Στὴ γαλλικὴ ἐφημερίδα «Λὰ Κρουὰ» περιλαμβάνεται μιὰ ἐνδιαφέρουσα ἀνάλυση γιὰ τὴν ἐπίκληση βιβλικῶν χωρίων ἀπὸ τὶς ἀντιμαχόμενες παρατάξεις στὶς ΗΠΑ:
• Οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐπικαλοῦνται τὰ χωρία τῆς Γενέσεως ὅπου τονίζεται ὅτι ὁ Θεὸς δημιούργησε ἄρσεν καὶ θῆλυ, προκειμένου νὰ ἐνισχύσουν τὶς θέσεις τους σὲ θέματα βιοηθικῆς.
• Καὶ ὁ να΄ κανόνας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐπαναλαμβάνει ὅτι «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον».
• Οἱ ἀντίπαλοι, προκειμένου νὰ καυτηριάσουν ἰδίως τὴν ἀνάλγητη συμπεριφορά τῆς κυβέρνησης στοὺς μετανάστες, ἐπικαλοῦνται εὐαγγελικὰ χωρία ποὺ θὰ ἀκουστοῦν στὶς δικές μας ἐκκλησίες τὴν ἐρχόμενη Κυριακή, στὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κρίσεως.
• Γιὰ τὴ μέριμνα πρὸς τοὺς ἐλαχίστους ὡς προϋπόθεση τῆς σωτηρίας μας, ἀφοῦ ὁ Χριστὸς ταυτίζει τὸν ἑαυτό Του μὲ τὸν καθένα τους.
• «Ἐλάχιστοι» εἶναι, κατὰ τὴν εὐαγγελική περικοπή, οἱ ἀκόλουθες κατηγορίες συνανθρώπων μας:
• Ὅσοι ὑποφέρουν ἀπὸ πείνα καὶ δίψα καὶ βασικὲς ἀνάγκες..
• Οἱ ἀσθενεῖς, ποὺ ἔχουν ἀνάγκη περίθαλψη ἀπὸ καὶ θαλπωρή.
• Οἱ φυλακισμένοι.
• Οἱ ξένοι.
• Ὅσο πιὸ πολὺ βάζουμε στὸ περιθώριο τὶς κατηγορίες αὐτὲς τῶν ἐλαχίστων, τόσο πιὸ μακριὰ εἴμαστε ἀπὸ τὸ Χριστό.
• Ὡς πρόσωπα καὶ ὡς κοινωνία.
• Φαίνεται παράδοξο ὅτι, ἐνῶ καὶ οἱ δύο πλευρὲς ἐπικαλοῦνται τὸ Εὐαγγέλιο, τὸ μίσος καὶ τὸ χάσμα μεταξύ τους μεγαλώνει, θυμίζοντας ἐμφύλιο πόλεμο.
• Στὴν πραγματικότητα, μόνο παράδοξο δὲν εἶναι αὐτό.
• Διότι δὲν ἔχουν τὸ Εὐαγγέλιο ὡς ὁδοδείκτη.
• Ἄλλες εἶναι οἱ προτεραιότητές τους, πρὸς ὄφελος τῶν ὁποίων ἡ κάθε πλευρὰ «καταφεύγει» στὸ Εὐαγγέλιο.
• Οἱ «συντηρητικοὶ» καταδικάζουν τὴν ἄμβλωση ἐπικαλούμενοι τὸν σεβασμὸ τῆς ζωῆς τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, ἐνῶ ταυτόχρονα εἶναι φανατικοὶ θιασῶτες τῆς θανατικῆς ποινῆς. Οἱ «προοδευτικοὶ» ἔχουν τὶς ἀκριβῶς ἀντίθετες προσεγγίσεις γιὰ τὰ ἴδια θέματα.
• Γιὰ μᾶς, ἡ ἀντίστροφη πορεία εἶναι ἡ σωστή.
• Δὲν ἐπιλέγουμε τὶς εὐαγγελικὲς περικοπὲς ποὺ μᾶς βολεύουν.
• Ξεκινᾶμε ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ μὲ βάση αὐτὸ ὁρίζουμε καὶ ἱεραρχοῦμε τὶς προτεραιότητές μας.
• Κι ἂς συνεπάγεται αὐτὸ ἐπιθέσεις καὶ διαβολὲς ἀπὸ τὶς ἀλληλομισούμενες παρατάξεις.

Χριστιανική 12 Φεβρουαρίου 2026 Στήλη “Τα Του Καίσαρος”

Ὅταν κυριαρχοῦσε τὸ δίλημμα ἀνάμεσα στὰ δύο άντιμαχόμενα συστήματα τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου, ὁ δυτικὸς συνασπισμὸς καὶ τὸ ἀστικὸ καθεστὼς ἐμφανίζονταν ὡς θεματοφύλακες τῆς χριστιανικῆς πίστης ἀπέναντι στὸν «ἄθεο κομμουνισμό». Μὲ αὐτὸ τὸ ἀφήγημα, ἄλλωστε, ἐπιβλήθηκε ἡ δικτατορία τῶν Συνταγματαρχῶν. Ἡ ΧΔ καὶ ὁ ἱδρυτής της ἀντέλεγαν ὅτι ὑλιστικὸ δὲν ἦταν μόνο τὸ καθεστὼς τοῦ «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ», ἀλλὰ καὶ τὸ ἀντίπαλο σύστημα. Τὸ ὁποῖο, ὅταν ἐξέλιπε τὸ ἀντίπαλο δέος, ἔδειξε τὸ ἀληθινό του πρόσωπο. Πέταξε τὶς χριστιανικὲς μάσκες καὶ βάλθηκε νὰ μηδενίσει τὸ ὅποιο κοινωνικὸ κράτος εἶχε δημιουργηθεῖ.

• Ἀποτέλεσμα τῆς καθεστωτικῆς αὐτῆς ἀναλγησίας καὶ τοῦ ἐκτροχιασμοῦ τοῦ συστήματος εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι σήμερα τὴν Ἑλλάδα κυβερνᾶ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ ληστρικὲς ἰθύνουσες τάξεις ποὺ ἔχει γνωρίσει ποτὲ ὁ τόπος. Τόσο μέσω τῆς ὑπερκυβέρνησης τῶν Βρυξελλῶν, ὅσο καὶ τῆς ὑποτελοῦς κυβέρνησης τῶν Ἀθηνῶν. Ἔχουμε ἐπανειλημμένα ἀναφερθεῖ στοὺς ἄξονες μὲ βάση τοὺς ὁποίους συντελεῖται ἡ λεηλασία τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου πρὸς ὄφελος ὅλο καὶ πιὸ λίγων καὶ ἡ ἐντεινόμενη ἐξαθλίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ:
• Ἡ πολιτικὴ περικοπῶν καὶ λιτότητας ποὺ ἐπιβάλλεται μὲ βάση τὶς ἀποκαλούμενες «εὐρωπαϊκὲς συνθῆκες». Ἡ ὁποία, εἰδικὰ στὴν Ἑλλάδα, ἐπιβλήθηκε κατὰ τρόπο σκαιὸ μὲ τὰ Μνημόνια. Οἱ πρόνοιες τῶν ὁποίων ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν μὲ τὸ νέο «μεσοπρόθεσμο» πλαίσιο οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖο κατέθεσε ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη καὶ προβλέπει ἐπαχθεῖς περικοπές, ἀπαξίωση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους καὶ ἐπαχθῆ «πρωτογενῆ πλεονάσματα» τῆς τάξης τοῦ 2,6%, ποὺ λογίζονται δυσβάστακτα ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν τελευταία «ἐνισχυμένη ἀξιολόγηση» τῶν «Θεσμῶν» τοῦ Μαΐου τοῦ 2022.
• Ἡ συνακόλουθη ὑποθήκευση τῆς χώρας μὲ τὸ ξεπούλημα τῶν «ἀσημικῶν» της στὸ παρασιτικὸ κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο χωρὶς κανένα ρίσκο καὶ συνεισφορὰ στὴν ἀνάπτυξη παραλαμβάνει ἕτοιμες ὑποδομὲς μὲ ἐξασφαλισμένα κέρδη. Ἀφοῦ οἱ πολίτες, ποὺ δικαιοῦνται τὶς κοινωφελεῖς ὑπηρεσίες τὶς ὁποῖες δημιούργησαν οἱ ἴδιοι, μετατρέπονται τώρα ἀναγκαστικὰ σὲ καταναλωτὲς-πελάτες κερδοσκόπων. Μὲ ὅλες τὶς συνέπειες στὴν ὑποβάθμιση τῆς ποιότητας τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ στὴν αὔξηση τοῦ κόστους. Τὸ ἠλεκτρικὸ ρεῦμα εἶναι τὸ πιὸ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα, ἀνάμεσα σὲ πολλὰ ἄλλα.
• Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν ἐφαρμόζεται μόνο στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἶναι «γραμμὴ» τῶν Βρυξελλῶν ποὺ ἐπιβάλλεται σὲ ὅλα τὰ κράτη-μέλη τῆς Ε.Ε. Μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα, ποὺ ἔχει ἀναδείξει ἡ ἐφημερίδα μας, τὴν ἰδιωτικοποίηση τῶν ἰταλικῶν αὐτοκινητοδρόμων, ποὺ εἶχε ὡς συνέπεια τὸ τραγικὸ δυστύχημα τῆς γέφυρας Μοράντι στὴ Γένοβα.
• Ἡ διαφορὰ στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ ὠμὴ ἐκβίαση μὲ τὴν ὁποία ἐπιβλήθηκε αὐτὴ ἡ πολιτική, μέσω ἑνὸς «Ὑπερταμείου» στὰ πρότυπα τοῦ ἀντίστοιχου «Τρόιχουντανσταλτ», ποὺ ξεπούλησε «κοψοχρονιὰ» τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς πρώην Ἀνατολικῆς Γερμανίας.
• Παράλληλα, οἱ ἐδῶ «ἐντολοδόχοι» τῆς ὑπερκυβέρνησης τῶν Βρυξελλῶν λειτουργοῦν ὅπως οἱ τελῶνες τῆς ρωμαιοκρατίας τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ. Ὄχι μόνον ἐξαθλιώνουν τὸν λαὸ ἐφαρμόζοντας τὴν πολιτικὴ ποὺ τοὺς ἐπιβάλλεται ἔξωθεν, ἀλλὰ ἐπιτείνουν τὴν ἐξαθλίωσή του πρὸς ἴδιον ὄφελος, ἰδιοποιούμενοι μεγάλο μέρος τῶν πόρων ποὺ ἀπομένουν, μέσω τῶν μηχανισμῶν τῆς ἐκλογικῆς πελατείας, ποὺ λειτουργεῖ ὡς παρακράτος.
• Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι τὸ σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ. Ἐνῶ ἤδη ὁ ὀργανισμὸς γνώριζε ὅτι ὑπῆρχε θέμα πλασματικότητας ἐπιδοτούμενων κοπαδιῶν ζώων ἀπὸ τὸ 2020, μὲ βάση ἐπίσημο ἔγγραφό του ποὺ ἔχει ἀναδείξει ἡ ἐφημερίδα μας, ὁ ἀριθμός τους στὸ διάστημα 2020 ἕως 2024 ἐκτινάχθηκε στὰ ὕψη, ἰδίως στὴν Κρήτη, ποὺ συμβαίνει νὰ εἶναι τὸ κέντρο τοῦ πελατειακοῦ μηχανισμοῦ τῆς πρωθυπουργικῆς οἰκογένειας, ὅσο καὶ στὴν ὑπόλοιπη χώρα.
• Ἀπὸ τὸ 2020 καὶ μετά, δὲν ἐκτοξεύετηκε στὰ ὕψη μόνον ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιδοτούμενων γιδοπροβάτων. Τὸ ποσοστὸ τῶν συμβάσεων τοῦ Δημοσίου μὲ ἕναν μόνο μειοδότη εἶχε ἀνέλθει στὸ 42% τοῦ συνόλου, ἔναντι 15% τὸ 2011, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ ἀντίστοιχου «Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου» τῆς ΕΕ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι, κατὰ τρόπο προσυνεννοημένο, τὰ ὀλιγοπὠλια μοιράζονται τοὺς διαγωνισμοὺς καὶ ἐξασφαλίζουν «δουλειὲς» μὲ καλύτερους ὅρους, εἰς βάρος τοῦ δημοσίου ταμείου, ἀλλὰ καὶ τοῦ κόστους τῶν παρεχόμενων ὑπηρεσιῶν πρὸς τοὺς πολίτες.
• Αὐτὰ δὲν τὰ λέμε μόνο ἐμεῖς. Τὰ ἔχει γράψει ἡ ἱστοσελίδα «Politico» καὶ εἶναι ἀποτέλεσμα ἔρευνας ποὺ ξεκίνησε ὕστερα ἀπὸ καταγγελία ἑλληνικῆς ἑταιρείας τὸν Νοέμβριο τοῦ 2023 στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπή, ἰσχυριζόμενη ὅτι ἕνας δημόσιος διαγωνισμὸς ἦταν μεροληπτικὸς ὑπὲρ συγκεκριμένων ἑταιρειῶν.
• Μὲ τὴν «Ἐπιτροπὴ Ἀνταγωνισμοῦ», εἴτε νὰ καθυστερεῖ, ἀκόμα καὶ ἐπὶ δεκαετία, νὰ διερευνᾶ τὶς καταγγελίες ἐπικαλούμενη ὑποστελέχωση, εἴτε νὰ ἐπιβάλλει ἀσήμαντες κυρώσεις, ποὺ ἁπλῶς ἐπιβαρύνουν τὴν ἐπενδυτικὴ δαπάνη τῶν καρτέλ.
• Ἀποτέλεσμα ὅλων τῶν παραπάνω: Ἡ ραγδαία ὑποβάθμιση τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς τοῦ ἑλλληνικοῦ λαοῦ μὲ τὴν ἀπαξίωση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους καὶ τὴν ἀκρίβεια. Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔχουν τὴ χαμηλότερη ἀγοραστικὴ δύναμη στὴν ΕΕ, σὲ σχέση μὲ ἄλλες χῶρες ὅπου τὰ εἰσοδήματα καὶ ἡ ἀνάπτυξη εἶναι χαμηλότερα, ἀποτελεῖ τὴν πιὸ τρανὴ ἀπόδειξη τοῦ μεγέθους τῆς λεηλασίας τῆς ὁποίας εἶναι θῦμα ὁ ἑλληνικὸς λαός.
• Ἡ ἀσυδοσία τῆς αἰσχροκέρδειας δὲν ὑπάρχει μόνον «ἐν τοῖς πράγμασιν». Τείνει νὰ πάρει καὶ θεσμικὴ διάσταση. Μὲ τὴν ἀθόρυβη «ἐκ παραδρομῆς» κατάργηση τοῦ ἄρθρου 405 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα μέσω νέας κωδικοποίησης τοῦ 2019 ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ἀποποινικοποιήθηκαν οἱ αἰσχροκερδεῖς δικαιοπραξίες.
• Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης, κήρυκας τῆς αὐστηροποίησης τῶν ποινῶν, ἔχει «ξεχάσει» νὰ ἐπαναφέρει σὲ ἰσχὺ τὴ διάταξη αὐτή.

Χριστιανική 29.1.2026. Στήλη τὰ τοῦ Καίσαρος

• «Ἡ φτώχεια καὶ ὁ πλοῦτος, ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ δουλεία καὶ τ’ ἄλλα παρόμοια, ἐμφανίστηκαν στὸ ἀνθρώπινο γένος μετὰ τὴν πτώση τῶν πρωτοπλάστων, σὰν ἀρρώστιες ποὺ ἐκδηλώνονται μαζὶ μὲ τὴν κακία καὶ ποὺ εἶναι δικές της ἐπινοήσεις. Ἀρχικά, ὅμως, δὲν ἔγιναν ἔτσι τὰ πράγματα, λέει ἡ Γραφὴ (Ματθ. 19:8), ἀλλὰ Ἐκεῖνος ποὺ ἔπλασε ἐξαρχῆς τὸν ἄνθρωπο, τὸν ἄφησε ἐλεύθερο, αὐτεξούσιο –συγκρατημένο μόνο ἀπὸ τὸν νόμο τῆς ἐντολῆς– καὶ πλούσιο μέσα στὸν παράδεισο τῆς τρυφῆς» (Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος, «Περὶ φιλοπτωχείας»).
• Ἡ ἀνισότητα, ποὺ στὶς μέρες μας ὅλο καὶ μεγαλώνει, ὅπως καὶ οἱ διακρίσεις μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνθρώπινης πτώσης καὶ ὄχι τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ.
• Ὁ Μέγας Βασίλειος πλήττει τὴν κρατοῦσα σήμερα λογικὴ τῆς πλεονεξίας: «Τὰ ταμεῖα τῆς ἀδικίας πρέπει νὰ ἀφανισθοῦν. Κατεδάφισε μὲ τὰ ἴδια σου τὰ χέρια ἐκεῖνα ποὺ ἔκτισες μὲ ἄδικο καὶ ἁμαρτωλὸ τρόπο. Σπάσε τὰ ἀμπάρια τοῦ σιταριοῦ, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κανεὶς δὲν ἔλαβε παρηγοριά. Ἐξαφάνισε κάθε οἴκημα ποὺ φιλοξενοῦσε τὴν πλεονεξία. Βγάλε τὴ στέγη. Γκρέμισε τοὺς τοίχους. Ἄφησε νὰ δεῖ ὁ ἥλιος τὸ μουχλιασμένο σιτάρι. Βγάλε ἀπὸ τὴ φυλακὴ τὸν φυλακισμένο πλοῦτο σου. Σύντριψε τὰ σκοτεινὰ καταγώγια τοῦ Μαμμωνᾶ» (Μέγας Βασίλειος, «Περὶ πλεονεξίας»)
• Ἐκτιμᾶται ὅτι τὸ πλουσιότερο 10% τοῦ παγκόσμιου πληθυσμοῦ σωρεύει, ὅπως ὁ ἄφρων πλούσιος τοῦ Εὐαγγελίου, τὸ 76% ἕως 85% τοῦ παγκόσμιου πλούτου, τὸ φτωχότερο 50% κατέχει λιγότερο ἀπὸ τὸ 2% τοῦ συνολικοῦ πλούτου. Οἱ δισεκατομμυριοῦχοι αὐξάνονται, στὸν ἴδιο ρυθμὸ ποὺ αὐξάνεται καὶ ἡ φτώχεια.
• Ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος θυμίζει ὅτι δὲν ἔχουμε τίποτε δικό μας, ἀλλὰ τὰ πάντα τὰ ἔχουμε ἀπὸ τὸ Θεό. Κατὰ συνέπεια, γιὰ τὴ διαχείριση ὅλων ὅσων ἔχουμε, θὰ δώσουμε λόγο ὡς «διαχειριστὲς ἀλλοτρίων», ἐπειδὴ δὲν εἶναι δικά μας, ἀλλὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ: «Δὲν εἶναι δικά μας (τὰ χρήματα), ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ … δὲν διασκεδάζεις μὲ τὴν περιουσία σου, ἀλλὰ μὲ ἀγαθὰ ποὺ ἀνἠκουν σὲ ἄλλους…» (10η ὁμιλία στὴν Α΄πρὸς Κορινθίους ἐπιστολή).
• Ἡ σημερινὴ κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας ἔχει ὑποβαθμίσει περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη τὸν ἑορτασμὸ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὰ σχολεῖα, καταργώντας τὴν ἐπαιδευτικὴ ἀργία, ποὺ ἐπὶ δεκαετίες ἦταν σὲ ἰσχύ.
• Ἡ καλύτερη ἀπόδειξη τῆς θέσης μας ὅτι ὁ οἰκονομικὸς νεοφιλελευθερισμός, τὸν ὁποῖο πιστὰ ὑπηρετεῖ ἡ τωρινὴ ἰθύνουσα τάξη, δὲν εἶναι μόνον οἰκονομικὸ σύστημα, ἀλλὰ ἔχει γίνει καθεστώς.
• Περνώντας καὶ στὴν Παιδεία μιὰ νέου τύπου, ἀπροκάλυπτα ὑλιστικὴ ἰδεολογία μὲ τὴν ἀνάδειξη τῶν ἀγορῶν σὲ νέα θεότητα.
• Σὲ εὐθεῖα ἀντίθεση μὲ τὸ πνεῦμα τῶν Πατέρων. Τὸ ὁποῖο καὶ συνειδητὰ καὶ μεθοδευμένα ὑποβαθμίζουν καὶ ἐξοβελίζουν ἀπὸ τὰ σχολεῖα, ὡς ἀσύμβατο μὲ τὴν καθεστωτικὴ αὐτὴ ἰδεολογία.

Χριστιανική 29 Ιανουαρίου 2026- Στήλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ

Στὰ «ψιλὰ» πέρασε ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἐξαγορᾶς τῆς «Ἐφημερίδας τῶν Συντακτῶν» ἀπὸ τὸν ὅμιλο Μελισσανίδη. Δὲν μποροῦμε ἀπὸ τώρα νὰ γνωρίζουμε ποιὰ θὰ εἶναι ἡ γραμμὴ τοῦ –μέχρι τώρα αὐτοδιαχειριζόμενου– ἐντύπου. Σίγουρα οἱ ἐπενδυτές, πρὸς ὄφελος τῆς ἐπένδυσής τους, θὰ μεριμνήσουν νὰ μὴν ἀποξενωθοῦν ἀπὸ τὸ κοινὸ τὸ ὁποῖο στήριζε τὴν ἐφημερίδα. Ταυτόχρονα, ὅμως, εἶναι παραπάνω ἀπὸ βέβαιο ὅτι τὸ συγκεκριμένο ΜΜΕ θὰ ὑπηρετεῖ μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο τὶς προτεραιότητες τοῦ ἐπιχειρηματία καὶ χρηματοδότη του.
• Ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ παραπέμπει στὶς αὐξανόμενες δυσκολίες τῶν ἔντυπων ΜΜΕ νὰ κρατηθοῦν. Ἡ πτώση τῆς κυκλοφορίας τους σὲ σχέση μὲ παλαιότερες δεκαετίες μιλᾶ ἀπὸ μόνη της.
• Στὴ γειτονικὴ Τουρκία, τὸ καθεστὼς Ἐρντογὰν διατηρεῖται λόγω τῆς ἀπόλυτης ἐξάρτησης τῶν ἐπαρχιακῶν φύλλων ἀπὸ τὴν κρατικὴ διαφήμιση καὶ χρηματοδότηση. Ἡ πραγματικότητα αὐτὴ ἐξηγεῖ ἕως ἕνα βαθμὸ τὴν ὑψηλὴ ἐκλογική του ἐπίδοση στὴν ἐπαρχία, σὲ σχέση μὲ τὶς ἀπανωτὲς ἧττες του στὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τῆς Κωνσταντινούπολης, τῆς Σμύρνης καὶ τῆς Ἄγκυρας.
• Ἀντίστοιχες πρακτικὲς τύπου «λίστας Πέτσα» μετέρχεται καὶ τὸ ἐν Ἑλλάδι καθεστώς.
• Ἡ ἐφημερίδα μας, ποὺ ἔχει κλείσει 72 χρόνια πορείας καὶ αἰσίως βαδίζει στὰ 73 μὲ τὸ νέο ἔτος, κρατιέται χάρη στοὺς συνδρομητὲς καὶ στοὺς φίλους της.
• Μιὰ ἀνεξάρτητη φωνὴ διαχρονικῆς ἀντίστασης στὶς σειρῆνες τῶν παραπλανητικῶν διλημμάτων.
• Ἡ φωνὴ τῶν μελῶν τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας, τῶν συνδρομητῶν καὶ τῶν φίλων της.
• Ἡ φωνὴ ὅλων ὅσων πιστεύουν ὅτι ἡ χριστιανικὴ πίστη καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου δὲν συμβιβάζονται μὲ τὴν κοινωνικὴ ἀδικία καὶ τὴν ἀνελευθερία.
• Ἡ ἐφημερίδα ποὺ ἀπὸ τὸ ξεκίνημά της κατάγγειλε τὰ ψεύτικα διλήμματα καὶ τὶς ὑλιστικὲς λογικὲς τοῦ θανάτου.
• Τὸ 1953 εἴχαμε τὴ διαμάχη τῆς ἀστικῆς Δεξιᾶς μὲ τὴν μαρξιστικὴ Ἀριστερά, ὡς ἐκφραστὲς τῶν δύο ἀντιμαχόμενων ἰδεολογικο-πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν συστημάτων τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου.
• Σήμερα, μὲ τὴν κατάρρευση τοῦ λεγόμενου «Ὑπαρκτοῦ Σοσιαλισμοῦ», ἔχουμε τὴ διαμάχη ἀνάμεσα στὸ παραδοσιακὸ πολιτικὸ σύστημα, ποὺ ὑπηρετεῖ τὴ δικτατορία τῶν ἀγορῶν καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση, τὸ ἀποκαλούμενο «ἀκραῖο Κέντρο». Στὸ ὁποῖο περιλαμβάνονται πολιτικὲς δυνάμεις ἀπὸ τὴ Δεξιὰ ἕως καὶ τὴν Ἀριστερά, οἱ ὁποῖες ἐφάρμοσαν μνημονιακὲς πολιτικὲς στὴν Ἑλλάδα.
• Σὲ ἀντίπραξη ἔρχονται δυνάμεις κυρίως τῆς λαϊκιστικῆς Δεξιᾶς καὶ τῆς Ἀκροδεξιᾶς, ποὺ ἐμφανίζονται ὡς ἐκφραστὲς καὶ συμπαραστάτες τῶν θυμάτων τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τοῦ ἐκτροχιασμένου καπιταλισμοῦ τῆς δικτατορίας τῶν ἀγορῶν. Καλύπτοντας τὸ πολιτικὸ κενὸ ποὺ ἀφήνει τὸ «ἀκραῖο Κέντρο».
• Καὶ οἱ φωνὲς αὐτὲς εἶναι παραπλανητικές.
• Ὁ πατριωτισμὸς γιὰ τὸν ὁποῖο μιλᾶνε περιστρέφεται γύρω ἀπὸ ἕναν μικρόψυχο ἐθνοκεντρισμό, ποὺ χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀδιαφορία ἕως μίσος γιὰ τοὺς ἄλλους λαούς.
• Καὶ ποὺ εἶναι ταυτόχρονα διπλὰ ὑποτελής:
• Στὸ σύστημα τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας, τὸ ὁποῖο ὄχι μόνο δὲν ἀμφισβητεῖ, ἀλλὰ καὶ ἐπείγεται νὰ ὑπηρετήσει.
• Στὸ καθεστὼς τοῦ περιορισμοῦ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας τῆς χώρας, ποὺ ἔχει ἐπιβληθεῖ ἀπὸ τὶς λεγόμενες «εὐρωπαϊκὲς συνθῆκες».
• Θυμίζοντας τὰ μαντρόσκυλα, ποὺ ἀγριεύουν στοὺς ξένους καὶ ἀδύναμους καὶ χαϊδεύονται κουνώντας τὴν οὐρὰ στὰ ἀφεντικά τους.
• Γι’ αὐτὸ καὶ καμμία ἀξία δὲν ἔχουν οἱ φιλολαϊκές τους κραυγὲς καὶ ἡ συνθηματολογία τους. Ποὺ προβάλλουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, ἀφοῦ δὲν ἔχουν φθαρεῖ ἀπὸ τὴν ἄσκηση κυβερνητικῆς ἐξουσίας. Χωρὶς νὰ συνοδεύουν τὶς ὅποιες προτάσεις τους μὲ τὴν ἀμφισβήτηση τοῦ νεοφιλελεύθερου πλαισίου τῶν ἀποκαλούμενων «εὐρωπαϊκῶν συνθηκῶν», τὸ ὁποῖο περιορίζει τὴν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας τῶν ἐκλεγμένων κυβερνήσεων.
• Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ἀπόκλισης ἔργων καὶ λόγων εἶναι ἡ διακυβέρνηση τῆς Τζόρτζια Μελόνι στὴν Ἰταλία.
• Ἐκλέχτηκε μὲ σημαία τὴν καταπολέμηση τῆς παράτυπης μετανάστευσης. Καί, ἀφοῦ ἐφάρμοσε σκληρὲς πολιτικὲς ἀπώθησης, ποὺ στοίχισαν ἀνθρώπινες ζωές, ἀλλὰ καὶ ὑπῆρξαν αἰτία αὔξησης τῶν ροῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἰσπανία, κατ’ ἐντολὴ τῶν ἐργοδοτῶν ποὺ ἀποζητοῦν φθηνὰ ἐργατικὰ χέρια, ἀνοίγει τὶς πόρτες σὲ 500.000 μετανάστες. Μὲ πρόσχημα τὴν ἔλλειψη ἐργατικῶν χεριῶν λόγω τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος.
• Ἐμφανίστηκε ὡς προστάτης τῆς «χριστιανικῆς οἰκογένειας». Καὶ προέβη σὲ ἀνελεῆ περικοπὴ ἐπιδομάτων, γιὰ νὰ συμμορφωθεῖ στὶς ἀπαιτήσεις τῆς πολιτικῆς λιτότητας τῆς γραφειοκρατίας τῶν Βρυξελλῶν.
• Εἶναι φανερὸ ὅτι τὰ ψεύτικα διλήμματα ποὺ καὶ σήμερα ἐπιβιώνουν καὶ παγιδεύουν τὸν λαὸ ἐγκλωβίζουν τὰ θύματα τοῦ οἰκονομικοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ καὶ τῆς παγκοσμιοποίησης σὲ λογικὲς τοῦ –πολυπρόσωπου πλέον– ὑλισμοῦ.
• Ἡ ἐφημερίδα μας παραμένει φωνὴ ἀντίστασης καὶ καταγγελίας τῶν ψεύτικων διλημμάτων.
• Μᾶς βαραίνει ἡ εὐθύνη, ὄχι μόνο τῆς πολύχρονης ἀγωνιστικῆς ἱστορίας της, ἀλλὰ κυρίως τῆς ἀγάπης ποὺ τῆς δείχνουν ὅσοι σήμερα τὴ στηρίζουν.
• Οἱ δυσκολίες εἶναι πολλές.
• Στὴν αὔξηση τῶν τιμῶν καὶ στὴν αὐξανόμενη προσωπικὴ ἐπιβάρυνση τῶν φίλων ποὺ μᾶς στηρίζουν ἔχει προστεθεῖ καὶ ἡ ἀδιανόητη δυσλειτουργία τῶν ΕΛΤΑ. Ποὺ αὔξησαν κατὰ 50% περίπου τὰ τέλη ἀπὸ τὸ 2023 καὶ ἤδη ἔχουν αὐξήσει ἀκόμα πιὸ πολὺ τὸν χρόνο ποὺ θέλει ἡ ἐφημερίδα γιὰ νὰ φτάσει στοὺς συνδρομητές της. Μὲ ἀποτέλεσμα, ἐνῶ ἔχουν περάσει πολλὲς μέρες ἀπὸ τὴν ἀποστολή, μὲ κόπους καὶ θυσίες, νὰ δεχόμαστε τηλεφωνήματα μὲ ἐρωτήματα ἂν συνεχίζει νὰ κυκλοφορεῖ ἡ ἐφημερίδα!
• Ζητοῦμε συγγνώμη ἐκ μέρους τους καὶ τὴν κατανόηση τῶν συνδρομητῶν μας.
• Ἡ συνέχιση τῆς ἔκδοσης τῆς ἐφημερίδας μας δὲν εἶναι αὐτοσκοπός. Οὔτε ὑπόθεση λίγων ἀνθρώπων μὲ θέσεις εὐθύνης.
• Ἡ ἐφημερίδα εἶναι ὅλων τῶν μελῶν τῆς ΧΔ, τῶν συνδρομητῶν της καὶ τῶν φίλων της ἡ φωνή.
• Ἀνοικτὴ σὲ ὅσους θέλουν νὰ συμβάλουν στὶς θέσεις καὶ στὸ περιεχόμενο.
• Καλύπτει πνευματικὸ καὶ πολιτικὸ κενὸ στὴ χώρα.
• Ἀρθρώνει καὶ ἐπεξεργάζεται δομημένες ἐναλλακτικὲς λύσεις στὴν κατάσταση ποὺ βιώνουμε.
• Καλούμαστε ὅλοι μαζὶ νὰ κάνουμε ἕνα ἀκόμα βῆμα γιὰ νὰ συνδράμουμε.
• Ὅσοι εἶναι μέλη τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας νὰ γίνουν ὅσο μποροῦν πιὸ ἐνεργὰ καὶ νὰ καλύπτουν τὴν τακτικὴ εἰσφορὰ τοῦ μέλους.
• Νὰ συστήσουν καὶ νὰ διαφημίσουν τὴν ἐφημερίδα καὶ τὶς ἐκδηλώσεις της στὶς προσωπικές τους ἐπαφὲς καὶ δικτυώσεις.
• Ὅσοι φίλοι καλύπτονται ἀπὸ τὶς θέσεις μας νὰ γίνουν μέλη.
• Ὅσοι εἶναι συνδρομητὲς τῆς ἐφημερίδας καὶ ἔχουν ἀμελήσει, νὰ εἶναι συνεπεῖς στὴ συνδρομή τους.
• Ὅλοι ὅσοι, ἀκόμα καὶ ἂν δὲν συμφωνοῦν σὲ ὅλα, τὴν ἀγαπᾶνε καὶ πιστεύουν ὅτι ἡ φωνὴ αὐτὴ πρέπει νὰ συνεχίσει νὰ ὑπάρχει, καλοῦνται νὰ βοηθήσουν.
• Στὴ δύσκολη αὐτὴ φάση, ποὺ ἔχουμε καὶ τὴ διαδικασία ἀλλαγῆς γραφείου στὴν Ἀθήνα.

Χριστιανική 18 Δεκεμβρίου 2025. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “Χ”: Τὰ στοιχεῖα γιὰ τὴ διακυβέρνηση Μελόνι ἔχουν παρθεῖ ἀπὸ τὸ ἄρθρο μὲ τίτλο “Προδομένες ὑποσχέσεις, ἐπιδείνωση τῆς φτώχειας: ἡ κρυφή ὄψη τοῦ ἰταλικοῦ οἰκονομικοῦ “θαύματος” ἀπὸ τὸν γαλλικὸ ἰστότοπο Elucid τῶν Alexandra Buste καὶ Xavier Lalbin   (23/11/2025-Πρωτότυπος τίτλος “Promesses trahies, pauvreté aggravée : la face cachée du « miracle » économique italien”.

Αὔριο Παρασκευὴ γιορτάζουμε «τὴν προσαγωγὴ τῆς κόρης στὸν ναὸ καὶ τὴν εἰσαγωγή της στὰ Ἅγια τῶν ἁγίων. Τί παράξενο γεγονός, τί παράξενο πρᾶγμα ἀκοῦμε! Ἕνα μικρὸ κορίτσι νὰ ζεῖ στὰ ἄδυτα καὶ ἀθέατα τοῦ Θεοῦ… Ἀκόμη κι ἂν μία φορὰ τὸν χρόνο ἔμπαινε στὰ Ἅγια τοῦ ναοῦ, κι αὐτὸ θὰ ξεπερνοῦσε πάρα πολὺ τὴν ταπεινὴ θέση τῆς γυναίκας.

• Τώρα ὅμως, περνώντας τὴν αὐλή, διασχίζοντας τὸ δεύτερο χώρισμα καὶ φτάνοντας στὰ Ἅγια τῶν ἁγίων, ὁρίζεται νὰ μένει συνεχῶς μαζὶ μὲ τὸν Θεό, κι αὐτὸ εἶναι ἕνας ἀρραβώνας μεταξὺ τῆς ἀνθρώπινης φύσης καὶ τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐμφανίζεται ἀργότερα. Δείχνει μ’ αὐτή της τὴν ἐνέργεια ἡ Θεοτόκος προφητικὰ πρὸς ἐμᾶς καὶ ἀνοίγει τὸν δρόμο σ’ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος γιὰ τὴν ἄνοδο καὶ εἴσοδό του στὰ οὐράνια καὶ ἀληθινὰ Ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ ἔτσι, μετὰ ἀπ’ αὐτό, φαίνεται ὅτι καταργεῖ τὸν μωσαϊκὸ νόμο, ὁ ὁποῖος, ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ μᾶς δικαιώσει καὶ νὰ μᾶς καθαρίσει ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, σχεδὸν μᾶς ἐμπόδιζε ὅλους νὰ μετέχουμε σὲ κάθε μορφὴ ἁγιότητας» (Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀχρίδος, «Λόγος στὴν ἑορτὴ τῆς Ὑπεραγίας Δέσποινάς μας Θεοτόκου ὅταν ὁδηγήθηκε ἀπὸ τοὺς γονεῖς της στὸν Ναό». Ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Καρέα).
• Μεγάλη γιορτὴ ἡ αὐριανὴ καὶ μεστὴ νοημάτων. Ἕνα κρίσμο στάδιο τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου, τὸ ὁποῖο μὲ τὴ θέλησή της καὶ μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς της ἀργότερα ὑπηρέτησε ἡ Παναγία. Μέσω τῆς ὁποίας προσέλαβε τὴν ἀνθρώπινη φύση ὁ Θεός, γιὰ νὰ τὴν ξαναφέρει στὰ οὐράνια καὶ νὰ καταργήσει τὸ χάσμα τῆς Πτώσης.
• Ἡ ἀναβάθμιση τῆς θέσης τῆς γυναίκας μέσω τῆς Θεοτόκου εἶναι μιὰ βασικὴ συνέπεια τῆς ἀναβάθμισης συνολικὰ καὶ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο. Τὸ «ἐκ τῆς γυναικὸς πηγάζει τὰ κρείττω» τῆς Κασσιανῆς, μὲ ἀναφορὰ στὴ Θεοτόκο, ἀνατρέπει τὴν ἀντίθετη ρήση τοῦ εἰκονομάχου Θεόφιλου γιὰ τὸ ἀντίθετο.

“Χριστιανική” 20 Νοεμβρίου 2025. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”. 

«Ἀδέλφια μου, μακριὰ ἀπὸ τὴν πίστη τοῦ δοξασμένου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ οἱ διακρίσεις καὶ οἱ προσωποληψίες. Ἂν ἔρθει στὴ συγκέντρωσή σας ἕνας μὲ χρυσὸ δαχτυλίδι καὶ ὡραῖα ροῦχα κι ἔρθει κι ἕνας φτωχὸς μὲ ροῦχα τῆς δουλειᾶς, κι ἐσεῖς δώσετε ἰδιαίτερη σημασία σ’ ἐκεῖνον ποὺ φορεῖ τὰ ὡραῖα ροῦχα καὶ τοῦ πεῖτε «Κάθεῖστε ἐδῶ» καὶ στὸ φτωχὸ πεῖτε «στάσου σὺ ἐκεῖ», ἢ «κάτσε ἐδῶ, στὰ πόδια μου, δὲν κάματε ἀπαράδεκτη διάκριση καὶ δὲν κρίνατε μὲ λαθεμένα κριτήρια;…. ….Ξευτελίζετε τὸν πιστὸ ἐπειδὴ εἶναι φτωχός.» (Ἰακώβου Καθολικὴ Ἐπιστολὴ β’ 1-4 καὶ 6)
• Ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο εἶναι τὸ μεστὸ περιεχόμενο τῆς Καθολικῆς Ἐπιστολῆς τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοθέου ποὺ σήμερα γιορτάζει. Παραθέτουμε τὰ ἀποσπάσματα στὴ μετάφραση τοῦ ἀείμνηστου ἱδρυτῆ τῆς ἐφημερίδας μας Νίκου Ψαρουδάκη, ποὺ ἐκοιμήθη τέτοια μέρα, πρὶν δέκα ἐννέα χρόνια.
• Ἐπίκαιρο σὲ καιροὺς ποὺ αὐξάνονται οἱ ἀνισότητες καὶ οἱ κοινωνικὲς διακρίσεις, μὲ τὸν πλοῦτο νὰ σωρεύεται ὅλο καὶ σὲ πιὸ λίγους. Καὶ ὅλο καὶ πιὸ πολλοὺς νὰ ἐξαθλιώνονται καὶ νὰ μένουν στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας, νὰ ὑπάγονται στὴν κατηγορία τοῦ «ὑποποδίου», γιὰ νὰ μεταχειριστοῦμε τὴν ἔκφραση τοῦ ἀρχαίου κειμένου.
• Ἐπιπλήττοντας τὶς διακρίσεις ὑπὲρ τῶν ἰσχυρῶν, ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος κάνει μιὰ σημαντικὴ διευκρίνιση: «Ἂν βέβαια τοὺς φέρεστε ἔτσι σύμφωνα μὲ τὴ βασικὴ ἀρχὴ «Ἀγάπα τὸν πλησίον σου σὰν τὸν ἑαυτό σου», τότε ἀλλλάζει τὸ πρᾶγμα. Ἂν ὅμως τὸ κάνετε ἀπὸ προσωποληψία, αὐτὸ δὲν εἶναι σωστὸ καὶ εἶσθε παραβάτες τοῦ νόμου.» (ὅ.π. 8-9).
• Εἶναι αὐτονόητο γιὰ κάθε Χριστιανό ὅτι τὸ μίσος πρὸς ὁποιονδήποτε συνάνθρωπο, δὲν ἔχει θέση σὲ ὁποιαδήποτε ἐκδοχή του. Περιλαμβανομένου καὶ τοῦ ταξικοῦ μίσους. Τὸ ὁποῖο καὶ ὑπῆρξε κινητήρια δύναμη γιὰ τὴ δημιουργία τυραννικῶν καὶ ταξικῶν καθεστώτων ἄλλου τύπου.
• Ταυτόχρονα ὅμως, στιγματίζει τὴν ὑποτέλεια μερίδας τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τότε, ἀπέναντι στοὺς κοινωνικὰ ἰσχυροὺς καὶ στοὺς ἀδικητές: «Δὲν εἶναι οἱ πλούσιοι αὐτοὶ ποὺ σᾶς τραννοῦνε καὶ δὲν εἶναι αὐτοὶ ποὺ σᾶς τραβᾶνε κάθε τόσο στὰ δικαστήρια; Δὲν εἶναι αὐτοὶ ποὺ προσβάλλουν τὸ χριστιανικό σας ὄνομα;» (ὅ.π. 6-7).
• Καὶ κατ’ ἐπέκταση, τὴ νομιμοποίηση τοῦ καθεστῶτος τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας καὶ τῆς ἐκμετάλλευσης. Μὲ τὸν τρόπο αὐτό, ὁ ἀκίνδυνος συστημικὸς Χριστιανισμὸς προσέβαλλε στὴ συνέχεια τὸ χριστιανικό μας ὄνομα, ἐπὶ αἰῶνες καὶ κατ’ ἐξακολούθηση σὲ ὅλο τὸν κόσμο κι ἐξακολουθεῖ νὰ τὸ κάνει ἀποπροσανατολίζοντας τοὺς πιστούς. Καὶ ταυτόχρονα σκανδαλίζοντας ἑκατομμύρια τοὺς ὁποίους ἔστρεψε στὴν ἀθεΐα.
• Μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τοὺς ἰδεολογικοὺς ἀπολογητὲς τοῦ μετεμφυλιακοῦ κράτους καὶ τῆς «Ἑλλάδας Ἑλλήνων Χριστιανῶν» στὴν πατρίδα μας.
• Μὲ τὸ Νίκο Ψαρουδάκη καὶ ὅλους τοὺς τότε συναγωνιστές του στὴ ΧΔ καὶ στὴ «Χ» νὰ περιλαμβάνονται στοὺς λίγους ποὺ ἔσωσαν τὴν τιμὴ τοῦ «χριστιανικοῦ ὀνόματος», ἡ ὁποία προσβαλλόταν μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἤδη ἀπὸ τὰ πρῶτα χριστιανικὰ χρόνια.

Χριστιανική 23 Οκτωβρίου 2025. Στήλη τα του Καίσαρος

Στὸ κεφάλαιο 5 τῆς Ἐπιστολῆς του, ὁ ἅγιος κατακεραυνώνει τοὺς ἐκμεταλλευτὲς ποὺ σωρεύουν πλοῦτο:  .

« Ἐλᾶτε τώρα ἐσεῖς οἱ πλούσιοι, κλάψετε και θρηνήσετε γιὰ τὶς συμφορὲς ποὺ σᾶς ἔρχονται. Ὁ πλοῦτος σας σάπισε καὶ τὰ ροῦχα σας τἄφαγε ὁ σκόρος. Τὸ χρυσάφι σας καὶ τὸ ἀσήμι σας σάπισε κι ἡ σκουριά τους θὰ μιλάει ἐναντίον σας καὶ θὰ φάει τις σάρκες σας σὰν τὴ φωτιά. Θησαυρίσατε τὴν καταδίκη σας γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως. Τὰ ἀπλήρωτα μεροκάματα τῶν ἐργατῶν ποὺ θερίσανε τὰ χωράφια σας φωνάζουν κι οἱ φωνὲς τῶν θεριστάδων ἔχουνε φθάσει στ’ αὐτιὰ τοῦ παντοδύναμου Θεοῦ. Ζήσατε στὴ γῆ μὲ πολυτέλεια καὶ σπατάλη, παχύνατε σὰν θρεφτάρια γιὰ τὸν χασάπη. Καταδικάσατε καὶ σκοτώσατε τὸν ἀθῶο, χωρὶς νὰ φέρει ἀντίσταση.»

«Ἄνθρωποι τέτοιοι θὰ πρέπει νὰ γονατίσουν μπροστὰ σὲ ἕναν δεσπότη καὶ νὰ ζητήσουν συγγνώμη γιὰ αὐτὰ ποὺ ἔχουν κάνει σὲ βάρος της Ἑλλάδας … Σήμερα προσπαθοῦν νὰ παρουσιαστοῦν ὡς σωτῆρες τῆς χώρας, παρουσιάζοντας τὴν παραίτησή τους ὡς μεγάλη θυσία, ἐνῶ ἡ σημερινὴ κατάσταση εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν δικῶν τους πράξεων».
• Αὐτὰ τόνισε, μεταξὺ ἄλλων, ὁ κ. Ἀλέκος Ἀλαβάνος, ἀναφερόμενος στὴν ἐξέλιξη τῆς παραίτησης τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα ἀπὸ τὸ βουλευτικὸ ἀξίωμα, ἡ ὁποία προοιωνίζεται καὶ τὴν ἐπάνοδό του στὴν ἐνεργὸ πολιτικὴ ἐπικεφαλῆς νέου κόμματος.
• Τόνισε ἐπίσης: «Σὲ περιπτώσεις ὅπως τὰ μνημόνια, οἱ πολιτικοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσουν συγγνώμη ἀπὸ τὸν λαὸ καὶ τὴν πατρίδα, ὄχι νὰ παίζουν παιχνίδια ἐξουσίας γιὰ τὸ ποιὸς θὰ ἀνέβει σὲ ψηλότερη καρέκλα» (Lifo 6.10.2025).
• Ὁ κ. Ἀλαβάνος ἦταν πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὁ ὁποῖος εἶχε συμβάλει στὸ νὰ τὸν διαδεχθεῖ ὁ κ. Τσίπρας, γιὰ νὰ κάνει στὴ συνέχεια λόγο γιὰ …ἀστοχία ἐπιλογῆς προσωπικοῦ.
Πέρα ἀπὸ τὰ ὅσα ὀρθῶς ἐπισημαίνει ὁ κ. Ἀλαβάνος, εἶναι γεγονὸς ὅτι χωρὶς τὸ πρόγραμμα μὲ τὸ ὁποῖο ἔφτασε στὴν ἐξουσία τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2025, ὁ κ. Τσίπρας δὲν θὰ εἶχε πάρει τὴν ἐξουσία, τὴν ὁποία διαχειρίστηκε σὲ ἐντελῶς ἀντίθετη βάση, ἀπαξιώνοντας τὸ ἀντιμνημονιακὸ κίνημα καὶ τὶς ἐλπίδες ὅτι μιὰ ἄλλη πορεία τῆς χώρας ἦταν ἐφικτή.
• Μὲ τὴν ὅλο καὶ πιὸ ραγδαία συρρίκνωση τῆς χώρας μὲ τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα, γίνεται ἀκόμα πιὸ φανερὸ πόσο δίκιο εἶχαν ὅσοι ἀντιστέκονταν στὴν καταστρεπτικὴ πολιτικὴ τῶν Μνημονίων, μὲ τὴν ὁποία αὐτὸ ἄμεσα συνδέεται.

Χριστιανική 9 Οκτωβρίου 2025. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

• ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΒΡΑΑΜ

«Ἐὰν δὲν ἀκοῦν τὸν Μωυσῆ καὶ τοὺς προφῆτες, οὔτε καὶ ἂν ἀναστηθεῖ κανεὶς ἐκ νεκρῶν θὰ πεισθοῦν». Αὐτὰ ἀπάντησε ὁ Ἀβραάμ, ἡ μνήμη τοῦ ὁποίου τιμᾶται σήμερα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας, στὴν ἔκκληση τοῦ πλουσίου τῆς παραβολῆς μὲ τὸν πτωχὸ Λάζαρο (Λουκᾶς ιστ: 19-31) νὰ ἐπιτραπεῖ στὸν τελευταῖο νὰ εἰδοποιήσει τὰ ἀδέλφια του ὡς αὐτόπτης μάρτυρας γιὰ τὴν κατάσταση στὴ μετὰ θάνατον ζωή.
• Ἀποδίδοντας αὐτὰ τὰ λόγια στὸν Πατριάρχη Ἀβραάμ, ὁ Χριστὸς ὑπονόησε σαφῶς ὅτι, ἀκόμα καὶ μὲ τὴ δική Του Ἀνάσταση ἐκ νεκρῶν, κάποιοι θὰ ἐπέμεναν νὰ μὴ πιστεύουν.
• Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι, ὅπως παραστατικὰ περιγράφεται στὸ ἐωθινὸ Εὐαγγέλιο τῆς περασμένης Κυριακῆς, ὁ Χριστὸς ἦταν ἀναστημένος ὡς Θεάνθρωπος, μὲ σάρκα καὶ ὀστᾶ. Ζήτησε, μάλιστα, κάτι φαγώσιμο. Καί, ὡς Θεάνθρωπος, ἀναλήφθηκε στοὺς οὐρανοὺς ἐνώπιον μαρτύρων.
• Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού, ὅσα θαυμαστὰ κι ἂν μάθουν ἢ διαπιστώσουν, θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ μὴ πιστεύουν. Κι αὐτό, γιατὶ ἡ ἀντίληψη ὅτι ὅλα ἀρχίζουν καὶ τελειώνουν στὸν ὑλικὸ αὐτὸ κόσμο καὶ ὅτι τίποτα δὲν ὑπάρχει μετὰ θάνατον, ἐνῶ περιβάλλεται τὸν μανδύα τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ τῆς «κοινῆς λογικῆς», τείνει νὰ ὑποκρύπτει τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ὕλης ὡς θεότητας.
• Στὶς εἰδωλολατρικὲς θρησκεῖες, τὰ δημιουργήματα ἔγιναν ψεύτικοι «θεοὶ» καὶ ὑποκατέστησαν τὸν Δημιουργό.
• Ἕνας τέτοιος ψεύτικος «θεὸς» ἔχει γίνει σήμερα καὶ ἡ ὕλη, ἡ ὁποία θεωρεῖται αὐτοδημιούργητη, ἀρχὴ καὶ τέλος τῶν πάντων.
• Μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια, καὶ ὁ ὑλισμὸς μπορεῖ νὰ λειτουργήσει ὡς δεισιδαιμονία, στὸν βαθμὸ ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο προκατειλημμένο καὶ ἀδύναμο νὰ διακρίνει τὴν παρουσία καὶ τὶς ἐνέργειες τοῦ Δημιουργοῦ. Νὰ μὴ πιστέψει ὅτι ἡ ζωὴ δὲν τελειώνει στὸν τάφο, ἀκόμα κι ἂν δεῖ νεκροὺς νὰ ἀνασταίνονται.
• Αὐτὸς εἶναι ὁ ὁρισμὸς τῆς δεισιδαιμονίας: ἡ ριζωμένη πρόληψη, ἡ φοβία πρὸς τοὺς δαίμονες, τοὺς ψεύτικους καὶ ἀνύπαρκτους «θεούς».
• Ἡ ἀνάπαυση «ἐν κόλποις Ἀβραάμ», στὴν «ἀγκαλιὰ» τοῦ Ἀβραάμ, εἶναι εὐχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ὁποία σήμερα τιμᾶ τὸν Πατριάρχη Ἀβραάμ, γιὰ κάθε κεκοιμημένο.
• Στὴν παραβολή, ὁ Χριστὸς βάζει στὸ στόμα τοῦ Ἀβραὰμ τὴν ὑπόμνηση πρὸς τὸν κοιμηθέντα «πλούσιο» ὅτι μὲ δική του ἐπιλογὴ δὲν ἔκανε ὀρθὴ χρήση τοῦ πλούτου του, ποὺ δὲν ἦταν δικός του, ἀλλὰ δῶρο τοῦ Θεοῦ καὶ τάλαντο, γιὰ τοῦ ὁποίου τὴ διαχείριση θὰ λογοδοτοῦσε.
• Τοῦ μιλᾶ μὲ ἀγάπη, προσαγορεύοντάς τον «τέκνον», «παιδί μου». Ταυτόχρονα τοῦ ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ κατάσταση στὴν ὁποία βρέθηκε μετὰ θάνατον εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς δικῆς του ἐλεύθερης ἐπιλογῆς, τοῦ μεγάλου χάσματος μὲ τὸν Θεό, ποὺ ὁ ἴδιος εἶχε προκαλέσει στὴν ἐπίγεια ζωή του. Οἱ συνέπειες τοῦ ὁποίου γίνονται μετὰ θάνατον ἀντιληπτές.
• Ἡ τιμὴ ποὺ ἀποδίδει ἡ Ἐκκλησία σὲ πρόσωπα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅπως σήμερα στὸν Ἀβραάμ, φέρνει στὸν νοῦ τοὺς ναζιστὲς ἀποκαλούμενους «Γερμανοὺς Χριστιανούς», ποὺ πρέσβευαν τὴν ἀποβολὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ πίστη.
• Ἡ καταγγελία παρόμοιων δοξασιῶν, ποὺ ἐμφανίστηκαν πρόσφατα καὶ στὴν Ἑλλάδα στὸ ὄνομα τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ, ὡς ἐπαναφορὰ ναζιστικῶν ἀντιλήψεων, στοίχισε στὴν ἐφημερίδα μας τὴν τελευταία δικαστική της περιπέτεια τὴ δεκαετία τοῦ 2000, μὲ ἀγωγὴ ἀποζημίωσης εἰς βάρος μας 600.000 εὐρώ. Ἡ ὑπόθεση ἔφτασε ἕως τὸν Ἄρειο Πάγο, ὅπου καὶ δικαιωθήκαμε.

Χριστιανική 9 Ὀκτωβρίου 2025. Ἂπὸ τὴ στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

Ὅπως ἐπισημαίνεται σὲ ἀπὸ 25.8.2025 ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλε καὶ σ’ ἐμᾶς ὁ δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, ποὺ ἔχει διατελέσει μέλος τοῦ Δ.Σ. τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν μέσω τῆς «Ἐναλλακτικῆς Παρέμβασης Δικηγόρων», «Μὲ τὸ ν. 5221/2025 (ΦΕΚ Α ́ 133/28.7.2025) ψηφίστηκε μιὰ ἀκόμα σαρωτικὴ τροποποίηση στὶς διατάξεις τοῦ Κώδικα Πολιτικῆς Δικονομίας, οἱ περισσότερες διατάξεις τοῦ ὁποίου θὰ τεθοῦν σὲ ἰσχὺ ἀπὸ τὴν 1.1.2026. Πρόκειται γιὰ τὴν τριακοστὴ (30) συνολικὰ τροποποίηση τοῦ Κ.Πολ.Δ. μετὰ τὴ θέση σὲ ἰσχὺ τοῦ δικονομικοῦ συστήματος τῆς «νέας τακτικῆς διαδικασίας» μὲ τὸ νόμο 4335/2015, αὐτὸν ποὺ καθ’ ὁμολογίαν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης τῆς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ Νίκου Παρασκευόπουλου ψηφίστηκε χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ συμφωνεῖ ἐπειδὴ αὐτὸ ζητοῦσαν οἱ δανειστὲς τῆς τρόικα. Ἐνῶ ἡ τρέχουσα τροποποίηση εἶναι ἡ εἰκοστὴ (20) ἀπὸ τὸ 2019 ποὺ εἶναι κυβέρνηση ἡ Νέα Δημοκρατία μέχρι καὶ σήμερα».
• Εἶναι προφανὲς ὅτι τὸ νομοθετικὸ πλαίσιο ποὺ ἐπιβλήθηκε τὸ 2016, πέρα ἀπὸ ἐκβιαστικό, πάσχει ἀπὸ κάθε ἄποψη, πολιτικὰ καὶ νομοτεχνικά. Μὲ ἀποτέλεσμα, νὰ ταλαιπωροῦνται ὁ νομικὸς κόσμος καὶ οἱ διάδικοι πολίτες ἀπὸ τὴν «κοπτορραπτική» καὶ τὰ «μπαλώματα» ποὺ συνεχῶς ἀπαιτοῦνται.
• Βασικοὶ ἄξονες τῆς νομοθεσίας αὐτῆς εἶναι οἱ δικονομικὲς «ταχυδακτυλουργίες» γιὰ δῆθεν ἐπιτάχυνση ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀποφυγὴ τῆς δημιουργίας τῆς κατάλληλης πρὸς τοῦτο ὑποδομῆς, μὲ δεδομένη τὴν ἀπαξίωση τοῦ κοινωνικοῦ Κράτους ποὺ ἐπιβάλλει ἡ πολιτικὴ λιτότητας. Ὅπως καὶ ἡ δικονομικὴ διευκόλυνση τῶν τοκιστῶν νὰ αὐθαιρετοῦν καὶ νὰ ἁρπάζουν περιουσίες.
• Ἡ προφανὴς νομοτεχνικὴ ἀστοχία αὐτοῦ τοῦ πλαισίου, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπιβλήθηκε ἐκβιαστικά, συνηγορεῖ στὴ θέση ὅτι ἡ Δικονομία αὐτὴ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίσει νὰ εἶναι νόμος τοῦ Κράτους.
• Ὡς ἐκ τούτου, ἀντὶ ἐφαρμογῆς πλήθους νέων τροποποιήσεων, οἱ ὁποῖες τὸ καθιστοῦν ἀκόμη πιὸ προβληματικό, πρέπει ἡ Πολιτικὴ Δικονομία νὰ ἐπανέλθει στὸ πρὸ τῆς 1.1.2016 καθεστώς, μὲ ἄμεση κατάργηση τοῦ ἐκβιαστικοῦ καὶ ἄκρως κακότεχνου νομοτεχνικὰ πλαισίου.
• Νὰ ἐπακολουθήσει διαβούλευση τοῦ συνόλου τοῦ πολιτικοῦ καὶ νομικοῦ κόσμου τῆς χώρας, προκειμένου νὰ βρεθεῖ ἕνα κοινὰ ἀποδεκτὸ πλαίσιο ποὺ δὲν θὰ δημιουργεῖ προβλήματα καὶ θὰ διαρκέσει. Πέρα ἀπὸ τὶς πολιτικὲς διαφορές, ὑπάρχει ἔδαφος γιὰ μιὰ μόνιμη καὶ διαρκῆ ἐπίλυση, τουλάχιστον τῶν διαδικαστικῶν ζητημάτων.

Χριστιανική 28 Αυγούστου 2025. Στήλη “Τᾶ τοῦ Καίσαρος”

Ὅπως ρητὰ προβλέπει τὸ ἄρθρο 16 τοῦ Συντάγματος, «Ἡ ἀνώτατη ἐκπαίδευση παρέχεται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ ἱδρύματα ποὺ ἀποτελοῦν νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου μὲ πλήρη αὐτοδιοίκηση». Ἡ διατύπωση αὐτὴ εἶναι σαφὴς καὶ ὁλοκληρωμένη. Κενὸ ἢ ἀμφιβολία δὲν ὑπάρχει, ποὺ νὰ σηκώνει «ἑρμηνεία».
• Αὐτὴ ἦταν καὶ ἡ πάγια θέση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας: «Ἡ ἀνώτατη ἐκπαίδευση παρέχεται στὴν Ἑλλάδα αποκλειστικῶς ἀπὸ ἱδρύματα ποὺ ἀποτελοῦν νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, πλήρως αὐτοδιοικούμενα, ἀπαγορεύεται δὲ ἀπολύτως ἡ σύσταση σχολῶν ἀνώτατης ἐκπαίδευσης ἀπὸ ἰδιῶτες, ἀσχέτως τοῦ προορισμοῦ ἢ τοῦ χαρακτήρα τῶν σχολῶν αὐτῶν (Σ.τ.Ε. 1318/2009, 547/2008 καὶ ἀπόφαση 922/2023, ποὺ ἐμμένει στὴν παλαιότερη πάγια νομολογία τοῦ Δικαστηρίου).
• Κι ὅμως, τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, κατὰ παρέκκλιση τῆς πάγιας καὶ πρόσφατης νομολογίας του, συντάχθηκε μὲ τὴν κυβερνητικὴ ἐπιθυμία καὶ ἔκρινε ὅτι ἡ παραπάνω διατύπωση μπορεῖ νὰ ἑρμηνευτεῖ ὅτι ἐπιτρέπει καὶ τὰ ἀποκαλούμενα «μὴ κρατικὰ» Πανεπιστήμια.
• Ἡ περίπτωση αὐτὴ εἶναι ὅμοια μὲ τὴ ρητὴ διατύπωση τοῦ ἄρθρου 117 τοῦ Συντάγματος, ὅτι καμμία ἀπολύτως δραστηριότητα δὲν ἐπιτρέπεται στὶς καμμένες δασικὲς περιοχές, πέρα ἀπὸ τὴν ἀναδάσωση.
• Καὶ πάλι τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, «ἑρμήνευσε», μὲ εἰσήγηση τῆς πρώην Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κας Σακελλαροπούλου, ὅτι ἐπιτρέπονται δραστηριότητες ὅπως οἱ ἀνεμογεννήτριες.
• Οἱ ἀποφάσεις αὐτές δὲν εἶναι ἁπλῶς λανθασμένες, μὲ τὶς ὁποῖες μπορεῖ κανεὶς νὰ διαφωνήσει.
• Συνιστοῦν ὑπέρβαση ἁρμοδιότητας καὶ παραβίαση τοῦ Συντάγματος. Ἑρμηνεία τοῦ νόμου χωρεῖ ἀπὸ τὰ Δικαστήρια, μόνον ὅταν ὑπάρχει κενὸ στὴ διατύπωση. Ὅταν δὲν ὑπάρχει κενό, τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι ἐφαρμόζονται ὅπως ἀκριβῶς εἶναι διατυπωμένοι.
• Στὴν προκειμένη περίπτωση, τὸ Σύνταγμα δὲν ἔχει ἀναθεωρηθεῖ καὶ προβλέπει ὅτι ἡ ἀνώτατη ἐκπαίδευση παρέχεται «ἀποκλειστικὰ» ἀπὸ ἱδρύματα ποὺ εἶναι πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Κενὸ δὲν ὑπάρχει, ἀντίθετη ἑρμηνεία δὲν χωρεῖ. Κατὰ συνέπεια, ἡ θεσμοθέτηση καὶ ἀδειοδότηση τῶν ἀποκαλούμενων «μὴ κρατικῶν» πανεπιστημίων ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι παράνομη ὡς ἀντισυνταγματική.
• Ἤδη, φέρεται νὰ ἔχει ἐγκριθεῖ ἡ λειτουργία τεσσάρων τέτοιων ἱδρυμάτων καὶ ἐκφράζονται ἀνησυχίες γιὰ τὸ ἐπίπεδο καὶ τὸ περιεχόμενο τῶν σπουδῶν ποὺ θὰ ἀντιστοιχοῦν στὰ ἐπὶ χρήμασι παρεχόμενα πτυχία.
• Μὲ ἀνακοίνωσή του, ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν ἐκφράζει τὴν κατηγορηματική του ἀντίθεση «α) στὴν ὑποβάθμιση τῶν Νομικῶν Σπουδῶν, μέσω προγραμμάτων σπουδῶν ἰδιωτικῶν σχολῶν ἐλλιποῦς νομικῆς πληρότητας, καὶ β) στὴν ἀδειοδότηση Νομικῶν Σχολῶν στὶς δύο μεγαλύτερες πόλεις τῆς Χώρας, γεγονὸς ποὺ θὰ ἔχει καταστροφικὲς συνέπειες γιὰ τὴ Νομικὴ Κομοτηνῆς, ζήτημα ποὺ πέραν τῆς ἀκαδημαϊκῆς τυγχάνει καὶ μείζονος ἐθνικῆς σημασίας».
• Σὲ καμμία περίπτωση δὲν πρέπει νὰ ἀναγνωρίζονται ὡς ἰσότιμα μὲ αὐτὰ τῶν ΑΕΙ πτυχία ποὺ δὲν παρέχονται μὲ βάση τουλάχιστον τὸ ἴδιο ἀντικείμενο σπουδῶν μὲ αὐτά. Ἐπιπλέον προϋπόθεση ἰσοτιμίας μπορεῖ νὰ εἶναι μόνον ἡ ἐξέταση γιὰ τὴ λήψη τους ἀπὸ καθηγητὲς δημοσίων ΑΕΙ.
• Θέση μας παραμένει ἡ ἄμεση κατάργηση τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος.

Χριστιανική 11 Σεπτεημβρίου 2025. Στήλη “Τα του Καίσαρος”