Ο πατέρας μας Δημήτρης γεννήθηκε το 1933 στον Πειραιά από γονείς πρόσφυγες με καταγωγή από τη γη της Καππαδοκίας.
Ο πατέρας του Βασίλης περπάτησε διωκόμενος όλη τη Μικρά Ασία και δωροδοκώντας τους Τούρκους επέζησε και έφτασε στην Ελλάδα. Ερχόμενος στην πατρίδα αγανακτισμένος με τους διώκτες του και θέλοντας να μην τον συνοδεύει ένα τουρκογενές επώνυμο το αλλάζει από Παπάζογλου, που σημαίνει παιδί του παπά, σε Παπαδόπουλος. Αυτό λοιπόν ήταν εκεί πριν καν γεννηθεί.
Ο Βασίλης και η Ευτυχία δημιούργησαν οικογένεια με τρία παιδιά, την Έλλη, το Δημήτρη και τη Μακρίνα. Μοναχογιός ανάμεσα σε δύο κορίτσια.
Ξεκίνησαν από τη Δραπετσώνα, στη διάρκεια του πολέμου έζησαν στην Ανάβυσσο και η οικογένεια σύντομα, στα μέσα της δεκαετίας του 40 μεταφέρθηκε και μεγάλωσε στην Καλλιθέα.
Τόσο ο παππούς μας Βασίλης με υγιείς συνεργασίες στην παραγωγή υφασμάτων αλλά και στο εμπόριο όσο και η γιαγιά μας η Ευτυχία με τη μικρή της επιχείρηση, ύφαινε πλεκτά, δούλευαν ασταμάτητα για να μεγαλώσουν τα τρία τους παιδιά.
Την εργατικότητα των γονιών και την ασταμάτητη διάθεση για εργασία και πρόοδο σε όλα τα επίπεδα κληροδότησαν και στο μικρό Δημήτρη. Έμαθε να έχει όραμα, να έχει προσήλωση στο στόχο του. Από το σχολείο πήγαινε στη δουλειά και δραστηριοποιείτο στις όποιες επαγγελματικές επιλογές του παππού μας.
Γρήγορα το υφαντήριο έγινε κατάστημα λιανικής και ο Δημήτρης εκεί προσηλωμένος στο στόχο του για δημιουργία.
Στα πρώτα εφηβικά χρόνια είναι ήδη κατηχητόπουλο, σύντομα γίνεται κατηχητής και μεταφέρει το λόγο του Θεού σε παιδιά στην Ανάβυσσο και σε άλλες περιοχές των Αθηνών. Εντάσσεται στη Χριστιανική Ένωση Εργαζομένης Νεολαίας συνεχίζει ως ομιλητής πάντα με θέμα την πίστη μας.
Στις ομιλίες του συνήθιζε να λέει πως η μάχη του Βατερλώ χάθηκε για ένα καρφί. Το ξεπεταλωμένο άλογο που δεν πρόλαβε ο αγγελιοφόρος να μεταφέρει ένα μήνυμα. Πόσο όμως τα μικροπράγματα μπορούν να ανατρέψουν τα πάντα στη ζωή μας.
Συμμετέχει σε διεθνή συνέδρια νέων ως μέλος της Χριστιανικής Ενώσεως Εργαζομένης Νεολαίας.
Η γνωριμία με τη μητέρα μας Βαρβάρα οδήγησε σε γάμο, μας έφεραν στον κόσμο και εμείς με τη σειρά μας δημιουργήσαμε τις δικές μας οικογένειες.
Ο πατέρας μας με τη συνεργασία της μητέρας μας συνεχίζουν και μαζί προσφέρουν στο διπλανό μέσα από έντονη μυστηριακή και ενοριακή ζωή, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Καλλιθέα
Συνεργάστηκαν επί σειρά ετών με την Αδελφότητα Θεολόγων η Ζωή, μέσα από κύκλους Μελέτης της Αγίας Γραφής.
Όταν ο καθένας από εμάς είχε φτιάξει τη δική του ζωή, είχε αναπτύξει τη δική του επαγγελματική δραστηριότητα, πήρε μία μεγάλη απόφαση. Γιατί πάντοτε έκαιγε μέσα στην καρδιά του μια άσβεστη φλόγα.
Το επώνυμο που άλλαξε ο πατέρας του φανερώθηκε! Το παιδί του παπά! Ήρθε και η δική του ώρα.
Στα 69 του έτη, συνέχισε αυτό που άφησε όταν ήταν κοντά στα 20. Την επιθυμία του να υπηρετήσει τον Κύριό μας ως λειτουργός Του.
Από τον Μητροπολίτη Καισαριανής Βύρωνος και Υμηττού κ.κ. Δανιήλ, χειροτονείται διάκονος στον ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στον Καρέα, ιερέας στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο
Βύρωνα και σύντομα μετά από παρότρυνση και με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Δανιήλ, βρίσκεται στο Ιερό Ναό Αγίου Λαζάρου στο Βύρωνα. Βρίσκεται σε μια πόλη προσφύγων από τα Άγια χώματα της Μικράς Ασίας!
Το μικρό εκκλησάκι, ένας απλός προσκυνηματικός ναός, γίνεται πόλος έλξης κόσμου και πλαισιωμένους από άξιους συνεργάτες δημιουργεί ενοριακή ζωή με ακολουθίες, θείες λειτουργίες, ιερά εξομολόγηση από τον πατέρα Δημήτριο.
Πατέρα μας κατάφερες και έκανες πράξη, κατά το ανθρωπίνως δυνατόν, το Ευαγγέλιο που τόσο αγάπησες.
Μαζί με τη μητέρα μας που ως πρεσβυτέρα σε αυτήν κατάφευγες να σε ξεκουράσει με το λόγο, την αγάπη της, μετά από όποια καθημερινή δυσκολία.
Ακούραστος βοηθός μαζί αγωνιστήκατε μέσα από την προσφορά στον πλησίον.
Δώσατε το Χριστό, ζήσατε το Χριστό!
Το γήρας όμως δεν έρχεται μόνο, αλλά πολλές φορές με ασθένεια και πόνο τον οποίο καρτερικά υπομείνατε και οι δυο. Δύναμη αντλούσατε από το Θεό, αλλά και μέσα από την αγάπη που δίνατε ο ένας στον άλλο και μαζί σε όλο τον κόσμο!
Αυτό το ζευγάρι (ΦΩΤΟ) το ενωμένο στη ζωή θα βρίσκεται πλέον στην αγκαλιά του Θεού, στην αιωνιότητα.
Καλό Παράδεισο Πατέρα Δημήτριε!
Βασίλης Παπαδόπουλος
