ΟΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ Π.Ε.Θ. – “ΚΑΙΡΟΥ”. ΘΕΣΕΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ-ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ
Ενώ οι φορείς οι οποίοι προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και άλλοι ζητούν άμεση απόσυρση των ισχυόντων προγραμμάτων σπουδών με βάση τις αποφάσεις του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου της χώρας, αυξάνονται οι προβληματισμοί ότι οι επίμαχες αποφάσεις ανοίγουν το δρόμο στην περιθωριοποίηση του μαθήματος, το οποίο θα καταστεί εν τοις πράγμασι προαιρετικό, με αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να αποξενωθούν πλήρως από την διδασκαλία της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης και Παράδοσης. Στην κατεύθυνση αυτή συμβάλλει η απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων με την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε αναγραφή του θρησκεύματος σε σχολικά έγγραφα, αρχεία και στις αιτήσεις απαλλαγής από το μάθημα, την οποία ήδη έχει θέσει σε εφαρμογή το Υπουργείο Παιδείας. Η διαφαινόμενη αυτή εξέλιξη πρέπει να απασχολήσει σοβαρά όλους, άσχετα με τις επιμέρους θέσεις επί των επιμάχων προγραμμάτων.
Το σκεπτικό των αποφάσεων ΣτΕ και ΑΠΠΔ
Η περίληψη που δόθηκε στη δημοσιότητα από το ΣτΕ
ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
“Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων” (Π.Ε.Θ.):
Ιστορικές αποφάσεις-Να αποσυρθούν τα προγράμματα
Με τις υπ’ αρ. 1749 και 1750 του 2019 ιστορικές αποφάσεις της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε αντισυνταγματική -μετά την απόφαση Φίλη- και η υπουργική απόφαση Γαβρόγλου για το μάθημα των Θρησκευτικών. Τα επίδικα νέα Προγράμματα Σπουδών, σύμφωνα με το ΣτΕ, «όπως προκύπτει από τους σκοπούς και το περιεχόμενό τους, δεν αποβλέπουν στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των Ορθόδοξων μαθητών, διότι τα μεν προγράμματα του Δημοτικού και του Γυμνασίου δεν περιέχουν ολοκληρωμένη -και διακριτή έναντι άλλων δογμάτων και θρησκειών- διδασκαλία των δογμάτων, ηθικών αξιών και παραδόσεων της ορθόδοξης εκκλησίας, το δε πρόγραμμα του Λυκείου είναι αποσυνδεδεμένο από τη διδασκαλία αυτή».
Αντιθέτως, δίδεται ιδιαίτερη έμφαση είτε στην προβολή στοιχείων κοινών με τη διδασκαλία άλλων δογμάτων και θρησκειών (Δημοτικό-Γυμνάσιο) είτε στη διδασκαλία διαφόρων ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων, τα οποία είτε είναι αντικείμενο κυρίως άλλων μαθημάτων (Δημοτικό-Γυμνάσιο) είτε είναι άσχετα ή και αντίθετα με την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία (Λύκειο). Κατόπιν τούτων, κρίθηκε από την Ολομέλεια του ΣτΕ ότι τα επίδικα Προγράμματα Σπουδών έρχονται σε αντίθεση με τα άρθρα 16 παρ.2 και 13 παρ.1 του Συντάγματος, με το άρθρο 2 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και με την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, άρθρα 14 και 9 της ΕΣΔΑ).
Οι αποφάσεις αυτές έρχονται να δικαιώσουν τις σχετικές προσφυγές αλλά και εν γένει τις καταγγελίες της Πανελληνίου Ενώσεων Θεολόγων, Μητροπολιτών αλλά και πλήθους γονέων και μαθητών για το θέμα. Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας οφείλει να αποκαταστήσει τη νομιμότητα και να διασφαλίσει τα δικαιώματα γονέων και μαθητών. Τα βιβλία – φάκελοι του Μαθήματος Θρησκευτικών που έχουν ήδη μοιραστεί στα σχολεία είναι επικίνδυνα για τον ψυχικό κόσμο των μαθητών, ιδίως των μικρών ηλικιών και ως εκ τούτου πρέπει να αποσυρθούν άμεσα. Η αποχριστιανοποίηση της κοινωνίας μας, σε συνδυασμό με την κατάλυση του αξιακού συστήματος ηθικών κανόνων που συνοδεύουν την Ορθόδοξη Πίστη μας έχει οδηγήσει πλήθος νέων Ελλήνων στο Μηδενισμό, στον ατομικισμό και σε ένα τρόπο ζωής χωρίς νόημα και ελπίδα ή στη χρήση ουσιών, τη δε χώρα μας αντιμέτωπη με φρικτά περιστατικά και εγκλήματα που έως πρότινος ήταν αδιανόητα.
Η αποκατάσταση του μαθήματος των Θρησκευτικών, ώστε να αποκτήσει εκ νέου ορθόδοξο χριστιανικό χαρακτήρα, είναι παλλαϊκή απαίτηση. Η πρόσφατη λαϊκή εντολή που έλαβε η Κυβέρνηση υπήρξε καταδικαστική για τους υπαιτίους της Υπουργικής Απόφασης Γαβρόγλου και ανοίγει τον δρόμο για να επανέλθουν οι νέοι μας σε μια υγιή παιδεία που θα τους προσφέρει τα δοκιμασμένα πνευματικά πρότυπα της πλούσιας πολιτισμικής και θρησκευτικής μας κληρονομιάς. Γι αυτό η ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ απελευθερώνει το μάθημα των Θρησκευτικών από τις πολυθρησκειακές και ουδετρόθρησκες ιδεοληψίες Φίλη – Γαβρόγλου και είναι πολύ σαφής για το τι είναι ανάγκη να γίνει άμεσα από το Υπουργείο Παιδείας.
Αναμένουμε την Υπουργό Παιδείας να σεβαστεί τη συνταγματική τάξη και τις αποφάσεις του ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως έχει άλλωστε διακηρύξει και υποσχεθεί, και να αποσύρει πάραυτα τα ακυρωθέντα Προγράμματα και τους Φακέλους τους, βάζοντας σε ισχύ το προηγούμενο Αναλυτικό Πρόγραμμα και τα βιβλία 2003-2006 μέχρι να συγγραφούν νέα.
Το ΔΣ της ΠΕΘ
“Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος ΚΑΙΡΟΣ” :
Με τις αποφάσεις το μάθημα γίνεται ουσιαστικά επιλεγόμενο και προαιρετικό
Ο Πανελλήνιος Θεολογικός Σύνδεσμος «Καιρός – για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης» έλαβε γνώση της περίληψης των πρόσφατων Αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για το Μάθημα των Θρησκευτικών. Επιφυλασσόμενος να
μελετήσει το πλήρες κείμενο των Αποφάσεων, όταν αυτό κοινοποιηθεί, καθώς και να εξετάσει τις αποφάσεις που θα λάβει το Υπουργείο Παιδείας στα επίδικα ζητήματα, επισημαίνει τα εξής:
1.Με τις Αποφάσεις του Σ.τ.Ε. δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, ώστε το Μάθημα των Θρησκευτικών να καταστεί ουσιαστικά επιλεγόμενο και προαιρετικό μάθημα, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού σχολείου, αφού με μόνη την επίκληση της
θρησκευτικής του συνείδησης κάθε μαθητής θα μπορεί να απαλλάσσεται, ακόμη και κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός μαθητής, ακόμη και εκείνος ο οποίος θα προτιμά για λόγους προσωπικής διευκόλυνσης να παρακολουθεί ένα μάθημα λιγότερο.
2. Οδηγούμαστε σε δύο κατηγορίες μαθητών: αυτούς που θα παρακολουθούν το ορθόδοξο μάθημα και αυτούς που θα επιλέγουν να μην το παρακολουθούν. Το δεδομένο αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικά κοινοποίηση των θρησκευτικών φρονημάτων
τόσο των Ορθόδοξων, όσο και των μη Ορθόδοξων μαθητών; Και μια τέτοια πρακτική διάκρισης δεν θα προαγάγει τελικά την άγνοια του άλλου και άρα τη διαθρησκευτική προκατάληψη;
3. Η εισαγωγή «ισότιμου» εναλλακτικού μαθήματος αποτελεί σοβαρή αρνητική εξέλιξη,επειδή μέσω αυτής γενικεύεται η εφαρμογή της πολυθρησκειακής και πολυομολογιακής οργάνωσης της θρησκευτικής εκπαίδευσης. Διαθέτουμε επαρκή
εμπειρία από τις χώρες τις Ευρώπης όπου εφαρμόζεται αυτό το πρότυπο. Πόσα αλήθεια «ισότιμα» μαθήματα μπορεί να θεσπίσει και να οργανώσει το Υπουργείο Παιδείας στο ελληνικό σχολείο σήμερα; Είναι θεμιτό οι μαθητές κάθε θρησκευτικής κοινότητας να αναπτύσσουν τη θρησκευτική τους συνείδηση χωρίς να μαθαίνουν τίποτε για τον Χριστιανισμό και την Ορθοδοξία, και αντιστρόφως; Είναι θεμιτό αυτή την ώρα κάθε θρησκευτική κοινότητα να εμπλακεί στην οργάνωση του δικού της ξεχωριστού μαθήματος; Κατά πόσον αυτή η οργάνωση της θρησκευτικής εκπαίδευσης μπορεί να υπηρετήσει τον γενικό σκοπό της εκπαίδευσης, ώστε το σχολείο να ετοιμάζει τους μαθητές για «να ζήσουν αρμονικά» μεταξύ τους;
4. Η απόφαση του Σ.τ.Ε. θέτει το πλαίσιο, ώστε να υπάρξουν γενιές ολόκληρες μαθητών που δεν θα έχουν ακούσει τίποτε για τη θρησκευτική παράδοση και κληρονομιά του λαού και του τόπου μας. Ελλείψει της σχετικής τροφοδοσίας από την οικογένειά τους δεν θα μπορούν να κατανοήσουν τον διαχρονικό ρόλο της Ορθοδοξίας στη διαμόρφωση της ταυτότητάς μας, δεν θα αντιλαμβάνονται τη θρησκευτική ορολογία που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, θα απολέσουν την ουσιαστική επαφή με πολλά από τα ήθη και τα έθιμα αυτού του τόπου.
5. Τι θα γίνει, τέλος, με εκείνους τους μαθητές οι οποίοι δεν έχουν καταλήξει στο τι ακριβώς πιστεύουν ή έχουν τάσεις αμφισβήτησης, το οποίο είναι δικαιολογημένο στο πλαίσιο της εφηβείας τους; Προφανώς το νέο Μάθημα των Θρησκευτικών, όπως το περιγράφει το Σ.τ.Ε., δεν τους περιλαμβάνει, αφού απευθύνεται «αποκλειστικά» σε Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ποιο ακριβώς «ομολογιακό» ή «κατηχητικό» μάθημα θα παρακολουθήσουν αυτοί οι μαθητές, που ίσως να αποτελούν και την απόλυτη πλειονότητα των μαθητών στα σημερινά ελληνικά σχολεία;
Σεβόμαστε τις Αποφάσεις του Σ.τ.Ε., παρά την απόλυτη διαφωνία μας στο περιεχόμενό τους γύρω από τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο του Μαθήματος των Θρησκευτικών. Οφείλουμε να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς κάθε αρμόδιο και υπεύθυνο για το γεγονός ότι δημιουργούν εξαιρετικά αρνητικά δεδομένα τόσο για το Μάθημα των Θρησκευτικών, όσο και για την εν γένει θρησκευτική εκπαίδευση στην Ελλάδα. Έχουμε υπογραμμίσει και εμμένουμε στην άποψή μας ότι είναι ανάγκη το Μάθημα των Θρησκευτικών να είναι ανοικτό για όλους τους μαθητές, και άρα υποχρεωτικό, ώστε όλοι ανεξαιρέτως να τυγχάνουν θρησκευτικής εκπαίδευσης και να εξελίσσονται σε θρησκευτικά εγγράμματους πολίτες μέσα σε έναν κόσμο, στον οποίον η θρησκεία παραμένει απόλυτα καθοριστικός παράγοντας. Έχουμε, επίσης, επισημάνει την ανάγκη ιδιαίτερης έμφασης στη διδασκαλία του ορθοδόξου δόγματος, ήθους και πολιτισμού. Η διδασκαλία αυτή αφορά σε όλους τους μαθητές ανεξαρτήτως προσωπικών προβληματισμών ή πεποιθήσεων, δεδομένου ότι η Ορθοδοξία αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ιδιοσυστασίας του τόπου και
του λαού μας. Ταυτόχρονα επισημαίνουμε ότι:
1. Ο «Καιρός» δεν ταυτίζεται με κανένα πρόγραμμα σπουδών. Υποστήριξε με παρρησία και κόστος το νέο Πρόγραμμα Σπουδών ενώπιον του Σ.τ.Ε., έχοντας τη βεβαιότητα ότι αυτό ανοίγει ένα δρόμο για την αναβάθμιση του μαθήματος και ότι κινείται στη σωστή
κατεύθυνση, αφού επιχειρεί, με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία, να μορφώσει θρησκευτικά όλους τους μαθητές, χωρίς οποιονδήποτε αποκλεισμό.
2. Μας ανησυχεί το γεγονός ότι, ενώ η Εκκλησία της Ελλάδος και η Εκκλησία της Κρήτης διεξήγαγαν διάλογο με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής για το περιεχόμενο του Προγράμματος Σπουδών, οι Αποφάσεις του Σ.τ.Ε. έρχονται σε αντίθεση με το έργο της
ειδικής επιτροπής της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία από κοινού με τον εκπρόσωπο της Εκκλησίας της Κρήτης εξέτασε το περιεχόμενο του νέου Προγράμματος Σπουδών και της οποίας οι παρατηρήσεις ενσωματώθηκαν πλήρως σε αυτό.
3. Μας ανησυχεί επίσης το γεγονός ότι το Σ.τ.Ε. με τις Αποφάσεις του φαίνεται να υπεισέρχεται όχι μόνο σε ζητήματα παιδαγωγικά και θεολογικά, αλλά και σε εκκλησιαστικά και πνευματικά, κρίνοντας εν τέλει τι είναι ορθόδοξο, τι προάγει την ορθόδοξη συνείδηση και ποιο πρέπει να είναι το περιεχόμενο της θεολογικής διδασκαλίας στην τάξη ή ακόμη και της χριστιανικής κατήχησης, εφόσον το μάθημα εκλαμβάνεται πλέον ως κατηχητικό.
4. Αρνούμαστε τη μετεξέλιξη του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε ένα μάθημα κατηχητικού τύπου, για ουσιώδεις θεολογικούς, παιδαγωγικούς και ευρύτερα εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς λόγους. Πρόκειται για έναν αναχρονισμό, που βασίζεται σε παρωχημένα δυτικά πρότυπα έξω από την ορθόδοξη παράδοση και στον οποίο είναι αντίθετος ο θεολογικός και ο εκπαιδευτικός κόσμος της χώρας.
5. Μελετούμε τις, ήδη, καταγραφείσες ανησυχίες και αντιδράσεις από τον εκπαιδευτικό, τον εκκλησιαστικό και τον πολιτικό κόσμο της χώρας. Αρκετά κόμματα του δημοκρατικού τόξου ήδη στηλίτευσαν την απόφαση του Σ.τ.Ε., ενώ το Υπουργείο τηρεί μια ιδιαίτερα προσεκτική στάση προαναγγέλλοντας ότι θα μελετήσει τον τρόπο με τον οποίον θα συμμορφωθεί με την απόφαση του Σ.τ.Ε. Αναμένουμε να τοποθετηθούν υπεύθυνα οι Θεολογικές Σχολές και ο λοιπός επιστημονικός κόσμος της χώρας, καθώς
και η Εκκλησία.
6. Αποδοκιμάζουμε τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για διχασμό των θεολόγων και για πόλωση, καθώς και τις ανοίκειες και συκοφαντικές επιθέσεις εναντίον της επιστημονικής ένωσής μας, η οποία εκφράζει πανελληνίως τις θέσεις και τις ανησυχίες
πρωτίστως των εκπαιδευτικών θεολόγων. Ως «Καιρός» καλούμε το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων να εξετάσει
προσεκτικά όλες τις παραμέτρους -εθνικές, εκπαιδευτικές και θρησκευτικές- του θέματος που προέκυψε και να μην προβεί σε βεβιασμένες κινήσεις, που θα δημιουργούσαν τεράστια προβλήματα στη λειτουργία των σχολείων, αλλά και στα ίδια τα θεμέλια του
εκπαιδευτικού μας συστήματος, ενώ ασφαλώς θα δίχαζαν τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία συνολικά. Καλούμε, τέλος, την Πολιτεία και κάθε άλλον εμπλεκόμενο φορέα, αλλά και τους συναδέλφους θεολόγους συνολικά, να σταθούν στο
ύψος των περιστάσεων και να προσπαθήσουν, αφήνοντας κατά μέρος τις όποιες διαφορές τους, να συνεργαστούν, ώστε να συνδιαμορφώσουν την επόμενη μέρα της θρησκευτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας κατά τρόπο υπεύθυνο έναντι των παιδιών μας.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ . Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος: Ούτε κατηχητικό, ούτε συγκρητιστικό μάθημα
“Νομίζω ὅμως ὅτι εἶναι ἐπίκαιρη καί τεκμηριωμένη ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τῆς 9ης Μαρτίου 2016 , τήν ὁποία ἀνέφερα προηγουμένως, πού ἦταν συνέχεια τῆς εἰσηγήσεως στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο μέ τήν παρουσία τῶν ἐκπροσώπων τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καί τῶν θεολόγων καθηγητῶν, τήν 12η Ἰανουαρίου 2016. Ἡ Ἐκκλησία πρέπει, μέ
ὑπευθυνότητα, χωρίς τακτικισμούς καί συμβιβασμούς, νά κάνη διάλογο μέ τήν Πολιτεία στό θέμα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ βάση τήν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς 9ης Μαρτίου 2016, μέ νέα σύνθεση.
Αὐτή ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας δέν διαπνέεται ἀπό κατηχητικό καί ὁμολογιακό χαρακτήρα, ὅπως δυστυχῶς ὑποστηρίζουν μερικοί, ἀλλά εἶναι συντονισμένη τόσο στήν παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅσο καί στήν σύγχρονη μορφή τοῦ μαθήματος, πού εἶναι σύμφωνη μέ τίς ἀποφάσεις τοῦ Σ.τ.Ε. Ἄλλες προτάσεις, συζητήσεις καί ἀποφάσεις περιττεύουν.
Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ Ἱεραρχία πρέπει νά ἐπανέλθη στήν ἀπόφασή της τῆς 9ης Μαρτίου 2016, πού εἶναι καί ἡ μοναδική τεκμηριωμένη ἀπόφαση, γιατί οἱ μετέπειτα ἀποφάσεις της ἀφοροῦσαν τήν συνέχιση τοῦ διαλόγου. Καί δέν θά δεχθῶ νά γίνη διάψευση στό θέμα αὐτό, γιατί τότε θά ἐπανέλθω μέ στοιχεῖα ἀπό τά Πρακτικά τῶν Συνεδριάσεων τῆς Ἱεραρχίας. Ἑπομένως, πρέπει νά συνεχισθῆ ὁ διάλογος στήν βάση τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἱεραρχίας τῆς 9 ης Μαρτίου 2016, μέ πρωτεύοντα τόν ρόλο τῶν καθηγητῶν πού διδάσκουν τό μάθημα.
Μέσα στά πλαίσια αὐτά μπορεῖ νά καταρτισθῆ ἕνα πρόγραμμα βάση τοῦ Ἀναλυτικοῦ Προγράμματος, μέ τήν βοήθεια τῆς Πανελλήνιας Ἕνωσης Θεολόγων (ΠΕΘ), πού νά συνδυάζη τήν διδασκαλία τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας στούς μαθητές μέ ὡραῖο σύγχρονο τρόπο καί μέ ἐνημέρωση γιά ἄλλες θρησκευτικές παραδόσεις σέ διακριτές ἑνότητες. Ἔτσι τό μάθημα δέν θά εἶναι οὔτε κατηχητικό, πού εἶναι ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε συγκρητιστικό. ”
Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος: Τα σχολεία μας χρειάζονται εμπνευσμένους καθηγητές και όχι κατηχητές
“Τα σχολεία μας δεν χρειάζονται ούτε κατηχητές ούτε απολογητές. Χρειάζονται εμπνευσμένους καθηγητές, επιστήμονες Θεολόγους που θα διδάσκουν ένα μάθημα γνώσης, ένα μάθημα πολιτισμού, ένα μάθημα σύμφωνα με τα επιστημονικά και παιδαγωγικά πρότυπα, ένα μάθημα ως μια άσκηση αγάπης με τα μάτια στραμμένα στον κόσμο και όχι στον εαυτό μας. Αλλά κοιτάμε προς τα έξω έχοντας πρώτα μάθει ποιοι είμαστε και τι σημαίνει αυτό που είμαστε. Ίσως αυτό το ταξίδι στο μάθημα των θρησκευτικών, να μπορούσαμε να το φανταστούμε όπως τα ταξίδια των ναυτικών μας. Ταξιδεύουν σ’ όλον τον κόσμο γνωρίζοντας θρησκείες, πολιτισμούς και γλώσσες αλλά δεν χάνονται και γυρίζουν πάντα στην πατρίδα τους πιο πλούσιοι και ισχυροί γιατί έμαθαν να κάνουν το σταυρό τους από την κοιλιά της μάνας τους, μιλούν την ίδια γλώσσα με αυτή που μιλούσε ο Οδυσσέας και προσεύχονται στην Παναγιά και στον Άι Νικόλα.
Η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων έχει μια ιστορική, μια προσωπική ευθύνη.
Ας μην σκεφθεί το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος ή όφελος αλλά ας αποφασίσει με την καρδιά και το νου αναλογιζόμενη όχι τις επόμενες εκλογές αλλά την επόμενη γενιά.”
Ιερά Κοινοτητα Αγίου Όρους
Στην από 23.9.2019 επιστολή της προς την Υπουργό Παιδείας, η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους την παρακαλεί να ανακαλέσει τα τρέχοντα προγράμματα σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών και να αποσύρει τους διανεμηθέντες “Φακέλους Μαθήματος των Θρησκευτικών.
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ Χ.Δ.
Επί του θέματος, το Η΄ Συνέδριο της Χ.Δ. έχει εγκρίνει το εξής πλαίσιο θέσεων:
Ἡ Χ.Δ. εἶναι ἀντίθετη σὲ ὁποιασδήποτε μορφῆς ἀπόπειρα τεχνητῆς καὶ ἀπὸ τὰ πάνω ἐπιβαλλόμενης ἀποξένωσης καὶ ἀποκοπῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοσή του.
Ἡ Χ.Δ. τάσσεται ὑπὲρ τῆς σχέσης συναλληλίας Ἐκκλησίας-Πολιτείας, μὲ συνύπαρξη καὶ ἀμοιβαία συνεργασία, διακριτοὺς ρόλους, χωρὶς ἀλληλεξάρτηση. Στὰ πλαίσια αὐτὰ τάσσεται ὑπὲρ τῆς διατήρησης τῶν προβλέψεων τοῦ ἄρθρου 3 Συντάγματος γιὰ τὴν ἐπικρατοῦσα θρησκεία και τοῦ ἄρθρου 16 γιὰ τὴ διαμόρφωση θρησκευτικῆς συνείδησης ὡς ἕναν ἀπὸ τοὺς σκοποὺς τῆς Παιδείας, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ ἄρθρο 13 γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆςθρησκευτικῆς συνείδησης.
Κατὰ συνέπεια, ζητᾶ τὴ διατήρηση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ὡς ὑποχρεωτικοῦ καὶ ἰσότιμου μὲ τὰ ἄλλα μαθήματα
Στο πιο πάνω πλαίσιο, το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να συνδυάζει την ολοκληρωμένη διδασκαλία της Χριστιανικής πίστης και της Ορθόδοξης Παράδοσης στους μαθητές, με την υποχρεωτικότητά του. Για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός πρέπει να πρυτανεύσει πνεύμα σύγκλισης, καταλλαγής και διαλόγου στον θεολογικό κόσμο. Ένα πνεύμα που έχει καλλιερηγηθεί από τις στήλες της “Χριστιανικής”.
Η με οποιοδήποτε πρόσχημα περιθωριοποίηση και υποβάθμιση του μαθήματος σε προαιρετικό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πιο πάνω εκφρασμένη θέση μας.
