Η ΧΔ καταδικάζει την μεθοδευόμενη απαξίωση της αξίας της εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, η οποία εντάσσεται στις προτεραιότητες της οικονομικής Ολιγαρχίας η οποία ελέγχει και κατευθύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα συνδικάτα που απεργούν σήμερα, κάθε άλλο παρά ξεκάθαρη θέση υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015 είχαν πάρει. Ήδη η κοινωνία εισπράττει τις συνέπειες της θέσης τους αυτής.
Η ΧΔ στην ανακοίνωσή της για την Πρωτομαγιά ανέφερε τα εξής για το νομοσχέδιο Χατζηδάκη:
Το συγκεκριμένο νομοθέτημα δίνει τη δυνατότητα επιμήκυνσης του εργάσιμου χρόνου σε 10 ώρες, αυξάνει τις νόμιμες υπερωρίες κατά 54% ανά έτος (από 48 ανά εξάμηνο σε 150 ετησίως), δυσχεραίνει την –ήδη δύσκολη έως απαγορευμένη στον ιδιωτικό τομέα- κήρυξη απεργίας, διευρύνει τη δυνατότητα για κυριακάτικη εργασία και άλλα.
Είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη εφαρμόζει τη ρήση του πρωθυπουργού, προ τριετίας, ότι το 8ωρο είναι «μάλλον ξεπερασμένο» ότι πρέπει να εισαχθούν νέες μορφές εργατικών συμβάσεων και «ευέλικτη εργασία». Το γεγονός ότι ο κ. Χατζηδάκης επικαλείται αιτήματα εργαζομένων για παροχή νόμιμης δυνατότητας για ατομική συμφωνία μεταξύ εργαζομένου-εργοδότη για 10ωρη εργασία δεν μας εντυπωσιάζει. Είναι σύνηθες επιχείρημα των υποστηρικτών του νεοφιλελευθερισμού και του κοινωνικού δαρβινισμού, από τον Μίλτον Φρίντμαν ως τον Φίλιπ Κότλερ.
Το αστικό σύστημα εδώ και μια 40ετία περίπου έχει εισέλθει σε μια φάση εκχυδαϊσμού και έντασης των απαιτήσεών του από τους δημιουργούς του «πλούτου των εθνών». Για να το πούμε με τη ρήση του ΆνταμΣμιθ, «το κέρδος ροκανίζει τα ημερομίσθια και οι ανώτερες τάξεις του έθνους καταπιέζουν την ασθενέστερη». Εφευρίσκει νέους τρόπους ώστε να προωθεί την τοξική και δαιμονιώδη ιδεολογία του ατομικισμού και του εχθρικού ανταγωνισμού και να απομυζά κάθε ικμάδα από τα εργαζόμενα άτομα της κοινωνίας ώστε να εξασφαλίζουν πολύ λιγότερα βιοτικά αγαθά και να είναι σε συνεχή μέριμνα για αναζήτηση νέων «τυπικών προσόντων» ώστε να προτιμηθούν έναντι άλλων συναδέλφων τους, σε νέες θέσεις εργασίας.
Μερικές από τις συνέπειες που θα προκύψουν από την επιμήκυνση του χρόνου εργασίας θα είναι:
– Η διατήρηση της χαμηλής αμοιβής της κανονικής- οκτάωρης εργασίας και αντί της αύξησής της, «προσφέρεται» η υπερωριακή εργασία, δηλαδή η υπερεκμετάλλευση της εργασίας, για να μη πεινάσει ο εργαζόμενος και ξεσηκωθεί! Ο εργαζόμενος δεν χρειάζεται υπερωρίες, αλλά δίκαιη αμοιβή της εργασίας του και αυξημένο ελεύθερο χρόνο για να ζήσει και όχι απλώς να επιβιώσει.
– Η αναγκαστική, για λόγους επιβίωσης, αποδοχή από τον εργαζόμενο να κάνει υπερωρίες θα προκαλέσει ποικίλες αρνητικές συνέπειες στην ψυχική και σωματική του υγεία, στις προσωπικές και οικογενειακές του σχέσεις κ. α.
– Με τις υπερωρίες η εργοδοσία θα αποφύγει την πρόσληψη νέων εργαζομένων, άρα τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
– Κατά συνέπεια το Νομοσχέδιο βρίσκεται στους αντίποδες της σωστής πολιτικής κατεύθυνσης, που θα τιμά το μόχθο των ανθρώπων και θα τους αμείβει δίκαια, στη βάση της προσφοράς και των αναγκών τους.
Διαβάστε την άποψη του Δημήτρη Στρατούλη του Σπύρου Λαβδιώτη και του αντιπροέδρου της ΧΔ Γιώργου-Νεκτάριου Παναγιωτίδη.
