• Από αφίσσα γονέων της περιοχής που καταγγέλλουν τη μείωση από 44 σε 32 των θέσεων βρεφών στους  δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς.
  • Όπως και την προγραμματιζόμενη κατάργηση τον Ιούνιο του 2026 ενός από τους τρεις παιδικούς σταθμούς των
    Εξαρχείων.
  • Κατά τα λοιπά, διακομματικώς, κυβέρνηση και ελεγχόμενος από την αντιπολίτευση δήμος, καμώνονται ότι ανησυχούν για το δημογραφικό πρόβλημα.
  • Το οποίο εντείνεται με τη νεανική μετανάστευση.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 15.5.2025. ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΗΛΗ “ΜΠΟΦΟΡ”

  • Μια άλλη διάσταση: Η παράδοση της περιοχής στην τουριστική βιομηχανία, σε σχέση με την οποία οι θεμελιώδεις ανάγκες των κατοίκων είναι δεύτερη προτεραιότητα. Οι ίδιοι σαφώςυπονοούν ότι τους διώχνουν για να φέρουν περισσότερους τουρίστες.

Από το Σωματείο “Αδούλωτη Κερύνεια” λάβαμε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Ακολουθώντας οι Ηγέτες μας στην Κύπρο και Ελλάδα, πειθαρχημένα, την δοτή ΒρετανοΤουρκική διαδικασία Δικοινοτικών συνομιλιών με στόχο τη δοτή λύση  ΔΔΟ [Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας] σημαίνει αποδέχονται και επιδιώκουν νομιμοποιήση της γεωγραφικής διχοτόμησης της Κύπρου και το ρατσιστικό διαχωρισμό του Λαού μας, που είναι «προϊόντα» της Τουρκικής εισβολής και κατοχής.
Αναφέρουμε συνοπτικά τις ακόλουθες υποχωρήσεις που έγιναν στο όνομα της ΔΔΟ και η κάθε μια συνιστά σοβαρή παραβίαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, της Οικουμενικής Διακήρυξης και άλλων Διεθνών Συμβάσεων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και Βασικές Ελευθερίες, για τις οποίες θα είναι οι Ηγέτες μας υπόλογοι Εθνικής προδοσίας εφόσον η λύση ΔΔΟ επιβληθεί στον Κυπριακό Λαό, διότι θα φέρουν την άμεση διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα αποτελέσουν την απαρχή της διαδικασίας αφελληνισμού της Κύπρου. Με όσα λοιπόν αποτελούν, σήμερα κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κεκτημένο των Δικοινοτικών συνομιλιών:
 Ακροτηριάζονται θανάσιμα, κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκραττίας κάτι που αντανακλάται ήδη, στη σημερινή υπόσταση που έχει πάρει το παράνομο καθεστώς στα κατεχόμενα: πολιτική ανοχή, αποδοχή και οικονομική στήριξη.
 Εξασφαλίζεται στη μειοψηφία των Μουσουλμάνων της Κύπρου ξεχωριστή γεωγραφική ζώνη, από την οποία εκδιώχθηκαν δια πυρός και σιδήρου από τον Τούρκο εισβολέα οι πλειοψηφούντες συντριπτικά ¨Ελληνες νόμιμοι κάτοικοι (85%) και ιδιοκτήτες του 85% της ιδιωτικής περιουσίας εκεί.
 Εξασφαλίζεται στη μειοψηφία του 18% να συγκηβερνήσει τον τόπο ως πολιτικά ισότιμος συναίτερος με την πλειοψηφία του 82%, με το δικό τους Συνιστών Κράτος, το δικό τους Σύνταγμα , τη δική τους Κυβέρνηση, τη δική τους Βουλή , Δικαστική εξουσία , Αστυνομία και ξεχωριστή ιθαγένεια.
 Εξασφαλίζεται στη Μουσουλμάνική πλέον Κοινότητα και οχι μειοψηφία, «αποτελεσματική» πολιτική ισότητα στην από κοινού διακυβέρνηση του τόπου με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Να θυμόμαστε το δοτό Ζυριχικό Σύνταγμα και τα ψίχουλα που επρόσφερε στην «Κοινότητα», τα οποία οι Τουρκοι υπό την καθοδήγηση της Άγκυρας αξιοποίησαν για να φθάσουμε στο σήμερα.Σήμερα με τυχόν λύση ΔΔΟ με όλες τις υποχωρήσεις που έγιναν και θα γίνουν ακόμη η Τουρκία και οι εδώ εγκάθετοί της θα αποκτήσουν ΟΧΙ ΨΙΧΟΥΛΑ, αλλά ισχυρά όπλα που θα χρειάζονται για να υλοποιηθεί η Τουρκική επεχτατική πολιτική επανάκτησης ολόκληρης της Κύπρου.
 Εγκαταλείπεται το Ανθρώπινο Δικαίωμα της επιστροφής και επανεγκατάστασης των προσφύγων και εκτοπισμένων μας πίσω στα κατεχόμενα χωριά και πόλεις, στα σπίτια και τις περιουσίες μας. Το απαράγραπτο, αδιαπραγμάτευτο, κατα το Διεθνές Δίκαιο, δικαίωμα μας στην επιστροφή, έχει γίνει «ρύθμιση περιουσιακού» για αποζημειώσεις μέσα από προτεινομενες διαδικασίες ντροπής και ύστατου εξευτελισμού των προσφύγων μας. Με αυτή την υποχώρηση εξασφαλίζεται στους Μουσουλμάνους ότι το κατεχόμενο σήμερα μέρος της Κύπρου θα Τουρκοποιηθεί / Ισλαμοποιηθεί πλήρως, ως πρώτο βήμα προς τη μελλοντική ολική Τουρκοποίηση.
 Αναγνωρίζεται και προσφέρεται στην Τουρκία και τους εδώ εγκάθετους της που θα την υπηρετούν, απόλυτη κυριαρχία στο έδαφους που θα διοικείται από τους ίδιους, αφού μια Κεντρική Κυβέρνηση της ούτω καλούμενης Ομοσπονδίας, δεν θα έχει κανένα δικαίωμα παρέμβασης στο έδαφος του Συνιστώτος Μουσουλμανικού Κρατους .
 Αναγνωρίσθηκε ήδη, στον Τούρκο εισβολέα κατακτητή και εγκληματία πολέμου, ο τίτλος του «αθώου ενδιαφερόμενου μέρους», που καλείται να συνδράμει τις προσπάθειες για επίλυση Δικοινοτικής Διαφοράς στην Κύπρο.
 Μέ την ακολουθούμενη πολιτική, εξασφαλίζεται χρόνος στην Τουρκία να δημιουργεί πλέον επί του εδάφους, τετελεσμένα που εδραιώνουν την Κρατική υπόσταση του παράνομου καθεστώτος .

Όλες αυτές οι υποχωρήσεις που έγιναν στις Δικοινοτικές συνομιλίες αποτελούν τις συγκλίσεις και το κεκτημένο των Συνομιλιών που ο Πρόεδρος θεωρεί τελεσίδικα αποτελέσματα τα οποία τον δεσμεύουν.

Διερωτούμαστε λοιπόν: γιατί επιμένουν ο Πρόεδρος, οι δικοί μας, οι Διζωνικοί Ηγέτες, η Κυβέρνηση και ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας, να επαναρχίσουν Δικοινοτικές Συνομιλίες και μάλιστα από εκεί που έμειναν και με «ευαγγέλιο» τις απαράδεκτες υποχωρήσεις που έγιναν ήδη μέχρι σήμερα;
Γιατι όλοι αυτοί συνεχίζουν να παραμερίζουν το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος του 2004 το οποίο απέρριψε τα όσα παν να μας φορτώσουν με το ζορι;

Κύριοι,
Ο Λαός απέρριψε το 2004 και συνεχίζει να απορρίπτει τη λύση ΔΔΟ. Η σημερινή έκδοση του σχεδίου λύσης θα είναι χειρότερη από εκείνη του 2004.
Οπότε:
51 χρόνια μετά και με όλα τα δεδομένα που έχουμε σήμερα πρέπει η πορεία αυτή των Δικοινοτικών Συνομιλιών για λύση ΔΔΟ να τερματιστεί και το Κυπριακό να αντιμετωπισθεί στην ουσία του με καθαρά αντικατοχική, Διπλωματική, πολιτική δράση. Αυτή θα πρέπει να γίνει η στρατηγική μας , Ελλάδας και Κύπρου και όπως πρόσφατα περιφανευτήκατε μετά το διορισμό του Ευρωπαίου εκπροσώπου στις συνομιλίες, Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας, με τη φράση: όταν επιμένουμε σε μια στρατηγική σταθερά και επίμονα, κερδίζουμε. Το ατυχές είναι ότι εσείς κερδίζετε πράγματι, ΟΜΩΣ σε λάθος βάση και επειδή η βάση που προωθείτε βολεύει τους Δυτικούς «φίλους», (1) διότι τους επιτρέπει να μην συγκρούονται με την Τουρκία και (2) διότι η βάση λύσης την οποία προωθείτε είναι αυτή που σχεδιάστηκε από τους ίδιους τους Δυτικούς και έχουν συμφέρον να την στηρίζουν.
Ξανασκεφτείτε, λοιπόν, Κύριε Πρόεδρε και Διζωνικοί Κομματικοί Ηγέτες πού οδηγείται η Κύπρος και προχωράτε με επανατοποθέτηση του Κυπριακού διότι, ο χρόνος εξαντλείται.
Από το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.

Του Απόστολου Παπαδημητρίου   

Στις 19 Μαΐου φέρουμε στη μνήμη μας το ανείπωτο δράμα των Ρωμιών της Μικράς Ασίας, που υπέστησαν γενοκτονία από τους Τούρκους. Δεν νομίζω ότι είναι επιτυχής η επιλογή της ημέρας αυτής. Την ίδια ημέρα πανηγυρίζεται από τους απογόνους των θυτών η έναρξη της επιχείρησης του Μουσταφά Κεμάλ σωτηρίας της πατρίδας τους, το 1919. Η γενοκτονία των Ρωμιών είχε αρχίσει δύο και πλέον έτη ενωρίτερα και συνεχίστηκε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1922 για τους αμάχους. Τελευταία όμως θύματα ήταν οι αιχμάλωτοι του πανικόβλητου ελληνικού στρατού. Από τους 55.000 χιλιάδες επέστρεψαν τελικά στην Ελλάδα περί τους 17.000. Για να διατηρήσουμε την ανθρωπιά μας, πρέπει να μη λησμονούμε τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους, επίσης θύματα των γενοκτόνων. Η τραγωδία αυτών άρχισε δύο έτη ενωρίτερα και τα θύματα υπήρξαν πολυπληθέστερα.

Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι γεμάτη από σελίδες αίματος. Κατακτητές εισβάλλοντας σε χώρες δεν περιορίζονταν στην αρπαγή και λεηλασία του πλούτου των κατακτημένων λαών. Επιδίδονταν και σε σφαγές και εξανδραποδισμούς. Η ιστορία γραμμένη από ιστορικούς των πολιτισμένων λαών δεν περιλαμβάνει πολλά γύρω από την αγριότητα των λαών αυτών. Αναλύει σε έκταση τις βαρβαρικές επιδρομές, κάποιες από τις οποίες προκάλεσαν τρόμο στους λαούς, που υπέστησαν τις συνέπειες. Ονόματα ηγετών βαρβάρων λαών, όπως ο Αττίλας, ο Τζεγκίς Χαν και ο Ταμερλάνος, έμειναν στην ιστορία ως συνώνυμα του ολέθρου. Διέπραξαν όμως αυτοί γενοκτονία; Κατ’ αρχή, έχουν το ελαφρυντικό του βαρβάρου. Επίκεντρο του πολιτισμού τους υπήρξε η ωμή βία πολλές φορές και ενδοφυλετική. Οι ενέργειές τους δεν προσέκρουαν σε ηθικές αρχές των κοινωνιών τους. Ακόμη οι σφαγές διαπράχθηκαν κατά επιδρομές και όχι μετά την επικράτηση τους, οπότε αρκούνταν στην απολαβή φόρων. Γενοκτονία δεν πραγματοποιήθηκε τόσο από τους προανεφερθέντες βαρβάρους όσο και από τους Οθωμανούς, τη συμβολή των οποίων στον ευρωπαϊκό πολιτισμό εξήρε, προ ετών, πρωθυπουργός μας.

Διέπραξαν γενοκτονίες πολιτισμένοι λαοί; Αν διέπραξαν είναι ορθό να αποκαλούνται πολιτισμένοι; Όταν ο επί αιώνες διακαής πόθος των Γερμανοφράγκων επιτεύχηκε και η αυτοκρατορία μας καταλύθηκε με την κυριαρχία των Οθωμανών, δεν υπήρχε πλέον εχθρός στην Ανατολή! Το ενδιαφέρον των ηγεμόνων της Δύσης στράφηκε προς δυσμάς, μετά την ανακάλυψη της Αμερικής. Οι γηγενείς της ηπείρου σφαγιάστηκαν όχι στα πεδία των μαχών μόνο, αλλά και μετά την κατάκτησή τους. Αυτή υπήρξε η πρώτη γενοκτονία των «πολιτισμένων»! Όταν διαπίστωσαν ότι προέκυψε έλλειψη εργατικών χεριών για την άσκηση της αποικιοκρατικής πολιτικής τους, συνέλαβαν και οργάνωσαν την επικερδή επιχείρηση μεταφοράς κατοίκων από την Αφρική. Οι περισσότεροι από τους σκλάβους κατέληγαν κατά τη διάρκεια του πλου, όχι επειδή επιχειρούσαν ανταρσία, αλλά επειδή οι συνθήκες εγκλεισμού ήταν απάνθρωπες. Άραγε ευθύνη για τη γενοκτονία εκείνη είχαν μόνοι οι δουλέμποροι, άνθρωποι του υποκόσμου, ενώ οι κυβερνήσεις αλλά και οι θρησκευτικοί ηγέτες είναι ανεύθυνοι;

Γενοκτονίες διαπράχθηκαν και κατά την αποικισμό της Αφρικής. Τρία εκατομμύρια κατοίκων της Μαδαγασκάρης φονεύτηκαν, επειδή αντιστάθηκαν στους Γάλλους αποικιοκράτες. Και αν σήμερα πεθαίνουν, κατ’ έτος, 10.000.000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών από πείνα ή εύκολα αντιμετωπίσιμες στον «πολιτισμένο» κόσμο ασθένειες, δεν συνιστά αυτό μορφή γενοκτονίας με υπεύθυνους τους «πολιτισμένους» άρπαγες;

Ας έλθουμε στη γενοκτονία, τη μνήμη των θυμάτων της οποίας τιμούμε στις 19 Μαΐου. Οι σουλτάνοι στη μεγάλη τους πλειοψηφία υπήρξαν άγριοι και προέβησαν σε σφαγές υπό συνθήκες όμως εξεγέρσεων και συγκρούσεων. Ουδείς συνέλαβε σχέδιο εξόντωσης πληθυσμών κατακτημένων λαών, που επέμεναν να διατηρούν την εθνική ταυτότητα στη βάση της διαφορετικής θρησκευτικής πίστης. Κάποιοι υπερτονίζουν ότι οι μη μουσουλμάνοι υπήκοοι ήταν αναγκαίοι για την είσπραξη φόρων και ασφαλώς ήταν, όμως δεν είναι αυτός ο κύριος λόγος που απέτρεψε τη γενοκτονία, πριν από την επικράτηση του κινήματος των Νεοτούρκων.

Οι Νεότουρκοι και ο συνεχιστής της πολιτικής τους Μουσταφά Κεμάλ είχαν έρθει σε επαφή με τον δυτικό πολιτισμό. Εν αγνοία τους βέβαια έπαιξαν το καλά οργανωμένο σχέδιο διάλυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Στον ανταγωνισμό για την αρπαγή της Μέσης Ανατολής με τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου, φαινόταν να προηγείται η Γερμανία με σύμμαχο την Αυστρία. Αυτή είχε διεισδύσει στον κρατικό μηχανισμό της παραπαίουσας αυτοκρατορίας και ήλεγχε πλήρως τους τομείς της άμυνας και της οικονομίας. Γερμανοί στρατιωτικοί όχι ως ιδιώτες αλλά ως απεσταλμένοι της γερμανικής κυβέρνησης, είχαν οργανώσει τον στρατό, που αντιμετώπισαν οι Βαλκανικοί λαοί στον πόλεμο του 1912, ο στρατός της βρετανικής Κοινοπολιτείας στην Καλλίπολη το 1915, όπου υπέστησαν πανωλεθρία και ο Κεμάλ ανδραγάθησε.

Ο Α΄ μεγάλος πόλεμος έδινε πρώτης τάξεως ευκαιρία να τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, εισηγητές και οργανωτές του οποίου υπήρξαν οι Γερμανοί. Αυτοί διέθεσαν μεγάλα ποσά, πριν από την έναρξη του πολέμου, για την πρόκληση αντιπαράθεσης μεταξύ των θρησκευτικών ομάδων εκτυπώνοντας τεράστιο αριθμό προκηρύξεων κατά των χριστιανών, ως αιτίων για την κακοδαιμονία και ανέχεια των μουσουλμάνων! Η προσοχή των ευρωπαϊκών λαών, κατά τον πόλεμο, ήταν στραμμένη αλλού. Η γενοκτονία πέρασε απαρατήρητη. Υπήρχε και δικαιολογία: Προληπτικά μέτρα, καθώς η Οθωμανική αυτοκρατορία απειλείτο από χριστιανική δύναμη, τη Ρωσία. Οι Αρμένιοι υπήρξαν τα πρώτα θύματα. Σε 1.500.000 υπολογίζονται αυτά. Ακολούθησε η γενοκτονία των Ρωμιών στα τάγματα εργασίας και στους εκτοπισμούς υπό δυσμενέστατες καιρικές συνθήκες με ελλιπή την ένδυση και τη σίτιση.

Ο πόλεμος έληξε με ήττα των κεντρικών αυτοκρατοριών. Οι Αγγλογάλλοι καρπώθηκαν και διαμοίρασαν τη Μέση Ανατολή. Έθεσαν υπό επιτήρηση τον σουλτάνο και αναζήτησαν δυνάμεις για την καταστολή της όποιας αντίστασης θα επιχειρούσαν ομάδες που δεν είχαν κάνει αποδεκτή τη συνθήκη ανακωχής. Στην έκταση της Ιωνίας αρχικά, ανέθεσαν την αποστολή στην Ελλάδα και ο στρατός μας αποβιβάστηκε στη Σμύρνη, όχι ως ελευθερωτής, αλλά για την επιβολή της τάξης και τον αφοπλισμό των ατάκτων ομάδων. Είχε προηγηθεί η αυθαίρετη απόβαση και ιταλικού στρατεύματος νοτιότερα, που εξόργισε τους ισχυρούς εκ των «συμμάχων», που δεν ήθελαν να καταστεί και άλλος ισχυρός, δηλαδή ανταγωνιστής. Οι Ιταλοί με την πικρία του αδικημένου από την ημέρα της απόβασης εκδήλωσαν την εχθρότητα προς τον στρατό μας, περιθάλποντας τους κυνηγημένους ατάκτους Τούρκους και συκοφαντώντας τον για δήθεν βιαιότητες κατά αμάχων Τούρκων.

Λίγες ημέρες μετά την απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη απέπλεε για τη Σαμψούντα ο Κεμάλ με την ίδια αποστολή, που είχε ανατεθεί στον ελληνικό στρατό. Ποιος είχε επιλέξει τον Κεμάλ για την αποστολή αυτή; Ο υπό τον έλεγχο των νικητών σουλτάνος; Αλλά εκείνος είχε υποστεί την ταπείνωση του εγκλεισμού από τους Νεότουρκους. Θα επέλεγε εκπρόσωπο του αντιπάλου στρατοπέδου; Οι Άγγλοι δεν πληροφορήθηκαν ούτε την επιλογή του Κεμάλ ούτε τον απόπλου για τη Σαμψούντα; Δεν γνώριζαν τα φρονήματά του ούτε είχαν πληροφορηθεί για την σημαντική του συμβολή στην πανωλεθρία τους στην Καλλίπολη; Και τους ήταν δύσκολο να σπεύσουν στη Σαμψούντα, να τον επαναφέρουν;

Ακολούθησε η δεύτερη φάση της γενοκτονίας, αγριότερη της πρώτης, με εφόδους συλλήψεις, άγριες σκηνές βασανισμών και βιασμών, πριν από τις εκτελέσεις. Και η αγριότητα εντάθηκε με τη δικαιολογία ύπαρξης ανταρτικών ομάδων, οι οποίες πολλές φορές προδόθηκαν από τους «συμμάχους» Άγγλους! Και έτος αργότερα στο πλευρό των κεμαλικών προστέθηκαν και οι «σύμμαχοί» μας Γάλλοι, παραχωρώντας την Κιλικία με άφθονο στρατιωτικό εξοπλισμό. Είχε προηγηθεί η σημαντική ενίσχυση των Τούρκων από το επικρατήσαν σοβιετικό καθεστώς ως τιμωρία για τη συμμετοχή του ελληνικού στρατού στον εμφύλιο πόλεμο κατά διαταγή των Γάλλων «συμμάχων» μας.

Συνήθως μιλούμε για τη βαρβαρότητα των Τούρκων. Τι θα πούμε όμως, αν υποβληθούν όλοι τους σε εξέταση DNA; Τί απόγιναν οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας, λίγες δεκαετίες μετά την κατάκτηση. Είναι θέμα φυλής η αγριότητα ή πολιτισμού; Οι του συστήματος εξουσίας αποφεύγουν να ενοχοποιούν τους και σήμερα «φίλους», «συμμάχους» και «εταίρους» μας. Αυτοί είναι πολιτισμένοι, δεν διαπράττουν γενοκτονίες! Βέβαια κατ’ εξαἰρεση πρέπει να προβάλλεται η γενοκτονία σε βάρος των Εβραίων.

«Μακρυγιάννης»

 

 

  • ΟΙ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΥ ΑΓΙΟΥ

Πολύ εμερίμνα ο άνθρωπος του Θεού και δια την συμφιλίωση και την πολιτείαν των κληρικών και των ποιμένων. Μιαν ημεραν όταν άκουσε πως ένας διάκος ονόματι Δαμιανός δεν εσυμφιλιωνόταν με έναν άλλο δούλο του Θεού και εκρατούσε κακίαν, εγύρεψε από τον αρχιδιάκονο με τρόπον εις την εκκλησίαν, καθώς

Ελειτούργουν, να του δείξει τον διάκονον Δαμιανόν. Έτσι και έγινεν μα ο Πατριάρχης δεν εξήγησε σε κανέναν τι σκεφτόταν. Όταν επλησίασεν ο Δαμιανός να κοινωνήσει και καθώς ήταν εις την πρέπουσαν σειράν, όπως ορίζει η τάξη, λέγει του ο Πατριάρχης: « Ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι τω αδελφώ σου και τότε ελθών αξίως μεταλάμβανε των αχράντων του αμνησικάκου Χριστού μυστηρίων». Εντράπηκε τότε πολύ ο διάκονος και με όρκους πολλούς εσυμφώναν με τον Πατριάρχην πως θα συγχωρηθεί με τον αντίδικον του και δεν θα μνησικακεί πλεόν εις τον βίον του. Όταν είδαν οι κληρικοί και οι ποιμένες του, πολύ εδιδάχτηκαν και εφοβούνταν μήπως πάθουν ωσάν τον καημένον τον διάκονον τον Δαμιανόν, όστις δια το γινάτιν του και τον εγωισμόν έπαθεν τέτοιον πάθημαν και ύστερα αναγκάστηκε να συνετιστεί.

Ο Άγιος Ιωάννης και ο Όσιος Σεραπίων

Εμελέτα και εδιάβαζε τις γραφές τις ιερές ο όσιος Ιωάννης. Του άρεσαν , καθώς μαθαίνουμε, και οι βίοι των Αγίων Πατέρων και ιδιαιτέρως όσων εδούλευαν μισθωτοί εις τους κάμπους και τα άλλα χωράφια της ελεημοσύνης. Εχαίρονταν και έλαμπεν το πρόσωπο του Οσίου, όταν έλεγεν τα ιερά παθήματα και τα ευλογημένα έργα του αγαπημένου του Οσίου Σεραπίωνος του Σιδωνίου. Ο Σεραπίων έδιδεν πολλά. Ό,τι μπορούσε και ό,τι κρατούσε. Έδωσε μια φορά το μαφόριν του και μέχρι να πάει περπατητός ολίγον πιο κάτω εσυνάντησε αδελφόν που εκρύωνεν. Έδωσεν και εις αυτόν το στιχάριν του. Έμεινε το Ευαγγέλιον παραμάσχαλα να τον φυλάει. Τότε κάποιοι τον ερώτησαν: « Τις σε απέδυσεν αββά;» Αποκρίθηκε ο ὀσιος, κρατώντας και δείχνοντας το άγιον Ευαγγέλιον εις την δεξιάν του : «ούτος με απέδυσεν.»

Εις μιαν άλλην περίστασιν αναγκάστηκε να πουλήσει το αγαπημένον του Ευαγγέλιον για να μπορέσει να ελεήσει εμπερίστατον αδελφόν του. Επίσκασεν ο μαθητής του το Ευαγγέλιον και ερωτούσε τον δάσκαλον του τι έγινεν. Αποκρίθηκε χωρίς φόβο ο Άγιος Σεραπίωνας: « Πίστευσον , τέκνον, αυτόν τον λέγοντα μοι ‘Πώλησον τα υπάρχοντα σοι και δος πτωχοίς. Αυτόν επώλησα και έδωκα αυτοίς ίνα εν ημέρα κρίσεως έχωμεν παρρησίαν προς αυτόν.

Σε μιαν άλλην πε΄ριστασιν για να βοηθήσει μιαν χήραν φτωχήν και ανήμπορην αποφάσισεν και την έπεισεν να τον πουλήσει εις κάτι μίμους ειδωλολάτρες. Τα κατάφερε ο Σεραπίωνας μετ’ ολίγας ημέρας να τους οδηγήσει εις τον δρόμον τον καλόν και τον ευλογημενον, αφού κατά πρώτον ελέησεν με τα πωλητήρια του την φτωχήν χήραν.

Έμεινε και εθαύμαζεν ο Άγιος Ιωάννης και σύνδακρυς για την αρετήν και την δια Χριστόν σαλότητα του δούλου του Θεού Σεραπίωνος. Έλεγεν τα και με συγκίνηση εδιηγόταν τα θαυμαστά έργα του Σεραπίωνος εις τους διοικητάς και τους προύχοντας της Αλεξάνδρειας: « Πόσον ωφέλιμον για τους δούλους του Υψίστου να μελετούν τους βίους των Αγίων Πατέρων. Ο Κύριος μου ο Χριστός μάρτυρας, αδελφοί. Ενόμιζα μέχρι σήμερα ότι έπραττα ολίγον τι. Οι διανομείς, οι ταπεινοί μου δούλοι και η ταπεινότητα μου, καθώς έδιδα ό,τι είχα και τα χρήματα που εκράταγα. Σήμερα, όμως, που έμαθα πως από την αγάπη, τη συμπόνοια, επωλούνταν , για να βοηθήσουν και ελεήσουν τους εν ανάγκη αδελφούς, δεν ξέρω τι να πω και τι να απολογηθώ εις τον αφέντην μου τον Βασιλέα ημών Ιησούν Χριστόν.

Ο φτωχός υπηρέτης

Ένας από τους υπηρέτες του ήταν σε μεγάλη ανάγκη και δυσκολία. Εις εσχάτην εκατάληξεν φτώχεια. Δίχως να τον βλέπει κάποιος επροσπαθούσε να του δωρίσει δυο λίτρες χρυσού. Ο υπηρέτης αντιστεκόταν και έλεγε στον Πατριάρχη: «Εάν ταύτα δέξομαι δέσποτα ουκέτι έχω όψιν προσέχειν εις το τίμιον σου και αγγελικόν πρόσωπον». Μα ο Πατριάρχης με το καλόν και με ευλογημένην επιμονήν αντείπεν του μπιστικού του: «Δέξαι γαρ, φησίν, αδελφέ, ούπω το αίμα μου υπέρ σου εξέχεα ως ενετείλατο μοι ο Δεσπότης μου και πάντων Χριστός.»

Ο οργισμένος πτωχός

Ωφέλιμον και προς την αρετήν οδηγεί ημάς τους φτωχούς και φορτωμένους αμαρτίαν μεγίστην , το γενόμενον μιαν ημέραν εις τον περίβολον της μεγάλης εκκλησίας της Αλεξάνδρειας. Εφάνην εκεί εμπρός εις τον Πατριάρχην ένας φτωχός και εγύρευε βοήθεια εις νομίσματα φολερά. Ο μακάριος Ιωάννης εδιάταξεν να του δώσουν δέκα φολερά, μα ο φτωχός εγύρευεν περισσότερα και έλεγεν υβρισίες και ήθελεν περισσά να του δώσουν. Ετυφλώθηκεν τότε από θυμόν ένας των οικονόμων και ετοιμάζετο να τον δείρει για να παραιτήσει τους κακούς λόγους και τις ύβρεις.

Επρόφθασεν ο Πατριάρχης τον οικόμον του και έλεγεν εις τους λοιπούς της συνοδείας του και επετίμαν τους για την οργήν τους: « Αφήστε το πονεμένον τέκνον, το φτωχόν. Άνοιξε, τέκνον, το προχείριν με τα πολλά νομίσματα. Και χρυσά και εργυρά να πάρει όσον λογάριν θέλει ο φτωχός. Εγώ υβρίζω με τις πράξεις και τους λόγους, τας αδυναμίας μου, εξήντα έτη συναπτά και δεν θα αντέξω τον λόγον τον απελπισμένον από αυτόν τον φτωχόν δούλον της ποίμνης μου.»

Έλαβεν ο υβριστής φτωχός και ρακένδυτος τα φολερά που ήθελεν και επήγεν εις την δουλειάν του. Εθαύμασαν και οι οικονόμοι την υπομονήν και την ταπείνωσιν του Πατριάρχου και ποιμένα τους.

Οι σύμβουλοι του Οσίου

Συμβούλους είχεν αρκετούς ο Άγιος Ιωάννης. Μέγιστοι τούτων οι δυο πεφωτισμένοι άνδρες, ονομαστοί τότε του λόγου χειριστές και των αληθειών μύστες. Τα ονόματα τους ήταν παντού γνωστά. Ιωάννης Μόσχος και Σωφρόνιος. Γενναίοι και ανδρείοι εις την πάλιν μετά των αφρόνων και ακαθάρτων του Σεβήρου οπαδών. Κώμες πολλές και εκκλησίες εγλύτωσαν από τα θεριά του ψεύδους και της αποστασίας. Πολλά τους ηγάπησεν τους θεόσοφους και πολυμορφωμένους φίλους και παραστάτες και συμβούλους του ο Άγιος.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

 

του Νότη Μαριά

Συνεχίζοντας το οδοιπορικό που ξεκινήσαμε από τη στήλη αυτή με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από την μαύρη επέτειο της 23ης Απριλίου 2010 όταν ο Γιώργος Παπανδρέου από το Καστελόριζο ανακοίνωνε την ένταξη της χώρας στο πρώτο μνημόνιο, στο σημερινό μας τέταρτο κατά σειρά άρθρο θα επικεντρωθούμε στη σχέση της δανειακής σύμβασης του πρώτου μνημονίου, δηλαδή της δανειακής Σύμβασης Ελλάδας-χωρών ευρωζώνης, με τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Πολύ δε περισσότερο καθώς συμπληρώθηκαν 80 χρόνια από τη μεγαλειώδη νίκη των λαών κατά του ναζισμού και του φασισμού μιας και στις 9 Μαΐου 1945 η ναζιστική Γερμανία συνθηκολόγησε άνευ όρων. Στη συνέχεια οι Σύμμαχοι με την τριμερή Διάσκεψη ΗΠΑ-ΕΣΣΔ-Μεγάλης Βρετανίας στο Πότσνταμ, που έλαβε χώρα από 17 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου 1945, καθόρισαν ότι η ναζιστική Γερμανία όφειλε να καταβάλει Πολεμικές Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις στις δικαιούμενες χώρες μεταξύ των οποίων ήταν και η Ελλάδα. Μάλιστα στη συνέχεια η Συμφωνία Ειρήνης των Παρισίων του 1946 επιδίκασε ποσό 7.181.00.0000 δολαρίων έτους 1938 στην Ελλάδα για Πολεμικές Επανορθώσεις πέραν του ποσού που η Πατρίδα μας δικαιούται για την εξόφληση του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου. Έτσι πλέον σήμερα η Ελλάδα δικαιούται μόνο για Πολεμικές Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις 309,5 δισ. ευρώ συν τους τόκους.
Πρέπει να σημειωθεί δε ότι πολύ πριν την ένταξη της Ελλάδας στα μνημόνια, η Αθήνα είχε ήδη θέσει το ζήτημα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων.
Έτσι μετά από εντολή του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου προς τον υπουργό εξωτερικών Κάρολο Παπούλια, ο Έλληνας πρέσβης στη Γερμανία κ. Ι Μπουρλογιάννης επέδωσε στις 14 Νοεμβρίου 1995 στον υφυπουργό εξωτερικών της Γερμανίας Χάρτμαν σχετική Ρηματική Διακοίνωση με την οποία ζητούσε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών για το ζήτημα των Πολεμικών Επανορθώσεων και ειδικότερα για το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο.
Η Γερμανία πιστή στην γνωστή της τακτική απάντησε αρνητικά στην Ελληνική Ρηματική Διακοίνωση παραμένοντας πάντοτε σε εγρήγορση προκειμένου να μην αναγκαστεί ποτέ να καταβάλλει τα ποσά αυτά. Αυτό έπραξε λοιπόν και με αφορμή την δανειακή σύμβαση του πρώτου μνημονίου.
Όπως έχουμε ήδη αναλύσει εκτεταμένα (Επίκαιρα 17/6/2010, σελ. 28-29 & Νομικό Βήμα 58/2010, σελ. 2204-2222) η δανειακή σύμβαση Ελλάδας-κρατών ευρωζώνης ύψους 80 δισ. ευρώ συνιστά λεόντειο σύμβαση με σημαντικές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές επιπτώσεις για τη χώρα μας.
Η δανειακή σύμβαση υπογράφτηκε από την Ελλάδα και τις χώρες μέλη της ευρωζώνης πλην της Γερμανίας. Αντί για τη Γερμανία τη σύμβαση υπέγραψε η τράπεζα KfW «που υπόκειται στις οδηγίες, τελεί υπό την εγγύηση και ενεργεί προς το δημόσιο συμφέρον της Γερμανίας».
Αρκετοί διερωτήθηκαν τότε γιατί δεν υπέγραψε τη δανειακή σύμβαση η Γερμανία αλλά προώθησε στη θέση της την κρατική γερμανική τράπεζα ΚfW.
H βασική αιτία όπως πρώτοι αποκαλύψαμε (Επίκαιρα 30/12/2010, σελ. 62-63) οφείλονταν στις γερμανικές αποζημιώσεις και στο κατοχικό δάνειο που οφείλει σύμφωνα με τα παραπάνω το Βερολίνο στη χώρα μας.
Σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση από τα 80 δισ. ευρώ του συνολικού ποσού της δανειακής σύμβασης η γερμανική πλευρά μέσω KfW θα έπρεπε να καταβάλει συνολικά 20,3 δισ.ευρώ. Παρότι είχε δημιουργηθεί ένα πλαίσιο κοινά οργανωμένων διμερών δανείων, τα δάνεια θα χορηγούνταν μεμονωμένα από κάθε δανειστή με βάση το ποσοστό συμμετοχής της κάθε χώρας στο κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Σύμφωνα με το άρθρο 2(2) της δανειακής σύμβασης οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα κάθε δανειστή που απορρέουν από τη δανειακή σύμβαση είναι διακριτά και ανεξάρτητα και κάθε χρέος του δανειολήπτη, δηλαδή της Ελλάδας που απορρέει από τη δανειακή σύμβαση προς ένα δανειστή αποτελεί ένα διακριτό και ανεξάρτητο χρέος.
Ταυτόχρονα οι υποχρεώσεις κάθε δανειστή είναι ατομικές (άρθρο 2 (1) δανειακής σύμβασης).
Από τα παραπάνω λοιπόν προκύπτει ότι η ελληνική πλευρά θα μπορούσε να υποβάλλει ένσταση συμψηφισμού και να αρνηθεί την πληρωμή του δανείου στη KfW ύψους 20,3 δισ. ευρώ έναντι μέρους των παραπάνω γερμανικών οφειλών, δεδομένου ότι η KfW «υπόκειται στις οδηγίες, τελεί υπό την εγγύηση και ενεργεί προς το δημόσιο συμφέρον της Γερμανίας».
Πλην όμως όπως προκύπτει από το άρθρο 7 (1) της δανειακής σύμβασης «όλες οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από τον Δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης…….».
Με τον τρόπο λοιπόν αυτό, όπως αναλύσαμε εκτεταμένα στο βιβλίο μας «Το Μνημόνιο της Χρεοκοπίας και ο Άλλος Δρόμος-Πειραματόζωον η Ελλάς», Εκδόσεις Λιβάνη Αθήνα 2011, σελ. 562-565, η ελληνική πλευρά παραιτήθηκε εν προκειμένω του δικαιώματος συμψηφισμού αλλά και προβολής ανταπαίτησης κατά της γερμανικής πλευράς έναντι των οφειλών της για τις παραπάνω αιτίες.
Έτσι μια πρόσφορη μέθοδος μερικής εξόφλησης των γερμανικών οφειλών προς τη χώρα μας μέσω συμψηφισμού ή προβολής ανταπαίτησης εκ μέρους της ελληνικής πλευράς προς την KfW έχει καταστεί πλέον αδύνατη.
Ταυτόχρονα για να είναι βέβαιοι οι Γερμανοί για τη νομιμότητα της παραπάνω ρήτρας του άρθρου 7(1) της δανειακής σύμβασης ζήτησαν προ πάσης καταβολής δανείου να υπογράφεται από το νομικό σύμβουλο του Υπουργείου Δικαιοσύνης και το νομικό σύμβουλο του Υπουργείου Οικονομικών σχετική Νομική Γνωμοδότηση. Σύμφωνα με την εν λόγω Γνωμοδότηση και ιδίως το άρθρο 3 «καμία διάταξη στη Σύμβαση αυτή δεν αντιβαίνει ή περιορίζει τα δικαιώματα του Δανειολήπτη να προβαίνει σε έγκαιρη και πραγματική πληρωμή για οποιαδήποτε οφειλόμενο ποσό ως κεφάλαιο, τόκο ή άλλη δανειακή επιβάρυνση στο πλαίσιο της Σύμβασης», ενώ σύμφωνα με το άρθρο 4 της Γνωμοδότησης «η Σύμβαση και το Μνημόνιο Συνεννόησης είναι στην κατάλληλη νομική μορφή σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία για την εφαρμογή κατά του Δανειολήπτη…..».
Από τα παραπάνω λοιπόν αποδεικνύεται ότι οι Γερμανοί εμμέσως πλην σαφώς αναγνωρίζουν ότι μας οφείλουν σημαντικά ποσά για τις παραπάνω αιτίες και για το λόγο αυτό φρόντισαν να λάβουν τα μέτρα τους.
Όπως δε έχουμε επισημάνει επανειλημμένα η εν λόγω δανειακή σύμβαση Ελλάδας κρατών ευρωζώνης δεν έχει καν κυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο, ενώ είχε κατατεθεί για κύρωση στην Ελληνική Βουλή στις 4/6/2010. Μάλιστα προβλήθηκε από την τότε κυβερνητική πλευρά η άποψη ότι η κύρωση δεν ήταν δήθεν αναγκαία αφού η υπογραφή της από τον τότε Υπουργό Οικονομικών έγινε δήθεν με βάση σχετική εξουσιοδότηση του άρθρου 9 ν. 3847/2010 (ΦΕΚ 67 Α΄ 11-5-2010).
Πλην όμως η δανειακή σύμβαση υπογράφτηκε στις 8 Μαΐου 2010, ήτοι πριν να τεθεί σε ισχύ η ως άνω αντισυνταγματική εξουσιοδότηση της Βουλής προς τον Υπουργό Οικονομικών.
Μάλιστα στις 5 Αυγούστου 2010 εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 2/53775/0023/Α Υπουργική Απόφαση σχετικά με την έκδοση του «πρώτου δανείου του Ελληνικού Δημοσίου στις 18.05.2010, με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (ΦΕΚ Β΄ αρ. φύλλο 1407/6.9.2010) με την οποία δόθηκε από πάνω και προμήθεια στους Γερμανούς της KfW ύψους περίπου 20 εκατομμυρίων ευρώ για το πρώτο δάνειο που έδωσαν στη χώρα μας στο πλαίσιο της δανειακής σύμβασης!!!
Στη συνέχεια το story είναι γνωστό μιας και στις 4/6/2019 και στις 29/1/2020 επιδόθηκαν νέες Ρηματικές Διακοινώσεις προς τη Γερμανία για τις Πολεμικές Επανορθώσεις και το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο από τις κυβερνήσεις Τσίπρα και Μητσοτάκη αντίστοιχα, τις οποίες το Βερολίνο απέρριψε.
Το ερώτημα βέβαια είναι γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έθεσε το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων στον νέο Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς με τον οποίο συναντήθηκε προ ημερών στο Βερολίνο.
Λέτε, μήπως επειδή ήταν Τρίτη και 13;

Ο Νότης Μαριάς είναι Καθηγητής Θεσμών της ΕΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής και Βουλευτής Ηρακλείου

ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΓΕΙΩΤΗ

Παρακολουθούμε εδώ και χρόνια τον διάλογο διεθνών αναλυτών και του δικτύου των εθελοντικών Οργανώσεων που επιχειρούν στη Γάζα. Επίκεντρο της συζήτησης το ερώτημα αν υπηρχε η αξιοποίηση της πείνας στη Γάζα ως πολεμικού μέσου καθυπόταξης όλου του εκεί παλαιστινιακού πληθυσμού και τελικά ολόκληρης της Χαμάς. Από τον προπερασμένο Μάρτιο ο Louis Imbert, ανταποκριτής της Le Monde στην Ιερουσαλήμ σε ανάλυσή του προειδοποιουσε υπό τον αυστηρό τίτλο :”Το Ισραήλ ακολουθεί στρατηγική πείνας στη Γάζα“. Στο βόρειο μισό της επικράτειας, όπου 300.000 άνθρωποι παραμένουν υπό σχεδόν ολοκληρωτική πολιορκία στα ερείπια της πόλης της Γάζας, πλησιάζει ο λιμός.Το Ισραήλ ακολουθεί πολιτική πείνας στη Γάζα. Σε πείσμα του διεθνούς δικαίου, η κυβέρνηση έχει οργανώσει μια έλλειψη τροφίμων που αναστατώνει τον κύριο σύμμαχό της, τις Ηνωμένες Πολιτείες, και τώρα την αυξάνει με τον πόλεμο που επιδιώκει και διεξάγει.”

Αυτή την περίοδο επανέρχεται η συζήτηση αυτή με έντονη δυσφορία ακόμη και από συμμάχους του Ισραήλ. Χτες ο Οργανισμός Δράση κατά της πείνας με έδρα το Τορόντο και βασικός εταίρος του ΟΗΕ στη Γάζα εξέδωσε ανακοίνωση σε συνεργασία με το κλιμάκιο της σε ολόκληρη τη Λωρίδα της Γάζας με έντονες επισημάνσεις για την αργοπορία του Ισραήλ στην είσοδο της σωστικής βοήθειας.

Η Δράση κατά της Πείνας προειδοποιεί: Η βοήθεια που αναμένεται να εισέλθει στη Γάζα είναι ανεπαρκής και απαιτείται επειγόντως απεριόριστη πρόσβαση για την αποτροπή ανθρωπιστικής καταστροφής. Προειδοποιεί ότι η ανθρωπιστική βοήθεια που έχει αρχίσει να εισέρχεται στη Λωρίδα της Γάζας είναι δραματικά ανεπαρκής για να καλύψει τις ανάγκες ενός πληθυσμού που ζει ήδη στα πρόθυρα της επιβίωσης.

Η Ναταλία Ανγκουέρα, επικεφαλής επιχειρήσεων για τη Μέση Ανατολή, λέει: «Ενώ χαιρετίζουμε την ελάχιστη πρόοδο, η εισροή ανθρωπιστικής βοήθειας που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι «πρακτικά μηδενική». Έχουμε τρόφιμα αποθηκευμένα στην Ιορδανία, έτοιμα να θρέψουν χιλιάδες οικογένειες για ένα μήνα, αλλά δεν μπορούν να διασχίσουν τα σύνορα προς τη Γάζα λόγω περιορισμών».

Προς το παρόν, η επισιτιστική βοήθεια που επιτρέπεται στη Γάζα περιορίζεται σε διανομές αρτοποιείων, παιδικών τροφών και ζεστών γευμάτων μέσω κοινοτικών κουζινών. Οι ανθρωπιστικές επιχειρήσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες λόγω των περιορισμών επί τόπου.

«Η κατάσταση αλλάζει συνεχώς», λέει η Anguera. «Οι τοπικοί προμηθευτές μας δεν μπορούν να προμηθευτούν υλικά και, λόγω της πολιορκίας, έχουν ξεμείνει από αποθέματα. Προσπάθειες βοήθειας όπως οι κοινοτικές κουζίνες, οι οποίες ήταν δυνατές πριν από μια εβδομάδα, δεν είναι πλέον δυνατές λόγω έλλειψης αποθεμάτων. Η διανομή ζεστών γευμάτων με τοπικές κουζίνες μπορεί να λειτουργήσει για δύο ή τρεις ημέρες, ίσως και περισσότερο, αλλά όλα εξαρτώνται από τη διαθεσιμότητα τροφίμων».

Άμεσες προτεραιότητες

«Επιβίωση», απαντά η Ναταλία Ανγκουέρα. «Η κατάσταση επί τόπου είναι απελπιστική για περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους της Γάζας. Οι κύριες προκλήσεις που εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε είναι η ανάγκη για μαζική εισροή βοήθειας στη Γάζα μέσω των διαφόρων σημείων εισόδου, διευκολύνοντας την αξιοπρεπή διανομή της βοήθειας στον πληθυσμό της Γάζας και διασφαλίζοντας την ασφάλεια του άμαχου πληθυσμού και των εργαζομένων και των πόρων ανθρωπιστικής βοήθειας», καταλήγει η Ναταλία.

Μοντέλο ανθρωπιστικής βοήθειας

Η Δράση κατά της Πείνας τονίζει ότι το ανθρωπιστικό μοντέλο που συντονίζεται από τον ΟΗΕ για την παροχή βοήθειας εξακολουθεί να είναι αξιόπιστο. «Η εμπειρία μας, άνω των 20 ετών, στη Γάζα δείχνει ότι το μοντέλο που συντονίζεται από τον ΟΗΕ είναι αποτελεσματικό και διαφανές», προσθέτει το γραφείο Μέσης Ανατολής της Δράσης κατά της Πείνας. Τον τελευταίο χρόνο, καταφέραμε να παρέχουμε κρίσιμη ανθρωπιστική βοήθεια σε διάφορες μορφές (τρόφιμα, νερό, συμπληρώματα διατροφής κ.λπ.) σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους.

Ταυτόχρονα, η Δράση κατά της Πείνας επιβεβαιώνει την ακλόνητη δέσμευσή της στις ανθρωπιστικές αρχές. Είναι καθοριστικής σημασίας να διασφαλιστεί η τήρηση των ανθρωπιστικών αρχών με ελεύθερη πρόσβαση στους ανθρώπους, μη διάκριση, ουδετερότητα και ανεξαρτησία. Και όλα αυτά σε συντονισμό με τα Ηνωμένα Έθνη, τα κράτη μέλη τους και τους δωρητές.

Η Ναταλία Ανγκουέρα καταλήγει: «Κάθε μέρα καθυστέρησης επιδεινώνει την πείνα και φέρνει τη Γάζα πιο κοντά στον λιμό. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η βοήθεια να παραμένει μπλοκαρισμένη ενώ εκατομμύρια άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, βλέπουν τη ζωή τους να απειλείται. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δράσει τώρα.

Η «Δράση κατά της Πείνας» επαναλαμβάνει τη δέσμευσή της να συνεχίσει να εργάζεται στη Γάζα, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες πρόσβασης και ασφάλειας, και καλεί όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να δώσουν προτεραιότητα στη ζωή και την αξιοπρέπεια του άμαχου πληθυσμού πάνω από κάθε άλλη παράμετρο, καθώς και στην άνευ όρων και άμεση απελευθέρωση όλων των ομήρων.

ΕΠΙΛΟΓΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΙΜΟ ΩΣ ΟΠΛΟ

Στις 15 Οκτωβρίου του 2024 το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΙΔΡΥΜΑ Ειρήνης φιλοξένησε έκθεση του Συγγραφέα Άλεξ ντε Βάαλ η οποία δημοσιεύτηκε αρχικά στα γερμανικά στη γερμανική έκδοση Le Monde Diplomatique No. 36 με τον τίτλο Η πείνα ως όπλο: Μια πολεμική στρατηγική από το Σουδάν στη Γάζα. Ανάμεσα σε πολλά σημαντικά ο συγγραφέας αναλύει και την αλλαγή στρατηγικής παγκόσμια έναντι του λιμού:“Μόλις πριν από λίγα χρόνια υπήρχε, φαινόταν, μια συναίνεση σε όλο το πολιτικό φάσμα ότι η πείνα ήταν πέρα από το χλωμό. Ένα θέμα στο οποίο η κυβέρνηση Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τη Ρωσία, την Κίνα, τους Αφρικανούς και τους Άραβες θα μπορούσε να συμφωνήσει -καθώς και οι φιλελεύθεροι Ευρωπαίοι- ήταν ότι η χρήση της πείνας ως πολεμικού όπλου ήταν απαράδεκτη. Το 2018, σε μια σπάνια στιγμή ομοφωνίας, και τα δεκαπέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος 2417 για τις ένοπλες συγκρούσεις και την πείνα.Έξι χρόνια μετά, υπάρχει μια σιωπηρή συμφωνία ότι δεν το εννοούσαν πραγματικά. Όμως, αντί να αποκηρύξουν ανοιχτά την αρχή, οι κυβερνήσεις αρνούνται τα γεγονότα σχετικά με την πείνα, ή ερμηνεύουν εκ νέου τα γεγονότα και τους κανόνες ώστε να είναι πιο επιτρεπτές ως προς την όπλα της πείνας. Τα επιχειρήματα των φιλελεύθερων και των αυταρχικών είναι διαφορετικά, αλλά καταλήγουν στο ίδιο μέρος, αντιμετωπίζοντας την πείνα ως αποδεκτή έκβαση του πολέμου.Οι σύγχρονοι λιμοί είναι ανθρωπογενείς. Αυτό το απλό γεγονός επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Η Επιτροπή Αναθεώρησης Λιμού του διαπιστευμένου από τον ΟΗΕ συστήματος Ολοκληρωμένης Ταξινόμησης Φάσης Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC) έχει συγκληθεί είκοσι φορές από το 2011 για να εξετάσει εάν τα στοιχεία για την ακραία πείνα είναι επαρκή για να κηρύξουν «λιμό». Σε μία μόνο από αυτές τις περιπτώσεις ήταν για μια επείγουσα επισιτιστική ανάγκη που οδηγήθηκε κυρίως από κάτι διαφορετικό από τον πόλεμο. Αυτό συνέβη στη Μαδαγασκάρη το 2021, όπου οι επαναλαμβανόμενες ξηρασίες που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή οδήγησαν σε έντονη πείνα στο νότιο άκρο του νησιού. Σε εκείνη την περίπτωση, η επιτροπή δεν βρήκε στοιχεία για πείνα.Αλλά η ιδέα του λιμού ως φυσικής καταστροφής εξακολουθεί να στοιχειώνει τη φαντασία μας. Από προεπιλογή, αυτό δίνει ένα άλλοθι σε στρατηγούς και πολιτικούς που λιμοκτονούν τον λαό τους. Είναι ένα άνετο επιχείρημα ότι η λύση είναι η καλλιέργεια περισσότερων τροφίμων και όχι η διακοπή των εγκλημάτων πείνας.”

Η απάντηση στο ερώτημα του λιμού της Γάζας δόθηκε στα Ισραηλινά μέσα από καιρό. Η λιμοκτονία αποτελεί όπλο ισχυρό για την εκκένωση της Βορείας Γάζας.Τουλάχιστον αυτό τονίζουν οι στρατιωτικοί και οι σκληροπυρηνικοί της Ισραηλινής κυβέρνησης.Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου επέτρεψε την είσοδο βοήθειας μετά από έντονες παραινέσεις Αμερικανών Γερουσιαστών συμμάχων του Ισραήλ οι οποίοι του τόνισαν πως δεν θέλουν να βλέπουν λιμό στη Γάζα.

Δήλωση για τη Γάζα από τον Τομ Φλέτσερ, βοηθό Γενικό Γραμματέα Ανθρωπιστικών Υποθέσεων και Συντονιστή Έκτακτης Βοήθειας

Οι ισραηλινές αρχές μας επέτρεψαν προσωρινά να συνεχίσουμε την παροχή περιορισμένης βοήθειας στη Γάζα, μετά από 11 εβδομάδες πλήρους αποκλεισμού και εν μέσω μιας έξαρσης της στρατιωτικής επίθεσης. Αυτή είναι μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη που θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ.

Σήμερα, εννέα από τα φορτηγά μας έλαβαν άδεια εισόδου μέσω του περάσματος Κερέμ Σαλόμ.

Αλλά είναι μια σταγόνα στον ωκεανό από ό,τι χρειάζεται επειγόντως, και πρέπει να επιτραπεί η είσοδος σημαντικά περισσότερης βοήθειας στη Γάζα, ξεκινώντας από αύριο το πρωί.

Μας διαβεβαίωσαν ότι το έργο μας θα διευκολυνθεί μέσω των υφιστάμενων, αποδεδειγμένων μηχανισμών. Είμαι ευγνώμων για αυτή τη διαβεβαίωση και για τη συμφωνία του Ισραήλ σε μέτρα ανθρωπιστικής ειδοποίησης που μειώνουν τις τεράστιες απειλές για την ασφάλεια από την επιχείρηση. Είμαι αποφασισμένος να φτάσει η βοήθειά μας σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος κλοπής από τη Χαμάς ή άλλες ένοπλες ομάδες.

Οι προσδοκίες μας για τα σημερινά περάσματα είναι ρεαλιστικές: Δεδομένου του συνεχιζόμενου βομβαρδισμού και των οξέων επιπέδων πείνας, οι κίνδυνοι λεηλασίας και ανασφάλειας είναι σημαντικοί.

Αλλά είναι δική μας δουλειά να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να πετύχουμε, ακόμη και ενάντια σε αυτές τις αντιξοότητες. Είμαι ευγνώμων στους συναδέλφους μας στον ανθρωπιστικό τομέα για το τεράστιο θάρρος και την αφοσίωσή τους. Είναι οι καλύτεροι της ανθρωπότητας.

Οι περιορισμένες ποσότητες βοήθειας που επιτρέπονται τώρα στη Γάζα δεν μπορούν φυσικά να υποκαταστήσουν την απρόσκοπτη πρόσβαση στους αμάχους που βρίσκονται σε τόσο άσχημη ανάγκη. Ο ΟΗΕ έχει ένα σαφές, βασισμένο σε αρχές και πρακτικό σχέδιο για να σώσει ζωές σε μεγάλη κλίμακα, όπως παρουσίασα την περασμένη εβδομάδα.

Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε πολύ περισσότερα. Για να καταστεί αυτό δυνατό, προτρέπουμε τις ισραηλινές αρχές:

  • να ανοίξουν τουλάχιστον δύο περάσματα προς τη Γάζα, ένα στα βόρεια και ένα άλλο στα νότια·
  • απλοποίηση και επιτάχυνση των διαδικασιών· και κατάργηση τυχόν ποσοστώσεων·
  • άρση των εμποδίων πρόσβασης εντός της Γάζας και μη διεξαγωγή επιθέσεων σε περιοχές και ώρες παραδόσεων·
  • να μας επιτρέπουν να καλύπτουμε όλο το φάσμα των αναγκών – τροφή, νερό, υγιεινή, στέγη, υγεία, καύσιμα, βενζίνη και άλλα.

Για να μειωθούν οι λεηλασίες, πρέπει να υπάρχει τακτική ροή βοήθειας και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν πολλαπλές διαδρομές. Τα εμπορικά αγαθά θα πρέπει να συμπληρώνουν την ανθρωπιστική ανταπόκριση.

Είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι να κλιμακώσουμε την σωτήρια επιχείρησή μας στη Γάζα και να ανταποκριθούμε στις ανάγκες των ανθρώπων, όπου κι αν βρίσκονται.

Ζητούμε ξανά την προστασία των αμάχων. Χρειαζόμαστε επανέναρξη της εκεχειρίας. Οι όμηροι πρέπει να απελευθερωθούν αμέσως και άνευ όρων.

Αυτό θα είναι δύσκολο. Αλλά η ανθρωπιστική κοινότητα θα δεχτεί οποιαδήποτε ευκαιρία έχουμε.

Δημοσιεύτηκε στις 19 Μαΐου 2025

 

 

Η 19η Μαΐου 1919 ως επίσημη μέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας βρίσκεται περίπου στη μέση του διαστήματος (μεταξύ 1914-1923) που κάλυψε η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου με τα 353 χιλιάδες θύματα.

  • Το κίνημα των Νεοτούρκων ήταν αυτό που έφερε μια εθνικιστική τροπή στα πράγματα της γείτονος χώρας και την έβγαλε από το “Μεσαίωνα” προς τη Νεωτερικότητα.
  • Η “εθνική αφύπνιση” των Νεοτούρκων ήταν σύμφυτη προς αυτή την μετάβαση. Πιο μπροστά, προφανώς υπό όρους υποτέλειας, το οθωμανικό κράτος έκανε ανεκτή την ύπαρξη των χριστιανικών πληθυσμών -μάλιστα υπήρχαν τα αντίστοιχα μιλλέτια που κυβερνούσαν αντίστοιχοι ηγέτες, όπως ο Πατριάρχης ως Μιλλέτ Μπασή το Ρουμ Μιλλέτ- διότι δεν είχε λογική εθνικιστική. Ο Αβδούλ Χαμμίτ, ο Σουλτάνος που ξεκίνησε τη γενοκτονία των Αρμενίων, απορρίφθηκε από τους ομοθρήσκους του ως “καταραμένος”. Η Νεωτερικότητα έχει προφανώς πολύ περισσότερο ελαστική ηθική.
  • Οι Νεότουρκοι με προεξάρχοντα τον Κεμάλ Ατατούρκ δεν είχαν ασιατική ή θρησκευτική αλλά ευρωπαϊκή παιδεία. Οι ενέργειές τους ως ένα βαθμό οφείλονται στην “αφύπνιση” που τους έγινε από Γερμανούς. Έτσι κατανοείται και η αποστροφή ίσως του Φώτη Κόντογλου προς την Ευρώπη, που θεωρούσε πονηρή και υποκριτική, σε σχέση με την Ασία, που (τουλάχιστον) είχε μπέσα και καρδιά.
  • Όπως και αν δει κανείς την εκστρατεία της Μικρασίας που επιχειρήθηκε επί κυβέρνησης Βενιζέλου, είναι γεγονός ότι ο ποντιακός ελληνισμός είχε συνείδηση ρωμέικη και ελληνική και επιθυμούσε και αγωνιζόταν σφόδρα για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του, την οποία και δικαιούνταν.
  • Χαρακτηριστική μορφή του ποντιακού ελληνισμού ο Χρύσανθος Τραπεζούντος, που μνημονεύει η Διδώ Σωτηρίου σε βιβλίο της για το θέμα. Ο Χρύσανθος προκάλεσε πολύ αργότερα τους Γερμανούς κατακτητές να τον κρεμάσουν αντί να τους ορκίσει και ταυτόχρονα μίλησε για τον “κομμουνισμό της αγάπης”, που, όπως έλεγε, διδάσκουν οι Πατέρες της Εκκλησίας.
  • Ο ποντιακός ελληνισμός πραγματικά, με αυτή την τραγική και εγκληματική αφορμή, συνεισέφερε τα μέγιστα για την αναγέννηση του ελλαδικού ελληνισμού.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

ΤΙ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΤΟ ΒΒC KAI TO FRANCE 24 H Φλόρα Ντρούρι  παρουσιάζει συνοπτικά τι προηγήθηκε της κρίσης Ινδίας Πακιστάν. Ήδη, ισχύει εκεχειρία μεταξύ τους, η οποία τηρείται προς το παρόν.

” Δύο εβδομάδες μετά την θανατηφόρα επίθεση μαχητών εναντίον τουριστών στο υπό ινδική διοίκηση Κασμίρ, η Ινδία εξαπέλυσε μια σειρά από επιθέσεις σε τοποθεσίες στο Πακιστάν και στο υπό πακιστανική διοίκηση Κασμίρ.

Το ινδικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι οι επιδρομές – με την ονομασία «Επιχείρηση Sindoor» – ήταν μέρος μιας «δέσμευσης» να «λογοδοτήσουν» όσοι ευθύνονται για την επίθεση της 22ας Απριλίου στο Παχαλγκάμ, στο υπό ινδική διοίκηση Κασμίρ, η οποία άφησε 25 νεκρούς Ινδούς και έναν Νεπαλέζο υπήκοο.

Ωστόσο, το Πακιστάν, το οποίο αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στην επίθεση, χαρακτήρισε τις επιθέσεις ως «απρόκλητες», με τον πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ να λέει ότι «η αποτρόπαια πράξη επιθετικότητας δεν θα μείνει ατιμώρητη».

Ο Σαρίφ δήλωσε την Τετάρτη ότι η επίθεση στο Παχαλγκάμ «δεν σχετίζεται» με το Πακιστάν και ότι η χώρα του «κατηγορήθηκε για λάθος» λόγους.

Ο στρατός του Πακιστάν ανέφερε ότι τουλάχιστον 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 57 τραυματίστηκαν στις επιθέσεις την Τρίτη το βράδυ. Ο στρατός της Ινδίας ανέφερε ότι τουλάχιστον 15 άμαχοι σκοτώθηκαν και 43 τραυματίστηκαν από πακιστανικούς βομβαρδισμούς στην πλευρά των ντε φάκτο συνόρων.

Ο στρατός του Πακιστάν αναφέρει ότι κατέρριψε πέντε ινδικά αεροσκάφη και ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Η Ινδία δεν έχει ακόμη απαντήσει σε αυτούς τους ισχυρισμούς.

Αργά την Τετάρτη, ο Σαρίφ δήλωσε ότι η αεροπορία πραγματοποίησε την άμυνά της – η οποία ήταν μια «απάντηση από την πλευρά μας προς αυτούς».

Πού χτύπησε η Ινδία;

Το Δελχί ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης ότι εννέα διαφορετικές τοποθεσίες έγιναν στόχος τόσο στο Κασμίρ που διοικείται από το Πακιστάν όσο και στο Πακιστάν.

Ανέφερε ότι αυτές οι τοποθεσίες ήταν «τρομοκρατικές υποδομές» – μέρη όπου οι επιθέσεις «σχεδιάζονταν και κατευθύνονταν».

Τόνισε ότι δεν είχε πλήξει καμία πακιστανική στρατιωτική εγκατάσταση, λέγοντας ότι «οι ενέργειές του ήταν στοχευμένες, μετρημένες και χωρίς κλιμάκωση».

Στις πρώτες επακόλουθες των επιθέσεων, το Πακιστάν ανέφερε ότι επλήγησαν τρεις διαφορετικές περιοχές: η Μουζαφαραμπάντ και η Κότλι στο Κασμίρ που διοικείται από το Πακιστάν και η Μπαχαβαλπούρ στην πακιστανική επαρχία Παντζάμπ. Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, αντιστράτηγος Άχμεντ Σαρίφ, δήλωσε αργότερα ότι επλήγησαν έξι τοποθεσίες.

Ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Khawaja Asif, δήλωσε στο GeoTV τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης ότι οι επιδρομές έπληξαν περιοχές αμάχων, προσθέτοντας ότι ο ισχυρισμός της Ινδίας ότι «στοχεύει σε στρατόπεδα τρομοκρατών» είναι ψευδής.

Γιατί η Ινδία εξαπέλυσε την επίθεση;

Οι επιθέσεις έρχονται μετά από εβδομάδες αυξανόμενης έντασης μεταξύ των γειτονικών χωρών που διαθέτουν πυρηνικά όπλα λόγω των πυροβολισμών στην γραφική πόλη-θέρετρο Παχαλγκάμ.

Η επίθεση της 22ας Απριλίου από μια ομάδα μαχητών είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 26 ανθρώπων, με τους επιζώντες να λένε ότι οι μαχητές ξεχώριζαν Ινδουιστές άνδρες.

Ήταν η χειρότερη επίθεση εναντίον αμάχων στην περιοχή εδώ και δύο δεκαετίες και η πρώτη μεγάλη επίθεση εναντίον αμάχων από τότε που η Ινδία ανακάλεσε το Άρθρο 370 , το οποίο έδωσε στο Κασμίρ ημιαυτόνομο καθεστώς, το 2019.

Μετά την απόφαση, η περιοχή είδε διαμαρτυρίες, αλλά και μείωση της μαχητικότητας και τεράστια αύξηση στον αριθμό των τουριστών.

Οι δολοφονίες έχουν προκαλέσει εκτεταμένη οργή στην Ινδία, με τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι να λέει ότι η χώρα θα κυνηγήσει τους υπόπτους «μέχρι την άκρη του κόσμου» και ότι όσοι σχεδίασαν και εκτέλεσαν την επίθεση «θα τιμωρηθούν πέρα ​​από κάθε φαντασία».

Ωστόσο, η Ινδία αρχικά δεν κατονόμασε καμία ομάδα που πίστευε ότι βρισκόταν πίσω από την επίθεση στο Παχαλγκάμ.

Ωστόσο, η ινδική αστυνομία ισχυρίστηκε ότι δύο από τους δράστες ήταν Πακιστανοί υπήκοοι, με το Δελχί να κατηγορεί το Πακιστάν ότι υποστηρίζει μαχητές – κατηγορία που το Ισλαμαμπάντ αρνείται. Υποστηρίζει ότι δεν έχει καμία σχέση με τις επιθέσεις της 22ας Απριλίου.

Στις 7 Μαΐου, ο Ινδός υπουργός Εξωτερικών Βίκραμ Μίσρι δήλωσε ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε από την ένοπλη οργάνωση Λασκάρ-ε-Τάιμπα με έδρα το Πακιστάν.

Τις δύο εβδομάδες που ακολούθησαν, και οι δύο πλευρές είχαν λάβει μέτρα ανταπόδοσης η μία εναντίον της άλλης – συμπεριλαμβανομένης της απέλασης διπλωματών, της αναστολής των θεωρήσεων και του κλεισίματος των συνοριακών σημείων διέλευσης.

Αλλά πολλοί ανέμεναν ότι θα κλιμακωνόταν σε κάποιο είδος διασυνοριακής επίθεσης – όπως φάνηκε μετά τις επιθέσεις στην Πουλουάμα, οι οποίες άφησαν 40 νεκρούς Ινδούς παραστρατιωτικούς το 2019. ”

ΤΙ ΜΕΤΑΔΙΔΕΙ ΤΟ FRANCE 24

Τουλάχιστον 43 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Ινδία και το Πακιστάν την Τετάρτη, αφότου η Ινδία εξαπέλυσε πυραυλικές επιθέσεις εναντίον του μακροχρόνιου αντιπάλου της την Τρίτη, πυροδοτώντας ανταλλαγή πυρών πυροβολικού μεταξύ των δύο χωρών. Καθώς οι αεροπορικές εταιρείες ακύρωναν και εκτρέπουν πτήσεις, οι παγκόσμιοι ηγέτες προειδοποίησαν για κλιμάκωση της

Ινδία και Πακιστάν αντάλλαξαν πυρά πυροβολικού κατά μήκος των αμφισβητούμενων συνόρων τους την Τετάρτη, αφότου το Νέο Δελχί εξαπέλυσε θανατηφόρες πυραυλικές επιθέσεις,  τις οποίες ονόμασε «Επιχείρηση Σιντούρ» εναντίον του βασιλείου του αντιπάλου του, στη χειρότερη βία μεταξύ των δύο γειτόνων που διαθέτουν πυρηνικά όπλα εδώ και δύο δεκαετίες.

Αναφέρθηκαν τουλάχιστον 43 θάνατοι, με το Ισλαμαμπάντ να αναφέρει ότι 31 άμαχοι σκοτώθηκαν από τις ινδικές επιδρομές και τα πυρά κατά μήκος των συνόρων, και το Νέο Δελχί να προσθέτει τουλάχιστον 12 νεκρούς από πακιστανικούς βομβαρδισμούς.

Οι μάχες ξέσπασαν δύο εβδομάδες αφότου το Νέο Δελχί κατηγόρησε το Ισλαμαμπάντ ότι υποστήριξε μια επίθεση στην ινδική πλευρά του αμφισβητούμενου Κασμίρ , κάτι που το Πακιστάν αρνήθηκε.

Οι γείτονες της Νότιας Ασίας έχουν εμπλακεί σε πολλούς πολέμους για τη διαιρεμένη περιοχή από τότε που αποσπάστηκαν από την υποήπειρο στο τέλος της βρετανικής κυριαρχίας το 1947.

Ο ινδικός στρατός δήλωσε ότι «αποδόθηκε δικαιοσύνη», αναφέροντας ότι εννέα «στρατόπεδα τρομοκρατών» καταστράφηκαν, με το Νέο Δελχί να προσθέτει ότι οι ενέργειές του «ήταν στοχευμένες, μετρημένες και χωρίς κλιμάκωση».

Ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Μουχάμαντ Ασίφ, κατηγόρησε τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι ότι εξαπέλυσε τις επιθέσεις για να «ενισχύσει» την εγχώρια δημοτικότητά του, προσθέτοντας ότι η Ισλαμαμπάντ «δεν θα αργήσει να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς».

Ο εκπρόσωπος του στρατού του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσάουντρι, δήλωσε ότι πέντε ινδικά αεροσκάφη καταρρίφθηκαν κατά μήκος των συνόρων κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Μια ανώτερη πηγή ασφαλείας της Ινδίας, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί, δήλωσε ότι τρία από τα μαχητικά αεροσκάφη της συνετρίβησαν σε εγχώριο έδαφος.

Παιδιά ανάμεσα στους νεκρούς

Η μεγαλύτερη ινδική επιδρομή σημειώθηκε σε ένα ισλαμικό σεμινάριο κοντά στην πόλη Μπαχαβαλπούρ της Παντζάμπι, σκοτώνοντας 13 άτομα σύμφωνα με τον πακιστανικό στρατό.

Ένα κυβερνητικό συγκρότημα υγείας και εκπαίδευσης στο Μουρίντκε, 30 χιλιόμετρα από τη Λαχόρη , ανατινάχθηκε, μαζί με ένα τζαμί στο Μουζαφαραμπάντ – την κύρια πόλη του Κασμίρ που διοικείται από το Πακιστάν – σκοτώνοντας τον επιστάτη του.

Τέσσερα παιδιά ήταν μεταξύ των νεκρών στις επιθέσεις της Τετάρτης, σύμφωνα με τον πακιστανικό στρατό.

Το Πακιστάν ανέφερε επίσης ότι ένας υδροηλεκτρικός σταθμός στο Κασμίρ έγινε στόχος της Ινδίας, προκαλώντας ζημιές σε ένα φράγμα, αφού η Ινδία απείλησε να σταματήσει τη ροή του νερού από την πλευρά της των συνόρων.

Το Πακιστάν είχε προειδοποιήσει νωρίτερα ότι η παραβίαση των ποταμών που εκβάλλουν στο έδαφός του θα αποτελούσε «πράξη πολέμου».

Ο υπουργός Άμυνας της Ινδίας Ρατζνάθ Σινγκ δήλωσε ότι η επιχείρηση που διεξήχθη κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν «δικαίωμα» του Νέου Δελχί να απαντήσει μετά την επίθεση εναντίον τουριστών στο Παχαλγκάμ στο Κασμίρ τον περασμένο μήνα.

Το Πακιστάν αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στην επίθεση στο Παχαλγκάμ και ζήτησε τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας.

Ο πρωθυπουργός Σεχμπάζ Σαρίφ χαρακτήρισε τις επιθέσεις της Ινδίας ως «ειδεχθή πράξη επιθετικότητας» που «δεν θα μείνει ατιμώρητη» και η Επιτροπή Εθνικής Ασφάλειας κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να θεωρήσει την Ινδία «υπεύθυνη».

«Φρικτοί ήχοι μέσα στη νύχτα»

Στο Μουζαφαραμπάντ, στρατιωτικοί παρατηρητές των Ηνωμένων Εθνών έφτασαν για να επιθεωρήσουν ένα τζαμί που, σύμφωνα με την Ισλαμαμπάντ, χτυπήθηκε από την Ινδία.

«Υπήρχαν τρομεροί ήχοι κατά τη διάρκεια της νύχτας, επικράτησε πανικός μεταξύ όλων», είπε ο Μουχάμαντ Σαλμάν, ο οποίος ζει κοντά στο τζαμί.

«Μετακομίζουμε σε ένα ασφαλέστερο μέρος… είμαστε άστεγοι τώρα», πρόσθεσε ο 24χρονος Ταρίκ Μιρ, ο οποίος χτυπήθηκε στο πόδι από θραύσματα.

Οι κάτοικοι συνέλεξαν κατεστραμμένα αντίγραφα του Κορανίου ανάμεσα σε τσιμεντόλιθους, ξύλα και σιδερένια συντρίμμια που ήταν διάσπαρτα σε όλο το οικόπεδο. Στο υπό ινδικό έλεγχο Κασμίρ, οι κάτοικοι έφυγαν πανικόβλητοι από τους βομβαρδισμούς του Πακιστάν.

«Υπήρξαν πυρά από το Πακιστάν, τα οποία προκάλεσαν ζημιές σε σπίτια και τραυμάτισαν πολλούς», δήλωσε ο 29χρονος Wasim Ahmed από το χωριό Salamabad.

«Μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία στις πόλεις Ούρι και Μπαραμούλα. Έχουν προκληθεί εκτεταμένες ζημιές εδώ, όλα έχουν καταστραφεί και οι άνθρωποι εγκαταλείπουν την περιοχή».

«Μέγιστη αυτοσυγκράτηση»

Η Ινδία αναμενόταν ευρέως να απαντήσει στρατιωτικά στην επίθεση στο Παχαλγκάμ στις 22 Απριλίου, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 26 ανθρώπους, κυρίως Ινδουιστές άνδρες, για την οποία απέδωσε την ευθύνη στην πακιστανική οργάνωση Λασκάρ-ε-Τάιμπα , η οποία έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από τον ΟΗΕ.

Τα δύο έθνη έχουν ανταλλάξει ημέρες απειλών και διπλωματικών μέτρων, ενώ το Πακιστάν έχει πραγματοποιήσει δύο πυραυλικές δοκιμές.

Ο ινδικός στρατός έχει αναφέρει νυχτερινά πυρά κατά μήκος της έντονα στρατιωτικοποιημένης Γραμμής Ελέγχου που χωρίζει την περιοχή από τις 24 Απριλίου.

«Η κλιμάκωση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν έχει ήδη φτάσει σε μεγαλύτερη κλίμακα από ό,τι κατά την τελευταία μεγάλη κρίση του 2019, με δυνητικά ολέθριες συνέπειες», δήλωσε ο αναλυτής της International Crisis Group, Praveen Donthi.

Οι διπλωμάτες έχουν ασκήσει πιέσεις στους ηγέτες να κάνουν πίσω.

«Ο κόσμος δεν μπορεί να αντέξει μια στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν», δήλωσε ο εκπρόσωπος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες , Στεφάν Ντουζαρίκ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σε δημοσιογράφους στην Ουάσινγκτον ότι ελπίζει οι μάχες να «τελειώσουν πολύ γρήγορα».

Ανησυχία προκλήθηκε, μεταξύ άλλων από την Κίνα – έναν κοινό γείτονα και των δύο εθνών – καθώς και από την ΕΕ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία , τη Γερμανία και την Τουρκία, ενώ οι αεροπορικές εταιρείες έχουν ακυρώσει, εκτρέψει ή αλλάξει δρομολόγιο πτήσεις.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί αναμένεται στο Νέο Δελχί την Τετάρτη, δύο ημέρες μετά την επίσκεψή του στο Ισλαμαμπάντ, καθώς η Τεχεράνη επιδιώκει να μεσολαβήσει.

Οι αντάρτες στο υπό ινδική διοίκηση Κασμίρ διεξάγουν εξέγερση από το 1989, επιδιώκοντας ανεξαρτησία ή συγχώνευση με το Πακιστάν.

Η Ινδία κατηγορεί τακτικά τη γειτονική της χώρα ότι υποστηρίζει ένοπλες ομάδες που πολεμούν τις δυνάμεις της στο Κασμίρ, μια κατηγορία που το Ισλαμαμπάντ αρνείται.

ΠΟΙΑ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Ποια είναι η διέξοδος από αυτή την κρίση;

Ένα κείμενο του Anbarasan Ethirajan South Asia Regional Editor του ΒΒC

Η συνεχιζόμενη κρίση Ινδίας-Πακιστάν έχει πάρει μια επικίνδυνη τροπή. Και τα δύο έθνη πραγματοποίησαν για πρώτη φορά μαζικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, μεταξύ άλλων και σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Το Πακιστάν δήλωσε ότι κατέρριψε 25 ινδικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, μερικά από τα οποία βρίσκονται μακριά από την αμφισβητούμενη περιοχή του Κασμίρ. Η Ινδία δήλωσε ότι εξουδετέρωσε πακιστανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη επίθεσης και ισχυρίστηκε επίσης ότι κατέστρεψε ένα σύστημα αεράμυνας στη Λαχόρη (το Ισλαμαμπάντ το αρνήθηκε).

Το γεγονός ότι τα ινδικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατάφεραν να φτάσουν στις άκρως προστατευόμενες πόλεις-φρουρές του Ραβαλπίντι, της Λαχόρης και του Καράτσι έχει προκαλέσει έκπληξη σε πολλούς στο Πακιστάν.

Πιθανώς, η χρήση των drones μπορεί να είναι λιγότερο ακριβή από τη χρήση εξωφρενικά ακριβών υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών. Εάν ο πόλεμος με drones συνεχιστεί, τότε είναι πιθανό να προκαλέσει περαιτέρω αναταραχές και οργή και από τις δύο πλευρές.

Τα έθνη του κόσμου έχουν ζητήσει ηρεμία. Η αρχική σκέψη ήταν ότι μετά την έναρξη των πυραυλικών επιθέσεων από την Ινδία και με το Πακιστάν να ισχυρίζεται ότι κατέρριψε αρκετά ινδικά αεροσκάφη (ένας ισχυρισμός που το Δελχί δεν έχει επιβεβαιώσει), και οι δύο πλευρές θα μπορούσαν να ισχυριστούν «νίκη» και αποκλιμάκωση.

Υπάρχει όμως ο κίνδυνος τυχόν παρατεταμένες αντεπιθέσεις να τους οδηγήσουν σε μια πολύ πιο επιζήμια προοπτική.

Κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, οι ΗΠΑ και μερικές άλλες παγκόσμιες δυνάμεις ήταν αυτές που άσκησαν πίεση στις δύο πρωτεύουσες για να θέσουν την κατάσταση υπό έλεγχο και να αποκλιμακώσουν.

Τώρα τα πάθη οξύνονται και η εθνικιστική ρητορική έχει φτάσει σε κρεσέντο και από τις δύο πλευρές και είναι πιο κοντά στον πόλεμο από ό,τι τις τελευταίες δεκαετίες.

Εκτός αν η Ουάσινγκτον εμπλακεί περισσότερο, το Ισλαμαμπάντ και το Δελχί ενδέχεται να συνεχίσουν τις κατηγορίες και τις αντκατηγορίες τους.

Χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν στενούς δεσμούς και με τις δύο χώρες, μπορούν να εντείνουν τις προσπάθειες διαμεσολάβησής τους.

Ενώ οι προτεραιότητες της κυβέρνησης Τραμπ αφορούν περισσότερο τους δασμούς, την Κίνα και την Ουκρανία-Ρωσία, ίσως απαιτηθεί μια συντονισμένη προσπάθεια από τη διεθνή κοινότητα για τη μείωση της έντασης μεταξύ των δύο πυρηνικά οπλισμένων αντιπάλων της Νότιας Ασίας.

 

  • Επισκόπηση από την ACLED

Μαίνονται οι περιφερειακές συρράξεις στη Μέση Ανατολή. Ο οργανισμός «Δεδομένα Τοποθεσίας και Γεγονότων Ένοπλων Συγκρούσεων» (ACLED), μια πρωτοβουλία συλλογής, ανάλυσης και χαρτογράφησης αναλυτικών δεδομένων για τις κρίσεις τα καταγράφει και ο συνεργάτης μας Γιάννης Πεγειώτης επιμελείται την παρουσίαση των τελευταίων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, για τον Μάιο του 2025.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Γάζα: Η βία εντείνεται εν μέσω μιας επεκτεινόμενης ισραηλινής ζώνης ασφαλείας

Τον Απρίλιο, η βία στη Γάζα κλιμακώθηκε με ανανεωμένες συγκρούσεις μεταξύ της Χαμάς και των ισραηλινών δυνάμεων και εντατικοποίηση των ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών. Το Ισραήλ ξεκίνησε την πιο εκτεταμένη και έντονη αεροπορική εκστρατεία του στη Γάζα από τον Δεκέμβριο του 2023: Η ACLED καταγράφει 617 αεροπορικές επιδρομές τον Απρίλιο – αύξηση 70% σε σύγκριση με τον Μάρτιο. Εν μέσω αυτής της κλιμάκωσης, η Χαμάς εκτόξευσε 10 ρουκέτες στο νότιο Ισραήλ στις 6 Απριλίου, στην πιο σημαντική πυραυλική επίθεση εναντίον του Ισραήλ από τον Οκτώβριο του 2024. Ενώ πέντε αναχαιτίστηκαν, οι υπόλοιπες προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές σε περιουσιακά στοιχεία στην παράκτια πόλη Ασκελόν, τραυματίζοντας έναν Ισραηλινό πολίτη.

Μετά από εβδομάδες χωρίς άμεσες εμπλοκές από την κατάρρευση της εκεχειρίας, η Χαμάς έστησε ενέδρα σε ισραηλινές δυνάμεις κοντά στο Μπέιτ Χανούν στις 19 και 24 Απριλίου, σκοτώνοντας δύο στρατιώτες. Αυτές οι επιθέσεις, που πραγματοποιήθηκαν στην ισραηλινή ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των βορειοανατολικών συνόρων της Γάζας, υπογραμμίζουν τη συνεχιζόμενη ικανότητα της Χαμάς να εξαπολύει θανατηφόρες επιθέσεις στις ισραηλινές θέσεις στη Γάζα, αποκαλύπτοντας πιθανές μακροπρόθεσμες ευπάθειες.

Η αναζωπύρωση των μαχών έλαβε χώρα καθώς το Ισραήλ επέκτεινε την ουδέτερη ζώνη στη νότια Γάζα τον Απρίλιο, καταλαμβάνοντας τον Διάδρομο Μοράγκ μεταξύ Ράφα και Χαν Γιουνίς, 1 διαιρώντας ουσιαστικά τη νότια Γάζα Πριν από την προέλαση, το 97% του πληθυσμού της Ράφα διατάχθηκε να εκκενώσει, εκτοπίζοντας πάνω από 140.000 Παλαιστίνιους.  Το ACLED καταγράφει 87 περιστατικά — από επτά τον Μάρτιο — όπου ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις ισοπέδωσαν γη και χρησιμοποίησαν ελεγχόμενες εκρήξεις για να ανατινάξουν κτίρια και κατοικίες στη νότια Γάζα, πιθανώς συνδεόμενα με την επέκταση της ουδέτερης ζώνης. Οι ισραηλινές δυνάμεις προέλασαν επίσης στις συνοικίες αλ-Νταράζ, αλ-Τούφα και αλ-Σουτζάιγια της πόλης της Γάζας.

Ενώ οι διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του μήνα, τόσο η Χαμάς όσο και το Ισραήλ αρνήθηκαν οποιαδήποτε πρόοδο. Η Χαμάς παραμένει αντίθετη σε «προτάσεις μερικής ή προσωρινής εκεχειρίας», ενώ το Ισραήλ επιμένει στον αφοπλισμό της Χαμάς, στον οποίο η ομάδα αντιτίθεται. Η πρόσφατη έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο του Ισραήλ ενός σχεδίου για την «κατάκτηση» της Γάζας και τη διατήρηση μιας «διαρκούς παρουσίας», που θα συνεπαγόταν την έναρξη μιας εντατικής επίθεσης, της Επιχείρησης «Άρματα του Γεδεών», σηματοδοτεί μια συνεχή επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων και μειώνει περαιτέρω τις προοπτικές για μια μόνιμη κατάπαυση του πυρός.

Λίβανος: Συνεχίζονται οι σποραδικές ισραηλινές επιθέσεις στη Βηρυτό

Τον Απρίλιο, η πολιτική βία στον Λίβανο μειώθηκε κατά 50%, μετά την έξαρση των σχέσεων με το Ισραήλ τον Μάρτιο, η οποία πυροδοτήθηκε από ανυπόκριτες επιθέσεις με ρουκέτες, πιθανότατα από άτομα που συνδέονται με τη Χαμάς από λιβανέζικο έδαφος. Παρά τη συνολική αυτή μείωση της δραστηριότητας, το Ισραήλ συνέχισε να πραγματοποιεί σημαντικές επιθέσεις αποκεφαλισμού με στόχο την ηγεσία της Χεζμπολάχ. Για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, το Ισραήλ πραγματοποίησε επιθέσεις στα νότια προάστια της Βηρυτού. Την 1η Απριλίου, το Ισραήλ στόχευσε τον ανώτερο μαχητή της Χεζμπολάχ, Χασάν Αλί Μπντεΐρ, τη σύζυγό του και τον γιο του, ο οποίος είναι επίσης μαχητής της Χεζμπολάχ. Ο Μπντεΐρ λέγεται ότι κατείχε τη θέση του «βοηθού του επικεφαλής του παλαιστινιακού φακέλου εντός της Χεζμπολάχ» και είναι μέλος της Μονάδας 3900 της Χεζμπολάχ και της Δύναμης Κουντς του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν. Μια άλλη αεροπορική επιδρομή φέρεται να σκότωσε αρκετούς διοικητές και επικεφαλής της Χεζμπολάχ, μεταξύ των οποίων και τον Χουσεΐν Αλί Νασρ, αναπληρωτή διοικητή της Μονάδας 4400, ο οποίος επέβλεπε τις «δραστηριότητες εξοπλισμού» της Χεζμπολάχ. Αυτές οι αεροπορικές επιδρομές στην πρωτεύουσα του Λιβάνου και σε ολόκληρη τη χώρα — συνολικά τουλάχιστον 74 περιστατικά τον Απρίλιο — σηματοδοτούν μια σημαντική απειλή για την συνεχιζόμενη κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο και φαινομενικά υπονομεύουν την κυβέρνηση του Λιβάνου, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει διαλύσει «πάνω από το 90% των υποδομών της Χεζμπολάχ» νότια του Λιτάνι σύμφωνα με τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.9 Ταυτόχρονα , το Ισραήλ εξακολουθεί να διατηρεί στρατεύματα σε πέντε θέσεις στο νότιο Λίβανο που θεωρεί στρατηγικές, παρά την εκεχειρία που ορίζει την πλήρη αποχώρησή τους. Οι συνεχιζόμενες επιχειρήσεις του Ισραήλ και η ατελής αποχώρησή του, σε συνδυασμό με την απροθυμία της Χεζμπολάχ να αφοπλιστεί, συνεχίζουν να επιδεινώνουν την εύθραυστη ηρεμία και να υπονομεύουν τις προοπτικές για μια διαρκή ειρήνη.

Βόρεια Συρία: Οι βίαιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των δυνάμεων του καθεστώτος και των SDF υποχωρούν μετά την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας

Στις 10 Μαρτίου, η προσωρινή συριακή κυβέρνηση με επικεφαλής τον Άχμεντ αλ-Σαράα και οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) υπό κουρδική ηγεσία υπέγραψαν συμφωνία για την ενσωμάτωση των στρατιωτικών και πολιτικών θεσμών των SDF στο συριακό κράτος. Η συμφωνία προέβλεπε κατάπαυση του πυρός, θεσμική ενσωμάτωση, εγγυήσεις για τα κουρδικά δικαιώματα και δέσμευση για την απόρριψη της εδαφικής διχοτόμησης της Συρίας.

Από την υπογραφή της συμφωνίας, η βόρεια Συρία έχει βιώσει σημαντική μείωση στις ένοπλες αντιπαραθέσεις μεταξύ των SDF και των παρατάξεων του υποστηριζόμενου από την Τουρκία Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA)  που έχουν ενταχθεί στον νέο συριακό στρατό. Τον Απρίλιο, τα βίαια γεγονότα που αφορούσαν τις SDF έφτασαν στο χαμηλότερο σημείο από τότε που η νέα κυβέρνηση ανέλαβε τον έλεγχο της Συρίας τον Δεκέμβριο του 2024 — και, στην πραγματικότητα, στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί από τον Μάιο του 2023. Η ACLED καταγράφει επτά βίαιες αλληλεπιδράσεις μεταξύ πρώην παρατάξεων του SNA με την υποστήριξη της Τουρκίας και των SDF, μια μείωση άνω του 90% σε σύγκριση με τον Μάρτιο, όταν η ACLED κατέγραψε λίγο πάνω από 60 περιστατικά βομβαρδισμού και ένοπλων συγκρούσεων.

Αυτή η μείωση των αντιπαραθέσεων συνέπεσε με λιγότερες τουρκικές αεροπορικές επιδρομές σε περιοχές των SDF, με την ACLED να καταγράφει τέσσερις επιθέσεις τον Απρίλιο σε σύγκριση με 27 που καταγράφηκαν τον Μάρτιο. Στο πλαίσιο της συμφωνίας, οι SDF αποσύρθηκαν από τη στρατηγική περιοχή του φράγματος Tishrin στην ύπαιθρο του Χαλεπίου, όπου έλαβαν χώρα οι περισσότερες βίαιες αντιπαραθέσεις μεταξύ των SDF και των τουρκικών δυνάμεων φέτος. Επιπλέον , η συμφωνία περιελάμβανε περιορισμένη ανακατανομή των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG) των SDF μακριά από τα πρώτα μέτωπα στην πόλη του Χαλεπίου και αυξημένο συντονισμό μεταξύ των τοπικών δυνάμεων ασφαλείας και των φορέων που συνδέονται με το καθεστώς σε βασικές αστικές περιοχές.

Παρόλο που η σύγκρουση έχει ηρεμήσει μετά τη συμφωνία, βασικά ζητήματα -ιδίως η ενσωμάτωση των στρατιωτικών και πολιτικών θεσμών των SDF στο συριακό κράτος- παραμένουν άλυτα, καθιστώντας τη διαρκή ειρήνη στη βόρεια Συρία αβέβαιη και εύθραυστη.

Νότια Συρία: Αυξάνονται οι σεκταριστικές εντάσεις μεταξύ της κυβέρνησης και των πολιτοφυλακών Δρούζων

Στα τέλη Απριλίου, η θρησκευτική βία ξέσπασε για άλλη μια φορά στη Συρία, όταν Δρούζοι πολιτοφύλακες, φιλοκυβερνητικοί ένοπλοι και κυβερνητικές δυνάμεις συγκρούστηκαν νότια της πόλης της Δαμασκού. Η σύγκρουση πυροδοτήθηκε από την κυκλοφορία μιας ψεύτικης ηχητικής ηχογράφησης, η οποία αποδόθηκε ψευδώς σε έναν Δρούζο κληρικό, στην οποία επιτέθηκε ο Προφήτης ΜωάμεθΣτις 29 Απριλίου, Σουνίτες ένοπλοι από κοντινές πόλεις επιτέθηκαν στην πόλη Τζαραμάνα, με πλειοψηφία Δρούζων, οδηγώντας σε συγκρούσεις με Δρούζικες πολιτοφυλακές που κλιμακώθηκαν με την εμπλοκή κυβερνητικών δυνάμεων. Η βία εξαπλώθηκε στην Ασραφιγιάτ Σαχνάγια, στη συνέχεια στην κυβερνητική περιφέρεια αλ-Σουγουάιντα, με πλειοψηφία Δρούζων, και στον αυτοκινητόδρομο Δαμασκό-αλ-Σουγουάιντα στη Νταράα, όπου κυβερνητικές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από Βεδουίνους πολιτοφύλακες, έστησαν ενέδρα σε μια πομπή Δρούζων πολιτοφυλακής. Τα στοιχεία του ACLED δείχνουν ότι τουλάχιστον 50 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε δύο ημέρες συγκρούσεων.

Η επακόλουθη βία παρείχε στο Ισραήλ τη δικαιολογία να εξαπολύσει αεροπορικές επιδρομές στην Ασραφιγιάτ Σαχνάγια στις 30 Απριλίου, ισχυριζόμενο ότι υπερασπίζεται την κοινότητα των Δρούζων της Συρίας. Από την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, το Ισραήλ επιδίωξε να θέσει τους Δρούζους της Συρίας υπό την επιρροή του, στο πλαίσιο του σχεδίου του να μετατρέψει τη νότια Συρία σε πλήρως αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη .

Αυτό το τελευταίο κύμα θρησκευτικής βίας έρχεται εν μέσω ευρύτερων θρησκευτικών ανησυχιών μετά το ξέσπασμα βίας που στόχευε μέλη της κοινότητας των Αλαουιτών τον Μάρτιο. Η βία, η οποία ακολούθησε συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και φιλο-Άσαντ πολιτοφυλακών στις συριακές ακτές , σκότωσε τουλάχιστον 800 πολίτες, κυρίως από την κοινότητα των Αλαουιτών. Έκτοτε , οι επιθέσεις εναντίον Αλαουιτών πολιτών εξαπλώθηκαν σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας, Δαμασκού. Τον Απρίλιο, η ACLED καταγράφει 20 επιθέσεις και περιστατικά συλλήψεων που αφορούσαν πολίτες από την κοινότητα των Αλαουιτών, με αποτέλεσμα 31 θανάτους.

Υεμένη: Εκτοξεύονται οι αμερικανικές επιθέσεις εν μέσω συνεχιζόμενων επιθέσεων των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα και εναντίον του Ισραήλ

Οι αμερικανικές επιθέσεις εναντίον στόχων των Χούθι συνεχίστηκαν τον Απρίλιο στο πλαίσιο της επιχείρησης Rough Rider με αυξημένη αγριότητα, σημειώνοντας αύξηση σχεδόν 100% σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα. Εν τω μεταξύ, οι επιθέσεις των Χούθι εναντίον αμερικανικών πολεμικών πλοίων και του Ισραήλ αυξήθηκαν κατά περίπου 33% και 50% αντίστοιχα σε σύγκριση με τον Μάρτιο, εν μέσω αυξανόμενης εσωτερικής καταστολής.

Η ACLED καταγράφει 279 αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ στην Υεμένη τον Απρίλιο — ο υψηλότερος μηνιαίος αριθμός από αμερικανικές δυνάμεις σε οποιαδήποτε χώρα της Μέσης Ανατολής από το 2017. Από αυτές, 275 στόχευσαν περιοχές που ελέγχονται από τους Χούθι και οι υπόλοιπες στόχευσαν θέσεις της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο. Οι θάνατοι από τις αμερικανικές επιδρομές αυξήθηκαν κατά περίπου 138% τον Απρίλιο, με την ACLED να καταγράφει τουλάχιστον 362 θανάτους, συμπεριλαμβανομένων περίπου 150 θανάτων αμάχων. Η πιο θανατηφόρα αεροπορική επιδρομή σημειώθηκε στις 17 Απριλίου στο λιμάνι και στις εγκαταστάσεις πετρελαίου Ras Isa, σκοτώνοντας τουλάχιστον 80 άτομα, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 30 αμάχων, στην έκτη πιο θανατηφόρα αεροπορική επιδρομή που κατέγραψε η ACLED στην Υεμένη. Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι το λιμάνι είχε ως στόχο να διακόψει τα «παράνομα έσοδα και την οικονομική δύναμη των Χούθι να εκμεταλλεύονται τους Υεμενίτες».  Μια άλλη θανατηφόρα επιδρομή — η όγδοη πιο θανατηφόρα που καταγράφηκε για την Υεμένη — έπληξε ένα κέντρο κράτησης μεταναστών κοντά στην πόλη Saada στις 28 Απριλίου, σκοτώνοντας 68 Αφρικανούς μετανάστες. Μετά από αυτό, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν έρευνα για το περιστατικό.

Οι Χούθι απάντησαν εξαπολύοντας 15 επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ και 16 εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων στην Ερυθρά και την Αραβική Θάλασσα. Ενώ οι περισσότερες επιθέσεις αναχαιτίστηκαν ή δεν κατάφεραν να πετύχουν τον στόχο τους, μια επίθεση στο USS Truman προκάλεσε την απώλεια ενός μαχητικού αεροσκάφους F/A-18E Super Hornet από το αεροπλανοφόρο στη θάλασσα, ενώ απέφευγε έναν πύραυλο των Χούθι.  Στο εσωτερικό, οι Χούθι συνέλαβαν ή απήγαγαν εκατοντάδες πολίτες — συμπεριλαμβανομένων συμμάχων των φυλών και των δικών τους μαχητών — επειδή βιντεοσκόπησαν σημεία επιθέσεων και με την υποψία ότι παρείχαν πληροφορίες στις ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, ανέπτυξαν περισσότερες δυνάμεις στην πρώτη γραμμή στη Δυτική Ακτή εν μέσω φημών για πιθανή χερσαία επίθεση από δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης, εν μέσω αναφορών για πιθανή υποστήριξη από τις ΗΠΑ.

Στις 6 Μαΐου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε μια εκεχειρία με τη μεσολάβηση του Ομάν με τους Χούθι, η οποία συνεπαγόταν τη διακοπή των αεροπορικών επιδρομών των ΗΠΑ με αντάλλαγμα την παύση των επιθέσεων σε πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο επικεφαλής του Ανώτατου Πολιτικού Συμβουλίου υπό την ηγεσία των Χούθι, Μαχντί αλ-Μασάτ, δήλωσε ότι οι επιθέσεις κατά του Ισραήλ, με στόχο την υποστήριξη της Γάζας, θα συνεχιστούν — μια στάση που είναι πιθανό να αυξήσει τον κίνδυνο ισραηλινών αντιποίνων στην Υεμένη.

 

Να μιλάς δύο χρόνια με τα μυρμήγκια μέσα σε ένα πηγάδι (από τα 14 συνολικά στη φυλακή).
Να κοιμάσαι επί χρόνια στο πάτωμα της φυλακής και να θεωρείς ευτυχία τις νύχτες που είχες στρώμα.
«Επέζησα με το τίποτα. Γι’αυτό κι άρχισα να εκτιμώ τα μικρά πράγματα στη ζωή και τα όρια των πραγμάτων.
Αν αφιερωθώ στην ευμάρεια, θα πρέπει να περάσω ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου στη συντήρησή της».
Να αρνείσαι το προεδρικό μέγαρο και να εξακολουθείς να ζεις με τη γυναίκα σου τη Λουτσία, στο μικρό σου αγρόκτημα.
Να προσφέρεις το 90% του μισθού του σε φιλανθρωπίες και μικρές κοινότητες. Να μη διαθέτεις σωματοφύλακες, πολυτελή αυτοκίνητα και κουστούμια.
«Δεν είμαι ο φτωχός πρόεδρος, όπως με αποκαλούν. Φτωχοί είναι οι άνθρωποι που χρειάζονται πολλά. Είμαι απλώς ένας ολιγαρκής πρόεδρος. Μου αρέσει να ζω όπως η πλειονότητα της χώρας μου. Πρόκειται για την ίδια πλειονότητα που με εξέλεξε. Και γι’ αυτό ταυτίζομαι μαζί της.
Ηθικά, δεν έχω το δικαίωμα να ζω όπως η μειοψηφία της χώρας μου».
Χοσέ Μουχίκα (1935-2025), τέως πρόεδρος της Ουρουγουάης.
Αιωνία του η μνήμη!

Χριστιανική 15.5.2025.

Στη ΦΩΤΟ ο Χοσέ Μουχίκα στην κατοικία του στα προάστια του Μοντεβιδέο, στην οποία διέμενε και όσο ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πολέμησε στο αντάρτικο και έγινε σύμβολο της εθνικής συμφιλίωσης μετά τον αφοπλισμό.