Τότε εἶπε ὁ Ἰησοῦς: “Δὲν θεραπευτήκανε καὶ οἱ δέκα; Ποῦ εἶναι οἱ ἄλλοι ἐννιά; Μονάχα αὐτὸς ὁ ἀλλοεθνὴς βρέθηκε νὰ γυρίσει γιὰ νὰ δοξάσει τὸν Θεό”; Καὶ τοῦ λέει: “Σήκω ἐπάνω καὶ πήγαινε. Ἡ πίστη σου σὲ ἔσωσε.” (Ἀπὸ τὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή Κατὰ Λουκᾶ ιζ’ 17-19). Σὲ ἄκρα συνάφεια μὲ τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα: ” Μὴ λέτε ψέμματα μεταξύ σας, ἀφοῦ ἔχετε ἀποβάλει τὸν παλιὸ ἄνθρωπο μὲ τὶς πράξεις του κι ἔχετε ντυθεῖ τὸν νέο, ποὺ ὅλο καὶ προοδεύει σ’ ἀρετὴ σύμφωνα μὲ τὸ πρότυπο τοῦ Δημιουργοῦ του, ποὺ τὸ νοιώθει βαθειά. Τώρα πιὰ δὲν ὑπάρχει Ἕλληνας καὶ Ἰουδαῖος, περιτμημένος καὶ ἀπερίτμητος, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος. Ὅλα καὶ σ’ ὅλα ὁ Χριστός” (Πρὸς Κολασσαεῖς γ΄ 9-11). Τὰ χωρία σὲ μετάφραση Νίκου Ψαρουδάκη.
Ἀπὸ τοὺς δέκα λεπροὺς ποὺ θεράπευσε ὁ Χριστός, οἱ ἐννέα ξέχασαν νὰ τὸν εὐχαριστήσουν καὶ μόνον ἕνας ἔδειξε τὴν εὐγνωμοσύνη του κι αὐτὸς Σαμαρείτης, θεωρούμενος ὡς “ἀλλοεθνὴς” ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους. Ὅταν ὁ παλιὸς ἄνθρωπος ἀποβάλλεται καὶ παίρνει τὴ θέση του ὁ καινούργιος-εἰκονα τοῦ Θεοῦ, μαζί του ἀποβάλλονται καὶ οἱ διακρίσεις: Ἐθνικές καὶ κοινωνικές. Ἀλλὰ καὶ διακρίσεις σὲ σχέση μὲ τὴν προέλευση τοῦ πιστοῦ, “ἰουδαϊζόντων” καὶ “ἑλληνιζόντων”. Ἡ κατάργηση αὐτὴ τῶν διακρίσεων συνοδεύεται ἀπὸ τὴν πρόοδο τοῦ ἀνθρώπου σὲ ἀρετή.
Ὁ ἅγιος Νήφων: Ὅπως τὸ ἀμπέλι κάνει μαῦρα κι ἄσπρα σταφύλια, ἔτσι κι ὁ Θεὸς δημιούργησε ἀνθρώπους καὶ μαύρους καὶ λευκούς
Ἀφοῦ οἱ διακρίσεις καταργοῦνται μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν, δὲν ἔχουν θέση οὔτε σὲ χριστιανικὴ κοινωνία. Ὁ ὅσιος Νήφων ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο τοῦ 5ου αἰώνα, ἀπαντώντας στὸ ἐρώτημα ἐὰν οἱ Μαῦροι μποροῦν νὰ γίνουν Χριστιανοί, ἔχει τονίσει ὄτι
“Καὶ ἀπὸ τοὺς μαύρους ὁ Θεὸς κάλεσε πολλοὺς στὴ βασιλεία Του, ἀφοῦ κι αὐτοὶ εἶναι πλάσματἀ Του, ἀφοῦ κατάγονται γενεαλογικὰ ἀπὸ τὸν Σημ καὶ τὸν Χάμ, τοὺς γιοὺς τοῦ Νῶε (Βλ. Γέν. 10: 6-31). Ἀρκετοὶ μάλιστα, εἶπε, ἔλαμψαν μὲ τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ θαύματά τους. Καὶ γιὰ νὰ μοῦ ἀποδείξει τὰ λόγια του, μοῦ διηγήθηκε δυό-τρεῖς σχετικὲς περιπτώσεις. (…)
– Ὅπως τὸ ἀμπέλι κάνει καὶ μαῦρα κι ἄσπρα σταφύλια, εἶπε ὁ ὅσιος τελειώνοντας, ἔτσι κι ὁ Θεὸς δημιούργησε ἀνθρώπους καὶ μαύρους καὶ ἐρυθρόδερμους καὶ κίτρινους καὶ λευκούς, ἀνάλογα μὲ τὸν τόπο, ὅπου ζοῦνε. Γιατὶ καὶ ἡ γῆ εἶναι πολύμορφη. Αὐτὰ μοῦ εἶπε ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀποσύρθηκε γιὰ νὰ προσευχηθεῖ.
(ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ”, Έκδ.Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, σελ. 113-120.)
Μάρτιν Λοῦθερ Κίνκγ: Ἔχω ἕνα ὄνειρο…
Οἱ περικοπὲς αὐτὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης, συνέπεσε νὰ διαβαστοῦν στὶς ἐκκλησίες μας κατὰ τὴν ἐπέτειο τῆς γέννησης τοῦ Μάρτιν Λοῦθερ Κίνγκ (15.1.1929) , Χριστιανοῦ ἀγωνιστῆ κατὰ τῶν φυλετικῶν διακρίσεων στὶς ΗΠΑ, ποὺ δολοφονήθηκε τὸ 1968.
Τόνιζε χαρακτηριστικά, στὴν ἱστορική του ὁμιλία του τῆς 28 Αυγούστου του 1963, ( ” Ἔχω ἕνα ὄνειρο”) ὅταν πάνω ἀπὸ 200.000 λευκοὶ καὶ μαῦροι διαδηλωτὲς συναντήθηκαν στὸ μνημεῖο τοῦ Ἀβραὰμ Λίνκολν στὴν Οὐάσιγκτον διαδηλώνοντας ἐνάντια σὲ κάθε μορφή διάκρισης.
Ἔχω ἕνα ὄνειρο ὅτι μιὰ μέρα, πέρα στὴν Ἀλαμπάμα μὲ τοὺς φαύλους ρατσιστές της ….Μία ἡμέρα ἐκεῖ ἀκριβῶς, στὴν Ἀλαμπάμα, μικρὰ μαῦρα ἀγόρια καὶ μαῦρα κορίτσια θὰ ἑνώνουν τὰ χέρια μὲ λευκὰ ἀγόρια καὶ λευκὰ κορίτσια σὰν ἀδέρφια.
Ἔχω ἕνα ὄνειρο σήμερα!
Ἔχω ἕνα ὄνειρο ὅτι μιὰ μέρα θὰ ἐξυψωθεῖ κάθε κοιλάδα, καὶ κάθε λόφος καὶ βουνὸ θὰ χαμηλώσουν, τὰ τραχιὰ μέρη θὰ ἐξομαλυνθοῦν καὶ τὰ κυρτὰ μέρη θὰ ἰσιώσουν. «Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου θὰ ἀποκαλυφθεῖ σὲ κάθε σάρκα καὶ θὰ τὸ δοῦμε ὅλοι μαζί».
Καὶ ὅταν συμβεῖ αὐτό, ὅταν ἐπιτρέψουμε νὰ ἠχήσει ἡ ἐλευθερία , ὅταν τὴν ἀφήσουμε νὰ ἀντηχήσει ἀπὸ κάθε χωριὸ καὶ κάθε κωμόπολη, ἀπὸ κάθε πολιτεία καὶ κάθε πόλη, τότε θὰ μπορέσουμε νὰ ἐπιταχύνουμε ἐκείνη τὴν ἡμέρα πρὸς τὰ μπρός, ὅπου ὅλα τὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, Μαῦροι καὶ Λευκοί, ἑβραῖοι καὶ ἐθνικοί, προτεστάντες καὶ καθολικοί, θὰ ἑνώσουν τὰ χέρια καὶ θὰ τραγουδήσουν τὰ λόγια τοῦ παλιοῦ Νέγρικου ὕμνου: «Ἐπιτέλους ἐλεύθεροι! Ἐπιτέλους ἐλεύθεροι!
Εὐχαριστοῦμε τὸν Παντοδύναμο Θεό, εἴμαστε ἐπιτέλους ἐλεύθεροι!»
Ἀφοῦ δὲν χωροῦν διακρίσεις μεταξὺ τῶν Χριστιανῶν, ἂν θέλουμε ἡ κοινωνία μας καὶ ὅλος ὁ κόσμος νὰ εἶναι ὅσο γίνεται πιὸ χριστιανική, ἡ ἐκ μέρους
