• Ακόμη από την συμφωνία για την ΑΟΖ, η Αίγυπτος βρίσκει και κάνει. Η Ελλάδα δεν κάνει.

      Γράφει ο Πασχάλης Χριστοδούλου* 

Παρατηρώντας κανείς τη Συμφωνία Ελλάδας Αιγύπτου για την ΑΟΖ, αμέσως διαπιστώνει ότι η γραμμή διαχωρισμού ABCDE, και συγκεκριμένα, το σημείο Α, όχι φυσικά τυχαία, βρίσκεται -βλέπε και το συνημμένο χάρτη του Bloomberg- επί της εξωτερικής γραμμής της λεγόμενης γαλάζιας πατρίδας της Τουρκίας. Σαν να λέει δηλαδή η Αίγυπτος προς την Τουρκία, εδώ είμαι για τα ανατολικότερα του 28ου μεσημβρινού. Το αν απολέσει τώρα την ΑΟΖ του το Καστελόριζο μετά των υπόλοιπων νησίδων του, μικρό το κακό, κατ΄ αυτούς.

Πολλοί θυμούνται τις προ πενταετίας Ελληνικές κυβερνητικές χαρές και προπαγανδίσεις για την εν λόγω συμφωνία. Παρόλο βέβαια που τμηματικές συμφωνίες για τις ΑΟΖ, δεν προβλέπονται από το Δίκαιο της Θάλασσας.

Βλέπει λοιπόν κανείς αφενός, μια επίσημη πολιτική Ελλάδα επιπόλαια, αν όχι άφρονα, και αφετέρου, μια κουτοπόνηρη Αίγυπτο.

Δεν είναι και πολύ διαφορετικά τα πράγματα με τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Αυτή την αρχαιότερη Χριστιανική Μονή του πλανήτη. Τη συνομίληκη περίπου με την του Θεού Σοφίας Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, με αμφότερες να συνιστούν έργα επί των ημερών του ίδιου ανθρώπου. Έργα Ιουστινιάνεια.

Εμπνέει ίσως αρκετούς Αιγυπτίους το Τουρκικό πρότυπο της μετατροπής της Αγίας Σοφίας, αρχικά σε Μουσείο και τα τελευταία χρόνια σε Τζαμί. Και όχι μόνο αυτό αλλά και όσα έγιναν στη Μονή της Χώρας, στην ίδια Πόλη.

Υπάρχουν βέβαια οι ανθρωπολογικού τύπου μεταλλάξεις των πολιτικών προσώπων. Και όχι μόνο οι γνωστοί από την ιστορία μεταμορφισμοί. Οι οποίοι κάποιες φορές καθιστούν τα δημόσια πρόσωπα αγνώριστα. Μέχρις του σημείου να αλληθωρίζουν προς εκείνους που κατέλυσαν, πριν επικρατήσουν. Και με τη Δημοκρατία να λάμπει δια της απουσίας της, από αμφότερες τις πλευρές στην Αίγυπτο.

Κάποτε ένας φίλος μας έλεγε ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει ένας ηθικός μεγαλέξανδρος. Αυτός που ίδρυσε, συμπληρώνει κανείς, την κατοπινή γενέτειρα του Καβάφη  Αλεξάνδρεια. Την πόλη πλείστων όσων Αιγυπτιωτών Ελλήνων ευεργετών, συγγραφέων και καλλιτεχνών. Ας μην επεκταθούμε τώρα στο ομώνυμο Πατριαρχείο ή την Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη.

Ψήγματα έστω αυτής της γεωηθικής και του γεωπολιτισμού αν συνεχίζουν να υπάρχουν στην υπαρκτή Αίγυπτο, τότε και μόνο τότε τα πράγματα μπορούν εύκολα να επιστρέψουν στη λογική, τη γεωιστορία και στους κοινούς δεσμούς ανάμεσα στις δύο χώρες και τους λαούς μας. Τότε που οι καλοί λογαριασμοί θα κάνουν τους καλούς φίλους.

Αν όμως όχι, τότε απέναντι στις λεγόμενες δικαστικές αποφάσεις του εφετείου που επιδιώκουν να εκπέσει σε κατοχή, η προαιώνια κυριότητα και το επί 15 αιώνες καθεστώς αδιατάρακτης ιδιοκτησίας της Μονής, από την ίδια Χριστιανική αδελφότητα, και εφόσον η Αίγυπτος συνεχίσει να εμμένει στη συγκεκριμένη κουτοπονηριά, η Ελλάδα υποχρεούται να θέσει στον Αιγύπτιο Πρόεδρο το θέμα για την υποχρεωτική προσφυγή  σε κάθε αρμόδιο νομικό πρόσωπο και οργανισμό του διεθνούς δικαίου. Αρχής γενομένης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και πριν απ΄ όλα, από την ίδια την UNESCO.

Η οποία, κατά τα άλλα, ήδη από το 2002 έχει αποδεχθεί το Αιγυπτιακό αίτημα, οπότε και περιέλαβε τη Μονή αυτή του Σινά στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Ένα αίτημα που ταυτόχρονα περιλάμβανε την αυτοδίκαια αναγνώριση των αέναων άλλωστε τίτλων ιδιοκτησίας της Μονής μετά των δεκάδων κτισμάτων, κτημάτων και ασκητηρίων της.

Με δεδομένη λοιπόν την πολιτισμική εποπτεία της UNESCO επί τα της Μονής, η ίδια η Ελληνική Πολιτεία μπορεί απευθυνόμενη σε αυτήν να την ενημερώσει, και παράλληλα να ζητήσει από τη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους και συγκεκριμένα από τον Κυπριακής καταγωγής Ηγούμενο Εφραίμ, να συνδράμει μαζί με άλλους, στα της Αναγέννησης της Μονής του Σινά. Όπως πέτυχε με την Αναγέννηση του μοναχισμού του Βατοπεδίου και την προσέλευση πλήθους νέων μοναχών να κάνει τα ίδια και με το Σινά.

Να υπάρξει με άλλα λόγια η ιστορική συνέχεια και γέφυρα μεταξύ Αγιοριτών και Σιναϊτών μοναχών. Μεταξύ των δύο Ορέων. Του Αγίου Όρους και του Θεοβαδίστου Όρους.

Από την άλλη, ας είναι καλά ο σημερινός ενενηντάχρονος Ηγούμενος της Μονής του Σινά, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός, που στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ταξίδεψε ως την Κόνιτσα, όπου συναντηθείς με τον μοναχό τότε Παΐσιο, τον προσκάλεσε στο Σινά, με τον τελευταίο να αποδεχθεί να μεταβεί και να ζήσει για λίγα έστω χρόνια, όσο του επέτρεπε η υγεία του, σε ασκητήριο της Ελληνορθόδοξης Μονής της Αγίας Αικατερίνης.

Το κείμενο αφιερώνεται στη μνήμη του Αγιορίτη και Σιναΐτη Αγίου Παϊσίου

https://www.militaire.gr/anatoliki-mesogeios-epistrofi-stoys-istorikoys-politismoys-i-ena-kainoyrgio-trigono-ton-vermoydon/

*Πρώην Δήμαρχος Σουφλίου

Θράκη Ιούνιος 2025

Ο συνδρομητής μας Φώτης Σχοινάς μας έστειλε την ακόλουθη απάντηση  του σε άρθρο του κ. Χαράλαμπου Βέντη με τίλο “Ἐκκλησία, ὁμοφυλοφιλία καί γάμος ὁμοφύλων” στο περιοδικό “The books᾿ jourmal” τεῦχος 163, Ἀπρίλιος 2025: Details

  • Τάσεις  γήινης κόλασης στη Δύση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ευρώπη, κέντρο του κόσμου για αιώνες ευημερίας, ισχύος και χριστιανικών αντιλήψεων, τείνει να μετατραπεί σε περιοχή όπου κυριαρχούν ο αθεϊσμός, ο ατομισμός, ο μηδενισμός, και ο ωφελιμισμός. Καταντά μια ήπειρος ανίσχυρη, με παρακμασμένους κατοίκους και τείνει να μετατραπεί σε γήινη κόλαση των απολαύσεων, όπως την περιέγραψε στα τέλη του 15ου αιώνα ο μεγάλος ζωγράφος Ιερώνυμος Μπος, στο περίφημο τρίπτυχό του. Πρόσφατα έγινε ένα ακόμη βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, με την ψήφιση από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση Νόμου, που επιτρέπει την ευθανασία και την «ενεργώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία», δηλαδή την έμμεση πλην έμπρακτη δολοφονία. Αυτή η απάνθρωπη ενέργεια αποκλήθηκε «υποβοήθηση στον αξιοπρεπή θάνατο»… Details

  • ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΤΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ- Συνεχίζει να παραβιάζει την εκεχειρία μέσω αδιάκοπων αεροπορικών επιδρομών, χερσαίων επιχειρήσεων και ντε φάκτο κατοχής λιβανέζικου εδάφους

  • Κοινή Δήλωση Ανθρωπιστικών Οργανώσεων, Οργανώσεων Ανάπτυξης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στον Λίβανο: Από τον Νότο στον Βορρά: Πρέπει να Τερματιστούν οι Συνεχιζόμενες Παραβιάσεις — Πρέπει να γίνουν σεβαστές οι Δεσμεύσεις για Κατάπαυση του Πυρός και οι Υποχρεώσεις του Διεθνούς Δικαιώματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Μέχρι σήμερα, έχουν περάσει έξι μήνες από την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός που είχε ως στόχο να τερματίσει τις εχθροπραξίες μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου. Ωστόσο, οι στρατιωτικές ενέργειες και η κατοχή εδαφών συνεχίζονται, με σχεδόν καθημερινές αεροπορικές επιδρομές, βομβαρδισμούς και παραβιάσεις του εναέριου χώρου να συνεχίζουν να επηρεάζουν τις κοινότητες σε ολόκληρο τον Λίβανο.

Ο αντίκτυπος της συνεχιζόμενης στρατιωτικής επίθεσης του Ισραήλ στον Λίβανο ήταν καταστροφικός. Το Ισραήλ συνεχίζει να παραβιάζει την εκεχειρία μέσω αδιάκοπων αεροπορικών επιδρομών, χερσαίων επιχειρήσεων και ντε φάκτο κατοχής λιβανέζικου εδάφους. Σύμφωνα με το Υπουργείο Δημόσιας Υγείας του Λιβάνου, μέχρι τις 20 Μαρτίου 2025, η ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο σκότωσε 4.267 ανθρώπους και τραυμάτισε 17.579 ακόμη, ενώ ένοπλες ομάδες στον Λίβανο αναφέρουν ότι έχουν σκοτώσει 127 άτομα. Αυτό υπογραμμίζει τον βαθιά δυσανάλογο αντίκτυπο των εχθροπραξιών. Από την κήρυξη της εκεχειρίας, η κυβέρνηση του Λιβάνου έχει αναφέρει τουλάχιστον 150 επιπλέον θύματα λόγω ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών, ιδίως στο Νότο, στα προάστια του Μπάαλμπεκ και της Βηρυτού.

Ενώ η παύση των εχθροπραξιών επέτρεψε την επιστροφή περίπου 965.000 εσωτερικά εκτοπισμένων εντός δύο εβδομάδων, σχεδόν 93.000 άνθρωποι παραμένουν εκτοπισμένοι. Πολλοί ζουν σε επισφαλείς συνθήκες, αδυνατώντας να επιστρέψουν σε περιοχές που παραμένουν μη ασφαλείς ή έχουν καταστραφεί ολοσχερώς. Μεγάλα τμήματα των Νότιων Κυβερνείων και της Ναμπατίγια  παραμένουν απρόσιτα λόγω κατοχής, ενεργών εχθροπραξιών ή μη εκραγέντων πυρομαχικών. Ολόκληρα χωριά έχουν μετατραπεί σε ερείπια, μολυσμένα από μη εκραγέντα πυρομαχικά. Οι πολιτικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων κατοικιών, σχολείων και γεωργικής γης, έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί, καθιστώντας μεγάλες εκτάσεις γης ακατοίκητες. Ιατρικές υποδομές, ασθενοφόρα, εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις και νοσοκομεία δέχτηκαν συστηματικές επιθέσεις. Μια de facto «ουδέτερη ζώνη» έχει αναδυθεί κατά μήκος των νότιων συνόρων του Λιβάνου, εμποδίζοντας κάθε ουσιαστική επιστροφή ή ανοικοδόμηση.

«Τα παραμεθόρια χωριά υπέφεραν περισσότερο… καταστρέφοντας τα σπίτια μας, χωρίς να αφήσουν τίποτα στο χωριό – ούτε κτίρια, ούτε τείχη, ούτε τζαμιά, ούτε σχολείο». Η Ζαϊνάμπ, μια μητέρα 40 ετών, εκτοπισμένη από ένα παραμεθόριο χωριό στο Νότιο Λίβανο.
Οι ισραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν να κατέχουν τουλάχιστον 5 περιοχές του λιβανικού εδάφους, παραβιάζοντας κατάφωρα την κυριαρχία του Λιβάνου και το διεθνές δίκαιο. Οι αναφορές δείχνουν επίσης τη χρήση αδιάκριτης βίας κατά αμάχων σε περιοχές που έχουν μονομερώς χαρακτηριστεί από το Ισραήλ ως «ζώνες απαγόρευσης εισόδου» για τους αμάχους.

Οι συνεχιζόμενες εχθροπραξίες όχι μόνο θέτουν σε κίνδυνο ζωές, αλλά και καθυστερούν την εύθραυστη ανάκαμψη του Λιβάνου. Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει εκτιμήσει ότι η ανοικοδόμηση θα απαιτήσει περισσότερα από 11 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, κεφάλαια που είναι ολοένα και πιο δύσκολο να κινητοποιηθούν ενόψει της συνεχιζόμενης ανασφάλειας και της μειωμένης υποστήριξης των δωρητών. Εν τω μεταξύ, ο Λίβανος παραμένει βυθισμένος σε μια βαθιά κοινωνικοοικονομική κρίση που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων ευάλωτων πληθυσμών προσφύγων.

Το ευρύτερο περιφερειακό πλαίσιο παραμένει επίσης εξαιρετικά ασταθές. Οι ανανεωμένες εχθροπραξίες, ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός και οι αυστηροί περιορισμοί στην ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, καθώς και οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, καταδεικνύουν την ευθραυστότητα της περιοχής.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να δράσει. Χωρίς συγκεκριμένα μέτρα για την επιβολή της συμφωνίας, τη θέσπιση μηχανισμών λογοδοσίας και την παροχή διαρκούς υποστήριξης για την ανάκαμψη και την ανοικοδόμηση του Λιβάνου, η τρέχουσα εκεχειρία θα παραμείνει εύθραυστη. Οποιαδήποτε επιδείνωση της κατάστασης θα αφήσει για άλλη μια φορά τους αμάχους να επωμιστούν το κύριο βάρος.

Εμείς, οι υπογεγραμμένοι, καλούμε τα εμπλεκόμενα μέρη στη σύγκρουση να τηρήσουν και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου (ΔΑΔ), του Διεθνούς Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΔΑΔ), και να εκπληρώσουν τους συμφωνημένους όρους της συμφωνίας κατάπαυσης των εχθροπραξιών.

Εμείς, οι υπογράφοντες, καλούμε περαιτέρω τα κράτη που εγγυώνται τη συμφωνία κατάπαυσης των εχθροπραξιών και την ευρύτερη διεθνή κοινότητα:

Να διασφαλιστεί ότι η προστασία των αμάχων, συμπεριλαμβανομένων των εκτοπισμένων και όσων ζουν σε περιοχές της πρώτης γραμμής, αποτελεί κεντρικό στοιχείο όλων των διπλωματικών σχέσεων με τα μέρη της σύγκρουσης. Να αντιταχθεί και να καταδικαστεί οποιαδήποτε στοχοποίηση αμάχων, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Να ζητηθεί δημόσια – και να ασκηθεί διπλωματική πίεση για να διασφαλιστεί – η πλήρης προσήλωση όλων των εμπλεκομένων στη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης, άνευ όρων και οριστικής παύσης των εχθροπραξιών, της πλήρους αποχώρησης των ισραηλινών δυνάμεων από το λιβανέζικο έδαφος και του τερματισμού της de facto κατοχής του λιβανέζικου εδάφους κατά μήκος της Γαλάζιας Γραμμής, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το ψήφισμα 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Δεσμευτείτε για μια βιώσιμη και βασισμένη στα δικαιώματα επίλυση αυτής της σύγκρουσης. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να τηρήσει τις ευθύνες της βάσει του διεθνούς δικαίου και να λάβει συνεπή, βασισμένη σε αρχές δράση ως απάντηση στις παραβιάσεις από οποιοδήποτε μέρος. Η αντιμετώπιση της ατιμωρησίας είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της σύγκρουσης, την προστασία των αμάχων και την ενίσχυση της μακροπρόθεσμης ειρήνης και σταθερότητας. Η αδυναμία της διεθνούς κοινότητας να αντιδρά με συνέπεια υπονομεύει την αξιοπιστία των διεθνών μηχανισμών και αποδυναμώνει την παγκόσμια δέσμευση για δικαιοσύνη και λογοδοσία. Η διεθνής κοινότητα δεν πρέπει να σιωπά απέναντι στις συνεχείς παραβιάσεις, είτε στον Λίβανο, στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη είτε στη Συρία.
Να στηρίξουν τις προσπάθειες για τη διασφάλιση της λογοδοσίας για τις παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, μεταξύ άλλων μέσω ανεξάρτητων ερευνών και, όπου είναι εφικτό, να χρησιμοποιήσουν και να ενεργοποιήσουν τους σχετικούς μηχανισμούς λογοδοσίας κατά των μερών που ευθύνονται για παραβιάσεις του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και των Διεθνών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Να σταματήσει η μεταφορά όπλων στα εμπλεκόμενα μέρη της σύγκρουσης: Να ανασταλεί αμέσως η μεταφορά όλων των όπλων, εξαρτημάτων, πυρομαχικών και πυρομαχικών στα εμπλεκόμενα μέρη της ένοπλης σύγκρουσης, όταν υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν για τη διάπραξη ή τη διευκόλυνση παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαιώματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και άλλων σοβαρών παραβιάσεων.
Προτρέπουμε τα κράτη με επιρροή να υποστηρίξουν ενεργά την περιφερειακή σταθερότητα συμμετέχοντας σε διαρκείς διπλωματικές προσπάθειες για την αποκλιμάκωση των εντάσεων σε ολόκληρη την περιοχή. Η συνεχιζόμενη περιφερειακή αστάθεια υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για διαρκή ειρήνη.
Να διασφαλιστεί ότι οι προσπάθειες ανάκαμψης και ανοικοδόμησης είναι χωρίς αποκλεισμούς, βασισμένες στα δικαιώματα και με γνώμονα την κοινότητα, σεβόμενες τις φωνές και την εμπλοκή των πληγεισών κοινοτήτων και διασφαλίζοντας ότι οι συνθήκες για τις επιστροφές είναι ασφαλείς, εθελοντικές και αξιοπρεπείς για όλους.
Η πορεία προς την ανάκαμψη και την ειρήνη στον Λίβανο εξαρτάται από την λογοδοσία, τη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο και τη διαρκή διεθνή δέσμευση.

Υπογράφοντες:

Επιτροπή Υπηρεσίας Αμερικανών Φίλων

Badil | Ινστιτούτο Εναλλακτικής Πολιτικής

CARE International

CLDH (Λιβανέζικο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)

Δανικό Συμβούλιο Προσφύγων

Δίκτυο Δικαιωμάτων EuroMed

Ανθρωπισμός και Ένταξη – Handicap International

HuMENA για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Συμμετοχή στα Κοινά

Ισλαμική ανακούφιση

Νορβηγική Εκκλησιαστική Βοήθεια

Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων

Oxfam

Στη φωτογραφία: Από επιδρομή στη Βηρυτό τον περασμένο Μάιο.

 

του Απόστολου Παπαδημητρίου 

Ισραηλινή αεροπορική επίθεση στη λωρίδα της Γάζας, από τις πολλές, τις οποίες παρακολουθούμε με απάθεια, για δευτερόλεπτα, στις προβολές από την τηλεόραση, είχε ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, να πληγεί και η οικία ζεύγους γιατρών, γονέων δέκα τέκνων. Η συνέπεια ήταν να φονευθούν τα εννιά τέκνα και να τραυματιστεί το δέκατο και ο πατέρας. Η τραγωδία κορυφώθηκε, όταν η μάνα αντίκρισε να μεταφέρουν στο νοσοκομείο, όπου εργάζεται, τα πτώματα των τέκνων της! Αν μας είχε απομείνει λίγη ανθρωπιά, θα έπρεπε να βγούμε στους δρόμους να κραυγάσουμε ζητώντας από τους ισχυρούς να σπεύσουν να θέσουν τέρμα στην επιχειρούμενη γενοκτονία. Όμως έχουμε αποχαυνωθεί υποταγμένοι σε αντιανθρώπινο σύστημα εξουσίας, που επιχειρεί να μετατρέψει τα πρόσωπα, εικόνες Θεού, σε αριθμούς αναλωσίμων ειδών.
Ημέρες αργότερα ο Γάλλος πρόεδρος, ο μικρός, εξετέθη ανεπανόρθωτα, καθώς δέχθηκε ράπισμα από γυναικείο χέρι, κατά την έξοδό του από αεροπλάνο, που τον μετέφερε στην πρώην αποικία της χώρας του, από την οποία αυτή αποχώρησε κακήν κακώς υπό την πίεση των γηγενών, που ανέπτυξαν απελευθερωτικό αγώνα. Ουδέν σχόλιο για την ιστορία και για τις αγριότητες του επιδόξου διαδόχου των Γάλλων στο Βιετνάμ. Ούτε τη φωτογραφία της παιδούλας, που έτρεχε αλλόφρων κατακαμένη από τις εμπρηστικές βόμβες, που είχαν πλήξει το χωριό της, έκριναν καλό να προβάλλουν τα μέσα ενημέρωσης. Πρόβαλαν όμως κατ’ επανάληψη το ράπισμα. Με το Μάι Λάι και τη Γάζα θα ασχολούμαστε, όταν υπάρχουν ειδήσεις τόσο σημαντικές! Να χαστουκίζεται πρόεδρος, υπηρέτης των τραπεζικών συμφερόντων!
Γιατρός η τραγική μάνα είχε τόση αγάπη προς τη ζωή, ώστε να φέρει στον κόσμο δέκα παιδιά και να τα ανατρέφει υπό δυσμενείς κοινωνικές συνθήκες εγκλεισμού σε περιχαρακωμένη μικρή περιοχή, η οποία κατά καιρούς γινόταν στόχος. Οι δυτικές κοινωνίες έπαψαν να αγαπούν τη ζωή, για να μη γράψω ότι τη μισούν. Ίσως, κυνικά σκεπτόμενος κάποιος, να τονίσει: Αν δεν γεννούσε τόσα, δεν θα πονούσε τόσο! Όμως ο αβάσταχτος πόνος της μάνας αποτελεί ορόσημο για την ιστορία του ανθρωπίνου γένους, που κατέστη απάνθρωπο. Οι φτωχοί και καταφρονεμένοι θεωρούνται από τους ανεπτυγμένους άξιοι της «μοίρας» τους καθώς αρνούνται να υιοθετήσουν τις δυτικές «αξίες», στις οποίες περιλαμβάνεται η ολιγοτεκνία ακόμη και η ατεκνία προς σωτηρία του πλανήτη, για χάρη των ολίγων «εκλεκτών», που «αξίζει» να επιβιώσουν! Προωθούν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, δηλαδή εφαρμογές υποταγής του ανθρώπου στη μηχανή, που υπαγορεύει ό,τι ο προγραμματιστής της όρισε και η οποία θα βλέπει τους ανθρώπους ως αναλώσιμα είδη με αριθμό μητρώου και όχι πρόσωπα ανεπανάληπτα κατ’ εικόνα Θεού!
Οι φωνές, που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στα διεθνή συνέδρια των διαφεντευτών του πλανήτη για τον υπερπληθυσμό, βρίσκουν πρόθυμους νεροκουβαλητές να διαδώσουν το μήνυμα, που δικαιώνει τις άμεσες και έμμεσες γενοκτονίες. Στην περίπτωση των Παλαιστινίων υπάρχει ιδιάζων σκοπός. Το σιωνιστικό Ισραήλ, υπό την προστασία των θεωρουμένων ισχυρών χωρών, των υποταγμένων πλήρως στο τραπεζικό σύστημα το ελεγχόμενο από σιωνιστές τραπεζίτες, θεώρησε από την ίδρυσή του αδύνατη τη συνύπαρξή του με τους γηγενείς Παλαιστίνιους. Η γκετοποίησή τους δεν αποτελεί γι’ αυτό λύση. Η εκδίωξή τους ήταν εξ αρχής το σχέδιο, που ετέθη σε εφαρμογή. Η όποια αντίσταση θεωρήθηκε όχι μόνο από τους Ισραηλινούς αλλά και από τους υποτελείς τους δυτικούς πράξη τρομοκρατίας. Και οι απόγονοι των θυμάτων της φρικαλεότητας των ναζιστικών τεράτων μιμούνται σε κάποιον βαθμό τα τέρατα! Και οι «ισχυροί υποτελείς» υπερτονίζουν τη νομιμότητα της άμυνας για την επιβίωση του κράτους του Ισραήλ, το οποίο περιβάλλεται από εχθρούς! Εχθρός ο Λίβανος, που γίνεται στόχος κατά διαστήματα και καταστρέφονται οι υποδομές του. Εχθρός η Συρία ακόμη και τώρα, που την αρχηγία ανέλαβε ο δυτικά ιματισμένος και «σώφρων» πρώην αιμοσταγής τζιχαντιστής! Γι’ αυτό και έχουν πληγεί όλοι οι στρατιωτικοί στόχοι εκεί και έχει καταληφθεί τμήμα του εδάφους της.
Βέβαια δεν αποτελούν εχθρούς οι αραβικές χώρες του πλούτου, οι οποίες θέλουν να πάψει να απασχολεί το παλαιστινιακό ζήτημα όχι βέβαια τους ηγέτες τους, αλλά τους λαούς, των οποίων η αγανάκτηση εντείνεται από την προκλητική στάση του Ισραήλ και των υποτελών του της Δύσης. Σε ένδειξη αβροφροσύνης η βασιλική δυναστεία του Κατάρ πρόσφερε στον πρόεδρο των ΗΠΑ ως δώρο υπερπολυτελές αεροπλάνο 400 εκ. δολαρίων. Μάλιστα ο ηγέτης του, κατά το περιοδικό ΤΙΜΕ, που κολακεύει τους κενόδοξους και παντελώς αδιάφορους για τους φτωχούς συγγενείς σεΐχηδες, θεωρήθηκε ως ένα από πιο ισχυρά πρόσωπα του πλανήτη. Για να νοσοκομεία στη Γάζα να έχει την έγνοια του ο σεΐχης της χλιδής! Όμως η στάση αυτή ενισχύει το φονταμενταλιστικό ισλάμ, με συνέπειες, που θα εκδηλωθούν στο μέλλον, ίσως όχι στο απώτερο.
Οι Ισραηλινοί ασφαλώς και φοβούνται τη σφριγηλότητα των Παλαιστινίων, αν και τους έχουν περιχαρακώσει. Πάντοτε θα υπάρχει η δυνατότητα να πλήττουν εκείνοι στόχους. Δεν γνωρίζω, αν αληθεύει η πληροφορία, ότι Ισραηλινοί καταπονημένοι από τη διαρκή ένταση και αβεβαιότητα αρχίζουν και εγκαταλείπουν τη χώρα τους και να μεταναστεύουν στην Ευρώπη. Η μόνη βεβαιότητα είναι ότι το μέλλον ανήκει στους λαούς που γεννούν και όχι σ’ εκείνους που στηρίζονται στην τεχνολογική και στην εξοπλιστική υπεροχή.
Ο ορυμαγδός στη Γάζα επισκιάστηκε και από την είδηση του πάπα Φραγκίσκου. Άρχισαν ενορχηστρωμένα τα εγκώμια ακόμη και από τον ελληνικό τύπο, ωσάν να ήταν ο πνευματικός ηγέτης του λαού μας. Αναλύθηκαν σενάρια διαδοχής του και προβλήθηκε σε έκταση τόσο η κηδεία του εκλιπόντος όσο και η ενθρόνιση του νέου πάπα, στην τελετή της οποίας μετείχαν πολλοί θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες, μεταξύ των οποίων και η πρόεδρος της ΕΕ, η οποία δήλωσε πρόσφατα: «Η Ευρώπη είναι οι αξίες στο Ταλμούδ»! Επίσης ο πρόεδρος των ΗΠΑ, που για μία ακόμη φορά έδειξε την απρέπειά του στην έπαρση και την αλαζονεία της ισχύος του. Φυσικά δεν αναμενόταν ο νέος πάπας να καταδικάσει την επιχειρούμενη γενοκτονία ως μετέχων του πολιτικού κόσμου, ως αρχηγός κράτους και χρησιμοποιών τη διπλωματική γλώσσα.
Και ορθόδοξοι θρησκευτικοί ηγέτες έσπευσαν να προσέλθουν στην τελετή ως φτωχοί συγγενείς του χριστιανικού κόσμου. Όταν άρχισε η σφοδρή επίθεση, ο μητροπολίτης Γάζας Αλέξιος, ελληνικής καταγωγής, είχε δηλώσει: «Μέχρι να υπάρχει τουλάχιστον ένας χριστιανός στην επικράτεια της Γάζας δεν θα πάω πουθενά, γιατί μπορώ να είμαι μια ελπίδα γι’ αυτούς. Αν πεθάνω, θα έχω έναν αξιοπρεπή θάνατο ως μερίδιό μου». Ο πατριάρχης Ιεροσολύμων δεν θα ήταν προτιμότερο, αντί να μεταβεί στη Ρώμη να είχε εισέλθει με την ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και να συμπαρασταθεί όχι μόνο στο μικρό ποίμνιο του Πατριαρχείου αλλά και τους δοκιμαζόμενους μουσουλμάνους; «Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησι υπέρ των προβάτων», δίδαξε ο Χριστός. Τον δυτικό κόσμο, που βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, μόνο φωτεινά παραδείγματα αγιότητας και θυσίας μπορούν να προσφέρουν νόημα ύπαρξης. Ευτυχώς φωτεινά παραδείγματα υπάρχουν ακόμη, αλλά δεν προβάλλονται. Στα νοσοκομεία της Γάζας, που λειτουργούν χωρίς τα αναγκαία ιατρικά αναλώσιμα και χωρίς παροχή ηλεκτρικής ενέργειας εθελοντές γιατροί από την Αγγλία ίσως και από άλλες χώρες εργάζονται πυρετωδώς, όπως σ’ αυτό, που δέχθηκε τα εννιά σκοτωμένα παιδιά.
Μεταδόθηκε η είδηση ότι ο Αιγύπτιος πρόεδρος δέχεται η χώρα του να επιτρέψει την εγκατάσταση 500.000 χιλιάδων Παλαιστινίων, προσωρινά κατά δήλωσή του. Αν αυτή αληθεύει, φανερώνει την υποταγή του προέδρου στην ιταμή αξίωση του προέδρου των ΗΠΑ για εκτόπιση του συνόλου των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, ώστε να καταστεί αυτό αμιγώς χώρα Εβραίων, αλλά και για να «αξιοποιηθεί» τουριστικά η χρυσή ακτή της Γάζας, όπως διαφαίνεται από σχετικά δημοσιεύματα! Άλλωστε την παραμονή του στην εξουσία οφείλει στη στήριξή του από τους ισχυρούς, που δεν εμπιστεύονται τους απρόβλεπτους «Αδελφούς μουσουλμάνους». Πιθανόν να ακολουθήσει σε αποδοχή και η Ιορδανία, καθώς το σχέδιο περιλαμβάνει και εκτόπιση των Παλαιστινίων από τη δυτική Όχθη. Αν αυτές οι προσφυγοποιήσεις πραγματοποιηθούν, θα είναι χωρίς συνέπειες, δηλαδή χωρίς την ισχυροποίηση του ισλαμικού φονταμενταλισμού; Πάντως η Αίγυπτος φαίνεται να δείχνει την ισχύ της με επέμβαση στα περιουσιακά στοιχεία της ιερής μονής Σινά, της παλαιότερης του ορθοδόξου μοναχισμού. Κατά τα άλλα βεβαιώνονται κατ’ επανάληψη οι πολύ καλές ελληνοαιγυπτιακές σχέσεις!
Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, αλλά οι λαοί βυθίζονται ολοένα και περισσότερο στην καθησυχαστική και επικίνδυνη βεβαιότητα ότι όλα βαίνουν καλώς.

  • ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΖΕΡΒΟΥ

Στην εκδήλωση διαμαρτυρίας της “Χριστιανικής” κατά της πολεμοκαπηλείας στην Ευρώπη, ο Πρόεδρος της ΧΔ Γιάννης Ζερβός τόνισε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω σημεία: 

Ξεκίνησε την εισήγηση ως εξής:

«Τα παιδιὰ ποὺ ἀγαποῦν τὰ στρατιωτάκια,/τ’ ἀλογάκια καὶ τὰ ξύλινα σπαθιά,/βρυκολάκιασαν καὶ βγῆκαν στὰ σοκάκια,/ ἔλα μέσα καὶ μίλα πιὸ σιγά…»
Περισσότερο ἐπίκαιρο παρὰ ποτὲ εἶναι τὸ τραγούδι αὐτὸ τοῦ Διονύση Σαββόπουλου στὴ σημερινὴ συγκυρία, ποὺ οἱ ἀποτυχημένοι λογιστὲς τῶν Βρυξελλῶν ἐπιχειροῦν νὰ παραστήσουν τοὺς πολέμαρχους.
Ὅπως καὶ ἡ έπωδὸς «ὀλαρία, όλαρά»: Ἡ ὁποία παραπέμπει, δυστυχῶς, στὴ σύνταξη τῶν ἡγεσιῶν τῆς ΕΕ μὲ τοὺς ρυθμοὺς τοῦ νεοναζισμοῦ ποὺ σηκώνει κεφάλι, μὲ πρόσχημα τὴ ρωσοφοβία. Στὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ καὶ στὶς Βαλτικὲς χῶρες, οἱ ἐπίγονοι τῶν ταγμάτων Ἐς Ές τιμῶνται ὡς ἥρωες. Ὅπως καὶ οἱ δολοφονικὲς συμμορίες τοῦ Στεπὰν Μπαντέρα, οἱ ὁποῖες μὲ ὁρμητήριο τὴ δυτικὴ Οὐκρανία ἐπιδόθηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς σὲ φρικαλεότητας κατὰ δεκάδων χιλιάδων Πολωνῶν καὶ Ἑβραίων. Σὲ σημεῖο ὁ Οὐνίτης Μητροπολίτης τῆς περιοχῆς Ἀντρέι Σεπίτσκι νὰ εὐνοεῖ τὴν κατάταξη στὰ οὐκρανικὰ Ἐς Ές γιὰ νὰ περιοριστοῦν οἱ ἀνεξέλεγκτες φρικαλεότητες.
Μπορεῖ κανεὶς νὰ προσάψει πολλὰ στὶς ἡγεσίες ποὺ κυβέρνησαν καὶ κυβερνοῦν τὴ Ρωσία. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ ἀμφισβητήσει τὴ συνεισφορὰ τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ στὴ νίκη κατὰ τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ. Ὁλόκληρη ἡ Οὐκρανία καὶ ἡ Λευκορωσία εἶχαν καταληφθεῖ ἀπὸ τὰ στρατεύματα τῆς Γερμανίας καὶ τῶν συμμάχων της, ποὺ ἔφτασαν βαθιὰ στὴ Ρωσία.
Γι’ αὐτὸ καὶ καταδικάζουμε τὴν στοχοποίηση τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὰ 80 χρόνια τῆς μεγάλης αὐτῆς νίκης, ποὺ ἔσωσε τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς ἀπάνθρωπου καὶ δυστοπικοῦ καθεστῶτος. Ἰδίως ἡ ἀναγωγὴ μιᾶς εἰρηνικῆς ἑορταστικῆς ἐκδήλωσης σὲ πολεμικὸ στόχο δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀποτελεῖ ἀνατνακλαστικὸ τῶν νεοναζὶ ποὺ κατευθύνουν τὴν πολιτικὴ τοῦ οὐκρανικοῦ καθεστῶτος ἀπὸ τὸ 2014 καὶ μετά.
Ἤδη, ἐνόψει τοῦ διαφαινόμενου τερματισμοῦ τοῦ πολέμου στὴν Οὐκρανία, ἔχουν ἀρχίσει νὰ προβάλλονται νέα προσχήματα γιὰ τὴ διατήρηση τοῦ ψυχροπολεμικοῦ κλίματος στὴν Εὐρώπη. Βασικὸς ὑποκινητὴς εἶναι ὁ Γενικὸς Γραμματέας τοῦ ΝΑΤΟ Μὰρκ Ροῦτε, ὁ ὁποῖος ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἄλλους λόγους, προφανῶς ἀγωνιᾶ γιὰ νὰ ἔχει τὸ ΝΑΤΟ λόγο ὕπαρξης.

Παρουσίασε την ανακοίνωση της Χριστιανικής Δημοκρατίας του περασμένου Δεκεμβρίου, με την οποία καταδικάζονταν οι δηλώσεις Ρούτε, με τις οποίες ο Γραμματέας του ΝΑΤΟ επιχείρησε να παρουσιάσει το ψευδές αφήγημα του “ρωσικού κινδύνου” και στη βάση αυτού του “μπαμπούλα” να στηρίξει την αξίωση για αύξηση των αμυντικών δαπανών σε βάρος του κοινωνκού κράτους

Τόνισε, όπως και στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή στις 29 Μαρτίου:

Ἡ γερμανικὴ ἰθύνουσα τάξη, ἀφοῦ αὐτοχειριάστηκε οἰκονομικὰ στηρίζοντας τὴν πολιτικὴ Μπάιντεν στὸ οὐκρανικὸ καὶ τὶς κυρώσεις σὲ βάρος της Ρωσίας, προκάλεσε τὴν οἰκονομικὴ καταστροφὴ τῆς αὐτοκινητοβιομηχανίας τῆς χώρας, οἱ ὑποδομὲς τῆς ὁποίας ἐπείγεται νὰ χρησιμοποιηθοῦν γιὰ τὴν παραγωγὴ ἀρμάτων μάχης. Στὴν ἴδια κατεύθυνση βολεύεται καὶ τὸ ἀμερικανικὸ στρατιωτικο-βιομηχανικὸ σύμπλεγμα ποὺ ἔλεγχε τὴν ἐξουσία στὶς ΗΠΑ μέσω τῶν κυβερνήσεων Κλίντον-Μπούς-Ὀμπάμα-Μπάιντεν καὶ συντηρεῖται μὲ τὴν πρόκληση περιφερειακῶν πολέμων.

Ἡ κυβέρνηση Μητοστάκη, μὲ τὴν τυφλὴ ὑποταγή της στὴν ΕΕ καὶ στὴν ἀπελθοῦσα ἀμερικανικὴ ἐξουσία, κατέστρεψε τὶς δεθνεῖς σχέσεις τῆς χώρας καὶ τὴν ἄφησε πολλαπλῶς ἐκτεθειμένη καὶ ἀκάλυπτη, ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἀλλαγὴ στὶς ΗΠΑ.

Τὸ νέο καθεστὼς Τράμπ, εἶναι πιὸ ἀπροκάλυπτο καὶ ἰταμό, ἀλλὰ στὴν πράξη δὲν διαφέρει ἀπὸ τὸ προηγούμενο. Ἐπιδίδεται σὲ ἀναδιάταξη τῶν πολιτικῶν ἐπιλογῶν, στὴ βάση τῶν συμφερόντων τῶν ΗΠΑ, ἀλλὰ καὶ μὲ δεδομένο ὅτι ἡ χώρα αὐτή, ἄκρως ὑπερχρεωμένη, δὲν μπορεῖ νὰ παραστήσει πιὰ τὴ μοναδικὴ Ὑπερδύναμη μὲ ἀξιώσεις ἐλέγχου ὅλης τῆς Οἰκουμένης. Κλείνει μέτωπα, ὅπως τὸ οὐκρανικό, καὶ ἀνοίγει ἄλλα, μὲ διεκδικήσεις στὴν ἀμερικανικὴ ἤπειρο.Ἐνῶ ἀκόμα πιὸ ἀπροκάλυπτα, καλύπτει τὴν γενοκτονικὴ πολιτικὴ Νετανιάχου εἰς βάρος τῶν Παλαιστινίων.

Σὲ κάθε περίπτωση, ἔχουμε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ διακηρύξει, ὅτι ἡ εἰρήνευση στὴν Οὐκρανία εἶναι ἄμεση προτεραιότητα. Παραμένουμε ὑπὲρ μιᾶς δίκαιης εἰρήνης στὴ βάση τῶν συμφωνιῶν τοῦ Μίνσκ, παρὰ τὸ γεγονὸς ὄτι μὲ εὐθύνη τοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου καὶ τῶν δυτικῶν ἐντολέων του, τὸ ἐνδεχόμενο αὐτὸ δυστυχῶς ἀπομακρύνεται.

Ὅπως ἐξαρχῆς καταγγείλαμε τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία, καταγγέλλουμε καὶ τὴν ἀπόπειρα τοῦ Μὰρκ Ροῦτε τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῶν ἄλλων πολεμοκάπηλων ἡγετῶν τῆς ΕΕ νὰ ἐμπλέξουν σὲ περιπέτειες τοὺς λαούς.

Ὅπως ἔχει δείξει καὶ ἡ καταψήφιση τοῦ «Εὐρωπαϊοῦ Συντάγματος», ἡ βούληση τῶν λαῶν εἶναι στὴν Εὐρώπη νὰ ὑπάρξει διακρατικὴ συνεργασία κυρίαρχων κρατῶν. Καὶ ἡ Εὐρώπη φτάνει μέχρι τὰ Οὐράλια, περιλαμβάνοντας καὶ τὴ Ρωσία.

Παρέπεμψε στην τοποθέτηση του Αμερικανού καθηγητή Τζέφρι Σάκς, πρώην στελέχους του “Δημοκρατικού Κόμματος” των ΗΠΑ και με ισχυρή πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων, ο οποίος απέδωσε την αντιπαράθεση με τη Ρωσία στην επιθετικότητα των ΗΠΑ και στο μακρόπνοο σχέδιο από το 1994 να την περικυκλώσουν εντάσσοντας στο ΝΑΤΟ όλες τις γειτονικές χώρες, περιλαμβανομένης της Ουκρανίας. 

  • Στην αντίληψη ότι “Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης οι ΗΠΑ νόμισαν ότι ο κόσμος είναι δικός τους…”
  • Στην αθέτηση της ρητής δέσμευσης στις 7 Φεβρουαρίου 1991, των Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ και ο Τζέιμς Μπέικερ προς τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. ότι το ΝΑΤΟ δεν θα κινηθεί προς τα ανατολικά και δεν θα επωφεληθεί από τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας…
  • Στην απόφαση που ελήφθη το 1994 ελήφθη να επεκταθεί το ΝΑΤΟ μέχρι την Ουκρανία, το οποίο παρουσιάζεται το 1997 στο βιβλίο «The Grand Chessboard» του Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι.
  • Σύμφωνα με τον Σάκς, το σχέδιο αυτό περικύκλωσης και απομόνωσης της Ρωσίας θυμίζει το ανάλογο Βρετανικό σχέδιο Πάλμερστον του 19ου αιώνα, που είχε αποκορύφωμα τον κριμαϊκό πόλεμο.
  • Στο γεγονός ότι η Ρωσία δεν είχε καθόλου εδαφικά συμφέροντα ή σχέδια στην Ουκρανία και το μόνο που που διαπραγματευόταν η Ρωσία ήταν μια 25ετής μίσθωση μέχρι το 2042 της ναυτικής βάσης της Σεβαστούπολης.

Ο ίδιος είχε συμβουλεύσει τους Ουκρανούς ότι ήταν προς το συμφέρον τους να μείνουν ουδέτεροι αλλά και τους Ευρωπαίους ότι ήταν προς το συμφέρον τους να είναι ο κύριος οικονομικός εταίρος της Ρωσίας και να μη δίνουν πίστη στις προτροπές των Αμερικανών συμπατριωτών του.

Η Ρωσία που δεν αντιδρούσε στις πρώτες φάσεις της διεύρυνσης, άρχισε να δυσανασχετεί όλο και περισσότερο, με αποκορύφωμα την ανατροπή του εκλεγμένου Ουκρανού Προέδρου Γιανούκοβιτς με το πραξικόπημα του Μαϊντάν που έγινε με αμερικανική υποκίνηση και τις διακρίσεις που επιβλήθηκαν εις βάρος των Ρωσόφωνων και των Ρώσων που ζούσαν στην Ουκρανία με βάση τον ουκρανικό εθνικισμό.

Με τη διακυβέρνηση Τραμπ φαίνεται πως η πολιτική των ΗΠΑ απομακρύνεται από την αντίληψη που οδήγησε στο σχέδιο του 1994. Οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο και επιχειρούν να διαπραγματευθούν για να οριοθετήσουν σφαίρες επιρροής με δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παραμένουν δέσμιες της αμερικανικής πολιτικής που εγκαταλείφθηκε και αποπροσανατολισμένες από ακραία ρωσοφοβία. Θυμίζει η σημερινή κατάσταση τη σύγχυση που επικρατούσε στο διάστημα Σεπτεμβρίου 1939-Απριλίου 1940. Η Γαλλία και η Βρετανία είχαν κηρύξει τον πόλεμο στη Γερμανία λόγω της εισβολής στην Πολωνία. Η Πολωνία έπεσε γρήγορα. Αντί όμως να προετοιμάζονται να αντιμετωπίουν τη ναζιστική Γερμανία, που αναδιοργανωνόταν για να επιτεθεί, οι δύο κυβερνήσεις, με πρόσχημα το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ,  σχεδίαζαν να επιτεθούν στη Σοβιετική Ἐνωση μέσω του Καυκάσου. Στα πλαίσια αυτά παραχωρήθηκε στην Τουρκία το σαντζάκι της Αλεξανδρέττας με το συριακό Ορθόδοξο πληθυσμό.

Οι εξελίξεις είναι πρόσφορες για τη συναγωγή συμπερασμάτων στη βάση της γεωπολιτικής, για να αξιολογήσουμε ποιο είναι το συμφέρον της χώρας μας:

  1. Τα καταστρεπτικά αποτελέσματα για την Ελλάδα όποτε υπήρξε από τους Δυτικούς πολιτική περικύκλωσης της Ρωσίας:

-Μετά την απομόνωση της Ρωσίας σε συνέχεια του Κριμαϊκού Πολέμου, η τελευταία μετακινήθηκε από τη στήριξη των Ορθοδόξων που ευνοούσε την Ελλάδα, στον εθνφυλετικό Πανσλαβισμό, με ολέθρια συνέπεια το βουλγαρικό σχίσμα και τον άκρο διχασμό Ελλήνων και Βουλγάρων.

-Η απομόνωση του νεοσύστατου Σοβιετικού καθεστώτος, με συμμετοχή μάλιστα της Ελλάδας στην εκστρατεία της Ουκρανίας, ώθησε τους Σοβιετικούς να στηρίξουν το κεμαλικό καθεστώς με τα γνωστά καταστρεπτικά για τον ελληνισμό αποτελέσματα.

-Το ξέσπασμα του Ψυχρού Πολέμου είναι από τις βασικές αιτίες του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου 1946-49.

-Πρωταγωνιστώντας στην τωρινή απομόνωση της Ρωσίας με το Ουκρανικό και στηρίζοντας το καθεστώς Ζελένσκι, η σημερινή κυβέρνηση έχει καταστρέψει τις ελληνορωσικές σχέσεις, σε αντίθεση με την Τουρκία που καταφέρνει να τα έχει καλά και με τις δύο πλευρές. Πρώτη συνέπεια της πολιτικής αυτής είναι η εγκατάλειψη του ελληνισμού της περιοχής της Μαριούπολης. Με βάση τα δεδομένα του παρελθόντος, δεν μπορούμε να περιμένουμε ο,τιδήποτε καλό με τη συνέχιση της πολιτικής αυτής.

2. Η μεταφορά του κέντρου βάρους αποφάσεων στην Κεντρική Ευρώπη υπήξε επιβλαβής για την Ελλάδα, ενώ επωφελής έχει υπάρξει ο εκάστοτε συνασπισμός Δύσης-Ρωσίας

-Όταν επικυριαρχούσε η πολιτική της Αυστριακής αυτοκρατορίας μέσω του Μέτερνιχ και της Ιεράς Συμμαχίας, οι συνθήκες ήταν απαγορευτικές για την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

-Λίγα χρόνια αργότερα, Αγγλία-Γαλλία και Ρωσία συνέπραξαν στην αναγνώριση της ελληνικής ανεξαρτησίας ως προστάτιδες δυνάμεις.

-Η σύμπραξη Δύσης-Ρωσίας κατά τους Παγκοσμίους Πολέμους, ιδίως τον 2ο, συνέβαλε στην ενίσχυση της Ελλάδας και στη διαφύλαξη της εθνικής της ακεραιότητας.

-Εθνική ακεραιότητα που κινδύνεψε στο διάστημα επικυριαρχίας της Γερμανίας στην Ευρώπη, όσο νικούσε στους δύο πολέμους. Στον 1ο ΠαγκόσμιοΠόλεμο, αν και ουδέτερη, η Ελλάδα έχασε προσωρινά την Ανατολική Μακεδονία, την οποία οι Γερμανοί παρέδωσαν στους Βουλγάρους. Στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο νικούσε και κυριαρχούσε η ναζιστική Γερμανία στην Ευρώπη, η Ελλάδα έχασε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ενώ η Ιταλία κατέλυσε τις ελληνικές αρχές στα Επτάνησα.

-Η μεττόπιση του κέντρου βάρους στη Γερμανία με την προσάρτηση της Ανατολικής Γερμανίας συνέπεσε με δυσμενέστατες για την Ελλάδα εξελίξεις στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Μνημόνια, Μεταναστευτικό).

[Με την Ελλάδα να προορίζεται για “αποθήκη ψυχών”. Βιώσαμε το πρωτοφανές, χώρα μη μέλος της ΕΕ, τα Σκόπια, να κλείνει τα σύνορά της με την Ελλάδα κατ’ εντολή άλλων χωρών-μελών της ΕΕ προκειμένου να εγκλωβιστούν σ’ αυτή οι μετανάστες που είχαν προορισμό την κεντρική Ευρώπη].

 

 

 

 

 

Την, Κυριακή 1 Ιουνίου 2025 έγινε στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου στην Αθήνα από την Εστία Πατερικών Μελετών εκδήλωση-αφιέρωμα στον μακαριστό Αρχιμανδρίτη π. Σαράντη Σαράντο.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με εκκλησιαστικούς ύμνους από τη βυζαντινή χορωδία του “Σχολείου Ψαλτικής” υπό τη διεύθυνση του κ. Κωνσταντίνου Φωτόπουλου. Συμπεριλήφθηκε και τροπάριο της Αγίας Αικατερίνης σε ένδειξη συμπαράστασης στη δοκιμαζόμενη Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά.

Χαιρέτισε ο Μητροπολίτης Κηφισίας, κ. Κύριλλος, αναφερόμενος στον π. Σαράντη ως ο τελευταίος προϊστάμενος Επίσκοπος.

Μαρτυρίες από τη ζωή και το έργο του, ως πνευματικού πατέρα, συνεφημερίου-λειτουργού, εκπαιδευτικού, εξομολογουμένου και οικογενειάρχη, ο καθένας από ξεχωριστή σκοπιά, ανέφεραν οι ομιλητές:

Ο Πρωτοπρεσβύτερος  Αντώνιος Μπουσδέκης ως πενυματικό του τέκνο.

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Χρήστος Μαρούδας ως συνεφημέριός του στην ενορία της Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Μαρούσι.

Ο  Αρχιμανδρίτης. Μεθόδιος Κρητικός ως τελευταίος πνευματικός του.

Ο Πρεσβύτερος Ανάργυρος Σαραφόπουλος ως μαθητής του στη Ριζάρειο Σχολή.

Η θυγατέρα του κα  Αγγελική Σαράντου – Δημάρχου για την πλευρά της ζωής του ως οικογενειάρχη και πατέρα, ο οποίος μάλιστα ανέλαβε το βάρος της ανατροφής των τεσσάρψν παδιών του μόνος, μετά την πρόωρη τραγική απώλεια της πρεσβυτέρας του σε τροχαίο δυστύχημα.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Στη διάρκεια του αφιερώματος προβλήθηκε η βιντεοσκοπημένη σύντομη αναφορά του Γέροντα Ιουστίνου από το Φρέαρ του Ιακώβ, ενώ προβλήθηκαν αποσπάσματα από ομιλίες του π. Σαράντη.

Με τον τρόπο αυτό όποιος παρακολούθησε, είχε τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με όλες τις πλευρές της πολυεπίπεδης δράσης του π. Σαράντη, από πρόσωπα που μίλησαν μετά λόγου γνώσεως.

Σε δύο σημεία θα σταθούμε από τα πολλά που ακούστηκαν:

Το σεβασμό του στην προσωπική ελευθερία και στην άποψη του άλλου. Ο π. Σαράντης είχε το χάριαμα να διδάσκει τον εξομολογούμενο πώς να διαμορφώνει ο ίδιος κρίση και να σκέπτεται ορθόδοξα και να διαχειρίζεται κατά την κρίση του το θείο δώρο της ελευθερίας. Η κακή διαχείριση της ελευθερίας ὀχι μόνον έχει οδηγήσει στην πολύπλευρη πτώση του ανθρώπου, αλλά και έχει αποτελέσει πρόσχημα πολύπλευρων εκδοχών της τυραννίας. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ιστορία του “Μεγάλου Ιεροεξεταστή” στους “αδελφούς Καραμάζοφ” του Ντοστογιέφσκι, ο οποίος συνέλαβε τον Χριστό όταν εμφανίστηκε ξανά στη γη, με την κατηγορία ότι χάρισε στον άνθρωπο δώρο μη διαχειρίσιμο, την ελευθερία.

Την καταδίκη του λανθάνοντος “μονοφυσιτισμού”, που καλλιεργεί την αντίληψη ότι οι Χριστιανοί δεν ενδιαφέρονται για τις υλικές ανάγκες του ανθρώπου. Πράγμα που τον έφερε κοντά στην εφημερίδα μας, την οποία έχει τιμήσει με ομιλία στα γραφεία της στην Αθήνα. Ο ίδιος μέσα σε όλα τα άλλα, ήταν και ενεργός πολίτης, με ιδιαίτερη ευαισθησία στις επιπτώσεις της νεου τύπου κατοχής των Μνημονίων.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Θεοφ. Επίσκοπος Θεσπιών κ. Παύλος ως εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, Καθηγούμενοι Ιερών Μονών, κληρικοί, μαθητές του από τη Ριζάρειο Σχολή και λαϊκοί και πενυματικά παιδιά του. Παρέστη και ο Πρόεδρος της ΧΔ Γιάννης Ζερβός.

  • Συντονισμός και κοινή δράση για διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων πίεσης της Ελλάδας κατά του Ισραήλ

Το ελληνικό τμήμα του διεθνούς παλαιστινιακού κινήματος BDS για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων [η ονομασία από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων «Boycott (Μποϊκοτάζ), Divestment (αποχή από επενδύσεις), Sanctions (κυρώσεις)] μας έστειλε την ακόλουθη ανακοίνωση με αφορμή την κοινή επιστολή της αντιπολίτευσης (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς – Πλεύσης Ελευθερίας) για τη Γάζα:
Χαιρετίζουμε την κοινή πρωτοβουλία των τεσσάρων κομμάτων της αντιπολίτευσης που ζητούν από την κυβέρνηση να καταδικάσει ρητά την γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα και την πολιορκία που επιβάλλει, και την καλούν να προχωρήσει σε διακοπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το ισραηλινό κράτος.
Η ανάδειξη αυτού του αιτήματος, σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, αποτελεί αναγκαίο, αρχικό, βήμα πίεσης – και πρέπει να ενισχυθεί.
Η Ελλάδα δεν διατηρεί απλώς “στρατιωτική συνεργασία”. Έχει υπογράψει συμφωνία SOFA (Status of Forces Agreement) με το Ισραήλ. Βάσει αυτής, ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις μπορούν να σταθμεύσουν στο ελληνικό έδαφος.
Αυτή η συμφωνία πρέπει να ακυρωθεί από τη Βουλή, άμεσα. Η πίεση προς την ελληνική κυβέρνηση για να αναλάβει πρωτοβουλίες οφείλει να συνοδεύεται από διεκδίκηση συγκεκριμένων και ξεκάθαρων πρωτοβουλιών. Μόνο έτσι θα πιεστεί η ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει τις υπεκφυγές και θα έρθει ενώπιον των συγκεκριμένων ευθυνών της, ώστε να αξιοποιήσει εθνικά εργαλεία της εξωτερικής της πολιτικής, με βάση το διεθνές δίκαιο.
Το BDS Greece, απηχεί τα αιτήματα της πιο πλατιάς και πιο αντιπροσωπευτικής συμμαχίας της Παλαιστινιακής κοινωνίας – του κινήματος BDS.
Το BDS συντονίζεται από την Παλαιστίνη, από την Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή (BNC), που αναδεικνύεται από τη συμμαχία 33 Παλαιστινιακών οργανώσεων, συνδικάτων, ενώσεων αγροτών, γυναικών, επιστημόνων, αλλά και Παλαιστινίων της διασποράς.
Το BDS τονίζει σαφώς ότι για να ασκηθεί ουσιαστική πίεση στο Ισραήλ δεν αρκεί η διακοπή των στρατιωτικών σχέσεων. Απαιτείται επιβολή νόμιμων κυρώσεων στο Ισραήλ και καθολικό εμπάργκο όπλων. Η διεκδίκηση αυτών των μέτρων είναι πιο επιτακτική από τη στιγμή που σε διεθνή φόρα η κυβέρνηση αρνείται να προχωρήσει έστω και στην παραμικρή στήριξη μέτρων που επιβάλλουν λογοδοσία στο Ισραήλ για τα εγκλήματά του (π.χ. καταψήφιση στο Συμβούλιο Υπ. Εξ. Ε.Ε. για την ακύρωση της Συμφωνίας Σύνδεσης Ε.Ε. – Ισραήλ).
Η Ελλάδα έχει νομική υποχρέωση, όχι απλώς ηθική ευθύνη, να διακόψει τη συνεργασία της με το Ισραήλ, βάσει:
➡ της Σύμβασης για τη Γενοκτονία
➡ της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης – ICJ (Ιούλιος 2024)
➡ του ψηφίσματος της ΓΣ του ΟΗΕ (Σεπτέμβριος 2024)
Όσον αφορά την απροθυμία των υπολοίπων κομμάτων της αντιπολίτευσης να στηρίξουν αυτή τη στοιχειώδη πρωτοβουλία:
Δεν τοποθετούνται απλά στο πλευρό της κυβέρνησης, αλλά και δίπλα στο ισραηλινό καθεστώς και τα εγκλήματά του.
Έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα που εκφράζεται ξεκάθαρα μέσα από ανακοινώσεις σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, δικηγορικών συλλόγων κ.α. και φωνάζει:
Όχι στο όνομά μας!
Ο συντονισμός στο κοινοβούλιο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία, όμως χρειάζεται να επεκταθεί κοινωνικά.
Ο μόνος τρόπος να ασκηθεί αποτελεσματική πίεση στην κυβέρνηση είναι να μετατραπεί σε πλατύ συντονισμό: με μαζικούς φορείς του εργατικού κινήματος, φοιτητικούς συλλόγους, φορείς του πολιτισμού και της επιστήμης.
Καλούμε κάθε άνθρωπο με συνείδηση, τους μαζικούς φορείς να αξιοποιήσουν την κοινή επιστολή των 4 κομμάτων της αντιπολίτευσης. Να κάνουν τον συντονισμό δική τους υπόθεση, στους χώρους τους, ώστε να κλιμακωθεί η λαϊκή πίεση στη συνένοχη ελληνική κυβέρνηση:
✴ Διακοπή των στρατιωτικών σχέσεων με το Ισραήλ και της συμφωνίας SOFA
✴ Επιβολή νόμιμων κυρώσεων στο Ισραήλ
✴ Καθολικό εμπάργκο όπλων

-Του Κωνσταντίνου Μπλάθρα-

Πασχίζοντας νὰ βάλω σὲ τάξη αὐτὴ τὴν ἄνοιξη τὸ σπίτι μου, ποὺ πῆρε νὰ μοιάζει περισσότερο μὲ σπηλαιοαποθήκη παρὰ μὲ κατοικία, ἔπεφτα ἐδῶ κι ἐκεῖ πάνω σὲ τριμμένα λείψανα, ἀποτσίγαρα τοῦ παρελθόντος. Μερικὰ σὰν τὰ φάσματα ἀνεξαγόρευτης ἁμαρτίας, πού, καθὼς λένε πνευματικοί, τριβελίζουν καὶ στὸν Ἅδη ἀκόμα τὸ νοῦ τοῦ κριματισμένου.
Ἀνάμεσά τους, ἕνα φτενό, κόκκινο βιβλίο, ποὺ ἐπιγράφεται «Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος. Τραγωδία», τυπωμένο στὴν Ἀθήνα τὸ 1980, γραμμένο ἀπὸ τὸν μακαρίτη πιὰ ἠθοποιὸ καὶ
δάσκαλό μας Θᾶνο Κωτσόπουλο.
Κι ὅπως σίμωνε ἡ μέρα τῆς Ἁλώσεως, ἡ πικρίζουσα τοῦ Μαγιοῦ τὶς γλυκύτατες μέρες, μοῦ φάνηκε αὐτὴ ἡ ἀνάδυση ἀπὸ τὶς στοῖβες τῶν σκονισμένων βιβλίων σὰν εἰκόνα φασματοσκόπιου ἀνεξαγόρευτης μνήμης:

«Μπροστά μας εἶν’ ἐδῶ τῶν Χριστιανῶν

τὸ κράτος κ’ ἡ τρανή τους Βασιλεύουσα,

ποὺ λένε, πὼς ὁρίζουνε τὸν κόσμο».

Εἶναι ὁ Μωάμεθ ποὺ μιλάει κι ἀνοίγει τὴν πρώτη πράξη:

«Μὰ κόσμο ποιό; Τῶν ἄθλιων Χριστιανῶν!
Πού, πρὶν διακόσια χρόνια, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι
πατήσανε τὴν ἱερή τους Πόλη,
τὸ κάστρο τῆς θρησκείας τους! Καὶ βάψαν
τὰ χέρια τους μὲ αἷμα τῶν ἀδερφῶν τους! […]
Τῶν Χριστιανῶν! Πού, χρόνια, ἀπὰ στὴ Γῆ,
τὸ μίσος στὶς φυλὲς καὶ τὴν κατάκτηση
διδάξανε παντοῦ, μὲ μόνο πρόσχημα,
πολιτισμὸ πὼς φέρνουν στοὺς ἀνθρώπους!»

Τὸ βιβλίο δὲν τὸ εἶχα διαβάσει τότε ποὺ μοῦ τὸ χάρισε ο δάσκαλος –καὶ πόσα χρόνια πᾶνε!–, ὅταν τοῦ εἶχα συστηθεῖ ὡς πατριώτης του Σπαρτιάτης. «Θὰ σοῦ φέρω κάτι τότε», μοῦ εἶπε. Ἔγραφε θέατρο, ἐκτὸς ποὺ ἦταν δοξασμένος κλασικὸς ἠθοποιός. Θυμᾶμαι τὴ φωτογραφία του τυπωμένη στὸ σχολικό μας βιβλίο τῆς τραγικῆς ποίησης, ποὺ τὴν εἶχε ὑπηρετήσει διὰ βίου.
Εἴμασταν, ἐκτὸς ἀπὸ πατριῶτες, καὶ γείτονες.
Μεγάλωσα ἀπέναντι στὸ πατρικό του, ἐρείπιο πλέον στὶς παιδικές μας μέρες, σκέλεθρο ποὺ τὸ μάστιζε ὁ χειμώνας, καὶ ἡ θύελλα κοπανοῦσε τὰ πορτοπαραθυρόφυλλά του.
Γέρων πιὰ καὶ ὁ ηθοποιός, ἀγέρωχος ὡστόσο, πού, ἂν τὸν κοίταζες κλεφτά, εἶχε κάτι ἀπὸ τὴ θωριὰ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ἐκεῖνο τὸ σπλάχνος ποὺ ἔβγαζε ἡ μορφή του –σὰν τὸν Χριστό–, ὅπως τὴν πλάθει αἰῶνες στὴ μνήμη της ἡ Ρωμιοσύνη, μαζὶ μὲ τὴ μετρημένη θλίψη τῶν ματιῶν του, ποὺ τὴν εἴδαμε στὴν εἰκόνα του ποὺ βγῆκε στὸ φῶς πρόσφατα στὴ Μονὴ τῶν Παλαιολόγων στὸ Αἴγιο. Καὶ τὸν εἶδε κάπως σὰν τὸν Χριστό, τὸν τελευταῖο αὐτοκράτορα στὸ ἔργο του ὁ Κωτσόπουλος, σὰν τὸν Χριστὸ στὴ Γεθσημανῆ:

«Χριστέ μου! Ἁμαρτωλοί ’μαστε κ’ ἡ Πόλη
γι’ αὐτὲς τὶς ἁμαρτιές μας χειμάζεται»,
μπρὸς στὸ εἰκονοστάσι γονατιστὸς ὁ Κωνσταντῖνος προ-
σεύχεται.
«Σχώρεσέ μας, λοιπόν, τὶς ἁμαρτίες μας
καὶ σῶσε μας ἀπ’ τὸν ἀφανισμό!
Τὴν κάθαρση γι’ αὐτὲς τὶς ἁμαρτίες μας
μὲ τέτοιο βαρύ τίμημα ἂς μή λάβουμε!
Μπορεῖ κ’ ἡ σωτηρία νὰ μᾶς τὴ δώσει,
μὲ μάθος ἀπ’ αὐτά μας τὰ παθήματα. […]
Καί, νά, ποὺ θ’ ἀνεβοῦμε ἴσαμ’ Ἐσένα,
Χριστέ – κι’ αὐτὴ τὴ σύγκριση συχώρα μας! –
κι’ ἐμεῖς, ὡσὰν κι’ Ἐσὲ νὰ σταυρωθοῦμε!
Μακάρι, ὅμως, ἐγὼ μόνο νὰ μπόρεια
ν’ ἀνέβω στὸ Σταυρὸ γιὰ τὸ λαό μου,
καθὼς Ἐσὺ γιὰ τοὺς λαοὺς σταυρώθης,
ἐγὼ μόνο τὴν κάθαρση νὰ πλήρωνα
γιὰ κρίματα τυχὸν ποὺ πράξαν ἄλλοι!»

Σοφὸ τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου μας, στάζει ἀπὸ τὸ μῦρο τῆς παράδοσης, ποὺ καὶ τὴν Παντάνασσα βάζει νὰ θρηνεῖ, μιὰ Πιετὰ ποὺ στὴν ποδιά της κρατεῖ τῆς Πόλης καὶ τοῦ Γένους τοὺς σφαγμένους:

«Ὦ, Πόλη, ἀγαπημένη! Θὰ χαθεῖς!
Τὸ πλήρωμα τῆς τιμωρίας ἦρθε!
Χανόμαστε! Κι’ ἐγὼ μαζί σου, Πόλη!
Γιατί, μὲ κάθε πέτρα σου χτιστήκανε
τὰ σπίτια τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ δικά μου.
Κι’ ἐκεῖ, ψυχὲς ἀθῶες προσευχήθηκαν,
τόσες φορές, νὰ βροῦν τὴν εὐτυχία!
Καὶ τώρα νά! Καπνὸς ὅλα θὰ γίνουν!
Παιδάκια θὰ σφαγοῦν, μάνες θὰ γείρουν
ἀπάνω τους νεκρές. Νέοι καὶ γέροι,
χωρὶς μήτ’ ἕνα βῆμα πιὰ μπροστά,
χωρὶς μητ’ ἕνα χάδι στὴ θανή τους!
Σᾶς κλαίω ὅλους ἐγὼ καὶ σᾶς χαϊδεύω
καὶ τὸ στερνὸ φιλὶ τῆς μάνας δίνω!»

Μὲ μαστοριὰ στὸ ἔργο του ὁ Θᾶνος Κωτσόπουλος ἀναπλάθει πάνω στὴ σκηνὴ τὴν τελευταία ἀπάντηση τοῦ Παλαιολόγου στὸν Σουλτᾶνο. Ἀφήνω τὰ λόγια του μαγιάτικο λουλούδι
στὴ μνήμη τοῦ δασκάλου, στὴ μνήμη τοῦ τελευταίου τῶν βυζαντινῶν Ἑλλήνων, μὲ τὴν εὐχὴ τὰ φάσματα τοῦ θρήνου τῶν ἁμαρτιῶν νὰ λείψουν κάποτε, σὰν τὰ κρίματα ξαγορευτοῦν καὶ λείψουν.
Τὰ κρίματα ποὺ ὁ δραματουργὸς ποιητὴς στὸ στόμα βάζει τοῦ Πορθητῆ, ὅπως στὴν ἀρχὴ εἴδαμε. Ἐδῶ ὁ Κωνσταντῖνος γίνεται Λεωνίδας, σ’ ἕναν ἀγῶνα ποὺ κι οἱ δυό, στὴν ἴδια ἡλικία –δὲς σύμπτωση!– σήκωσαν γνωρίζοντας καλὰ πὼς «κ’ οἱ Μῆδοι ἐπὶ τέλους θὰ διαβοῦνε»:

«ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
“Μολὼν λαβέ!” νὰ πᾶς νὰ πεῖς, λοιπόν,
στὸν Πατισὰχ καὶ σ’ ὅλους σὰν Ἐκεῖνον!
ΜΟΥΧΤΑΡ
Ἐτοῦτα τὰ ρωμαίϊκα δὲν τὰ νιώθω. […]

Κι ὁ Κωνσταντῖνος (μαζὶ κι ὁ ποιητής) ἐξηγεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχαία λαλιὰ στὴν τωρινή:

«Τὴν Πόλη δὲν μπορῶ νὰ τοῦ τὴ δώσω,
γιατὶ δὲν εἶναι, πέστε του, δική μου.
Μά, μήτε κι’ ἄλλου ποὺ τὴν κατοικεῖ.
Τῶν Χριστιανῶνε κι’ ὅλων τῶν Ἑλλήνων
αἰῶνες εἶναι, ποὺ τὴ διαφεντεύουν
μ’ ἀγῶνες καὶ θυσίες ἀπροσμέτρητες.
Κι’ αὐτοὶ τὴν ἴδια γνώμη πάντοτ’ ἔχουν:
Νὰ δίνουν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν πατρίδα τους!
Αὐτά, Μουχτὰρ κι’ Ἀλῆ νὰ πὰ νὰ πεῖτε!»

ΧΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 29 Μαΐου 2025

Η κουλτούρα της χωρίς όριο ασυδοσίας και της αναλγησίας με γνώμονα το ατομικό σύμφέρον, η οποία καλλιεργείται από το καθεστώς του νεοφιλελευθερισμού εκδηλώθηκε σε όλο της το μεγαλείο στα Φλογητά Χαλκιδικής σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ. Με την κάλυψη πολυπληθούς αστυνομικής δύναμης, τα πρόσωπα που πλειοδότησαν στον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας ενός 83χρονου συνταξιούχου, όχι μόνο πέταξαν στο δρόμο τα πράγματά του, αλλά προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές στην κατοικία, προκειμένου να την καταστήσουν ακατοίκητη και να μη μπορεί αυτός να επιστρέψει.    Details