Ἀνήμερα τοῦ Σταυροῦ τὸ 1996, ἔφυγε ἀπὸ τούτη τὴ ζωὴ καὶ ἐξεδήμησε εἰς Κύριον. ὁ Σταμάτης Παπασταματέλος, σὲ ἡλικία μόλις 32 ἐτῶν. Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ταξίδευε ὁδικῶς ἀπὸ τὴν Ἀθήνα πρὸς τὸ Βόλο γιὰ νὰ συναντήσει τὴ νιόπαντρη σύζυγό του Λαμπρινή. Στὸ ὕψος τοῦ Ἁλμυροῦ, σὲ μιὰ Ἐθνικὴ Ὁδὸ ποὺ δὲν εἶχε ἀκόμη διάζωμα, ἔπεσε θύμα θανατηφόρου τροχαίου δυστυχήματος.. Ἐργαζόταν τότε ὡς καθηγητὴς Μέσης Ἐκπαίδευσης, φιλόλογος σὲ ἰδιωτικὸ ἐκπαιδευτήριο.

Ἀπὸ τὰ μαθητικά του χρόνια ἦταν ἐνεργὸ μέλος τῆς Ε.Χ.Ο.Ν. καὶ τῆς Χ.Δ., τὰ γραφεῖα τῆς ὁποίας ἐπισκέφθηκε πρώτη φορὰ ὅταν στεγάζονταν ἀκόμα στὸ νεοκλασικὸ κτήριο τῆς Σόλωνος 126. Τὸν χαρακτήριζαν ὁ ἄδολος ἐνθουσιασμὸς καὶ ὁ αὐθορμητισμός του.

Στὸ Πανεπιστήμιο ἔγινε ἐνεργὸ στέλεχος τῆς Χ.Σ.Κ. στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τῆς Ἀθήνας, ἀπὸ τοὺς συντελεστὲς τῆς τότε ἀκμῆς καὶ ἔντονης παρουσίας τῆς Χ.Σ.Κ. τὴ δεκαετία τοῦ 80, μὲ παρουσία στὶς Γενικὲς Συνελεύσεις καὶ τὴ συγγραφὴ προκηρύξεων.

Ἦταν ἐπίσης πολυγραφότατος ἀρθρογράφος καὶ συνεργάτης τῆς “Χριστιανικῆς”, μὲ τὰ κείμενά του νὰ ξεχωρίζουν γιὰ τὸ ἰδιαίτερο ὕφος καὶ τὸ ἐπίπεδό τους.

Τὸ πλῆγμα ἦταν βαρύτατο γιὰ τὴν οἰκογἐνειά του, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους ἐμᾶς ποὺ χρόνια τὸν γνωρίζαμε.

Ὁ Θεὸς ἂς τὸν ἀναπαύει καὶ ἂς μᾶς ἀξιώσει νὰ ἀνταμώσουμε καὶ πάλι στὴν προσδοκώμενη κοινὴ Ἀνάσταση.

Γ.Ζ.

Ἐδῶ πλῆρες βιογραφικό του ἀπὸ τὸν παιδικό του φίλο καὶ συμμαθητὴ Δημήτρη Μόσχο. Ἀναρτημένο στὸ blog  “Ἡ Θεολογία Μεσοπέλαγα”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>