• «ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ» ΣΤΟ ΝΕΟ ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ

Τὸ Κίνημα τῆς Χ.Δ. καὶ ἡ ἐφημερίδα «Χριστιανικὴ» αἰσίως κλείνουν 69 χρόνια ἀγωνιστικῆς παρουσίας. Ὁ ἱδρυτής τους ἀείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, ἀνῆκε στὴ σπάνια κατηγορία ἀνθρώπων μὲ πολιτικὴ σκέψη, ποὺ ἐνῶ μαινόταν ὁ Ψυχρὸς Πόλεμος, ἀρνιόταν νὰ ἐνταχθεῖ στὴ μία ἢ στὴν ἄλλη ἐκδοχὴ ποὺ ἐπέβαλλαν τὰ ἀντιμαχόμενα πολιτικοκοινωνικὰ συστήματα καὶ στρατιωτικοὶ συνασπισμοί.
Στὴν ἴδια λογικὴ εἶχε κινηθεῖ ὁ Ρῶσος ὀρθόδοξος φιλόσοφος Νικόλαος Μπερντιάγιεφ, στὴν πολιτική του διαθήκη, τὸ τελευταῖο του κείμενο, ποὺ δημοσιεύτηκε τὸ 1949, ἕνα χρόνο μετὰ τὸ θάνατό του: «Ὅσοι ἀρνοῦνται νὰ προσχωρήσουν σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς δύο
συνασπισμοὺς στοὺς ὁποίους ἔχει διαιρεθεῖ ὁ κόσμος συνήθως κατηγοροῦνται ὅτι κάθονται ἀνάμεσα σὲ δύο σκαμνιά.
Ἡ κατηγορία αὐτὴ βασίζεται στὴν πρωτότυπη ὑπόθεση ὅτι ὑπάρχουν μόνο δύο σκαμνιὰ στὸν κόσμο. Καὶ γιατὶ ὄχι ἔνα τρίτο; Στὸ ὁποῖο εἶμαι ἀπόλυτα ἱκανοποιημένος νὰ καθίσω χωρὶς νὰ σκοπεύω νὰ μετακινηθῶ σὲ κάποιο ἀπὸ τ’ ἄλλα δύο(….)»
Ἡ ἴδια ἡ δημιουργία τῆς Χ.Δ. ἀποτέλεσε μιὰ ἔμπρακτη δημιουργία ἑνὸς «τρίτου δρόμου», ποὺ ὄχι μόνον ἀναδείκνυε τὸ ψεῦδος τῶν διλημμάτων ποὺ ἔβαζαν οἱ ἀντίπαλοι πολτικο-ιδεολογικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ συνασπισμοί, ἀλλὰ καὶ ἄρθρωνε ἀξιόπιστη έναλλακτικὴ
πρόταση.
Παρόμοιες καταστάσεις ἀναβιώνουν τώρα, μὲ τὸν 2ο Ψυχρὸ Πόλεμο ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη. Τὸ Κίνημα αὐτὸ καὶ ἡ ἐφημερίδα του, μὲ ἐμπειρία δεκαετιῶν ἀνασκευῆς τῶν ψεύτικων διλημμάτων ποὺ ἐπιβάλλονται στὴν κοινὴ γνώμη, μπορεῖ νὰ άρθρώσει ἕναν «ὁδηγὸ ἐπιβίωσης»:

Στὸν 1ο Ψυχρὸ Πόλεμο δὲν ξεγελαστήκαμε ἀπὸ τὸ δυτικὸ «στρατόπεδο», ποὺ ἐμφανιζόταν ὠς ὑπέρμαχος τοῦ «χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ» ἀπέναντι στὴν διακηργμένη ἀθεΐα τῶν ἀντιπάλων. Ἔτσι καὶ στὸν 2ο Ψυχρὸ Πόλεμο δὲν παρασυρόμαστε ἀπὸ τὸ γεγονὸς
ὅτι ἡ ρωσικὴ πλευρὰ ἐπικαλεῖται τὴν Ὀρθοδοξία καὶ ἐμφανίζεται ὡς ὁ ὑπέρμαχος τῆς Ὀρθοδοξίας ἐνάντια στὴ Νέα Τάξη πραγμάτων. Ἡ κάθε πλευρὰ κρίνεται ἀπὸ τὰ ἔργα της καὶ μόνο. Καὶ ἡ ρωσικὴ εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία δὲν μπορεῖ νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς ἔργο ὀρθόδοξο καὶ χριστιανικό.
Στὸν 1ο Ψυχρὸ Πόλεμο καὶ ἰδίως στὸ ἑλληνικὸ μετεμφυλιακὸ περιβάλλον, περίσσευε ἡ ἰδεολογικὴ τρομοκρατία. Ὅποιος δὲν ἀκολουθοῦσε κατὰ γράμμα τὸ κυρίαρχο πολιτικὸ καὶ ἰδεολογικὸ ἀφήγημα, «βαπτιζόταν» συνοδοιπόρος τῶν «ἄλλων».

Παρόμοιες λογικὲς ἴσχυσαν καὶ στὶς ΗΠΑ τὴν περίοδο τοῦ Μακαρθισμοῦ, ὅπου κάποιος μποροῦσε νὰ καταδικαστεῖ καὶ ἐξαιτίας μιᾶς ἁπλῆς συναναστροφῆς. Ἀνάλογες τάσεις παρατηροῦμε καὶ τώρα στὰ συστημικὰ ΜΜΕ. Δὲν ἀρκεῖ ἡ ρητὴ καταδίκη τῆς ρωσικῆς
εἰσβολῆς. Ὅποιος ἐπιχειρεῖ νὰ ἀναλύσει συνολικὰ τὶς συνθῆκες ποὺ ὁδήγησαν στὶς σημερινὲς τραγικὲς ἐξελίξεις καὶ τὴν ἀπόδοση τῶν εὐθυνῶν ποὺ ἀναλογοῦν, λόγίζεται ὅτι «δικαιολογεῖ τὸν Πούτιν». Ἡ λογικὴ αὐτή, ἀκόμα καὶ ὅταν ἐκφράζεται καλοπροαίρετα,
τεμαχίζει καὶ συσκοτίζει τὴν ἀλήθεια. Καὶ οἱ μισὲς ἀλήθειες ὑπηρετοῦν τὸ ὀργανωμένο ψεῦδος. Γιὰ μᾶς, ἡ στρατιωτικὴ εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία δὲν δικαιολογεῖται καὶ τὴν καταδικάζουμε. Μιὰ τέτοια θέση δὲν «φοβᾶται» τὴν ἀπόδοση ὅλων τῶν πολιτικῶν εὐθυνῶν ὅπου καὶ ὅσο αὐτὲς ἀναλογοῦν καὶ οἱ ὁποῖες πρέπει νὰ ἀναδειχθοῦν ἄμεσα. Ἰδίως ὅταν εἶναι παρὼν ὁ κίνδυνος νὰ παρασυρθεῖ ὁ κόσμος σὲ
πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα.
Μαζὶ μὲ τὸν «Ψυχρὸ Πόλεμο», ἐπιστρέφει καὶ ἡ ἀντιρωσικὴ ὑστερία. Δὲν εἶναι δυνατόν, συλλήβδην ὁ ρωσικὸς λαὸς καὶ ὁ πολιτισμὸς τῆς χώρας νὰ ἐνοχοποιοῦνται ἀπὸ ἀτυχεῖς ἐπιλογὲς τῆς ἡγεσίας.
Ἡ ἀπαγόρευση τῶν ρωσικῶν ΜΜΕ ἀπὸ τὴν ΕΕ ἀποτελεῖ πράξη αὐταρχισμοῦ, ἀντίστοιχη μὲ τὶς «ψευδῶν εἰδήσεων» βαριὲς κυρώσεις ποὺ ἀπειλοῦνται στὴ Ρωσία.
Ἡ ἐκτίμησή μας ὅτι ἡ πιὸ φιλοπόλεμη μερίδα τῶν ἰθυνόντων τῶν ΗΠΑ, ποὺ ἐκφράζεται πολιτικὰ ἀπὸ τὴ συστημικὴ πτέρυγα τοῦ «Δημοκρατικοῦ Κόμματος» ἐπιθυμοῦσε τὴν ἀναβίωση ἑνὸς νέου τύπου «ψυχροῦ πολέμου» μὲ τὴ Ρωσία δὲν εἶναι καινούργια. Τὴν
ἔχουμε διατυπώσει ἐπανειλημμένα ἀπὸ χρόνια. Ἐνδεικτικὰ ἡ φρασεολογία τῆς ἀνακοίνωσής μας γιὰ τὶς ἀμερικανικὲς ἐκλογὲς τῆς 9.11.2016: «Ἡ διακυβέρνηση τοῦ συζύγου καὶ πολιτικοῦ συνεταίρου τῆς [Χίλαρι] Μπιλ Κλίντον ἐξέφρασε τοὺς πιὸ ἐπιθετικοὺς καὶ φιλοπόλεμους ἰμπεριαλιστικοὺς κύκλους τῶν Η.Π.Α. ὅπως ἔδειξαν οἱ ἐπεμβάσεις στὰ Βαλκάνια, μὲ ἀποκορύφωμα τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Σερβίας. Σήμερα, ἡ ἐπιθετικότητα αὐτή, ποὺ θὰ ἐντεινόταν μὲ ἐκλογὴ τῆς Κλίντον, κατευθύνεται ἐναντίον τῆς Ρωσίας, θέτοντας σὲ κίνδυνο τὴν παγκόσμια εἰρήνη.» Ἐνδεχομένως, αὐτὰ ποὺ ζοῦμε σήμερα, νὰ τὰ εἴχαμε ζήσει τέσσερα χρόνια νωρίτερα, ἂν εἶχε ἐκλεγεῖ τότε ἡ Κλίντον.
Εὔγλωττες εἶναι καὶ οἱ «πανηγυρικὲς» δηλώσεις τοῦ ἑλληνοαμερικανοῦ ναυάρχου Τζέιμς Σταυρίδη στὸ MSNBC:
«Ὑπηρέτησα τέσσερα χρόνια ὡς ἀνώτατος διοικητὴς τοῦ ΝΑΤΟ. Σὲ κάθε διάσκεψη, σὲ κάθε συνάντηση ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀξιωματούχων τοῦ ΝΑΤΟ, ἐρχόμουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ τῆς Γερμανίας καὶ τὴν ὑπουργὸ Ἄμυνας, Ούρσουλα
φὸν ντερ Λάιεν. Καὶ τοὺς ἔλεγα: ‘Πρέπει νὰ αὐξήσετε τὶς ἀμυντικὲς σᾶς δαπάνες’. Καὶ δὲν κατάφερα τίποτα μέσα σὲ τέσσερα χρόνια…Σὲ 48 ὧρες, ὁ Βλαντιμίρ Πούτιν ὤθησε τοὺς Γερμανοὺς νὰ διπλασιάσουν οὐσιαστικὰ τὸν ἀμυντικὸ προϋπολογισμὸ τοὺς» πρόσθεσε,
χαρακτηρίζοντας ἔξυπνη τὴν κίνηση τῶν Γερμανῶν…Ὁ Βλαντιμίρ Πούτιν μπορεῖ νὰ εἶναι τὸ καλύτερο πράγμα ποὺ ἔχει συμβεῖ ποτὲ στὴ συμμαχία τοῦ ΝΑΤΟ».
Ὁ Σταυρίδης εἶχε περιληφθεῖ στὴν «ἐξαιρετικὰ μικρὴ λίστα» τῶν πιθανῶν συυνυποψηφίων ἀντιπροέδρων τῆς Χίλαρι Κλίντον τὸ 2016. (Ὅλες οἱ ἠλεκτρονικὲς παραπομπὲς στὴν ἱστοσελίδα τῆς «Χ»).
Κατὰ συνέπεια, ὁ κ. Πούτιν, ὄχι μόνο δὲν χάλασε τὰ σχέδια τῆς «νέας τάξης», ἀλλὰ τὰ ἐξυπηρέτησε μὲ τὸν καλύτερο τρόπο πραματοποιώντας τὴν εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία.
Οἱ Ἀμερικάνοι, ἀφοῦ μεγιστοποίησαν τὰ κέρδη τους, μὲ τὴν ἐπίλυση τοῦ «ὑπαρξιακοῦ προβλήματος» τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τὸ «μάντρωμα» τῶν Εὐρωπαίων συμμάχων, δὲν ἔχουν λόγο νὰ ἐπιδιώκουν περαιτέρω ἀνάμιξη.
Ἡ διαιώνιση τῆς ἀπομόνωσης τῆς Ρωσίας τοὺς ἐξυπηρετεῖ καὶ στρατηγικὰ καὶ οἰκονομικά.

“Χριστιανική” 17.3.2022