Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2024-Φύλλο 1156

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2024-Φύλλο 1156

ΑΠO ΤO «ΑΚΡΑΙO ΚΕΝΤΡO»

Θεσμική αισχροκέρδεια

Κυκλοφορεῖ τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 31ης Ὀκτωβρίου 2024 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ».

Στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ μὲ τὸν τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

Ἡ σύγκλιση αὐτὴ τῶν κυβερνητικῶν πολιτικῶν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ καὶ ΣΥΡΙΖΑ, κατατάσσει ἐν τοῖς πράγμασι τὰ κόμματα αὐτὰ στὸ λεγόμενο «ἀκραῖο κέντρο».
Ὁ ἀκίνδυνος γιὰ τὸ σύστημα δικαιωματισμὸς ὑποκαθιστᾶ τοὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνες καὶ ἀποτελεῖ τὸ ψευδοπροοδευτικὸ ἐποικοδόμημα μιᾶς σκληρῆς νεοφιλελεύθερης πολιτικῆς. Ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὴν συγκέντρωση πλούτου σὲ ὅλο καὶ πιὸ λίγους καὶ ρίχνει στὸ περιθώριο ὅλο καὶ περισσότερες κατηγορίες πολιτῶν.

Το άρθρο αποτελεί απόσπασμα της εισήγησης του Προέδρου της ΧΔ στην Κεντρική Επιτροπή της 19.10.2024.

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

Το θέμα «παραμένει εκκρεμές»

Το θέμα «παραμένει εκκρεμές»

Θέμα γερμανικών αποζημιώσεων έθεσε στον πρόεδρο της Γερμανίας Φρανκ Βάλτερ Στάινμαϊερ η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, χθες. «Θα ήθελα να τονίσω», είπε, «με βάση και την σχετική απόφαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου του 2019, τη μεγάλη σημασία που έχει για τον ελληνικό λαό το ζήτημα των Πολεμικών Αποζημιώσεων και του Κατοχικού Δανείου, το οποίο παραμένει εκκρεμές». Ο κ.  Σταϊνμάιερ απάντησε ρίχνοντας το μπαλάκι στη Θεσσαλονίκη, στις «φρικαλεότητες που διέπραξαν οι Γερμανοί» (μόνο στη Θεσσαλονίκη;), πλην όμως, «όσον αφορά στη νομική μας θέση επί του ζητήματος των επανορθώσεων… Εμείς, είμαστε της άποψης ότι νομικά αυτό το θέμα θεωρείται λήξαν». Η χώρα του θα χρηματοδοτήσει ένα Μνημείο για την εξανδραποδισμένη εβραϊκή κοινότητα και ένα Μουσείο, «αναφορικά με τα θύματα του Ολοκαυτώματος αλλά και όλα τα θύματα της Γερμανικής Κατοχής». Αντί αποζημιώσεων, μνημείο και μουσείο δηλαδή! Για δε την Κρήτη, που επισκέπτεται σήμερα, «θα μιλήσω δημοσίως», είπε, «αναφερόμενος στην ευθύνη που φέρουμε εμείς οι Γερμανοί απέναντι στα θύματα και απέναντι στα όσα έγιναν». Ευθύνη χωρίς συνέπειες, κύριε πρόεδρε; Αποφεύγοντας την ταμπακιέρα; Τις γερμανικές επανορθώσεις (δες σελ. 6); Έχει το νου του, όμως, αντί των υποχρεώσεων της Γερμανίας, την ενίσχυση της προπαγάνδας: «Το (δύσκολο) 2015, σε μια Συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας ιδρύσαμε το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας», λέει. Που σκοπό έχει να μας πει την Ιστορία κατά τη γερμανική εκδοχή, λέμε εμείς. Μπράβο, πάντως στην κυρία Πρόεδρο. Μας εξέπληξε. Θετικά. Καθότι επισήμως καταγράφεται ότι το θέμα «παραμένει εκκρεμές».

Κων. Μπλάθρας

«Το σύνολο των συμφώνων συμβίωσης και πολιτικών γάμων ξεπερνά τους θρησκευτικούς από το 2013 και μετά»

«Το σύνολο των συμφώνων συμβίωσης και πολιτικών γάμων ξεπερνά τους θρησκευτικούς από το 2013 και μετά»

ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

 

Την 1η Οκτωβρίου η Ελληνική Στατιστική Αρχή (η ΕΛΣΤΑΤ).έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία για τη φυσική κίνηση του πληθυσμού (γεννήσεις, θάνατοι, θρησκευτικοί και πολιτικοί γάμοι, σύμφωνα συμβίωσης και διαζύγια) το έτος2023.

Στη βάση δεδομένων της ΕΛΣΤΑΤ στοιχεία για τους πολιτικούς γάμους υπάρχουν από το 1991, αλλά τα έτη 1991 κι 1992 ήταν λίγοι και γι’ αυτό το λόγο στον Πίνακα η πρώτη τετραετία είναι 1993-1996. Τα στοιχεία για τα σύμφωνα συμβίωσης υπάρχουν από το 2009

Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε τη διαχρονική εξέλιξη των θρησκευτικών, των πολιτικών και του συνόλου των γάμων, των συμφώνων συμβίωσης κατά μέσο όρο το χρόνο ανα τετραετία την περίοδο 1993-2020 και χωριστά τα έτη 2021, 2022 κα 2023 και το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν οι πολιτικοί γάμοι και τα διαζύγια στο σύνολο των γάμων.

Στο πρώτο μέρος του Πίνακα δίνεται ο μέσος όρος το χρόνο ανά τετραετία την περίοδο 1993-2020 εξαιτίας του ότι τα δίσεκτα έτη μειώνονται οι γάμοι, ενώ στο δεύτερο μέρος χωριστά τα έτη 2021, 2022 και 2023 διότι δεν  έχει ακόμα συμπληρωθεί το δίσεκτο έτος 2024.

Στην 1η στήλη του πρώτου μέρους του Πίνακα δίνονται κατά μέσο όρο το χρονο ανα τετραετία την περίοδο 1993-2020 οι θρησκευτικοί γάμοι, στη 2η οι πολιτικοί και στην 3η το σύνολό τους, στην 4η τα διαζύγια και στην 5η τα σύμφωνα συμβίωσης. Στην 6η δίνονται οι πολιτικοί γάμοι ως ποσοστό του συνόλου των γάμων και στην 6η τα διαζύγια ως ποσοστό των γάμων. Στον δεύτερο μέρος του Πίνακα δίνονται τα ίδια στοιχεία χωριστά για τα έτη 2021, 2022 και 2023.

Από το πρώτο μέρος του Πίνακα φαίνεται ότι κατά μέσο όρο το χρόνο ανα τετραετία την περίοδο 1993-2020:

  • Οι θρησκευτικοί γάμοι μειώνονταν συνεχώς
  • Οι πολιτικοί γάμοι αυξάνονταν μέχρι την τετραετία 2013-2016 και μειώθηκαν την τετραετία 2017-2020.
  • Το σύνολο των γάμων είχε διακυμάνσεις μέχρι την τετραετία 2005-2008 και μειωνόταν στις επόμενες.
  • Τα διαζύγια αυξάνονταν συνεχώς όλες τις τετραετίες.
  • Τα σύμφωνα συμβίωσης αυξάνονταν «αλματωδώς».

Αποτέλεσμα των εξελίξεων αυτών ήταν να αυξάνονται συνεχώς τόσο το ποσοστό που αντιπροσώπευαν οι πολιτικοί γάμοι στο σύνολο των γάμων όσο και το ποσοστό των διαζυγίων στο σύνολο των γάμων.

Συγκρίναμε το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν τα διαζύγια στο σύνολο των γάμων στην Ελλάδα με εκείνο 22 κρατών μελών της Ε.Ε. για τα οποία υπάρχουν αντίστοιχα στοιχεία μέχρι και την τετραετία 2017-2020 και διαπιστώσαμε ότι ενώ μέχρι την τετραετία 2013-2016 η χώρα μας κατείχε την 1η, 2η ή 3η  θέση, με τον χαμηλότερο ποσοστό,  την τετραετία, όμως,  2017-2020, λόγω της μεγάλης αύξησης του ποσοστού αυτού η θέση της χειροτέρευσε και «κατέβηκε» στην 8η.

Από το δεύτερο μέρος του Πίνακα φαίνεται ότι τα έτη 2021-2023 σε σχέση με την τελευταία τετραετία 2017-2020:

  • Οι θρησκευτικοί γάμοι παρουσίασαν μικροί ανάκαμψη.
  • Οι πολιτικοί μικρή μείωση η οποία οφείλεται στη μεγάλη αύξηση των συμφώνων συμβίωσης, με αποτέλεσμα το ποσοστό που αντιπροσώπευαν στο σύνολο των γάμων να μειωθεί κάτω από το 50%.
  • Το σύνολο των γάμων μειώθηκε το 2021, αυξήθηκε το 2022 και μειώθηκε το 2023.
  • Η αύξηση των διαζυγίων συνεχίστηκε και τα τρία έτη, με αποτέλεσμα το ποσοστό που αντιπροσώπευαν στο σύνολο των γάμων να φτάσει σε επίπεδο ρεκόρ 37,5%.

Τόσο την τετραετία 2017-2020 όσο και τα έτη 2021-2023 το σύνολο πολιτικών γάμων και συμφώνων συμβίωσης ήταν πάνω από μιάμιση φορά μεγαλύτερο από τους θρησκευτικούς γάμους, γεγονός που πρέπει να προβληματίσει πολύ (ιδιαίτερα την Εκκλησία) για το τι συνεπάγονται οι εξελίξεις αυτές.

_____

*Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην Αντιπρόεδρος

  της Βουλής, Υπουργός και Καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

 

Ἡ «νεκρανάσταση» τῆς συμφωνίας Ε.Ε. –«Μερκοσούρ» καὶ οἱ συνέπειες γιὰ τὴν ἐγχώρια παραγωγή

Ἡ «νεκρανάσταση» τῆς συμφωνίας Ε.Ε. –«Μερκοσούρ» καὶ οἱ συνέπειες γιὰ τὴν ἐγχώρια παραγωγή

Ἐλάχιστα ἔχει γίνει ἀντιληπτὴ στὴν Ἑλλάδα μιὰ ἰδιαίτερα σημαντικὴ ἐξέλιξη. Εἴχαμε ἀναδείξει κατὰ τὶς ἀγροτικὲς κινητοποιήσεις τὸν περασμένο Φεβρουάριο, ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους τῆς ὀργῆς τῶν ἀγροτῶν τῆς Εὐρώπης ποὺ κινητοποιοῦνταν ἦταν καὶ τὸ σταδιακὸ «ξεχαρβάλωμα» τῆς «Κοινῆς Ἀγροτικῆς Πολιτικῆς» μὲ τὶς ἀπανωτὲς συμφωνίες τῆς Ε.Ε. μὲ τρίτες χῶρες γιὰ κατάργηση τῆς ὑπάρχουσας προστασίας καὶ τὴν ἐλεύθερη εἰσαγωγὴ γεωργικῶν προϊόντων. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ πλήττεται ἡ ἀγροτικὴ ἐγχώρια ἀγροτικὴ παραγωγὴ τῶν κρατῶν-μελών τῆς Ε.Ε., ἀφοῦ οἱ ἀγορὲς πλημμυρίζουν ἀπὸ ἀδασμολόγητα καὶ φθηνὰ εἰσαγόμενα ἀγροτικὰ προϊόντα τὰ ὁποία ἀνταγωνίζονται τὰ τοπικά.

  • Μὲ πίεση τῶν Γάλλων ἀγροτῶν, εἶχε ἀνασταλεῖ ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμφωνίας μὲ τὴν ὁμάδα κρατῶν «Mercosur» τῆς νότιας Ἀμερικῆς, τῆς «κοινῆς ἀγορᾶς τοῦ νότου» ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὶς χῶρες Ἀργεντινή, Βολιβία, Βραζιλία, Παραγουάη καὶ Οὐρουγουάη ὡς τακτικὰ μέλη καὶ τὶς χῶρες Χιλή, Κολομβία, Ἰσημερινὸ Γουϊάνα.Περού καὶ Σουρινάμ ὡς συνδεδεμένα. Μὲ μιὰ τεράστια ποικιλία ἀγροτικῶν προϊόντων.
  • Σὲ μιὰ περιοχὴ ποὺ καλύπτει τὸ 10% τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ καὶ 20 % τοῦ ΑΕΠ τοῦ πλανήτη.
  • Ὅμως, οἱ συνομιλίες ξαναρχίζουν αὐτὸ τὸ μήνα, μὲ πρωτοβουλία τῆς Οὔρσουλα φὸν ντερ Λάιεν, ποὺ στὸ πλαίσιο τῆς Γενικῆς Συνέλευσης τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν τοῦ Σεπτεμβρίου, ξεκίνησε τὶς σχετικὲς ἐπαφὲς μὲ ὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ὁμολόγους τῆς στὴ Mercosur, ὅπως τὸν Πρόεδρο τῆς Βραζιλίας Lula καὶ τὸν Javier Milei, τὸν Πρόεδρο τῆς Ἀργεντινῆς.
  • Μὲ στόχο τὴν ὁλοκλήρωση τῶν συνομιλιῶν τὸ ταχύτερο, ἀκόμη καὶ μέχρι τὴ σύνοδο κορυφῆς τῆς G20 στὶς 18 καὶ 19 Νοεμβρίου στὸ Ρίο ντὲ Τζανέιρο τῆς Βραζιλίας.
  • Γιὰ τὴ Γερμανία, πρὸς ὄφελος τῆς ὁποίας κινεῖται ἡ Πρόεδρος τῆς «Κομισιόν», αὐτὴ ἡ συμφωνία εἶναι ἀπόλυτη προτεραιότητα. Καὶ μιὰ εὐκαιρία νὰ «ἰσοφαρίσει» τὶς ζημιὲς ἀπὸ τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία καὶ τὶς δυσμενεῖς συνέπειες τῶν κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας.
  • Ἂν οἱ γεωργικὲς χῶρες τῆς Ε.Ε. θίγονται ἐφόσον ἡ συμφωνία εὐδοκιμήσει, δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο γιὰ τὶς βιομηχανικές, στὶς ὁποῖες ἀνοίγονται νέες ἀγορὲς γιὰ τὰ δικὰ τοὺς βιομηχανικὰ προϊόντα.
  • Ἀντίθετα γιὰ τὸν Γάλλο Πρόεδρο Μακρὸν καὶ τὸν νέο Πρωθυπουργὸ τῆς κυβέρνησης μειοψηφίας Μπαρνιέ, προτεραιότητα εἶναι τὸ μπλοκάρισμα τῆς συμφωνίας λόγω τῆς ὀργῆς ποὺ θὰ προκληθεῖ στοὺς Γάλλους ἀγρότες.
  • Ὁ Μακρὸν ἔχει ἀποδυναμωθεῖ λόγω τῆς μείωσης τῆς ἐκλογικῆς δύναμης τοῦ κόμματός του καὶ τῆς μεγάλης φθορᾶς στὴ χώρα του. Ἀντίστοιχα, ἡ ἐπιρροὴ τῆς Γαλλίας μειώθηκε στὴ νέα «Κομισιὸν» καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐμποδίσει τὴν ἐξέλιξη τῶν διαπραγματεὐσεων, οὔτε νὰ ἐπιβάλει φωτογραφικὲς ρῆτρες εὐνοϊκὲς γιὰ τὴ χώρα του. Ἄλλωστε, ἡ φὸν ντὲρ Λάιεν καὶ ὁ Γερμανὸς καγκελάριος Σὸλτς δὲν ζήτησαν τὴ γνώμη του.
  • Οἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὴ «Μερκοσούρ» κρατᾶνε 25 χρόνια. Τίθεται, κατὰ συνέπεια, τὸ ἐρώτημα, γιὰ ποιὸ λόγο μόλις τώρα προβλήθηκαν ἀντιδράσεις. Ἡ πιὸ προφανὴς ἀπάντηση εἶναι ὅτι μιὰ τέτοια συμφωνία ἄλλα συμφέροντα εὐνοεῖ καὶ ἄλλα πλήττει σὲ κάθε χώρα. Προφανῶς στὴ Γαλλία, οἱ ἀγρότες τόσα χρόνια δὲν εἶχαν ἀντιληφθεῖ τὶς δυσμενεῖς συνέπειες γιὰ νὰ ἀντιδράσουν δυναμικά, ἐνῶ ὑπάρχουν καὶ συμφέροντα ποὺ θέλουν τὸ ἄνοιγμα νέων ἀγορῶν στὸ ἐξωτερικὸ καὶ κατεὐθυναν τὸ πολιτικὸ σύστημα.
  • Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ σὲ τέτοιες διαπραγματεύσεις, συμφέροντα τῶν ὀλίγων ἐξυπηρετοῦνται ἀθόρυβα εἰς βάρος τῶν πολῶν.
  • Μιὰ τέτοια ἐξέλιξη θὰ ἀναδείξει ρήξη Γερμανίας-Γαλλίας σὲ ἕνα θέμα σοβαρὸ καὶ κρίσιμο γιὰ τὰ ἀντικρουόμενα συμφέροντά τους. Ἤδη, οἱ Μακρὸν- Μπαρνιὲ προσπαθοῦν νὰ συγκεντρώσουν συμμάχους γιὰ νὰ μὴ συγκεντρωθεῖ ὁ ἀπαιτούμενος γιὰ τὴν ἐπικύρωση ἀριθμὸς χωρῶν. Σύμφωνα μὲ τὸ γαλλικὸ περιοδικὸ «Μαριάν» ἤδη 11 χῶρες ἔχουν τοποθετηθεῖ ὑπὲρ τῆς ἐπικύρωσης, χωρὶς νὰ καλύπτεται πρὸς τὸ παρὸν ἡ ἀπαιτούμενη πλειοψηφία.
  • Στὴν Ἑλλάδα, κανέναν δὲν ἀπασχολεῖ πρὸς τὸ παρὸν ἡ ἐξέλιξη αὐτή. Οὔτε ἔχουν γίνει οἱ δέουσες ἐκτιμήσεις γιὰ τὶς συνέπειες ποὺ θὰ ἔχει γιὰ τὴ χώρα μας τυχὸν ἐπικύρωση τῆς συμφωνίας. Κάτι ποὺ εἶναι ἀπόλυτα ἐπιβεβλημένο λόγω τῶν μεγάλων μεγεθῶν καὶ τῆς ποικιλίας τῶν προϊόντων ποὺ ἀφορᾶ ἡ συμφωνία.

Από το Ακραίο Κέντρο: Θεσμική Αισχροκέρδεια

Από το Ακραίο Κέντρο: Θεσμική Αισχροκέρδεια

Η σύγκλιση αὐτὴ τῶν κυβερνητικῶν πολιτικῶν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ καὶ ΣΥΡΙΖΑ, κατατάσσει ἐν τοῖς πράγμασι τὰ κόμματα αὐτὰ στὸ λεγόμενο «ἀκραῖο κέντρο».
Ὁ ἀκίνδυνος γιὰ τὸ σύστημα δικαιωματισμὸς ὑποκαθιστᾶ τοὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνες καὶ ἀποτελεῖ τὸ ψευδοπροοδευτικὸ ἐποικοδόμημα μιᾶς σκληρῆς νεοφιλελεύθερης πολιτικῆς. Ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὴν συγκέντρωση πλούτου σὲ ὅλο καὶ πιὸ λίγους καὶ ρίχνει στὸ περιθώριο ὅλο καὶ περισσότερες κατηγορίες πολιτῶν.
Ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ἐξελίξεων αὐτῶν, αὐξάνονται ἐκεῖνοι ποὺ βρίσκουν διέξοδο στὰ ἄλλα κόμματα τῆς Δεξιᾶς ἐκτὸς τῆς Νέας Δημοκρατίας, τὰ ὁποῖα πέτυχαν νὰ ἐκπροσωπηθοῦν στὴ Βουλή. Δὲν μιλᾶμε γιὰ κόμματα δεξιότερα τῆς Νέας Δημοκρατίας, μὲ δεδομένο ὅτι ἡ ἀκροδεξιὰ εἶναι πρὸ πολλοῦ παροῦσα στὸ κυβερνητικὸ κόμμα: Σὲ έπίπεδο «μεταγραφῆς» προβεβεβλημένων στελεχῶν, ἀλλὰ καὶ πολιτικῆς.
Ἐνδεικτικά, οἱ τροποποιήσεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα μὲ ἄξονα τὴν ἐξαπλωση τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐπιβολῆς τῆς ποινῆς τῆς φυλάκισης ποὺ ἔφερε πρὸς ψήφιση ὁ ἐκ τοῦ ΠΑΣΟΚ προερχόμενος κ. Φλωρίδης εἶναι παρόμοιας φιλοσοφίας μὲ τὸ 3ο σημεῖο τοῦ προεδρικοῦ προγράμματος τῆς Μαρίν Λεπέν τοῦ 2022. Μὲ τὴ διαφορὰ ποὺ ἡ Γαλλίδα πολιτικός, ἐπιμελέστερη, εἶχε συμπεριλάβει καὶ τὴν πρόνοια νὰ αὐξηθοῦν κατὰ 85.000 οἱ θέσεις τῶν φυλακισμένων.
Ὁ ἀείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, εἶχε καταγγείλει ὡς ἀναχρονιστικὴ τὴ αὐταρχικὴ λογικὴ αὐτὴ γιὰ τὸ σωφρονιστικὸ σύστημα στὸ βιβλίο «Ἡ φυλακή μου».
Χωρίς ἀξία προγραμματικές δεσμεύσεις ἂν δὲν ἀμφισβητοῦν τοὺς εὐρωενωσιακοὺς περιορισμούς τῶν ἐξουσιῶν τῶν ἐκλεγμένων κυβερνήσεων
Τὰ καινούργια δεξιὰ κόμματα τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Εὐρωβουλῆς, ποὺ ἐπωφελοῦνται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχουν ὑποστεῖ κυβερνητικὴ φθορά, ἐπαναφέρουν μεταξὺ ἄλλων καὶ προτάγματα τῆς κοινωνικῆς Δεξιᾶς μὲ λόγο ἐμφανιζόμενο ὡς φιλολαϊκὸ καὶ πατριωτικό.

Ὅμως, γιὰ νὰ ἔχει ἀξία ὁποιοδήποτε πολιτικὸ πρόγραμμα ξεφεύγει ἀπὸ τὰ πλαίσια ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ άποκαλούμενες «Εὐρωπαϊκὲς Συνθῆκες», πρέπει αὐτὸ νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν καταρχὴν ἀμφισβήτησή τους. Καὶ ἐπιπρόσθετα, μὲ ἐναλλακτικὴ πολιτικὴ πρόταση, τὴν ὁποία ὁ λαὸς νὰ καλεῖται νὰ ἀκολουθήσει. Διαφορετικά, προσομοιάζουν στὴ βεβαιότητα τοῦ πρὸ τοῦ 2015 ΣΥΡΙΖΑ, ὅτι μόνο ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖνος θὰ κυβερνοῦσε, ὡς διὰ μαγείας ἡ διαπραγμάτευση μὲ τοὺς δανειστὲς θὰ ἀπέδιδε.
Ἀποκαλυπτικὴ γιὰ τὴν πραγματικὴ βούληση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος νὰ διαφοροποιηθεῖ ἀπὸ τὶς προτεραιότητες τῶν ἐπικυριάρχων ἦταν ἡ ψηφοφορία στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο ἐπὶ σχεδίου ψηφίσματος γιὰ τὸ Οὐκρανικό, στὸ ὁποῖο περιλαμβάνονται ἀκραῖες θέσεις, ἰδίως τὸ αἴτημα νὰ δοθεῖ στὴν Οὐκρανία ἡ ἄδεια νὰ πλήξει τὴ Ρωσία μὲ δυτικοὺς πυραύλους μεγάλου βεληνεκοῦς. Θέσεις οἱ ὁποῖες ἂν υἱοθετηθοῦν ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν σὲ 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ὅπως καὶ ἄλλες βλαπτικὲς γιὰ τὴν Ἑλλάδα προτροπές.
Οἱ Εὐρωβουλευτὲς τῆς ΝΔ καὶ δύο τοῦ ΠΑΣΟΚ ὑπερψήφισαν. Κατὰ ψήφισαν μόνον οἱ δύο Εὐρωβουλευτὲς τοῦ ΚΚΕ, ἕνας Εὐρωβουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἡ Εὐρωβουλευτὴς τῆς «Πλεύσης Ἐλευθερίας». Οἱ ὑπόλοιποι δύο Εὐρωβουλευτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἕνας τοῦ ΠΑΣΟΚ, ὅπως καὶ τὸ σύνολο τῶν Εὐρωβουλευτῶν τῶν κομμάτων «Ἑλληνικὴ Λύση», «Νίκη» καὶ «Φωνὴ Λογικῆς» ἔλαμψαν μὲ τὴν ἀπουσία τους.

Θεσμικὴ αἰσχροκέρδεια καὶ ἐκποίηση κοινωφελῶν ὑποδομῶν

Ἡ Ἑλλάδα πορεύεται, ὅλο καὶ πιὸ ἀποδυναμωμένη οἰκονομικά, μὲ τὴν ἐκποίηση τῶν ὑποδομῶν της κατ’ ἐφαρμογὴ τῶν μνημονιακῶν δεσμεύσεων. Μέσω τοῦ Ὑπερταμείου, ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ στὰ πρότυπα τοῦ Tρόιχουντανστάλτ, τοῦ Ὑπερταμείου ποὺ ρευστοποίησε κοψοχρονιὰ τὴν ὑποδομὴ τῆς πρώην Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Ἡ ὁποία κατέρρευσε ὁλοκληρωτικά, ὄχι μόνο λόγω τῶν παθογενειῶν τοῦ «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ», ἀλλὰ κυρίως λόγω τῆς νομισματικῆς ἑνοποίησης μὲ τὴ Δυτική μὲ ἰσοτιμία ἀνατολικοῦ καὶ δυτικοῦ μάρκου 1 πρὸς 1, ἀντὶ τῆς πραγματικῆς 1 πρὸς 4. Φαινομενικὴ γενναιοδωρία γιὰ τοὺς ἀποταμιευτές, ἀλλὰ καταστροφὴ γιὰ τὴν οἰκονομία, ἀφοῦ τὸ κόστος μονομιᾶς τετραπλασιάστηκε.
Ὑποδομὲς ὅπως ἡ ἀγορὰ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἡ ΔΕΗ καὶ ὁ ΔΕΔΔΗΕ παραδόθηκαν στὸ κερδοσκοπικὸ κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο κατὰ τρόπο παρασιτικὸ ἔχει ἐπικαθήσει καὶ κερδοσκοπεῖ στὶς ἕτοιμες ὑποδομὲς μὲ ἕνα θεμελιῶδες ἀγαθὸ ὅπως τὸ ἠλεκτρικὸ ρεῦμα. Τὰ «Ἑλληνικὰ Πετρέλαια», ὅπου τὸ Δημόσιο μέχρι πέρσι ἰσότιμα μετεῖχε στὴ Διοίκηση, σκανδαλωδῶς χαρίστηκαν στὸν Ὅμιλο Λάτση ποῦ χωρὶς νὰ δώσει οὔτε ἕνα εύρώ, ἐλέγχει πλέον μόνος του τὴ Διοίκηση. Πῶς ἔγινε αὐτό; Μὲ μικρὴ αὔξηση τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου ἐπέφερε μείωση τοῦ ποσοστοῦ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Δημοσίου μὲ συνακόλουθη ἀπώλεια θεμελιωδῶν δικαιωμάτων.
Ἄλλες ὑποδομὲς διὰ τῆς ἰδιωτικοποιήσεως στὴν πράξη κρατικοποιήθηκαν ἀπὸ τοὺς Δανειστές, ἀφοῦ οἱ σιδηρόδρομοι ἀγοράστηκαν ἀπὸ ἰταλικὴ κρατικὴ ἑταιρία καὶ ἡ ἐκμετάλλευση τῶν ἀεροδρομίων ἀπὸ γερμανική. Ἡ γερμανικὴ ἰθύνουσα τάξη διατηρεῖ τὸν κρατικὸ ἔλεγχο στὶς στρατηγικοῦ χαρακτήρα ἐπιχειρήσεις. Ἡ ἰταλικὴ τὸν ἐπανέφερε στοὺς αὐτοκινητοδρόμους ποὺ εἶχε ἰδιωτικοποιήσει, ὅταν κατέρρευσε ἡ γέφυρα Μοράντι στὴ Γένοβα λόγω πλημμελοῦς συντήρησης παρὰ τὴ μεγάλη κερδοφορία ἀπὸ τὰ διόδια.
Ἡ ἐκχώρηση τῶν ἕτοιμων κοινωφελῶν ὑποδομῶν στὸ παρασιτικὸ κερδοσκοπικὸ κεφάλαιο εἶναι εὐρωενωσιακὴ γραμμὴ στὸ ὄνομα τοῦ «ἀνταγωνισμοῦ», ἡ ὁποία δὲν ἐπιβάλλεται μόνο στὴν Ἑλλάδα.
Ὅμως, στὴν Ἑλλάδα, ἡ κερδοσκοπία δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνεκτή. Ἔχει θεσμοθετηθεῖ μὲ τὰ σχέδια «Ἡρακλῆς» γιὰ τὴν φερόμενη «ἐξυγίανση» τῶν Τραπεζῶν. Μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπεται, ἀμιγῶς κερδοσκοπικὲς ἐπιχειρήσεις ποὺ ἐξαγοράζουν τὰ λεγόμενα κόκκινα δάνεια σὲ μικρὸ ποσοστὸ τῆς ἀξίας τους, νὰ διεκδικοῦν τὸ σύνολο ἀπὸ τὸν δανειολήπτη. Καὶ μαλιστα μὲ τὴν ἐγγύηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐφόσον μιὰ τέτοια συναλλαγὴ δὲν ἐπιτευχθεῖ.
Ἡ θεσμικὴ αὐτὴ αἰσχροκέρδεια, ἐκδἠλωση τοῦ καθεστῶτος τῆς τραπεζοκρατίας, ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς ἀπροκάλυπτης καὶ διαρκοῦς κατάλυσης τοῦ Κράτους Δικαίου, ποὺ ξεκίνησε μὲ τὴν ἐπιβολὴ τῶν Μνημονίων.
Εἶναι ἄραγε συμπτωματικό, ὅτι ἀκόμα καὶ τὸ ἄρθρο 405 τοῦ παλαιοῦ Ποινικοῦ Κώδικα ποὺ τιμωροῦσε τὴν κερδοσκοπία ὡς πράξη ἀξιόποινη, ἐκ παραδρομῆς παραλείφθηκε ἀπὸ τὴ νέα κωδικοποίηση τοῦ 2019; Καὶ δὲν ἔχει ἐπανέλθει, σὲ πεῖσμα τῆς αὐταρχικῆς αὐστηροποίησης τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου ποὺ ἡ Κυβέρνηση ἐπιβάλλει. Ὁ πρώην Ἀρεοπαγίτης καὶ ἐπιθεωρητὴς τῆς Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιτζῆς ἔχει ἐπισημάνει τὸ γεγονός, ὅπως καὶ ὅτι καὶ ἄλλες χρήσιμες ἀγορανομικὲς ποινικὲς διατάξεις ἔχουν καταργηθεῖ παλαιότερα στὰ πλαίσια τῆς συμμόρφωσης στὸ εὐρωενωσιακὸ θέσφατο τοῦ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ. Ἔτσι, μόνο διοικητικὰ τιμωρεῖται πιὰ ἡ αἰσχορκέρδεια.
Ἄλλη μορφὴ θεσμικῆς αἰσχροκέρδειας εἶναι, ἐνδεικτικά, τὸ πάγωμα τῶν ἐπιτοκίων καταθέσεων, παρὰ τὴν συνεχῆ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἐπιτοκίων χορηγήσεων, δηλαδὴ τῶν δανείων λόγω τῆς ἀνόδου τοῦ ἐπιτοκίου βάσης τῆς ΕΚΤ μὲ πρόσχημα τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἡ πρωτοβουλία κυβερνήσεων ἀντίθετων πολιτικὰ μεταξύ τους ὅπως τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Ἰσπανίας νὰ φορολογήσουν τὰ ὑπερκέρδη αὐτὰ προκάλεσε τὶς ἀντιδράσεις τῆς Κομισιόν. Ἄλλη μιὰ ἔνδειξη ὅτι ἔχουμε περιέλθει ὑπὸ τὴν ἐπικυριαρχία τοῦ τραπεζικοῦ κεφαλαίου.

Να πούμε ξανά ΟΧΙ στις σύγχρονες μορφές της τυραννίας

Να πούμε ξανά ΟΧΙ στις σύγχρονες μορφές της τυραννίας

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 ημέρα εκδήλωσης της επίθεσης του Άξονα στην Ελλάδα και της απόρριψης του ιταμού τελεσιγράφου της φασιστικής Ιταλίας, σε συνδυασμό με τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την απελευθέρωση της χώρας από την Κατοχή τον Οκτώβριο του 1944, το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

  1. Η 28η Οκτωβρίου 1940 σηματοδοτεί την άρνηση του ελληνικού λαού να υποταχθεί στη φασιστική βία, παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις της επιτιθέμενης φασιστικής Ιταλίας ήταν κατά πολύ υπέρτερες και ότι εκείνο το διάστημα οι συμμαχικές δυνάμεις του Άξονα (Γερμανία- Ιταλία) επικρατούσαν στην Ευρώπη. Μόνον η Μεγάλη Βρετανία εξακολουθούσε να αντιστέκεται, ενώ οι ΗΠΑ ήταν ουδέτερες και η Σοβιετική Ένωση συνδεόταν με τη ναζιστική Γερμανία με το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ.
  2. Δεν ήταν καθόλου αυτονόητο τότε, όπως σήμερα εκ των υστέρων γνωρίζουμε, ότι ο πόλεμος θα τελείωνε με την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας και των συμμάχων της. Παρά το γεγονός αυτό, ο ελληνικός λαός ομόθυμα και με ενθουσιασμό αντιστάθηκε στην ιταλική επίθεση και πέτυχε την πρώτη νίκη κατά των δυνάμεων του Άξονα σε ευρωπαϊκό έδαφος,
  3. Η ελληνική αντίσταση και νίκη κατά της φασιστικής Ιταλίας είχε σημαντικές επιπτώσεις στην εξέλιξη του πολέμου. Συνέβαλε στην εκλογική νίκη του Φραγκλίνου Ρούσβελτ στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ που έγιναν λίγες μέρες μετά το ελληνικό “ΟΧΙ” και στην ενεργότερη ανάμιξη των ΗΠΑ  στην υπόθεση της ενίσχυσης των Συμμάχων με την ψήφιση του νόμου “Περί εκμισθώσεως και δανεισμού”, για τη χορήγηση πολεμικού υλικού στους αντιπάλους του Άξονα, που ήταν τότε η Μεγάλη Βρετανία και η Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν πρόλαβε να κάνει χρήση επειδή εκδηλώθηκε η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας στις 6 Απριλίου 1941 και ακολούθησε η Κατοχή. Όμως, η επέμβαση της ναζιστικής Γερμανίας υπέρ του ηττημένου συμμάχου της καθυστέρησε και σχεδιαζόμενη επίθεση κατά της Σοβιετικής Ρωσίας που ακολούθησε, συμβάλλοντας έτσι στην αποτυχία της.
  4. Η παλλαϊκή αντίσταση των Ελλήνων συνεχίστηκε και στη διάρκεια της Κατοχής. Αντιμετωπίστηκε με θηριωδίες που συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: Εκτελέσεις αμάχων και τεράστιες υλικές καταστροφές κοινωφελών υποδομών και περιουσιών πολιτών, θανάτους από πείνα, χιλιάδες εκτοπίσεις στα στρατόπεδα θανάτου και καταναγκαστικής εργασίας. Αναγκαστική εκταμίευση των κατοχικών δανείων, τα οποία εξακολουθούν να οφείλονται από τη Γερμανία, παρά το γεγονός ότι η ναζιστική κυβέρνηση είχε αρχίσει να τα αποπληρώνει.
  5. Σε υπόμνημα διαμαρτυρίας για την εκτόπιση των Ελλήνων Εβραίων στις 23.3.1943, που υπογράφει ο τότε Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός και συνυπογράφουν και εκπρόσωποι φορέων αναδεικνύεται η θέση ότι εθνοτικές φυλετικές ή άλλες διακρίσεις είναι ασυμβίβαστες με την Ορθοδοξία, το ήθος και τον πολιτισμό του ελληνικού λαού και ότι “Στην εθνική μας συνείδηση, όλα τα παιδιά της Μητέρας Ελλάδας αποτελούν μια αναπόσπαστη ενότητα: είναι ισότιμα μέλη του εθνικού σώματος, ανεξαρτήτως θρησκείας. Η αγία Ορθόδοξη θρησκεία μας δεν αναγνωρίζει ανώτερη ή κατώτερη ποιότητα με βάση τη φυλή ή τη θρησκεία”.
  6. Σήμερα, θλιβερή εκκρεμότητα της Κατοχής παραμένει το αίτημα για την ικανοποίηση των γερμανικών επανορθώσεων από τα εγκλήματα που συντελέστηκαν εις βάρος του ελληνικού λαού. Αίτημα επίκαιρο και απαράγραπτο, που πρέπει να ικανοποιηθεί, προκειμένου εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας να μη μένουν χωρίς συνέπειες. Η Χριστιανική Δημοκρατία καταδικάζει την αδράνεια του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Πάγια θέση της είναι το θέμα να ανακινηθεί άμεσα και η ελληνική πλευρά να προχωρήσει και σε μονομερείς ενέργειες, αν δεν επιτευχθεί συμφωνία: Με τη διεκδίκηση της αποπληρωμής των κατοχικών δανείων με κάθε μέσο, περιλαμβανομένης της εγγραφής τους ως απαιτήσεων στον Προϋπολογισμό του Κράτους. Με την άρση των δικονομικών εμποδίων για την εκτέλεση κατά του γερμανικού Δημοσίου των δικαστικών αποφάσεων με αίτημα επανορθώσεις από την περίοδο της Κατοχής..
  7. Το ΟΧΙ του ελληνικού λαού το 1940-44 παραμένει επίκαιρο σήμερα, που η χώρα αντιμετωπίζει ανάλογες τυραννικές προκλήσεις. Ιδίως με την επιβολή των Μνημονίων έχει γίνει φανερό ότι η εθνική μας ανεξαρτησία έχει περιοριστεί και βιώνει μια νέου τύπου Κατοχή, αφού θεμελιώδεις αποφάσεις λαμβάνονται από κέντρα ξένα και ανεξέλεγκτα. Η κοινωνία σταδιακά αποξενώνεται από την ορθόδοξη χριστιανική πίστη και παράδοση, που αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την αντίσταση στο Ναζισμό-Φασισμό, με αποτέλεσμα οι αντιστάσεις σε αντιλήψεις αντίθεες και τυραννικές να είναι όλο και πιο μειωμένες.
  8. Καλούμαστε σήμερα, να πούμε ξανά ΟΧΙ στον περιορισμό της εθνικής μας ανεξαρτησίας και να προασπίσουμε την ελευθερία για την οποία αγωνίστηκαν οι πρόγονοί μας το 1821 και το 1940-44. Τα Συντάγματα του σύγχρονου ελληνικού κράτους έχουν ψηφιστεί “Στο όνομα της αγίας, ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος”. Τούτο δεν αποτελεί διάκριση υπέρ της επικρατούσας θρησκείας, αλλά πνευματικό θεμέλιο και σημείο αναφοράς για την προάσπιση της ελευθερίας μας, στην κατεύθυνση μιας κοινωνίας δικαιοσύνης.
  9. Στο πλαίσιο της παράδοσης αυτής των αγώνων του σύγχρονου ελληνισμού, η Χριστιανική Δημοκρατία παρεμβαίνει για να διακηρύξει ότι το κοινωνικό μήνυμα του Ευαγγελίου αποτελεί πνευματικό θεμέλιο και σημείο αναφοράς, όχι μόνο σταθερό και πάντοτε επίκαιρο, αλλά και απαραίτητο και αναντικατάστατο για την αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων και την προάσπιση της ελευθερίας ενάντια σε κάθε μορφή τυραννίας.

Η βίαιη εξόντωση των Παλαιστινίων στη Γάζα

Η βίαιη εξόντωση των Παλαιστινίων στη Γάζα

Ο παλαίμαχος και βραβευμένος αμερικανός δημοσιογράφος Κρις Χέτζες, εντάσσει την πολιτική του Ισραήλ στο δόγμα ότι η βία μπορεί να διαμορφώσει τον κόσμο. Μια πολιτική που οι ΗΠΑ είχαν επιδιώξει να εφαρμόσουν ήδη από τα χρόνια του πολέμου του Βιετνάμ και έχει αποτύχει μέχρι τώρα. Η κυβέρνηση του Ισραήλ, αλλά και “εκείνοι που κατευθύνουν την πολιτική για τη Μέση Ανατολή στον Λευκό Οίκο – ο Άντονι Μπλίνκεν, μεγαλωμένος σε μια σταθερά σιωνιστική οικογένεια, ο Μπρετ Μακ Γκουρκ, ο Άμος Χόχσταϊν, που γεννήθηκε στο Ισραήλ και υπηρέτησε στον ισραηλινό στρατό και ο Τζέικ Sullivan —  ….Αυτή τη φορά, μας διαβεβαιώνουν, ότι θα πετύχει”. 

Σύμφωνα με τον Κρις Χέτζες:

“Εάν το Ισραήλ δεν σταματηθεί – και καμία εξωτερική δύναμη δεν εμφανιστεί διατεθειμένη να σταματήσει τη γενοκτονία στη Γάζα ή την καταστροφή του Λιβάνου – θα επιτύχει τους στόχους του να ερημώσει και να προσαρτήσει τη βόρεια Γάζα και να μετατρέψει τη νότια Γάζα σε ένα τόπο όπου οι Παλαιστίνιοι καίγονται ζωντανοί, αποδεκατίζονται από βόμβες και πεθαίνουν από την πείνα και τις μολυσματικές ασθένειες, μέχρι να εκδιωχθούν.

Θα επιτύχει τον στόχο του να καταστρέψει τον Λίβανο – 2.255 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και πάνω από ένα εκατομμύριο Λιβανέζοι έχουν εκτοπιστεί – σε μια προσπάθεια να τον μετατρέψει σε ένα αποτυχημένο κράτος. Και, μπορεί σύντομα να πραγματοποιήσει το πολυαγαπημένο όνειρό του να εξαναγκάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πόλεμο με το Ιράν. Οι Ισραηλινοί ηγέτες προωθούν δημοσίως τις προτάσεις δολοφονίας του Ιρανού ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χοσεϊνί Χαμενεΐ και πραγματοποίησης αεροπορικών επιδρομών στις πυρηνικές και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου και το υπουργικό του συμβούλιο, όπως εκείνοι που κατευθύνουν την πολιτική για τη Μέση Ανατολή στον Λευκό Οίκο – ο Άντονι Μπλίνκεν, μεγαλωμένος σε μια σταθερά σιωνιστική οικογένεια, ο Μπρετ Μακ Γκουρκ, ο Άμος Χόχσταϊν, που γεννήθηκε στο Ισραήλ και υπηρέτησε στον ισραηλινό στρατό και ο Τζέικ Sullivan — πιστεύουν αληθινά στο δόγμα ότι η βία μπορεί να διαμορφώσει τον κόσμο, ώστε να ταιριάζει με το παρανοϊκό όραμά τους. Το ότι αυτό το δόγμα ήταν μια θεαματική αποτυχία στα κατεχόμενα εδάφη του Ισραήλ και δεν λειτούργησε στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη, και μια γενιά νωρίτερα στο Βιετνάμ, δεν τους πτοεί. Αυτή τη φορά, μας διαβεβαιώνουν, ότι θα πετύχει”.

Επικαλούμενος τα διδάγματα της Ιστορίας, επισημαίνει ότι η πολιτική αυτή της εξόντωσης ανακυκλώνει το μίσος από γενιά σε γενιά. Χρήσιμη είναι η υπόμνησή του, ότι η δημιουργία της Χεζμπολάχ είναι αποτέλεσμα της εισβολής του Ισραήλ στο Λίβανο το 1982:

Το μίσος και ο πόθος της εκδίκησης, όπως έμαθα καλύπτοντας τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία, μεταφέρονται σαν δηλητηριώδες ελιξίριο από τη μια γενιά στην άλλη. Οι καταστροφικές επεμβάσεις μας στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Υεμένη, μαζί με την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο το 1982, που δημιούργησε τη Χεζμπολάχ, θα έπρεπε να μας το είχαν διδάξει..”

Αποδίδει την ανοχή προς την πολιτική αυτή στην επιρροή του φιλο-ισραηλινού λόμπι στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με τα τεράστια οφέλη της πολεμικής βιομηχανίας και τα συμφέροντα που συνδέονται με αυτά:

Θα συνεχίσει η διεθνής κοινότητα να στέκεται παθητικά και να επιτρέψει στο Ισραήλ να πραγματοποιήσει μια εκστρατεία μαζικής εξόντωσης; Θα υπάρξουν ποτέ όρια; Ή μήπως ο πόλεμος με τον Λίβανο και το Ιράν θα δημιουργήσει ένα προπέτασμα καπνού –οι χειρότερες εκστρατείες εθνοκάθαρσης και μαζικής δολοφονίας του Ισραήλ γίνονταν πάντα υπό το κάλυμμα του πολέμου– για να μετατραπεί αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη σε μια ενημερωμένη εκδοχή της γενοκτονίας των Αρμενίων;

Φοβάμαι, δεδομένου ότι το ισραηλινό λόμπι έχει εξαγοράσει και πληρώσει [στις εκλογές] για το Κογκρέσο και στα δύο κυβερνώντα κόμματα, και έχει χρηματοδοτήσει τα ΜΜΕ και τα πανεπιστήμια, τα ποτάμια του αίματος θα συνεχίσουν να φουσκώνουν. Εξάλλου, υπάρχουν και χρήματα που μπορούν να βγουν από τον πόλεμο. Πολλά από αυτά. Και η επιρροή της πολεμικής βιομηχανίας, που υποστηρίζεται από τα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν σε πολιτικές εκστρατείες από τους Σιωνιστές, θα είναι ένα τρομερό εμπόδιο για την ειρήνη, για να μην αναφέρουμε τη λογική.

Ο δημοσιογράφος επιβεβαιώνει το συμπέρασμα ότι και η πείνα είναι όπλο για την απερήμωση της βόρειας Γαζας.

Το τελικό στάδιο είναι ο μαζικός θάνατος, όχι μόνο από σφαίρες και βόμβες, αλλά από πείνα και ασθένειες. Κανένα είδος διατροφής δεν έχει εισέλθει στη βόρεια Γάζα από τις αρχές αυτού του μήνα.

Το Ισραήλ ρίχνει φυλλάδια απαιτώντας από όλους στο βορρά να απομακρυνθούν. 400.000 Παλαιστίνιοι στη βόρεια Γάζα πρέπει να φύγουν ή να πεθάνουν. Διέταξε την εκκένωση των νοσοκομείων – το Ισραήλ στοχεύει επίσης νοσοκομεία στον Λίβανο – ανέπτυξε drones για να πυροβολούν αδιάκριτα εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προσπαθούσαν να μεταφέρουν τους τραυματίες για θεραπεία, βομβάρδισε σχολεία που χρησιμεύουν ως καταφύγια και μετέτρεψε τον προσφυγικό καταυλισμό Jabaliya σε ζώνη πυρός κατά βούληση. Ως συνήθως, το Ισραήλ συνεχίζει να στοχοποιεί δημοσιογράφους, συμπεριλαμβανομένου του Fadi Al-Wahidi του Al Jazeera, ο οποίος πυροβολήθηκε στον λαιμό και παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση. Τουλάχιστον 175 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης εκτιμάται ότι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά στρατεύματα στη Γάζα από τις 7 Οκτωβρίου, σύμφωνα με το Παλαιστινιακό Υπουργείο Υγείας.

Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων προειδοποιεί ότι οι αποστολές βοήθειας σε όλη τη Γάζα βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων μηνών. «Οι άνθρωποι έχουν ξεμείνει από τρόπους να αντεπεξέλθουν, τα συστήματα τροφίμων έχουν καταρρεύσει και ο κίνδυνος πείνας παραμένει», σημειώνει.

Ο Χέτζες επισημαίνει ότι το Ισραήλ δεν είναι το πρώτο που εφάρμοσε την κτηνώδη βία και την εθνοκάθαρση vw μέσο επίστευξης γεωπολιτικών ή πολιτικών επιδιώξεων. Δίνει ανάλογα παραδεγματα από το παρελθόν. Την εξόντωση ενός εκατομμυρίου Ινδονησίων που είχαν προγραφεί ως “φιλοκομμουνιστές” μετά το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα του δικτάτορα Σουχάρτο.  Τις αμερικανικές φρικαλεότητες στο Βιετνάμ εναντίον αμάχων και την οργανωμένη εξόντωση πολιτικών αντιπάλων από την CIA κατά την αμερικανική επέμβαση. Κλείνει το άρθρο του προειδοποιώντας ότι η μέθοδος της εξόντωσης των Παλαιστινίων είναι αδύνατο να πετύχει.

Η φυσική εξάλειψη όλων των Παλαιστινίων, ο μόνος τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η γενοκτονία, είναι αδύνατη δεδομένου ότι έξι εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν στη διασπορά. Πάνω από πέντε εκατομμύρια ζουν στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.

Η γενοκτονία του Ισραήλ έχει εξοργίσει τα 1,9 δισεκατομμύρια μουσουλμάνους σε όλο τον κόσμο, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου Νότου. Έχει δυσφημήσει και αποδυναμώσει τα διεφθαρμένα και εύθραυστα καθεστώτα των δικτατοριών και των μοναρχιών στον αραβικό κόσμο, όπου ζουν 456 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, τα οποία συνεργάζονται με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Τροφοδοτεί τις τάξεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Και έχει μετατρέψει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ σε περιφρονημένους παρίες.

Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ πιθανότατα θα κερδίσουν αυτόν τον γύρο. Αλλά μακροπρόθεσμα, έχουν υπογράψει τη δική τους θανατική καταδίκη.  

 

———————-

Ο Κρις Χέτζες, δημοσιογράφος βραβευμένος από τη Διεθνή Αμνηστεία και με βραβείο Πούλιτζερ, δούλευε στους Τάιμς της Νέας Υόρκης μέχρι που ήρθε σε διάσταση με τη διεύθυνση της εφημερίδας. Σήμερα, εμμένοντας σε θέσεις ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, έχει αποκλειστεί από τα συστημικά ΜΜΕ και αρθρογραφεί στο ScheerPost. Είναι πρεσβυτεριανός πάστορας.

ΦΩΤΟ:  euromedmonitor.org

«Λευκό Ρόδο» σε πείσμα του Χειμώνα!

«Λευκό Ρόδο» σε πείσμα του Χειμώνα!

του Αριστομένη Συγγελάκη

«Πρέπει να αντιστρέψουμε την κοινή αντίληψη και να αναγνωρίσουμε ότι δεν είναι η σκληρότητα μιας κατάστασης ή οι οδύνες που επιφέρει που οδηγούν τους ανθρώπους να συλλάβουν μια άλλη κατάσταση πραγμάτων, όπου όλα θα είναι καλύτερα για όλους. Αντίθετα, τη στιγμή που μπορούμε να συλλάβουμε μια άλλη κατάσταση πραγμάτων, βλέπουμε υπό νέο φως τα βάσανα και τις οδύνες μας και αποφασίζουμε ότι είναι ανυπόφορες» (Jean – Paul Sartre, 1943).
Στις 22 Φλεβάρη του 1943 δολοφονούνται διά αποκεφαλισμού από το Γ’ Ράιχ, τα αδέλφια Σοφία και Χανς Σολ και ο συναγωνιστής τους Κρίστοφ Προμπστ, μέλη της αντιναζιστικής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο». Οι θαρραλέοι νέοι του Λευκού Ρόδου ανέπτυξαν μία αξιοθαύμαστη δράση στο Μόναχο, μέσα στο προπύργιο των ναζί, γράφοντας ιστορία. Από τον Ιούνιο του 1942 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1943 κατόρθωσαν μόνοι τους, χωρίς ευρύτερη υποστήριξη, να συντάξουν, τυπώσουν και διανείμουν έξι προκηρύξεις σε χιλιάδες αντίτυπα, προσπαθώντας να ξεσηκώσουν το γερμανικό λαό κατά του ναζιστικού καθεστώτος: «Ποιος από εμάς μπορεί να φανταστεί την ντροπή που θα πέσει επάνω μας και επάνω στα παιδιά μας όταν θα βγουν στο φως τα τρομερά εγκλήματα που ξεπερνούν την ανθρώπινη φαντασία;» έγραφαν χαρακτηριστικά στην πρώτη προκήρυξή τους.
Η δράση τους ήταν παράτολμη, απρόσμενη και μη ανεκτή από το χιτλερικό καθεστώς. Σε μια περίοδο που βασίλευε ο φόβος, οι ιδεολόγοι νέοι επαναστάτησαν και δεν δίστασαν να συγκρουστούν κατά μέτωπο με το ναζιστικό καθεστώς. Χτύπησαν τον Χίτλερ εκεί που πονούσε:
ανέδειξαν με τα κείμενά τους τον απάνθρωπο, ανήθικο και φρικαλέο χαρακτήρα του εθνικοσοσιαλισμού αλλά και επεσήμαναν το μάταιο της μαζικής ανθρωποθυσίας, καθώς η νίκη είχε ήδη χαθεί! Τα μέλη του «Λευκού Ρόδου» θυσίασαν τη νιότη τους και τη ζωή τους για τις ιδέες τους, ενώ η ατρόμητη Σοφία Σολ αρνήθηκε με πείσμα κάθε πρόταση να δείξει μεταμέλεια για να σωθεί. Μπορεί να μην κατάφεραν να σταματήσουν τον Χίτλερ, έσωσαν όμως την τιμή της Γερμανίας, καθώς ήταν από τους ελάχιστους Γερμανούς που αντιστάθηκαν στη βαρβαρότητα!
Σαν ένα παιχνίδι της μοίρας, όταν έσβηνε το «Λευκό Ρόδο» γεννιόταν η ΕΠΟΝ, θαρρείς για να κρατήσει το νήμα του αγώνα ενάντια στο βαρύ χειμώνα του ναζισμού.
Στις 23 Φλεβάρη 1943, την επομένη της εκτέλεσης των νεαρών Γερμανών αγωνιστών, ιδρύθηκε στην Αθήνα η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων, η οποία ήταν, σύμφωνα με το καταστατικό της, οργάνωση «εθνικοαπελευθερωτική, αντιφασιστική-προοδευτική, αντιπολεμική-φιλειρηνική».
Κινητήρια δύναμή της το όραμα για την οικοδόμηση «μιας άλλης κατάστασης πραγμάτων» με θεμέλια την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση, τη λαϊκή κυριαρχία, την απόκρουση του φασισμού και του ιμπεριαλισμού, την εδραίωση της ειρήνης, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της νέας γενιάς. Είναι χαρακτηριστικά για τον ηρωισμό των μελών της όσα αναφέρει ο πεζογράφος Γιώργος Θεοτοκάς: «Αγόρια και κορίτσια ανάκατα» … με «ένα θάρρος καταπληκτικό. Ενώ τον καιρό της ειρήνης μερικοί πυροβολισμοί στον αέρα έφταναν για να διαλύσουν μια διαδήλωση… τώρα τα παιδιά αυτά δε διαλύονται ούτε από ομοβροντίες ούτε από πυροβολισμούς στο ψαχνό
ούτε από άρματα και επελάσεις ιππικού». Δεν είναι τυχαίο ότι χάρη στις συγκλονιστικές διαδηλώσεις, με πρωταγωνιστή τη νεολαία, ματαιώθηκε η πολιτική επιστράτευση και αποτράπηκε η επέκταση της βουλγαρικής ζώνης κατοχής, ενώ παράλληλα υφάνθηκε ένα ισχυρό
δίκτυο αλληλεγγύης.
Σήμερα, 70 χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα, ο ελληνικός λαός αγωνίζεται να βγει από το χειμώνα του μνημονίου. Νέα επίδικα είναι στο προσκήνιο: η απαλλαγή από το ζυγό των δανειστών, πρωταρχική προϋπόθεση για τη βελτίωση της ζωής του λαού και την ανάκαμψη της χώρας, η αλληλεγγύη στους συνανθρώπους μας που υποφέρουν, η απόκρουση του φασισμού, που μοιάζει να επωφελείται της κρίσης και της δυστυχίας, αλλά και η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων: μία οφειλόμενη πράξη δικαιοσύνης και έμπρακτης μεταμέλειας της σύγχρονης, δημοκρατικής Γερμανίας για τα πρωτοφανή δεινά που προξένησε στην Ελλάδα το Γ’ Ράιχ. Ένας αγώνας που ενώνει τους Έλληνες και φέρνει μαζί μας Γερμανούς διεθνιστές και πατριώτες, όπως τον Καθηγητή Κριστόφ Σμινκ Γουσταύους, την ομάδα «ΑΚ Δίστομο» από το Αμβούργο, τον Μάρτιν Ζέκεντορφ, συνδικαλιστές, πολιτικές οργανώσεις και πολλούς ακόμη.
«Δικαιοσύνη και αποζημίωση!» το σύνθημα της ομάδας «ΑΚ Δίστομο» στη Χάγη: οι Γερμανοί δημοκράτες, ακριβώς επειδή αγαπούν την πατρίδα τους, την θέλουν οριστικά απαλλαγμένη από το ναζισμό, με εκκαθαρισμένες τις υποχρεώσεις της, λυτρωμένη από το παρελθόν της. «Διεκδίκηση! Όχι εκδίκηση» το δικό μας σύνθημα.
Αλήθεια, ο Γερμανός Πρόεδρος κ. Γκάουκ, που έρχεται σε λίγες μέρες για προσκύνημα στους μαρτυρικούς Λυγκιάδες και στην εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων, ποια θέση παίρνει επί του φλέγοντος αυτού ζητήματος;
«Δεν θα σωπάσουμε. Είμαστε η συνείδησή σας. Ποτέ δεν θα κάνουμε ειρήνη μαζί σας», δήλωναν με έμφαση στην τέταρτη προκήρυξή τους τα μέλη του Λευκού Ρόδου.
«Υπομονή κι υπομονή, καρτέρι και καρτέρι, και τούτος ο Σεπτέμβρης τη Λευτεριά θα φέρει», έγραφε στους τελευταίους στίχους της, λίγο πριν την εκτέλεσή της, η ατρόμητη ΕΠΟΝίτισσα Ηρώ Κωνσταντοπούλου. Ένα διαχρονικό μήνυμα αγώνα, πίστης στο δίκαιο, θάρρους κι ελπίδας, που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη σήμερα!

Ο Αριστομένης Συγγελάκης είναι μέλος της Σ.Ε. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε στο TVXS στις 2/3/2014 και δόθηκε από τον αρθρογράφο για αναδημοσίευση στη “Χριστιανική” της 17.10.2024

Περί κοινής λογικής

Περί κοινής λογικής

του Απόστολου Παπαδημητρίου

Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται ως το μόνο λογικό ον. Η λογική στον δυτικό κόσμο εξυμνήθηκε στο έπακρο κατά τις περιόδους της «Αναγέννησης» και του «Διαφωτισμού». Μάλιστα καυχώνται οι λαοί της σφαίρας του δυτικού πολιτισμού ότι αυτοί διαμόρφωσαν και καλλιέργησαν τον ορθολογισμό, ο οποίος αποτέλεσε το θεμέλιο της οργάνωσης των δυτικών κοινωνιών. Ως ορθολογισμός ή ορθή λογική νοείται σύστημα αντιλήψεων πολεμίων διαφόρων δεισιδαιμονιών και προλήψεων των κοινωνιών του παρελθόντος, ιδιαίτερα των προεπιστημονικών. Φαντάζει όμορφος ο ορισμός, όμως πίσω από τους στόχους της πολεμικής κρύπτεται εντέχνως και άλλος: Η καταπολέμηση της πίστης σε Θεό, δημιουργό της φύσης και του ανθρώπου. Μάλιστα με την αλματώδη πρόοδο της επιστήμης από τον 19ο αιώνα και στη συνέχεια στη λογική προστέθηκε και ο επιθετικός προσδιορισμός επιστημονική. Τονίστηκε κατά κόρο, ότι η Επιστήμη απέδειξε πως δεν υπάρχει Θεός και πολλοί είναι εκείνοι που το αποδέχθηκαν και το διατυμπάνισαν, ώστε να μη μείνει ουδείς απληροφόρητος.
Η λογική είναι πολύτιμο δώρο του Θεού στον άνθρωπο, καθώς αποτελεί προϋπόθεση της ελευθερίας του, που είναι το πολυτιμότατο. Προς τη λογική και την ελευθερία είναι άρρηκτα συνδεμένη η ευθύνη για τις πράξεις μας και τις παραλείψεις μας. Ο άνθρωπος δεν είναι υποχείριο του ενστίκτου. Μπορεί βέβαια να υποδουλωθεί σ’ αυτό απεμπολώντας την ελευθερία του όχι βέβαια καθοδηγούμενος από τη λογική.
Σημαντικός παράγων της ανθρώπινης προσωπικότητας είναι και το συναίσθημα, το οποίο στις δυτικές κοινωνίες έχει καταπιεστεί, καθώς ο υπερβολικός συναισθηματισμός θεωρήθηκε ανορθολογικός. Γι’ αυτό και στη λογική πολλές φορές αποδίδεται ο χαρακτηρισμός ψυχρή!
Οι εξελίξεις στις κοινωνίες δεν δικαίωσαν εκείνους, που έσπευσαν να προβλέψουν ή προφητεύσουν με βάση τον επιστημονικό ή τον κοινωνικό μεσσιανισμό. Ούτε οι άνθρωποι απαλλάχθηκαν από τις σωματικές ασθένειες ούτε όλοι χόρτασαν ψωμί, παρά το εκπληκτικό πλήθος των μέσων, που η πρόοδος της επιστημονικής έρευνας έθεσε στη διάθεσή του. Ούτε ιδανικές κοινωνίες σχηματίστηκαν, προκειμένου να υπάρξει συναδέλφωση των λαών και να επικρατήσει ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη διεθνώς. Βέβαια την τραγωδία εκ των μεγάλων πολέμων του 20ου αιώνα έσπευσαν κάποιοι να αποδώσουν στις δύο θεωρούμενες κύριες αιτίες διχασμού των ανθρώπων, τις θρησκευτικές πίστεις και τα έθνη. Αν όμως εμβαθύνουμε στην αναζήτηση των αιτίων των πολέμων διαχρονικά, θα διαπιστώσουμε ότι πρώτιστο είναι η απληστία και διάθεση κυριαρχίας ασυνέτων ηγεμόνων, οι οποίοι σέρνουν τους λαούς σε περιπέτειες επικαλούμενοι θρησκευτικούς ή εθνικούς σκοπούς. Ισχυρή απόδειξη αυτού είναι η σύμπηξη πλήθους ανιέρων συμμαχιών μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων κατά άλλων χριστιανών και μουσουλμάνων, κατά την περίοδο των σταυροφοριών αλλά και άλλων, μεταγενέστερα.
Η απληστία και η δίψα κυριαρχίας δεν υπαγορεύονται από τη λογική, αλλά από το συναίσθημα. Ο ορθολογισμός καθίσταται ανίσχυρο όπλο μπροστά στην εγωπάθεια, η οποία καλλιεργήθηκε στο έπακρο στις δυτικές κοινωνίες. Μάλιστα δεν στερείται είδους λογικής ο συλλογισμός: «Γιατί να μην απολαύσω; Γιατί να μην κυριαρχήσω; Γιατί να μην υπερέχω έναντι των συνανθρώπων μου;». Είναι προφανέστατο ότι δεν υπάρχει ένα αλλά πολλά είδη λογικής. Γι’ αυτό και αυτή διδασκόταν ως εισαγωγικό στη φιλοσοφία μάθημα. Και φιλοσοφικές σχολές υπήρξαν πολλές στο διάβα της ιστορίας. Διαλέγει ο άνθρωπος και ακολουθεί εκείνη τη λογική, που δικαιώνει τη συναισθηματική του ασθένεια. Έτσι καταλήξαμε, κατά το τέλος του εικοστού αιώνα να εμφανισθεί και η φιλοσοφία του παραλόγου, που διατείνεται ότι οι ενέργειες του ανθρώπου χαρακτηρίζονται από παραλογισμό. Και η σχολή αυτή αναπτύχθηκε στους κόλπους των δυτικών κοινωνιών, μετά από ανάλυση των συμβάντων που προηγήθηκαν σ’ αυτές. Είναι τραγικό το σφάλμα των οπαδών αυτής της φιλοσοφικής ανάλυσης του ανθρώπου. Ο άνθρωπος δεν είναι παράλογος είναι εμπαθής. Ενεργεί υπό την επήρεια των παθών, τα οποία των τυφλώνουν και των ωθούν σε ενέργειες παραλογισμού. Μάλιστα ο Ντοστογιέφσκι τόνισε ότι «χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται». Ας μη λησμονούμε ότι με την απώθηση του Θεού από το ιστορικό προσκήνιο, αρχικά, και τη διακήρυξη του θανάτου του Θεού, που ακολούθησε, ο άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι έγινε ο κυρίαρχος της ιστορίας και διαμορφώνει κατά βούληση τις εξελίξεις. Κατά βούληση ναι. Και κατά λογική;
Ο Αλμπέρ Καμύ [ΦΩΤΟ], κορυφαίος Ευρωπαίος στοχαστής του 20ου αιώνα δίνει θαυμάσια ερμηνεία των συμβάντων αναλύοντας τις φρικαλεότητες των ναζιστών: «Όταν ο Άγγλος δημόσιος κατήγορος (σ.σ. στη δίκη της Νυρεμβέργης) παρατηρεί ότι από τό Μάιν Κάμπφ (τό ιδεολογικό κείμενο του Χίτλερ) ο δρόμος οδηγούσε ολόισια στους θαλάμους αερίων του Μαϊντάνεκ, θίγει το ουσιαστικό θέμα της δίκης, δηλαδή την ιστορική ευθύνη του δυτικού μηδενισμού, πού όμως ήταν το μόνο πού δεν συζητήθηκε στη Νυρεμβέργη για ευνόητους λόγους. Δεν μπορείς να διεξάγεις μια δίκη διακηρύσσοντας τη γενική ενοχή ενός πολιτισμού. Δίκασαν μόνο τις πιο κραυγαλέες στην επιφάνεια του πλανήτη πράξεις».
Και οι κραυγαλέες πράξεις επαναλαμβάνονται ατιμώρητες. Μπορεί να επικράτησε, μετά τη λήξη του Β΄ μεγάλου πολέμου, περίοδος, κατά την οποία γνώρισε ο πλανήτης κάποιους συνετούς πολιτικούς, οι οποίοι είχαν πλήρη την επίγνωση των συνεπειών από τη χρήση των νέων όπλων, που είχαν πλέον στη διάθεσή τους τα ισχυρά κράτη, όμως, με την πάροδο του χρόνου αυτούς διαδέχθηκαν άλλοι κατά πολύ κατώτεροι των περιστάσεων, ώστε σήμερα ο πλανήτης να χαρακτηρίζεται από πτωχεία ηγετών. Σήμερα δεν κυβερνούν αυτοί, αλλά το παρασκήνιο του πανίσχυρου διεθνούς κεφαλαίου. Το κεφάλαιο ελέγχει πέρα από το τραπεζικό σύστημα, και μέσω αυτού τις κυβερνήσεις, και τις βιομηχανίες κατασκευής οπλικών συστημάτων. Και ο κατασκευαστής θέλει να πουλά, γι’ αυτό και προκαλεί συρράξεις, ώστε να εμφανιστούν αγοραστές.
Σε αντίθεση προς τις συρράξεις του παρελθόντος, στις οποίες σε αντιπαράθεση ήρθαν δυνάμεις, των οποίων τα ωμά συμφέροντα για κυριαρχία στη διεθνή σκηνή συγκρούονταν, τώρα εμφανίζεται άλλου είδους κίνδυνος. Δεν είναι μόνο η σύγκρουση συμφερόντων αλλά και σύγκρουση πολιτισμών. Στο στόχαστρο είναι τόσο η Ορθοδοξία, που φαίνεται να εκπροσωπείται στη διεθνή σκηνή από τη Ρωσία, ως πολυάριθμη χώρα, όσο και το ισλάμ. Ο δυτικός κόσμος, στον οποίο ανήκει ως υποτελής η χώρα μας, έχοντας επιτύχει σε μεγάλο βαθμό να επιβάλει στους πολίτες τον πρακτικό υλισμό και τον κοσμοπολίτικο διεθνισμό αυτοπροβάλλεται ως υπερασπιστής των πανανθρώπινων ιδανικών, τα οποία έχει καταπατήσει, στο παρελθόν, και εξακολουθεί να καταπατά ασύστολα.
Η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία έχει ως σκοπό, πέρα από τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας από δυτικές επιχειρήσεις και την αποδυνάμωση τόσο της Ορθοδοξίας στη χώρα, όσο και την οικονομική εξασθένηση της Ρωσίας, η οποία, ως εισβολέας, έχει απωλέσει το ηθικό πλεονέκτημα, καθώς έχουν λησμονηθεί τα προηγηθέντα της εισβολής. Δυστυχώς στη χώρα μας, που έλαβε εντολή να συντηρήσει τον πόλεμο, δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ή αδιαφορούμε για το ότι αυτός έχει και θρησκευτική διάσταση.
Όσο για το ισλάμ ήδη από την καταστροφή των διδύμων πύργων έχει ενοχοποιηθεί ως σύνολο εν δυνάμει τρομοκρατών, οι οποίοι απειλούν τις χώρες, στις οποίες γίνονται σεβαστά η ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κάνουν πως αγνοούν οι πρώην αποικιοκράτες ποια ήταν η συμπεριφορά τους έναντι των κατακτημένων λαών. Ο Αλγερινός που διακηρύσσει ότι ονειρεύεται την κατάκτηση της Γαλλίας ωθείται από θρησκευτικό φανατισμό πρωτίστως ή από διάθεση εκδίκησης, για τα όσα υπέφεραν οι πρόγονοί του; Οι Παλαιστίνιοι μισούν λόγω θρησκευτικού φανατισμού τους Ισραηλινούς ή προβάλλουν αντίσταση στο εμφανές σχέδιο εξόντωσης ή απομάκρυνσής τους από τα πατρογονικά εδάφη;
Πάντως οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φαίνεται να υποτιμούν τον κίνδυνο του ισλάμ λόγω υπεροπλίας. Τον προβάλλουν υπέρμετρα όμως οι «εθναμύντορες», που αυξάνουν σε αριθμό με την πάροδο του χρόνου λόγω της ογκούμενης ανασφάλειας των πολιτών. Αποφεύγουν όμως αυτοί να ερμηνεύσουν την απειλή και να αποδεχθούν ότι η ευθύνη βαρύνει τα ισχυρά δυτικά κράτη που εμμένουν σε πολιτική αλαζονείας και απληστίας.
Άραγε θα αποτραπεί ένας γενικευμένος πόλεμος ή για μία ακόμη φορά ο πλανήτης θα υποστεί συμφορά, για την οποία θα επιρριφθεί η ευθύνη στον θρησκευτικό φανατισμό και στην έξαρση του εθνικισμού;

«Ο επαναστατημένος άνθρωπος» τονίζει ότι «το μέλλον είναι η μόνη υπερβεβαιότητα των ανθρώπων χωρίς Θεό»! Προβάλλει μάλιστα ως αιτία του πολεμικού ολέθρου τον δυτικό μηδενισμό, την πλέον ακραία μορφή του οποίου πρέσβευαν οι οπαδοί του ναζισμού (και όχι μόνος ο «παράφρων» Χίτλερ). Αλλά και οι «νικητές» από το πνεύμα του μηδενισμού εμφορούνταν, απλά δεν είχαν υπερβεί τα «εσκαμμένα». Απόδειξη ότι αμέσως άρχισε ο αποκληθείς «ψυχρός» πόλεμος, ο οποίος επί δεκαετίες έκανε τους λαούς να παρακολουθούν με σφιγμένη την καρδιά τις διεθνείς εξελίξεις.
«Όταν ο Άγγλος δημόσιος κατήγορος (σ.σ. στη δίκη της Νυρεμβέγης) παρατηρεί ότι από τό Μάιν Κάμπφ (τό ιδεολογικό κείμενο του Χίτλερ) ο δρόμος οδηγούσε ολόισια στούς θαλάμους αερίων του Μαϊντάνεκ, θίγει το ουσιαστικό θέμα της δίκης, δηλαδή την ιστορική ευθύνη του δυτικού μηδενισμού, πού όμως ήταν το μόνο πού δεν συζητήθηκε στη Νυρεμβέργη για ευνόητους λόγους. Δεν μπορείς να διεξάγεις μια δίκη διακηρύσσοντας τη γενική ενοχή ενός πολιτισμού. Δίκασαν μόνο τις πιο κραυγαλέες στην επιφάνεια του πλανήτη πράξεις».
Και οι κραυγαλέες πράξεις επαναλαμβάνονται ατιμώρητες.

Ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας-Μ. Ανατολής-Ευρώπης (IMEC)

Ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας-Μ. Ανατολής-Ευρώπης (IMEC)

του Νότη Μαριά

Στο προσκήνιο ξανά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας-Μ.Ανατολής-Ευρώπης (India– Middle East– Europe Corridor), γνωστός πλέον ως IMEC, με αφορμή την πρώτη σύνοδο κορυφής  ΕΕ-Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου (ΣΣΠΚ) που πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2024 στις Βρυξέλλες.

Το σύνθημα βέβαια είχε ρίξει πρώτος ο Νετανιάχου που εμφανίστηκε στο βήμα της ΓΣ του ΟΗΕ στις 27 Σεπτεμβρίου 2024 κραδαίνοντας τον χάρτη του IMEC.

Απευθυνόμενη λοιπόν στη σύνοδο κορυφής ΕΕ-ΣΣΠΚ η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τόνισε ότι μέσω επενδύσεων σε διασυνδέσεις και υποδομές η περιοχή του Κόλπου «θα μπορούσε να γίνει κόμβος καθαρής ενέργειας, που θα συνδέει την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική». Και κατέληξε: «Γι’ αυτό ενώνουμε τις δυνάμεις μας σε φιλόδοξα έργα όπως ο IMEC: ο πρώτος κιόλας οικονομικός διάδρομος που θα συνδέει την Ινδία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη» (https://ec.europa.eu 16/10/2024).

Στην ίδια γραμμή και η Κοινή Δήλωση της Συνόδου κορυφής ΕΕ-ΣΣΠΚ που εκδόθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2024 η οποία στο σημείο 19 τονίζει ότι οι δύο πλευρές θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους για την προώθηση βιώσιμων επενδύσεων σε γεωγραφικούς και θεματικούς τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ετοιμότητάς τους να διερευνήσουν τη συνεργασία τους σε σχέση με τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) και την Παγκόσμια Πύλη (Global Gateway) της ΕΕ (www.consilium.europa.eu 16/10/2024).

Και όλα αυτά την ώρα που η διεθνής κοινή γνώμη με κομμένη την ανάσα αναμένει πλέον την επίθεση του Ισραήλ κατά του Ιράν.

Σε προγενέστερη αρθρογραφία μας  προ διετίας και πλέον  είχαμε την ευκαιρία να αναλύσουμε με ποιον ακριβώς τρόπο οι G-7  στο πλαίσιο του νέου ψυχρού πολέμου μεθόδευσαν πέραν των άλλων και τρόπους αντίδρασης στο πετυχημένο κινεζικό εγχείρημα που ακούει στο όνομα «Μια Ζώνη-Ένας Δρόμος» (One Belt-One Road-BRI)  (https://www.notismarias.g 6/11/2021)

Στο πλαίσιο αυτό είχαμε επισημάνει ότι αντιδρώντας στον Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού η Δύση αποφάσισε στη Σύνοδο Κορυφής των G-7  που έγινε στην Κορνουάλη της Αγγλίας στις 11-13 Ιουνίου 2021 να υιοθετήσει την πρωτοβουλία των ΗΠΑ Build Back Better World (Β3W) που είχε ως στόχο να περιορίσει την οικονομική επιρροή της Κίνας στη διεθνή σκηνή (www.whitehouse.gov 12/6/2021).

Στη συνέχεια με κοινή δήλωσή τους την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2021 η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen και ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Josep Borrell ανακοίνωσαν την απάντηση της ΕΕ στον Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού. Επρόκειτο για την πρωτοβουλία «Παγκόσμια Πύλη» (Global Gateway) που στόχο έχει να κινητοποιήσει έως και 300 δισεκατομμύρια ευρώ σε επενδύσεις την περίοδο 2021-2027 στους τομείς «της ψηφιακής τεχνολογίας, της ενέργειας και των μεταφορών και την ενίσχυση των συστημάτων υγείας, εκπαίδευσης και έρευνας σε ολόκληρο τον κόσμο» (www.ec.europa.eu  1/12/2021). Μάλιστα η «Παγκόσμια Πύλη» της ΕΕ εντάχθηκε  πλήρως στην  πρωτοβουλία των ΗΠΑ Build Back Better World (Β3W) όπως προκύπτει από το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Παγκόσμια Πύλη» στο οποίο επισημαίνεται επί λέξει με νόημα: «Πρωτοβουλίες όπως η Build Back Better World και η Παγκόσμια Πύλη θα αλληλοενισχύονται» (www.ec.europa.eu/commission 1/12/2021).

Κατόπιν στη Σύνοδο Κορυφής των G-7 στο Schloss Elmau της Βαυαρίας στις 26-28 Ιουνίου 2022 αποφασίστηκε η πρωτοβουλία Build Back Better World (Β3W) να μετονομαστεί σε «Σύμπραξη για Παγκόσμιες Υποδομές και Επενδύσεις», (Partnership for Global Infrastructure and Investment -PGII). Επιπλέον οι G-7 αποφάσισαν να  χρηματοδοτήσουν την PGII με ένα οικονομικό πακέτο 600 δισ. δολαρίων προκειμένου να ανακόψουν την παγκόσμια κινεζική οικονομική «επέλαση» η οποία κυρίως εκφράζεται μέσα από τον περίφημο «Κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού» (www.capital.gr 27/6/2022). Στο πλαίσιο αυτό οι Βρυξέλλες ανέλαβαν  σημαντικό ρόλο μέσα από την περίφημη «Παγκόσμια Πύλη» της ΕΕ. Μάλιστα όπως δήλωσε η Πρόεδρος της Κομισιόν στην εν λόγω  συνάντηση των G-7 η «Παγκόσμια Πύλη» αποτελεί την απάντηση της Ευρώπης στο παγκόσμιο επενδυτικό κενό. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που εντάσσεται πλέον στην απόφαση των G-7  «Σύμπραξη για Παγκόσμιες Υποδομές και Επενδύσεις», (Partnership for Global Infrastructure and Investment -PGII)  (www.notismarias.gr 15/7/2022).  Έτσι στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια που  ανακοινώθηκαν από τον Τζο Μπάιντεν στο Schloss Elmau, η ΕΕ  κινητοποιεί επιπλέον 300 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2027 (www.ec.europa.eu  26/6/2022).

Η συνεργασία Ουάσιγκτον-Βρυξελλών στο πλαίσιο της PGII, μέρος της οποίας αποτελεί σύμφωνα με τα παραπάνω και η «Παγκόσμια Πύλη» της ΕΕ εξακολούθησε να είναι ιδιαίτερα στενή και αυτό επιβεβαιώθηκε και στη Σύνοδο Κορυφής των G-20 στο Νέο Δελχί στις 9-10 Σεπτεμβρίου 2023 καθώς στο περιθώριο της Συνόδου διοργανώθηκε εκδήλωση με θέμα την «Σύμπραξη για την Παγκόσμια Υποδομή και Επενδύσεις (PGII)» όπου ΗΠΑ και ΕΕ διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στοχοποιώντας για άλλη μια φορά την Κίνα (https://www.notismarias.gr 30/10/2023).

Στο πλαίσιο αυτό υπογράφτηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2023 στο Νέο Δελχί Μνημόνιο Συνεργασίας (MOU) ανάμεσα στις ΗΠΑ, την Ινδία, την ΕΕ, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με στόχο τη δημιουργία του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μ.Ανατολής-Ευρώπης (India– Middle East– Europe Corridor–IMEC) προκειμένου να διασυνδεθεί η τεράστια αγορά της Ινδίας με την Ευρώπη. Πρόκειται για ένα σύστημα συνδυασμένων μεταφορών δια θαλάσσης μέσω πλοίων και δια ξηράς, μέσω σιδηροδρόμου που θα ξεκινά από τη Βομβάη και θα καταλήγει στον Πειραιά ο οποίος εκτός από πύλη εισόδου των κινεζικών εμπορευμάτων θα μετατραπεί και σε πύλη εισόδου των εμπορευμάτων της Ινδίας.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό ο IMEC θα αποτελείται από δύο ξεχωριστούς Διαδρόμους,  τον Ανατολικό Διάδρομο που θα συνδέει την Ινδία με την Αραβική Χερσόνησο μέσω Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Σαουδικής Αραβίας και τον Βόρειο Διάδρομο που θα συνδέει την Σαουδική Αραβία σιδηροδρομικά μέσω Ιορδανίας και Ισραήλ με το λιμάνι της Χάιφα και εν συνεχεία δια θαλάσσης με τον Πειραιά απ΄ όπου επίσης σιδηροδρομικά τα εμπορεύματα θα διοχετεύονται στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Σε σχέση με τον ρόλο που σχεδιάστηκε να διαδραματίσει ο Πειραιάς στο πλαίσιο του  IMEC θα πρέπει να επισημανθεί ότι είχε προηγηθεί η επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ινδίας Μαρέντρα Μόντι στην Αθήνα στις 25 Αυγούστου 2023 ο οποίος δήλωσε με νόημα: «Δεδομένης της θέσης της και των ιστορικά στενών δεσμών μας, θεωρώ ότι η Ελλάδα αποτελεί σημαντική οικονομική, εφοδιαστική και στρατηγική πύλη εισόδου της Ινδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης γενικότερα. Υπάρχουν εξαιρετικές ευκαιρίες να συναντηθούν οι ινδικές και οι ελληνικές επιχειρήσεις. Υπάρχει δέσμευση σε πολιτικό επίπεδο να διασφαλιστεί αυτό» (https://www.kathimerini.gr 28/8/2023).

Στη συνέχεια Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα άρχισαν να διαγκωνίζονται πλέον για το ποια χώρα θα αποτελέσει τελικά την πύλη εισόδου της Ινδίας στην Ευρώπη μέσω IMEC.

Έτσι ο Μακρόν σε συνέχεια της επίσκεψής του στην Ινδία στις 25-26 Ιανουαρίου 2024 (www.lemonde.fr 29/1/2024) όρισε το γνωστό στέλεχος της γαλλικής βιομηχανίας ενέργειας Gerard Mestrallet «ως ειδικό Απεσταλμένο» της Γαλλίας για τον IMEC (www.ndtv.com 12/2/2024).

Ακολούθησε η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ινδία στις 21 Φεβρουαρίου 2024 και η  «ιταλική σφήνα» σε σχέση με τον  IMEC που εκδηλώθηκε στο περιθώριο της συνάντησης Μπάιντεν-Μελόνι στον Λευκό Οίκο την 1η Μαρτίου 2024  καθώς έγινε σαφές ότι η Ρώμη επιθυμούσε να μετατρέψει την Ιταλία σε πύλη εισόδου της Ινδίας στην Ευρώπη μέσω IMEC, παρακάμπτοντας έτσι τον Πειραιά.

Και όλα αυτά παρότι η Μ. Ανατολή είχε ήδη παραδοθεί στις φλόγες με τη σφαγή στη Γάζα.

Οψόμεθα λοιπόν για τη συνέχεια.

——–

Ο Νότης Μαριάς είναι Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου

ΦΩΤΟ:  ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ