸ Μάιο τοῦ 2022, «Ἡ νέα δημοσιονομικὴ πορεία συνεπάγεται κατὰ μέσο ὅρο σημαντικὰ ὑψηλότερο πρωτογενὲς πλεόνασμα σὲ σχέση μὲ τὰ δεδομένα τῆς προηγούμενης δημοσιονομικῆς παραδοχῆς [τοῦ 2018]. Ἡ ἐπίτευξη καὶ ἡ διατήρηση ἑνὸς μέσου πρωτογενοῦς πλεονάσματος 2,6% γιὰ σχεδὸν 40 χρόνια εἶναι ἐξαιρετικὰ φιλόδοξη καὶ θὰ ἀπαιτοῦσε δημοσιονομικὴ πειθαρχία ποὺ δὲν ἔχει προηγούμενο σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ κράτη μέλη τῆς ΕΕ.»
Κυβέρνηση καὶ ἀντιπολίτευση, ὄχι μόνον ἀποσιώπησαν τὴ διαπίστωση αὐτή, ἀλλὰ καὶ ἐξαπατοῦν τὸν ἐλληνικὸ λαὸ κατ’ ἐξακολούθηση, ἀντιδικώντας ποιὰ ἀπὸ τὶς δύο πέτυχε τὸ κατὰ φαντασία τέλος τῶν μνημονίων καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῆς χώρας στὴν «εὐρωπαϊκὴ κανονικότητα».
Ζοῦμε ὁλοένα μεγαλύτερη ἀπερήμωση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Μὲ τὴν ἐνσωμάτωση τοῦ κυρίαρχου πολιτικοῦ συστήματος στὸν νεοφιλελεύθερο μονόδρομο τῆς γερμανοκρατούμενης ΕΕ, καὶ τὴν ἀπογοήτευση καὶ ἰδιώτευση τοῦ κόσμου.
Τοῦ χρόνου, ἡ ΧΔ καὶ ἡ «Χ» κλείνουν 70 χρόνια δράσης. Ἔχουμε βαρειὰ τὴν εὐθύνη νὰ ἀρθρώσουμε ἐναλλακτικὸ λόγο καὶ νὰ προτείνουμε διέξοδο ἀπὸ τὴν ὑποτέλεια καὶ τὴν παρακμή. Νὰ κλιμακώσουμε τὶς δράσεις ποὺ άπαιτοῦνται, γιὰ τὴν ἀνανέωση τοῦ Κινήματος καὶ τὴν εὐρύτερη διάδοση τοῦ λόγου καὶ τῶν θέσεών του.
Νὰ γίνει τὸ Συνέδριο ποὺ ἔρχεται εὐκαιρία γιὰ τὴ μεγαλύτερη δυνατὴ συσπείρωση.
