«Αν το δίλημμα είναι Μακρόν ή Μελανσόν, 100% τα 100% είμαι με τον Μακρόν που στηρίζει την Ευρώπη που θα έχει μια μεγαλύτερη κοινή ένωση (…)». Αυτά δήλωσε ο Πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης εκφράζοντας ανοιχτά τη διαφωνία του με την επιλογή του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος να μετάσχει σε κοινό μέτωπο της Αριστεράς στις ερχόμενες γαλλικές βουλευτικές εκλογές. Στο κοινό μέτωπο, με έμβλημα το ελληνικό γράμμα “ν” (αρχικό της λέξης “νίκη”, που μοιάζει με το λατινικό “v” της λέξης “victoire”) ,  συμμετέχουν η “Ανυπότακτη Γαλλία” του Ζαν Λυκ Μελανσόν που επικυριαρχεί πλέον στο χώρο της γαλλικής Αριστεράς μετά την υψηλή της επίδοση στον 1ο γύρο της προεδρικής εκλογής, 21%, δύο μονάδες πίσω από την Μαρίν Λεπέν, το Κομμουνιστικό Κόμμα που είχε λάβει 2,7% και οι Οικολόγοι. Με την τοποθέτησή του αυτή, ο κ. Ανδρουλάκης, κατάφερε κάτι που με επιδεξιότητα απέφευγε από την εκλογή του στην προεδρία: να δώσει σαφές πολιτικό στίγμα.          

Ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει καταγραφεί ως ο υποψήφιος της άρχουσας τάξης στη Γαλλία η οποία επωφελείται από την παγκοσμιοποίηση και τη γερμανοκρατία, ο εκφραστής της υποτέλειας στις πολιτικές λιτότητας και στις νεοφιλελεύθερες εμμονές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις οποίες επιχείρησε να επιβάλει με ακραία καταστολή.

Έτσι και ο κ. Ανδρουλάκης, προσεγγίζοντας τη γραμμή Βενιζέλου-Λοβέρδου που θέλουν το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ παράρτημα της Νέας Δημοκρατίας και πιστό τηρητή των μνημονίων, διαφοροποιήθηκε ακόμα και από το “αδελφό” Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας. Έδωσε το στίγμα του αντιτιθέμενος σε μια πολιτική πρόταση που αμφισβητεί τον παραλογισμό των λεγόμενων “ευρωπαϊκών συνθηκών” και τη αναγόρευσή τους σε υπέρτερη θέση από αυτή της λαϊκής βούλησης, όπως και την συστημική θέση για τον πόλεμο της Ουκρανίας και την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή σε αυτόν.

Αντίθετα, τα στελέχη του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος που υπερψήφισαν την πρόταση συνεργασίας, αισθάνονται απελευθερωμένα από την πολιτική του τελευταίου σοσιαλιστή Προέδρου Ολάντ, ο οποίος μετάλλαξε το κόμμα του σε παράρτημα του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και καταδίκασε τον ιστορικό σχηματισμό σε πολιτική, αλλά και οικονομική χρεωκοπία, αφού για πρώτη φορά, τα ποσοστά του υποψηφίου του είναι κάτω του προβλεπόμενου ορίου (5%) για τη χρηματοδότηση του προεκλογικού αγώνα.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και να επαναφέρει τον “πράσινο ήλιο” του ΠΑΣΟΚ ως έμβλημα, το κόμμα των κ.κ. Ανδρουλάκη-Λοβέρδου-Βενιζέλου διατηρεί ελάχιστα στοιχεία που να θυμίζουν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.

Να σημειωθεί ότι παρά το γεγονός ότι η “Ανυπότακτη Γαλλία” του Ζαν Λυκ Μελανσόν εμφανίζει ως κοινό σημείο αναφοράς με τον ΣΥΡΙΖΑ τη ριζοσπαστική Αριστερά, ο Μελανσόν φαίνεται ότι ακριβώς για το λόγο αυτό θεωρεί πως η ασυνέπεια λόγων και έργων του κ. Τσίπρα πλήττει και τη δική του αξιοπιστία. Εδώ και χρόνια έχει αποστασιοποιηθεί, χαρακτηρίζοντάς τον κ. Τσίπρα ως μία  “από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής”. Άλλωστε και ο κ. Τσίπρας, για να δικαιολογήσει τη δική του ασυνέπεια και επιγενόμενη υποτέλεια ως πρωθυπουργός στους λεγόμενους “Ευρωπαϊκούς θεσμούς”, είχε επιτεθεί στον  κ. Μελανσόν: “Έχω την αίσθηση ότι ο Μελανσόν δεν θέλει να κυβερνήσει. Είμαι πλέον βέβαιος ότι σε περίπτωση νίκης, δεν θα ξέρει τι να κάνει. Αυτό δεν αποτελεί αριστερή θέση”

Καλούμενος ο Μελανσόν το 2018 από τον γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό BFMTV να τη δήλωση αυτή του κ. Τσίπρα, είπε τα εξής: