• Νέο ψήφισμα της κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης

Η δική μας Κυβέρνηση, αλλά και άλλες, διαπιστώνοντας ότι δεν έχουν τις προϋποθέσεις με την πειθώ να πετύχουν τα επιδιωκόμενα ποσοστά πλήρους αντι-covid εμβολιασμού, επιχειρούν μεταξύ άλλων να καταστήσουν τον εμβολιασμό ελκυστικό με παροχή προνομίων στους εμβολιασμένους. Βασικό “όπλο” το “πιστοποιητικό εμβολιασμού”, ο κάτοχος του οποίου δεν θα υπόκειται σε περιορισμούς covid και θα έχει προνομιακή μεταχείριση σε σχέση με τον μη εμβολιασμένο συμπολίτη του: Είτε με τη δημιουργία νέων περιορισμών σε όσους δεν το έχουν, είτε με την κατάργηση υφισταμένων ειδικά σε όσους το κατέχουν. Ότι η πολιτική αυτή ενδέχεται να δημιουργήσει δυσμενείς διακρίσεις που πλήττουν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, επισημαίνει στο με αριθμό 2383 (2021) ψήφισμά της της 22.6.2021 η κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

Τονίζεται στο ψήφισμα μεταξύ άλλων:

8. Μέχρι να υπάρξουν σαφή και τεκμηριωμένα επιστημονικά στοιχεία, ενδέχεται η άρση των περιορισμών για όσους έχουν εμβολιαστεί, και η διατήρησή τους για εκείνους που δεν έχουν εμβολιαστεί να συνιστά δυσμενή διακριτική μεταχείριση. Η μόνη διαφορά που διακρίνει τις δύο ομάδες θα μπορούσε να είναι το κριτήριο με βάση το οποίο είχε στοχευθεί ο εμβολιασμός. Αλλά το κριτήριο αυτό από μόνο του – συνηθέστερα, η ευπάθεια στον Covid-19 – μπορεί να μην είναι πρόσφορο για να καταργηθούν περιορισμοί που σχετίζονται με την αποτροπή της μετάδοσης της νόσου.
9. Ακόμη και αν τα επιστημονικά στοιχεία ήταν επαρκή για να δικαιολογήσουν την ευνοϊκή μεταχείριση των κατόχων πιστοποιητικών Covid, ενδέχεται να υπάρχουν βάσιμοι λόγοι δημόσιου συμφέροντος για τη μη χρήση τους. Η χρήση τους μπορεί να υπονομεύσει τη θεμελιώδη σχέση μεταξύ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της υπευθυνότητας και της αλληλεγγύης, η οποία είναι απαραίτητη για τη διαχείριση των κινδύνων για την υγεία. Οι δαπάνες για ένα σύστημα πιστοποιητικών Covid-pass ενδέχεται να στερήσουν τους λιγοστούς πόρους από άλλα μέτρα που θα μπορούσαν να ανοίξουν ξανά την κοινωνία πιο γρήγορα για όλους. Θα ήταν ιδιαίτερα επιβλαβές εάν το «παράθυρο ευκαιρίας» ήταν σχετικά μικρό, ανάμεσα στην ύπαρξη επαρκών επιστημονικών στοιχείων που να δικαιολογούν τη χρήση των πιστοποιητικών Covid και το συνολικό αριθμό εμβολιασμένων που είναι αρκετά υψηλός για να χαλαρώνει τους περιορισμούς εν γένει.
10. Εάν οι συνέπειες της άρνησης του εμβολιασμού – συμπεριλαμβανομένων των συνεχιζόμενων περιορισμών στην απόλαυση των ελευθεριών και του στιγματισμού – είναι τόσο σοβαρές ώστε να αφαιρεθεί το στοιχείο επιλογής από την απόφαση, ο εμβολιασμός μπορεί να καταστεί υποχρεωτικός. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραβίαση προστατευόμενων δικαιωμάτων ή / και να εισάγει διακρίσεις. Η Συνέλευση υπενθυμίζει το ψήφισμά του 2361 (2020) «εμβόλια Covid-19: ηθικά, νομικά και πρακτικά ζητήματα», στο οποίο κάλεσε τα κράτη μέλη να «διασφαλίσουν ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν υπόκειται σε πολιτική, κοινωνική ή άλλη πίεση για εμβολιασμό, εάν δεν το επιθυμούν ». Οποιαδήποτε έμμεση αδικαιολόγητη πίεση σε άτομα που δεν είναι σε θέση ή δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν μπορεί να μετριαστεί εάν τα πιστοποιητικά Covid περάσματα είναι διαθέσιμα για άλλους λόγους εκτός από τον εμβολιασμό.

Στις συστάσεις προς τα Κράτη-Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης περιλαμβάνονται και τα κάτωθι:

13.3 να διασφαλίζουν ότι μέτρα όπως τα πιστοποιητικά Covid που απαλλάσσουν τους κατόχους τους από ορισμένους περιορισμούς στα προστατευόμενα δικαιώματα και ελευθερίες χρησιμοποιούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρείται αποτελεσματική προστασία έναντι της εξάπλωσης του ιού SARS-CoV-2 και να αποφεύγεται η διάκριση, ιδίως διασφαλίζοντας ότι:

13.3.1 Ο εμβολιασμός είναι διαθέσιμος σε όλους εξίσου, και εάν δεν είναι, ότι υπάρχει αντικειμενική και εύλογη αιτιολόγηση, η οποία δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει την ικανότητα πληρωμής ή άλλους λόγους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε παράνομη διάκριση, για την προτεραιότητα ορισμένων ομάδων έναντι άλλων

13.3.2 διαφορετικές κατηγορίες πιστοποιητικών Covid να διατίθενται σε ομάδες ατόμων με διαφορετικά χαρακτηριστικά που αποδεικνύεται ότι μειώνουν τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού SARS-CoV-2.

13.3.3 η διαθεσιμότητα των πιστοποιητικών Covid που χορηγούνται βάσει πρόσφατων αρνητικών τεστ δεν περιορίζεται σε εκείνους που μπορούν να πληρώσουν, ενόψει του υπερβολικού κόστους του τεστ.

13.3.4 ο βαθμός στον οποίο οι κάτοχοι διαφορετικών κατηγοριών Pass Covid εξαιρούνται από τους περιορισμούς είναι ανάλογος με το βαθμό στον οποίο μειώνεται ο κίνδυνος μετάδοσής από αυτούς του ιού SARS-CoV-2 και λαμβάνεται δεόντως υπόψη η τρέχουσα επιδημιολογική κατάσταση στην εν λόγω χώρα ·

13.3.5 λαμβάνεται δεόντως υπόψη η θεμελιώδης διαφορά στην ιατρική κατάσταση μεταξύ ατόμων που έχουν αποκτήσει ανοσία μέσω εμβολιασμού ή ανάρρωσης από λοίμωξη αφενός, και ατόμων που πρόσφατα έχουν βρεθεί με τεστ αρνητικά στη λοίμωξη από την άλλη, και της προκύπτουσας διαφοράς του κινδύνου μετάδοσης μεταξύ αυτών των δύο ομάδων ·

13.3.6 λαμβάνεται δεόντως υπόψη η σχετική αποτελεσματικότητα της ανοσίας που αποκτήθηκε μέσω εμβολιασμού ή ανάρρωσης από λοίμωξη, και της σχετικής αποτελεσματικότητας διαφορετικών εμβολίων και καθεστώτων εμβολιασμού, στην πρόληψη της μετάδοσης του SARS-CoV-2, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών.

13.3.7 λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι σχετικοί κίνδυνοι μετάδοσης που εμπλέκονται σε διάφορες δραστηριότητες που ενδέχεται να επιτρέπονται για τους κατόχους πιστοποιητικών Covid, ειδικά όταν ενδέχεται να έρθουν σε επαφή με άτομα που δεν έχουν αποκτήσει ανοσία μέσω εμβολιασμού ή προηγούμενης μόλυνσης και εάν αυτά τα άτομα είναι με υψηλότερο κίνδυνο σοβαρής ασθένειας ή θανάτου από την ασθένεια ·

13.3.8 λαμβάνεται δεόντως υπόψη η κατάσταση εκείνων που για ιατρικούς λόγους δεν μπορούν, ή, για λόγους προσωπικής γνώμης ή πεποιθήσεων, να αρνηθούν να εμβολιαστούν · Όσον αφορά στην τελευταία ομάδα, οποιοδήποτε σύστημα χορήγηση πιστοποιητικού Covid να μην ισοδυναμεί με εξαναγκασμό που καθιστά υποχρεωτικό τον εμβολιασμό ·

13.3.9 τα πιστοποιητικά Covid να διατίθενται τόσο σε ψηφιακή μορφή όσο και σε χαρτί.

Οι εκβιασμοί σε βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων με όπλο το κόστος των “τεστ”

Η παράγραφος 13.3.3 έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ενόψει των πιέσεων που βάσει δημοσιευμάτων ασκούν ιδιωτικές επιχειρήσεις στο προσωπικό τους, συμμετέχοντας με τον “τρόπο” τους στην κυβερνητική εκστρατεία. Επισείεται η προειδοποίηση προς όσους δεν εμβολιαστούν, ότι θα χρεώνονται το κόστος των υποχρεωτικών “τεστ” προκειμένου να μπορούν να προσέρχονται στην εργασία τους. Ένα κόστος δυσβάστακτο, της τάξης των 200 ευρώ το μήνα ανά εργαζόμενο. Η διατύπωση της παραγράφου 13.3.3. που καλεί τις κυβερνήσεις να μη καθιστούν τα τεστ κορονοϊού απρόσιτα για οικονομικούς λόγους καταλαμβάνει και αυτή την περίπτωση. Οι εργοδότες, που ήδη απαλλάσσονται από μεγάλο μέρος της σχετικής δαπάνης λόγω της προόδου του εμβολιασμού, μπορούν και πρέπει να υποχρεωθούν να αναλάβουν το κόστος των απαραίτητων τεστ για τους ανεμβολίαστους εργαζομένους.