Για να γίνει κατανοητός ο λόγος για τον οποίο μετά από τόσα χρόνια η πρώην Ανατολική Γερμανία ξαναχαράχτηκε στους χάρτες μετά τις τελευταίες γερμανικές εκλογές, παραπέμπουμε σε παλαιότερη ανάρτησή μας για τις τραυματικές συνέπειες της επανένωσης, με στοιχεία εν πολλοίς άγνωστα σ’εμάς στην Ελλάδα. Όπου ακόμα και Έλληνες ανταποκριτές τηλεοπτικών σταθμών καταφέρονται κατά των κατοίκων της πρώην Ανατλικής Γερμανίας αναπαράγοντας το αφήγημα των Δυτικών, ότι απολαμβάνουν σύγχρονες υποδομές (π.χ. δρόμοι) με χρήματα των Δυτικογερμανών φορολογουμένων.

Από την κατάρρευση των Σοσιαλδημοκρατών και την οικονομική κρίση επωφελήθηκαν διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις: Στην πρώην Δυτική Γερμανία πρώτευσε η αποκαλούμενη  “Χριστιανική Ένωση” (Χριστιανοδημοκρατών-Βαυαρών “Χριστιανοκοινωνιστών”) υπό τον Φρειδερίκο Μέρτζ, με θύλακες Σοσιλαδημοκρατών στα αστικά και βιομηχανικά κέντρα. Στην πρώην Ανατολική Γερμανία πρώτευσε το νεοπαγές ακροδεξιό AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) μέ θύλακες της Αριστερής “Ντι Λίνκε”(μακρινού, έστω, διαδόχου του πρώην ΚΚ που κυβερνούσε) κυρίως στο πρώην Ανατολικό Βερολίνο.

Στον σύνδεσμο παρατίθενται στοιχεία που εξηγούν για ποιο λόγο οι πληγές που άφησε η ενοποίηση, που έγινε υπό όρους άκρως δυσμενείς για τους Ανατολικούς, παραμένουν ανοιχτές, αφού ο χάρτης μιλά από μόνος του, ιδίως σε όσους διδάχτηκαν γεωγραφία πριν το 1991. Η ανάρτηση είναι του 2019, αλλά είναι προφανές ότι τα δεδομένα ισχύουν και σήμερα.

Ἀνατολικὴ Γερμανία: Τὸ δεύτερο “ἄνσλους”

• Περισσότερο από το ήμισυ της χώρας – 24,6 εκατομμύρια άνθρωποι – βιώνουν οξεία πείνα στο Σουδάν

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Ενημέρωση στο Συμβούλιο Ασφαλείας για την ανθρωπιστική κατάσταση στο Σουδάν από την κα Edem Wosornu, Διευθύντρια Επιχειρήσεων και Υποστήριξης του OCHA, εξ ονόματος του κ. Tom Fletcher, Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα για Ανθρωπιστικές Υποθέσεις και Συντονιστή Έκτακτης Βοήθειας

Νέα Υόρκη

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε,

Σχεδόν δύο χρόνια αδυσώπητης σύγκρουσης στο Σουδάν προκάλεσαν τεράστια δεινά και μετέτρεψαν μέρη της χώρας σε τοπίο κόλασης.

Μερικές από τις ανθρωπιστικές διαστάσεις αυτής της κρίσης επαναλαμβάνονται:

Περισσότεροι από 12 εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν, συμπεριλαμβανομένων 3,4 εκατομμυρίων που έχουν διαφύγει από τα σύνορα του Σουδάν.

Περισσότερο από το ήμισυ της χώρας – 24,6 εκατομμύρια άνθρωποι – βιώνουν οξεία πείνα.

Κατάρρευση των υπηρεσιών υγείας. Εκατομμύρια τραυματισμένα παιδιά έχουν αποκοπεί από την επίσημη εκπαίδευση. Ανελέητα πρότυπα σεξουαλικής βίας.

Και σε αρκετές περιοχές της χώρας, η ήδη καταστροφική κατάσταση των αμάχων έχει πράγματι επιδεινωθεί από την τελευταία μας ενημέρωση σε αυτό το Συμβούλιο, πριν από λιγότερο από ένα μήνα.

Σήμερα, θα επικεντρωθώ στις τελευταίες ανησυχητικές εξελίξεις στο Βόρειο Νταρφούρ, συμπεριλαμβανομένου του στρατοπέδου εκτοπισμού Zamzam, στο Χαρτούμ και στα νότια της χώρας.

Στο Βόρειο Νταρφούρ, οκτώ μήνες μετά την έγκριση του ψηφίσματος 2736 από το Συμβούλιο Ασφαλείας, οι άμαχοι εξακολουθούν να υφίστανται επίθεση.

Η βία μέσα και γύρω από το στρατόπεδο εκτοπισμού Zamzam – που εκτιμάται ότι φιλοξενεί εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους και όπου έχουν επιβεβαιωθεί οι συνθήκες λιμού – έχει ενταθεί περαιτέρω.

Οι δορυφορικές εικόνες επιβεβαιώνουν τη χρήση βαρέως οπλισμού μέσα και γύρω από το Ζαμζάμ τις τελευταίες εβδομάδες και την καταστροφή των κύριων εγκαταστάσεων της αγοράς εντός του στρατοπέδου. Οι τρομοκρατημένοι πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, δεν μπόρεσαν να φύγουν από την περιοχή όταν οι μάχες ήταν πιο έντονες. Πολλοί σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον δύο εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Τη Δευτέρα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ), ο κύριος πάροχος υπηρεσιών υγείας και διατροφής στο Ζαμζάμ, ανακοίνωσαν ότι αναγκάστηκαν να σταματήσουν τις δραστηριότητές τους στον καταυλισμό λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης ασφαλείας.

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών μόλις επιβεβαίωσε επίσης την αναστολή της επισιτιστικής βοήθειας με κουπόνια στον καταυλισμό, λόγω ανασφάλειας και καταστροφής της αγοράς.

Οι άμαχοι συνεχίζουν επίσης να επηρεάζονται άμεσα από τις συνεχιζόμενες σκληρές μάχες σε περιοχές του Χαρτούμ.

Το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών έχει επαληθεύσει αναφορές για συνοπτικές εκτελέσεις αμάχων σε περιοχές που άλλαξαν χέρια.

Παραμένουμε βαθιά ανήσυχοι για τους πολύ σοβαρούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι τοπικοί ανταποκριτές και οι εθελοντές της κοινότητας, στο Χαρτούμ και αλλού.

Στο νότο της χώρας, λαμβάνουμε αναφορές για επέκταση των μαχών σε νέες περιοχές στο Βόρειο Κορντοφάν και στο Νότιο Κορντοφάν, θέτοντας ακόμη περισσότερους κινδύνους για τους αμάχους και περιπλέκοντας περαιτέρω τις μετακινήσεις ανθρωπιστικού προσωπικού και προμηθειών.

Είδαμε επίσης συγκλονιστικές αναφορές για περαιτέρω θηριωδίες στην πολιτεία Ενώ του Νείλου, συμπεριλαμβανομένου ενός κύματος επιθέσεων νωρίτερα αυτόν τον μήνα που αναφέρθηκε ότι σκότωσε πολλούς αμάχους.

Χαιρετίζουμε την απόφαση των σουδανικών αρχών να επεκτείνουν την άδεια χρήσης της διάβασης Adre για ανθρωπιστικές κινήσεις.

Οι ανθρωπιστικοί εταίροι, συμπεριλαμβανομένων των Σουδανών εργαζομένων στην πρώτη γραμμή, συνέχισαν επίσης τις προσπάθειές τους να αυξήσουν την υποστήριξη μέσω διαδρομών.

Πέρυσι, περίπου 15,6 εκατομμύρια άνθρωποι προσεγγίστηκαν με κάποια μορφή ανθρωπιστικής υποστήριξης σε ολόκληρη τη χώρα.

Αλλά η πραγματικότητα παραμένει ότι αυτό που περνάει είναι ένα κλάσμα του απαιτούμενου, με την ανασφάλεια και τις ενεργές εχθροπραξίες, τα επίμονα γραφειοκρατικά εμπόδια και τις ευρύτερες παρεμβάσεις να συνεχίζουν να υπονομεύουν τις προσπάθειές μας να προσεγγίσουμε ανθρώπους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας Φλέτσερ και ο Ύπατος Αρμοστής για τους Πρόσφυγες Φίλιπο Γκράντι ξεκίνησαν τα σχέδια αντίδρασης για το 2025 για το Σουδάν και την περιοχή.

Μαζί αυτά τα σχέδια απαιτούν 6 δισεκατομμύρια δολάρια για τη στήριξη σχεδόν 21 εκατομμυρίων ανθρώπων στο Σουδάν και έως και 5 εκατομμυρίων άλλων – κυρίως προσφύγων – σε γειτονικές χώρες.

Πρόκειται για ένα εκπληκτικό χρηματικό ποσό – μεγαλύτερο από οποιαδήποτε έκκληση συντονισμένη από τον ΟΗΕ στην ιστορία του Σουδάν.

Όμως, όπως είπε ο USG Fletcher την περασμένη εβδομάδα, πρόκειται για μια ανθρωπιστική κρίση που δεν έχει προηγούμενο ως προς την κλίμακα και τη σοβαρότητά της. Και είναι μια κρίση που διασχίζει ολοένα και περισσότερο τα σύνορα του Σουδάν.

Η διεθνής κοινότητα –ιδιαίτερα τα μέλη του Συμβουλίου– δεν πρέπει να φεισθεί προσπαθειών για να μετριάσει αυτό.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με τρία βασικά ερωτήματα:

Πρώτον: προστασία αμάχων. Καλούμε το Συμβούλιο Ασφαλείας –και όλα τα κράτη μέλη με επιρροή– να αναλάβουν άμεση δράση για να διασφαλίσουν ότι όλοι οι παράγοντες συμμορφώνονται με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και προστατεύουν τους αμάχους και τις υποδομές και τις υπηρεσίες στις οποίες βασίζονται.

Οι άμαχοι στον καταυλισμό Zamzam και αλλού πρέπει να προστατεύονται, είτε επιλέγουν να μείνουν είτε οικειοθελώς μετακομίσουν σε ασφαλέστερες περιοχές.

Σε ολόκληρη τη χώρα, οι επιθέσεις κατά αμάχων και οι επιθέσεις που προκαλούν δυσανάλογες βλάβες στους πολίτες πρέπει να σταματήσουν αμέσως.

Προτρέπουμε το Συμβούλιο να υιοθετήσει τις συστάσεις για την προστασία των αμάχων που εξέδωσε ο Γενικός Γραμματέας τον περασμένο Οκτώβριο.

Δεύτερον, και εξίσου σημαντικό βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου: πρόσβαση. Χρειαζόμαστε πραγματική εφαρμογή των επαναλαμβανόμενων δεσμεύσεων για τη διευκόλυνση και τη διευκόλυνση της ανεμπόδιστης, απρόσκοπτης ανθρωπιστικής πρόσβασης σε αμάχους που έχουν ανάγκη.

Τρίτον: χρηματοδότηση. Όπως είπαμε, η κλίμακα των αναγκών του Σουδάν είναι άνευ προηγουμένου και απαιτεί εξίσου άνευ προηγουμένου κινητοποίηση διεθνούς υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένης της ευέλικτης χρηματοδότησης.

Είμαστε ευγνώμονες στους δωρητές που έχουν ήδη ανακοινώσει οικονομικές δεσμεύσεις και για τη στήριξη που μας έχουν δώσει μέχρι τώρα.

Ο λαός του Σουδάν αξίζει καλύτερα, από τους ηγέτες του και από τη διεθνή κοινότητα.

Πρέπει επίσης να κάνουμε πολύ περισσότερα για να υποστηρίξουμε τις κοινότητες που άνοιξαν τις πόρτες τους στα εκατομμύρια των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να φύγουν, τόσο εντός του Σουδάν όσο και σε γειτονικές χώρες.

Τώρα περισσότερο από ποτέ, δύο χρόνια μετά, ο λαός του Σουδάν χρειάζεται τη δράση σας.

Η ομιλία του καθηγητή Τζέφρι Σακς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε εκδήλωση με τίτλο «Η γεωπολιτική της ειρήνης», που διοργάνωσε ο πρώην Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και νυν ευρωβουλευτής του γερμανικού κόμματος BSW, Michael von der Schulenburg, στις 19 Φεβρουαρίου 2025.
Το βίντεο με ολόκληρη την ομιλία:
Μεταγραφή και μετάφραση της ομιλίας του:

Αυτή είναι πράγματι μια περίπλοκη και ταχέως μεταβαλλόμενη εποχή και πολύ επικίνδυνη. Χρειαζόμαστε λοιπόν πραγματικά σαφήνεια σκέψης. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η συζήτησή μας, γι’ αυτό θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο σύντομος και σαφής μπορώ. Παρακολουθώ από πολύ κοντά τα γεγονότα στην Ανατολική Ευρώπη, την πρώην Σοβιετική Ένωση, τη Ρωσία, τα τελευταία 36 χρόνια. Ήμουν σύμβουλος της πολωνικής κυβέρνησης το 1989, του προέδρου Γκορμπατσόφ το 1990 και το 1991, του προέδρου Γέλτσιν το 1991 έως το 1993, του προέδρου Κούτσμα της Ουκρανίας το 1993, 1994.
Βοήθησα στην εισαγωγή του εσθονικού νομίσματος. Βοήθησα αρκετές χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ιδίως τη Σλοβενία. Παρακολούθησα τα γεγονότα από πολύ κοντά επί 36 χρόνια. Μετά το Maidan [σ.τ.μ. ουκρανικές διαδηλώσεις 2013], μου ζητήθηκε από τη νέα κυβέρνηση να έρθω στο Κίεβο και με ξενάγησαν στο Maidan και έμαθα πολλά πράγματα από πρώτο χέρι. Είμαι σε επαφή με τους Ρώσους ηγέτες για περισσότερα από 30 χρόνια.
Γνωρίζω την αμερικανική πολιτική ηγεσία από κοντά. Ο προηγούμενος Υπουργός Οικονομικών ήταν ο καθηγητής μου στα μακροοικονομικά πριν από 51 χρόνια. Ορίστε για να σας δώσω μια ιδέα. Έτσι, ήμασταν πολύ στενοί φίλοι για μισό αιώνα. Γνωρίζω όλους αυτούς τους ανθρώπους.
Θέλω να τα πω αυτά, γιατί αυτό που θέλω να εξηγήσω από τη δική μου οπτική γωνία, δεν είναι από δεύτερο χέρι. Δεν είναι ιδεολογία. Είναι αυτό που είδα με τα μάτια μου και έζησα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Με την κατανόηση των γεγονότων που έχουν συμβεί στην Ευρώπη σε πολλά πλαίσια, και θα συμπεριλάβω όχι μόνο την κρίση στην Ουκρανία, αλλά και τη Σερβία το 1999, τους πολέμους στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ, της Συρίας, τους πολέμους στην Αφρική, συμπεριλαμβανομένου του Σουδάν, της Σομαλίας, της Λιβύης. Αυτά είναι σε πολύ σημαντικό βαθμό, που θα σας εξέπλητταν, ίσως, και θα καταγγέλλονταν για αυτά που θα πω.
Αυτοί είναι πόλεμοι που οι Ηνωμένες Πολιτείες οδήγησαν και προκάλεσαν. Και αυτό ισχύει για περισσότερα από 40 χρόνια τώρα. Αυτό που συνέβη, πάνω από 30 χρόνια, θα έπρεπε να πω, για να είμαι πιο ακριβής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέληξαν στην άποψη, ιδίως το 1990, το 1991, και στη συνέχεια με το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, ότι οι ΗΠΑ διοικούσαν πλέον τον κόσμο και ότι οι ΗΠΑ δεν έπρεπε να λάβουν υπόψη τους τις απόψεις, τις κόκκινες γραμμές, τις ανησυχίες, τις απόψεις περί ασφάλειας ή τις διεθνείς υποχρεώσεις ή το πλαίσιο του ΟΗΕ. Λυπάμαι που το θέτω τόσο ευθέως, αλλά θέλω να καταλάβετε.

Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης οι ΗΠΑ νόμισαν ότι ο κόσμος είναι δικός τους
Προσπάθησα πολύ σκληρά το 1991 να βοηθήσω τον Γκορμπατσόφ, ο οποίος θεωρώ ότι ήταν ο μεγαλύτερος πολιτικός άνδρας της σύγχρονης εποχής μας. Πρόσφατα διάβασα το αρχειοθετημένο υπόμνημα της συζήτησης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας για την πρότασή μου, πώς την απέρριψαν εντελώς και την έβγαλαν από το τραπέζι όταν είπα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να βοηθήσουν τη Σοβιετική Ένωση στην οικονομική σταθεροποίηση και στην πραγματοποίηση των μεταρρυθμίσεών της. Και το υπόμνημα τεκμηριώνει, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων πρώην συναδέλφων μου στο Χάρβαρντ ειδικότερα, λέγοντας ότι θα κάνουμε το ελάχιστο που θα κάνουμε για να αποτρέψουμε την καταστροφή, αλλά το ελάχιστο. Δεν είναι δουλειά μας να βοηθήσουμε. Ακριβώς το αντίθετο.
Δεν μας ενδιαφέρει να βοηθήσουμε. Όταν η Σοβιετική Ένωση τελείωσε το 1991, η άποψη έγινε ακόμη πιο υπερβολική. Και μπορώ να αναφέρω κεφάλαιο και στίχο, αλλά η άποψη ήταν ότι εμείς κάνουμε κουμάντο. Ο Τσένι, ο Γούλφοβιτς και πολλά άλλα ονόματα που θα έχετε γνωρίσει κυριολεκτικά, πίστευαν ότι αυτός είναι πλέον ένας κόσμος των ΗΠΑ και θα κάνουμε ό,τι θέλουμε. Θα καθαρίσουμε από την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Θα εξοντώσουμε κάθε σύμμαχο που έχει απομείνει. Χώρες όπως το Ιράκ, η Συρία και ούτω καθεξής θα φύγουν. Και βιώνουμε αυτή την εξωτερική πολιτική εδώ και ουσιαστικά 33 χρόνια. Η Ευρώπη έχει πληρώσει βαρύ τίμημα γι’ αυτό, γιατί η Ευρώπη δεν είχε καμία εξωτερική πολιτική κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που μπορώ να καταλάβω. Καμία φωνή, καμία ενότητα, καμία σαφήνεια, κανένα ευρωπαϊκό συμφέρον, μόνο αμερικανική αφοσίωση.

Η αντίθεση Γαλλίας και Γερμανίας στον πόλεμο του Ιράκ ήταν η τελευταία φορά που η Ευρώπη είχε φωνή 
Υπήρξαν στιγμές όπου υπήρξαν διαφωνίες και πολύ, νομίζω, θαυμάσιες διαφωνίες, ειδικά την τελευταία φορά που είχε σημασία ήταν το 2003 στον πόλεμο του Ιράκ, όταν η Γαλλία και η Γερμανία, είπαν ότι δεν υποστηρίζουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να παρακάμψουν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για αυτόν τον πόλεμο. Αυτός ο πόλεμος, παρεμπιπτόντως, ήταν άμεσα επινοημένος από τον Νετανιάχου και τους συναδέλφους του στο αμερικανικό Πεντάγωνο. Δεν λέω ότι υπήρχε σύνδεση ή αμοιβαιότητα. Λέω ότι ήταν ένας άμεσος πόλεμος. Αυτός ήταν ένας πόλεμος που διεξήχθη για το Ισραήλ.
Ήταν ένας πόλεμος που ο Πολ Γούλφοβιτς και ο Ντάγκλας Φάιφ συντόνισαν με τον Νετανιάχου. Και αυτή ήταν η τελευταία φορά που η Ευρώπη είχε φωνή. Και μίλησα με Ευρωπαίους ηγέτες τότε, και ήταν πολύ σαφείς, και ήταν αρκετά θαυμάσιο. Η Ευρώπη έχασε εντελώς τη φωνή της μετά από αυτό, αλλά κυρίως το 2008. Τώρα αυτό που συνέβη μετά το 1991 για να φτάσουμε στο 2008, είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν ότι η μονοπολικότητα σήμαινε ότι το ΝΑΤΟ θα διευρυνθεί κάπου από τις Βρυξέλλες μέχρι το Βλαδιβοστόκ, βήμα προς βήμα.

Ρητή δέσμευση προς Γκορμπατσόφ: “Συμφωνήθηκε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα κινηθεί ούτε εκατοστό προς τα ανατολικά” 
Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς δεν θα έχει τέλος. Αυτός θα ήταν ο μονοπολικός κόσμος των ΗΠΑ. Αν παίζατε το παιχνίδι Ρισκ ως παιδί όπως εγώ, αυτή είναι η ιδέα των ΗΠΑ να έχουν το κομμάτι σε κάθε σημείο του ταμπλό. Οποιοδήποτε μέρος χωρίς αμερικανική στρατιωτική βάση είναι τελικά εχθρός. Η ουδετερότητα είναι μια βρώμικη λέξη στο πολιτικό λεξικό των ΗΠΑ.
Ίσως η πιο βρώμικη λέξη, τουλάχιστον αν είσαι εχθρός. Ξέρουμε ότι είστε εχθρός. Αν είσαι ουδέτερος, είσαι ανατρεπτικός, γιατί τότε είσαι πραγματικά εναντίον μας επειδή δεν μας το λες. Προσποιείσαι ότι είσαι ουδέτερος. Αυτή ήταν λοιπόν η νοοτροπία και η απόφαση ελήφθη επίσημα το 1994, όταν ο Πρόεδρος Κλίντον υπέγραψε τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά.
Θα θυμάστε ότι στις 7 Φεβρουαρίου 1991, ο Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ και ο Τζέιμς Μπέικερ μίλησαν με τον Γκορμπατσόφ. Ο Γκένσερ έδωσε στη συνέχεια συνέντευξη Τύπου όπου εξήγησε, ότι το ΝΑΤΟ δεν θα κινηθεί προς τα ανατολικά. Δεν θα επωφεληθούμε από τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Και να καταλάβετε ότι αυτό έγινε σε νομικό πλαίσιο, όχι σε περιστασιακό. Αυτό ήταν το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που διαπραγματευόταν για την επανένωση της Γερμανίας.
Και συμφωνήθηκε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα μετακινηθεί ούτε εκατοστό προς τα ανατολικά. Και ήταν ρητή, και υπάρχει σε αμέτρητα έγγραφα. Και απλά αναζητήστε το National Security Archive του Πανεπιστημίου George Washington, και μπορείτε να βρείτε δεκάδες έγγραφα. Είναι μια ιστοσελίδα που ονομάζεται «Τι άκουσε ο Γκορμπατσόφ για το ΝΑΤΟ». Ρίξτε μια ματιά γιατί όλα όσα σας λένε οι ΗΠΑ είναι ψέματα γι’ αυτό, αλλά τα αρχεία είναι απολύτως σαφή.

Το σχέδιο επέκτασης του ΝΑΤΟ και περικύυκλωσης της Ρωσίας
Έτσι, το 1994 ελήφθη η απόφαση να επεκταθεί το ΝΑΤΟ μέχρι την Ουκρανία. Αυτό είναι ένα σχέδιο. Δεν πρόκειται για τη μία ή την άλλη κυβέρνηση. Πρόκειται για ένα σχέδιο της αμερικανικής κυβέρνησης που ξεκίνησε πριν από περισσότερα από 30 χρόνια. Το 1997, ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι έγραψε το «The Grand Chessboard».
Αυτά δεν είναι απλά σκέψεις του κ. Μπρζεζίνσκι. Πρόκειται για την παρουσίαση των αποφάσεων της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών που εξηγούνται στο κοινό, και έτσι λειτουργούν αυτά τα βιβλία. Και το βιβλίο περιγράφει την ανατολική διεύρυνση της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ ως ταυτόχρονα γεγονότα. Και υπάρχει ένα καλό κεφάλαιο σε αυτό το βιβλίο που λέει, τι θα κάνει η Ρωσία καθώς η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ επεκτείνονται προς τα ανατολικά; Και γνώριζα προσωπικά τον Ζμπιγκ Μπρζεζίνσκι.
Ήταν πολύ καλός μαζί μου. Συμβούλευα την Πολωνία. Με βοήθησε πολύ. Ήταν ένας πολύ καλός και έξυπνος άνθρωπος, και τα έκανε όλα λάθος. Έτσι, το 1997, έγραψε λεπτομερώς γιατί η Ρωσία δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο από το να προσχωρήσει στην ανατολική επέκταση του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης. Στην πραγματικότητα, λέει την ανατολική επέκταση της Ευρώπης και όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και του ΝΑΤΟ. Αυτό ήταν ένα σχέδιο, ένα σχέδιο. Και εξηγεί πώς η Ρωσία δεν θα ευθυγραμμιστεί ποτέ με την Κίνα. Αδιανόητο. Η Ρωσία δεν θα ευθυγραμμιστεί ποτέ με το Ιράν.
Η Ρωσία δεν έχει καμία άλλη κλίση εκτός από την ευρωπαϊκή κλίση. Έτσι, καθώς η Ευρώπη κινείται ανατολικά, η Ρωσία δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Έτσι λέει ένας ακόμη Αμερικανός στρατηγικός αναλυτής. Υπάρχει κάποια ερώτηση γιατί είμαστε σε πόλεμο όλη την ώρα; Γιατί ένα πράγμα για την Αμερική είναι ότι πάντα ξέρουμε τι πρόκειται να κάνουν οι συνομιλητές μας και πάντα κάνουμε λάθος.
Και ένας λόγος που πάντα κάνουμε λάθος είναι ότι στη θεωρία παιγνίων που παίζουν οι Αμερικανοί στρατηγοί, δεν μιλάς στην πραγματικότητα με την άλλη πλευρά. Απλά γνωρίζεις ποια είναι η στρατηγική της άλλης πλευράς. Αυτό είναι υπέροχο. Γλιτώνει πολύ χρόνο. Δεν χρειάζεσαι διπλωματία.
Έτσι ξεκίνησε αυτό το σχέδιο και είχαμε μια συνέχεια της κυβέρνησης για 30 χρόνια μέχρι ίσως χθες, ίσως. Τριάντα χρόνια ενός σχεδίου. Η Ουκρανία και η Γεωργία ήταν τα κλειδιά του σχεδίου. Η Ουκρανία και η Γεωργία ήταν το κλειδί για την υλοποίηση του σχεδίου. Επειδή η Αμερική έμαθε όλα όσα ξέρει από τους Βρετανούς.

“Είμαστε η επίδοξη βρετανική αυτοκρατορία”
Και έτσι είμαστε η επίδοξη Βρετανική Αυτοκρατορία. Και αυτό που κατάλαβε η Βρετανική Αυτοκρατορία το 1853, ο κύριος Πάλμερστον, Λόρδος Πάλμερστον, με συγχωρείτε, είναι ότι περικυκλώνετε τη Ρωσία στη Μαύρη Θάλασσα και αρνείστε στη Ρωσία την πρόσβαση στην Ανατολική Μεσόγειο. Και το μόνο που παρακολουθείτε είναι ένα αμερικανικό σχέδιο για να γίνει αυτό τον 21ο αιώνα. Η ιδέα ήταν ότι θα υπήρχαν η Ουκρανία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Τουρκία και η Γεωργία, ως παράκτιος χώρος της Μαύρης Θάλασσας που θα στερούσε από τη Ρωσία οποιοδήποτε διεθνές καθεστώς, αποκλείοντας τη Μαύρη Θάλασσα και ουσιαστικά εξουδετερώνοντας τη Ρωσία ως κάτι περισσότερο από μια τοπική δύναμη. Ο Μπρζεζίνσκι είναι απολύτως σαφής σχετικά με αυτό.
Και πριν τον Μπρζεζίνσκι, ήταν ο Μακίντερ. Και σε όποιον ανήκει το νησί του κόσμου που ανήκει ο κόσμος. Οπότε αυτό το σχέδιο πάει πολύ πίσω. Νομίζω ότι πηγαίνει βασικά πίσω στον Πάλμερστον. Το 1990 και πάλι, έχω ζήσει όλες τις κυβερνήσεις.

“Ο Μπάιντεν δεν είχε σώας τα φρένας τα δύο τελευταία χρόνια” 
Έχω γνωρίσει αυτούς τους προέδρους. Έχω γνωρίσει τις ομάδες τους. Τίποτα δεν άλλαξε πολύ από τον Κλίντον στον Μπους, στον Ομπάμα, στον Τραμπ και στον Μπάιντεν. Ίσως χειροτέρεψαν βήμα προς βήμα. Ο Μπάιντεν ήταν ο χειρότερος κατά τη γνώμη μου.
Ίσως και επειδή δεν είχε σώας τας φρένας τα τελευταία δύο χρόνια. Και το λέω αυτό σοβαρά, όχι ως δηκτικό σχόλιο. Το αμερικανικό πολιτικό σύστημα είναι ένα σύστημα εικόνας. Είναι ένα σύστημα χειραγώγησης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κάθε μέρα. Είναι ένα σύστημα δημοσίων σχέσεων.
Και έτσι είχαμε έναν πρόεδρο που ουσιαστικά δεν λειτουργεί και να τον είχαμε στην εξουσία για δύο χρόνια και στην πραγματικότητα είχαμε αυτόν τον πρόεδρο υποψήφιο για επανεκλογή. Και μια ατυχία ήταν ότι έπρεπε να σταθεί σε μια σκηνή για 90 λεπτά μόνος του, και αυτό ήταν το τέλος. Αν δεν είχε γίνει αυτό το λάθος, θα συνέχιζε να έχει την υποψηφιότητά του, είτε κοιμόταν μετά τις 4 το απόγευμα είτε όχι. Έτσι, αυτή είναι στην πραγματικότητα η πραγματικότητα. Όλοι συμφωνούν με αυτό.

“Τα σύνορα είναι ιερά και απαραβίαστα εκτός να τα αλλάξει η Αμερική”. Σχέδιο διάσπασης της Γιουγκοσλαβίας
Είναι αγένεια να πω οτιδήποτε λέω, επειδή δεν λέμε την αλήθεια σχεδόν για τίποτα σε αυτόν τον κόσμο αυτή τη στιγμή. Έτσι, αυτό το σχέδιο συνεχίστηκε από τη δεκαετία του 1990, ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου για 78 συνεχόμενες ημέρες το 1999 ήταν μέρος αυτού του σχεδίου. Η διάσπαση της χώρας όταν τα σύνορα είναι ιερά και απαραβίαστα, έτσι δεν είναι; Εκτός από το Κοσσυφοπέδιο. Αυτό είναι εντάξει.
Γιατί τα σύνορα είναι ιερά και απαραβίαστα, εκτός αν τα αλλάζει η Αμερική. Το Σουδάν ήταν ένα άλλο σχετικό σχέδιο. Η εξέγερση του Νοτίου Σουδάν. Μήπως αυτό συνέβη επειδή οι Σουδανέζοι επαναστάτησαν; Ή μπορώ να σας δώσω το εγχειρίδιο της CIA;
Για να καταλάβετε ως ενήλικες περί τίνος πρόκειται. Τα στρατιωτικά γεγονότα είναι δαπανηρά. Απαιτούν εξοπλισμό, εκπαίδευση, στρατόπεδα βάσης, πληροφορίες, χρηματοδότηση. Αυτά προέρχονται από μεγάλες δυνάμεις. Αυτά δεν προέρχονται από τοπικές εξεγέρσεις.
Το Νότιο Σουδάν δεν νίκησε το Βόρειο Σουδάν ή το Σουδάν σε μια φυλετική μάχη. Ήταν ένα σχέδιο των ΗΠΑ. Πήγαινα συχνά στο Ναϊρόμπι και συναντούσα Αμερικανούς στρατιωτικούς ή γερουσιαστές ή άλλους με βαθύ ενδιαφέρον για την πολιτική του Σουδάν. Αυτό ήταν μέρος του παιχνιδιού της μονοπολικότητας. Έτσι, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, όπως γνωρίζετε, ξεκίνησε το 1999 με την Ουγγαρία, την Πολωνία και την Τσεχική Δημοκρατία.
Και η Ρωσία ήταν εξαιρετικά δυσαρεστημένη γι’ αυτό, αλλά αυτές ήταν χώρες που βρίσκονταν ακόμη μακριά από τα σύνορα. Και η Ρωσία διαμαρτυρήθηκε, αλλά, φυσικά, χωρίς αποτέλεσμα. Τότε ήρθε ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος. Όταν συνέβη η 11η Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος Πούτιν υποσχέθηκε κάθε υποστήριξη. Και τότε οι ΗΠΑ αποφάσισαν στις 20 Σεπτεμβρίου 2001 ότι θα εξαπέλυαν επτά πολέμους σε πέντε χρόνια.
Και μπορείτε να ακούσετε τον στρατηγό Ουέσλι Κλαρκ να μιλάει διαδικτυακά γι’ αυτό. Ήταν ο ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ το 1999. Πήγε στο Πεντάγωνο στις 20 Σεπτεμβρίου 2001. Του έδωσαν το χαρτί που εξηγούσε επτά πολέμους. Αυτοί, παρεμπιπτόντως, ήταν οι πόλεμοι του Νετανιάχου.
Η ιδέα ήταν εν μέρει να καθαρίσουν τους παλιούς σοβιετικούς συμμάχους και εν μέρει να βγάλουν από τη μέση τους υποστηρικτές της Χαμάς και της Χεζμπολάχ. Γιατί η ιδέα του Νετανιάχου ήταν ότι θα υπάρξει ένα κράτος. Μόνο ένα κράτος. Θα είναι το Ισραήλ. Το Ισραήλ θα ελέγχει όλο το έδαφος.
Και όποιος έχει αντίρρηση, θα τον ανατρέψουμε. Όχι ακριβώς εμείς, αλλά ο φίλος μας, οι Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι η πολιτική των ΗΠΑ μέχρι σήμερα το πρωί. Δεν ξέρουμε αν θα αλλάξει. Τώρα η μόνη ανατροπή είναι ότι ίσως η Γάζα να ανήκει στις ΗΠΑ, αντί να ανήκει στο Ισραήλ η Γάζα.
Αλλά η ιδέα υπάρχει τουλάχιστον εδώ και 25 χρόνια. Στην πραγματικότητα πηγαίνει πίσω σε ένα έγγραφο με την ονομασία Clean Break που ο Νετανιάχου και η αμερικανική πολιτική του ομάδα συνέταξαν το 1996 για να τερματίσουν την ιδέα της λύσης των δύο κρατών. Μπορείτε επίσης να το βρείτε στο διαδίκτυο. Έτσι, αυτά είναι σχέδια. Αυτά είναι μακροπρόθεσμα γεγονότα. Αυτά δεν είναι σχέδια… είναι ο Κλίντον; Είναι ο Μπους; Είναι ο Ομπάμα; Αυτός είναι ο βαρετός τρόπος να βλέπουμε την αμερικανική πολιτική ως το καθημερινό παιχνίδι. Αλλά η αμερικανική πολιτική δεν είναι αυτή.
Έτσι, ο επόμενος γύρος διεύρυνσης του ΝΑΤΟ ήρθε το 2004 με επτά ακόμη χώρες, τις τρεις χώρες της Βαλτικής, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία. Σε αυτό το σημείο, η Ρωσία ήταν πολύ αναστατωμένη. Αυτό αποτελούσε πλήρη παραβίαση της μεταπολεμικής τάξης που είχε συμφωνηθεί με τη γερμανική επανένωση. Ουσιαστικά, ήταν ένα θεμελιώδες τέχνασμα ή αποστασία των ΗΠΑ από μια συμφωνία συνεργασίας, είναι αυτό στο οποίο κατέληγε, επειδή πιστεύουν στη μονοπολικότητα.
Έτσι, όπως όλοι θυμούνται, επειδή μόλις είχαμε τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου την περασμένη εβδομάδα το 2007, ο Πρόεδρος Πούτιν είπε, σταματήστε. Αρκετά. Αρκετά. Σταματήστε τώρα. Και, φυσικά, αυτό σήμαινε ότι το 2008, οι Ηνωμένες Πολιτείες έβαλαν στο λαιμό της Ευρώπης τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία και τη Γεωργία. Αυτό είναι ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο.
Άκουσα τον κ. Σαακασβίλι στη Νέα Υόρκη τον Μάιο του 2008 και βγήκα έξω, τηλεφώνησα στη Σόνια και είπα, αυτός ο άνθρωπος είναι τρελός. Και ένα μήνα αργότερα, ξέσπασε πόλεμος επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες είπαν σε αυτόν τον τύπο, σώζουμε τη Γεωργία. Και στέκεται στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων και λέει ότι η Γεωργία είναι στο κέντρο της Ευρώπης. Λοιπόν, δεν είναι, κυρίες και κύριοι. Δεν είναι στο κέντρο της Ευρώπης.
Και τα πιο πρόσφατα γεγονότα δεν βοηθούν τη Γεωργία για την ασφάλειά της και οι βουλευτές σας που πηγαίνουν εκεί ή οι ευρωβουλευτές που πηγαίνουν εκεί και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί, αυτό καταστρέφει τη Γεωργία. Αυτό δεν σώζει τη Γεωργία. Αυτό καταστρέφει τη Γεωργία. Καταστρέφεται εντελώς. Το 2008, όπως όλοι γνωρίζουν, ο πρώην διευθυντής της CIA Γουίλιαμ Μπερνς έστειλε ένα μακροσκελές μήνυμα στην Κοντολίζα Ράις.
«Nyet» σημαίνει «nyet» για την επέκταση. Αυτό το γνωρίζουμε από τον Τζούλιαν Ασάνζ. Γιατί πιστέψτε με, ούτε μια λέξη δεν λέγεται στον αμερικανικό λαό για οτιδήποτε ή σε εσάς ή από οποιαδήποτε εφημερίδα σας αυτές τις μέρες. Πρέπει λοιπόν να ευχαριστήσουμε τον Τζούλιαν Ασάνζ, αλλά μπορούμε να διαβάσουμε το υπόμνημα λεπτομερώς. Όπως γνωρίζετε, ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς εξελέγη το 2010 με την πλατφόρμα της ουδετερότητας.

Η Ρωσία δεν είχε καθόλου εδαφικά συμφέροντα ή σχέδια στην Ουκρανία.
Η Ρωσία δεν είχε καθόλου εδαφικά συμφέροντα ή σχέδια στην Ουκρανία. Το ξέρω. Ήμουν εκεί κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Αυτό που διαπραγματευόταν η Ρωσία ήταν μια 25ετή μίσθωση μέχρι το 2042 για τη ναυτική βάση της Σεβαστούπολης. Αυτό ήταν όλο.
Όχι για την Κριμαία. Όχι για το Ντονμπάς. Τίποτα τέτοιο. Αυτή η ιδέα ότι ο Πούτιν ανασυγκροτεί τη ρωσική αυτοκρατορία, είναι παιδαριώδης προπαγάνδα. Με συγχωρείτε.
Αν κάποιος γνωρίζει την ιστορία κάθε μέρας και κάθε έτους, αυτά είναι παιδαριώδη πράγματα. Τα παιδικά πράγματα φαίνεται να λειτουργούν καλύτερα από τα πράγματα των ενηλίκων. Οπότε δεν υπάρχουν καθόλου σχέδια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν ότι αυτός ο άνθρωπος πρέπει να ανατραπεί. Ονομάζεται επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος.
Έχουν γίνει περίπου εκατό από αυτές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πολλές στις χώρες σας και πολλές σε όλο τον κόσμο. Αυτό είναι το επάγγελμα της CIA. Παρακαλώ να το ξέρετε. Είναι ένα πολύ ασυνήθιστο είδος εξωτερικής πολιτικής.
Αλλά στην Αμερική, αν δεν σου αρέσει η άλλη πλευρά, δεν διαπραγματεύεσαι μαζί της, αλλά προσπαθείς να την ανατρέψεις, κατά προτίμηση, κρυφά. Αν δεν πετύχει κρυφά, το κάνεις φανερά. Πάντα λέτε ότι δεν φταίμε εμείς. Αυτοί είναι οι επιτιθέμενοι. Είναι η άλλη πλευρά.
Είναι ο Χίτλερ. Αυτό συμβαίνει κάθε δύο ή τρία χρόνια. Είτε πρόκειται για τον Σαντάμ Χουσεΐν, είτε για τον Άσαντ, είτε για τον Πούτιν, αυτό είναι πολύ βολικό. Αυτή είναι η μόνη εξήγηση εξωτερικής πολιτικής που δίνεται ποτέ και πουθενά στον αμερικανικό λαό. Λοιπόν, αντιμετωπίζουμε το Μόναχο του 1938. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε με την άλλη πλευρά. Είναι κακοί, αδυσώπητοι εχθροί. Αυτό είναι το μόνο μοντέλο εξωτερικής πολιτικής που ακούμε ποτέ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης το επαναλαμβάνουν εξ ολοκλήρου επειδή υποτάσσονται πλήρως από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ εργάστηκαν ενεργά για την ανατροπή του Γιανούκοβιτς
Τώρα, το 2014, οι ΗΠΑ εργάστηκαν ενεργά για την ανατροπή του Γιανουκόβιτς. Όλοι γνωρίζουν το τηλεφώνημα που υπέκλεψε η συνάδελφός μου στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Βικτόρια Νούλαντ, και ο πρέσβης των ΗΠΑ, Πίτερ Πάιατ. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη. Οι Ρώσοι υπέκλεψαν το τηλεφώνημά της και το ανέβασαν στο Διαδίκτυο. Ακούστε το.
Είναι συναρπαστικό. Ξέρω όλους αυτούς τους ανθρώπους. Παρεμπιπτόντως, κάνοντας αυτό, όλοι τους πήραν προαγωγή στην κυβέρνηση Μπάιντεν. Αυτή είναι η δουλειά. Τώρα, όταν συνέβη το Maidan, με κάλεσαν αμέσως.
«Καθηγητά Σακς, ο νέος πρωθυπουργός της Ουκρανίας θα ήθελε να σας δει για να μιλήσετε για την οικονομική κρίση». Επειδή είμαι πολύ καλός σε αυτό. Και έτσι πέταξα στο Κίεβο και με περπάτησαν γύρω από το Maidan. Και μου είπαν πώς οι ΗΠΑ πλήρωσαν τα χρήματα για όλους τους ανθρώπους γύρω από το Maidan. Αυθόρμητη επανάσταση αξιοπρέπειας.
Κυρίες και κύριοι, σας παρακαλώ, από πού προέρχονται όλα αυτά τα μέσα ενημέρωσης; Από πού προέρχεται όλη αυτή η οργάνωση; Από πού προέρχονται όλα αυτά τα λεωφορεία; Από πού προέρχονται όλοι αυτοί οι άνθρωποι που καλούνται; Αστειεύεστε;
Πρόκειται για οργανωμένη προσπάθεια. Και δεν είναι μυστικό, εκτός από τους πολίτες της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Όλοι οι υπόλοιποι το καταλαβαίνουν πολύ καλά. Μετά ήρθε το Μινσκ, και ειδικά το Μινσκ ΙΙ, το οποίο, παρεμπιπτόντως, είχε ως πρότυπο την αυτονομία του Νοτίου Τιρόλο. Και οι Βέλγοι θα μπορούσαν να έχουν σχέση με το Μινσκ ΙΙ πολύ καλά.
Έλεγε ότι θα έπρεπε να υπάρξει αυτονομία για τις ρωσόφωνες περιοχές στα ανατολικά της Ουκρανίας. Υποστηρίχθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ουκρανία αποφάσισαν ότι δεν έπρεπε να εφαρμοστεί. Η Γερμανία και η Γαλλία, που ήταν οι εγγυητές της διαδικασίας της Νορμανδίας, το άφησαν να περάσει. Και ήταν απολύτως άλλη μια άμεση αμερικανική μονοπολική ενέργεια με την Ευρώπη ως συνήθως να παίζει εντελώς άχρηστο επικουρικό ρόλο παρόλο που ήταν εγγυητής της συμφωνίας.
Ο Τραμπ κέρδισε, αυξήστε τους εξοπλισμούς. Υπήρξαν πολλές χιλιάδες νεκροί από τους βομβαρδισμούς της Ουκρανίας στο Ντονμπάς. Δεν υπήρξε συμφωνία Μινσκ ΙΙ. Και μετά ήρθε στην εξουσία ο Μπάιντεν. Και, πάλι, γνωρίζω όλους αυτούς τους ανθρώπους.
Ήμουν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Τώρα έχω ορκιστεί αυστηρά να μην είμαι μέλος κανενός κόμματος, διότι και τα δύο είναι το ίδιο ούτως ή άλλως. Και επειδή αυτό είναι, οι Δημοκρατικοί έγιναν εντελώς πολεμοκάπηλοι με την πάροδο του χρόνου, και δεν υπήρχε ούτε μια φωνή για την ειρήνη. Ακριβώς όπως και οι περισσότεροι από τους βουλευτές σας, με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, στο τέλος του 2019, ο Πούτιν έβαλε στο τραπέζι μια τελευταία προσπάθεια σε δύο σχέδια συμφωνίας ασφαλείας, ένα με την Ευρώπη και ένα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ΗΠΑ έβαλαν στο τραπέζι τις 15 Δεκεμβρίου 2021.
Είχα μια ώρα τηλεφώνημα με τον Τζέικ Σάλιβαν στον Λευκό Οίκο και τον παρακαλούσα, Τζέικ να αποφύγεις τον πόλεμο. Μπορείς να αποφύγεις τον πόλεμο. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πεις, ότι το ΝΑΤΟ δεν θα διευρυνθεί στην Ουκρανία. Και μου είπε, ω, το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να διευρυνθεί στην Ουκρανία. Μην ανησυχείς γι’ αυτό.
Είπα, Τζέικ, πες το δημόσια. Όχι. Όχι. Όχι. Όχι. Δεν μπορούμε να το πούμε δημόσια. Είπα, «Τζέικ, θα κάνετε πόλεμο για κάτι που δεν πρόκειται καν να συμβεί;» Είπε, «μην ανησυχείς, Τζεφ. Δεν θα γίνει πόλεμος». Αυτοί δεν είναι πολύ έξυπνοι άνθρωποι. Σας λέω, αν μπορώ να σας πω την ειλικρινή μου άποψη, δεν είναι πολύ έξυπνοι άνθρωποι.
Και ασχολήθηκα μαζί τους για περισσότερα από 40 χρόνια. Μιλούν στον εαυτό τους. Δεν μιλάνε σε κανέναν άλλο. Παίζουν θεωρία παιγνίων. Στη μη συνεργατική θεωρία παιγνίων, δεν μιλάς στην άλλη πλευρά.
Απλά φτιάχνεις τη στρατηγική σου. Αυτή είναι η ουσία της θεωρίας παιγνίων. Δεν είναι θεωρία διαπραγματεύσεων. Δεν είναι θεωρία ειρήνευσης. Είναι μονομερής, μη συνεργατική θεωρία, αν γνωρίζετε την επίσημη θεωρία παιγνίων.
Αυτό είναι που παίζουν. Ξεκίνησε από την RAND Corporation. Αυτό παίζουν ακόμα. Το 2019, υπάρχει ένα έγγραφο της RAND. Πώς θα επεκτείνουμε τη Ρωσία;
Ξέρετε ότι έγραψαν ένα έγγραφο το οποίο ακολούθησε ο Μπάιντεν; Πώς θα ενοχλήσουμε τη Ρωσία; Αυτή είναι κυριολεκτικά η στρατηγική. Πώς θα ενοχλήσουμε τη Ρωσία; Προσπαθούμε να την προκαλέσουμε, προσπαθούμε να την κάνουμε να διαλυθεί, ίσως να υπάρξει αλλαγή καθεστώτος, ίσως να υπάρξει αναταραχή, ίσως να υπάρξει οικονομική κρίση.
Έτσι αποκαλείς τον σύμμαχό σου. Πλάκα μου κάνεις; Είχα λοιπόν ένα μακρύ και απογοητευτικό τηλεφώνημα με τον Σάλιβαν. Στεκόμουν έξω στο παγωμένο κρύο. Έτυχε να προσπαθώ να κάνω σκι.
Και εκεί ήμουν, «Τζέικ, μην κάνετε πόλεμο». «Δεν θα γίνει πόλεμος, Τζεφ». Ξέρουμε πολλά από αυτά που συνέβησαν τον επόμενο μήνα, δηλαδή ότι αρνήθηκαν να διαπραγματευτούν. Η πιο ηλίθια ιδέα του ΝΑΤΟ είναι η λεγόμενη πολιτική των ανοιχτών θυρών. Πλάκα μου κάνεις;
Το ΝΑΤΟ διατηρεί το δικαίωμα να πηγαίνει όπου θέλει, χωρίς να έχει κανένας γείτονας τον παραμικρό λόγο. Λοιπόν, λέω στους Μεξικανούς και τους Καναδούς, μην το δοκιμάσετε. Ξέρετε, ο Τραμπ μπορεί να θέλει να καταλάβει τον Καναδά. Οπότε ο Καναδάς θα μπορούσε να πει στην Κίνα, γιατί δεν χτίζετε μια στρατιωτική βάση στο Οντάριο; Δεν θα το συμβούλευα.
Και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα έλεγαν, λοιπόν, είναι μια ανοιχτή πόρτα. Αυτό είναι δική τους δουλειά. Εννοώ, μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Δεν είναι δική μας δουλειά. Αλλά οι ενήλικες στην Ευρώπη το επαναλαμβάνουν αυτό. Στην Ευρώπη, στην επιτροπή σας, είστε ένας υψηλός εκπρόσωπος. Αυτά είναι ανοησίες. Αυτό δεν είναι καν παιδική γεωπολιτική. Αυτό δεν είναι καθόλου σκέψη. Έτσι ξεκίνησε ο πόλεμος.
Ποια ήταν η πρόθεση του Πούτιν στον πόλεμο; Μπορώ να σας πω ποια ήταν η πρόθεσή του. Ήταν να αναγκάσει τον Ζελένσκι να διαπραγματευτεί την ουδετερότητα. Και αυτό συνέβη μέσα σε επτά ημέρες από την έναρξη της εισβολής. Θα πρέπει να το καταλάβετε αυτό, όχι την προπαγάνδα που γράφεται γι’ αυτό.
Α, ότι απέτυχαν και ότι επρόκειτο να καταλάβει την Ουκρανία. Ελάτε, κυρίες και κύριοι. Καταλάβετε κάτι βασικό. Η ιδέα ήταν να διατηρηθεί το ΝΑΤΟ. Και τι είναι το ΝΑΤΟ;
Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες μακριά από τα σύνορα της Ρωσίας. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Θα πρέπει να προσθέσω ένα πολύ σημαντικό σημείο. Γιατί ενδιαφέρονται τόσο πολύ; Πρώτον, επειδή αν η Κίνα ή η Ρωσία αποφάσιζε να έχει μια στρατιωτική βάση στο Ρίο Γκράντε ή στα σύνορα με τον Καναδά, όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα φρίκαραν, αλλά θα είχαμε πόλεμο μέσα σε περίπου δέκα λεπτά.
Αλλά και επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν μονομερώς τη Συνθήκη για την Αντιβαλλιστική Εκτόξευση Πυραύλων το 2002 και τερμάτισαν με αυτόν τον τρόπο το πλαίσιο ελέγχου των πυρηνικών όπλων. Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να το καταλάβετε. Το πλαίσιο ελέγχου των πυρηνικών όπλων βασίζεται στην προσπάθεια να εμποδιστεί ένα πρώτο χτύπημα. Η Συνθήκη ΑΒΜ ήταν ένα κρίσιμο συστατικό στοιχείο αυτού. Οι ΗΠΑ αποχώρησαν μονομερώς από τη Συνθήκη ΑΒΜ το 2002.
Έσκασε μια ρωσική φλάντζα. Έτσι, όλα όσα περιέγραψα είναι στο πλαίσιο της καταστροφής και του πυρηνικού πλαισίου. Και ξεκινώντας το 2010, οι ΗΠΑ τοποθέτησαν πυραυλικά συστήματα Aegis στην Πολωνία και στη συνέχεια στη Ρουμανία. Και αυτό δεν αρέσει στη Ρωσία. Και ένα από τα θέματα που τέθηκαν στο τραπέζι τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, τον Δεκέμβριο του 2021, τον Ιανουάριο του 2022, ήταν αν οι Ηνωμένες Πολιτείες διεκδικούν το δικαίωμα να τοποθετήσουν πυραυλικά συστήματα στην Ουκρανία.

Ο Μπλίνκεν είπε στο Λαβρόφ ότι οι ΗΠΑ μπορούν να βάζουν πυραύλους όπου θέλουν  
Και ο Μπλίνκεν είπε στον Λαβρόφ τον Ιανουάριο του 2022, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν το δικαίωμα να τοποθετούν πυραυλικά συστήματα όπου θέλουν. Αυτός είναι ο υποτιθέμενος σύμμαχός σας. Και τώρα ας βάλουμε τα ενδιάμεσα πυραυλικά συστήματα πίσω στη Γερμανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποχώρησαν από τη συνθήκη INF το 2019. Δεν υπάρχει πλαίσιο πυρηνικών όπλων αυτή τη στιγμή.
Κανένα. Όταν ο Ζελένσκι είπε ότι σε επτά ημέρες, ας διαπραγματευτούμε, γνωρίζω τις λεπτομέρειες του θέματος εξαιρετικά, διότι μίλησα με όλα τα μέρη λεπτομερώς. Μέσα σε δύο εβδομάδες, ανταλλάχθηκε ένα έγγραφο που είχε εγκρίνει ο Πρόεδρος Πούτιν, που είχε παρουσιάσει ο Λαβρόφ, το οποίο διαχειρίζονταν οι Τούρκοι διαμεσολαβητές. Πέταξα στην Άγκυρα για να ακούσω λεπτομερώς τι έκαναν οι διαμεσολαβητές. Η Ουκρανία απομακρύνθηκε μονομερώς από μια σχεδόν συμφωνία.
Γιατί; Επειδή τους το είπαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Επειδή το Ηνωμένο Βασίλειο πρόσθεσε το κερασάκι στην τούρτα βάζοντας τον «BoJo» να πάει στις αρχές Απριλίου στην Ουκρανία και να δώσει εξηγήσεις. Και το έκανε πρόσφατα και αν η ασφάλειά σας είναι στα χέρια του Μπόρις Τζόνσον, ο Θεός να μας βοηθήσει όλους. Ο Κιθ Στάρμερ αποδεικνύεται ακόμη χειρότερος.
Είναι αδιανόητο, αλλά είναι αλήθεια. Ο Μπόρις Τζόνσον έχει εξηγήσει, και μπορείτε να το δείτε στην ιστοσελίδα του, ότι αυτό που διακυβεύεται εδώ είναι η δυτική ηγεμονία. Όχι η Ουκρανία, η δυτική ηγεμονία. Ο Μάικλ και εγώ συναντηθήκαμε στο Βατικανό με μια ομάδα την άνοιξη του 2022 όπου γράψαμε ένα έγγραφο όπου εξηγούσαμε ότι τίποτα καλό δεν μπορεί να βγει από αυτόν τον πόλεμο για την Ουκρανία. Διαπραγματευτείτε τώρα, γιατί οτιδήποτε πάρει χρόνο θα σημάνει τεράστιο αριθμό θανάτων, κίνδυνο πυρηνικής κλιμάκωσης και πιθανή απώλεια του πολέμου.

Είπα στους Ουκρανούς: Σώστε την κυριαρχία σας. Να είστε ουδέτεροι. Μη ακούτε τους Αμερικανούς 
Δεν θα αλλάξω μια λέξη από αυτό που γράψαμε τότε. Τίποτα δεν ήταν λάθος σε εκείνο το έγγραφο. Και μετά από εκείνο το έγγραφο, από τότε που οι ΗΠΑ έπεισαν τους διαπραγματευτές να απομακρυνθούν από το τραπέζι, περίπου ένα εκατομμύριο Ουκρανοί έχουν πεθάνει ή έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Και οι Αμερικανοί γερουσιαστές, οι οποίοι είναι τόσο κακοί, κυνικοί και διεφθαρμένοι όσο δεν μπορεί κανείς να φανταστεί, λένε ότι αυτή είναι μια θαυμάσια δαπάνη των χρημάτων μας επειδή δεν πεθαίνουν Αμερικανοί. Είναι ο καθαρός πόλεμος δι’ αντιπροσώπων. Ένας από τους γερουσιαστές μας κοντά μου, ο Μπλούμενταλ, το λέει αυτό δυνατά. Ο Μιτ Ρόμνεϊ το λέει αυτό δυνατά. Είναι τα καλύτερα χρήματα που μπορεί να ξοδέψει η Αμερική. Δεν πεθαίνουν Αμερικανοί. Είναι εξωπραγματικό.
Τώρα, για να μας φέρουμε στο χθες, αυτό απέτυχε. Αυτό το σχέδιο απέτυχε. Η ιδέα του σχεδίου ήταν ότι η Ρωσία θα οπισθοχωρούσε. Η ιδέα ήταν ότι η Ρωσία δεν μπορεί να αντισταθεί, όπως εξήγησε ο Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι το 1997. Οι Αμερικανοί νόμιζαν ότι έχουμε το πάνω χέρι. Θα κερδίσουμε γιατί θα τους μπλοφάρουμε. Δεν πρόκειται να πολεμήσουν πραγματικά. Δεν πρόκειται πραγματικά να κινητοποιηθούν. Η πυρηνική επιλογή της αποκοπής τους από το SWIFT, θα τους πιάσει. Οι οικονομικές κυρώσεις, που θα τους πιάσουν.
Τα HIMARS, αυτό θα πιάσει. Τα ATACMS, τα F-16. Ειλικρινά, το ακούω εδώ και 70 χρόνια. Το ακούω ως ημικατανόηση, θα έλεγα, για περίπου 56 χρόνια. Λένε βλακείες κάθε μέρα.
Η χώρα μου. Η κυβέρνησή μου. Αυτό μου είναι τόσο γνωστό. Εντελώς οικείο. Παρακάλεσα τους Ουκρανούς. Και είχα ιστορικό με τους Ουκρανούς. Συμβούλεψα τους Ουκρανούς ότι δεν είμαι αντι-Ουκρανός, εντελώς φιλο-Ουκρανός . Είπα, σώστε τη ζωή σας. Σώστε την κυριαρχία σας. Σώστε την επικράτειά σας. Να είστε ουδέτεροι. Μην ακούτε τους Αμερικανούς. Τους επανέλαβα τη διάσημη παροιμία του Χένρι Κίσινγκερ, ότι το να είσαι εχθρός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι επικίνδυνο, αλλά το να είσαι φίλος είναι μοιραίο. Καλά; Επιτρέψτε μου λοιπόν να το επαναλάβω για την Ευρώπη.
Το να είσαι εχθρός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι επικίνδυνο, αλλά το να είσαι φίλος είναι μοιραίο. Επιτρέψτε μου λοιπόν να ολοκληρώσω, λίγα λόγια για τον Τραμπ.

Η Ευρώπη έπρεπε να είναι ο κύριος οικονομικός εταίρος της Ρωσίας

Ο Τραμπ δεν θέλει το χαμένο χαρτί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι πιο πιθανό να τελειώσει αυτός ο πόλεμος επειδή ο Τραμπ και ο Πρόεδρος Πούτιν θα συμφωνήσουν να τερματίσουν τον πόλεμο. Αν η Ευρώπη κάνει όλη τη μεγάλη πολεμοκαπηλία της, δεν έχει σημασία. Ο πόλεμος τελειώνει. Βγάλτε το λοιπόν από το σύστημά σας. Παρακαλώ ενημερώστε τους συναδέλφους σας. Τελείωσε. Και τελείωσε γιατί ο Τραμπ δεν θέλει να έχει έναν χαμένο.
Αυτό είναι. Δεν είναι κάποια μεγάλη ηθική. Δεν θέλει να κουβαλήσει έναν χαμένο. Αυτός είναι ένας χαμένος. Αυτή που θα σωθεί από τις διαπραγματεύσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή είναι η Ουκρανία. Δεύτερη είναι η Ευρώπη.
Το χρηματιστήριο σας ανεβαίνει τις τελευταίες ημέρες από τα φρικτά νέα των διαπραγματεύσεων. Ξέρω ότι αυτό αντιμετωπίστηκε με την απόλυτη φρίκη σε αυτές τις αίθουσες, αλλά αυτά είναι τα καλύτερα νέα που θα μπορούσατε να πάρετε. Τώρα ενθάρρυνα να μην με ακούσουν, αλλά προσπάθησα να επικοινωνήσω με μερικούς από τους Ευρωπαίους ηγέτες. Οι περισσότεροι δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα από εμένα. Αλλά είπα, μην πάτε στο Κίεβο. Πήγαινε στη Μόσχα. Συζητήστε με τους ομολόγους σας. Πλάκα κάνεις; Είσαι Ευρώπη. Είστε 450 εκατομμύρια άνθρωποι.
Είστε οικονομία 20 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Θα πρέπει να είστε ο κύριος οικονομικός εμπορικός εταίρος της Ρωσίας, οι φυσικοί δεσμοί της. Παρεμπιπτόντως, αν κάποιος θα ήθελε να συζητήσει πώς οι ΗΠΑ ανατίναξαν το Nord Stream, ευχαρίστως να μιλήσω γι’ αυτό. Επομένως, η κυβέρνηση Τραμπ είναι κατά βάθος ιμπεριαλιστική. Είναι μια μεγάλη δύναμη που κυριαρχούν στον κόσμο.
Θα κάνουμε ό,τι θέλουμε όταν μπορούμε. Θα είμαστε καλύτεροι από έναν γερασμένο Μπάιντεν και θα μειώσουμε τις απώλειές μας όπου πρέπει. Υπάρχουν πολλές εμπόλεμες ζώνες στον κόσμο, η Μέση Ανατολή είναι μια άλλη. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει με αυτό. Και πάλι, εάν η Ευρώπη είχε μια σωστή πολιτική, θα μπορούσατε να σταματήσετε αυτόν τον πόλεμο.
Θα εξηγήσω πώς. Αλλά ο πόλεμος με την Κίνα είναι επίσης μια πιθανότητα. Επομένως, δεν λέω ότι βρισκόμαστε στη νέα εποχή της ειρήνης, αλλά είμαστε σε ένα πολύ διαφορετικό είδος πολιτικής αυτή τη στιγμή. Και η Ευρώπη πρέπει να έχει εξωτερική πολιτική. Και όχι μόνο μια εξωτερική πολιτική ρωσοφοβίας, μια εξωτερική πολιτική που είναι μια ρεαλιστική εξωτερική πολιτική που κατανοεί την κατάσταση της Ρωσίας, που κατανοεί την κατάσταση της Ευρώπης, που καταλαβαίνει τι είναι η Αμερική και τι πρεσβεύει, που προσπαθεί να αποφύγει την εισβολή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη, γιατί δεν είναι αδύνατο η Αμερική να αποβιβάσει απλώς στρατεύματα στο δανικό έδαφος.
Δεν αστειεύομαι και δεν νομίζω ότι αστειεύονται. Και η Ευρώπη χρειάζεται μια εξωτερική πολιτική, μια πραγματική. Όχι, ναι, θα παζαρέψουμε με τον κ. Τραμπ και θα τον συναντήσουμε στα μισά του δρόμου. Ξέρετε πώς θα είναι αυτό; Πάρτε με ένα τηλέφωνο μετά. Παρακαλώ μην έχετε Αμερικανούς αξιωματούχους επικεφαλής της Ευρώπης. Να έχετε ευρωπαίους αξιωματούχους. Παρακαλώ έχετε μια ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. Θα ζήσετε με τη Ρωσία για μεγάλο χρονικό διάστημα, γι’ αυτό παρακαλώ διαπραγματευτείτε με τη Ρωσία. Υπάρχουν πραγματικά ζητήματα ασφάλειας στο τραπέζι, αλλά ο στόμφος και η ρωσοφοβία δεν εξυπηρετούν καθόλου την ασφάλειά σας.

Το λόμπι του Ισραήλ κυριαρχεί στην αμερικανική πολιτική
Δεν εξυπηρετεί καθόλου την ασφάλεια της Ουκρανίας. Συνέβαλε σε ένα εκατομμύριο θύματα στην Ουκρανία από αυτή την ηλίθια αμερικανική περιπέτεια στην οποία υπογράψατε και μετά γίνατε οι κύριοι μαζορέτες του δεν λύνει τίποτα. Στη Μέση Ανατολή, παρεμπιπτόντως, οι ΗΠΑ παρέδωσαν πλήρως την εξωτερική πολιτική στον Νετανιάχου πριν από 30 χρόνια. Το λόμπι του Ισραήλ κυριαρχεί στην αμερικανική πολιτική. Απλά μην έχετε καμία αμφιβολία για αυτό. Θα μπορούσα να εξηγήσω για ώρες πώς λειτουργεί. Είναι πολύ επικίνδυνο. Ελπίζω ότι ο Τραμπ δεν θα καταστρέψει την κυβέρνησή του και χειρότερα τον παλαιστινιακό λαό εξαιτίας του Νετανιάχου, τον οποίο θεωρώ εγκληματία πολέμου, τον οποίο κατηγορεί σωστά το ΔΠΔ. Και αυτό δεν χρειάζεται να ειπωθεί άλλο. Ότι θα υπάρξει κράτος της Παλαιστίνης στα σύνορα της τέταρτης Ιουνίου 1967, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ως ο μόνος δρόμος για την ειρήνη.
Είναι ο μόνος τρόπος για την Ευρώπη να έχει ειρήνη στα σύνορά σας με τη Μέση Ανατολή είναι η λύση των δύο κρατών. Παρεμπιπτόντως, υπάρχει μόνο ένα εμπόδιο σε αυτό, και αυτό είναι το βέτο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Επομένως, εάν θέλετε να ασκήσετε κάποια επιρροή, πείτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, να εγκαταλείψουν το βέτο. Είστε μαζί με 180 χώρες στον κόσμο. Οι μόνες που αντιτίθενται σε ένα παλαιστινιακό κράτος είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ, η Μικρονησία, το Ναουρού, το Παλάου, η Παπούα Νέα Γουινέα, η Μαλαισία και η Παραγουάη.
Αυτό είναι λοιπόν ένα μέρος όπου η Ευρώπη θα μπορούσε να έχει μεγάλη επιρροή. Η Ευρώπη έχει σιωπήσει για το JCPOA και το Ιράν. Το μεγαλύτερο όνειρο στη ζωή του Νετανιάχου είναι ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Δεν τα παρατάει, Και δεν είναι αδύνατο να συμβεί και αυτό. Και αυτό γιατί οι ΗΠΑ από αυτή την άποψη δεν έχουν ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.
Διοικείται από το Ισραήλ. Είναι τραγικό. Είναι καταπληκτικό, παρεμπιπτόντως. Και θα μπορούσε να τελειώσει. Ο Τραμπ μπορεί να πει ότι θέλει πίσω την εξωτερική πολιτική. Ίσως. Ελπίζω ότι ισχύει. Τέλος, επιτρέψτε μου να πω μόνο σε σχέση με την Κίνα, η Κίνα δεν είναι εχθρός. Η Κίνα είναι απλώς μια ιστορία επιτυχίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θεωρείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως εχθρός, επειδή η Κίνα είναι μεγαλύτερη οικονομία από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετάφραση από τα αγγλικά: Pressenza Athens

Το κείμενο μας έστειλε ο Γιάννης Τόλιος

ΦΩΤΟ: Το περιστέρι ρης ειρήνης του Πικάσο

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Σε τι στηρίζει τους στόχους του Ισραηλινού κράτους η εκκοπή από εποίκους ελαιόδεντρων και οπωροφόρων δέντρων, η εκκοπή σωλήνων νερού, η πρόκληση ζημίων σε θερμοκήπια φυτεμένα με εποχιακά λαχανικά.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Όσοι παρακολουθούν για έτη την πραγματικότητα στο Ισραήλ και την Δυτική Όχθη δυσκολεύονται να κατανοήσουν εις τι στηρίζει τους στόχους του Ισραηλινού κράτους η εκκοπή από εποίκους 155 ελαιόδεντρων και οπωροφόρων δέντρων, η εκκοπή σωλήνων νερού, η πρόκληση ζημιών σε θερμοκήπια φυτεμένα με εποχιακά λαχανικά.
Μας προβληματίζει επίσης το γεγονός ότι τα τελευταία δύο χρόνια, οι κοινότητες Βεδουίνων και βοσκών, που βασίζονται στη βοσκή ζώων ως κύρια πηγή εισοδήματός τους υποφέρουν από σοβαρή μείωση των ήδη περιορισμένων διαθέσιμων βοσκοτόπων. Η επέκταση των φυλακίων βοσκής εποίκων επηρεάζει περαιτέρω την πρόσβαση για τους Παλαιστίνιους κτηνοτρόφους, αναγκάζοντάς τους να βόσκουν τα ζώα τους σε περιορισμένες περιοχές.
Η όλη δράση των εποίκων επί της κοινότητας των Βεδουίνων και των βοσκών και γεωργών στη Δυτική Όχθη έχει προβληματίσει έντονα και τις ΗΠΑ καθώς και την Παλαιστινιακή κοινότητα των ΗΠΑ η οποία μετείχε και στη στήριξη Τραμπ κατά την προεκλογική εκστρατεία .Το γεγονός δε της επίθεσής κατά γερόντων γεωργών και βοσκών χαμηλών εισοδημάτων έχει κατά καιρούς εκνευρίσει και τις Ισραηλινές αρχές ιδιαιτέρως όταν τα θύματα είναι βεδουίνοι.
ΟΗΕ..ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΠΟΙΚΩΝ ΣΕ ΒΟΣΚΟΥΣ ΒΕΔΟΥΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣ ΔΕΝΤΡΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΑΙΩΝΕΣ
Στη Δυτική Όχθη, η OCHA εξακολουθεί να ανησυχεί για τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις των ισραηλινών δυνάμεων στο βορρά – τις μεγαλύτερες εκεί από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Εξακολουθούν να αναφέρονται θύματα, καταστροφές και εκτοπισμοί.
Η OCHA προειδοποιεί ότι η βία από τους εποίκους συνεχίζεται επίσης. Μεταξύ 11 και 17 Φεβρουαρίου, η OCHA κατέγραψε 34 περιστατικά – κατά μέσο όρο σχεδόν πέντε την ημέρα – στα οποία εμπλέκονταν έποικοι και είχαν ως αποτέλεσμα θύματα ή υλικές ζημιές. Σε ένα τέτοιο περιστατικό, Ισραηλινοί έποικοι έκοψαν σωλήνες αγροτικού νερού στην επαρχία Τουλκάρμ, επηρεάζοντας τα προς το ζην δώδεκα Παλαιστίνιους αγρότες.
Την ίδια περίοδο, σχεδόν 40 Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν κοντά στο χωριό Αλ Μανίγια στη Βηθλεέμ, μετά από επαναλαμβανόμενες επιθέσεις από Ισραηλινούς εποίκους τον περασμένο χρόνο.
Εν τω μεταξύ, οι περιορισμοί πρόσβασης που επιβλήθηκαν από τις ισραηλινές αρχές συνεχίζουν να εμποδίζουν την κίνηση των Παλαιστινίων. Αυτοί οι περιορισμοί έχουν εμποδίσει την πρόσβαση σε αγορές, χώρους εργασίας και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, καθώς και σε εγκαταστάσεις υγείας και εκπαίδευσης.
Το OCHA έχει τεκμηριώσει τον εκτοπισμό σχεδόν 2.300 Παλαιστινίων – συμπεριλαμβανομένων σχεδόν 1.100 παιδιών – σε όλη τη Δυτική Όχθη από τις αρχές του 2023 λόγω της αυξημένης βίας των εποίκων και των περιορισμών πρόσβασης.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΕΠΟΙΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ
Μεταξύ 11 και 17 Φεβρουαρίου, η OCHA κατέγραψε 34 περιστατικά που αφορούσαν Ισραηλινούς εποίκους που οδήγησαν σε θύματα, υλικές ζημιές ή και τα δύο. Ως αποτέλεσμα, πέντε Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν και περίπου 176 ελιές και οπωροφόρα δέντρα και δενδρύλλια βανδαλίστηκαν. Σε ένα περιστατικό, Παλαιστίνιοι πέταξαν πέτρες σε λεωφορείο με ισραηλινή επένδυση κοντά στη Χίζμα (Ιερουσαλήμ), προκαλώντας ζημιές. Ακολουθούν ορισμένες από τις βασικές επιθέσεις εποίκων που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς:
Στις 11 Φεβρουαρίου, Ισραηλινοί έποικοι έκοψαν σωλήνες που συνδέουν 1.500 μέτρα σωλήνων αγροτικού νερού στην περιοχή Γ του χωριού An Nazla ash Sharqiya, στο Tulkarm, επηρεάζοντας τα προς το ζην 12 Παλαιστίνιων αγροτών που εξαρτώνται από το δίκτυο για να ποτίζουν τις εκτάσεις τους.
Στις 13 Φεβρουαρίου, μια ομάδα ένοπλων Ισραηλινών εποίκων, που πιστεύεται ότι προέρχονται από ένα νεοσύστατο φυλάκιο οικισμών κοντά στον οικισμό Ma’ale Amos, έκοψε σωλήνες που συνδέουν ένα δίκτυο νερού μήκους 450 μέτρων στην περιοχή Β του χωριού Kisan, στη Βηθλεέμ. Το δίκτυο χρηματοδοτήθηκε από δωρητές και εγκαταστάθηκε με την υποστήριξη μιας ανθρωπιστικής οργάνωσης για την παροχή νερού σε περίπου 20 οικογένειες.
Μεταξύ 14 και 17 Φεβρουαρίου, Ισραηλινοί έποικοι τραυμάτισαν τέσσερις Παλαιστίνιους σε γεωργική γη που ανήκει σε Παλαιστίνια στη Δυτική Όχθη. Στο χωριό Μιχμάς, στην Ιερουσαλήμ, δύο αγρότες δέχθηκαν σωματική επίθεση και τραυματίστηκαν από μια ομάδα ένοπλων Ισραηλινών εποίκων που τους επιτέθηκαν με ρόπαλα και πέτρες και έκλεψαν προσωπικά αντικείμενα μέσα στο όχημά τους. Στο χωριό Σουρίφ, στη Χεβρώνα, μια ομάδα ένοπλων Ισραηλινών εποίκων επιτέθηκαν σωματικά και τραυμάτισαν έναν Παλαιστίνιο και προκάλεσαν ζημιές σε θερμοκήπιο φυτεμένο με εποχιακά λαχανικά. Στο χωριό Ράντις, στη Ραμάλα, μια ομάδα Ισραηλινών εποίκων επιτέθηκε σε έναν Παλαιστίνιο ενώ καλλιεργούσε τη γη του, τρύπησαν τα λάστιχα του οχήματός του και ψέκασαν το πρόσωπό του με σπρέι πιπεριού. Στη συνέχεια, Ισραηλινοί άποικοι έβοσκαν τα πρόβατά τους στη γη, προκαλώντας ζημιές σε περίπου 20 δενδρύλλια ελιάς.
Στις 15 Φεβρουαρίου, μια ομάδα Ισραηλινών εποίκων, που πιστεύεται ότι προέρχονται από τον οικισμό Rechelim, βανδάλισαν και έκοψαν περίπου 155 ελαιόδεντρα και οπωροφόρα δέντρα που βρίσκονταν σε ένα κομμάτι γης με εννέα δόνους που ανήκε σε αγρότες από το χωριό Yasuf, στο Salfit. Το οικόπεδο βρίσκεται κοντά στον οικισμό, η πρόσβαση στον οποίο από τους Παλαιστίνιους ιδιοκτήτες απαιτεί εκ των προτέρων συντονισμό με τις ισραηλινές αρχές.
Στις 16 Φεβρουαρίου, Ισραηλινοί έποικοι πέταξαν πέτρες σε ένα φορτηγό συλλογής στερεών απορριμμάτων που ανήκε στον δήμο της Βηθλεέμ, στη Βηθλεέμ, σπάζοντας το παρμπρίζ και τραυματίζοντας έναν Παλαιστίνιο που καθόταν κοντά στον οδηγό. Ο οδηγός μετέφερε εσπευσμένα τον τραυματία, ο οποίος τραυματίστηκε στα μάτια, στο ιατρικό κέντρο. Το φορτηγό ήταν καθ’ οδόν για να μεταφέρει τα σκουπίδια από την πόλη της Βηθλεέμ σε μια χωματερή που βρίσκεται κοντά στο χωριό Al Maniya.
Στις 14 Φεβρουαρίου, επτά παλαιστινιακά κτηνοτροφικά νοικοκυριά, αποτελούμενα από 39 άτομα, μεταξύ των οποίων 17 παιδιά, εκτοπίστηκαν βίαια από την περιοχή Barriyet Al Minya, ανατολικά του χωριού Al Manila στην επαρχία της Βηθλεέμ, λόγω της βίας των Ισραηλινών εποίκων. Ο εκτοπισμός ακολούθησε επανειλημμένες επιθέσεις και περιορισμούς πρόσβασης που επιβλήθηκαν από εποίκους από ένα νεοσύστατο φυλάκιο κοντά στο Bariyat Tuqu’. Η OCHA κατέγραψε 20 περιστατικά από εποίκους εναντίον Παλαιστινίων κοντά στο χωριό Αλ Μανίγια, συμπεριλαμβανομένων 16 που είχαν ως αποτέλεσμα θύματα ή υλικές ζημιές από τον Ιανουάριο του 2024. Η τελευταία επίθεση σημειώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου, όταν, σύμφωνα με κατοίκους, μια ομάδα περίπου 40 ένοπλων εποίκων εισέβαλε στις κατοικίες τους, βανδάλισαν κατασκευές, χρησιμοποιώντας γκαζάκια και πυροβολητές.
Συνολικά, 16 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν, μεταξύ άλλων λόγω σωματικής επίθεσης και εισπνοής δακρυγόνων. Από τους τραυματίες, έξι άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και 10 έλαβαν θεραπεία επί τόπου από παραϊατρικούς της Παλαιστινιακής Ερυθράς Ημισελήνου (PRCS). Ισραηλινοί έποικοι κατέστρεψαν επίσης τέσσερις οικιστικές κατασκευές, δύο συστήματα ηλιακών συλλεκτών και δύο δεξαμενές νερού πριν φτάσουν οι ισραηλινές δυνάμεις και τις εκκενώσουν. Η επίθεση διήρκεσε πάνω από έξι ώρες, αναγκάζοντας τους κατοίκους να τραπούν σε φυγή για να βρουν ασφάλεια μαζί με τα ζώα τους αφήνοντας πίσω όλα τα υπάρχοντά τους. Μόνο τέσσερις οικογένειες παρέμειναν στην ευρύτερη περιοχή της κοινότητας, προσπαθώντας να μείνουν παρά τη συνεχιζόμενη βία και την επιδείνωση των συνθηκών. Μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2023 και της 17ης Φεβρουαρίου 2024, η OCHA κατέγραψε τον εκτοπισμό 2.278 Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων 1.085 παιδιών, σε όλη τη Δυτική Όχθη, επικαλούμενη αυξημένη βία από τους εποίκους και περιορισμούς πρόσβασης.
Οι κτηνοτροφικές κοινότητες στη βόρεια κοιλάδα του Ιορδάνη αντιμετωπίζουν αυξανόμενους περιορισμούς στην ικανότητά τους να έχουν πρόσβαση σε βοσκοτόπους λόγω της βίας των εποίκων, οι οποίες έχουν υπονομεύσει περαιτέρω τα μέσα διαβίωσής τους. Για παράδειγμα, στην κοινότητα Ad Deir (Tubas), τα τεκμηριωμένα περιστατικά που σχετίζονται με εποίκους αυξήθηκαν από κανένα το 2020-2021, σε ένα το 2022 και το 2023 και στη συνέχεια αυξήθηκαν σε 14 το 2024. Η μεγαλύτερη αύξηση (οκτώ περιστατικά) ήταν σε εκδηλώσεις που αφορούσαν παρενόχληση, περιορισμό πρόσβασης, εκφοβισμό σε περιοχές. Ομοίως, στο Al Farisiya-Nab’a al Ghazal (Tubas), τα τεκμηριωμένα περιστατικά που σχετίζονται με εποίκους αυξήθηκαν από δύο το 2020, σε 12 το 2023 και στη συνέχεια σε 29 το 2024, με τη σημαντικότερη αύξηση να είναι τα περιστατικά που αφορούν παρενόχληση, εκφοβισμό και περιστατικά1 από περιορισμούς πρόσβασης. Τα τελευταία δύο χρόνια, οι κοινότητες Βεδουίνων και βοσκών, που βασίζονται στη βοσκή ζώων ως κύρια πηγή εισοδήματός τους, έχουν υποφέρει από σοβαρή μείωση των ήδη περιορισμένων διαθέσιμων βοσκοτόπων. Η επέκταση των φυλακίων βοσκής εποίκων έχει περιορίσει περαιτέρω την πρόσβαση για τους Παλαιστίνιους κτηνοτρόφους, αναγκάζοντάς τους να βόσκουν τα ζώα τους σε όλο και πιο περιορισμένες περιοχές κοντά στα καταφύγιά τους.
Στις 15 Φεβρουαρίου, μια ισραηλινή στρατιωτική εκπαίδευση προκάλεσε πυρκαγιά που κατέστρεψε μια παλαιστινιακή γεωργική δομή στην κοινότητα Βεδουίνων Az Za’ayyem, στην περιοχή C του κυβερνείου της Ιερουσαλήμ. Δακρυγόνα που εκτοξεύτηκαν από μια γειτονική ισραηλινή στρατιωτική βάση προσγειώθηκαν σε γεωργική γη, πυρπολώντας μια ακατοίκητη οικιστική κατασκευή και καταστρέφοντας όλα τα έπιπλα μέσα και προκαλώντας ζημιές σε δέκα γύρω δέντρα. Μετά το περιστατικό, ισραηλινές δυνάμεις έφτασαν στο σημείο και έσβησαν τις φλόγες. Η φωτιά έπληξε ένα παλαιστινιακό σπίτι έξι ατόμων, μεταξύ των οποίων δύο παιδιά. Σύμφωνα με πηγές της τοπικής κοινότητας, οι ασκήσεις εκπαίδευσης από τις ισραηλινές δυνάμεις στη στρατιωτική βάση κοντά στην κοινότητα ενέχουν τακτικά κινδύνους για τους κατοίκους και τις περιουσίες. Βρίσκεται δίπλα στην περιοχή του ισραηλινού σχεδίου εποικισμού Ε1, που στοχεύει να επεκτείνει τον οικισμό Ma’ale Adumim και να τον συνδέσει με την Ιερουσαλήμ, η κοινότητα έχει υποβληθεί σε διάφορα μέτρα καταναγκασμού, συμπεριλαμβανομένων των κατεδαφίσεων και των απειλών εκτοπισμού. Από το 2009, ο OCHA τεκμηρίωσε την κατεδάφιση 106 κατασκευών, συμπεριλαμβανομένων 15 κατοικιών, στην κοινότητα λόγω έλλειψης οικοδομικών αδειών, με αποτέλεσμα τον εκτοπισμό 122 ατόμων, μεταξύ των οποίων 77 παιδιά.

Φωτογραφία (CNN): Κατεδάφιση παλαιστινιακού χωριού βεδουίνων από Ισραηλινούς στη Δυική Όχθη

Σε κόλαφο για τον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξελίχθηκε απόπειρα να εξασφαλιστεί επαναβεβαίωση της νομιμοποίησής του με ψήφισμα της “Βερχόβνα Ράντα”, του ουκρανικού Κοινοβουλίου (φωτο) χθες, Δευτέρα.

Το ψήφισμα που τέθηκε σε ψηφοφορία σε ειδική προ ημερησίας διατάξεως συνεδρίαση για την τρίτη επέτειο της ρωσικής εισβολής, ψηφίστηκε μόνον από 218 μέλη του σώματος, με οκτώ ψήφους λιγότερες από τις 226 που απαιτούνταν για να εγκριθεί.

Περίπου 54 μέλη της ουκρανικής Βουλής, παρόντα στην αίθουσα, απείχαν από την ψηφοφορία – ανάμεσά τους 38 εκλεγμένα με το κόμμα του προέδρου, που ονομάζεται “Υπηρέτης του Λαού”.

Σύμφωνα με το σχέδιο ψηφίσματος, η Βέρχοβνα Ράντα «υπενθυμίζει για ακόμη μία φορά ότι ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι εξελέγη σε ελεύθερες, διαφανείς, δημοκρατικές εκλογές» και «η εντολή του δεν αμφισβητείται από τον ουκρανικό λαό», ούτε από το Κοινοβούλιο. Παρέπεμπε στο άρθρο 108 του ουκρανικού Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο ο αρχηγός του κράτους συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του ωσότου αναλάβει εκλεγμένος διάδοχός του.

Το θέμα ανακίνησε πρώτη η ρωσική πλευρά, μόλις η θητεία του Ζελένσκι έληξε τυπικά τον Μάιο, χωρίς να γίνουν εκλογές στην Ουκρανία εν μέσω πολέμου και στρατιωτικού νόμου και τέθηκε και από αμερικανικής από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Και σε άλλες περιπτώσεις, μέλη του κόμματος Ζελένσκι δεν ήταν παρόντα στη Βουλή, με αποτέλεσμα αυτός να βασίζεται σε μεταβαλλόμενες πλειοψηφίες για να εγκρίνει νόμους.

Σημειώνεται ότι ο Ζελένσκι είχε εκλεγεί το 2019 με ευρεία πλειοψηφία που περιλάμβανε τις ψήφους των ρωσόφωνων, με πρόγραμμα αποκατάστασης των σχέσεων με τη Ρωσία και λήξης του εμφυλίου πολέομου με προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.

Αφού εκλέχθηκε, έπραξε ακριβώς τα αντίθετα όσων επαγγέλθηκε, συντελούσης της πίεσης των νεοναζιστικών πολιτοφυλακών, που είχαν πρωταγωνιστήσει στο πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014 και λειτουργούν έκτοτε ως παρακράτος στη χώρα. Ούτε εφάρμοσε τις συμφωνίες του Μινσκ, με αποτέλεσμα ο ουκρανικός εμφύλιος που μαινόταν από το 2014 να κλιμακωθεί με τη ρωσική εισβολή.