Από το Νοέμβριο του 2023 κλειστή η ΜΕΘ Νοσοκομείου της Πτολεμαΐδας!

Από το Νοέμβριο του 2023 κλειστή η ΜΕΘ Νοσοκομείου της Πτολεμαΐδας!
  • ΑΠΟΨΙΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

Η Πρωτοβουλία πολιτών Πτολεμαΐδας / Εορδαίας για την ανάπτυξη με ανακοίνωσή της διαμαρτύρεται για την υποβάθμιση του Μποδοσακείου Νοσοκομείου της πόλης λόγω απομείωσης του νοσηλευτικού προσωπικού, ιδίως για το γεγονός ότι η ΜΕΘ παραμένει κλειστή λόγω έλλειψης προσωπικού από το Νοέμβριο του 2023! Οι καταστρεπτικές μνημονιακές πολιτικές λιτότητας έχουν ως αποτέλεσμα την υπολειτουργία των νοσοκομείων λόγω έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού. Η πληρότητά τους είναι πρώτη προτεραιότητα, τόσο στην Πτολεμαΐδα,όσο και στην Κοζάνη.     

Αναδημοσιεύουμε τη φωτογραφία όπως μάς έχει αποσταλεί μαζί με το δελτίο τύπου, στην οποία αποτυπώνονται οι ανησυχίες των κατοίκων της περιοχής,  όπως και την ανακοίνωση που έχει ως εξής:  

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ- 14-11-2024 Details

“Διδάσκοντας την ιστορία του Πόντου”

“Διδάσκοντας την ιστορία του Πόντου”

Τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2024  στο Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου» της Νέας Φιλαδέλφειας, παρουσία του επιχώριου Μητροπολίτη  Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος κ. Γαβριήλ, έγινε η παρουσίαση του σχολικού εγχειριδίου (βιβλίου καθηγητή) «Διδάσκοντας την Ιστορία του Πόντου» που εξέδωσε η “Αποστολική Διακονία” της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού Μητροπολίτης Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος απεύθυνε τον ακόλουθο χαιρετισμό:   Details

Η μεθόδευση της δημιουργίας μουσουλμανικών θυλάκων στην Κύπρο

Η μεθόδευση της δημιουργίας μουσουλμανικών θυλάκων στην Κύπρο
  • ΟΙ ΘΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΛΙΤ ΑΠΟ ΤΟ 1950 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1974
  • ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΤΗΛΛΥΡΟΙ
  • ΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΦΤΩΧΟΙ

Οι Τουρκοκύπριοι ήταν εξισλαμισμένοι, αλλά ελληνόφωνοι, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον ίδιο τον Ραούφ Ντνκτάς. Ζούσαν από κοινού με τους Ελληνοκύπριους. Πρωτο στάδιο για τα διχοτομικά σχέδια των Τούρκων, αλλά και των Βρετανών, ήταν η πρόκληση διχασμού και ο συνακόλουθος διαχωρισμός των Τουρκοκυπρίων από τους Ελληνοκυπρίους. Δημιοργήθηκαν σταδιακά τουρκοκυπριακοί θύλακες σε όλη την Κύπρο, όπου μετακινήθηκαν τουρκοκυπριακοί πληθυσμοί. Οι θύλακες το 1963 [φωτο] έπαψαν να αναγνωρίζουν την εξουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ στον μεγαλύτερο τουρκοκυπριακό θύλακα της Λευκωσίας δημιουργήθηκε η “πράσινη γρμμή”. Η οποία επεκτάθηκε σε όλη την Κύπρο το 1974 με την τουρκική εισβολή. Οι θύλακες των κατεχομένων ενσωματόθηκαν σε αυτά, ενώ αυτοί των ελεύθερων περιοχών καταλήφθηκαν από τις ελληνοκυπριακές και ελλαδικές δυνάμεις. Οι πληθυσμοί με τη θέλησή τους κατέφυγαν στα κατεχόμενα.  Σχετικά το άρθρο του Γιάννη Πεγειώτη.       

του Γιάννη Πεγειώτη

Συνεχίζω την παράθεση κάποιων συμπερασμάτων μετά από δεκαετίες έρευνας. Από τα χρόνια προ του τριάντα ξεκινά με υποκίνηση Τουρκικών Υπηρεσιών η προώθηση της δημιουργίας μουσουλμανικών θυλάκων στην Κύπρο. Μια επισταμένη μελέτη της μικροϊστορίας της Λουρουτζίνας προ και μετά τη δολοφονία του παπα- Χαραλάμπου καταδεικνύει τη μεθόδευση ακόμη και του ποιοι ψευδώς θα ενοχοποιούντο.

Ο Ραούφ Ντενκτάς ειδικά για τη Λουρουτζίνα αναπαρήγαγε μύθους τους οποίους κατέρριψε μεθοδικά με σειρά ερευνών ο Κωστής Κοκκινόφτας. Η πολιτική διαχωρισμού και δημιουργίας θυλάκων ξεκινά από τον 19ο αιώνα όταν οι Βρεττανοί απογράφοι κηρύττουν απόρρητα στοιχεία που αφορούν τους κατοίκους της Κύπρου με μικτό προσδιορισμό. Λινοβάμβακους, κρυφούς και φανερούς. Ιδιαίτερα στο γυναικείο μουσουλμανικό πληθυσμό της Κύπρου υπήρχε τεράστιο φαινόμενο σχέσης με την τοπική χριστιανική κοινότητα πράγμα που οι Βρεττανοί δεν ήθελαν να καταγραφεί δημόσια. Η πολιτική βιαίως ενισχυμένων θυλάκων που δεν ήτο πάντα δημοφιλής στους Οθωμανούς, στους μουσουλμάνους της Κύπρου, σε αρκετές περιοχές της νήσου ουσιαστικά κατέστρεψε το νησί και αλλοίωσε την τοπική ιδιαίτερη παράδοση. Ουσιαστικά την εφάρμοσαν ο Ντενκτας και οι σκληροπυρηνικοί του μαζί με τις ενέργειές των Βρεττανών Σπέσιαλς με την καθοδήγηση του μυστηριώδους Διευθυντή του Κτηνιατρείου (τη δράση του έχει αποκαλύψει ο Μαχλουζαρίδης ενώ ο Μακάριος τον εκδίωξε γύρω στο 1965 παρά τις Βρετανικές αντιδράσεις) και των τεχνοκρατών του Υπουργείου Αποικιών.

Ο εξοπλισμός των θυλάκων είναι ένα ιστορικό ζήτημα μεγίστης σημασίας το οποίο έχουν φωτίσει επαρκώς έγγραφα υπηρεσιών και μαρτυρίες ηγετικών προσώπων από την Τουρκοκυπριακή μειονότητα σε παράλιες κοινότητες ιδιαίτερα του Καπιτάν των Κοκκίνων ο οποίος περιγράφει σε ντοκιμαντέρ το αμειβόμενο δίκτυο εξοπλισμού με Βρεττανούς διεκπεραιωτές. Δίκτυο με άνεση λειτουργίας όπως το περιγράφει σε όλους τους προορισμούς ανά την Κύπρο. Το δίκτυο αυτό είχε ανακαλυφτεί πολύ πριν τη σύλληψη του Ντενίς και πράκτορας της Ελληνικής ΚΥΠ κατέγραψε το δρομολόγιο Κοκκίνων Αμμοχώστου ακόμα και τον αριθμό αυτοκινήτου και τον προορισμό στην Αμμόχωστο. Αυτά προ των εκλογών του 1960 στη μεταβατική διακυβέρνηση Φουτ.

Η δημιουργία περίκλειστων Τουρκοκυπριακών οντοτήτων είχε πολλά αίτια και αφορμές. Καταλύτης ήτο μια ελίτ στη Λευκωσία ΚΑΙ την επαρχία Κερύνειας με υπόγειο ρόλο του Οσμάν Ορέκ και την Άγκυρα. Η ΕΛΙΤ ΑΥΤΗ μετέχοντας σε ακραίες ενέργειές στα χρόνια του πενήντα αυτοπροσδιορίστηκε ως ακραία εχθρική έναντι των Ελλήνων της Κύπρου. Οδηγούσε και με προσωπικές ακρότητες στην απομόνωση. Η ελίτ αυτή τρομοκρατεί τους διαφωνούντες και τις κατά γεωγραφικά διαμερίσματα διαφοροποιημένες επιλογές και αντιλήψεις. Συμμαχεί με την οπτική των Πράσινων Γραμμών που επιβάλλουν οι Βρεττανοί στρατηγικά.

Ευτυχώς η μαρτυρία Βενιαμίν και το παράδειγμα της Λεμεσού και χωριών της ορεινής Πάφου τεκμηριώνουν την επιβολή των συγκεντρώσεων πληθυσμού δια της ανατροπής προσωπικών αντιλήψεων αρκετών Οθωμανών της ΚΎΠΡΟΥ ιδιαίτερα στις περιοχές εξισλαμισμών και μεικτής ταυτότητας που έγκαιρα επεσήμαναν από το 1891 και πριν οι Βρεττανοί. Τις ενέργειές μιας τέτοιας ελεγχόμενης ελίτ στο Λονδίνο των ετών μετά το 1950 περιγράφει λεπτομερώς ο Ιερόθεος Κυκκώτης από τους πλέον δεινούς παρατηρητές των εκστρατειών επιβολής ιδεολογημάτων εγκληματικών και τακτικών παρανομών αποσχίσεων στους απλούς Τουρκοκύπριους που συχνά είχαν άλλες προτεραιότητες και μετείχαν σε μια λαϊκή και αγροτική παράδοση άσχετή με τους φιλόδοξους Κεμαλιστές της Λευκωσίας τους εν πολλοίς διαβρωμένους από τους Αστούς αποικιοκράτες και δουλικούς στον κάθε Ρεταγουέι, Στορρς, Πάλμερ και Μακκάουαν. Η οικονομική πλευρά του απομονωτισμού και οι αμοιβές των δημιουργών τους είναι τέλος ένα σοβαρό θέμα υπό διερεύνηση

ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΥΣΕΡΟΓΡΑΦΟ
Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ
Τα Κόκκινα 1959 _ 1974 The turkish cause Ο επικεφαλής Τουρκοκύπριος επεξηγεί: Ο στόχος μας ήταν να επεκτείνουμε τον Τουρκικό σκοπό εναντίον των Ελλήνων της Κύπρου. Να πολεμήσουμε για τον Τουρκικό σκοπό. … Κάθε βράδυ αυτόματα θα έφταναν .Τα κατεβάζαμε και τα παίρναμε στις σπηλιές……. Ήμουν διοικητής στα Κόκκινα 32 τετραγωνικά μίλια….. The turkish cause Τίποτε για την Τηλλυρκάν. Όλα για τη διακίνηση οπλισμού.

Η αρχή της πολιτικής των θυλάκων… Η αρχή του κακού που θα οδηγούσε την Κύπρο στις Ναπάλμ. Η Τηλλυρκά, χώρος πειραματισμού για το απάνθρωπο όπλο της φωτιάς. Οι Τηλλυροί ήταν γι’ αυτούς οι χρήσιμοι φτωχοί…. Αυτοί δεν αγάπησαν την Τηλλυρκάν…. Ως εγγονός του Γιαννή Τύλληρου με καταγωγή εκεί στα Παλλιάμπελα του δάσους και της φτώχειας ερευνώ δεκαετίες για τις ρίζες μου και τον Εσταυρωμένο βίο των ανθρώπων εκεί. Για τους θύλακες της μείζονος περιοχής αφιερώσαμε ερευνητικό κάματο. Κάποια ευρήματα θα τα μοιραστούμε σταδιακά μαζί σας…

 

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ  

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΜΠΝΕΕΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ  

Με αφορμή την 51η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

  1. Τα τυραννικά καθεστώτα δεν επιβάλλονται μόνο με την αστυνομική και στρατιωτική βία. Σε μεγάλο βαθμό στηρίζονται στην ανοχή μεγάλου μέρους των πολιτών, οι οποίοι παραιτούνται από το θείο δώρο της ελευθερίας, με την εγωιστική ψευδαίσθηση ότι εξασφαλίζουν δήθεν την ασφάλεια και την ησυχία τους. Ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης στις 28 Μαρτίου 1969, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Λονδίνου, περιέγραφε τη δικτατορία των Συνταγματαρχών ως «ένα καθεστώς ολωσδιόλου αντίθετο με τα ιδεώδη για τα οποία πολέμησε ο κόσμος μας και τόσο περίλαμπρα ο λαός μας στον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο…μία κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης, όπου όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντιστούν μέσα στα ελώδη στεκούμενα νερά.». Και προειδοποίησε ότι «στις δικτατορικές καταστάσεις ἡ αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως ἡ τραγωδία περιμένει αναπότρεπτη στο τέλος», για να επιβεβαιωθεί η πρόβλεψή του με τρόπο τραγικό το 1974 με την κυπριακή τραγωδία.
  2. Τα στελέχη της Χριστιανικής Δημοκρατίας με επικεφαλής τον αείμνηστο ιδρυτή της Νίκο Ψαρουδάκη, αντιτάχθηκαν στο καθεστώς από την πρώτη μέρα της επιβολής του. Δεν ξεγελάστηκαν από την ψευτοχριστιανική ρητορική του, με την πεποίθηση ότι η άντίσταση σε κάθε μορφή τυραννίας είναι καθήκον των Χριστιανών.
  3. Ο αείμνηστος Μανώλης Μηλιαράκης, 2ος Πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας υποψήφιος βουλευτής Ηρακλείου της Χριστιανικής Δημοκρατίας για τις εκλογές του Μαΐου του 1967 τις οποίες ματαίωσε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, μετείχε στο αντιδικτατορικό συλλαλητήριο που επιχειρήθηκε να διοργανωθεί ανήμερα στις 21 Απριλίου 1967. Η εφημερίδα μας «Χριστιανική» ανέστειλε αμέσως την κυκλοφορία της, μη αποδεχόμενη το καθεστώς της προληπτικής λογοκρισίας, ενώ κυκλοφόρησε από τη νεολαία της Χριστιανικής Δημοκρατίας το παράνομο αντιδικτατορικό έντυπο «Χαραυγή». Έγινε κινητοποίηση κατά του 1ου χουντικού «Συντάγματος» του 1968, με την έκδοση βιβλίου.
  4. Η εφημερίδα μας «Χριστιανική», που ξανακυκλοφόρησε από τον Ιανουάριο του 1970, μετά την άρση της προληπτικής λογοκρισίας, τάχθηκε εξαρχής στο πλευρό του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, το οποίο σταδιακά αναπτύχθηκε, με αποκορύφωμα την κατάληψη της Νομικής Σχολής τον Φεβρουάριο και την εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Με την αγωνιστική αρθρογραφία του Νίκου Ψαρουδάκη και το εκτενές φοιτητικό ρεπορτάζ των Μανώλη Μηλιαράκη και Λεωνίδα Δρανδάκη. Το φθινόπωρο του 1973, η κυκλοφορία της είχε φτάσει και τα 100.000 φύλλα.
  5. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είχε εξελιχθεί σε παλλαϊκή αντιδικτατορική εξέγερση, με αίτημα την άμεση και πλήρη κατάργηση της Δικτατορίας. Και με καταγγελία της απόπειρας του καθεστώτος να νομιμοποιηθεί πολιτικά, με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο να έχει αυτοδιορισθεί «Πρόεδρος της Δημοκρατίας» με υπερεξουσίες και έλεγχο του στρατού για μία οκταετία και με τη διοργάνωση ελεγχόμενων «εκλογών» με «κυβέρνηση» περιορισμένων αρμοδιοτήτων.
  6. Το αίτημα των εξεγερμένων ήταν απόλυτα δίκαιο, επιβεβλημένο και αυτονόητο για κάθε δημοκρατικό πολίτη. Επιπλέον, ήδη από το 1967, η δικτατορία υπονόμευε συστηματικά την κυβέρνηση της Κύπρου. Εάν είχε εγκαίρως ανατραπεί, θα είχαν αποτραπεί το προδοτικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή που ακολούθησε. Εξάλλου, από τη στιγμή που οι πραξικοπηματίες νομιμοποιούνται πολιτικά και μένουν ατιμώρητοι ελέγχοντας κρίσιμους τομείς του κρατικού μηχανισμού, τίποτε δεν τους εμποδίζει να επανέλθουν όταν χάσουν τον έλεγχο. Έτσι έγινε με το αιματηρό πραξικόπημα της Μιανμάρ τον Φεβρουάριο του 2021.
  7. Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ανατράπηκε από τον αρχηγό της στρατιωτικής αστυνομίας Ιωαννίδη, που έλεγχε από το παρασκήνιο την εξουσία. Το δικτατορικό καθεστώς κράτησε άλλους οκτώ μήνες, οπότε κατέρρευσε υπό το βάρος της κυπριακής τραγωδίας την οποία προκάλεσε, με το προδοτικό πραξικόπημα κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Κύπρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου της 15ης Ιουλίου 1974. Η «Χριστιανική», με το τελευταίο φύλλο της περιόδου της δικτατορίας του Δεκεμβρίου 1973 ζήτησε με πρωτοσέλιδο άρθρο του Νίκου Ψαρουδάκη, αφού «Ο ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΕΠΕΣΕ», «ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ». Το καθεστώς έκλεισε την εφημερίδα και εξόρισε στη Γυάρο τον Νίκο Ψαρουδάκη.
  8. Δυστυχώς, σε πολλές χώρες, καθεστώτα δικτατορικά μακροημέρευσαν. Δεν ήταν αυτονόητο ότι θα έπεφτε γρήγορα η δικτατορία στην Ελλάδα. Τιμούμε όσους όρθωσαν το ανάστημά τους διακινδυνεύοντας τη ζωή τους, τη σωματική τους ακεραιότητα, αλλά και τον στιγματισμό τους από το καθεστώς. Πέρα απ’ όσους έχασαν τη ζωή τους, άλλοι βασανίστηκαν φρικτά στα μπουντρούμια της Ασφάλειας και της ΕΣΑ (στρατιωτικής αστυνομίας)
  9. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μας εμπνέει διαχρονικά, να έχουμε ανά πάσα στιγμή το σθένος να υπερασπιζόμαστε το θείο δώρο της ελευθερίας και να ορθώνουμε ανάστημα ενάντια σε κάθε μορφή τυραννίας και αδικίας. Η σιωπή είναι συνενοχή.

Αθήνα 16.11.2024. Από το Γραφείο Τύπου της ΧΔ

Αντιδρούν οι αγρότες της Ευρώπης για τη “Μερκοσούρ”

Αντιδρούν οι αγρότες της Ευρώπης για τη “Μερκοσούρ”

  • Ενδιαφέρει κανέναν το διακύβευμα για την Ελλάδα;

Επιτέλους, τα ελληνικά ΜΜΕ ασχολούνται με την επιχειρούμενη επικύρωση της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου ΕΕ- Μερκοσούρ, λόγω των αγροτικών κινητοποιήσεων που κλιμακώνονται και πάλι στις Βρυξέλλες. Η συμφωνία, που συζητείται εδώ και είκοσι χρόνια, μπλοκαρίστηκε από τις δυναμικές κινητοποιήσεις του περασμένου Ιανουαρίου, ανακινείται μετά από πρωτοβουλία της Προέδρου της Κομισιόν φον ντερ Λάιεν, η οποία εξυπηρετεί το έντονο ενδιαφέρον της πατρίδας της Γερμανίας. Η οποία ως εξαγωγική δύναμη επείγεται να αποκτήσει πρόσβαση στην εκτετεμένη αγορά των χωρών της Νότιας Αμερικής. Και η Ισπανία, για λόγους ευνόητους, έχει συμφέρον να εφαρμοστεί η συμφωνία με τις χώρες αυτές, ισπανόφωνες πρώην αποικίες της, με τις οποίες διατηρεί στενούς δεσμούς. Αντίθετη είναι η γαλλική κυβέρνηση, υπό την πίεση των αγροτών που φοβούνται τον ανταγωνισμό μεγάλης ποικιλίας προϊόντων, που θα εισάγονται φθηνά, όχι μόνον επειδή θα είναι αδασμολόγητα, αλλά και δεν θα πληρούν το ίδιο αυστηρές παραγραφές. 

Μένει να δούμε εάν η Γαλλία θα καταφέρει να συγκεντρώσει τους απαραίτητους συμμάχους για να ανακόψει την επικύρωση της συνθήκης. Προς το παρόν, επιχειρεί να καθυστερήσει την υπογραφή της και ταυτόχρονα να επιφέρει ουσιώδεις τροποποιήσεις. Ο πρωθυπουργός Μπαρνιέ τη χαρακτήρισε  «καταστροφική» για την ευρωπαϊκή γεωργία και τις τοπικές αγορές. Όλο το πολιτικό σύστημα και η κοινή γνώμη, με πρωτεργάτες τους αγρότες είναι αντίθετοι. Με εξαίρεση την αντιστοιχο ΣΕΒ (MEDEF) που επιθυμεί το άνοιγμα νέων αγορών με κάθε τίμημα. Όμως, αν τα συμφέροντα των βιομηχάνων στήριξαν τη διαπραγμάτευση αυτή και πίεσαν επί εικοσαετία να πετύχει, οι συσχετισμοί ανατράπηκαν από τον περασμένο Φβρουάριο με τις κινητοποιήσεις των αγροτών. Οι οποίοι φοβούνται τον ανταγωνισμό προϊόντων πιο φθηνών, όχι μόνο λόγω φθηνότερου εργατικού δυναμικού, αλλά και υστέρησης προδιαγραφών, οι οποίες στη χώρα τους είναι αυστηρές και επιβαρύνουν την τιμή του προϊόντος. Επιπρόσθετη επιβάρυνση είναι η εφαρμογή της λεγόμενης “πράσινης” πολιτικής στην Ευρώπη, πράγμα που δεν συμβαίνει στις χώρες της Μερκοσούρ.    

Η Βραζιλία που προεδρεύει στους G-20 πιέζει να υπογραφεί η συμφωνία μέχρι τέλους Νοεμβρίου, όπως άλλωστε και η Γερμανία.

Η “Χ” έχει αναδείξει το θέμα επανειλημμένα, ήδη από τις αγροτικές κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου.    

Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης και του λοιπού πολιτικού συστήματος, σε ζήτημα τόσο σοβαρό, προς το παρόν αγνοείται. Ούτε αναλύσεις υπάρχουν για τις συνέπειες της εφαρμογής της συμφωνίας στην Ελλάδα.

Ας μας διαφωτίσει όποιος αναγνώστης μας έχει κάποιο στοιχείο.              

Το θέμα είχε πάρει κάποια δημοσιότητα στην Ελλάδα το 2019, επειδή επί προεδρίας Μπολσονάρο στη Βραζιλία καταστρεφόταν το δάσος του Αμαζονίου με μαζική εκχέρσωση προς όφελος των μεγαλοαγροτών. Για το λόγο αυτό για πρώτη φόρα τέθηκε θέμα αμφισβήτησης της συμφωνίας και στην Ελλάδα, χωρίς ωστόσο να έχει υπάρξει η παραμικρή αποτίμηση των συνεπειών της για την εγχώρια παραγωγή.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΙΣΣΙΑΣ (1947-2024)

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΙΣΣΙΑΣ (1947-2024)

  • «Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα… δεν είσαι τίποτα άλλο από ένας γέρος!»

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα

«Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα σε μας και στο Ισραήλ γιατί δεν είσαι τίποτα άλλο από ένας γέρος! Ένας γέρος!» Αυτά έλεγε ένας νεαρός τότε ισραηλινός δεσμοφύλακας στον κρατούμενο, τον Μάιο του 2010, Βαγγέλη Πισσία. Ο Πισσίας είχε συλληφθεί σε ρεσάλτο της ισραηλινής ακτοφυλακής, μαζί με τους επιβαίνοντες στο πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος», που προσπάθησε να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια και ιατροφαρμακευτικό υλικό. Θα μπορούσε να είναι τα λόγια οποιουδήποτε σταυρωτή, θεράποντα της βίας, απέναντι σε αγωνιστή που έφαγε τα νιάτα του και τα γηρατειά του επιμένοντας ότι υπάρχει νόμος στον κόσμο ανώτερος της βίας. Και είναι ο νόμος της φιλίας και της ειρήνης. Αυτός ο «γέρος» όμως, τα είχε καταφέρει μόλις δύο χρόνια νωρίτερα, επιβαίνοντας σ’ ένα γερό ελληνικό σκαρί, τον «Άη-Νικόλα», να δέσει στις προβλήτες της Γάζας, ξεφορτώνοντας βοήθεια στους βάναυσα αποκλεισμένους κατοίκους της. Δίνοντας το μήνυμα ότι η αγωνιστική επιμονή σε συνδυασμό με την ευστροφία της ελληνικής ναυτοσύνης, μπορούσε να καταφέρει το αδιανόητο: Να σπάσει τον πάνοπλο ναυτικό αποκλεισμό του Ισραήλ. Γιατί, εκτός άλλων πολλών που ήταν ο φίλος Βαγγέλης Πισσίας, είχε νομίζω κάτι από την κληρονομιά του Οδυσσέα και του Έλληνα μιας θαλασσινής μεγάλης Ελλάδας που σήμερα την εγκαταλείπουμε χάριν πινακίου δοσιμάτων των αφεντικών ή των τάχα αφεντικών. Αν φοβάται κανείς γίνεται περίγελος όχι μόνο των αφεντικών αλλά και των σκυλιών τους!
Ο Βαγγέλης Πισσίας, ανήκοντας σε μια γενιά «γέρων», που τόλεγε η περδικούλα τους, έφυγε από τη ζωή την περασμένη Τετάρτη (6/11), μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο. Είχε προλάβει να αποχαιρετίσει φίλους και συναγωνιστές, λίγες μέρες νωρίτερα, στις 22 Οκτωβρίου, μη
μπορώντας από την ασθένεια παρά να ψελλίσει, ως γνήσιος Ρωμιός, παρά μία μόνη λέξη, εν όψει της εξόδου του: «Συγγνώμη»! Κι ας μην
είχαμε κάτι να του συγχωρέσουμε, αφού «τον αγώνα καλώς τετήρηκε». Ο Βαγγέλης Πισσίας, ομότιμος καθηγητής των ΤΕΙ, ειδικευμένος χρόνια στη διαχείριση των υδάτινων πόρων και στη μεταφορά της κατάλληλης τεχνογνωσίας στον αγροτικό τομέα και ιδιαίτερα εκείνον της
περιφέρειας και του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, κηδεύτηκε πάνδημα τη Δευτέρα (11/11) στο Κοιμητήριο του Ζωγράφου. Έμεινε στην Ιστορία ως ο Συντονιστής της Πρωτοβουλίας «Ένα καράβι για τη Γάζα». Και η πολύπαθη Γάζα και η Παλαιστίνη τον τίμησε μ’ έναν χορό στο ξόδι του.
Ας δούμε μερικά βιογραφικά του, όπως τα γράφει ο ίδιος στον ιστότοπο «Αλεξάνδρεια» που διατηρούσε: «Γεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1947, όπου και παρέμεινα ως το 1962. Τα πρώτα μου γράμματα στην Πρατσίκειο Σχολή, με δάσκαλο τον πολύ σημαντικό άνθρωπο και δάσκαλο Λεωνίδα Κουμαριανό. Συνέχισα στο Αβερώφειο Γυμνάσιο, έως το 1962, και ολοκλήρωσα την φοίτησή μου στο Πρώτο Πρότυπο Γυμνάσιο Αρρένων Αθήνας στην Πλάκα το 1964.
Ακολούθησαν σπουδές στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης όπου τον Μάρτιο του 1969 απέκτησα το πτυχίο του Αγρονόμου Τοπογράφου Μηχανικού».
Πνεύμα ανήσυχο και ως προς τη γνώση, συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, συμμετέχοντας σε σεμινάρια και εκπονώντας διδακτορικές
διατριβές, παράλληλα με τα καθηγητικά του καθήκοντα στο ΤΕΙ της Αθήνας από το 1985. Και με τα λόγια του ίδιου πάλι: «Ο διευρυμένος αυτός διδακτορικός κύκλος ολοκληρώθηκε το 1992 και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για ουσιαστικό προσανατολισμό των επιστημονικών/τεχνικών μου δραστηριοτήτων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ως κύριο τεχνικό αντικείμενο παρέμεινε, λόγω ξεχωριστού ενδιαφέροντος και προγενέστερων γνώσεων και εμπειριών ο τομέας της Διαχείρισης Υδατικών Πόρων και ειδικότερα των κατάλληλων υδραυλικών έργων. […] Τα τελευταία χρόνια», όπως λέει, συμμετέχει «σε ερευνητικά προγράμματα του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ (ως κύριος ερευνητής
ή ως επιστημονικός συνεργάτης – έως 2004) σε θέματα βιώσιμης διαχείρισης των υδατικών πόρων και μικρών ορεινων-ημιορεινών λιμνοδεξαμενών / φραγμάτων».
Ο Πισσίας κοντά σε όλα αυτά, τα σημαντικά και ιδιαιτέρως χρήσιμα σε καιρούς μάλιστα ανομβρίας, ήταν ενεργός πολίτης. Από τη συμμετοχή του στον Αντιδικτατορικό Αγώνα έως τη συμμετοχή του στα Οικολογικά Κινήματα, στο Κίνημα Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης ή στις κινητοποιήσεις για το Μακεδονικό πιο πρόσφατα, κράτησε ανέπαφη την αγωνιστικότητά του. Χωρίς αποκλεισμούς και σεχταρισμούς. Τελευταία συνεργαστήκαμε μαζί του, το 2023, στην «Πολιτική Πρωτοβουλία», έχοντας μόνο αγαθές μνήμες από την ουσιαστική και πάντα νηφάλια συμμετοχή του σε μία προσπάθεια συνεργασίας των δυνάμεων εκείνων που ειλικρινά και ανιδιοτελώς αγωνιούν για το μέλλον της Χώρας και του Κόσμου ευρύτερα. Πάντα πρόθυμος, συμμετείχε με την παρουσία του και στην Πρωτοβουλία μας για την Ειρήνη, μαζί με τη «Χριστιανική» και άλλες εφημερίδες και κινήσεις.

«Σαλάμ! Ειρήνη στην ψυχή σου!»

Εκφράζοντας τα συλλυπητήριά μας στους οικείους του και σε όλους τους πολλούς φίλους του, στους οποίους η απουσία του είναι εκκωφαντική, κλείνουμε αυτές τις λίγες λέξεις για έναν πράγματι μεγάλο Έλληνα του καιρού μας με τα λόγια αποχαιρετισμού του από τον
πρέσβη της Παλαιστίνης στην Ελλάδα:
«Σήμερα συναντά τους μάρτυρες της Γάζας στον ουρανό, πιθανώς πολλούς από τους οποίους συνάντησε όταν έφτασε στις ακτές της Γάζας το 2008, σπάζοντας την πολιορκία της Γάζας. Ο αείμνηστος Πισσίας θα συναντηθεί επίσης με τον αείμνηστο ηγέτη μας το είδωλο της αντίστασης Γιασέρ Αραφάτ, Αμπού Αμάρ, ο οποίος έφυγε πριν από 20 χρόνια σαν σήμερα στις 11 Νοεμβρίου. […] Ήσουν ένας κρυμμένος
αληθινός θησαυρός, κρυμμένος από αυτόν τον κόσμο, αλλά μπορούσες να φέρεις φως και ελπίδα στον Παλαιστινιακό λαό. Εργάστηκες
ακούραστα και μακριά από τις κάμερες και τη φήμη, ένας αληθινός και γνήσιος άνθρωπος που υπερασπίστηκε έναν δίκαιο σκοπό πάνω από την ίδια του τη ζωή. […] Βαγγέλη αν δεν είχες γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια και δεν ήσουν Έλληνας θα έλεγα, από τις πράξεις σου ότι ήσουν αληθινός Παλαιστίνιος πατριώτης που πολεμούσε για την πατρίδα του και τον λαό του και ότι το αίμα σου ήταν Παλαιστινιακό. Μπορώ να βεβαιώσω, όπως όλοι μας, ότι πέτυχες κάτι σπουδαίο σε αυτόν τον κόσμο, και η κληρονομιά σου θα συνεχιστεί, ενέπνευσες όλους όσους
συνάντησες σε αυτή τη ζωή.
Αιωνία σου η μνήμη, αναπαύσου εν ειρήνη, αγαπητέ φίλε, με τους Αγίους και τους Αγγέλους. Αλεξανδρινέ Βαγγέλη Πισσία, Σαλάμ! Ειρήνη
στην ψυχή σου!»

«Oι επανορθώσεις είναι δέσμευση ιστορικής ευθύνης»

«Oι επανορθώσεις είναι δέσμευση ιστορικής ευθύνης»

  • ΜΗΤΡOΠOΛΊΤΗΣ ΚΙΣΣΆΜOΥ ΠΡOΣ ΓΕΡΜΑΝO ΠΡOΕΔΡO

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Είναι εξαιρετικά παρήγορο, στη γενικευμένη παρακμή που βιώνει η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, να εμφανίζονται πρόσωπα, τα οποία με σθένος και αποφασιστικότητα ορθώνονται έναντι εκπροσώπων ισχυρών χωρών και απευθύνουν λόγο θαρρετό χωρίς διπλωματικές υπεκφυγές και πολύ περισσότερο χωρίς δουλοπρέπεια, που χαρακτηρίζει, δυστυχώς, τους πολιτικούς μας, υποτιθέμενους προασπιστές των δικαίων του έθνους μας.

Την Κρήτη και συγκεκριμένα την μαρτυρική Κάνδανο είχε προγραμματιστεί να επισκεφθεί ο πρόεδρος της γερμανικής Δημοκρατίας Φρανκ Σταϊνμαϊερ την 31η παρελθόντος Οκτωβρίου. Θα ήταν η πρώτη επίσκεψη Γερμανού προέδρου στη μαρτυρική μεγαλόνησο. Σε σχολιασμό περί του σκοπού της επίσκεψης αυτής ο ιστοχώρος «Νέα Κρήτη», μεταξύ άλλων παρατήρησε ότι τον Γερμανό πρόεδρο δεν θα συνόδευε η πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας. Καθηγητής Πανεπιστημίου με καταγωγή από την Κάνδανο, ο Παπαδοπετράκης, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη είπε, μεταξύ άλλων: «Αν η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, σε μια τέτοια επίσκεψη εθιμοτυπικά στην Κάνδανο στον ανώτατο βαθμό από το γερμανικό κράτος, δεν παραβρεθεί για να θέσει το θέμα των γερμανικών οφειλών και επανορθώσεων, τότε, εκτός της κοινωνίας της Κανδάνου που θα το θέσει, η ελληνική Πολιτεία από την πλευρά της θα αποφύγει μια τόσο σημαντική και συμβολική ευκαιρία, τη στιγμή μάλιστα που η διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών και επανορθώσεων αποτελεί ομόφωνη και διακομματική απόφαση της Ελληνικής Βουλής;». Και σε άλλο σημείο συμπλήρωσε: «Ποιος, λοιπόν, θα είναι εκείνος που σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή θα μπορέσει να θέσει ευθέως το “καυτό” αυτό ερώτημα; Ο δήμαρχος; Που είναι βέβαιο ότι θα θέσει όσο πιο “κομψά” το ζήτημα και στα πλαίσια της κρητικής φιλοξενίας. Διότι και θεσμικά να το πάρει κανείς, η “χρυσή” αυτή ευκαιρία ανήκει στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας».

Στο εν λόγω δημοσίευμα ετίθετο και η ερώτηση περί του σκοπού της επίσκεψης του Γερμανού προέδρου. Θα περιοριζόταν στην βαθειά και ειλικρινή έκφραση συγγνώμης ή θα εξήγγειλε, επί τέλους, την απόφαση της κυβέρνησης της χώρας του να αποκαταστήσει την κατάφωρη αδικία έναντι της χώρας μας, με την επί δεκαετίες, ακόμη και μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, άρνηση καταβολής πολεμικών αποζημιώσεων τόσο για το πλήθος των εκτελέσεων αμάχων, κατά τη γερμανική Κατοχή, όσο και για το πλήθος των καταστροφών, που προκάλεσαν οι Γερμανοί κατακτητές, και ακόμη για το ανεξόφλητο κατοχικό δάνειο. Για την ειλικρίνεια της συγγνώμης δεν έχουμε λόγους να αμφιβάλλουμε, όπως και για εκείνη που εξέφρασε προηγούμενος πρόεδρος της Γερμανίας, ο Γιόαχιμ Γκάουκ, όταν, προ ετών, επισκέφθηκε το μαρτυρικό χωριό Λιγκιάδες των Ιωαννίνων. Η συγγνώμη όμως, έστω και ειλικρινής, δεν είναι αρκετή, ώστε να θεωρηθεί λήξαν το πελώριο και ανοικτό αυτό θέμα, το οποίο επιδεινώθηκε με την αντιανθρώπινη στάση της Γερμανίας, κατά την πρόσφατη οικονομική κρίση στη χώρα μας και την επιβολή των μνημονίων.

Κατά το διάστημα, που μεσολάβησε από τη λήξη του Β΄ μεγάλου πολέμου του 20ου αιώνα, οι κυβερνήσεις μας έδειξαν θαυμαστή άμιλλα στο να αποφύγουν να θίξουν, κατά διμερείς ή άλλες συζητήσεις, το θέμα των πολεμικών επανορθώσεων. Μάλιστα, ψιθυρίζεται ότι έχουμε αποδεχθεί, χωρίς να τολμήσουν οι υπεύθυνοι να το ομολογήσουν ενώπιον του ελληνικού λαού, ότι με κάποια ψίχουλα, που μας προσέφεραν, αποδεχθήκαμε να θεωρήσουμε το θέμα λήξαν! Αλήθεια ή διάδοση; Κάποτε θα το μάθουμε. Κάποιοι πατριώτες και συγγενείς των αδικαίωτων θυμάτων όλα αυτά τα έτη πάλεψαν να διατηρήσουν το θέμα στην επιφάνεια. Και είδαμε πολλές φορές τους ασκούντες την εξουσία να μένουν παγερά αδιάφοροι, αν όχι να εναντιώνονται στους ενοχλητικούς «φωνασκούντες», που ταράσσουν τις πολύ καλές σχέσεις μας με «φίλη», «σύμμαχο» και «εταίρο» χώρα! Γι’ αυτό και έχουμε καταντήσει περίγελως των πάντων και, κατά το κοινώς λεγόμενο καρπαζοεισπράκτορες, συμμετέχοντες βέβαια «ισότιμα» σε μεγάλους διεθνείς οργανισμούς!

Εκείνο που προκάλεσε εντύπωση ήταν η γνωστοποίηση ότι ο Γερμανός πρόεδρος θα εκφωνούσε δεκάλεπτη ομιλία, αρκετά μεγαλύτερης δηλαδή διάρκειας από την προβλεπόμενη από το διπλωματικό πρωτόκολλο. Τί άραγε θα είχε να πει; Είπε εκείνα, που θα έπρεπε να αναμένουμε και όχι εκείνα που ελπίζαμε. Και πώς αφήσαμε αυτή τη ευκαιρία να χαθεί ανεκμετάλλευτη; Όχι δεν την αφήσαμε. Στη θέση της προέδρου μας, που επέλεξε την απουσία αντί της ευγενικής αντιπαράθεσης, ορθώθηκε ο μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου σεβασμιότατος Αμφιλόχιος. Με ευγενικό τρόπο και με προβολή της πατροπαράδοτης κρητικής φιλοξενίας μίλησε στον Γερμανό πρόεδρο με τη γλώσσα της αλήθειας και όχι της άθλιας διπλωματίας. Μεταφέρω στο άρθρο μεγάλο απόσπασμα από την προσφώνηση του μητροπολίτου.

“Η παρουσία σας σε αυτό τον ιστορικό τόπο, την Κάνδανο, σηματοδοτεί μια επίσκεψη πολλών και μεγάλων συμβολισμών… Θα μνημονεύσω την μαρτυρία και την ομολογία ενός συμπατριώτη σας, Γερμανού συγγραφέα, ο οποίος κατά την περίοδο της μάχης της Κρήτης, υπήρξε ένας από τους στρατιώτες στην Κρήτη. Αυτός επέστρεψε μετά από λίγα χρόνια, το 1952, και επισκέφτηκε ξανά την Κρήτη… Ένα σούρουπο βρέθηκε σε ένα κοιμητήριο που ήταν θαμμένοι οι Γερμανοί στρατιώτες. Εκεί, λέει, συνάντησε μια μαυροφορεμένη Κρητικιά γυναίκα που άναβε κεριά στους τάφους των Γερμανών στρατιωτών. Την πλησίασε και είχε συζήτηση, που την καταγράφει. Του είπε η μαυροφορεμένη αυτή η ηρωίδα Κρητικιά γυναίκα ότι έχασε τον άντρα της στην μάχη της Κρήτης και το μοναχογιό της το 1943 τον μετέφεραν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου εκεί σκοτώθηκε. Και συνεχίζει αυτή η Κρητικιά, μια ηρωίδα γυναίκα, «ανάβω κεριά στους τάφους εδώ των Γερμανών στρατιωτών, γιατί και αυτοί είχαν κάποιες μάνες και επειδή οι μάνες τους αυτές δεν μπορούν να έρθουν να τα μνημονεύσουν και να τους ανάψουν κεριά, έτσι κι εγώ ανάβω τα κεριά αντί για τις μάνες τους με την σκέψη και την πίστη ότι και στο δικό μου το παιδί κάποια μάνα θα του ανάβει κερί».
Λίγες δεκαετίες μετά, το 1974, ο τότε μητροπολίτης της περιοχής εδώ που ανήκει και η μαρτυρική Κάντανος, ο μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης, αποφάσισε να φιλοξενήσει τα οστά των Γερμανών στρατιωτών σε ένα ιστορικό μοναστήρι, στην μονή της Γωνιάς στο Κολυμπάρι…, μέχρι να δημιουργηθεί το νεκροταφείο το οποίο βρίσκεται πιο πέρα στο Μάλεμε.
Αυτή λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, είναι η ψυχή της Κρήτης, η οποία ξέρει να ανοίγεται και ξέρει να χωρεί ακόμα και αυτούς που τη στέρησαν τα παιδιά της. Και θα μου επιτρέψετε να πω ότι θα περίμενε η Κρητική ψυχή και από τη χώρα σας να έχει την ίδια ανοιχτοσύνη και μεγαλοσύνη. Όμως ακόμα και στα δύσκολα χρόνια, στα δύσκολα χρόνια του μνημονίου, είδαμε ότι η χώρα σας όχι μόνο δεν συμπαραστάθηκε στη χώρα μας αλλά έσπρωξε την Ελλάδα ουσιαστικά στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ηγέτες της χώρας σας τότε συντέλεσαν να περάσει η Ελλάδα τα δεινά που πέρασε…. Και επειδή στην παρουσία σας, στην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, που θα περιμέναμε να ήταν και αυτή σήμερα ανάμεσά μας, είπατε ότι είστε δεσμευμένοι στην ιστορική σας ευθύνη, θα μου επιτρέψετε και πάλι, με πολλή εκτίμηση και σεβασμό (γιατί η Κρήτη ξέρει να σέβεται και να εκτιμά τους φιλοξενούμενους της και τους θεωρεί δικούς της ανθρώπους) να σας πω ότι οι γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο δεν είναι μια υπόθεση που κλείνει και ένα νομικό ζήτημα, αλλά είναι μια δέσμευση ιστορικής ευθύνης της χώρας σας και είναι ηθική επιταγή. Και νομίζουμε ότι από δω, από την Κάνδανο, οφείλουμε αυτό να το διακηρύξουμε.
Έχουμε τη βεβαιότητα ό,τι από αυτήν την ιστορική περιοχή, την Κάνδανο, που με τιμή και με αγάπη σας καλωσορίζουμε και σας χαιρετίζουμε, και με πολλή εκτίμηση, ότι θα σηματοδοτήσει την απαρχή για αυτή τη δικαίωση σε ότι αφορά το δίκαιο αυτό αίτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου.

Και πάλι με πολλή τιμή και με πολλή αγάπη, και με πολλή εκτίμηση, σας χαιρετίζουμε και σας καλωσορίζουμε στο μαρτυρικό αυτό τόπο και σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας ανάμεσά μας, η οποία, επαναλαμβάνω, είναι μια παρουσία υψηλών συμβολισμών, δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών, κύριε μου”.

Ίσως η πρόεδρός μας να ήταν πολύ απασχολημένη όχι όπως τη νύχτα, που διασκέδασε με την αδελφή του πρωθυπουργού και άλλους υπέρμαχους των «δικαιωματιστών» για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου από την ελληνική Βουλή, που χαρακτηρίστηκε από τον ευρωπαϊκό τύπο ήττα της Ορθόδοξης Εκκλησίας!
Αν ο ελληνικός λαός είναι ικανοποιημένος από τον κατήφορο, ας συνεχίζει να εκφράζει την ευαρέσκειά του σ’ αυτούς που εδώ μας κατάντησαν! «Μακρυγιάννης»

Πανίσχυρος απρόβλεπτος πρόεδρος

Πανίσχυρος απρόβλεπτος πρόεδρος

  • ΑΠO ΤOΝ ΤΖO ΜΠΆΙΝΤΕΝ ΠΊΣΩ ΞΑΝΆ ΣΤOΝ ΝΤOΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

Του Νότη Μαριά

Η Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2024 ήταν μία σημαντική ημέρα που αναμένεται να αλλάξει πολλά πράγματα όσον αφορά τη δράση των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή.

Δεν πρέπει βέβαια να έχουμε καμία αυταπάτη: ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα στηρίξει τον σκληρό πυρήνα των αμερικανικών συμφερόντων στο εξωτερικό.

Σε πολιτικό επίπεδο, η μάχη στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις του αμερικανικού «εθνοκεντρικού καπιταλισμού» που εκφράζει ο Τραμπ και στις δυνάμεις που στηρίζουν την παγκοσμιοποίηση, τον «καπιταλισμό καζίνο» και στις πολεμικές βιομηχανίες που εξέφραζε ο Τζο Μπάιντεν, η Κάμαλα Χάρις και η ελίτ του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ.

Τον Τραμπ  στήριξαν οι αμερικανικοί κολοσσοί του  πετρελαίου και του φυσικού αερίου και τα τμήματα των αμερικανικών οικονομικών ομίλων και της βιομηχανίας τα οποία πλήττονται  από το άνοιγμα των αγορών λόγω παγκοσμιοποίησης. Και πλάι σ΄ αυτούς στήριξαν τον Τραμπ οι κάθε λογής δισεκατομμυριούχοι των ΗΠΑ που επωφελήθηκαν από τις μειώσεις φόρων στην πρώτη θητεία Τραμπ, αναμένοντας την ίδια πολιτική και στη δεύτερη θητεία του.

Έτσι στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπως άλλωστε συνέβη και επί θητείας Τζο Μπάιντεν, οι πλούσιοι θα συνεχίσουν να γίνονται πλουσιότεροι και φτωχοί φτωχότεροι. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι μόνο κατά το τελευταίο έτος της θητείας του Τραμπ και μεσούσης της πανδημίας σύμφωνα με μελέτη του Brookings Institute (Brookings.edu 22/12/2020) οι πολυεθνικές Amazon και Walmart αύξησαν και οι δύο μαζί τα κέρδη τους κατά 10,7 δισ. δολάρια σε σχέση με το 2019, αύξηση περίπου 56%, ενώ η τιμή των μετοχών τους εκτοξεύθηκε κατά 70% και 36% αντίστοιχα. Αυτό είχε ως συνέπεια την αύξηση της περιουσίας του ιδιοκτήτη της πρώτης κατά 75,6 δισ. δολάρια και των 3 ιδιοκτητών της δεύτερης κατά 40,7 δισ. δολάρια. Όμως το 1 εκατ. εργαζόμενοι της Amazon και το 1,5 εκατ. εργαζόμενοι της Walmart πήραν ως επιπλέον αμοιβές κινδύνου μόνο 1,8 δισ. δολάρια και 1,6 δισ. δολάρια αντίστοιχα, ήτοι κατά μέσο όρο 1.800 δολάρια και 1.066 δολάρια αντίστοιχα έκαστος για όλο το διάστημα της πανδημίας, αφού το ωρομίσθιο των 15 δολαρίων των εργαζομένων στην  Amazon αυξήθηκε κατά 0,99 δολάρια, ήτοι 7%, ενώ το ωρομίσθιο των 11  δολαρίων της  Walmart αυξήθηκε κατά 0,71 δολάρια, ήτοι αύξηση 6%.

Η εκλογή Τραμπ ήταν αποτέλεσμα της έντονα αντισυστημικής τάσης που επικρατούσε στην αμερικανική κοινωνία, της αντίδρασής της απέναντι στην woke agenda και στην οικονομική κρίση και τον πληθωρισμό. Οι Αμερικανοί πολίτες ήθελαν να τιμωρήσουν με την ψήφο τους τις καθεστηκυίες δυνάμεις, με πρώτο το Δημοκρατικό κόμμα που με την πολιτική του Μπάιντεν «America is back» είχε στηρίξει την στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ και των χωρών του ΝΑΤΟ στον Πόλεμο στην Ουκρανία

Ο Ντόναλντ Τραμπ πράγματι απευθύνονταν στο ακροατήριο των λευκών, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου Αμερικανών, δηλαδή των μικρομεσαίων στρωμάτων που αντιτίθενται στην οικονομική παγκοσμιοποίηση και σε ό,τι αυτή συνεπάγεται: ανταγωνισμός με τις ασιατικές επιχειρήσεις, εισροή μεταναστών κτλ.

Τα εκατομμύρια των Αμερικανών που ψήφισαν τον Τραμπ ανήκαν σε εκείνα τα κοινωνικά στρώματα τα οποία δεν ήταν συνδεδεμένα ούτε με τα μεγάλα αγροτικά και βιομηχανικά συμφέροντα των ΗΠΑ, ούτε με τα συμφέροντα στον τομέα των υπηρεσιών, της χρηματοπιστωτικής σφαίρας, του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, των εταιριών παραγωγής όπλων και των κολοσσών της πράσινης μετάβασης. Μάλιστα τον ψήφισαν ακριβώς διότι υπόσχονταν μία περισσότερο προστατευτική εμπορική πολιτική, ένα νέο μερκαντιλισμό, και ένα ιδιότυπο «οικονομικό εθνικισμό», προκειμένου να αντιμετωπιστεί η οικονομική άνοδος της Κίνας και των BRICS.

Αυτό είναι το πρώτο κύριο χαρακτηριστικό στοιχείο της εξωτερικής  πολιτικής που υπόσχεται ο Τραμπ, ο οποίος αναμένεται να εντείνει τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ με την Κίνα, να επιβάλει νέους δασμούς στην εισαγωγή κινεζικών προϊόντων  στις ΗΠΑ   και να στρέψει πλέον αποφασιστικά το στρατιωτικό, διπλωματικό και οικονομικό ενδιαφέρον των ΗΠΑ στον Ινδο-Ειρηνικό επιδιώκοντας ταυτόχρονα να κλείσει τα διάφορα μέτωπα εμπλοκής των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ αφορά τις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας. Πράγματι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν φαίνεται να διακατέχεται από την ρωσοφοβία που επικρατούσε στους κύκλους του προκατόχου του. Σύμφωνα με δηλώσεις των στελεχών του στρατοπέδου Τραμπ αμέσως μετά την εκλογική του νίκη, οι ΗΠΑ θα πρέπει να προσεγγίσουν το θέμα της Ουκρανίας με ρεαλισμό όπως αυτός εκφράζεται πλέον επί του πεδίου. Πολύ δε περισσότερο καθώς κατά την διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας ο Τραμπ επέκρινε τον Μπάιντεν για την έντονη στρατιωτική και οικονομική εμπλοκή των ΗΠΑ στον Πόλεμο της Ουκρανίας.

Σε αντίθεση με την ψυχροπολεμική πολιτική των Μπάιντεν-Χάρις, ο Τραμπ,  δεν είναι ο εκλεκτός της βιομηχανίας όπλων αλλά, αντίθετα των συμφερόντων εκείνων που είχαν επενδύσει στη Ρωσία και επλήγησαν από τις κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας λόγω Ουκρανίας.

Το τρίτο χαρακτηριστικό της εξωτερικής πολιτικής Τραμπ έχει σχέση με την Ευρώπη. Η στροφή του Τραμπ προς την ανάδειξη εκ νέου του  «έθνους-κράτους» ως βασικού παίκτη στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και η συνακόλουθη απαξίωση κάθε αντίληψης περί πολυμερών διεθνών διευθετήσεων και διεθνικών οικονομικών συγκροτημάτων, αναμένεται να έχει επιπτώσεις και στον τρόπο αντιμετώπισης της Ε.Ε.  από τις ΗΠΑ. Έχει σημασία δηλαδή η θεώρηση που διακατέχει την ομάδα του Τραμπ, που βλέπει την Ε.Ε. σαν  27 αυτοτελή κράτη και όχι σαν ένα ενιαίο σύνολο, ενώ ταυτόχρονα αναμένεται να δρομολογήσει την επιβολή και νέων δασμών κατά των ευρωπαϊκών προϊόντων. Επιπλέον δεν πρόκειται να διστάσει να κηρύξει εμπορικό πόλεμο και κατά της ΕΕ, όπως άλλωστε είχε πράξει και κατά την πρώτη του θητεία.

Λόγω της στροφής του υπέρ του «έθνους-κράτους», ο Τραμπ δεν αναμένεται να υποστηρίξει το μοντέλο της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης». Αυτό σημαίνει πιθανή ρήξη στις σχέσεις ΗΠΑ-Ε.Ε. και ενθάρρυνση των άμεσων σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και των κρατών μελών της Ε.Ε., χωρίς τη μεσολάβηση των Βρυξελλών.

Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται επίσης αυξημένη πίεση του Τραμπ προς τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ να αναλάβουν ακόμη μεγαλύτερο βάρος της στήριξης της άμυνάς τους, γεγονός που εξ αντικειμένου αναμένεται να ενισχύσει έτι περαιτέρω τη στροφή της Ε.Ε. προς την «πολεμική οικονομία», όπερ σημαίνει αύξηση των φόρων, περιορισμό των δαπανών για κοινωνικές πολιτικές, λιτότητα, βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή εντός της ευρωζώνης, νέα μνημόνια και δραστική μείωση της οικονομικής και στρατιωτικής στήριξης των Βρυξελλών στην Ουκρανία.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις ο Τραμπ αναμένεται να είναι από τους πιο ισχυρούς προέδρους των ΗΠΑ στις τελευταίες δεκαετίες καθώς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κέρδισε τόσο τη Γερουσία όσο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ταυτόχρονα ο Τραμπ διαθέτοντας και την πλειοψηφία στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ είναι βέβαιο ότι δεν θα έχει απέναντι του τα διάφορα θεσμικά αντίβαρα τα οποία πολλές φορές περιόριζαν την ακτίνα δράσης του εκάστοτε ενοίκου του Λευκού Οίκου. Το γεγονός αυτό συνδυαζόμενο με τον ψυχισμό, τον χαρακτήρα και τον τρόπο λειτουργίας του ίδιου του Τραμπ δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για την ποιότητα και το ύφος της εσωτερικής διακυβέρνησης και κατά τη νέα προεδρική του θητεία.

Κανείς άλλωστε δεν ξεχνά ότι μεσούσης της διαδικασίας εξέτασης της καταλληλότητας του νέου κορονοεμβολίου από την ομοσπονδιακή Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου του 2020 ο Τραμπ μέσω twitter αφού χαρακτήρισε την FDA σαν «μια μεγάλη γριά αργή χελώνα» κάλεσε την κατά τα  άλλα ανεξάρτητη αυτή Αρχή να εγκρίνει άμεσα το νέο εμβόλιο κατά του κορονοϊού (AP News 11/12/2020). Και για να μην υπάρξει καμιά αμφιβολία ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Mark Meadows απείλησε τον επικεφαλής της FDA Stephen Hahn ότι αν δεν εκδώσει σχετική απόφαση μέχρι το βράδυ θα απολυθεί (CNN.com 12/12/2020). Και ω του θαύματος 7 ώρες αργότερα η κατά τα άλλα ανεξάρτητη FDA αποφάσισε με ψήφους 17 υπέρ, 4 κατά και 1 αποχή (Capital.gr 16/12/2020) ότι το νέο κορονοεμβόλιο είναι καθ΄ όλα ασφαλές και εγκρίνεται. Σύμφωνα με δημοσιεύματα είχαν προηγηθεί δύο επεισοδιακές συναντήσεις του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου  με τον επικεφαλής της FDA  για το ζήτημα αυτό.

Η συνέχεια επί της οθόνης στις 20 Ιανουαρίου 2025, οπότε ο Ντόναλντ Τραμπ θα ορκιστεί ως ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Ο Νότης Μαριάς είναι Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου, notismarias@gmail.com

Βιωματικὴ ἡ μετοχὴ στὴ δόξα τῆς Ἁγίας Τριάδας

Βιωματικὴ ἡ μετοχὴ στὴ δόξα τῆς Ἁγίας Τριάδας

Σήμερα τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ (1295-1359), ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Οἱ θεολογικές του θέσεις εἶναι προϊὸν ὄχι μόνο τῆς μεγάλης του μόρφωσης, ἀλλὰ κυρίως τοῦ μακροχρόνιου βιώματος τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ.
• Ἀναδείχθηκε καταπολεμώντας τὴν ἐπίδραση τοῦ δυτικοῦ ὀρθολογισμοῦ ἀπὸ τὶς θέσεις τοῦ Βαρλαὰμ τοῦ Καλαβροῦ, ὁ ὁποῖος δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἐνωθεῖ μὲ τὸ Θεό.
• Ἀντίθετα, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος δίδασκε ὅτι οἱ ἄνθρωποι μποροῦν νὰ κοινωνοῦν καὶ νὰ ἑνωνονται μὲ τὸν Θεὸ διὰ μέσου τῶν θείων ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶναι ἄκτιστες. Διακρίνοντάς τις ἀπὸ τὴ θεϊκὴ οὐσία τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀκοινώνητος. Ὅτι ὁ ζωντανὸς χριστιανὸς μπορεῖ νὰ ἔχει μετοχὴ στὸ φῶς, τὴν ζωὴ καὶ τὴν δόξα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὄχι μὲ τὴν διάνοια ἢ τὸ συναίσθημα, ἀλλὰ μὲ ἁγιοπνευματικὴ ἐμπειρία.
• Ὑπέστη διώξεις, μέχρι ἡ θέση του νὰ ἐπικρατήσει ὁριστικά. Ἀντιμετωπίστηκε μὲ ἰδιαίτερη προκατάληψη ἀπὸ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς, μέχρι τὸ σημεῖο ὁ Δόγης τῆς Βενετίας νὰ ἀπαγορεύει στὰ ἑλληνικὰ τυπογραφεῖα τῆς πόλης τὴν ἐκτύπωση ἀναφορῶν στὸ πρόσωπό του καὶ τὶς θέσεις του.

Ἡ φιλαργυρία αἰτία ὅλων τῶν κακῶν

Ἐπίκαιρη εἶναι ἡ προσέγγισή του στὴ φιλαργυρία, ἰδιαίτερα στὴ σημερινὴ ἀτομοκρατούμενη κοινωνία ὅπου τὸ καθεστὼς τοῦ οἰκονομικοῦ
νεοφιλελευθερισμοῦ ἀναδεικνύει τὴ δυνατότητα προσωπικοῦ πλουτισμοῦ ὡς μοναδικὴ πηγὴ δικαιωμάτων :
• «Ἡ φιλαργυρία εἶναι αἰτία ὅλων τῶν κακῶν: τῆς αἰσχροκέρδειας, τῆς τσιγκουνιᾶς, τῆς ρηχότητας, τῆς ἀστοργίας, τῆς ἀπιστίας, τῆς μισανθρωπίας, τῆς ἁρπαγῆς, τῆς ἀδικίας, τῆς πλεονεξίας, τοῦ τόκου, τοῦ δόλου, τοῦ ψεύδους, καὶ ὅλων τῶν ὁμοίων μὲ αὐτά.
• Ἐξαιτίας τῆς φιλαργυρίας γίνονται ἱεροσυλίες, λωποδυσίες καὶ κάθε εἶδος κλοπῆς.
• ἐξαιτίας τῆς φιλαργυρίας δὲν ὑπάρχουν μόνο στοὺς δρόμους καὶ στὴν ξηρὰ καὶ στὰ πελάγη ἅρπαγες καὶ ληστὲς καὶ πειρατές, ἀλλὰ καὶ μέσα στὴν πόλη ἄδικα σταθμὰ καὶ ζύγια καὶ διπλὰ μέτρα καὶ περίεργη κουρὰ καὶ παραχάραξη νομισμάτων, ὑπέρβαση ὁρίων, πονηροὶ ἀνταγωνισμοὶ γειτόνων.
• Αὐτὴ φέρει ἔθνη ἐναντίον ἐθνῶν καὶ διαλύει δυνατὲς φιλίες καὶ μερικὲς φορὲς διασπᾶ τοὺς στενοὺς δεσμοὺς τῆς συγγένειας.
• ἐξαιτίας αὐτῆς προδίδει κανεὶς καὶ τὴν πατρίδα,
• ἄλλος στρατόπεδο ὁμόφυλο,
• ἄδικος δικαστὴς τὸν νόμο καὶ μάρτυρας τὴν ἀλήθεια,
• καὶ πρὶν ἀπὸ ὅλα ὁ καθένας προδίδει τὴν ψυχή του».
• Ἔτσι κατὰ τὸν θεῖο ἀπόστολο: «ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία, γιὰ τὴν ὁποία ἐπειδὴ μερικοὶ τὴν ὀρέγονται, ἀποπλανήθηκαν
ἀπὸ τὴν πίστη καὶ κατατρύπησαν τοὺς ἑαυτούς τους μὲ ὀδύνες πολλὲς» [Α΄Τιμ.6,10].
• ΠΗΓΗ: Ἱστοσελίδα Ἱερᾶς Μονῆς Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024 Από τη στήλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ