του Γιώργου-Νεκτάριου Παναγιωτίδη-

Μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Χώρα της Φιλοκαλίας, είχε γράψει το 1981 η γαλλική Le Monde: «Καλωσορίζουμε την χώρα της Φιλοκαλίας, την χώρα του Βασιλείου, του Γρηγορίου, του Χρυσοστόμου»! Άλλωστε, ο Έρασμος είχε γράψει ότι ο Βασίλειος είναι «μείζων (=μεγαλύτερος) του Αριστοτέλους»!
Πέρασαν έκτοτε 44 χρόνια, και σήμερα η Le Monde γράφει κάτι αλλότριο: «Οι Έλληνες νομοθέτες εγκρίνουν την εισαγωγή της 13ωρης εργασιακής απασχόλησης». Η Ελλάδα του 2025 εζήλωσε δόξαν… Χιλής του Πινοσέτ! Η Υπουργός Εργασίας, η κυρία Κεραμέως, πρώην Παιδείας, νεαρά και εκλεκτή ποικίλων συντροφιών και… λεσχών, επικαλέστηκε ότι εργαζόμενοι έρχονται και ζητούν τη δυνατότητα νόμιμης απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, νόμιμη μάλιστα μα και με… επιμίσθιο 40% βεβαίως-βεβαίως, και συνέτριψε τον κόσμο της εργασίας ως… σκεύη κεραμέως. Η 13ωρη εργασία είναι πλέον νόμιμη, για το καλό μας!

Άλλοι, ψιττακίσκοι της κυβέρνησης αυτοί, μας παπαγαλίζουν πως πλέον τα λεφτά δεν θα είναι αφορολόγητα και πως πλέον ο εργοδότης θα ελέγχεται. “Να σε κάψω, Γιάννη, να σε αλείψω λάδι”! Απλά τα της αληθείας έπη: ο ελληνικός λαός, σε αντίθεση με τις κοινωνικοοικονομικές ελίτ, δεν βγάζει τον μήνα. Ο μισθός φτάνει, τεκμηριωμένα και με βάση διαδοχικές μελέτες, για 15-20 μέρες, το πολύ 3 εβδομάδες. Τι θα κάνει λοιπόν; Θα κάνει 2 δουλειές! Μα αυτό, θα πει κανείς, είναι η λύση; Η λύση είναι να αυξηθούν οι μισθοί. Η λύση είναι να ελεγχθούν τα καρτέλ
και η πανθομολογούμενη ολιγοπωλιακή δομή των επιμέρους εγχώριων αγορών!
Η λύση είναι να λειτουργήσει σωστά –και όχι προσχηματικά ή καθόλου– η Επιτροπή Ανταγωνισμού, να αποτραπούν οι συντονισμένες πρακτικές και να πέσουν οι τιμές!

Ωστόσο, αυτά η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι όχι απλώς ανίκανη, αλλά ανήμπορη να τα κάνει, διότι θα πήγαινε ενάντια στους μεγαλοεπιχειρηματίες “φιλαράκους” της που την έβγαλαν στον αφρό. Αντίθετα, δίνεται με πλήρη σαφήνεια η εντύπωση ότι τα μεγάλα συμφέροντα ξαφρίζουν τον λαό και η κυβέρνηση “κρατάει το φανάρι”, κατά το πρότυπο του… νυκτοφύλακος κυνός που πρεσβεύει, ως νεοφιλελεύθερη!
Και τι κάνει ο ελληνικός λαός; Αυτός που κάποτε λέγαμε πως “του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό (αλλοεθνή ή ομοεθνή εξίσου) δεν υπομένει”; Έχει πάθει, σε ικανό βαθμό, κάτι που είναι πολύ πιο κακό από τα συμβατικά κακά: “τίποτα δεν τον σοκάρει”. Έχει πάθει… απάθεια και μιθριδατισμό! Αυτή είναι η μόνη λογική εξήγηση για έναν λαό από τον οποίο έχουν περάσει υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, γενικευμένη ευνοιοκρατία και χίλια άλλα και δεν έχει σειστεί το σύμπαν!
Γεγονός είναι ότι καταρχήν είμαστε αναπολόγητοι: ο κύριος Μητσοτάκης είχε καταστήσει τις προθέσεις του σαφείς. Είχε πει δημοσίως, μέρα μεσημέρι, ότι το παραδοσιακό ωράριο 9-5 είναι “μάλλον ξεπερασμένο”.
Ο κύριος Μητσοτάκης, στην πραγματικότητα, κινείται με βάση τα ιερά θέσμια του Νεοφιλελευθερισμού: νομοθετεί την εργασιακή απορρύθμιση, καθιστώντας τον εργαζόμενο δέσμιο του κοινωνικά ισχυρού. Αντιθέτως, για μας ως Χριστιανούς, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο άγιος
Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης: αυτός που δεν βοηθά μόνο αυτούς που αδικούνται, αλλά και φροντίζει να μη τους αδικεί κανείς, αυτός σωστό θα ήταν να ονομάζεται όχι μόνο άρχοντας δραστήριος, αλλά και σοφός νομοθέτης, γιατί το ένα κάνει με αρχηγική δύναμη, ενώ το άλλο με ψυχική σύνεση.
Βεβαίως, δεν είναι όλοι έτσι. Έχει διαμορφωθεί πλέον ένα πλειοψηφικό μπλοκ συμπαγές ενάντια στην κυβέρνηση από καλούς Έλληνες που μπορούν να σκεφτούν τον διπλανό και που δεν δέχονται να ξεπουλήσουν την ψήφο τους, κατά το “εμού θανόντος, γαία πυρί μιχθήτω”.
Γεγονός είναι πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η πλέον αδίστακτη όλων των προγενέστερών της και έχει δημιουργήσει, χωρίς καμία υπερβολή, αυταρχικό καθεστώς. Ο νεοφιλελευθερισμός έχει στο γενετικό του υλικό τη Χιλή του Πινοσέτ και τελικά μόνο έτσι μπορεί να εφαρμοστεί.
Ο εγωκεντρισμός λοιπόν αυτός, που συμπίπτει με την απώλεια σε επίπεδο πνευματικό, είναι ο μεγάλος εχθρός μας ως Εκκλησίας και ταυτόχρονα ως Χριστιανικής Δημοκρατίας. Η Εκκλησία του Χριστού πρεσβεύει την αγάπη και η ΧΔ την επανάσταση της αγάπης. Η αγάπη είναι διαμετρικά αντίθετη κατάσταση του “ορθολογικού εγωκεντρισμού” και της γενικής αφιλίας, που πρεσβεύει η νεοφιλελεύθερη δεξιά και
Queue print το ακραίο κέντρο. Και είναι το πνεύμα της λύσης.

Η φωτογραφία είναι από έργο του Γιάννη Γαΐτη

Χρισιανική 23 Οκτωβρίου 2025