‘Οταν η Χούντα έκλεισε τη “Χριστιανική” τον Δεκέμβριο του 1973, οι Χριστιανοδημοκράτες του εξωτερικού κυκλοφόρησαν νέο αντιστασιακό έντυπο με τίτλο “Καινιύργιοι Ορίζοντες” παρμένο από τον τίτλο του εντύπου της προδικτατορικής ΕΧΟΝ. Πέντε τεύχη του εντύπου αυτού κυκλοφόρησαν μέχρι και τον Ιούλιο του 1974. Τότε κυκλοφόρησε το 5ο και τελευταίο τεύχος τους, το οποίο “επί του πιεστηρίου” πρόλαβε να δημοσιεύσει και να σχολιάσει την είδηση για το ξέσπασμα του προδοτικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου στην Κύπρο. Δεν ήταν προφανές ακόμα ότι το πραξικόπημα θα πετύχαινε τη στιγμή που γράφτηκε το άρθρο. Προφανώς, το τεύχος είχε ήδη κυκλοφορήσει στις 20 Ιουλίου όταν έγινε η τουρκική εισβολή.

Δυστυχώς όμως, επιβεβαιώθηκε πλήρως η πρόβλεψη ότι η εξέλιξη αυτή καθιστούσε το μέλλον της Κύπρου σκοτεινό. Άλλωστε, έχει πλέον γίνει γνωστό ότι η Χούντα του Ιωαννίδη γνώριζε ότι θα ακολουθούσε τουρκική εισβολή. Όπως έχουμε ήδη αναρτήσει, αποκαλύπτεται στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά  “Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974”, η Χούντα επεδίωκε να ανατρέψει τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εν γνώσει της ότι θα άνοιγε το δρόμο στην Τουρκία για να εισβάλει. Σύμφωνα με ηχητικό που περιλαμβάνεται στο βιβλίο, σε σύσκεψη, ο επικεφαλής της ΕΣΑ (στρατιωτική αστυνομία) ταξίαρχος Ιωαννίδης, που ασκούσε την πραγματική εξουσία, είπε στον “πρωθυπουργό” της χούντας, Ανδρουτσόπουλο, ότι «οι Τούρκοι θα βγούνε στην Κερύνεια. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν». Και στην ερώτηση αν θα τους σταματήσουν απάντησε: “Μα θα τους σταματήσουμε μετά. Αφού πάρουν το λιμάνι, την Κερύνεια κι ενώσουν τη Λευκωσία, θα σταματήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι”. 

Άλλωστε, ότι η χουντική κυβέρνηση γνώριζε τα πάντα για τις προετοιμασίες της εισβολής, έχει επιβεβαιώσει ο υπεύθυνος της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κυρήνεια συνταγματάρχης ε.α. Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης: «Ήμασταν τόσο ενήμεροι, που δεν κουνιόταν απέναντι κλαδί ούτε φύλλο και να μην το γνωρίζουμε. Και πέσαμε στην άγνοια, σαν να μη γνωρίζουμε τίποτα και μετά ήρθε ο Τούρκος “απότομα”. Προδομένος ένιωσα». Εδώ το βίντεο. 

Το τεύχος αυτό ήταν το τελευταίο, αφού λίγες μέρες αργότερα ξανακυκλοφόρησε η “Χριστιανική”, άμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας. Το κείμενο καταγγελίας του πραξικοπήματος έγρφε μεταξύ άλλων:     

“Τη στιγμή αυτή, που γράφονται οι γραμμές τούτες, το μέλλον της μαρτυρικής, πράγματι, μεγαλονήσου Κύπρου είναι σκοτεινό.

Όχι με έκπληξη, αλλά με αγανάκτηση οι λαοί του κόσμου και ιδιαίτερα οι Έλληνες αντιδικτατορικοί αγωνιστές άκουσαν απ΄ τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς στις 15.7.74 το θλιβερό μήνυμα. Άνθρωποι πληρωμένοι, από πλούσια αφεντικά, προσπαθούν ή προσπάθησαν, πέτυχαν ή απέτυχαν να καταλύσουν την τάξη και τη νομιμότητα που επικρατούσαν στην Κύπρο. (…)

Απομονωμένοι από τον λοιπό κόσμο και έχοντας να αντιμετωπίσουν επαγγελματίες “ανατροπείς”, εφοδιασμένους με τον τελειότερο οπλισμό, οι αγωνιστές και οι υπερασπιστές της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην Κύπρο, συσπειρωμένοι γύρω από τον άξιο Ποιμένα τους και γνήσιο Έλληνα Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, μάχονται έναν τιτάνιο αγώνα.

Χρέος του κάθε Χριστιανού, Έλληνα και Ανθρώπου είναι να βοηθήσει ηθικά και υλικά τον Κυπριακό Λαό στη μεγάλη του αυτή δοκιμασία. Πρέπει ν’ αγωνιστεί για να μην επαναληφθεί το ανόσιο τούτο έγκλημα που γίνεται σε βάρος των πτωχών λαών από τα μεγάλα αφεντικά της διεθνούς οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής κλίκας, δηλ. τη φίμωση της ελευθερίας της εκφράσεώς των.(…)

Είναι του ηλίου φαεινότερον ότι η ανθρωπότητα σήμερα, αν πληρώνει τα σπασμένα, τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι οι διάφοροι κρατούντες έντεχνα κατόρθωσαν να δημιουργήσουν στους λαούς την αδιαφορία για τα κοινά ή για την πολιτική, μ’ αποτέλεσμα να γίνει η ανθρωπότητα ξέφραγο αμπέλι , στο οποίο ανάλογα με τις ορέξεις τους, οι εξασφαλισμένοι ισόβιοι αφεντάδες μπαίνουν και το τρυγάνε.(…)

Αλλά και η θέσις η δική μας, δηλ. των Ελλήνων του εξωτερικού, είναι αντιχριστιανική και γι’ αυτό καταδικαστέα. Ριγμένοι μέσα στο καμίνι που λέγεται “καταναλωτική κοινωνία”, σκύψαμε το κεφάλι και καταναλώσαμε την προσωπικότητά μας και την δραστηριότητά μας, κυνηγώντας μέρα και νύχτα την δήθεν αποκατάστασή μας, ξεχνώντας τελείως ποιοί είμαστε και από πού προερχόμαστε.

Το κατεστημένο, έντεχνα δουλεύοντας, μάς μαζικοποίησε καί δίνοντάς μας πρότυπα “ατσίδες” μάς έκανε να πιστεύουμε ότι μ’ έναν παχουλό λογαριασμό στην τράπεζα μπορούμε να λογιζόμαστε “πετυχημένοι” και “άνθρωποι”. (…)

Η λύση στο σημερινό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι η αφύπνισις και η πολιτικοποίηση του σύγχρονου Χριστιανού. Γιατί οι αγώνες δεν κερδίζονται μόνο με προσευχές και λιβάνια. Χρειάζεται πλήρης αγωνιστική συνέπεια. Το κακό ποτέ δεν θα παραδώσει τα όπλα χωρίς μάχη. Το κακό για να ξεπαστρευτεί χρειάζεται συνειδητοποιημένους κοινωνικούς αγώνες. (…)

Ο Χριστιανισμός θέλει το Χριστιανό ζωντανό μέλος μέσα στην κοινωνία, ενδιαφερόμενο τόσο για την πνευματική, όσο και για την κοινωνική του τελείωση και αποκατάσταση. Δεν μπορούμε να ζητάμε πνευματική τελειότητα από τον πολίτη που η κοινωνία τον θεωρεί Β’ Τάξεως. Ο Χριστιανισμός κήρυξε την αδελφότητα, την ισότητα και την δικαιοσύνη, δένοντας αυτές τις τρεις έννοιες με την ατσαλένια αλυσίδα της αγάπης. Άλλα να λέει ο άμβωνας και άλλα να συμβαίνουν στο πεζοδρόμιο, τούτο δεν είναι χριστιανικό. Όπως το σφουγγάρι δέχεται το νερό σ’ ολόκληρο το σώμα του, έτσι και ο Χριστιανός πρέπει να μουσκεύει από την αγάπη το σώμα του ολόκληρο. Και το πνεύμα και τη σάρκα του. Κάθε αντίθετη άποψη είναι αντιχριστιανική και για τούτο απάνθρωπη.

Οι Κ.Ο. καλούν όλους τους Έλληνες, εσωτερικού και εξωτερικού, να προχωρήσουν σε γενναία αυτοκριτική και ανανεωμένοι πια να προχωρήσουν στην γνήσια και συνεπή εφαρμογή της χριστιανικής διδασκαλίας.

Τους καλούν να πάρουν θέση πάνω στα καυτά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα.

Τους καλούν να σηκώσουν δυνατή φωνή ενάντια στο διαδραματιζόμενο έγκλημα στην Κύπρο.

Τους καλούν να οργανωθούν και να δράσουν με συνέπεια για την απελευθέρωση των λαών της Ελλάδας και της Κύπρου από τους ντόπιους καταχτητές τους.

Αν δεν γίνει τούτο και μάλιστα σύντομα, ίσως η επόμενη καμπάνα να χτυπήσει για μας και τις οικογένειές μας, έστω και αν ο χτύπος της θα είναι διαφορετικός, έστω κι αν η βία παρουσιασθεί μ’ άλλη φορεσιά.

Η Κύπρος πρέπει να ζήσει και θα ζήσει. Γιατί μαζί με την Κύπρο θα ζήσει και ο άνθρωπος. Ο αγώνας των Κυπρίων Δημοκρατών είναι αγώνας κάθε τίμιου και ολοκληρωμένου ανθρώπου. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.

ΖΗΤΩ Ο ΑΔΑΜΑΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΨΥΧΗ