«ΣΥΜΦΩΝΙΑ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕ ΗΠΑ

του Μανώλη Μηλιαράκη*

Έχουν περατωθεί οι τρίμηνες, περίπου, διαπραγματεύσεις της Χώρας μας και των ΗΠΑ για μια νέα ανανέωση της «Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» και απομένει η υπογραφή της, που μάλλον θα γίνει με τον ερχομό στην Αθήνα, στις προσεχείς μέρες,του Αμερικανού ΥΠΕΞ κ. Πομπέο.
Μια πρώτη παρατήρηση. Η Συμφωνία αυτή προχώρησε, εντελώς αθόρυβα, χωρίς ίχνος αντιδράσεων, και με εντελώς ξεχασμένο το κυρίαρχο σύνθημα- αίτημα της Μεταπολίτευσης «Έξω οι Βάσεις του Θανάτου», ως να επρόκειτο για Συμφωνία για ένα θέμα άνευ ιδιαίτερης σημασίας. Σημερα έχομε ξεχάσει τον αισχρό ρόλο των ΗΠΑ, το 1974, στην προδοσία της Κύπρου και την κατοχή του βόρειου τμήματός της μέχρι σήμερα, από την Τουρκία. Ξεχάσαμε επίσης ότι μέχρι και τώρα η στάση των ΗΠΑ, απέναντι στις συνεχείς και όλο και πιο απειλητικές προκλήσεις της Τουρκίας και τις έμπρακτες αμφισβητήσεις της, της Εθνικής μας Κυριαρχίας καθώς και της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι στάση Πόντιου Πιλάτου. Καθήσαμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με ξεκάθαρα δεδομένα:
– Οι ΗΠΑ χωρίς τη Σούδα μένουν άοπλες για την υπεράσπιση της γεωπολιτικής τους Στρατηγικής, στην Ευρώπη, την Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή και αφήνουν ελεύθερο πεδίο δράσεως στη Ρωσία.
– Η Χώρα μας, όπως και η Κύπρος, απειλούνται άμεσα από την Τουρκία.
– Διακηρυγμένη επιδίωξη της Τουρκίας είναι να αποκτήσει πλήρη έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, να διχοτομήσει το Αιγαίο, να υφαρπάσει το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ΑΟΖ και να απομονώσει έτσι την Ελλάδα από την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τη Λιβύη και να αυτονομήσει, σε πρώτη φάση την Θράκη. Τους στόχους αυτούς είναι αποφασισμένη να τους επιτύχει είτε «ειρηνικά», είτε με τη βία .

– Η Ελλάδα του 2019 βιώνει, εδώ και δέκα σχεδόν χρόνια, τη λαίλαπα των Μνημονίων, με δυσμενείς επιπτώσεις δυστυχώς, λόγω της οσφυοκαμψίας των πολιτικών μας, και στην Εθνική μας Άμυνα, τη στιγμή που η Τουρκία υπερεξοπλίζεται και έχει ανατρέψει την ισορροπία που υπήρχε στο παρελθόν.
Με τα δεδομένα αυτά διαπραγματευτήκαμε τη νέα Συμφωνία με τις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί ζήτησαν και ως φαίνεται πήραν:
Την παραμονή στη Σούδα και την αναβάθμιση της. Βαση στη Λάρισα και στο Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Η Ελλάδα τι έπρεπε να ζητήσει, υποθέτουμε ότι το ζήτησε, έμπρακτη στήριξη μας από τις ΗΠΑ, σε περίπτωση που η Τουρκία επιμείνει να προκαλεί και να απειλεί και πολύ περισσότερο αν οι απειλές μετατραπούν σε επιθετική ενέργεια. Τι πήραμε;
Το επίσημο κείμενο της Συμφωνίας δεν είναι γνωστό. Από δημοσιεύματα του τύπου λέγεται ότι: Οι Αμερικανοί δεν δίδουν εγγυήσεις. Επαναλαμβάνουν το γνωστό, «βρέστε τα» και μας δίδουν, για «γλυφιτζούρι» που λέει ο λαός, τη δυνατότητα να εκπαιδεύσουν προσωπικό μας στη χρήση των μη επανδρωμένων αεροπλάνων τους, αλλά στη χρήση μόνο, όχι στην παροχή τέτοιων αεροπλάνων στις Ε.Δ. Δυνάμεις μας, που θα ήταν σημαντικό. Δίδουν και κάτι άλλα «ψιλά».
Συμπέρασμα. Οι Πολιτικές μας Δυνάμεις, όπως λειτούργησαν και λειτουργούν, αντί να οδηγούν τη Χώρα σε όλο και περισσότερους βαθμούς ελευθερίας και αξιοπρέπειας, την απαξιώνουν όλο και περισσότερο και την παραδίδουν άβουλο όργανο στα στρατηγικά σχέδια των ιμπεριαλιστών. Έτσι θα μας παρουσιάσουν, κάποια στιγμή, ως επιτυχία τους, αν σύρουν τη Χώρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, αλλά με ατζέντα Τουρκίας, όπως είχαμε γράψει, προ καιρού σε πρωτοσέλιδο της εφημερίδας μας. Θα μας πουν τότε, τι θέλατε πόλεμο; Ασφαλώς και κανένας δεν θα ήθελε πόλεμο. Αλλά για να τον αποτρέψεις η λύση δεν είναι να σκύβεις το κεφάλι, αλλά να θωρακίζεσαι, διπλωματικά, υλικά και πνευματικά και να καλλιεργείς Παιδεία και Πολιτισμό που να κρατούν όρθιο το λαό και πανίσχυρους τους αμυντικούς και αποτρεπτικούς μηχανισμούς σου. Το πολιτικό μας όμως κατεστημένο, χρόνια τώρα γκρεμίζει αντί να οικοδομεί. Και έτσι επιβεβαιώνεται το «Ου συλλέγουσιν εξ ακανθών σταφυλήν..,». Ας προβληματιστούμε όλοι μας.

Πρωτοσέλιδο “Χριστιανικής” 3.10.2019

“Εν μια νυκτί, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, η κυβέρνηση επιχειρεί να καταργήσει τον αυτοδιοίκητο χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ, ο οποίος επί 37 χρόνια βρίσκεται στον πυρήνα της υποδειγματικής λειτουργίας του.

Αντισυνταγματικά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου,  επεμβαίνει στον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου που υπηρετεί έναν πολύ ευαίσθητο κοινωνικό χώρο. Η Πράξη υπονομεύει πλήρως το έργο του ΚΕΘΕΑ, αφού συγχρόνως καταργεί την αποστολή του, τον σκοπό του και τη δυνατότητά του για ίδρυση νέων μονάδων!”

Αυτά τονίζονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση του “Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων” , νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου γνωστού με τα αρχικά ΚΕ.Θ.Ε.Α. Το ΚΕ.Θ.Ε.Α. είναι ο εθνικός φορέας για την αντιμετώπιση ποικίλων εξαρτήσεων που, σαν “δαιμόνια”, παίρνουν τον έλεγχο της βούλησης του σύγχρονου ανθρώπου:  ναρκωτικά, οινόπνευμα, τζόγος.

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής: 

Εν μια νυκτί, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, η κυβέρνηση επιχειρεί να καταργήσει τον αυτοδιοίκητο χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ, ο οποίος επί 37 χρόνια βρίσκεται στον πυρήνα της υποδειγματικής λειτουργίας του.

Αντισυνταγματικά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου,  επεμβαίνει στον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου που υπηρετεί έναν πολύ ευαίσθητο κοινωνικό χώρο. Η Πράξη υπονομεύει πλήρως το έργο του ΚΕΘΕΑ, αφού συγχρόνως καταργεί την αποστολή του, τον σκοπό του και τη δυνατότητά του για ίδρυση νέων μονάδων!

Η «εκσυγχρονιστική» παρέμβαση της κυβέρνησης αποσκοπεί στην αντικατάσταση του αιρετού και άμισθου διοικητικού συμβουλίου του ΚΕΘΕΑ με ένα συμβούλιο έμμισθων διορισμένων ημετέρων.

Αποβλέπει στη δημιουργία ενός γραφειοκρατικού οργανισμού, η λειτουργία του οποίου θα διαταράσσεται  με κάθε κυβερνητική αλλαγή και ο οποίος θα είναι ευάλωτος σε πάσης φύσεως πολιτικές παρεμβάσεις.

Με αυταρχισμό καταλύει ένα καινοτόμο για την Ελλάδα  και δοκιμασμένο στην πράξη οργανωτικό και διοικητικό σχήμα που δίνει φωνή και δικαίωμα αυθεντικής έκφρασης  σε όλους όσους αφορά η υπόθεση της απεξάρτησης  και  κοινωνικής επανένταξης:  στους συμμετέχοντες στα θεραπευτικά προγράμματα, στους γονείς τους, στους εργαζόμενους και στους εθελοντές.

Αυτοί είναι που αποτελούν τη Γενική Συνέλευση του ΚΕΘΕΑ η οποία εκλέγει τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. του ΚΕΘΕΑ, θέσεις στις οποίες μέχρι σήμερα έχουν υπηρετήσει  δεκάδες εγνωσμένου κύρους προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας από όλο το πολιτικό φάσμα και διαφορετικά πεδία της δημόσιας ζωής.

Η επίκληση «της αποκατάστασης της χρηστής διοίκησης και δημοσιονομικής διαχείρισης» από πλευράς της κυβέρνησης είναι τουλάχιστον αστεία, γιατί είναι γνωστό σε όλον τον πολιτικό κόσμο και στην ελληνική κοινωνία ότι: Το ΚΕΘΕΑ από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα ποτέ δεν δημιούργησε «μαύρες τρύπες», δεν προέβη σε δανεισμό, δεν ενεπλάκη σε σκάνδαλα. Είναι ο πρώτος δημόσιος ελληνικός οργανισμός στον τομέα της υγείας-κοινωνικής φροντίδας που καθιέρωσε από το 1995 τον κατ’ έτος δημόσιο απολογισμό. Ελέγχεται από ορκωτούς λογιστές, διαθέτει διπλογραφικό σύστημα και εσωτερικό έλεγχο, ενώ η πολύ καλή του επίδοση στον τομέα αυτόν επιβεβαιώθηκε και από τον πρόσφατο έλεγχο που διενήργησε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Επιπλέον, το ΚΕΘΕΑ υποβάλλει κατ’ έτος Σχέδιο Δράσης, Προϋπολογισμό και Απολογισμό στο Υπουργείο Υγείας, υπό την εποπτεία του οποίου τελεί.

Εντελώς αναίτια, με παντελή απουσία τεκμηρίωσης και χωρίς προειδοποίηση και διάλογο, η κυβέρνηση τινάζει στον αέρα την ομαλή λειτουργία του ΚΕΘΕΑ. Υπονομεύει το δημόσιο συμφέρον και στρέφεται ενάντια σε μια από τις πιο ευάλωτες ομάδες που μέσα από το ΚΕΘΕΑ βρίσκει τον δρόμο της επανένταξης στην ελληνική κοινωνία” 

Το ΚΕΘΕΑ είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στη χώρα μας. Βρίσκεται δίπλα στους χρήστες ναρκωτικών και τις οικογένειές τους από την ίδρυση της ΙΘΑΚΗΣ, της πρώτης ελληνικής Θεραπευτικής Κοινότητας, το 1983. Όλες οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν και χωρίς λίστες αναμονής: στο δρόμο, σε σωφρονιστικά καταστήματα, σε άμεσα προσβάσιμες μονάδες σε όλη την Ελλάδα. To KEΘΕΑ απευθύνεται επίσης σε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με άλλες μορφές εξάρτησης, όπως το αλκοόλ, ο τζόγος και το διαδίκτυο.

Τα προγράμματα του ΚΕ.Θ.Ε.Α. αντιμετωπίζουν ολοκληρωμένα την εξάρτηση και τα προβλήματα που τη συνοδεύουν, παρέχοντας συμβουλευτική και θεραπεία απεξάρτησης, υποστήριξη της οικογένειας, φροντίδα για θέματα υγείας και νομικές εκκρεμότητες, εκπαίδευση και κατάρτιση, επανένταξη στην κοινωνία και την εργασία. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν χορηγούνται υποκατάστατα ή φάρμακα. Στόχος είναι η πλήρης και σταθερή αποχή από τις ουσίες και η ισότιμη επανένταξη του ατόμου στην κοινωνία.”

Το ΚΕΘΕΑ είναι αυτοδιοικούμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Κ.Ε.Θ.Ε.Α (Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών 4139/2013), διασφαλίζει τη διοικητική του αυτονομία, τη δυνατότητα να επιτελεί το έργο του χωρίς πολιτικές εξαρτήσεις και τη συμμετοχικότητα στον τρόπο λήψης των αποφάσεων. Τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Είναι προφανές ότι το πλαίσιο της μέχρι σήμερα λειτουργίας του ΚΕ.Θ.Ε.Α.,  είναι από τις πιο επιτυχημένες μορφές αυτοδιαχείρισης ενός φορέα ειδικού σκοπού, με βάση ανθρώπους που πονάνε την  αποστολή τους και όχι διορισμένους γραφειοκράτες, όπως επιδιώκεται με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ενός φορέα που παρά τα πενιχρά μέσα, έχει επιδείξει πολύ σημαντική προσφορά.

Ήδη, ο αγώνας κατά της εξάρτησης υπονομεύεται από την ιδεολογική επικυριαρχία της ναρκοκουλτούρας, που αναδείχθηκε με τη νομιμοποίηση της καλλιέργειας και εμπορίας κάνναβης επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την αντίληψη  του τζόγου ως εργαλείου ανάπτυξης, με την ίδρυση καζίνου στο Ελληνικό, μέσα στον πολεοδομικό ιστό της πρωτεύουσας, που προωθείται από τη σημερινή Κυβέρνηση.

Γι’  αυτό και προκαλεί ερωτηματικά η προωθούμενη “Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου”, με την οποία παρακάμπτεται η Βουλή κατά τρόπο άκρως αυταρχικό και αντιδημοκρατικό. Πού βρίσκεται το “κατεπείγον” ; Για ποιο λόγο τόση βιασύνη σε θέματα τόσο ευαίσθητα με την κατάργηση ενός πλαισίου που παγιώθηκε όταν και πάλι κυβερνούσε η Ν.Δ.; Μια πράξη ακραίου αυταρχισμού που θυμίζει σε μικρότερη κλίμακα το κλείσιμο της Ε.Ρ.Τ., που αποτελεί ανησυχητικό δείγμα γραφής για το μέλλον.

Στην καλύτερη περίπτωση, τα κίνητρα των εμπνευστών της “Π.Ν.Π.” περιορίζονται στη δημιουργία ενός ακόμα πεδίου διορισμών προς ικανοποίηση της κομματικής πελατείας. Ή απλώς, να έχουμε να κάνουμε με “αντανακλαστικό” της κρατικής γραφειοκρατίας, αφού οι εθελοντές “χαλάνε την πιάτσα”.

Σε κάθε περίπτωση, η υπονόμευση του έργου ενός τόσο επιτυχημένου και αυτοδιαχειριζόμενου φορέα εντάσσεται πλήρως στην κρατούσα συστημική ατομοκρατική λογική του δικαιωματισμού (με βάση την οποία λογίζεται ως “δικαίωμα” η ελεύθερη χρήση των λεγόμενων “ελαφρών” ναρκωτικών” ) και της άναρχης “ανάπτυξης”, την οποία υπηρετεί ο τζόγος.

Η ΧΔ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

Η Κ.Ε. της ΧΔ, σε ανακοίνωσή της, έχει από καιρό ζητήσει εκτιμήσει ότι ” Η καταπολέμηση της χρήσης των ναρκωτικών πρέπει να επικεντρωθεί κυρίως στην πρόληψη, με την πολύπλευρη ενημέρωση στα σχολεία, για την αποτροπή της χρήσης και την καταπολέμησή της στα πρώτα στάδια. Παράλληλα, πρέπει να ενθαρρυνθεί το έργο της απεξάρτησης, με νομικά και άλλα κίνητρα στο χρήστη και την ενίσχυση των υπαρχόντων οργανισμών καταπολέμησης των ναρκωτικών. “

Σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι και αντίθετη με την προωθούμενη “Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου”, η οποία δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να προχωρήσει.

ΔΕΝ ΠΕΡΝΑ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 3-“ΚΑΫΜΟΣ” ΤΗΣ ΝΔ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Άρχισε στη  αρμόδια επιτροπή της Βουλής η συζήτηση για την πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος, διαδικασία που ξεκίνησε από την προηγούμενη Βουλή. Όμως, για πρώτη φορά, η αναθεωρητική Βουλή έχει διαφορετική πλειοψηφία από την προτείνουσα, οπότε τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η σημερινή (Αναθεωρητική) Βουλή δεσμεύεται από το περιεχόμενο της προτεινόμενης αναθεώρησης, ή εάν μπορεί να αναθεωρήσει κατά την κρίση της τα προς αναθεώρηση άρθρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ που πλειοψηφούσε τάχθηκε υπέρ της δεσμευτικότητας των προτάσεων της προτείνουσας Βουλής, ένώ ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και Μέρα25 τάχθηκαν υπέρ της απεριόριστης δυνατότητας της παρούσας αναθεωρητικής Βουλής να καθορίσει το περιεχόμενο της αναθεώρησης. Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ που ξεκίνησε τη διαδικασία, κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον αποτελεσμάτων αντίθετων με τα επιδιωκόμενα, ιδίως ως προς τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Παράλληλα, η ΝΔ εξέφρασε την πικρία της που δεν περιλήφθηκαν στην αναθεώρηση διατάξεις όπως το άρθρο 2, στο οποίο επιθυμούσε να κατοχυρωθεί συνταγματικά ο λεγόμενος “ευρωπαϊκός προσανατολισμός” της χώρας και το άρθρο 16, με το οποίο απαγορεύεται η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Από τη συζήτηση επί της ουσίας, φαίνεται να μη συγκεντρώνει την απαραίτητη πλειοψηφία η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, το οποίο προτάθηκε να διαμορφωθεί ως εξής:

Άρθρο 3
Η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη. Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού.
Ερμηνευτική δήλωση: Η αναγνώριση επικρατούσας θρησκείας δεν επιφέρει καμία δυσμενή συνέπεια σε βάρος άλλων θρησκευμάτων

Σήμερα, έχει ως εξής:

Άρθρο 3
1. Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Εκκλησία του Χριστού· τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Είναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Ιερά Σύνοδο των εν ενεργεία Αρχιερέων και από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Τόμου της κθ’ (29) Ιουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928.
2. Το εκκλησιαστικό καθεστώς που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές του Κράτους δεν αντίκειται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου.
3. Το κείμενο της Αγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. Η επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδας και της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ επανέλαβαν το επιχείρημα ότι με την πρότασή τους καταργείται η διαπλοκή Κράτους-Εκκλησίας και διασφαλίζεται η ανεξαρτησία της τελευταίας.

Όμως, η εμπειρία δείχνει ότι το νομικό καθεστώς δεν επηρεάζει την πραγματική κατάσταση. Στη Γαλλία του αυστηρού διαχωρισμού από το 1905, η ρωμαιοκαθολική εκκλησία παραμένει πανίσχυρη, όπως έδειξαν και τα εμπόδια που μπήκαν στη δίωξη του καρδιναλίου της Λυών Μπαρμπαρέν για συγκάλυψη σκανδάλου παιδεραστίας. Και στη Ρωσία, ο χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας παραμένει όπως νομοθετήθηκε από τους Μπολσεβίκους το 1917, αλλά η διασύνδεση διοικούσας Εκκλησίας και πολιτικής εξουσίας είναι παραπάνω από φανερή. Στη Μεγάλη Βρετανία, όπου η αγγλικανική εκκλησία δεν είναι απλώς “επικρατούσα”, αλλά επίσημη κρατική με επικεφαλής τη Βασίλισσα, κανείς δεν θέτει ζήτημα διακρίσεων.

Όμως,, η εσφαλμένη άποψη ότι το προοίμιο και τα -εκκλησιαστικώς ευαίσθητα- άρθρα του Συντάγματος ιδρύουν διακρίσεις υπέρ της Επικρατούσας Θρησκείας τροφοδοτείται από το σκεπτικό των πρόσφατων αποφάσεων του Σ.τ.Ε. για τα Θρησκευτικά που έχει δοθεί στη δημοσιότητα. Και την επόμενη φορά, μπορεί να υπάρξουν συσχετισμοί για αναθεώρηση πολύ πιο ριζική από την προταθείσα.