ΚΥΝΙΣΜOΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΗΣ OΥΚΡΑΝΙΑΣ

Άλωση και λεηλασία

Κυκλοφορεῖ τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 20ης Φεβρουαρίου 2025 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ». Στὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας τοῦ Κωνσταντίνου Μπλάθρα μὲ τὸν τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Tο πιο πικρό είναι, πιστέψτε με, να δικαιώνεσαι σε δυσοίωνες προβλέψεις. Από την αρχή την ουκρανικής κρίσης επισημάναμε πως η ηγεσία της χώρας αυτής, δοτής από τους νατοϊκούς ιέρακες, αρμένιζε στραβά: Το δυτικο-ουκρανικό εθνικιστικό αφήγημα, με εξ ορισμού αντιρωσικό πρόταγμα, δεν θα μπορούσε να στεγάσει ολόκληρη την Ουκρανία, μία χώρα με πολλαπλά εθνοτικά στρώματα – του ελληνικού στοιχείου μη εξαιρουμένου. Η κρίση οδήγησε τελικά στο αναμενόμενο: Πόλεμος. Ο οποίος εξελίχθηκε σε σφαγή. Η ρωσική εισβολή, καταδικαστέα εξ ορισμού, οδήγησε την Ουκρανία σε έναν βαρύ φόρο αίματος, σε εξελίξεις που ήταν απόλυτα προβλέψιμες: Οι Αμερικανονατοϊκοί, αφού πέτυχαν τον βασικό τους στόχο, που όπως φάνηκε πλέον καθαρά ήταν η ενεργειακή αποκοπή της Ευρώπης από τη Ρωσία και ο γεωστρατηγικός ενεργειακός έλεγχος της Ε.Ε., εγκαταλείπουν τώρα την Ουκρανία στη μαύρη της τη μοίρα. …….».

Ολόκληρο το κύριο άρθρο εδώ

Γραφτείτε συνδρομητές

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

Οι εκδόσεις Αρμός και το βιβλιοπωλείο Πλαστελίνη σας προσκαλούν σε συζήτηση με θέμα:
«Ο Χριστός και οι νέοι στην σύγχρονη εποχή»
Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του θεολόγου Ανδρέα Αργυρόπουλου Ο Θεός, οι Νέοι και άλλες Rock ’n Roll ιστορίες
την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2025 και ώρα 19:30 στην Βιβλιοθήκη του Συλλόγου «ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ» (Δημητριάδος 180 – Ογλ, Βόλος)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Αρχιμ. Καλλίνικος Γεωργακόπουλος, εφημέριος Ι.Ν. Αγ. Κωνσταντίνου
Βάσσα Παρασκευά, Δρ. Θεολογίας
Δημήτρης Παπανικολάου, Θεολόγος καθηγητής στο 2ο Πρότυπο ΓΕΛ Βόλου
και ο συγγραφέας Ανδρέας Αργυρόπουλος
Την συζήτηση συντονίζει ο Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ.Φιλοσοφίας
Την εκδήλωση θα κλείσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ.κ. Ιγνάτιος

  • ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Το νέο βιβλίο του Αντιπροέδρου της ΧΔ Γιώργου Νεκτάριου Παναγιωτίδη με τίτλο “Συνασπισμός της Δεξιάς και της Προόδου. Ο Νεοφιλελευθερισμός και η Πατερική κριτική” παρουσιάστηκε στα γραφεία της ” Χριστιανικής” το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2025 στις 12 το μεσημέρι.

Την παρουσίαση ξεκίνησε ο Γιάννης Ζερβός, νομικός και Πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια μίλησε ο Γιώργος Κρανιδιώτης Ιατρός, αρθρογράφος και φιλόσοφος, ο οποίος επικέντρωσε στην αντίθεση του λόγου των Πατέρων της Εκκλησίας στην κοινωνική αδικία και ιδιαίτερα στον νεοφιλελευθερισμό.

Ο Νότης Μαριάς: Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου ανέλυσε την εξέλιξη του προσανατολισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τον νεοφιλελευθερισμό, που ολοκληρώθηκε με τη συνθήκη του Μάαστριχτ.

Ο Γιώργος Νεκτάριος Παναγιωτίδης ανέπτυξε το περιεχόμενο του βιβλίου.

Παρενέβησαν οι Ηρακλής Κανκάκης, Γιάννης Αλεξόπουλος και Σπύρος Λαβδιώτης, οικονομολόγος και συγγραφέας που μεταξύ άλλων διετέλεσε ανώτερος αναλυτής Χρηματοοικονομικών στην Τράπεζα του Καναδά, βαθύς γνώστης των διαδικασιών με τις οποίες φορτώθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο το χρέος των Τραπεζών την περίοδο των Μημονίων.

Στη φωτογραφία, από αριστερά προς τα δεξιά: Γιώργος Κρανιδιώτης, Γιώργος-Νεκτάριος Παναγιωτίδης, Νότης Μαριάς, Γιάννης Ζερβός.

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΔΡΟΜΟΣ…

του Γιάννη Πεγειώτη

Παράκαιρη μνήμη του Ασώτου υιού και αφήνεις τα προσωπεία κατά μέρος. Πολλά ασωτεύσας μετράς τα χρόνια που πέρασαν και νοσταλγείς τα χρόνια που πολλοί σιγοψιθύριζαν πως ασωτεύεις. Δεν είχες πλέον την έξωθεν καλήν μαρτυρίαν και μόνος τα βράδυα στο εργενικό σου φτωχικό, τζιαμέ στον Άην Δεμέτην, γονάτιζες ευκολότερα στον Παντοκράτορά που σου δώρισε ο Μόδεστος στην Σταυρονικήτα όταν θα έφευγες μέρες της Διακαινησίμου του 1990.

Και συχνά επιστρέφεις στον πατέρα Αλεξανδρο Σμέμαν τον ανθρωπο που με τα γραπτά και τα τόσο αληθινά τόσο σύγχρονα ημερολογιακά του κείμενα σου έδειξε δρόμους σύγχρονης περπατησιάς του εν μετανοία χριστιανού. Σημειώνει ο μεγάλος χριστιανός εμιγκρές στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, «Ο άσωτος γιος, λέει το Ευαγγέλιο, πήγε σε μια μακρινή χώρα και κει σπατάλησε ό,τι είχε και δεν είχε».

Μια μακρινή χώρα! Είναι ο μοναδικός ορισμός της ανθρώπινης κατάστασης που θα πρέπει να αποδεχτούμε και να τον οικειοποιηθούμε καθώς αρχίζουμε την προσέγγιση μας στο Θεό. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε αυτή την εμπειρία, έστω και για λίγο, που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είναι εξόριστος από το Θεό και από την αληθινή ζωή, αυτός ποτέ δε θα καταλάβει τι ακριβώς είναι ο Χριστιανισμός. Και αυτός που νιώθει «σαν στο σπίτι του» σʹ αυτόν τον κόσμο και στη ζωή του κόσμου τούτου, που έμεινε άτρωτος από τη νοσταλγία για μια άλλη πραγματικότητα, αυτός δε θα καταλάβει τι είναι μετάνοια. «Και πάντα αγωνιάς τα βράδυα αν θα προλάβεις να στραφείς ασσεν τζιαι στα πενήντα σου στον οίκον του Πατρός. Να π[ει]νάσει η ψυσιή που [από]  τα κεράτια τζιαι τις θητείες εις τη χοιροβοσκήν. Και επιμένει ο πατήρ Αλέξανδρος να σου θυμίζει τι έλαβες και ποια η υπόμνηση της Εκκλησίας για τα όσα εγκατέλειψες και όσα έχασες ..

«Έλαβα από το Θεό θαυμαστά πλούτη: πρώτα απ’ όλα τη ζωή και τη δυνατότητα να τη χαίρομαι, να την ομορφαίνω με νόημα, αγάπη και γνώση: ύστερα — με το Βάπτισμα — έλαβα τη νέα ζωή από τον ίδιο το Χριστό, τα δώρα του Αγίου Πνεύματος, την ειρήνη και τη χαρά της ουράνιας Βασιλείας. Έλαβα τη γνώση του Θεού και μέσα απ’ αυτή, τη δυνατότητα να γνωρίσω καθετί και τη δύναμη να είμαι «τέκνον Θεού». Και όλα αυτά τα έχασα, τα χάνω καθημερινά, όχι μόνο με τις «συγκεκριμένες αμαρτίες» και τις «παραβάσεις» αλλά με την αμαρτία όλων των αμαρτιών: την απομάκρυνση της αγάπης μου από το Θεό, προτιμώντας την «μακρινή χώρα» από το όμορφο σπίτι του Πατέρα.
Η Εκκλησία όμως είναι εδώ παρούσα για να μου θυμίζει τι έχω εγκαταλείψει, τι έχω χάσει. Και καθώς μου τα υπενθυμίζει με το Κοντάκιο της ημέρας αυτής, αναλογίζομαι ότι: «Της πατρώας δόξης σου, αποσκιρτήσας αφρόνως εν κακοίς εσκόρπισα, όν μοι παρέδωκας πλούτον όθεν σοι την του Ασώτου φωνήν κραυγάζω. Ήμαρτον ενώπιον σου Πάτερ οικτίρμον δέξαι με μετανοούντα και ποίησαν με, ως ένα των μισθίων σου».

Ήταν κάτι τζιαιροί πόξω που τον Αήν Νικόλαν της Εγκωμής που πάεννες ως άσωτος τζιαι εκαθεσούν τα δειλινά ωστη να ‘ρτει η σειρά σου να εξομολογηθείς τα επαναλαμβανόμενα λάθη σου τζιαι ελάλεν σου ο αεικίνητός Καντηλανάφτης κάτι πρωτινά τζιαι όμορφα για το παλλιόν το κάλλος για την απλήν ζωήν τζιαι ένωθές τον πατρικά να σου μιλά σε εσένα το χωρκατούιν της Λεμεσού τζιαι της Δρούσιας πο κόψεν έναν τζιαιρόν στη Χώραν τζιαι εν ευρισκεν τις στράτες …..Εμίλαν σου ωσάν βετεράνος άσωτος, νοσταλγός των παλαιών καιρών της αληθείας, εις άσωτον νέον στο τάγμάν των πολλά ασωτευσάντων. Ενας Πατέρας μας περιμένει μα αραγέ σου ενναν η επιστροφή μας ποτζεινή που ελευθερώνει καθώς έγραψεν εγκαίρως ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης….Γράφει για μας ο πατήρ Βασίλειος «Χωρίς την αγάπη του Θεού Πατρός και την παρουσία των Αγίων, που κάνουν αισθητή τη στοργή και το φως Του, η ζωή στη γη σκοτεινιάζει και κρυώνει σαν κόλασι. Οι πολίτες της «μακρινής χώρας» σε καταστρέφουν στέλνοντάς σε να βόσκης χοίρους, πάθη σαρκός. Και οι «δίκαιοι» -τύπου πρεσβύτερου υιού- σε καταδικάζουν δεν δέχονται τη μετάνοιά σου.Υπάρχει όμως πάντοτε ο Πατέρας που σε γέννησε, σε πονά και σε σώζει.Το σύμπαν είναι κατοικήσιμο, εφ’ όσον έχομε τον Θεό πατέρα και τον συνάνθρωπο αδελφό μας.»

Και αναζητώντας τώρα ένα νέο δρόμο προσωπικό και συλλογικό ψελλίζεις τα σοφά λόγια που τα άκουσα από τον ίδιο τον συγγραφέα και φωτιστή των Ελλήνων στον Κήπο της Σταυρονικήτα εκείνο το Πάσχα. «Μπορεί να τα έχασα όλα. Μπορεί να χάθηκα και εγώ ο ίδιος -«απολωλώς ην»-, κυριολεκτικά να πέθανα -«νεκρός ην»-, αλλά κάτι υπάρχει που δεν χάνεται, δεν πεθαίνει· είναι ο Πατέρας μου και η αγάπη Του. Αυτός είναι «δυνατός εν ελέει και αγαθός εν ισχύϊ» (α’ ευχή του Εσπερινού). Το ξέρω, το ζω. Δεν σκέφτομαι τα παιδιά του -είμαι ανάξιος για κάτι τέτοιο- σκέφτομαι τους μισθωτούς του, πώς τους φέρεται, πώς τους χορταίνει. Είμαι μισθωτός χωρίς μισθό· δούλος χωρίς ψωμί. Θα σηκωθώ και θα γυρίσω πίσω και θα πω στον πατέρα μου: Αμάρτησα στον ουρανό και σε σένα. Σε σένα που είσαι πατέρας επουράνιος. Σε σένα που έχεις τέτοια αγάπη, που γεμίζει ουρανό και γη. Σε σένα που ακόμη εδώ, στη μακρινή χώρα της στερήσεως, της ασωτείας, της κολάσεως, με παρακολουθείς, με συνοδεύεις.»

Να γυρίσουμε πίσω στον Πατέρα μας στην Εκκλησία του Χριστού ως άσωτοι ως έσχατοι. Ο Χριστός μας περιμένει και ημάς τους πεφορτισμένους. Αυτός είναι ο νέος δρόμος που χρόνια γυρεύουμε στα σκοτεινά και τα αδιέξοδα. Ο δρόμος της επιστροφής εν μετανοία…

Η εικόνα από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Καρέα.

  • ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ “ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΗ” ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Θα επαναλάβουμε για πολλοστή φορά ότι η κατάρρευση του συνασπισμού των χωρών του λεγόμενου “υπαρκτού Σοσιαλισμού” και το τέλος του “Ψυχρού Πολέμου” ήταν μια μοναδική ευκαιρία για την εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης και της οριστικής απομάκρυνσης της απειλής της καταστροφής του κόσμου από πυρηνικό ολοκαύτωμα. Και έρχεται ο κ. Δένδιας, υπουργός άμυνας της Ελλάδας, μιλώντας σε εκδήλωση του 6ου “Φόρουμ των Δελφών” στην Ουάσιγκτον στις 10-11 Φεβρουαρίου, να ισχυριστεί το αντίθετο, σε πείσμα της κοινής λογικής: 

 “Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο κόσμος πέρασε από μια διπολική σε μια πολυπολική τάξη πραγμάτων..[ωστόσο]…η αισιόδοξη προοπτική δεν υλοποιήθηκε…[υπήρξε] …λάθος εκτίμηση πως η Ρωσία θα μπορούσε να ενσωματωθεί στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας…[με αποτέλεσμα] να συνειδητοποιούμε τώρα ότι ο κόσμος που νομίζαμε πως υπάρχει, έχει εξαφανιστεί”. Details

  • Το μνημόσυνο, η ομιλία του Μητροπολίτη κ. Μάρκου, η εκδήλωση στην παλαιά Νομαρχία της Χίου το Σἀββατο 8 Φεβρουαρίου. Παρουσίαση της Χριστιανικής Δημοκρατίας και των βιβλίων των Γιώργου Νεκτάριου Παναγιωτίδη («Πολιτική Θεολογία και Κοινωνική Διδασκαλία Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτη – Στον κορμό της Ορθόδοξης Κοινωνικής Παράδοσης».) και Γιώργου Ροδίτη («Κρυπτοχριστιανοί – Μια δραματική σελίδα από το Συναξάρι της πολύπαθης Ρωμιοσύνης»).

 

  • Τι είναι η Χριστιανική Δημοκρατία. Συνέντευξη του Γιάννη Ζερβού και του Γιάννη Αλεξόπουλου στον Δημήτρη Ζαφείρη το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Μέχρι και τον Προκόπη Παυλόπουλο, οι διατελέσαντες Πρόεδροι της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας μετά την πτώση της δικτατορίας ήταν πρόσωπα, τουλάχιστον με κάποιο επίπεδο, ευρύτερη αποδοχή και σχετικό κύρος. Άσχετα με τις όποιες διαφωνίες, ακόμα και έντονες και ριζικές,  μπορούσε να έχει κανείς με τις αντιλήψεις, τις ιδέες ή τα έργα τους.

Παρά το γεγονός ότι όπως έγραφε η “Χριστιανική” μετά την πτώση της Χούντας, ο Παναγιώτης Κανελόπουλος ήταν εκείνος που άξιζε να γίνει πρώτος εκλεγμένος Πρόεδρος λόγω της αντιδικτατορικής του στάσης και της ακαδημαϊκής του προσφοράς, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος που ψηφίστηκε μόνο από τη Νέα Δημοκρατία το 1975, ήταν κι εκείνος, εκτός από κομματικό στέλεχος και υπουργός, καθηγητής Πανεπιστημίου με μεγάλο έργο και γνώσεις. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που υπηρέτησε τις πενταετίες 1980-1985 και 1990-1995 ήταν πολιτική προσωπικότητα με αναντίρρητη εμβέλεια, όσες διαφωνίες κι αν υπάρχουν με την πολιτική του παρουσία, ιδίως στο εθνικό θέμα της Κύπρου. Ο Χρήστος Σαρτζετάκης που υπηρέτησε την πενταετία 1985-1990 ήταν ο αδέκαστος ανακριτής που ξεσκέπασε το πανίσχυρο μετεμφυλιακό Παρακράτος που δολοφόνησε τον Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963 και που δεν δίστασε να βάλει φυλακή ανώτατους αξιωματικούς της Χωροφυλακής, σύμβολο διεθνώς αναγνωρίσιμο. Ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος (1995-2005), κοινής αποδοχής Πρόεδρος, εκτιμήθηκε από το Λαό και αγαπήθηκε για την εντιμότητά του, παρά το γεγονός ότι αυτό δεν μεταφράστηκε σε ψήφους όσο ήταν αρχηγός κόμματος. Ο Κάρολος Παπούλιας, Υπουργός των Εξωτερικών του Ανδρέα Παπανδρέου (2005-2015), ήταν κι εκείνος κοινής αποδοχής και υπηρέτησε δύο πενταετίες. Ο Προκόπης Παυλόπουλος (2015-2020), διαπρεπής καθηγητής Πανεπιστημίου, ήταν κοινής αποδοχής και εκφραστής της κοινωνικής Δεξιάς. 

Ανακόλουθος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν στήριξε δεύτερη πενταετία του Προκόπη Παυλόπουλου, παρά το γεγονός ότι το κόμμα του τον είχε στηρίξει. Φαίνεται πως στην επιλογή του αυτή βάρυνε η “σταλινικού” τύπου προσήλωσή του στο νεοφιλελευθερισμό, τάση που απεχθανόταν το κοινωνικό πρόσωπο του κ. Παυλόπουλου. Πρότεινε την απερχόμενη κα Σακελαροπούλου, η οποία παρά το γεγονός ότι έτυχε κοινής αποδοχής, δεν δικαίωσε καμμία προσδοκία. Εάν τα ΜΜΕ ήταν και μαζί της το ίδιο επιθετικά όπως και προς τον συνάδελφό της δικαστικό αείμνηστο Χρήστο Σαρτζατάκη, πιθανόν να είχε αφήσει έντονα αρνητικό αποτύπωμα, χωρίς απλώς να  αρκεστεί στην ανυπαρξία και στη μετριότητα. Το γεγονός ότι δεν ξαναπροτάθηκε από τον κ. Μητσοτάκη αποτελεί σε μεγάλο βαθμό ομολογία ατυχούς επιλογής της. Διότι εάν η επιλογή ήταν επιτυχής, δεν θα είχαν θέμα να την ξαναψηφίσουν και τώρα, οι ίδιοι που την πρότειναν και την ψήφισαν το 2020. 

Ήδη, για λόγους μικροκομματικούς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρότεινε κομματικό Πρόεδρο, που εκλέχτηκε με 160 ψήφους. Ο κ. Τασούλας, ούτε ακαδημαϊκή διάκριση έχει, ούτε έχει παρουσιάσει ξεχωριστό στίγμα στην πολιτική, πνευματική και κοινωνική ζωή της χώρας. Στη θέση του θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, που πειθήνια υπηρέτησε τις κυβερνητικές επιλογές. Για να μείνουμε στις ελλείψεις και να μην επεκταθούμε σε πράξεις και παραλείψεις, οι οποίες καταλογίζονται στον κ. Τασούλα, στις οποίες έχει αναφερθεί και η “Χ”.  

Η απαξίωση αυτή του ανώτατου πολιτειακού θεσμού, του ρυθμιστή του δημοκρατικού Πολιτεύματος, μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία του, ακόμα και σε μείζον πολιτειακό πρόβλημα, σε περίπτωση που ζήσουμε περιόδους αστάθειας.                          

Η “πρόταση” του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να περάσει η Γάζα στον έλεγχο της χώρας του και να ανοικοδομηθεί αφού εκτοπισθούν οι Παλαιστίνιοι παραβιάζει κάθε έννοια δειθνούς δικαίου, αφού αποτελεί απροκάλυπτη εθνοκάθαρση. Καθίσταται μάλιστα ιδιαζόντως ειδεχθής, στο βαθμό που συνδυάζεται με τον ωμό εκβιασμό σε βάρος της Αιγύπτου και της Ιορδανίας για να δεχθούν στο έδαφός τους εκτοπισμένους Παλαιστινίους. 

Συντάσσεται πλήρως με το αφήγημα του Σιωνισμού, ο οποίος θεωρεί θεμιτό τον ξεριζωμό των Παλαιστινίων από τους Αγίους Τόπους, προκειμένου να εγκατασταθεί εκεί εβραϊκό κράτος.

Το ατέλειωτο ανθρώπινο ποτάμι των θυμάτων της γενοκτονικής πολιτικής Νετανιάχου, το οποίο χάρη στην ανακωχή επιστρέφει στις κατεστραμμένες εστίες του, φανερώνει με τον πιο παραστατικό τρόπο την έκταση του εγκλήματος που συντελείται στη Γάζα.

 

   

  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΜΕ ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ACLED

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Η ACLED  [ Armed Conflict Location & Event Data- Δεδομένα Τόπων και Γεγονότων Ενόπλων Συγκρούσεων]  αυτοπροσδιορίζεται ως “…  ένας εξ ολοκλήρου ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ οργανισμός, ο οποίος επιτρέπει στην ομάδα μας με πάνω από 200 άτομα να ζουν και να εργάζονται σε όλες τις χώρες και τα περιβάλλοντα όπου συλλέγουμε και αναλύουμε την αστάθεια. Τα μέλη της ομάδας εργάζονται στο εκτελεστικό γραφείο της ACLED, σε παγκόσμια προγράμματα, εξωτερικές δεσμεύσεις, συγκέντρωση κεφαλαίων και ανάπτυξη ή λειτουργικά τμήματα. Έχουμε ένα διακεκριμένο συμβούλιο που συμπληρώνεται από δύο ενεργά συμβουλευτικά συμβούλια”.

Λωρίδα της Γάζας: Η βία μειώνεται σημαντικά μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και απελευθέρωσης ομήρων

Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός 42 ημερών και ανταλλαγής ομήρων-κρατουμένων μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 19 Ιανουαρίου, οδήγησε σε αξιοσημείωτη μείωση της βίας στη Λωρίδα της Γάζας. Πριν από την κατάπαυση του πυρός, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) εμπλέκονταν κατά μέσο όρο σε 27 βίαια γεγονότα την ημέρα τον Ιανουάριο. Υπολογίζεται ότι 1.450 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν σε αυτές τις επιχειρήσεις. Μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, ο αριθμός των επιθέσεων του IDF μειώθηκε σε λιγότερες από τρεις την ημέρα, με συνολικά 44 περιστατικά το υπόλοιπο του Ιανουαρίου, που οδήγησαν σε τουλάχιστον 16 θανάτους, σχεδόν οι μισοί από τους οποίους ήταν αποτέλεσμα επιθέσεων με drone.

Τα ισραηλινά στρατεύματα έχουν αποσυρθεί από κατοικημένες περιοχές, αλλά παραμένουν αναπτυγμένα στον ανατολικό τομέα του διαδρόμου Netzarim, του διαδρόμου Philadelphi και της ουδέτερης ζώνης κατά μήκος των βόρειων και ανατολικών συνόρων της Γάζας. Στους εσωτερικά εκτοπισμένους πολίτες επετράπη να επιστρέψουν στη βόρεια Γάζα με τα πόδια μέσω της παραλιακής οδού al-Rashid, ενώ επιτρέπεται στα οχήματα να χρησιμοποιούν τον δρόμο Salah a-Din, όπου οι δυνάμεις του IDF παραμένουν σταθμευμένες κοντά σε σημείο ελέγχου επιθεώρησης που λειτουργεί από ιδιωτικές αιγυπτιακές και αμερικανικές εταιρείες. 1 Τα περισσότερα θανατηφόρα περιστατικά μετά την κατάπαυση του πυρός σημειώθηκαν καθώς άτομα πλησίασαν τις ισραηλινές δυνάμεις ή προσπάθησαν να διασχίσουν το Νετζαρίμ από απαγορευμένες περιοχές. Αυτά τα περιστατικά υποδηλώνουν ότι ο Ισραηλινός Στρατός συνεχίζει να παρακολουθεί την κίνηση ανθρώπων και οχημάτων και να επιβάλλει περιορισμούς παρά την αποχώρηση των στρατευμάτων από το δυτικό τμήμα του Νεζαρίμ.

Με την ανταλλαγή ομήρων και αιχμαλώτων να συνεχίζεται σε μεγάλο βαθμό όπως είχε προγραμματιστεί, άρχισαν οι έμμεσες διαπραγματεύσεις για το Στάδιο 2 της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ. Αυτές οι συζητήσεις στοχεύουν στην επίτευξη μόνιμης εκεχειρίας, με την προσδοκία ότι η Χαμάς θα απελευθερώσει όλους τους εναπομείναντες ζωντανούς ομήρους και το Ισραήλ θα αποσυρθεί πλήρως από τη Λωρίδα της Γάζας. Ωστόσο, υπάρχει ένας δύσκολος δρόμος, με την επανέναρξη των μαχών να παραμένει μια ξεχωριστή πιθανότητα εν μέσω ενός διχασμένου κυβερνητικού συνασπισμού στο Ισραήλ, καθώς και πιθανών δυσκολιών που μπορεί να αντιμετωπίσει η Χαμάς στον εντοπισμό και την ανάκτηση όλων των ζωντανών ομήρων, ορισμένοι από τους οποίους μπορεί να κρατούνται από άλλες ομάδες.  Επιπλέον, ενδέχεται να υπάρξει διάσταση απόψεων μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας της Χαμάς στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της Γάζας που θα περιπλέξει τα μελλοντικά στάδια της συμφωνίας.  Πρόσφατες παρατηρήσεις του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την «κατάληψη» της Γάζας από τις ΗΠΑ και τη μετεγκατάσταση του πληθυσμού της προσθέτουν περαιτέρω αβεβαιότητα στο μέλλον της περιοχής.

 

Λίβανος: Παράταση της προθεσμίας κατάπαυσης του πυρός εν μέσω της συνεχιζόμενης ανάπτυξης του Ισραηλινού Στρατού στο νότο

Η κατάπαυση του πυρός που τέθηκε σε ισχύ στις 27 Νοεμβρίου μεταξύ του Λιβάνου και του Ισραήλ συνέχισε να ισχύει τον Δεκέμβριο, παρά τις περιστασιακές διασυνοριακές επιθέσεις των IDF. Ενώ ο αριθμός των αεροπορικών επιδρομών του IDF σχεδόν στο μισό τον Ιανουάριο, αναφέρθηκαν ακόμη περισσότερα από 40 περιστατικά με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αεροπορικές επιδρομές, καθώς το Ισραήλ υποστηρίζει ότι στόχευε τις υποδομές και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Χεζμπολάχ. Συγκεκριμένα, στις 28 Ιανουαρίου, ισραηλινά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν οχήματα της Χεζμπολάχ που το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι μετέφεραν όπλα στο νότιο χωριό al-Fauqa στη Nabatiya. Στις 31 Ιανουαρίου, ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη στόχευσαν αρκετές τοποθεσίες της Χεζμπολάχ στις επαρχίες Μπααλμπέκ-Χερμέλ και Ακκάρ, συμπεριλαμβανομένου αυτού που το Ισραήλ περιέγραψε ως υπόγεια εγκατάσταση παραγωγής όπλων κοντά στα σύνορα Συρίας-Λιβάνου. Ταυτόχρονα, το Ισραήλ ενέτεινε τις επιχειρήσεις εκκαθάρισης και εξισορρόπησης στο νότιο Λίβανο, με το ACLED να καταγράφει πάνω από 160 περιστατικά καταστροφής περιουσίας τον Ιανουάριο — από 123 τον Δεκέμβριο ( για περισσότερα, βλέπε αυτό το ACLED Insight ).

Η κλίμακα της καταστροφής στο νότιο τμήμα του Λιβάνου έχει οδηγήσει ορισμένους να κατηγορήσουν το Ισραήλ ότι στοχεύει συστηματικά τις μη στρατιωτικές υποδομές στη συνοριακή περιοχή για να περιπλέξει την επιστροφή των εκτοπισμένων κατοίκων, 5 από τους οποίους η πλειονότητα θεωρείται ότι είναι υποστηρικτές της Χεζμπολάχ. Παρά τις εκτεταμένες ζημιές, εκατοντάδες Λιβανέζοι επέστρεψαν στα χωριά τους καθώς έληξε η προθεσμία των 60 ημερών της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπου παρέμεναν αναπτυγμένες ισραηλινές δυνάμεις. Την πιο θανατηφόρα ημέρα από την έναρξη της εκεχειρίας, τα ισραηλινά στρατεύματα άνοιξαν πυρ στις 26 Ιανουαρίου, σκοτώνοντας τουλάχιστον 22 Λιβανέζους που προσπάθησαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους σε πολλαπλά επεισόδια. Το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι είχε βάλει στο στόχαστρο ύποπτα άτομα και στελέχη της Χεζμπολάχ που αποτελούσαν «άμεση απειλή» για τα στρατεύματα που δρουν στο νότιο Λίβανο.Μεταξύ 26 και 31 Ιανουαρίου, αφότου το Ισραήλ εξασφάλισε παράταση της προθεσμίας αποχώρησης των IDF μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου, το ACLED καταγράφει σχεδόν 40 επιθέσεις κατά αμάχων σε τουλάχιστον 25 χωριά, κυρίως στον ανατολικό τομέα. Ενώ ο Ισραηλινός Στρατός έχει στο μεταξύ αποσυρθεί από μεγάλα τμήματα του νότιου Λιβάνου, η πλήρης αποχώρησή του μέχρι το τέλος της επέκτασης παραμένει αβέβαιη.

Ερυθρά Θάλασσα: Οι Χούθι σταματούν τις επιθέσεις σε μια προφανή κίνηση αποκλιμάκωσης σε μια μεταβαλλόμενη περιφερειακή σκηνή

Οι Χούτι σταμάτησαν όλες τις επιθέσεις τους εναντίον πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα και το Ισραήλ στα μέσα Ιανουαρίου, παράλληλα με την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στη Γάζα και την απόφαση της νέας κυβέρνησης Τραμπ να επαναπροσδιορίσει την ομάδα ως ξένη τρομοκρατική οργάνωση (FTO). Η ομάδα είχε κλιμακώσει τις επιθέσεις της εναντίον πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ και της Ερυθράς Θάλασσας και του Ισραήλ από τον Δεκέμβριο και συνέχισε αυτή την τάση τις πρώτες τρεις εβδομάδες του Ιανουαρίου, όταν εξαπέλυσε εννέα επιθέσεις με στόχο το Ισραήλ και έξι με στόχο το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman. Ωστόσο, μετά την κατάπαυση του πυρός, ανακοίνωσαν ότι θα περιορίσουν τις επιθέσεις τους ώστε να στοχεύουν μόνο πλοία νηολογημένα στο Ισραήλ ή ισραηλινά πλοία και δήλωσαν ότι θα σταματήσουν όλες τις επιθέσεις μόλις ολοκληρωθούν οι τελευταίες φάσεις της εκεχειρίας.  Ωστόσο, οι Χούτι δεν ανέλαβαν καμία επίθεση με στόχο το Ισραήλ ή πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα — συμπεριλαμβανομένων ισραηλινών πλοίων — για τον υπόλοιπο μήνα.

Επιπλέον, στις 22 Ιανουαρίου, την ίδια ημέρα που η κυβέρνηση Τραμπ επαναπροσδιόρισε επίσημα την ομάδα ως FTO, οι Χούτι απελευθέρωσαν το πλήρωμα του αερομεταφορέα οχημάτων Galaxy Leader τον οποίο απήγαγαν τον Νοέμβριο του 2023. Ο χαρακτηρισμός θα μπορούσε να θέσει σε σοβαρό κίνδυνο τα οικονομικά των Χούτι και την ικανότητά τους να εμπλακούν με διεθνείς παράγοντες στην απόφαση της ομάδας.  Οι Χούτι χρησιμοποιούσαν παρόμοιες τακτικές στο παρελθόν, συχνά πριν από την έναρξη των διπλωματικών συνομιλιών για να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική τους θέση ( για περισσότερα βλέπε αυτή την έκθεση ACLED ).

Οι Χούτι άρχισαν να επιτίθενται σε πλοία τον Νοέμβριο του 2023 ως απάντηση στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας και ως υποτιθέμενη αλληλεγγύη με τον παλαιστινιακό πληθυσμό.

Για περισσότερα, δείτε τον διαδραστικό χάρτη επιθέσεων στην Ερυθρά Θάλασσα που δημιουργήθηκε ως μέρος του Παρατηρητηρίου Συγκρούσεων στην Υεμένη .

Συρία: Η συριακή κυβέρνηση, η Τουρκία και το SNA αντιμετωπίζουν προκλήσεις καθώς προσπαθούν να εδραιώσουν τον έλεγχο

Ένα μήνα μετά την ανάληψη της εξουσίας στη Συρία από ισλαμιστικές ανταρτικές φατρίες υπό την ηγεσία της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ και την εγκατάσταση μιας νέας κυβέρνησης, οι νεοσύστατες συριακές στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις ξεκίνησαν αρκετές εκστρατείες για να εδραιώσουν τον έλεγχο σε ολόκληρη τη χώρα. Οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στις βορειοδυτικές περιοχές της Λαττάκειας και του Ταρτούς, καθώς και σε τμήματα των επαρχιών της Δαμασκού και της Χομς, όπου το νέο καθεστώς δεν είχε κερδίσει αποφασιστική νίκη. Σε αυτές τις περιοχές εμφανίστηκε ένας αριθμός αντικαθεστωτικών πολιτοφυλακών που στόχευσαν στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις σε μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης του καθεστώτος. Τον Ιανουάριο, το ACLED κατέγραψε 14 ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ πολιτοφυλακών κατά του καθεστώτος και αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων. Εν τω μεταξύ, οι νέες συριακές κυβερνητικές δυνάμεις συνέλαβαν δεκάδες πρώην μαχητές του καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένων μαχητών που επεδίωκαν συμφιλίωση. Την ίδια ώρα, περισσότεροι από 176 πολίτες, μεταξύ των οποίων και μαχητές του πρώην καθεστώτος, σκοτώθηκαν από άγνωστους ένοπλους.

Αλλού, ο Συριακός Εθνικός Στρατός (SNA) και οι τουρκικές δυνάμεις συμμετείχαν σε βίαιες αντιπαραθέσεις με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) κατά μήκος των δυτικών όχθες του ποταμού Ευφράτη κοντά στη Manbij στην επαρχία Χαλεπίου, σε μια προσπάθεια του SNA να ξεκινήσει μια εκτεταμένη χερσαία επιχείρηση που θα του επέτρεπε να προχωρήσει στη στρατηγική πόλη Ain al-Arab. Η χερσαία επιχείρηση έχει σταματήσει λόγω της αδυναμίας του SNA και των τουρκικών δυνάμεων να πάρουν τον έλεγχο του στρατηγικού φράγματος Tishrin, το οποίο συνδέει τις δύο περιοχές και θα επιτρέψει στις χερσαίες δυνάμεις να περάσουν στην περιοχή Ain al-Arab. Κατά συνέπεια, οι τουρκικές δυνάμεις ενέτειναν τις αεροπορικές επιδρομές τους σε περιοχές που ελέγχονται από τις SDF στην επαρχία του Χαλεπίου, με το ACLED να καταγράφει 93 αεροπορικές επιδρομές τον Ιανουάριο σε σύγκριση με 24 γεγονότα τον Δεκέμβριο του 2024.

Δυτική Όχθη: Η IDF πραγματοποιεί μεγάλες επιχειρήσεις στη Τζενίν, στο Τουλκάρμ και στην Τούμπας στο βορρά

Η βία στη Δυτική Όχθη κλιμακώθηκε τον Ιανουάριο, με αύξηση 14% στα επεισόδια στα οποία εμπλέκονται ισραηλινές δυνάμεις σε σύγκριση με τον Δεκέμβριο. Μια μεγάλη επιχείρηση, που ονομάστηκε Σιδερένιος Τείχος , ξεκίνησε στις 21 Ιανουαρίου, με στόχο παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες στο βορρά. Τουλάχιστον 44 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης επιχείρησης σε Τζενίν, Τουλκάρμ και Τούμπας, ανεβάζοντας τον συνολικό καταγεγραμμένο απολογισμό των νεκρών για τον Ιανουάριο σε σχεδόν 70. Τα στρατεύματα του IDF έχουν χρησιμοποιήσει εκτενώς drones για να στοχεύσουν μαχητές και έχουν σκίσει δρόμους για να αποκαλύψουν εκρηκτικούς μηχανισμούς. Οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν επίσης κατεδαφίσει πολλά σπίτια και κτίρια κατοικιών στους προσφυγικούς καταυλισμούς Τουλκάρμ και Τζενίν, αναγκάζοντας τους περισσότερους κατοίκους να εγκαταλείψουν. 11

Η πρόσφατη αύξηση της βίας αντανακλά μια ευρύτερη τάση εντατικοποιημένων ισραηλινών καταστολών σε παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες τα τελευταία τρία χρόνια, κλιμακούμενη περαιτέρω μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023, με το Ισραήλ να καταφεύγει όλο και περισσότερο σε πολεμικές τακτικές παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούνται στη Γάζα. Δεκάδες νέες παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες, κατά κύριο λόγο συνδεδεμένες με την Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ ή που αυτοπροσδιορίζονται ως Ταξιαρχίες Μαρτύρων του al-Aqsa, καθώς και πυρήνες στελέχη της Χαμάς, έχουν επανεμφανιστεί στη Δυτική Όχθη από τα τέλη του 2022 . Αυτές οι ομάδες έχουν εμπλακεί σε ένοπλες συγκρούσεις με τον Ισραηλινό Στρατό και έχουν χρησιμοποιήσει όλο και περισσότερο εκρηκτικά για να στοχοποιήσουν τα στρατεύματα κατά τη διάρκεια επιδρομών. Έχουν επίσης πραγματοποιήσει επιθέσεις σε ισραηλινές δυνάμεις που σταθμεύουν στη Δυτική Όχθη, καθώς και σε Ισραηλινούς εποίκους και άλλους αμάχους.

Η τελευταία έξαρση της βίας και η επίθεση του Σιδερένιου Τείχους , που ξεκίνησε λίγο μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα, ακολουθεί την ενίσχυση και τη δημιουργία δεκάδων νέων σημείων ελέγχου στη Δυτική Όχθη από τους Ισραηλινούς Στρατούς, εν μέσω φόβων για αύξηση της έντασης λόγω της απελευθέρωσης βασικών Παλαιστινίων κρατουμένων. Οι πρόσφατες ισχυρές επιχειρήσεις και τα μέτρα ασφαλείας μπορεί επίσης να έχουν πολιτικά κίνητρα, δεδομένων των συνεπειών τους για την επιβίωση του ισραηλινού κυβερνώντος συνασπισμού. Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει προσφέρει κίνητρα στον υπουργό Οικονομικών Bezalel Smotrich και στα κόμματα υπέρ του εποικισμού στην κυβέρνηση, τα οποία υποστήριζαν εδώ και καιρό την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και τώρα πιέζουν για συμπερίληψη της ασφάλειας της Δυτικής Όχθης στους «πολεμικούς στόχους» της χώρας.

Υεμένη: Κλιμακώνονται οι αντιπαραθέσεις των Χούθι με τις τοπικές φυλές στην Αλ Μπάιντα

Στις αρχές Ιανουαρίου 2025, μια σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων των Χούτι και των τοπικών φυλών κλιμακώθηκε στην κεντρική επαρχία Αλ Μπάιντα, όπου οι Χούτι επέβαλαν κατασταλτικά μέτρα λόγω των φόβων για αυξανόμενη αστάθεια που συνδέεται με εντεινόμενες αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων, το al-Bayda κατέγραψε τον υψηλότερο αριθμό μηνιαίων αναφερόμενων θανάτων από φυλετική αναταραχή σε όλες τις επαρχίες της Υεμένης από τον Σεπτέμβριο του 2020.

Στις 4 Ιανουαρίου, μέλη της φυλής από τη Hanaka Al Masud, βορειοδυτικά της Radaa, έστησαν ενέδρα σε μια περίπολο των Χούτι στην περιοχή al-Quraishiyya, στα βορειοδυτικά του κυβερνείου, τραυματίζοντας δύο στρατιώτες. Αν και οι αναφορές διαφέρουν, είναι πιθανό η επίθεση να είχε σκοπό να πιέσει τους Χούτι να απελευθερώσουνομήρους που είχαν συλληφθεί το 2022.  Σε απάντηση, οι Χούθι ξεκίνησαν μια εκστρατεία ασφαλείας στη Χανάκα Αλ Μασούντ, που πλαισιώθηκε ως «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση κατά του Ισλαμικού Κράτους, απαιτώντας την παράδοση των υπόπτων στους ντόπιους. Από τις 5 Ιανουαρίου έως τις 11 Ιανουαρίου, οι Χούτι πολιόρκησαν το χωριό και διεξήγαγαν μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση, χρησιμοποιώντας τανκς, βομβαρδισμούς και επιδρομές με drone. Η επιχείρηση είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 37 αναφερόμενους θανάτους μεταξύ μαχητών Χούτι και ντόπιων, περίπου 400 αμάχους απήχθησαν και πολλά κτίρια υπέστησαν ζημιές και καταστράφηκαν, συμπεριλαμβανομένου ενός τζαμιού.

Η περιοχή επανήλθε σε βία στις 20 και 22 Ιανουαρίου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν άλλοι επτά μαχητές των Χούτι και τρεις πολίτες. Εν τω μεταξύ, οι Χούτι επέκτειναν την εκστρατεία ασφαλείας τους στην πόλη Ράνταα, πυροδοτώντας περαιτέρω συγκρούσεις με τους άντρες της φυλής Αλ αλ-Χιράντ. Η φυλετική αναταραχή στην al-Bayda υπερδιπλασιάστηκε το 2024 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με τις εντάσεις να κλιμακώνονται μετά την ανατίναξη δύο σπιτιών στη Radaa από τους Χούτι τον Μάρτιο του 2024, σκοτώνοντας τουλάχιστον 12 αμάχους. Αυτή η υπερβολική χρήση βίας προκάλεσε ευρεία καταδίκη, με αποτέλεσμα οι αρχές των Χούθι να αναγνωρίσουν την επιχείρηση ως λάθος. Το Al-Bayda , ένα κυβερνείο με πλειοψηφία σουνιτών στην κεντρική Υεμένη, τέθηκε υπό τον πλήρη έλεγχο των Χούθι στα τέλη του 2021. Στα βορειοδυτικά του, που κάποτε ζούσαν ισλαμιστικές ομάδες, παρατηρούνται ανεξέλεγκτες διαφωνίες και συχνές φυλετικές εξεγέρσεις.

 

† ΓΙΑΝΝΗΣ Μ. ΠOΥΓOΥΝΙΑΣ (1940-2024)

Ο Γιάννης Μ. Πουγούνιας (1940-2024), ο φιλόλογος, ο ποιητής του Αιγαίου και της Ρωμιοσύνης, ο θεατρικός συγγραφέας, ο μυθιστοριογράφος και ερμηνευτής της Γραφής μας αιφνιδίασε, γιατί μας έστειλε αργά το μήνυμα της αποδημίας του, για να μην τον κλαύσουμε πολύ ή μάλλον να γλυκάνουμε το θρήνο του μισεμού του στην Άνω Ιερουσαλήμ, της Βασιλείας της
Αγίας Τριάδας, πολύ ψηλότερα από την Παλαιστίνη των σφαγών και της τυραννίας.
Πράγματι, ο Γιάννης Πουγούνιας, αν κρατούσε ζωντανό το πνεύμα του, θα κατήγγειλε το έγκλημα σε βάρος του Παλαιστινιακού Λαού, όπως έπραξε στο παρελθόν και θα καλούσε όλ ους τους Έλληνες αγωνιστές της ελευθερίας να υπερασπιστούν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων και τη δικαιοσύνη του Θεού.
Ο Γιάννης Πουγούνιας έφυγε από τη ζωή στις 10 Οκτωβρίου 2024 και κοιμήθηκε στο σπίτι του στην Κάλυμνο. Μερικές μέρες πριν είχε δυσκολίες έκτακτες και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο. Βελτιώθηκε λίγο η κατάστασή του και τον επανέφεραν στο σπίτι του. Όμως επιδεινώθηκε και πάλι η υγεία του και σύντομα απεβίωσε. Τα τελευταία χρόνια ατόνησε η μνήμη του και περιορίστηκε η κίνησή του.
Ευχόμαστε ο Θεός να τον αναπαύει εν Χώρα Ζώντων, όπου ήθελε να φθάσει σε όλη του τη ζωή, γιατί αγωνιζόταν για μια
επίγεια Εκκλησία δικαιοσύνης και αγάπης και προσδοκούσε την ουράνια Βασιλεία του Πνεύματος, για την οποία ενσαρκώθηκε και αναστήθηκε ο Χριστός, ξαναδίνοντας ελπίδες βεβαιότατες στους ανθρώπους. Στους οικείους του εκφράζουμε τα εγκάρδια συλλυπητήριά μας και ευχόμαστε δύναμη και υπομονή από τον Θεό και, ας μας συγχωρέσουν, εκμυστηρευόμαστε τα κατά Χριστόν συγχαρητήριά μας, γιατί ο Γιάννης υπηρέτησε επάξια την παιδεία και διακόνησε με ζήλο τον πολιτισμό και το πνεύμα της Ορθοδοξίας.
Ο Γιάννης Πουγούνιας γεννήθηκε στην Κάλυμνο από χριστιανική οικογένεια. Έζησε την ιταλική κατοχή και εξέφρασε τα βιώματά του σε διηγήματά του και άλλες αφηγήσεις. Περιέγραψε κάποια περιστατικά του «Κρυφού Σχολειού» τωνΔωδεκανήσων. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Όμως μελετούσε με ζήλο και τη σοφία της Αγίας Γραφής και των πατέρων.
Απέκτησε μια ευλογημένη οικογένεια. Η γυναίκα του Ευαγγελία σπούδασε δασκάλα και μαθηματικός. Τα παιδιά του επαγγέλλονται τον πνευμονολόγο ιατρό ο Μιχάλης, την ιατρό επίσης η Καλλιόπη και την τοπογράφο-μηχανικό η Κατερίνα. Ο αδελφός του Ηλίας είναι, επίσης, ιατρός, χριστιανοδημοκράτης από τα φοιτητικά του χρόνια. Ο αδελφός και μακαριστός Γιάννης ήταν συνάδελφος και υπήρξαμε συμφοιτητές και καρδιακοί φίλοι. Με τίμησε με τη μακρόχρονη φιλία του από το 1959. Αγάπησε όμως πνευματικά, με ζήλο επαναστατικό την Χριστιανική Δημοκρατία, στην οποία αφιέρωσε, όπως και στους γονείς του, το τελευταίο βιβλίο του «Την επί του Όρους Ομιλία», ερμηνευτικό δοκίμιο: Γράφει στον πρόλογό του:
«Ήθελα εδώ να προσθέσω ότι στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών (1957-1962) δέθηκα με φιλία αδελφική με τον συμφοιτητή μου Αθανάσιο Κουρταλίδη, που με εγνώρισε με την Χριστιανική Δημοκρατία. Μαζί του παρακολουθούσαμε ομιλίες του Ν. Ψαρουδάκη στα Γραφεία της Χ.Δ., μαζί ήμασταν σε φοιτητικές εκδρομές και αποτελέσαμε ιδρυτικά στελέχη της Ε.Χ.Ο.Ν. (Ελληνική Χριστιανοδημοκρατική Οργάνωση Νέων). Ο αδελφός Α.Κ., αργότερα με βοήθησε στην έκδοση βιβλίου μου από τις Εκδόσεις «ΜΗΝΥΜΑ». Και σήμερα του εμπιστεύτηκα τη φροντίδα αυτού του βιβλίου. Τον ευχαριστώ αδελφικά», (2020, Αθήνα, 6.8). Στον ίδιο τόμο του αντιπροσφέρω ένα «επιλογικό σημείωμα», όπου προσθέτω και ελάχιστα για την προσωπικότητά του.

Το έργο του

Το έργο του, η προσφορά του είναι δύσκολο να περιγραφεί, γιατί προέχει η θερμότητα και το πνευματικό βάθος και η ιστορική συνείδηση της διδαχής του. Όμως θα επιχειρήσω μια σκιαγράφηση των δημοσιευμένων εργασιών του στην Αθήνα και στην Κάλυμνο, όπως μνημονεύονται στις σελίδες 229-230 του αναφερθέντος δοκιμίου του. Βιβλία Λογοτεχνικά, ποιοτικά και πεζά, Διδακτικά και Παιδαγωγικά, Ιστορικά, η σειρά «Καλυμνιάδα» (5 τόμοι) και η «Επί του Όρους Ομιλία». Θα ήθελα να αναφέρω επιλεκτικά χαρακτηριστικά έργα του: Ποιητική συλλογή «Η νέα γενεά των Ελλήνων» (1962), όπου τον εμπνέει το χριστιανοδημοκρατικό όραμα των νέων για μια κοινωνία δικαιοσύνης, με έντονη την επίδραση του Ν. Ψαρουδάκη, προέδρου της Χ. Δημοκρατίας.
«Μεγαλοβδομάδα της Ελλάδας, 1967-1974» (1984), όπου εκφράζει την ντροπή της δικτατορίας και τον καημό της ελευθερίας, από την Χούντα, που τον είχε απολύσει. Γι’ αυτό το έργο έγραψε ο μακαριστός πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός.
Συλλογή «Πολύπτυχο της Ρωμιοσύνης» (1997) με πρόλογο Στ. Παπαθεμελή. Σ’ αυτό το πλατύτατο και βιωματικό έργο ζει τους σπουδαιότερους τόπους της Ελλάδας και της Ρωμιοσύνης με ποιήματα αισχύλειου πατριωτισμού, καθώς και τις πιο εμβληματικές μορφές της Ρωμηοσύνης. Γράφει ο Στ. Παπαθεμελής: Ο Γιάννης Πουγούνιας-Αιγαίος επιχειρεί την ποιητική σύλληψη του θαύματος που ονομάζεται ελληνική διάρκεια. Η ποιητική σύνθεση του Πουγούνια είναι άσκηση πατριδογνωσίας και ανθρωπογνωσίας της Ρωμιοσύνης και καταλήγει εθνικής αυτογνωσίας. Μέγιστον μάθημα».
Από τα μυθιστορήματα μνημονεύω μόνο το: «Η ζωή και ο θάνατος του υπουργού Κομνηνού» (2003, εκδ. ΑΡΜΟΣ), ένα έργο πολιτικής και χριστιανικής σύνθεσης, που το χαρακτηρίζει μια σπάνια πρωτοτυπία. Έγραψε ένα τόμο για τους «Καλύμνιους Ιεράρχες» (1980), όπου φαίνεται η σχέση του με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον τόπο του.
Στο έργο του «Ρωμιοσύνη» η Μεγάλη Ιδέα του Γένους προσεγγίζει το πολιτικό πρόβλημα των Βαλκανίων, όπως φαίνεται από τον υπότιτλο: «Από την Ενωμένη Ευρώπη στη Συνομοσπονδία των Βαλκανικών λαών» (1995, εκδ. ΜΗΝΥΜΑ).
Εδώ προβάλλει μια νέα μεγάλη ιδέα της Ρωμιοσύνης ως συνδετικό κρίκο με τους λοιπούς βαλκανικούς λαούς σε αντιπαράθεση με την κεφαλαιοκρατική και ορθολογιστική τάση της Δύσης. Ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής στα εκτενή προλεγόμενά του «σ’ ένα μανιφέστο της οργής και της πίκρας», όπως λέει, εξετάζει την πολιτιστική και πολιτική πορεία των Ευρωπαϊκών Λαών και καταλήγει: «Οι λόγοι του Γιάννη Αιγαίου-Πουγούνια, ρομφαία δικαιοσύνης που τέμνει το γόρδιο δεσμό της εθνικής μας απραξίας.
Ως εγερτήριο στοχεύουν στην αφύπνιση όχι μόνο των ναρκωμένων ελληνικών συνειδήσεων αλλά και της ίδιας συνείδησης της Δύσης και ζητούν επίμονα να μετατραπούν σε πράξη».
Ο Γιάννης Πουγούνιας δημοσίευσε πλήθος διηγημάτων. Εξ άλλου στους πολυσέλιδους τόμους της «Καλυμνιάδας» (τόμος
Α΄ έως Ε΄) δημοσιεύονται πλήθος δοκιμίων για καλυμνιακά και μη θέματα καθώς και διηγημάτων. Όπως μου εμπιστευόταν, άφησε και πολλά αδημοσίευτα έργα, θεατρικά και άλλα. Μερικά μνημονεύει στο έργο του «Πολύπτυχα της Ρωμιοσύνης». Εξ άλλου, άφησε ανέκδοτη την ερμηνευτική εργασία του «Παραβολές του Κυρίου», που δεν μπόρεσε να δημοσιεύσει παρά την επιθυμία του.

Η επανάσταση της αγάπης

Θέλω να τελειώσω αυτή την κατάθεση ψυχής και φιλίας προς τον Γιάννη Πουγούνια με κάποιους λόγους του από την «Επί του Όρους Ομιλία»: «Η Ομιλία πάνω στο βουνό της Γαλιλαίας είναι η συγκεφαλαίωση και η βάση της ύλης Διδασκαλία του Θεανθρώπου. Είναι το Χριστιανικό Σύνταγμα. Οι λαοί για να κερδίσουν τα Συντάγματά τους, έχυσαν το αίμα τους σε σκληρές επαναστάσεις.
Το χριστιανικό όμως Σύνταγμα, που δόθηκε πάνω στο βουνό της Γαλιλαίας και γράφτηκε στις καρδιές μας με φλόγινα γράμματα, είναι το μόνο τέλειο Σύνταγμα, δοσμένο από το στόμα του Θεού, το οποίο θεμελιώνει τα δικαιώματα των ανθρώπων και του Λαού.
Το Σύνταγμα της μόνης αληθινής Επανάστασης, της Χριστιανικής» (σσ. 22-23) «Ο Ιησούς κηρύττει πιο πέρα από την ανοχή, την αγάπη προς του εχθρούς. Πέρα από την ανεξικακία, την ευεργεσία προς τους εχθρούς. Η αγάπη είναι η ουσία της Επανάστασή Του» (σ. 27)
«Η Επανάστασή μας ας αρχίσει… Η χρυσαυγή της Καινούργιας Ζωής γλυκοχαράζει…» (σ. 224)
Καλή συνάντηση και Ανάσταση, φίλε!

Ρωμιοσύνη!

Δεν είναι άλλη λέξη ομορφότερη!…
Ρωμαλέα λέξη κατακόκκινη!
μέσα της βροντούν τα τύμπανα και οι σάλπιγγες
και οι Ακάθιστοι Ύμνοι στην Υπέρμαχο Στρατηγό
για τα βυζαντινά νικητήρια και τα πορφυρογέννητα μεγαλεία,
αγκαλιασμένοι με τους Θούριους
για το βαλκανικό και πανανθρώπινο Όραμα του Ρήγα,
μαζί και με την ιαχή «Ελευθερία ή Θάνατος»
και το χουγιαχτό του Κολοκοτρώνη και του Μιαούλη
και τις βροντές στο Μεσολόγγι, στα Ψαρά και στο Αρκάδι,
από κοντά και η κλαγγή,
καθώς «ο Έλλην ξεσπαθώνει», αγκαλιά με τον Σέρβο
και τον Βούργαρο, στους βαλκανικούς θριάμβους,
και η κραυγή «Αέρα, α, α…» του Σαράντα,
με τα τραγούδια αντάμα της Αντίστασης
για τη «χιλιάκριβη τη Λευτεριά»!…
Γαλάζια μαυρομαντηλούσα λέξη, μέσα της φυλάει, αγίασμα,
όλο τον πόνο
από τις σκλαβιές,
από τις σφαγές.
από τις προσφυγιές.
του μαρτυρικού μας Γένους,
στο πρόσωπο της όλη η πονεμένη ευγένεια της βυζαντινής
Παναγιάς!
Ρωμιοσύνη η άγια και μαρτυρική Ορθοδοξία!
Είναι η αγία μεγαλομάρτυς η Πόλη μας,
η αγία μεγαλομάρτυς η Μικρασία μας,
η αγία μεγαλομάρτυς η Μακεδονία και Θράκη μας,
ο άγιος μεγαλομάρτυς ο Πόντος μας,
η αγία μεγαλομάρτυς η Κύπρος μας,
η αγία μεγαλομάρτυς η Βόρεια Ήπειρός μας
κι όλες οι άλλες βασανισμένες αδερφές, νησιά και χώρες
στο Αιγαίο μας και το Ιόνιο, μα και οι άλλες θυγατέρες
του Αίμου και της Μαύρης Θάλασσας και της καθ’ ημάς
Ανατολής…
Ρωμιοσύνη, η αληθινή Μεγάλη Ιδέα του Γένους,
Η Μάνα και η μόνη σώτειρα του Γένους των Ελλήνων!
Μα και ολάκερη η Οικουμένη
Μπορεί να γίνει, θα γίνει κάποτες.
Ρωμιοσύνη!…
Γ. Πουγούνια, 1997, Πολύπτυχο της Ρωμιοσύνης (πρόλ. Στ. Παπαθεμελής) Αθήναι εκδ. ΜΗΝΥΜΑ σσ. 12-3

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 6.2.2025