“Χριστιανική”, φύλλο Ὀκτωβρίου 1971, (ΦΩΤΟ):
” Τὸ Ἔθνος κατευόδωσε προχτὲς τὸν Ποιητή του- ἐκεῖνον ποὺ σὲ ὧρες ἱστορικὰ κρίσιμες ἐξέφραζε μὲ τὸν τόνο τῆς φωνῆς του καὶ τὴν εὔγλωττη σιωπή του τὴν ἀγωνία καὶ τὶς ἐλπίδες τοῦ λαοῦ του.
Εἶναι ἐξαιρετικὰ βαρυσήμαντο, ὅτι ἡ κορυφαία στιγμὴ τῆς ἑλληνικῆς ποίησης τῶν καιρῶν μας -ὁ Γ. Σεφέρης-προχώρησε πέρα ἀπὸ τὴ συνηθισμένη ἐκζήτηση τῆς μαγείας τῶν λέξεων. Ἀνίχνευσε ἀντικειμενικὰ καὶ ἐπίμονα τὶς Πηγὲς καὶ μὲ τὴν λυρικὴ εὐαισθησία του τὶς σύνδεσε ἔξοχα μὲ τὸ Παρὸν τοῦ Ἔθνους.
Μὲ λόγο λιτό, ταπεινὸ καὶ ἀνεπιτήδευτο, δίχως περίσσειες κουβέντες, σ’ ἕνα τόνο καταπληκτικὰ προσωπικό, μὰ σὲ μῆκος κύματος οἰκουμενικό, αὐτὸς ὁ ἀπαράμιλλος τεχνίτης καὶ ἐξαίρετος Δάσκαλος, ἄγγισε τὶς καρδιὲς τῶν νέων ἀνθρώπων.
Εἶναι συγκλονιστικὸ σ’ ἕνα τόπο να κατευοδώνει τὸν Ποιητή του. Εἶναι γατὶ ὁ Ποιητής, ὁ ἀληθινὸς Ποιητής, στέκει ὁ αὐθεντικότερος φορέας τῶν καημῶν καὶ τῶν πόθων του.
Σὲ χρόνους δίσεχτους τότε ποὺ οἱ πολλοὶ πέφτουν καὶ οἱ περισσότεροι γονατίζουν καὶ προσκυνοῦν τὰ εἴδωλα τοῦ Ναβουχοδονόσορα, ὁ Γιῶργος Σεφέρης στάθηκε ὀρθὸς καὶ ἀμετακίνητος, εὐθὺς καὶ ἀνυπόκριτος, καθαρὸς καὶ ἀψεγάδιαστος ἑρμηνευτὴς τῶν πεπρωμένων τοῦ Λαοῦ του.
“Τί μπορεῖ νὰ μοῦ θύμισε τὸν Ἀρδιαῖο ἐκεῖνον”, ἔγραψε στὸ στερνό του ποίημα.
“Μιὰ λέξη στὸν Πλάτωνα θαρρῶ, χαμένη στοῦ μυαλοῦ τ’ αὐλάκια (…)
Τὸ βράδυ βρῆκα τὴν περικοπή:
“Τὸν ἔδεσαν χειροπόδαρα” μᾶς λέει
“Τὸν ἔρριξαν χάμω καὶ τὸν ἔγδαραν
Τὸν ἔσυραν παράμερα τὸν καταξέσχισαν
Πάνω στοὺς ἀγκαθεροὺς ἀσπαλάθους [φωτο]
καὶ πῆγαν καὶ τὸν πέταξαν στὸν Τάρταρο, κουρέλι”
“Ἔτσι στὸν κάτω κόσμο πλήρωνε τὰ κρίματά του
ὁ Παμφύλιος Ἀρδιαῖος ὁ Πανάθλιος τύραννος”
Σ.Μ.Π. [Στέλιος Παπαθεμελῆς]
Details
