“Δεν αγωνιζόμαστε μόνο για το ψωμί, αλλά και για την ψυχή του λαού μας”
Από τη συλλογικότητα “Ελευθεριακή Χριστιανοσοσιαλιστική πρωτοβουλία – anno Domini” λάβαμε το ακόλουθο κείμενο, με τίτλο “Χριστιανική ηθική σημαίνει αλληλεγγύη και αντίσταση”, το οποίο και παρουσιάζουμε:
Εδώ και πολύ καιρό βρισκόμαστε μάρτυρες μιας πρωτόγνωρης κατάστασης. Μεγάλο κομμάτι όσων αντιστέκονται στις κοινωνικές αδικίες και στην εντεινόμενη καταστολή που ασκεί η κυβέρνηση, διαμαρτύρονται έντονα σε κάθε αμυδρό άνοιγμα των εκκλησιών. Βρεθήκαμε να ακούμε από αναρχικούς και αριστερούς να ζητάνε από την πινοσετική κυβέρνηση της ΝΔ να στείλει ΜΑΤ ενάντια σε ιερείς και πιστούς.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί όσοι και όσες αγωνίζονται μαζί μας ενάντια στη βαρβαρότητα του κράτους και των πολυεθνικών ζητούν από έναν άθλιο και διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό να συνεχίσει να κρατάει τις εκκλησίες κλειστές;
Αν εξαιρέσουμε ορισμένους δογματικά αντιχριστιανούς και αντιθρησκευόμενους (μια ελάχιστη μειοψηφία δηλαδή απ’ τα μεσαία και ανώτερα στρώματα) όλοι οι υπόλοιποι που κρατάνε τέτοια στάση, το κάνουν λόγω καχυποψίας. Έχουν δει την εκκλησία να συνεργάζεται με το κράτος. Έχουν δει τους χριστιανούς αδερφούς μας να κάνουν τα στραβά μάτια στην καταστολή, στη βία, στην εξαθλίωση του λαού.
Κι ωστόσο είναι χρήσιμο να πούμε και αυτό: Το κράτος δεν είναι με την εκκλησία. Το κράτος χρησιμοποιεί κάποια κομμάτια της Εκκλησίας μόνο όταν το συμφέρει.
Όταν αυτά συμβιβάζονται με τον συντηρητισμό και τον εθνικισμό του. Όταν αναλαμβάνουν την κοινωνική μέριμνα που θα έπρεπε το ίδιο να παρέχει. Όταν φέρνουν ψήφους…
Το κράτος είναι εχθρός της ηθικής και της πίστης μας.
Το κράτος μισεί κάθε είδος ηθικής, κοινωνικής αλληλεγγύης και πνευματικού πολιτισμού. Κράτος και καπιταλισμός ηδονίζονται μονάχα όπου υπάρχει κέρδος, όπου υπάρχουν μετρητά. Κι αν η εκκλησιαστική ιεραρχία είναι ακόμα χρήσιμη ως μια πνευματική γραφειοκρατία, ως ακόμα μία δημόσια υπηρεσία, ο Χριστιανισμός και η ελπίδα που φέρνει παραμένουν εχθροί των δυναστών μας. Και οι Εκκλησίες, ως τόποι οπού πραγματώνεται η Κοινωνία των πιστών, ως τόποι που αποτελούν απ’ την φύση τους πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της αυτοοργανωμένης κοινότητας – είναι κατ’εξοχήν εχθροί τους.
Γιατι τις Εκκλησίες τις κλείνουν αυτοί, που έκλεισαν τα σχολεία, τα θέατρα. Εκείνοι που παντοτε ήθελαν να ερημώσουν τις πλατείες και τις γειτονιές μας. Εκείνοι που δεν έκαναν προσλήψεις γιατρών αλλά μονάχα οργάνων της τάξης που θα στρέφονται ενάντια στο λαό. Εκείνοι που τρώνε μίζες απ’ τα λεφτά που προορίζονται για μάσκες ή για το φαί προσφύγων, ανέργων, αστέγων.
Να γίνει το άνοιγμα των εκκλησιών, αίτημα του κινήματος.
Ζητάμε να γίνει σεβαστή κάθε θρησκευτική πίστη και κάθε θρησκευτική ανάγκη.
Ζητάμε να μη διασύρουν τα ΜΜΕ τους πιστούς και τους ιερείς.
Ζητάμε να γίνει εμφανές πως για την κατάσταση που επικρατεί αναφορικά με την πανδημία ευθύνεται το κράτος και η κυβέρνηση και όχι όσοι θέλουν να συμμετέχουν σε μια λειτουργία, να ανάψουν ένα κερί.
Ζητάμε να ανοίξουν οι Εκκλησίες με τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας, να σταματήσει η καταστολή ενάντια σε όποιον φωνάζει και διαμαρτύρεται.
Να γίνει σεβαστό πως δεν αγωνιζόμαστε μόνο για το ψωμί αλλά και για την ψυχή του λαού μας.
Να οργανώσουμε την αλληλεγγύη και την αντίσταση μας ανιδιοτελώς, ο ένας για τον άλλο. Οργανωθείτε και δράστε ενάντια στην αδικία.
Ελευθεριακή Χριστιανοσοσιαλιστική πρωτοβουλία – anno Domini
