Διαμαρτυρία – Πρόταση

τοῦ Βασιλείου Γ. Τσούπρα Θεολόγου-Κοινωνιολόγου

Ὁ Θεολόγος-Κοινωνιολόγος κ. Βασίλειος Τσούπρας διαμαρτύρεται γιὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἀπαγόρευση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν και ζητεῖ αὐτὲς νὰ τελοῦνται μὲ τὰ μέτρα προστασίας ποὺ προβλέπονται γιὰ τοὺς χώρους οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἀνοιχτοί. Διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ὑλικὴ τροφοδοσία, πρέπει νὰ ἐξασφαλισθεῖ καὶ ἡ πνευματική.  

Ὡς ἐνεργὸς Ἕλλην πολίτης καὶ μέλος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας συμμετέχω στὴν πανανθρώπινη ἀνησυχία γιὰ τὴν ῥαγδαία διασπορὰ τῆς ἐπιδημίας – πανδημίας κορονοϊοῦ καὶ ἀσφαλῶς στηρίζω τὰ προστατευτικὰ μέτρα γιὰ τὴν μὴ περαιτέρω ἐξάπλωσή του. Ταυτοχρόνως ὅμως διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα γιὰ τὴν αὐταρχικὴ ἐπέμβαση τῶν πολιτικῶν ἀρχῶν στὰ ἐσωτερικὰ θέματα τῆς Ἐκκλησίας μας, χωρὶς νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν των τὶς προτάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ χωρὶς νὰ ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἔτσι στεροῦνται οἱ πιστοὶ τῆς βεβαίας πηγῆς ἐλπίδος καὶ θάρρους.

Εἶναι πράγματι κοινῶς παραδεδεγμένο ὅτι ἡ ἀποτελεσματικότητα τῆς φαρμακευτικῆς ἀγωγῆς καὶ κάθε ἄλλης θεραπευτικῆς μεθόδου ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὴν ψυχικὴ θετικὴ διάθεση τῶν πασχόντων. Εἶναι παράξενο νὰ λαμβάνουν οἱ ἀρχὲς μέτρα γιὰ τὴν ὑλικὴ τροφοδοσία τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴν προβλέπουν τὴν ἀνεμπόδιστη πνευματικὴ τροφοδοσία τῶν πιστῶν. Ἐπειδή, λοιπόν, καὶ τὰ μέτρα τῆς γενικῆς προστασίας πρέπει νὰ τηροῦνται καὶ ἡ ὑλικὴ ἀλλὰ καὶ ἡ πνευματικὴ τροφοδοσία νὰ ἐξασφαλίζεται, ὑποβάλλω πρὸς τοὺς ἁρμοδίους τὴν παρακάτω πρόταση:

α) Νὰ τελοῦνται κανονικῶς οἱ ἱεροτελεστίες μὲ τὴν συμμετοχὴ μόνο τῶν κληρικῶν καὶ τῶν ψαλτῶν καὶ ἐλαχίστων πιστῶν μὲ τὴν ἀπαραίτητη μεταξύ των ἀπόσταση. Ὁ δὲ λοιπὸς ὀρθόδοξος λαὸς νὰ τὶς παρακολουθῇ ἀπὸ τὸ ῥαδιόφωνο ἢ τὴν τηλεόραση, ἀφοῦ ὁ Θεὸς εἶναι πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν καὶ ἀφοῦ ὑπάρχει σχετικὴ εὐχὴ ὑπὲρ τῶν «δι’ εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων».

β) Τὸ ἴδιο νὰ γίνῃ καὶ κατὰ τὴν ἐθνικὴ ἑορτή· στὴν Δοξολογία καὶ στὴν κατάθεση στεφάνων νὰ συμμετέχουν μόνον ὀλιγομελεῖς ἀντιπροσωπεῖες τῆς κυβερνήσεως ἢ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν κατὰ περίπτωση.

γ) Τὸ ἴδιο νὰ γίνῃ καὶ κατὰ τὴν Ἀνάσταση, ἡ ὁποία συνήθως τελεῖται στὰ προαύλια τῶν ναῶν, ἀπ’ ὅπου νέοι λαμπαδηφόροι καὶ λαμπαδηδρόμοι νὰ μεταφέρουν τὸ φῶς στὶς κατοικίες ὅλων τῶν ἐνοριτῶν.

Τὸ νὰ γνωρίζομε πὼς στὴν ἐνορία μας τελεῖται λειτουργία ἐνδυναμώνει τὸν μηχανισμὸ τῶν ἀντιστάσεών μας καὶ δημιουργεῖ ἀδιαπέραστες ἐπάλξεις κατὰ τοῦ κοινοῦ ἰοβόλου ἐχθροῦ.

Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη πολιτικοὶ ποὺ τείνουν εὐήκοα ὦτα διατελῶ μετὰ τιμῆς.

 

Ενδιαφέρουσα είναι η αναφορά άρθρου του κ Γεωργίου Ανδρουτσόπουλου, επίκουρου καθηγητή Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ στην εφημερίδα “Καθημερινή”, στα μέτρα που λήφθηκαν στην Ερμούπολη της Σύρου, τότε οικονομικού κέντρου της χώρας, για την αντιμετώπιση της επιδημίας της χολέρας τον Αύγουστο του 1854.

Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα «Αίολος» της 19 και 28 Αυγούστου 1854, η Ερμούπολη, «η αεικίνητος και θορυβώδης, ομοιάζει νεκρούπολιν φέρουσαν τον τρόμον και την αθυμίαν ζωγραφισμένην εις τας οδούς και τας αγοράς», τα σχολεία είναι κλειστά και οι δρόμοι έρημοι, «εις τρόπον ώστε η ωραία και πολύηχος Ερμούπολις μετεσχηματίσθη εις Ερημούπολιν»

Ο τοπικός Μητροπολίτης Σύρου και Τήνου Δανιήλ (Κοντούδης), για την αντιμετώπιση της επιδημίας μόλις έφτασε ατη Σύρο, «ευλογών τον λαόν, συμβουλεύει να παύσωσι της κακής τροφής…με καθαράν δίαιταν ολίγου ζωμού και βραστού κρέατος», αποδεχόμενος τη λύση της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου για να διατρέφονται καλύτερα οι κάτοικοι και να θωρακιστούν στην επιδημία (εφημ. «Αιών» της 25 Αυγούστου 1854).

Επίσης, προς αποφυγή υπερβολικής συγκέντρωσης πιστών, συμφωνήθηκε ο περιορισμός των.ιερών ακολουθιών και η τέλεσή σύντομων λειτουργιών στις 7 το πρωί.

Η επιδημία νικήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου. Τότε, «έδραμον οι Χριστιανοί θαρραλεώτεροι εις τας εκκλησίας» και τέλεσαν και τις επιμνημόσυνες δεήσεις των προσφιλών τους ανθρώπων που είχαν υποκύψει στη νόσο και είχαν κηδευτεί μόνο με τα απαραίτητα πρόσωπα, για την αποφυγή της μετάδοσής της.

Το μέτρο μοιάζει με την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της 16ης Μαρτίου, που επίσης προέβλεπε την τέλεση λιτής Θείας Λειτουργίας μόνο την Κυριακή, 7-8 το πρωί. Πρόταση που δεν έγινε δεκτή από τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος προχώρησε σε απαγόρευση κάθε ιεροπραξίας.

Ο κ. Ανδρουτσόπουλος σχολιάζει ότι η κυβερνητική απόφαση κινείται “στα όρια της αναλογικότητας. Και τούτο, διότι φαίνεται ότι δεν εξαντλήθηκε κάθε ηπιότερο μέσο, όπως η τέλεση των ιεροπραξιών από τον θρησκευτικό λειτουργό, χωρίς την παρουσία πιστών, αλλά με μόνη τη συμμετοχή του ψάλτη και του νεωκόρου. Τυγχάνει, πάντως, ευεξήγητη διότι η Εκκλησία δεν επέδειξε, ως ώφειλε, την απαιτούμενη ευελιξία… ”

Με δεδομένες τις εξελίξεις την Κυριακή, θείες λειτουργίες τελέστηκαν κεκλεισμένων των θυρών για τηλεοπτική μετάδοση σε διάφορα σημεία της χώρας, όπως στη Μητρόπολη Αθηνών, στον καθεδρικό ναό της Λαμίας από τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας κ. Συμεών, στο Αγρίνιο και στην Πεύκη.

Όμως, με τη διατύπωση της ΚΥΑ, που κάνει λόγο για γενική απαγόρευση, και ο παραπάνω τρόπος τέλεσης ακολουθιών απαγορεύεται, όπως προκύπτει και από τη διατύπωση του κ. Ανδρουτσόπουλου.

Κατά συνέπεια, η κυβερνητική απόφαση, όπως είναι διατυπωμένη, δεν είναι απλώς “στα όρια της αναλογικότητας”, αλλά παραβιάζει ευθέως τις περί θρησκευτικής ελευθερίας διατάξεις του Συντάγματος.       .

Σήμερα Κυριακή, ενώ απαγορεύεται να λειτουργούν οι εκκλησίες, έστω και με μικρό αριθμό πιστών και όλα τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας, γίνεται υποχρεωτική η λειτουργία των σούπερ μάρκετ, με απειλή κυρώσεων σε εταιρία που δεν επιθυμεί να λειτουργήσει την Κυριακή. 

«Δεν θα ανοίξουμε αυτή την Κυριακή και θα αξιολογήσουμε τη Δευτέρα το τι θα κάνουμε τις επόμενες δύο Κυριακές. Ούτως ή άλλως η τέταρτη Κυριακή είναι η Κυριακή των Βαΐων και το κατάστημα θα άνοιγε» ανταπάντησε ο εκπρόσωπος της εταιρείας. «Είναι επίσημη θέση της εταιρείας, σίγουρα αξιολογούνται τα πράγματα κυρίως λόγω της κούρασης που τράβηξε το προσωπικό, είναι απόφαση μόνο για αυτή την Κυριακή» πρόσθεσε..

«Τα σούπερ μάρκετ πρέπει να είναι ανοιχτά, δεν είναι απόφαση της διοίκησης του συγκεκριμένου σούπερ μάρκετ αν θα ανοίξει όχι, είναι απόφαση της πολιτείας» απάντησε κατηγορηματικά ο υφυπουργός. «Είναι θέμα δημόσιας υγείας και όλοι πρέπει να συμπεριφερθούν αναλόγως».

Θέμα δημόσιας υγείας η εξόντωση των εργαζομένων και η δουλειά την Κυριακή. Τι άλλο θα ακούσουμε;

Καμμία έκτακτη ανάγκη δεν επιβάλλει να ψωνίσει κάποιος την Κυριακή σε σούπερ μάρκετ, αφού το ωράριο των υπόλοιπων ημερών της εβδομάδας επαρκεί και με το παραπάνω, με τους περισσότερους πολίτες να μη δεσμεύονται σε ώρες αιχμής.

Προφανώς, με πρόφαση την επιδημία, επιχειρείται να περάσει η πλήρης κατάργηση της Κυριακής αργίας, με αυτή την αχρείαστη για τη δημόσια υγεία ακραία κυβερνητική απόφαση.

 

 

Ο Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ αγνόησε την κυβερνητική απαγόρευση και τέλεσε κανονικά την ακολουθία των Γ’ Χαιρετισμών με ανοικτές πόρτες για το κοινό, με την παρουσία μικρού αριθμού πιστών. Μεταδίδεται επίσης ότι λειτούργησε κανονικά και το Σάββατο. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, περιπολικό της αστυνομίας τον προσήγαγε στο Αστυνομικό Τμήμα, όπου έδωσε κατάθεση. 

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες,  ο Μητροπολίτης  δήλωσε στο αστυνομικό τμήμα ότι δεν γνώριζε την Κοινή Υπουργική Απόφαση που απαγορεύει τις ιεροπραξίες, αλλά μόνο την απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, η οποία -πάντως- προέβλεπε μόνο την τέλεση “λιτής” Θείας Λειτουργίας τις Κυριακές 7-8 το πρωί. Σχηματίσθηκε δικογραφία εις βάρος του και αφέθηκε ελεύθερος με εντολή του Εισαγγελέα. Είναι άγνωστο εάν θα ασκηθεί δίωξη εναντίον του, ή εάν η Εισαγγελία θα περιορισθεί σε αυστηρές συστάσεις.

Η ανακοίνωση της Μητρόπολης Κυθήρων

Στη συνέχεια των ως άνω εξελίξεων, η Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: 

Δεδομένου τοῦ ἀδικαιολόγητου, ἄδικου καί τεχνητοῦ θορύβου πού προκλήθηκε ἀπό χθές τόσο στά ΜΜΕ, ὅσο καί στό διαδίκτυο εἰς βάρος τῶν Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καί κυρίως τοῦ Ἐπισκόπου μας γνωστοποιοῦμε στόν Κυθηραϊκό λαό ὅτι μετά βαθυτάτης λύπης μας ἀπό σήμερα οἱ Ναοί μας παύουν κάθε ἱεροτελεστία. Παρ’ ὅτι αὐτό ἀντίκειται στή μακραίωνη Ὀρθόδοξη Παράδοσί μας, πού ὑπεδείκνυε ἐκτενεῖς ὁλονύκτιες δεήσεις, λιτανεύσεις καί Θεῖες Λειτουργίες.

Τίς ὧρες τῆς Θείας Λειτουργίας καί τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν θά παρίσταται μόνο ὁ Ἱερεύς προσευχόμενος, ἐνῷ οἱ θύρες τῶν Ἱερῶν Ναῶν θά παραμείνουν ἀνοιχτές.

Ἐπειδή κατηγορηθήκαμε γιά παρακοή καί παράβασι νόμου καί γιά ἀδιαφορία καί ἀναλγησία ἔναντι τῶν κινδυνευόντων ἀδελφῶν μας ἐκ τοῦ κορωνοϊοῦ καί πρός ἀποφυγήν τοῦ σκανδαλισμοῦ τῆς συνειδήσεως τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος δηλοῦμε ὅτι δέν ἐπαύσαμε οὔτε στιγμή νά προσευχόμεθα καί νά εἴμεθα στό πλευρό τῶν πληγέντων συνανθρώπων μας μέ προτεραιότητα στήν αὐξημένη λατρευτική πράξη.

Εἰδικά γιά τά προληπτικά μέτρα τῆς ἀδοκήτου πανδημίας, πού ἔχει προκύψει, ἡ τοπική μας Ἐκκλησία πολύ ἐνωρίς ἔλαβε τά ἐνδεικνυόμενα μέτρα γιά ἀποφυγή συνωστισμοῦ: ἀναστολή Κατηχητικῶν, ματαίωσι συνεδριάσεως Σχολῆς Γονέων, ἀναστολή Ἐνοριακῶν Συνάξεων μελέτης τῆς Ἁγίας Γραφῆς, περιορισμό τῶν δευτερευουσῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀκολουθιῶν κ.λπ. Ἄραγε, τό ἴδιο ἐνωρίς ἐτηρήθησαν οἱ κανόνες ἐλέγχου τῶν εἰσερχομένων στό νησί μας καί δή τῶν ἐξ Ἰταλίας καί λοιπῶν χωρῶν; Μόνο ἡ Τοπική Ἐκκλησία θά φταίει γιά ἐνδεχόμενο κροῦσμα;

Κρίνουμε ἀπαραίτητο γιά τήν καλύτερη ἐνημέρωσή σας νά ἐπισημάνουμε ἐπίσης τήν ἐμπάθεια τῶν ποικίλων κατηγόρων μας πού ἔφθασε μέχρι σημείου νά ἀμφισβητηθεῖ καί αὐτή ἀκόμα ἡ μέριμνα καί ἡ ἀγάπη μας γιά τούς ἐμπερίστατους ἀδελφούς μας (π.χ.18ετής ἐπιτυχής λειτουργία τῆς Ὁμάδος Ἐθελοντῶν Κοινωνικῆς Φροντίδας καί Γενικοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας).

Εὐχόμεθα καλή δύναμη στόν ἀπρόσμενο αὐτό πνευματικό ἀγώνα μας καί ταχεῖα ἔξοδο σύν Θεῷ ἀπό αὐτή τήν κρίση.

Όποια θέση και αν πάρει κανείς για την όλη στάση του Μητροπολίτη, γεγονός παραμένει ότι η πλήρης απαγόρευση των ιεροπραξιών είναι απόφαση ακραία και αχρείαστη για την προστασία της δημόσιας υγείας,ενόψει του γεγονότος ότι ήδη η Δ.Ι.Σ. είχε περιορίσει στο ελάχιστο τις τελούμενες ακολουθίες και υπό προϋποθέσεις που μόνο τη συμβολική παρουσία λίγων πιστών θα επέτρεπαν.  Την ίδια στιγμή που δεν λογίζεται επικίνδυνη η υπό προϋποθέσεις παρουσία κοινού στα σούπερ μάρκετ, στις Τράπεζες, στις ΔΕΚΟ και στις δημόσιες υπηρεσίες.

ΦΩΤΟ: Ο τόπος του “εγκλήματος”, ο μητροπολιτικός ναός του Εσταυρωμένου στα Κύθηρα. 

 

Ο φίλος Αργύρης Συμεωνίδης μας έστειλε τον παρακάτω σύνδεσμο, από τον οποίο μπορούμε ανά πάσα στιγμή να ενημερωνόμαστε για την εξέλιξη του αριθμού των πασχόντων, των θυμάτων, των θανάτων και των ιαθέντων από τον ” κοροναϊό”, παγκοσμίως και κατά χώρα.

https://www.worldometers.info/coronavirus/

 

ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ Ν.Δ. ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ-

Το Πολιτικό Γραφείο της Χ.Δ. ενέκρινε την ακόλουθη ανακοίνωση, σε σχέση με την επιδημία του “κοροναϊού” και τις επιπτώσεις της: 

Η παγκόσμια επιδημία του «κορονoϊού» (covid-19), η οποία πρώτα έπληξε κατά κύριο λόγο την Κίνα και ήδη επικεντρώνεται στην Ευρώπη και στη Βόρειο Αμερική, έρχεται σε κοινωνίες που ήδη νοσούσαν με πολλούς τρόπους.
Ήδη από χρόνια γινόταν μεταφορικά λόγος για «επιδημία», όταν στα πλαίσια της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, η οικονομική κρίση με μια ισχυρή οικονομία αστραπιαία μεταδιδόταν σε όλο τον κόσμο.
Έτσι και η τωρινή επιδημία, μεταδόθηκε άμεσα παντού, λόγω των πολυπληθών και μακρινών μετακινήσεων ανθρώπων, πολύ ταχύτερα από παλαιότερες πανδημίες.

Η νόσος αυτή βρίσκει τις κοινωνίες περισσότερο ανοχύρωτες από ποτέ, αφού για την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, η δημόσια υγεία λογίζεται ως περιττή πολυτέλεια και υποκείμενη σε περικοπές, προκειμένου να επιτευχθεί η λεγόμενη «δημοσιονομική σταθερότητα».

Στην Ελλάδα, μετά το 2010 έκλεισαν 10 δημόσια νοσοκομεία, ενώ στην Ιταλία που δοκιμάζεται περισσότερο απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης, οι νοσοκομειακές κλίνες, από 7 ανά 1000 κατοίκους τη δεκαετία του 1990, έχουν πέσει στις 3,2 το 2015, ως αποτέλεσμα των απαιτήσεων του «συμφώνου σταθερότητας», το οποίο έχει επιβάλει η γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση. Η δε τωρινή ηγεσία της Ε.Κ.Τ., υπό την Κριστίν Λαγκάρντ, επιδεικνύει ακόμα μεγαλύτερη σκληρότητα και αναλγησία από τον προκάτοχό της, Μάριο Ντράγκι, σε σχέση με τα επιβαλλόμενα μέτρα ανακούφισης των οικονομιών που δοκιμάζονται.
Έχουμε ήδη τονίσει ότι μια πολιτική «παύσης πληρωμών» απέναντι στο Λαό, είναι μια πολιτική χρεωκοπημένη. Ότι κυβερνήσεις και χώρες που σαν τον «άφρονα πλούσιο» της βιβλικής παραβολής έχουν κύριο σκοπό να συνάζουν πλούτη σε βάρος των θεμελιωδών αναγκών και δικαιωμάτων του Λαού, είναι κυβερνήσεις και χώρες χρεωκοπημένες. Και οι συνέπειες της ηθικής αυτής χρεωκοπίας αναδεικνύονται με την τωρινή πανδημία, που βρίσκει αποδυναμωμένα από τις περικοπές τα Εθνικά Συστήματα Υγείας των χωρών της Ευρωζώνης. Συνέπειες με μέγεθος πολύ μεγαλύτερο και καταστρεπτικό, από τις «εξοικονομήσεις» που βαυκαλίζονταν ότι εξασφάλιζαν οι λογιστές των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Τόσο η Νέα Δημοκρατία που κυβερνά σήμερα, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τον Ιούλιο του 2015, υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι πυλώνες της επιβολής της μνημονιακής νεοφιλελεύθερης πολιτικής στην Ελλάδα και μοιράζονται την ευθύνη για τις συνέπειες.

Καλείται η Κυβέρνηση να λάβει μέτρα προστασίας όσων πλήττονται από τα προβλήματα που δημιουργεί η επιδημία, όπως κάνει η ισπανική Κυβέρνηση: Άτοκα δάνεια, υποχρεωτικές επαναπροσλήψεις, διατήρηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, υποχρέωση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, υδροδότησης και τηλεφώνου ακόμα και με ανεξόφλητους λογαριασμούς, διανομή τροφίμων στους αναξιοπαθούντες.
Ήδη εξαρχής είχε εκτιμηθεί ότι η ανεύρεση ενός αποδεκτού νομικά εμβολίου θα χρειαζόταν οπωσδήποτε ενάμιση χρόνο. Υπό τις παρούσες όμως συνθήκες πανικού, καθόλου απίθανη δε θα ήταν η πρόωρη εμφάνιση μιας επινοημένης «ευρεσιτεχνίας», όπως αυτή που εμφανίζεται εσχάτως στη Γερμανία. Σε αυτή την περίπτωση, η φαρμακευτική εταιρεία που θα εισήγαγε το εμβόλιο στην αγορά θα είχε τεράστιου ύψους υπερκέρδη, όπως η Novartis το 2009, η οποία εμφάνισε εμβόλιο έξι μήνες νωρίτερα του «αναμενόμενου», με την τότε ελληνική κυβέρνηση να παραγγέλνει 16 εκατομμύρια εμβόλια που αποδείχτηκαν άχρηστα.
Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε και τη λυσσαλέα επίθεση που δέχτηκε η Εκκλησία, τόσο από την νεοφιλελεύθερη, όσο και από την αριστερίζουσα εκδοχή του Υλισμού και τους πλέον υστερικούς και προκατειλημμένους εκφραστές τους, με πρόσχημα τον φερόμενο κίνδυνο της δημόσιας υγείας από τις ιερές ακολουθίες και τη Θεία Μετάληψη.

Στην προκειμένη περίπτωση, δεν επρόκειτο για ένα από τα συνηθισμένα ξεσπάσματα αντικληρικαλισμού των γνωστών αντιεκκλησιαστικών κύκλων, αλλά για ευθεία, αποδομητική και αήθη επίθεση πρωτοφανούς υστερίας στον πυρήνα της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης μας, που είναι η ευχαριστιακή σύναξη με επίκεντρο τη Θεία Μετάληψη. Που δεν είναι απλός συμβολισμός, αλλά κοινωνία σώματος και αίματος Χριστού. Και που με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία από πλήθος επιδημιών του παρελθόντος, πολύ πιο επικίνδυνων και θανατηφόρων από τον «covid-19», δεν έχει γίνει αιτία μετάδοσης νοσημάτων.

Είναι γεγονός ότι η Διοικούσα Εκκλησία δεν αντιλήφθηκε από την αρχή τις ανησυχίες της κοινωνίας σε όλες τις διαστάσεις τους, ώστε να επικεντρωθεί εξαρχής στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας που μπορούν και πρέπει να ληφθούν στις εκκλησίες. Υπήρξαν στους κόλπους του χριστιανικού κόσμου και φαινόμενα έπαρσης και αλαζονείας. Έτσι, υπήρξε ευνοϊκό το έδαφος για την πρωτοφανή επίθεση, με στόχο την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας και της ορθόδοξης παράδοσής μας, με πρόσχημα τα μέτρα κατά της επιδημίας του «κοροναϊού».
Η απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 16ης Μαρτίου, με τον περιορισμό των ακολουθιών μόνο σε λιτή Θεία Λειτουργία τις Κυριακές και ανήμερα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, πρωινές ώρες 7-8, διασφαλίζει με το παραπάνω την δημόσια υγεία, αφού είναι δεδομένο ότι με τέτοιες προϋποθέσεις, οι συναθροίσεις περιορίζονται στο ελάχιστο, σε σχέση με την επιφάνεια των εκκλησιών. Αποτελεί τον έσχατο συμβιβασμό και επίδειξη φιλάνθρωπου πνεύματος, αφού οι πιστοί που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου καλούνται να παραμένουν σπίτια τους και όλοι οι πιστοί καλούνται να λαμβάνουν τα μέτρα προστασίας που ζητά η Πολιτεία.
Κι όμως, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, αφού η ασφυκτική πίεση που άσκησε δεν απέδωσε, επέλεξε να προχωρήσει στην ακραία απόφαση για πλήρη απαγόρευση των ιερών ακολουθιών μέχρι τις 30 Μαρτίου 2020, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, ούτε σε περίοδο ξένης Κατοχής. Ενώ κρίνεται ικανοποιητική για τη δημόσια υγεία η συνάθροιση περιορισμένου αριθμού προσώπων στις Τράπεζες και στα σούπερ μάρκετ, εκτιμάται ως δήθεν «επικίνδυνη» η συνάθροιση ελαχίστων πιστών.
Μουδιασμένοι, Ιεράρχες και παράγοντες της εκκλησιαστικής ζωής που θα σήμαιναν «εξέγερση» επί της προηγούμενης Κυβέρνησης, σπεύδουν να δηλώσουν συμμόρφωση στη «Δεξιά του Κυρίου».
Δεν είναι απίθανο, η απόφαση αυτή να παραταθεί για αρκετά μεγάλο διάστημα. Δημιουργείται πρωτοφανές προηγούμενο, εξαιρετικά επικίνδυνο για τη Δημοκρατία, αφού είναι δεδομένο ότι και στο μέλλον θα εμφανιστούν επιδημίες που θα δώσουν προσχήματα.
Είναι προφανές ότι ζούμε σε μια κοινωνία, όπου σε αντίθεση με την υλική, δεν κρίνεται πλέον απαραίτητη η πνευματική τροφή. Όποιος θέλει να δώσει μαρτυρία πίστεως, πρέπει να το κάνει λαμβάνοντας υπόψη τη δυσάρεστη αυτή πραγματικότητα, χωρίς έπαρση και αλαζονεία και με βάση το σεβασμό στις ανησυχίες και τις αγωνίες των αδελφών και συμπολιτών μας, αφού «ο Θεός αγάπη εστί».

ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΑΔΗΛΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

-του Κωνσταντίνου Μπλάθρα*

«Είµαστε σε πόλεµο µε έναν εχθρό που είναι αόρατος», ανέφερε στο διάγγελµά του την Τρίτη (17/3) για τον κορονoϊό ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος µίλησε και για «οικονοµία πολέµου», αναγγέλοντας µέτρα στήριξης των κλάδων που θα πληγούν από την υποχρεωτική καραντίνα, στην οποία βρίσκεται ήδη, εδώ και µέρες η χώρα. Η τελευταία αυτή κρίση –γιατί σε κρίση βρισκόµαστε, θυµίζω από το 2010, µηδέποτε εξελθόντες έκτοτε «στην κανονικότητα»–, που είναι η οξύτερη, καθώς αφορά την υγεία και το αρχέγονο δίλληµμα ζωή-θάνατος, δοκιµάζει και πάλι τις αντοχές µας: πολιτικές, οικονοµικές, κοινωνικές, τώρα πια και εκκλησιαστικές. Γιατί η κρίση είναι και κριτήριο, ώρα της κρίσης, δηλαδή, για όλους.

∆εν νοµίζω ότι χρειάζεται να µπω στις λεπτοµέρειες της παγκόσµιας υγειονοµικής απειλής που ονοµάζεται κορoνoϊός ή convid-19, µε το κωδικό του όνοµα. Η απειλή κατά της ζωής επαναφέρει πάντα τον άνθρωπο σε µια στοιχειώδη (ζωική;) κατάσταση. Ο κίνδυνος της απανθρωπίας, του να ξεχάσουµε δηλαδή ότι είµαστε άνθρωποι, αναµετριέται σε αυτές τις κρίσεις µε το άθληµα της ανθρωπιάς, µε την πρώτη να κρατά τα σκήπτρα σε πολλές περιπτώσεις.

Θυµίζω µόνο ενδεικτικά τα όσα ο Θουκιδίδης λέει για τον λοιµό του 430 π.Χ. στην Αθήνα: «Αλλ’ η νόσος εισήγαγε προσέτι και άλλας χειροτέρας µορφάς ανοµίας εις την πόλιν […]. Και κανείς δεν ήτο διατεθειµένος να υποβάλλεται προκαταβολικώς εις ταλαιπωρίας προς επιδίωξιν σκοπού, τον οποίον ενόµιζεν ενάρετον, αφού εθεώρει αµφίβολον, αν θα επιζήση […] Αλλά φόβος των θεών ή νόμος των ανθρώπων κανείς δεν τους συνεκράτει, αφ᾽ ενός μεν διότι βλέποντες ότι όλοι εξ ίσου απέθνησκαν, έκριναν ότι καμία δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ ευσεβείας και ασεβείας». (Ιστορίαι 2, 53, 1-4, µετάφραση: Ελευθέριος Βενιζέλος)

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η «χριστιανική» µας κοινωνία απέχει από εκείνη της προχριστιανικής Αθήνας ως προς τα ήθη ή ότι ο σηµερινός «διαφωτισµένος» από την επιστήµη και µέσα στην ασφάλεια της τεχνολογίας του άνθρωπος είναι ηµερότερος. Είναι όµως;

 Ιταλία

Μιλώντας για την Ιταλία, η οποία δοκιµάστηκε πρώτη από την ιό στην Ευρώπη, ο φιλόσοφος Τζόρτζιο Αγκαµπέν γράφει: «Το πρώτο πράγµα που δείχνει µε σαφήνεια το κύµα πανικού που έχει παραλύσει τη χώρα είναι ότι η κοινωνία µας δεν πιστεύει πια σε τίποτε άλλο παρά µόνο στη γυµνή ζωή. […]. Η γυµνή ζωή –και ο φόβος µήπως τη χάσουµε– δεν είναι κάτι που ενώνει τους ανθρώπους, αλλά τους τυφλώνει και τους χωρίζει […]. Ο πλησίον µας έχει εξαφανιστεί και είναι παράδοξο που η Εκκλησία σωπαίνει σχετικά µε αυτό […] τί είναι µια κοινωνία που δεν έχει άλλη αξία από την επιβίωση; […] Υπήρξαν στο παρελθόν χειρότερες επιδηµίες, αλλά ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε να κηρύξει µια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όπως η παρούσα.» («Γυµνή ζωή ή πώς λειτουργεί η τροµοκρατία των µυγιάγγιχτων», µετάφραση: Γιώργος Πινακούλας)

Τα µέτρα που λαµβάνονται σε παγκόσµιο επίπεδο είναι πρωτοφανή, γιατί οι συνθήκες σήµερα το επιτρέπουν: ο απόλυτος έλεγχος της δηµόσιας ζωής από το κράτος, αλλά όχι λιγότερο και της ιδιωτικής ζωής, κάνει την κρίση αυτή µια περίπου δοκιµή για τον κόσµο του µέλλοντος. Ένας κόσµος όπου συναιρούνται η µυθιστορηµατική φαντασία των Όργουελ και Χάξλεϋ, ένας τεχνο-ολοκληρωτικός κόσµος. Μα, θα πείτε, κακώς λαµβάνονται τα µέτρα; Εφ’ όσον αφορούν στη σωτηρία ανθρώπινων ζωών, όπως ανέφερε στο διάγγελµά του ο πρωθυπουργός, έχει καλώς. Κανείς µας δεν θα ήθελε να διακινδυνεύσει ο ίδιος ή οι δικοί του άνθρωποι από την ασθένεια.

Αλλά το «µένουµε σπίτι» έχει και τις αόρατές του παρενέργειες, όσο αόρατος είναι και ο ιός. Η πρώτη έχει ήδη φανεί: είναι η εξαφάνιση του δηµόσιου χώρου. Το «κοκούνινγκ», όπως το ονόµασε ο κ. Μητσοτάκης, η κατά µόνας δηλαδή διαβίωση, µοιάζει να είναι ένα τόσο κοντινό µέλλον. Χωρίς όµως δηµόσιο χώρο, να είστε βέβαιοι, θα πρέπει να αποχαιρετίσουµε αυτό που σήµερα ξέρουµε ως ∆ηµοκρατία, ή, εν πάσει περιπτώσει, ό,τι έχει μείνει ακόµα στα σπαράγµατα δηµοκρατίας των σύγχρονων κρατών. Τα έκτακτα µέτρα ήρθαν για να µείνουν. Σκεφθείτε µόνο πως µε τον παρόντα ιό, όπως λένε οι ειδικοί, δεν θα ξεµπλέξουµε ούτε τον ερχόµενο χειµώνα. Σκεφτείτε επίσης ότι ιοί σαν αυτόν (που δεν είναι και ο πιο φονικός που έχει ποτέ εµφανιστεί) υπάρχουν πάµπολλοι και θα υπάρξουν ακόµα περισσότεροι.

Δηµόσιο – Ιδιωτικό

Μία άλλη διελκυνστίνδα που θα προκύψει –ήδη έχει αναφανεί– είναι στην οικονοµία η διάσταση µεταξύ δηµόσιας και ιδιωτικής οικονοµίας, µεταξύ κράτους και αγορών ή µεταξύ κρατισµού και φιλελευθεριµού. Πολλοί προβλέπουν κιόλας την επιστροφή σε ένα κρατικό µοντέλο οικονοµίας, αλλ’ όµως, νοµίζω, σύντοµα θα ξυπνήσουµε σε µια νέα πραγµατικότητα. Σας θυµίζω ότι τα δύο ακοίµητα ιερεία της σύγχρονης ζωής, τα µόνα καταστήµα που όχι µόνο δεν κλείνουν στην κρίση, αλλά διευρύνουν και τις δραστηριότητές τους, είναι τα σουπερµάρκετ και οι τράπεζες. Και τα δύο πιονιέροι του «ελεύθερου» εµπορίου («καπηλικό» θα το ονόµαζε το δίχως άλλο ο µέγας Αριστοτέλης), δεν έχουν παρά να µας βάλουν σε σκέψεις για το µοντέλο της επόµενης µέρας. ∆εν θα είναι, όπως κάποιοι τείνουν να πιστέψουν, η επιστροφή σε µια κρατικά ελεγχόµενη οικονοµία, αλλά η αυστηροποίηση του µοντέλου που ως τα σήµερα µας οδηγεί από κρίση σε κρίση. Το µέλλον µοιάζει ότι θα έχει την εικόνα µιας κρατικά διευθυνόµενης άγριας οικονοµίας της αγοράς.

Κι ας έρθουµε, τέλος, και σε µία νέα κατάσταση που ζήσαµε αυτό τον καιρό και που έχει να κάνει µε την ίδια τη συνείδησή µας. Από την πρώτη-πρώτη µέρα της κρίσης –και αυτό πρέπει όλους να µας προβληµατίσει– υπήρξε µια λυσσώδης επίθεση στην Εκκλησία, µε εντελώς ιδιαίτερα νέα στοιχεία. Για πρώτη φορά γίναµε µάρτυρες µιας µε κάθε µέσο επίθεσης όχι απλά αντικληρικαλιστικής, κατά των παπάδων δηλαδή, όπως µέχρι σήµερα, αλλά κατά της ίδιας της καρδιάς της εκκλησιαστικής λειτουργίας που είναι η Θεία Ευχαριστία. Μέχρι σήµερα κανείς δεν είχε ενοχοποιήσει την Θεία Κοινωνία για τη µετάδοση λοιµώξεων, ούτε και οι αρµόδιοι γιατροί. Άλλωστε και η ίδια η εµπειρία της ζωής θα τους διέψευδε. Εάν η Μετάληψη µετέδιδε ασθένειες, θα έπρεπε οι ιογενείς λοιµώξεις τουλάχιστον να είναι η «επαγγελµατική νόσος» των ιερέων. Αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει παρατηρηθεί.

Μεταλαβιά

Σε όσους έσπευσαν να χλευάσουν την απλή πίστη του λαού ότι η Μεταλαβιά δεν κολλάει, αντιθέτως ο Χριστός είναι φάρµακον ιάσεως και αθανασίας, αφιερώνουµε παρενθετικά λίγους στίχους από τον «Κανόνα εις τον λεπρόν», που ο άγιος Ρωµανός ο Μελωδός έγραψε στην σκιά της πανώλους που έπληξε την Κωναταντινούπολη, το 541: «Απλώνει ο µόνος Εύσπλαχνος το χέρι του και πιάνει, / και αµέσως ο λεπρός καθαρίστηκε στο σώµα του τελείως, / γιατί από τη λέπρα απαλλάχθηκε κι αµέσως εδραπέτευσεν εκείνη. / Τη φυσική επήρε οµορφιά του το δέρµα του κορµιού του.» (µετάφραση: Αρχιµ. Ανανίας Κουστένης)

Με την λυσσώδη αυτή επίθεση, αναπτύχθηκε τις µέρες αυτές η πρωτοφανής για τα ορθόδοξα λατρευτικά ήθη θεωρία της «ατοµικής προσευχής», µε επιστέγασµα την γνωστή ανακοίνωση του πρωθυπουργού, της 16ης Μαρτίου, µε την οποία «αναστέλλονται οι λειτουργίες σε όλους τους χώρους θρησκευτικής λατρείας κάθε δόγµατος και θρησκείας». Πρωτοφανές!

Είχε προηγηθεί η µαραθώνια συνεδρίαση της διευρυµένης ∆ιαρκούς Ιεράς Συνόδου και η λογική, κατά τη γνώµη µας, απόφασή της, για περιορισµό της εκκλησιαστικής λειτουργίας µόνο την Κυριακή και αυτή µε περιορισµένη χρονική διάρκεια και µικρή προσέλευση. Ο πρωθυπουργός φέρεται «θυµωθείς» από την απόφαση αυτή, αφού η Εκκλησία δεν συναίνεσε στις καινοφανείς του ιδέες περί αποκλειστικής «ατοµικής προσευχής», ιδέες που ασπάστηκαν, δυστυχώς, και κάποιοι ιερωµένοι και αρκετοί θεολόγοι. Περιττό δε να πω ότι εάν µία τέτοια πρωτοφανή, πλήρους περιστολής των λειτουργιών, απόφαση την είχε πάρει ο προηγούµενος πρωθυπουργός, θα είχαµε ήδη εµφύλιο.

Αλλ’ ας αφήσουµε την µικροπολιτική. Εδώ, νοµίζω, διακυβεύεται αυτή καθαυτή η ορθόδοξη λαϊκή συνείδηση. Με άλλα λόγια, φαίνεται πως κάποιοι θεώρησαν την γρίπη του κορωναϊού χρυσή ευκαιρία για να µεταστραφεί η εκκλησιαστική πίστη σε κάπιον τύπο εξευρωπαϊσµένου και εκκοσµικευµένου προτεσταντισµού. Ζητούσαν ουσιαστικά από την Ιερά Σύνοδο να αναιρέσει τον εαυτό της, καταργώντας η ίδια, για άδηλο χρονικό διάστηµα –µερικοί λένε ως και µετά το Πάσχα!– την Θεία Λειτουργία, που είναι η καθαυτό καρδιά της λειτουργίας της Εκκλησίας. ∆εν θα σχολιάσουµε την καθυστερηµένη µάλλον αντίδραση της Ιεραρχίας, που δεν φάνηκε να κατάλαβε εξ αρχής το µέγεθος της πρόκλησης, ούτε την πρώτης τάξεως ευκαιρία που χάθηκε για να εµπεδοθεί η σχετική θεολογία της Θείας Ευχαριστίας και οι κοινωνικές, µεταξύ άλλων, συνέπειές της. Ας µείνουµε στο ότι, εν τέλει, υπήρξε µια λογική και ισορροπημένη απόφαση, που πάρθηκε µε δηµοκρατικό τρόπο. Ίσως η δηµοκρατική αυτή αργοπορία («έλεγε ο καθένας τα δικά του», σχολιάστηκε από κάποιους πικρόχολα), που κράτησε µέχρι αργά το βράδυ, είναι που εξόργισε τον πρωθυπουργό. Σας είπα, η ∆ηµοκρατία θα είναι κάτι ολοένα και πιο στενάχωρο, µάλιστα για τους έγκλειστους του ιού.

Μα, θα έπρεπε να µη γίνει τίποτα; Ποιος λέει κάτι τέτοιο; Ίσα-ίσα που επαινούµε τις πρωτουβουλίες για τον περιορισµό της διασποράς της ασθένειας και κυρίως τον ηρωισµό εκείνων που είναι στην πρώτη γραµµή της αντιµετώπισής της, τις γιατρίνες, τους γιατρούς, τις νοσοκόµες και τους νοσοκόµους και το λοιπό ιατρικό προσωπικό.

Αλλά το είπαµε από την αρχή, κάθε κρίση είναι και κριτήριο. Κριτήριο της νέας εποχής, στην οποία έχουµε µπει για τα καλά, µοιάζει να είναι µόνο η επιβίωση: η βιολογική επιβίωση των ανθρώπων και η γιγάντωση και παγίωση ενός συστήµατος «αγοράς», που, ο Θεός να µε βγάλει ψεύτη, µπροστά του ορρωδεί οποιοσδήποτε ιός. Και µη ξεχνάµε ότι ιός ελληνικά θα πει δηλητήριο!

*Πρωτοσέλιδο άρθρο της “Χριστιανικής” της 19ης Μαρτίου 2020

ΦΩΤΟ: Ο δήμαρχος της Βενετίας Λουίτζι Μπρουγκνάρο δεόμενος γονατιστός μπροστά την Παναγία «της Υγείας», στην εικόνα που φυλάσσεται στη Βασιλική της, «σε μια δύσκολη ώρα για τον Δήμο μας», όπως γράφει ο ίδιος στο τουίτερ

Μετά από πολύωρη συνεδρίαση, η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε ανακοίνωση με συμπληρωματικά μέτρα για την αντιμετώπιση της επιδημίας του Κοροναϊού, στα οποία περιλαμβάνει την αναστολή όλων των Ιερών Ακολουθιών, πλην της Θείας Λειτουργίας των Κυριακών και του Ευαγγελισμού, η οποία προβλέφθηκε να τελεσθεί λιτά ώρες 7-8 το πρωί. Πλην όμως, ούτε αυτή την απόφαση αποδέχθηκε ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος σε ανάρτησή του προανήγγειλε την πλήρη απαγόρευση των ιεροπραξιών όλων των θρησκειών, πλην κηδειών και μνημοσύνων. Details

Ανέλαβε τα καθήκοντά της η νέα Πρόεδρος της Δημοκρατίας κα Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, πρώην Πρόεδρος του ΣτΕ, πρώτη γυναίκα στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα σε καιρό αβασίλευτης Δημοκρατίας. Επί Μοναρχίας, η Βασίλισσα/Βασιλομήτωρ Όλγα είχε ασκήσει ολιγοήμερη Αντιβασιλεία το 1920 (17 Νοεμβρίου-19 Δεκεμβρίου). Ορκίστηκε με θρησκευτικό όρκο στη Βουλή από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, με παρουσία μόλις εκατό προσκεκλημένων σε σχέση με τους χιλίους που παρίσταντο σε ανάλογες περιπτώσεις, όταν το “ημικύκλιο” και τα θεωρεία ήταν κατάμεστα. Και τούτο λόγω των μέτρων προστασίας κατά της επιδημίας του Κορωναϊού. 

Στη συνέχεια, μετέβη στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου παρέλαβε την Προεδρία  από τον απερχόμενο Πρόεδρο κ. Προκόπη Παυλόπουλο.

Στην προσφώνησή του, ο κ. Παυλόπουλος την καλωσόρισε και της ευχήθηκε “καλή δύναμη και καλή τύχη”.

Στην αντιφώνησή της, η κα Σακελλαροπούλου τον ευχαρίστησε και αναφέρθηκε συνοπτικά στις δύσκολες περιστάσεις που συμπίπτουν με την ανάληψη των καθηκόντων της και ιδίως στην επιδημία του κοροναϊού, καθώς και στην εκβιαστική χρήση του προσφυγικού/μεταναστευτικού εκ μέρους της Τουρκίας.

Τόνισε μεταξύ άλλων ότι “η πατρίδα μας καλείται να διαχειριστεί νέες προκλήσεις. Να αποκρούσει νέους κινδύνους, να αποτρέψει νέες απειλές. Χωρίς να σταματήσει τον αγώνα που δίνει για την κοινωνική και οικονομική της ανασυγκρότηση. Χωρίς εκπτώσεις στο δημοκρατικό πολίτευμα και στο κράτος δικαίου, που αποτελούν τα θεμέλια της κοινωνικής μας υπόστασης και τον οδηγό για την κοινή μας ζωή. (…)Την χρονική αυτή στιγμή καλούμαστε να αποκρούσουμε την επιθετικότητα εκείνων που, εργαλειοποιώντας τον ανθρώπινο πόνο, επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία. Αναφέρομαι στην τελευταία όξυνση του μεταναστευτικού-προσφυγικού ζητήματος, η οποία επιτάσσει να διαφυλάξουμε την ακεραιότητα των συνόρων μας και παράλληλα να εκπληρώσουμε το ανθρωπιστικό μας καθήκον απέναντι σε ανυπεράσπιστους και απελπισμένους ανθρώπους. Είναι μια δύσκολη αλλά όχι άλυτη εξίσωση, που απαιτεί ομοψυχία, περίσκεψη, αποφασιστικότητα, συνετή διαχείριση και άκαμπτο φρόνημα.”

Κοροναϊός: Να αντιμετωπίσουμε την πανδημία χωρίς πανικό

Τόνισε επίσης ότι καλούμαστε κατά απόλυτη προτεραιότητα, “να αντιμετωπίσουμε έγκαιρα και αποτελεσματικά την πρόσφατη πανδημία του κορωνοϊού, ώστε ένας υπαρκτός κίνδυνος, ιδίως για τους πιο ηλικιωμένους συμπολίτες μας, να μην ενσπείρει τον πανικό, απειλώντας με διάλυση το σύστημα υγείας και με διάρρηξη τον κοινωνικό ιστό, επιφέροντας, παράλληλα, μεγάλο πλήγμα στην οικονομία της χώρας. Η συμμόρφωση του συνόλου του πληθυσμού στις υποδείξεις των αρμόδιων φορέων υγείας και η αυστηρή τήρηση των μέτρων προφύλαξης αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση, ώστε να αποτραπεί η περαιτέρω μετάδοση του ιού.”

Βέβαια, τόνισε επίσης ότι “Με βάση τις αξίες αυτές, ενωμένοι και δημιουργικοί, θα πορευτούμε για να κερδίσουμε ένα μέλλον ευημερίας που να μας χωράει όλους. Μέλλον που, με έμπνευση το ευρωπαϊκό όραμα” . Δυστυχώς, εδώ θα παρατηρήσουμε ότι το λεγόμενο “ευρωπαϊκό όραμα”, όπως εκφράζεται από την “Ευρωπαϊκή Ένωση”, έχει θέσει σε προτεραιότητα τις επιλογές των τεχνοκρατών και τα συμφέροντα της Ολιγαρχίας, σε βάρος του κοινωνικού κράτους, το οποίο απαιτείται για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Παράλληλα, με ευθύνη της Ε.Ε., τείνει η πατρίδα μας να μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών, ενώ η επιτιθέμενη Τουρκία δεν υφίσταται ουσιαστικές κυρώσεις. 

Ήδη έχουμε αναφερθεί στην επιλογή της κας Σακελλαροπούλου, η θητεία της οποίας θα αποτιμηθεί από την όλη πορεία της. Σε κάθε περίπτωση, επ’ ευκαιρία της εκλογής της, εμείς ευχόμαστε η παρουσία της στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα να αποβεί όσο γίνεται πιο επωφελής για την πατρίδα μας.

 

 

Στην Ιταλία, το 2015 αντιστοιχούσαν 3,2 νοσοκομειακές κλίνες  ανά χιλίους κατοίκους, πιο πίσω από την Ελλάδα με 4,3. Σε σχέση με το 1990, που ο αριθμός ήταν περίπου 7, η αντιστοιχία έπεσε στο μισό. Αυτή ήταν η μία από τις συνέπειες της πολιτικής λιτότητας και του περιορισμού του κοινωνικού κράτους που συνόδευσε την εισαγωγή του Ευρώ. Και τώρα, δεν επαρκούν οι γιατροί και τα νοσοκομεία στο πιο ανεπτυγμένο βόρειο τμήμα της χώρας…

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας, έχουμε αναφερθεί στις καταστρεπτικές συνέπειες της εισαγωγής του ευρώ για την οικονομία της Ιταλίας και στην παρακμή στην οποία έχει περιπέσει μία από τις ισχυρότερες οικονομίες της Ευρώπης. Ας ελπίσουμε η επιδημία να μη πάρει τέτοια έκταση και σε άλλες χώρες με παρόμοια προβλήματα, ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θεωρεί το κοινωνικό κράτος “σπατάλη” και περιττή πολυτέλεια.

Η Πολωνία που είναι εκτός ευρώ, διέθετε το 2015 6,6 νοσοκομειακές κλίνες ανά χιλίους κατοίκους, δεύτερη στην Ε.Ε. πίσω από τη Γερμανία με 8,1. Προηγείται η Ιαπωνία με 13,2 και ακολουθούν η Νότια Κορέα με 11,5 και η Ρωσία με 8,5.

Όπως το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ ανέδειξε τις αδυναμίες και τη δυσλειτουργία του σοβιετικού γραφειοκρατικού καθεστώτος, έτσι και ο κοροναϊός αναδεικνύει τις αντίστοιχες αδυναμίες του Νεοφιελευθερισμού και της Παγκοσμιοποίησης.

Αν ο Νεοφιλελευθερισμός αφήνει ανοχύρωτες τις κοινωνίες απέναντι σε επιδημίες, η Παγκοσμιοποίηση διευκολύνει την διάδοσή τους παγκοσμίως, σε ρυθμούς πολύ πιο γρήγορους απ’  ό,τι σε άλλες εποχές. Και μάλιστα, μεταξύ των πιο εύπορων στρωμάτων που πληθυσμού, που ταξιδεύουν συχνά και ΄μακριά.