“τὰς βασάνους τῶν ἀνόμων ὑπομείναντες γενναίως…”
Τὸ τῆς ἡλικίας νεανικόν, καὶ τῆς
διανοίας τὸ γενναῖον ὑπὲρ Χριστοῦ, ἀπέδειξας Μάρτυς
ἀθλοφόρε, κατὰ τῆς πλάνης ἀνδρισάμενος.
Ὁ ἅγιος Ὑάκινθος, ἡ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμᾶται σήμερα, ἦταν κουβικουλάριος (θαλαμηπόλος) τοῦ ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανοῦ, στὶς ἀρχὲς τοῦ 2ου μ.Χ αἰώνα. Ἡ θέση ἦταν προνομιοῦχος. Ὅμως, ὅταν ὁ Τραϊανὸς κήρυξε διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, δὲν δίστασε νὰ ὁμολογήσει στὸν αὐτοκράτορα ὅτι ἦταν Χριστιανός.
Ὁ Τραϊανὸς τὸν κατηγόρησε τότε γιὰ ἀχαριστία. Ἀπάντησε ὁ ἅγιος: «Ἂν ἡ εὐγνωμοσύνη εἶναι ἀρετή, βασιλιά, ποιὰ ἀπολογία θὰ μπορέσω νὰ δώσω ἀρνούμενος τὸ Σωτήρα μου Χριστό,ποὺ ἔχυσε γιὰ μένα τὸ αἷμα του, μοῦ χάρισε τὴν πίστη, τὴν ἐλπίδα, τὴν ἀγάπη, μοῦ δίνει λιμάνι στὶς τρικυμίες τῆς ψυχῆς, παρηγοριὰ στὴ θλίψη, ἀσφάλεια στὰ κύματα, θώρακα στὶς δοκιμασίες; Καὶ μὲ προορίζει γιὰ συμμετοχὴ αἰώνια στὴ βασιλεία Του καὶ τὴ δόξα;»
Ὁ αὐτοκράτορας τὸν φυλάκισε, δίνοντας ἐντολὴ νὰ τοῦ δίνουν γιὰ τροφὴ μόνον εἰδωλόθυτα, δηλαδὴ τρόφιμα ποὺ καταναλώνονταν ὕστερα ἀπὸ θυσία. Σαράντα μέρες ἄντεξε, χωρὶς ν’ ἀγγίξει τίποτα καὶ τὴν 41η παρέδωσε τὸ πνεῦμα.
Ὁ ἅγιος ὁμολόγησε Χριστό, θυσιάζοντας τὰ νειάτα του καὶ ζωή ἐξασφαλισμένη καὶ ἄνετη. Ὑπέμεινε γιὰ σαράντα μέρες τὸ μαρτύριο τῆς πείνας χωρὶς νὰ λυγίσει. Ἦταν μόλις εἴκοσι ἐτῶν.
Στὸ σημερινὸ ὄρθρο τιμῶνται οἱ Ἅγιοι Πάντες:
Μεγάλως ἠγωνίσασθε Ἅγιοι,
τὰς βασάνους τῶν ἀνόμων, ὑπομείναντες γενναίως,
καὶ Χριστὸν ὁμολογοῦντες, ἐναντίον Βασιλέων,
καὶ πάλιν, μεταστάντες ἐκ τοῦ βίου, δυνάμεις ἐνεργεῖτε ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀσθενεῖς θεραπεύετε, ἐκ τῶν παθῶν αὐτῶν Ἅγιοι. Πρεσβεύσατε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων καὶ τῶν μαρτύρων ἀποτελεῖ πηγὴ ἔμπνευσης στὴ σημερινὴ ἐποχή, σὲ χρόνια ποὺ γίνεται ὅλο καὶ πιὸ δύσκολο νὰ ὁμολογεῖ κανεὶς Χριστό.
