Ἡ ἁγία Βαρβάρα άπέναντι στὴν πλάνη τῆς ἀθεΐας καὶ στὴν τυραννία

Ἡ ἁγία Βαρβάρα άπέναντι στὴν πλάνη τῆς ἀθεΐας καὶ στὴν τυραννία

«Τῶν ἀθέων τὴν πλάνην διήλεγξε, λόγῳ θεοσόφῳ, Βαρβάρα ἡ ἔνδοξος, ὑπομονῇ τῶν ἔργων δέ, τῶν Τυράννων τὰς φρένας…» (Ἀπὸ τὸν ὄρθρο τῆς σημερινῆς ἑορτῆς τῆς μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας)
 Ἡ ἁγία Βαρβάρα, τὴ μνήμη τῆς ὁποίας τιμᾶμε σήμερα, ἦταν μία ἀπὸ τὶς πολλὲς νεαρὲς γυναῖκες στὰ χρόνια τῆς ρωμαιοκρατίας ἡ ὁποία ἐνστερνίστηκε τὸ ἀπελευθερωτικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου.
 Μήνυμα ἀπελευθερωτικὸ ἰδίως γιὰ τὶς γυναῖκες, ποὺ ἦταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας καὶ μὲ δικαιώματα μειωμένα ἀπέναντι στὸν πατέρα τους ἢ τὸν σύζυγό τους.
 Σὲ ἕνα τέτοιο καθεστώς, ἡ ἀγία Βαρβάρα ἦρθε σὲ ρήξη μὲ τὸν εἰδωλολάτρη πατέρα της, τόσο πωρωμένο ἀπὸ τὴν πλάνη, ποὺ κατάγγειλε τὴν ἴδια του τὴν κόρη στὶς Ἀρχὲς μόλις ἔμαθε ὅτι ἦταν Χριστιανή. Ἐπιμένοντας νὰ τὴν ἀποκεφαλίσει ὁ ἴδιος μετὰ τὰ βασανιστήρια
καὶ τοὺς ὀνειδισμοὺς στοὺς ὁποίους ὑποβλήθηκε.
 Ἡ χριστιανικὴ πίστη ἔδωσε στὴ Βαρβάρα τὴ δύναμη νὰ ὀρθώσει ἀνάστημα στὸν τοπικὸ Ἔπαρχο καὶ νὰ ἐλέγξει τὴν ἐπικρατοῦσα πλάνη τῆς εἰδωλολατρείας, σὲ χρόνους ποὺ ἡ γυναίκα ἦταν ἀποκλεισμένη ἀπὸ τὴ δημόσια ζωή.
 Εἰδωλολατρεία ποὺ σήμαινε «ἀθεΐα», σύμφωνα μὲ τὸν ἱερὸ ὑμνωδό. Ὅπως σήμερα, «ἀθεΐα» σημαίνει εἰδωλολατρεία, ἀφοῦ στὴ θέση τοῦ Θεοῦ μπαίνει τὸ δημιούργημά του, ἡ ὕλη.

Χριστιανική Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2025. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

“Πώς φούντωσ’ έτσι ο ελληνοελληνικός πόλεμος κι ο Κάιν σκότωσε τον Κάιν;”

“Πώς φούντωσ’ έτσι ο ελληνοελληνικός πόλεμος κι ο Κάιν σκότωσε τον Κάιν;”

✻ «Περιστέρι….σήμερα (Ιανουάριος 1945), η πλατεία έγινε στρατόπεδο συγκέντρωσης των νεκρών του Δεκέμβρη. Τους περιμάζεψαν απ’ όλες τις γωνιές της Αθήνας, δρόμους, σπίτια, πλατείες, και τους έφεραν όλους εδώ, να ‘ρθουν οι δικοί τους να τους πάρουν». Περιμένουνε λοιπόν, …στο δικό μας Άουσβιτς, ξαπλωμένοι ανάσκελα σε σειρές… ίδιοι κι όμοιοι, αδερφωμένοι στην φοβερή ισότητα του θανάτου, δεξιοί κι αριστεροί, χίτες κι οπλατζήδες, ανώνυμοι, ούτε συ ούτ’ εγώ. Κανένας. Ούτις. Εσταυρωμένοι χωρίς σταυρό, χάσκουν όλοι σε τούτο τον Κρανίου Τόπο».

✻ Μαρτυρία από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Μιμίκας Κρανάκη «Φιλέλληνες» (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης).

✻ «Πώς φτάσαμε εδώ ξάδερφε, στην πέρα όχθη του Αχέροντα, πώς φούντωσ’ έτσι ο ελληνοελληνικός πόλεμος κι ο Κάιν σκότωσε τον Κάιν; Ποια Λύσσα και ποια Μέγαιρα τύφλωσε τον Ηρακλή κι έπιασε κι έσφαξε γυναίκα και παιδιά μετά τους άθλους κι έγινε ο ήρωας φονιάς κι ο άθλος κρίμα;» (Απόσπασμα από το ίδιο βιβλίο….)

✻ Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν η συνέχεια που άξιζε στον αντιφασιστικό και αντικατοχικό αγώνα 1940-44. Και η ευθύνη βαραίνει όλη την τότε πολιτική ηγεσία. Είναι προς τιμή της Μιμίκας Κρανάκη (1926-2006) που το αναγνωρίζει, αν και προερχόμενη από την Αριστερά.

“Χριστιανική” 10.1.2019, Φύλλο 1024 12η σελίδα

Τὸ ἐμφυλιοπολεμικὸ μίσος στὸ προσκήνιο ἀντὶ νὰ μπεῖ στὴν ἄκρη

Σήμερα εἶναι ἡ 81η ἐπέτειος τῶν Δεκεμβριανῶν, τοῦ ξεσπάσματος τῆς ἐμφύλιας διαμάχης μὲ ἀνάμιξη τοῦ ξένου παράγοντα, τὸ ὁποῖο ἀκύρωσε σὲ μεγάλο βαθμὸ τὰ ὀφέλη ποὺ ἄξιζε νὰ ἀποκομίσει ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὴν ἀντίσταση στὴ φασιστικὴ τυραννία καὶ κατοχή, τὴν ἀπελευθέρωση ποὺ μόλις εἶχε πανηγυρίσει καὶ τὴν πολύτιμη συμβολή του στὴν τελικὴ νίκη τῶν Συμμάχων στὸν 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
• Σὲ ὅλες τὶς κατεχόμενες χῶρες τῆς Εὐρώπης εἶχαν δημιουργηθεῖ ἀντιστασιακὲς ὁμάδες διαφορετικοῦ ἰδεολογικοῦ προσανατολισμοῦ. Καὶ στὸ βαθμὸ ποὺ ἔκαναν καὶ ἔνοπλο ἀγώνα, ὑπῆρχε ἐν δυνάμει ὁ κίνδυνος ἐμφύλιας σύγκρουσης μετὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν κατακτητῶν. Γιὰ ποιὸ λόγο ἐμφύλια διαμάχη ξέσπασε μόνο στὴν Ἑλλάδα;
• Οἱ αἰτίες ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν πρωτοφανῆ ἐξαθλίωση ποὺ ὑπέστη ὁ ἑλληνικὸς λαός, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀνεπάρκεια καὶ τὴν ἀνυποληψία τῆς τότε πολιτικῆς του ἡγεσίας, ἡ ὁποία ἦταν πλήρως ἐξαρτημένη ἀπὸ τὸν ξένο παράγοντα.
• Στὴν πατρίδα μας, ἡ ἐξαθλίωση εὐρύτατων λαϊκῶν στρωμάτων στὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς ὑπῆρξε πρωτοφανὴς γιὰ τὰ εὐρωπαϊκὰ δεδομένα, μὲ ἀποτέλεσμα, οἱ ἀξιώσεις γιὰ ἀποκατάσταση τῆς καταστροφῆς καὶ οἱ πιέσεις νὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερες σὲ σχέση μὲ ἄλλες χῶρες. Καὶ νὰ εἶναι πολὺ πιὸ δύσκολος ἕνας συμβιββασμὸς τῶν πολιτικῶν δυνάμεων.
• Σὲ ἄλλες δυτικοευρωπαϊκὲς χῶρες, ἀναδείχθηκαν ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Ἀριστερᾶς πολιτικὲς ἡγεσίες στοιχειωδῶς ἀντάξιες τῶν περιστάσεων, οἱ ὁποῖες εἶχαν τὴ φρόνηση νὰ κεφαλαιοποιήσουν τὸν ἀντιστασιακὸ ἀγώνα μὲ ὅσο γινόταν μεγαλύτερες κατακτήσεις καὶ τὴ δημιουργία ἑνὸς ἀξιόλογου πλαισίου πολιτικῶν ἐλευθεριῶν καὶ κοινωνικοῦ κράτους, ἀποφεύγοντας νὰ συρθοῦν σὲ ἐμφύλιο πόλεμο.
• Ἔχοντας ἀντιληφθεῖ, ἄλλωστε, ὅτι οἱ Ὑπερδυνάμεις εἶχαν ἤδη μοιράσει τὸν κόσμο μεταξύ τους. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν τότε ἡγεσία τοῦ ΚΚΕ, ποὺ ἔπαιξε μέχρι τέλους τὸ παιχνίδι τοῦ Στάλιν.
• Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ μὲ τὶς περισσότερες ἡγεσίες τῆς Δεξιᾶς, οἱ ὁποῖες ἀναδείχθηκαν κατὰ τὴ δοκιμασία τοῦ πολέμου καὶ ἀπολάμβαναν κύρος καὶ ἀποδοχή.
• Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι ὁ Κάρολος ντε Γκωλ στὴ Γαλλία, ποὺ εἶχε τὸ κύρος ὁ ἴδιος νὰ διαπραγματευθεῖ μὲ τὸν Στάλιν τὴν ἔνταξη τῶν κομμουνιστῶν καὶ φιλοκομμουνιστῶν παρτιζάνων στὶς ἔνοπλες δυνάμεις τῆς χώρας, ἐνῶ ἡγούμενος κυβέρνησης ἐθνικῆς ἑνότητας πραγματοποίησε σημαντικὲς κοινωνικὲς μεταρρυθμίσεις τὸ διάστημα 1944-1945. Τὸ ζήτημα τοῦ ἀφοπλισμοῦ τῶν ἀνταρτῶν στὴν Ἑλλάδα ἦταν ἡ ἀφορμὴ τῶν Δεκεμβριανῶν.
• Ἄλλο χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι ἡ νορβηγικὴ μοναρχία, ἡ ὁποία στὴν ἐξορία λειτούργησε ἑνωτικὰ καὶ ἦταν ἀποδεκτὴ ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν κομμουνιστικὴ ἀντίσταση. Ἡ ἑλληνικὴ μοναρχία εἶχε ἐπιβληθεῖ πραξικοπηματικὰ τὸ 1935 καὶ κατάργησε τὶς πολιτικὲς ἐλευθερίες τὸ 1936 ἀφήνοντας πολιτικὸ κενὸ μὲ τὴ δικτατορία Μεταξᾶ. Ἦταν ἀνυπόληπτη, πλήρως ἐξαρτημένη ἀπὸ τὸν βρετανικὸ παράγοντα καὶ παράγοντας διχασμοῦ.
• Ἔτσι ἡ πατρίδα μας, σὲ δυσαναλογία μὲ τὴν προσφορά της στὸν ἀντιναζιστικὸ καὶ ἀντιφασιστικὸ ἀγώνα, εἶχε πολιτικὲς ἡγεσίες πολὺ κατώτερες τῶν περιστάσεων καὶ στὶς δύο ἀντιμαχόμενες παρατάξεις. Οἱ ὁποῖες εἴτε ἦταν ἀνυπόληπτες, εἴτε μέχρι τέλους ἔπαιξαν τὸ παιχνίδι τῶν Ὑπερδυνάμεων στὶς ὁποῖες στηρίζονταν.
• Ἀποτέλεσμα τοῦ ἐμφύλιου σπαραγμοῦ ἦταν ἡ Ἑλλάδα νὰ μείνει πολλὲς δεκαετίες πίσω ὡς πρὸς τὴν ἀνάπτυξη τοῦ κοινωνικοῦ κράτους σὲ σχέση μὲ τὶς ἄλλες δυτικοευρωπαϊκὲς χῶρες.
• Σὲ ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ χρόνια, ὅπου ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ δὲν μετροῦσε, ὁ ἀκραῖος ἡρωισμὸς τῆς Ἀντίστασης συνδυάστηκε μὲ πράξεις ἀκραίου μίσους. Ἀπὸ τὴ στήλη αὐτὴ [φύλλο 1024] ἔχουμε ἀναφερθεῖ στὴ Μιμίκα Κρανάκη, ἡ ὁποία μετεῖχε στὴ γνωστὴ φυγάδευση Ἑλλήνων νέων διανοουμένων μὲ τὸ πλοῖο «Ματαρόα» στὴ Γαλλία μετὰ τὸν πόλεμο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους διέπρεψαν, ὅπως ὁ Κορνήλιος Καστοριάδης.
• Καὶ ποὺ μὲ τρόπο μυθιστορηματικὸ ἀναπαρέστησε τὰ βιώματά της ἐκεῖνα τὰ χρόνια.
• Συνέκρινε τὴν Ἀντίσταση μὲ τὸν Ἡρακλῆ, ὁ ὁποῖος ἐνῶ ἦταν καὶ πρέπει νὰ τιμᾶται ὡς ἥρωας, συνδύασε τοὺς ἡρωικοὺς ἄθλους μὲ ἐπεισόδιο ἐγκληματικῆς μανίας.
• Στὰ πρῶτα κείμενα τοῦ Νίκου Ψαρουδάκη διακρίνεται ἔντονα ἡ αἴσθηση ὅτι πρώτη προτεραιότητα γιὰ τὴν εὐημερία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦταν ἡ καταπολέμηση τοῦ μίσους ὀξύνθηκε ἀπὸ τὶς πρωτόγνωρα σκληρὲς κατοχικὲς συνθῆκες. Μίσος ποὺ δηλητηρίαζε καὶ δίχαζε τὴν κοινωνία.
• Θὰ περίμενε κανείς, μὲ τὴν πάροδο τῶν χρόνων, τὰ γεγονότα ἐκείνων τῶν καιρῶν νὰ μποροῦν νὰ ἀποτιμηθοῦν ὅσο γίνεται ἀντικειμενικά, μὲ τὴν ἐκτίμηση τῶν ἰδιαίτερων συνθηκῶν ποὺ ἐπικρατοῦσαν.
• Δυστυχῶς, στὶς μέρες μας, ἡ ἀτομοκρατούμενη κοινωνία εὐνοεῖ τὴν καλλιέργεια τοῦ μίσους. Μὲ ἀποτέλεσμα, τὰ κατοχικὰ καὶ ἐμφυλιοπολεμικὰ πάθη νὰ ἀναπαράγονται ἀπ’ ὅλες τὶς πλευρές.
• Δὲν πρέπει νὰ ἀποσιωπῶνται ὅσα τότε συνέβησαν. Ὅμως, οἱ ἀναφορὲς πρέπει νὰ γίνονται τεκμηριωμένα, ὁλοκληρωμένα, μὲ στόχο τὴν ὁλοκληρωμένη ἀπεικόνιση τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητας, ὅσο αὐτὸ εἶναι ἐφικτό.
• Μὲ ἄτεγκτη ἀποτίμηση καὶ ἀναγνώριση παθογενειῶν, θετικῶν καὶ ἀρνητικῶν πράξεων καὶ ἐπιμέρους ἐπιλογῶν.
• Ὄχι μὲ ἀναπαραγωγὴ τοῦ ἐμφυλιοπολεμικοῦ μίσους σήμερα.
• Ἂν ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, κάθε εἴδους μίσος καὶ ἀπόρριψη τοῦ συνανθρώπου εἶναι δουλειὰ τοῦ Πονηροῦ.
• Δὲν εἶναι συμπτωματικὸ ποὺ ὁ Νίκος Ψαρουδάκης ἐπαγγέλθηκε τὴν «Ἐπανάσταση τῆς Ἀγάπης», σὲ καιροὺς ποὺ τὸ μίσος δίχαζε, ἀποπροσανατόλιζε καὶ γεννοῦσε δυστυχία καὶ ἀδικία.

“Χριστιανική 4 Δεκεμβρίου 2025. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

Κρατική εξουσία και ορθόδοξη Εκκλησία 1995-2025

Κρατική εξουσία και ορθόδοξη Εκκλησία 1995-2025

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου, στην αιθουσα των εκδόσεων «Εν Πλω» στην Αθήνα, οδός Κολοκοτρώνη 47, 3ος όροφος, εκδήλωση της εφημερίδας μας με θέμα: «Κρατική εξουσία και ορθόδοξη Εκκλησία», με αφορμή την παλαιότερη ομόνυμη έκδοση του «Μηνύματος», η οποία κυκλοφόρησε το 1995. Στην εκδήλωση μίλησαν: Σωτήρης Γουνελάς, τέως αρχισυντάκτης της «Σύναξης», Δημήτρης Μαυρόπουλος, θεολόγος-συγγραφέας, Δημήτρης Μπαλτάς, συγγραφέας, Κώστας Καμαριάρης, καλλιτέχνης του θεάτρου Σκιών και ο επιμελητής της έκδοσης, Θανάσης Κουρταλίδης, τέως σχολικός σύμβουλος.
Οι ομιλητές αναφέρθηκαν στοχαστικά στην ελληνική και ρωσική ιστορική εμπειρία στις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας, αλλά και στην πηγάζουσα από το Ευαγγέλιο, την ιστορική εμπειρία των αποστολικών χρόνων και τους Πατέρες εκκλησιαστική στάση απέναντι στην πολιτική εξουσία. Αναφέρθηκαν επίσης στην μετά τον Μεγάλο Κωνσταντίνο βυζαντινή Ιστορία των σχέσεων Εκκλησίας-ρωμαϊκής Πολιτείας, με ενδιαφέρουσες και καίριες επισημάνσεις. Το βίντεο της εκδήλωσης έχει ήδη αναρτηθεί στη σελίδα της εφημερίδας μας για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να παρευρεθούν, ενώ οι εισηγήσεις θα δημοσιευτούν προσεχώς και στην έντυπη «Χριστιανική».

Αφηγήσεις λαϊκών παραμυθιών και ιστοριών

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΟΣΧΟΣ: Αναλαμβάνω αφηγήσεις λαϊκών παραμυθιών και ιστοριών  σε γιορτές και εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους έχοντας παρέα μου την μουσική βαλίτσα.

Πληροφορίες:

Τηλέφωνο: 6934027220

e-mail: okyklostonparamythion.p@gmail.com

“Κράτος και Εκκλησία”. Πριν εξήντα χρόνια

“Κράτος και Εκκλησία”. Πριν εξήντα χρόνια

Η επικείμενη εκδήλωση της εφημερίδας μας με θέμα “Κρατική εξουσία και Ορθόδοξη Εκκλησία”, ενώ έχει σημειο αναφιοράς της τα τριάντα χρίνια του τόμου του “Μηνύματος” με το ίδιο θέμα, συμπίπτει και με τα εξήντα χρόνια από το φύλλο του Δεκεμβρίου 1965 της εφημερίδας, αφιερωμένο στο μείζον αυτό και διαχρονικό θέμα. Με αφορμή την κρίση στην Εκκλησία και τις παρεμβάσεις της Πολιτείας στα εσωτερικά της.

Το πρώτο μέρος του αφιερώματος έχει τίτλο “Κράτος και Εκκλησία” και επικεντρωνει στην υποδούλωση της Εκκλησίας από το Κράτος, εκφράζοντας την πάγια αντίθεση της εφημερίδας και του Κινήματος στο καθεστώς της “νόμω κρατούσης Πολιτείας”. Τονίζεται ενδεικτικά: “Με ποιο δικαίωμα το Κράτος νομοθετεί για λογαριασμό της Εκκλησίας που έχει θέση και προορισμό ευρύτερο από αυτό; Τι είναι το σημερινό Κράτος για να μπορεί να νοιώσει την αποστολή της Εκκλησίας; Αφού το ίδιο είναι Κράτος αδικίας, διαφθοράς και σκληροκαρδίας τους άλλους θα οδηγήσει στην αλήθεια και στο σωστό; “

Το δεύτερο μέρος με τίτλο “Τα τελευταία γεγονότα” η εφημερίδα στηρίζει την τότε Ιεραρχία της Εκκλησίας στην απόφασή της να πληρώσει, μετά από μεγάλο διάστημα, κενές Μητροπόλεις, παρά τις πιέσεις της Πολιτείας για το αντίθετο. Καταδικάζεται η μελετώμενη από την τότε Βουλή καθιέρωση “αριστίνδην Συνόδου”. Τονίζει χαρακτηριστικά: “Τα τελευταία γεγονότα της ανταρσίας της Ιεραρχίας έναντι της Πολιτείας είναι και μεγαλειώδη και αξιοθρήνητα. Είναι μεγαλειώδη γιατί για πρώτη ίσως φορά η Δ. Εκκλησία είχε το θάρρος ν’ αψηφίσει τις φοβέρες του Κράτους και να σχίσει τη  υπογραφή του Καίσαρα. και είναι αξιοθρηνητη γιατί όλη αυτή η υπέροχη εκδήλωση έγινε για χάρη ενός ευτελούς και διαβλητού σκοπού, δηλαδή του μεταθετού…Το μεταθετόν είναι και πρέπει να παραμείνει δικαίωμα στα χέρια της Εκκλησίας. Η Εκκλησία πρέπει να έχει το δικαίωμα της μεταθέσεως των στελεχών της ανάλογα με το εκάστοτε συμφέρον της και τις ανάγκες της.” τονίζοντας παράλληλα ότι το κακό δεν βρίσκεται στο “μεταθετό” αλλά στον τροπο με τον οποίο εφαρμόζεται. Προτείνεται σειρά μέτρων, προκειμένου κίνητρο του μεταθετού να μην είναι το υλικό συμφέρον.

Η κρίση αυτή του 1965 ήταν προοίμιο των ακόμα πιο απροκάλυπτων και καταστροφικών επεμβάσεων της κρατικής εξουσίας στα εκκλησιαστικά, από τις τυραννικές κυβερνήσεις του καθεστώτος των Συνταγματαρχών στο διάστημα 1967-1974. Όταν η μελετώμενη το 1965 σύσταση της “αριστίνδην Συνόδου”¨έγινε πραγματικότητα, στην 1η περίοδο της Δικτατορίας, όταν επί αρχιεπισκοπίας Ιερωνύμου Α’, κυριάρχησε η τάση των χριστιανικών αδελφοτήτων. Μια τάση που είχε πρωτοστατήσει και στην κρίση του 1965, τασσόμενη εναντίον της πλειοψηφίας που διαμορφώθηκε στη Ιερά Σύνοδο. Τονίζει η εφημερίδα μας: “Είναι πράγματι απαράδεκτο Σωματεία που χρόνια τώρα αγωνίζονται με σύνθημα “Ελευθέρα και ζώσα Εκκλησία” να ζητούν σήμερα και να εύχονται την επέμβαση του Κράτους στην Δ. Εκκλησία. 

Το φύλλο αυτό της εφημερίδας μας, που τότε ονομαζόταν “Χριστιανική Δημοκρατία” περιλαμβάνει και αποκλειστική συνέντευξη του εκλεγέντος τότε Μητροπολίτη Πειραιά κυρού Χρυσοστόμου (Ταβλαδωράκη), με το “μεταθετό” από τη Μητρόπολη Αργολίδος. Απαντώντας σε ερωτήσεις του συντάκτη της εφημερίδας μας, τόνισε για τις σχέσεις Κράτους- Εκκλησίας: “Είναι αναγκαίον η διάρθρωσις των σχέσεων αυτών να γίνει το ταχύτερον και να έλθωμεν εις το ωραίον σημείον κατά το οποίον θα επικρατήσει το πνεύμα της παραλλήλου συμπορεύσεως της Εκκλησίας μετά της Πολιτείας, ήτοι το σύστημα της συναλληλίας”.

Ο κυρός Χρυσόστομος ήταν από τους λίγους Μητροπολίτες που σ’ εκείνα τα μετεμφυλιακά χρόνια δεν ζητούσε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων από τους ιερείς και αντιτάχθηκαν στο δικτατορικό καθεστώς των Συνταγματαρχών. Στο περιοδικό της νεολαίας μας ΣΗΜΑΔΙΑ έχουμε αποκαλύψει και επιστολές του οι οποίες αναδεικνύουν τις σκοτεινές πτυχές της δημαρχίας Σκυλίτση στον Πειραιά, με τον οποίο δεν είχε διστασεί να έρθει σε σύγκρουση.

Όπως και τότε έτσι και σήμερα η ΧΔ και η “Χ” τάσσονται υπέρ της συναλληλίας Εκκλησίας-Πολιτείας και του διακριτού ρόλου τους.                    

“Πιάσαμε πάτο, κι ακόμα σκάβουμε…”

“Πιάσαμε πάτο, κι ακόμα σκάβουμε…”

  • Αγία οικογένεια δίχως πρόσωπα σε φάτνη για λόγους…συμπερίληψης

“Πιάσαμε πάτο, κι ακόμα σκάβουμε…”. Με τον τρόπο αυτό αντέδρασε ο Τομά Μουνιέ, ποδοσφαιριστής της Λιλ και της εθνικής Βελγίου στο λογαριασμό του στην πλατφόρμα X για να σχολιάσει τη νέα χριστουγεννιάτικη φάτνη του Δήμου των Βρυξελλών (ΦΩΤΟ) η οποία αποκαλύφθηκε στις 28 Νοεμβρίου στη μεσαιωνική πλατεία της πόλης Γκράντ Πλας.  Όπου για λόγους…συμπερίληψης, στη θέση των προσώπων του Θείου Βρέφους, της Παναγίας και του Ιωσήφ έχει τεθεί ένα άμορφο μωσαϊκό χρωμάτων, ένα παζλ υφασμάτων σε αποχρώσεις του μπεζ και του καφέ. Προκειμένου, σύμφωνα με την ομάδα σχεδιασμού,  να δοθεί ένας «συμπεριληπτικός συνδυασμός όλων των τόνων δέρματος, ώστε ο καθένας να μπορεί να αναγνωρίζει τον εαυτό του». Το ερώτημα είναι κατά πόσον μπορεί εκ των πραγμάτων ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος να αναγνωρίσει τον εαυτό του σε φιγούρες που έχουν κετσέδες αντί για πρόσωπα….

Το έργο αποκαλείται «Les Etoffes de la Nativite» (Τα Υφάσματα της Γέννησης) και είναι καμωμένο από ανακυκλωμένα υφάσματα, προφανώς για να εκπέμψει και…οικολογικό μήνυμα.

Εκτός, από την αιχμηρή και – εύστοχη δυστυχώς- ανάρτηση του Μουνιέ, έχει ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων για τη  προσβολή αυτή της χριστιανικής κληρονομιάς. Ο Βέλγος Γερουσιαστής Ζωρζ-Λουί Μπουσέ δήλωσε ότι οι χωρίς πρόσωπο φιγούρες θυμίζουν περισσότερο «ζόμπι στους σταθμούς των Βρυξελλών παρά πραγματική φάτνη». Η επιλογή του έργου, που έχει προκαλέσει θύελλα διαμαρτυριών στους πιστούς, στηρίζεται από τη δημοτική αρχή και έγινε  από τους ναούς των Αγίων Μιχαήλ και Γκουντούλις, με τον εφημέριο του Καθεδρικού Ναού να δίνει την επίσημη υποστήριξή του.

Αν κάτι εκφράζει το εν λόγω τεχνούργημα, είναι ο μηδενισμός του ανθρώπινου προσώπου σε μια απρόσωπη κοινωνία.

«Όλα σε θυμίζουν….!» Αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

«Όλα σε θυμίζουν….!» Αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο, στο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…»

Ο Λοΐζος ανήκει σε αυτούς που είχαν τη σπίθα. Κάποτε μάλιστα παρομοίωσε ο ίδιος τα τραγούδια του με πυγολαμπίδες που άναβαν ξαφνικά στη ζωή του. Οι πυγολαμπίδες έλαμψαν όχι μόνο στη δική του, αλλά και στη δική μας νύχτα. Και θα συνεχίζουν να λάμπουν για πάντα. Details

Λιμός 6 εκατομμυρίων ανθρώπων στο Νότιο Σουδάν

Λιμός 6 εκατομμυρίων ανθρώπων στο Νότιο Σουδάν

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Εκατομμύρια άνθρωποι εγκλωβισμένοι καθώς οι συγκρούσεις και οι περικοπές βοήθειας στο Νότιο Σουδάν αυξάνουν τα βάσανα – Παρέμβαση του Oxfam
Οι δωρητές παρείχαν τη χαμηλότερη χρηματοδότηση βοήθειας που υπήρξε ποτέ το 2025, από τότε που ιδρύθηκε η χώρα το 2011

Σχεδόν 6 εκατομμύρια άνθρωποι -σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού- στο Νότιο Σουδάν βιώνουν οξεία πείνα, με περιορισμένη πρόσβαση σε καθαρό νερό ή αποχέτευση, καθώς οι περικοπές στη χρηματοδότηση έχουν αφαιρέσει ζωτικής σημασίας ανθρωπιστική υποστήριξη ακριβώς τη στιγμή που είναι περισσότερο απαραίτητη, προειδοποίησε σήμερα η Oxfam.
Οι μαζικές περικοπές στην οικονομική βοήθεια έχουν αναγκάσει τα ανθρωπιστικά προγράμματα να μειωθούν σημαντικά, ενώ ο αριθμός των ανθρώπων που χρειάζονται υποστήριξη έχει εκτοξευθεί στα ύψη. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι είναι αυτή τη στιγμή εκτοπισμένοι λόγω συγκρούσεων σε όλη τη χώρα και εκτεταμένων πλημμυρών, με πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους να εγκαταλείπουν τον εμφύλιο πόλεμο στο γειτονικό Σουδάν.
Φέτος, το Νότιο Σουδάν έχει δει το μικρότερο ποσό χρηματοδότησης που έχει παρασχεθεί ποτέ από δωρητές από τότε που δημιουργήθηκε η χώρα το 2011. Με μόνο έναν μήνα του έτους να απομένει, το Σχέδιο Έκτακτης Ανάγκης Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Αντιμετώπισης της χώρας, ύψους 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για το 2025 έχει χρηματοδοτηθεί σε ποσοστό μικρότερο από 41%.
Στο Ρενκ, μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες και ευάλωτες πόλεις της χώρας, όπου έως και 1.000 άνθρωποι φτάνουν σε κέντρα διαμετακόμισης καθημερινά, η Oxfam αναγκάζεται να μειώσει τις δραστηριότητές της εκεί κατά 70% τον επόμενο μήνα. Εκτός εάν εξασφαλιστεί νέα χρηματοδότηση έως τον Φεβρουάριο, η Oxfam θα πρέπει να διακόψει εντελώς τις δραστηριότητές της εκεί.
Η Shabnam Baloch, Διευθύντρια της Oxfam στο Νότιο Σουδάν, δήλωσε: «Αυτές οι περικοπές βοήθειας είναι καταστροφικές για τα εκατομμύρια ανθρώπων που ήδη παλεύουν με ακραία πείνα και ασθένειες. Βρισκόμαστε τώρα αντιμέτωποι με την οδυνηρή πραγματικότητα της μείωσης της ανθρωπιστικής μας δράσης και, στο Ρενκ, ενδεχομένως να χρειαστεί να κλείσουμε εντελώς σε λιγότερο από τρεις μήνες. Είναι σαν ο κόσμος να γυρίζει την πλάτη σε όσους χρειάζονται περισσότερο βοήθεια, ακριβώς τη στιγμή που η επιβίωσή τους κρέμεται από μια κλωστή».
Πολλοί άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα λόγω της θανατηφόρας σύγκρουσης και της πείνας στο Σουδάν ζουν στην παραμεθόρια πόλη Ρενκ, όπου οι κοινότητες αντιμετωπίζουν πολλαπλές κρίσεις υγείας. Επί του παρόντος, υπάρχει μόνο μία βρύση καθαρού νερού για κάθε 433 άτομα σε ένα κέντρο διαμετακόμισης – σχεδόν το μισό του αποδεκτού ανθρωπιστικού προτύπου.
Νέα κρούσματα χολέρας, οξείας υδαρούς διάρροιας και ηπατίτιδας Ε συνεχίζουν να αναφέρονται, με 450 (35%) νοσοκομεία ή κλινικές υγείας είτε να έχουν κλείσει είτε να παρουσιάζουν σοβαρές διαταραχές.
Μια πρόσφατη έκθεση Ολοκληρωμένης Ταξινόμησης Φάσης Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC) για το Νότιο Σουδάν διαπίστωσε ότι σχεδόν 6 εκατομμύρια άνθρωποι βιώνουν οξεία πείνα. Αυτό περιλαμβάνει σχεδόν 1,3 εκατομμύρια άτομα με πολύ υψηλό οξύ υποσιτισμό και αυξημένο ποσοστό θνησιμότητας. Η έκθεση προβλέπει ότι αυτά τα στοιχεία θα επιδεινωθούν, φτάνοντας τα 7,5 εκατομμύρια άτομα σε κρίση μέχρι τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Η Oxfam προειδοποιεί ότι υπάρχει σημαντικός κίνδυνος πολλοί περισσότεροι να περιέλθουν σε καταστροφικά επίπεδα πείνας, καθώς η υποστήριξη συνεχίζει να αποσύρεται.
Η Μαρία, μια επαναπατρισμένη από το Σουδάν, δήλωσε: «Λίγοι οργανισμοί λειτουργούν πλέον, σε αντίθεση με πριν, όταν υπήρχαν πολλοί. Τώρα υπάρχει κακή υγιεινή και αποχέτευση, πολλές βρύσες δεν λειτουργούν πλέον. Φοβόμαστε το γεγονός ότι δεν βλέπουμε πλέον τη βοήθεια που είχαμε πριν. Τα νοικοκυριά ελαχιστοποιούν πλέον την ποσότητα νερού που χρησιμοποιούν και θα μπορούσαμε να δούμε μια χειρότερη κατάσταση όπου θα υπάρχει λίγο ή καθόλου νερό. Κι όμως, το νερό είναι ζωή».
Η Oxfam ανησυχεί επίσης ότι οι τεράστιες περικοπές στην ανθρωπιστική βοήθεια μεταφράζονται άμεσα σε αυξημένη ευαλωτότητα και αυξημένους κινδύνους προστασίας για τις γυναίκες και τα κορίτσια.
Ο Baloch δήλωσε: «Οι απελπισμένες οικογένειες θα αναγκαστούν να στραφούν σε επιβλαβείς μηχανισμούς αντιμετώπισης εάν δεν μπορέσουν να λάβουν καμία υποστήριξη. Φρικτές συνέπειες, όπως ο γάμος ανηλίκων ή η αποστολή γυναικών και κοριτσιών για αναζήτηση πόρων σε μη ασφαλείς περιοχές, όπου κινδυνεύουν να εκτεθούν σε σεξουαλική βία και εκμετάλλευση.
«Καλούμε τους διεθνείς δωρητές να μην ξεχνούν τι συμβαίνει στο Σουδάν και τις αλυσιδωτές επιπτώσεις στο Νότιο Σουδάν, όπου εκατομμύρια ευάλωτοι άνθρωποι θα μπορούσαν να λιμοκτονήσουν ή να αντιμετωπίσουν μια ταχεία εξάπλωση ασθενειών, εάν δεν αποκατασταθεί επειγόντως η ζωτική γραμμή βοήθειας.»

Τύμπανα πολέμου

Τύμπανα πολέμου

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Ανησυχητικά πολύ είναι τα όσα δηλώνονται από πρόσωπα, τα οποία κατέχουν σημαντικές θέσεις σε ισχυρές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δηλώσεις τους έρχονται να προστεθούν σε διαδόσεις περί ανάγκης πολεμικής προπαρασκευής προς αντιμετώπιση της ρωσικής επιθετικότητας. Αυτά επηρεάζουν σοβαρά την ψυχική διάθεση πολιτών χωρών, οι οποίες είτε συνορεύουν με τη Ρωσία είτε βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση από τα σύνορα αυτής. Μεγάλη δημοσιότητα δόθηκε στην παραβίαση του εναερίου χώρου κάποιων χωρών από τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα αεροπλάνα, τα γνωστά στην ελληνική γλώσσα ως ντρόουνς. Αλήθεια, ψέμα; Ο Θεός και οι κινούντες τα νήματα γνωρίζουν.
Ο Γερμανός υπουργός Άμυνας σε συνέντευξή του σε γερμανική εφημερίδα τόνισε ότι ορισμένοι στρατιωτικοί ιστορικοί εκτιμούν ότι το περασμένο καλοκαίρι μπορεί να ήταν το τελευταίο ειρηνικό στην Ευρώπη. Εξήγησε ότι η ρωσική επίθεση, που εκτιμούσαν αρχικά το 2029, ενδέχεται να εκδηλωθεί ενωρίτερα. Βέβαια έσπευσε να αμβλύνει τις εντυπώσεις, που προκαλούν τέτοιου είδους δηλώσεις προσθέτοντας ότι η Γερμανία διαθέτει ικανές ένοπλες δυνάμεις, αλλά, πρέπει να ενταθεί ο εξοπλισμός τους.
Ο Γάλλος αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων κάλεσε τη Γαλλία να ετοιμαστεί για έναν πιθανό πόλεμο με τη Ρωσία, δηλώνοντας ότι η χώρα πρέπει να είναι προετοιμασμένη να “χάσει παιδιά” εάν χρειαστεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια απειλή. Οι δηλώσεις του αυτές προκάλεσαν σάλο και έκτιμάται ότι αποσκοπούν να προετοιμάσουν το κοινό για την ενδεχόμενη σοβαρότητα της κατάστασης.
Και ο υπουργός Άμυνας της χώρας μας κατά τη διάρκεια προσφάτου συνεδρίου πρότεινε την αλλαγή κουλτούρας των ευρωπαϊκών κοινωνιών και την επιστροφή στο πνεύμα αυτοθυσίας. Τόνισε συγκεκριμένα: «Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή σημαία σε αντίθεση προς τις ΗΠΑ, οι οποίες είναι εθισμένες σε αυτό το θέαμα»! Αλλά οι ΗΠΑ γνωρίζουν θύματα από επιθετικούς πολέμους. Η Ευρώπη θα τις μιμηθεί; Και θα αισθανθούμε υπερήφανοι ως Έλληνες να καλύπτει η σημαία της ΕΕ φέρετρα παιδιών μας;
Ίσως οι πολίτες της χώρας μας να τα προσπερνούν αυτά χωρίς να επηρεάζονται ή να έχουν τη διάθεση να τα αναλύσουν λόγω των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει μερίδα του λαού μας ή της πλήρους αδιαφορίας, με την οποία αντιμετωπίζει τις ραγδαίες διεθνείς εξελίξεις άλλο τμήμα. Όμως τα συμβαίνοντα είναι άκρως σοβαρά και οι κίνδυνοι που απειλούν τη διεθνή ειρήνη έκδηλοι. Είναι όμως πράγματι η Ρωσία η μεγαλύτερη απειλή πολέμου στην ευρωπαϊκή ήπειρο;
Με τη λήξη του Β΄ μεγάλου πολέμου του 20ου αιώνα οι «νικητές» επέβαλαν τον πλήρη αφοπλισμό της ηττημένης Γερμανίας και την απαγόρευση παραγωγής όπλων. Μάλιστα εγκατέστησαν και στρατιωτικές μονάδες στο έδαφος της χώρας. Με την εισβολή ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, η Γερμανία ανακοίνωσε πρόγραμμα στρατιωτικών εξοπλισμών ύψους 100 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ουδείς αντέδρασε υπενθυμίζοντάς της ότι αυτό αντίκειται στη συνθήκη τερματισμού του πολέμου. Προς γνώση μας, που πιστεύουμε αφρόνως ότι η συνθήκη της Λωζάνης έχει αιώνια ισχύ. Βέβαια στο προσκήνιο φαίνεται ότι το σύνολο των χωρών της Δυτικής Ευρώπης συγκροτεί αρραγές μέτωπο έναντι της Ρωσίας. Συμβαίνει όμως πράγματι αυτό; Δεν έγινε άραγε αντιληπτό ότι η Γερμανία, χάρη στο τρομακτικό μέγεθος κεφαλαίων που εισέρρευσαν στη χώρα, κατέστη οικονομική δύναμη κατά πολύ ισχυρότερη από τις «νικήτριες» γειτονικές χώρες και διαφεντεύει την ΕΕ; Λησμόνησαν άραγε οι Γερμανοί τις δύο συντριπτικές ήττες τους και δεν αναζητούν ευκαιρία να λάβουν εκδίκηση; Και δεν είναι η Ρωσία που εχθρεύονται περισσότερο καθώς ο σοβιετικός στρατός κατέλαβε το Βερολίνο; Στο πνεύμα εθνικού μεγαλείου, που δεν έσβησε στον γερμανικό λαό, ας προστεθεί και η συμπάθεια προς τους δυτικούς Ουκρανούς, οι οποίοι αποτέλεσαν σημαντικό σύμμαχό τους κατά την επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα». Ας προστεθεί τέλος ότι ήδη δοκιμάζεται η πανίσχυρη γερμανική οικονομία από πλήγματα που δέχεται λόγω του υψηλού κόστους ενέργειας, ένδειξη υποτέλειας στις ΗΠΑ, όσο και από τον κινεζικό αθέμιτο οπωσδἠποτε ανταγωνισμό. Διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί ό,τι υπέστη η χώρα μας με την ένταξη στην ΕΟΚ. Είναι ανάγκη ως εκ τούτου να αναζητήσει αγοραστές εξοπλιστικών συστημάτων τώρα που η βιομηχανική της παραγωγή μειώνεται ανησυχητικά. Και πρέπει να πεισθεί ο γερμανικός λαός (κάτι πολύ εύκολο) ότι αυτό γίνεται για το καλό της χώρας. Ελπίζεται ότι η γερμανική βιομηχανία θα ανακάμψει με την πώληση όπλων αντί αυτοκινήτων.
Η Γαλλία έχει λόγους γοήτρου να επιδιώκει τη σύγκρουση με τη Ρωσία. Κατάφερε αυτή να της στερήσει τον έλεγχο από τρεις πρώην αποικίες της στη Δυτική Αφρική. Η οικονομία της χώρας βέβαια είναι δεινή και αν δεν διέθετε το κύρος ισχυρής χώρας θα είχε συρθεί σε μνημόνια ανάλογα προς αυτά, που έφεραν την υποδούλωση της δικής μας. Όμως έσπευσε και η Ελλάδα να δώσει χέρι βοήθειας προεξοφλώντας δάνειο, όπως αναγνώρισε και η γαλλική εφημερίδα Le Monde. Φαίνεται ότι η οικονομία στη χώρα μας ανθεί! Βέβαια το ερώτημα είναι ποιος Γάλλος έχει λησμονήσει το pourquoi των προγόνων του, ώστε να είναι πρόθυμος να θυσιαστεί για την «ειρήνη» στην Ευρώπη; Η Γαλλία παραβλέποντας την κοινωνική διαφθορά και τον άμεσο κίνδυνο από την ισχυροποίηση του ισλαμικού στοιχείου στο εσωτερικό της επιχειρεί να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης σε φανταστικό εχθρό.
Η Μεγάλη Βρετανία φαίνεται να μην έχει συνειδητοποιήσει ότι πόρω απέχει από του να αποτελεί πλέον κραταιά αυτοκρατορία. Δεν θα βραδύνει ο καιρός που θα σπεύδει να σβήσει τις φωτιές στο εσωτερικό της και θα λησμονήσει το «χρέος» στήριξης της Ουκρανίας. Ας μη λησμονούμε ότι είχε εγκαταλείψει, παρά τις υποσχέσεις της, την Πολωνία το 1939.
Οι Έλληνες καλούνται από τον υπουργό Άμυνάς μας, όπως και οι πολίτες των άλλων χωρών, να επανακάμψουν στο «πνεύμα αυτοθυσίας». Θεωρεί λοιπόν ο κύριος υπουργός δεδομένο ότι αυτό έχει απωλεσθεί. Βέβαια κάποιοι λαοί το είχαν απωλέσει εδώ και πολύ καιρό. Στη χώρα μας συνέβη αυτό κατά τις τελευταίες δεκαετίες με την προπαγάνδα αρρωστημένου διεθνισμού, ανοικτών συνόρων, πολυπολιτισμικών κοινωνιών και ηθικού εκφυλισμού. Καλούνται τώρα οι νέοι μας να μιμηθούν τους προγόνους μας, χαρακτηριστικό γνώρισμα των οποίων ήταν η φιλοπατρία. Είναι για γέλια, αν δεν είναι για κλάματα η έκκληση. Η ολόθερμη στήριξη του καθεστώτος στην Ουκρανία με τη δήλωση δια στόματος του πρωθυπουργού μας ότι η χώρα μας βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία, φανερώνει ότι δεν διδαχθήκαμε από τις συνέπειες εκ της αποστολής εκστρατευτικού σώματος στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του εκεί εμφυλίου πολέμου (1919) προς εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων. Εξακολουθούμε να αποτελούμε θλιβερό προτεκτοράτο.
Οι ΗΠΑ φαίνεται να είναι η μόνη χώρα που επωφελείται από την παρατεταμένη κρίση στην Ευρώπη, κρίση την οποία επιτείνει η πολιτική της και η αφροσύνη των ηγετίσκων των ευρωπαϊκών χωρών. Αυτοί δεν αντιλαμβάνονται ότι σε όλες τις χώρες ογκώνονται οι υποστηρικτές πολιτικών σχηματισμών εθνικιστικής ιδεολογίας καθώς ο άδολος πατριωτισμός έχει φυγαδευτεί. Δεν είναι απίθανο οι σχηματισμοί αυτοί να ανέλθουν σύντομα στην εξουσία σε κάποιες χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Το διεθνές σύστημα εξουσίας δεν πρόκειται βέβαια να θορυβηθεί από τη μεταβολή αυτή ούτε και οι τραπεζίτες που το ελέγχουν. Μήπως όμως και οι ΗΠΑ δεν είναι τόσο ισχυρές όσο θέλουν να προβάλλονται; Ασφαλώς η Κίνα δεν τους επιτρέπει να εφησυχάζουν.
Η Ρωσία δεν αποτελεί απειλή για απλούς λόγους. Απέτυχε από τον αντικειμενικό της στόχο να φθάσει στην Οδησσό. Η προέλασή της είναι βραδύτατη και συνοδεύεται από σοβαρές απώλειες ανθρώπινες και οικονομικές. Έπρεπε να είχαν συνειδητοποιήσει οι ηγέτες της ότι υπάρχει ουκρανικός λαός που μισεί τους Ρώσους και αυτός έχει την πλήρη στήριξη της Δύσης, που θα θυσιάσει και τον τελευταίο Ουκρανό για να αδυνατίσει τη Ρωσία, τη Ρωσία που φάνηκε ανίσχυρη να υπερασπιστεί το μοναδικό φιλικό της καθεστώς στη Μεσόγειο, της Συρίας. Πώς είναι λογικό να δεχθούμε ότι θα τολμήσει να επιτεθεί κατά του ΝΑΤΟ, που εμφανή στόχο έχει την πλήρη αποδυνάμωσή της, όπως ξεκάθαρα έχει εκδηλώσει; Μήπως ενέργεια προβοκάτσιας δώσει την αφορμή;
Οι πόλεμοι πλέον δεν γίνονται με τον συμβατικό τρόπο του παρελθόντος. Οι πύραυλοι διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Και δεν είναι λίγοι αυτοί που φέρουν πυρηνικές κεφαλές. Θα μείνει κάτι όρθιο με τη λήξη του τρίτου μεγάλου πολέμου; Πού θα συναντήσουν τους τραπεζίτες, «νικητές» και ηττημένοι, να δανειστούν για τις επανορθώσεις; Στα πυρηνικά τους καταφύγια;

Η οσιακή στάση του αγωνιστή της ΕΟΚΑ Ιάκωβου Πατάτσου

Η οσιακή στάση του αγωνιστή της ΕΟΚΑ Ιάκωβου Πατάτσου

  • Ο Μιχάλης Διομήδους μαρτυρεί τα βασανιστήρια και την οσιακή στάση του Ιάκωβου Πατάτσου – Άγνωστες πληροφορίες

    ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΕΡΕΥΝΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Η παρουσία του αδίκως συλληφθέντος Μιχάλη Διομήδους στον Αστυνομικό Σταθμό του Σεραγίου πλάι στον Ιάκωβο Πατάτσο, αποτελεί πολύτιμη συμβολή στη μορφοποίηση της συνολικής εικόνας του βίου και των μαρτυρίων του Ιάκωβου Πατάτσου. Ο Διομήδους περιέγραψε λεπτομερώς τις είκοσι μια μέρες της κράτησής του στο Σεράι, οι οποίες συμπίπτουν με τις μέρες των σκληροτέρων βασανιστηρίων που υπέστη ο Πατάτσος στα χέρια Βρετανών ανακριτών και Τουρκοκυπρίων Επικουρικών. Με βασανιστική ηχητική και οπτική έκθεση στο μαινόμενο τουρκικό πλήθος που ζητούσε εκδίκηση και λιντσάρισμα των δύο συλληφθέντων.
Από την πρώτη νύχτα και την επόμενη μέρα, ο Πατάτσος είχε πρησμένο πρόσωπο και πρησμένα μάτια.
Ο Διομήδους είχε την ευκαιρία να συνομιλεί με τον Πατάτσο για τα βασανιστήρια που υπέστη. Συνομίλησαν αρκετές φορές. Γι’ αυτό και η μαρτυρία του είναι σοβαρή και αξιόπιστη. Τον έλουζαν με νερό, τοποθετούσαν την κεφαλή του σε κουβά γεμάτο νερό για τη δοκιμασία του τεχνητού πνιγμού, μια από τις πέντε τεχνικές που τελειοποιούσαν οι βασανιστές στη Λευκωσία. Τον υπέβαλλαν επίσης σε καθημερινό συνεχή ξυλοδαρμό. Το τράβηγμα των νυχιών με εργαλεία ήταν επίσης ένα εκ των βασανιστηρίων στο σώμα του Ιάκωβου και άλλα που αδυνατεί ο άνθρωπος να τα περιγράψει. Μαρτυρά ο Διομήδους: «Πολύ συχνά βλέπαμε τον Πατάτσο να οδηγείται στον πρώτο όροφο του κτηρίου και όταν επέστρεφε τον έφερναν κυριολεκτικά κωλοσυρτό. Στη διάρκεια της κράτησής του, τον κτύπησαν και τον βασάνισαν πολύ. Συχνά φαινόταν ξαναχτυπημένος».
Μόλις συνερχόταν λίγο, έστω και καταματωμένος με ματιά πολύ σοβαρή προσευχόταν και μελετούσε προσευχητικά και εκκλησιαστικά κείμενα. Ως διεφάνη κατοπινά ήτο βαθύς γνωστής από στήθους της υμνολογίας, πράγμα που του επέτρεπε να την ανακαλεί συχνά και να επιτυγχάνει με τα τρία αυτά μέσα πνευματική υπέρβαση των βασάνων και να παραμένει ήρεμος, μειλίχιος, ατάραχος και αισιόδοξος. Με τον ίδιο τρόπο κατάφερε να παραμείνει ανδρείος προ της αγχόνης και να ψάλλει πορευόμενος εις το ικρίωμα μελουργήματα της Μεγάλης Παρασκευής…
ΥΓ. Πληροφορίες αντλήθηκαν από τον τόμο «Ιάκωβος Πατάτσος» που επιμελήθηκε ο Χρ. Ανδρέου.