Με την ανακοίνωση των επίσημων αποτελεσμάτων της απογραφής του 2021, τα ΜΜΕ έσπευσαν να προβάλουν τις αλλαγές που προκύπτουν στην κατανομή των βουλευτικών εδρών ανά περιφέρεια, η οποία γίνεται με βάση το νόμιμο πληθυσμό και όχι τον πραγματικό, που περιλαμβάνει και πρόσωπα που δεν διαμένουν νόμιμα στη χώρα. Ζήτημα τοπικού ενδιαφέροντος, αλλά αδιάφορο σε επίπεδο εθνικό. Μια ασημαντότητα σε σχέση με το πραγματικό πρόβλημα, που είναι η συνεχής μείωση του νόμιμου πληθυσμού της χώρας: Ήταν 10.134.534 με βάση την απογραφή του 1991, 10.206. 539 με βάση την απογραφή του 2001, 9.904.286 με βάση την απογραφή του 2011 και πέφτει κι άλλο, στα 9.716.889 το 2021 . Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει το ρητό “Τῶν οἰκιῶν ἡμῶν ἐμπιμπραμένων, ἡμεῖς ἅδομεν (Τα σπίτια μας καίγονται κι εμείς τραγουδάμε)…
Σε πρώτη φάση, το πρόβλημα ήταν συνέπεια της ανάπτυξης και των αυξημένων απαιτήσεων του βιοτικού επιπέδου. Από την περασμένη δεκαετία και μετά, στα αίτια της υπογεννητικότητας προστέθηκε και η ανέχεια, αποτέλεσμα της επιβολής της μνημονιακής πολιτικής.
Όπως τονίζεται στο μήνυμα της ΧΔ για το νέο έτος 2023, η μείωση αυτή του πληθυσμού “είναι χαρακτηριστική ένδειξη της κοινωνικοοικονομικής παρακμής στην οποία έχουν καταδικάσει την πατρίδα μας το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα παλιότερα «καλά» χρόνια, ευνοούνταν, σύμφωνα με ένα γνωστό σύνθημα, η «παραγωγή αντί της αναπαραγωγής»: έτσι, υπονομεύτηκε καίρια το όραμα της γέννησης και σωστής ανατροφής παιδιών, εν ολίγοις της καλλιτεκνίας, που αποτελεί αυθεντικό οδοδείκτη της παράδοσής μας. Η πληθυσμιακή αυτή μείωση στις μέρες μας είναι ωστόσο ένα κατεξοχήν αποτέλεσμα της εξαθλίωσης που προκάλεσε η μνημονιακή πολιτική της δεκαετίας του 2010. Η μαζική ανεργία και οι μισθοί πείνας ασφαλώς δεν οδηγούν σε κάτι διαφορετικό από την υπογεννητικότητα και τη μαζική μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ασφαλώς σπούδασαν και καταρτίστηκαν με έξοδα του ελληνικού λαού και τις υπηρεσίες τους απολαμβάνουν οι ισχυροί της Ευρώπης”.
Το θέμα απασχόλησε τη Βουλή για πρώτη φορά σοβαρά το 1993, με έκθεση διακομματικής επιτροπής η οποία προειδοποιούσε για τα προβλήματα και ζητούσε τη λήψη μέτρων. Οι ανησυχητικές ενδείξεις είχαν αρχίσει να φαίνονται ακόμα πιο νωρίς και με διορατικότητα, τη δεκαετία του 1980, ο αείμνηστος ιδρυτής της ΧΔ Νίκος Ψαρουδάκης είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 3η χειρότερη θέση ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης, σε σχέση με την προβλεπόμενη μείωση του πληθυσμού. Ενώ ο μέσος όρος εκτιμώμενης μείωσης στην Ευρωζώνη είναι περί το 4%, εκτιμάται ότι έως το 2100 ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας θα είναι κατά 24% μικρότερος σε σχέση με αυτόν του 2021.
