Σημαντικό έργο χωρίς αμφιβολία η επέκταση της “Γραμμής 3” του υπόγειου σιδηροδρόμου της Αθήνας, που από την Αγία Μαρίνα Χαϊδαρίου κάλυψε τα πυκνοκατοικημένα δυτικά προάστια του Πειραιά, διασυνδέθηκε με τους υπάρχοντες σταθμούς του Προαστιακού και της “Γραμμής 1” , για να καταλήξει στο δημοτικό Θέατρο. Κυριάρχησε το αφήγημα ότι με το έργο αυτό ούτε λίγο ούτε πολύ ο Πειραιάς συνδέθηκε με το αεροδρόμιο και το δίκτυο σταθερής τροχιάς, λες και πριν ήταν απομονωμένος. “Το πρώτο λιμάνι της χώρας αποκτά τη θέση που του αξίζει, μια θέση αντάξια της πλούσιας ιστορίας του”, είπε ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης κατά τα εγκαίνια των νέων σταθμών.
Η πραγματικότητα που ξεχνιέται είναι ότι ο Πειραιάς έχει συνδεθεί με την Αθήνα σιδηροδρομικώς από τον 19ο αιώνα. Ή, καλύτερα, η Αθήνα συνδέθηκε με τον Πειραιά, επειδή εκείνη είχε πιο πολύ ανάγκη μια τέτοια σύνδεση. Χωρίς το λιμάνι της, η καινούργια πρωτεύουσα είχε μόνη δίοδο επικοινωνίας με την υπόλοιπη χώρα την Ιερά Οδό προς Ελευσίνα και την εκεί διασταύρωση των σημερινών παλαιών εθνικών οδών προς Θήβα και Κόρινθο.
Ήδη επί Χαριλάου Τρικούπη, μπορούσε κανείς με μετεπιβίβαση στην πλατεία Λαυρίου να φτάσει σιδηροδρομικώς στο Λαύριο. Μια γραμμή που τα συμφέροντα των λεωφορειούχων υποβάθμισαν και κατάργησαν, μέχρι να αναγκαστούμε να την ξαναφτιάξουμε και πάλι ως “Προαστιακό” μέχρι το νέο αεροδρόμιο. Ο Πειραιάς από τον 19ο αιώνα διέθετε, εκτός από τον τερματικό σταθμό των ΗΣΑΠ, της σημερινής “Γραμμής 1”, σιδηροδρομική σύνδεση με όλη την υπόλοιπη χώρα. Και από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά, και με το νέο Αεροδρόμιο από το σταθμό του Προαστιακού (ΦΩΤΟ).
Τίθεται το ερώτημα, εάν ήταν τέτοια η ανάγκη απευθείας σύνδεσης Αεροδρομίου- Λιμανιού, για ποιο λόγο δεν καθιερώθηκαν εξαρχής πυκνότερα και χωρίς μετεπιβίβαση σε άλλο συρμό δρομολόγια προαστιακού “Πειραιάς-Αεροδρόμιο” και αντιστρόφως, από τότε που δημιουργήθηκε η σχετική υποδομή. Για ποιο λόγο έπρεπε να περιμένουμε τη χάραξη της “Γραμμής 3” , για να “πανηγυρίσουμε” την απευθείας σύνδεση του -ήδη συνδεδεμένου- λιμανιού του; Είχε, μάλιστα, κριθεί για ένα μεγάλο διάστημα πιο συμφέρουσα η απευθείας σύνδεση Αεροδρόμιο-Κιάτο, με μετεπιβιβάσεις από Αθήνα και Πειραιά.
Δεν αμφισβητούνται τα οφέλη της επέκτασης για τις περιοχές που απέκτησαν νέους σταθμούς. Το κέντρο του Πειραιά με τον σταθμό του Δημοτικού Θεάτρου, οι δυτικές του συνοικίες με τα “Μανιάτικα”, η Νίκαια, ο Κορυδαλλός, η Αγία Βαρβάρα. Όμως, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας δεν χρειαζόταν να περιμένει τη “Γραμμή 3” για να αποκτήσει “τη θέση που τού αξίζει” στον συγκοινωνιακό χάρτη.
