Το 6ο και τελευταίο τμήμα της συζήτησης του Κώστα Μπλάθρα και του Γιάννη Ζερβού με τον πολιτικό αναλυτή Μιχάλη Κουτούζη. Η συζήτηση είχε γίνει στις 6 του περασμένου Νοεμβρίου.
-Η εποχή μας μοιάζει με την ρωμαϊκή περίοδο, όταν καταργούνταν οι ενδιάμεσοι θεσμοί…
(…) Ο Καισαρισμός είναι ένα φαινόμενο γενικευμένο, που συνδέεται και με την απλούστευση του πολιτικού λόγου. Με βάση μια απλοϊκή πολιτική σκέψη που λειτουργεί μέσω της νοσταλγίας στις χώρες που κυριάρχησαν στον κόσμο. Κάποιοι στην Αγγλία ζουν με την αίσθηση ότι έχει ακόμα αυτοκρατορία και ότι φεύγοντας από την Ε.Ε. μπορεί να κάνει εμπόριο με τις πρώην αποικίες της, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία.
Βέβαια, θεωρούν και με το δίκιο τους, προβληματικούς τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.
“Παραμύθια” για το Brexit
Λέγονται παραμύθια ότι μόλις βγει η Αγγλία από την Ε.Ε. και επιβληθούν τελωνειακοί έλεγχοι δεν θα έχει φάρμακα, κ.λ.π., ενώ μπαίνουν κάθε μέρα δεκάδες χιλιάδες κοντέϊνερ από την Κίνα, που δεν είναι στην Ευρώπη, χωρίς κανένα έλεγχο. Διότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου επιβάλλει να είναι τέτοια η ροή, που ούτε αστυνομικός έλεγχος δεν μπορεί να γίνει.
-Η Ελλάδα σε τί κατάσταση βρίσκεται μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις;
Η Ελλάδα μέσα στην κρίση λειτούργησε σαν ένα εργαστήριο, για το πόσο βίαια η κρίση επιτρέπει να επιβάλεις την πτώση της τιμής της εργασίας. Καταφέρανε να δείξουν ότι στην Ελλάδα η εργασία μπορεί να στοιχίζει λιγότερο κατά το 1/3. Κι αυτό πάνε να το εφαρμόσουν παντού. Με την απαξίωση της εργασίας και του κοινωνικού κράτους.
Η Γερμανία διάλεξε το κινέζικο μοντέλο
Μη νομίζετε ότι το λεγόμενο γερμανικό μοντέλο είναι διαφορετικό. Και στη Γερμανία, ο μέσος μισθός των εργαζομένων που δεν είναι ενταγμένοι στα ισχυρά συνδικάτα των μεγάλων εργοστασίων είναι εξαιρετικά χαμηλός. Η Γερμανία έχει διαλέξει το κινέζικο μοντέλο: Να πληρώνει με φασόλια και να πουλάει με ευρώ. Για να έχει πλεόνασμα, άσχετα ποια είναι η κατάσταση του κόσμου…
Η έννοια του πλεονάσματος είναι τί το κάνεις. Ποιος είναι ο λόγος να έχεις πλεόνασμα, αν δεν αυξήσεις τους μισθούς και τις κοινωνικές παροχές; Πέρα από το γεγονός ότι αν το πλεόνασμα το βάλεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, κάποια στιγμή το χάνεις σε περίπτωση οικονομικής κρίσης. Κι αυτοί προτιμάνε να το χάσουνε, παρά να το μοιράσουνε!
Οι “ανατολικές” χώρες μπήκαν στην Ε.Ε. για να μειωθούν οι μισθοί στις δυτικές
Σ’ αυτό η Ελλάδα έπαιξε σημαντικό ρόλο. Απέδειξε ότι είναι δυνατόν, μέσα από μια διαδικασία κρίσης, ο κόσμος να αναγκασθεί να δεχτεί «κινέζικους» μισθούς…. «ουγγαρέζικους», «ρουμάνικους», «βουλγάρικους», δεν έχει σημασία. Η είσοδος αυτών των χωρών στην «Ευρώπη» αυτή την έννοια είχε. Μιας πίεσης στη δυτική Ευρώπη για να πέσουν οι μισθοί.
-Θα μπορούσε ο ελληνικός λαός να έρθει σε ρήξη το 2015 αν η πολιτική ηγεσία το αποφάσιζε; Τί θα γινόταν αν δεν συμφωνούσε ο Τσίπρας;
Πιο πολλά έκανε ΣΥΡΙΖΑ απ’ οποιονδήποτε άλλον για να βγει ο Μητσοτάκης
– Μιλάμε με εικασίες. Γεγονός είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δημιουργήσει μια δυναμική. Μια δυναμική πρωτοπόρα στην Ευρώπη, γιατί ήταν μια δυναμική σύγκρουσης. Όταν η δυναμική αυτή ξεφούσκωσε, ιδίως μετά το Δημοψήφισμα, απέδειξε εντελώς το αντίθετο. Ότι δεν μπορεί να υπάρξει ριζοσπαστική πολιτική βούληση στην Ευρώπη, διότι αυτός που κέρδισε τις εκλογές με αυτό το πρόγραμμα, δέχτηκε μετά τα πάντα. Ότι δηλαδή δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και ότι πρέπει να ψηφιστούν αυτοί που είναι πιο κοντά στη ευρωπαϊκή τεχνοκρατική σκέψη. Δηλαδή, πιο πολλά έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να βγει ο Μητσοτάκης απ’ οποιονδήποτε άλλον.
Η άλλη υπόθεση, είναι θέμα δυναμικής: Αν συγκρουστείς και χάσεις, συγκρούεσαι και χάνεις. Όμως, έχει μείνει η μνήμη της σύγκρουσης. Αν χάσεις χωρίς να συγκρουστείς, μένει μονάχα ότι δεν μπορείς να παλέψεις. Είναι πολύ απλό.
– Δεν έχει νόημα, από τη στιγμή που δεν έχεις απόφαση σύγκρουσης, την οποία να μπορείς να στηρίξεις …
– Τι πάει να πει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που λέει ότι «εγώ θα ήθελα, αλλά δεν έχω εμπιστοσύνη στο λαό που ψήφισε γι’ αυτό και γι’ αυτό θα κάνω το αντίθετο; »
Ανδρέας: “Έτσι είναι, αλλά δεν το λέμε…”
– Μήπως δεν ήταν και ο κόσμος ξεκαθαρισμένος;
– Μαθαίνει ο κόσμος. Όταν ήμουν στο ΠΑΣΟΚ για ένα φεγγάρι, μού είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου, «Μιχάλη, πήγαινε να κάνεις διαφώτιση». Πήγαινα εγώ και κάποια στιγμή με φωνάζει έξαλλος και μού λέει: « Είναι πράγματα αυτά που τους λες; Τους έχεις μπερδέψει εντελώς…Τους λες ναι στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ σημαίνει τηλεόραση και ψυγείο, όχι στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ, ούτε ψυγείο, ούτε τηλεόραση» . «Μα δεν είναι έτσι; ρώτησα». «Έτσι είναι, αλλά δεν το λέμε», απάντησε. Εγώ ήθελα να εξηγήσω στον κόσμο ότι όταν παίρνουμε μια απόφαση, έχει ορισμένες συνέπειες.
Τώρα, τί γίνεται: Όπως έλεγε και ο Τσώρτσιλ. Έχεις και την ήττα και την ατίμωση.
-Θα ακολουθούσε ο Λαός;
Αν δεν εξευτελιστείς, ο κόσμος λειτουργεί
-Δεν μπορώ να το ξέρω. Όμως, αν δεν είχα εμπιστοσύνη ότι θα ακολουθούσε, δεν θα το «έπαιζα» ότι αυτό που θα αποφασίσει, αυτό θα κάνω. Ούτε και Δημοψήφισμα και μετά να κάνω το αντίθετο. Κατά τη γνώμη μου, σημασία έχει η δυναμική με την οποία συσπειρώνεται ο κόσμος ενάντια σε μια πολιτική. Αν δεν εξευτελιστείς, ο κόσμος λειτουργεί. Κοιτάξτε το Κίνημα των πέντε Αστέρων στην Ιταλία. Όσο ήταν σε κατάσταση αμφισβήτησης, πήγαινε καλά. Μόλις συμβιβάστηκε, έχασε ένα ποσοστό 15% από τη δύναμή του, 50% της δύναμής του του 2015. Επιμένοντας στη σύγκρουση ο Σαλβίνι, παρόλο που εκδιώχθηκε από την Κυβέρνηση, κέρδισε εκλογές σε φέουδο της Αριστεράς.
Δεν ξεκινάμε με εικασίες τί θα γινόταν. Μιλάμε για δυναμικές. Τί γίνεται, πώς συγκρούεσαι, γιατί συγκρούεσαι, τί δείχνεις όταν συγκρούεσαι. Λένε ότι όποιος θέλει να βγει από την «Ευρώπη», δεν μπορεί. Στην Αγγλία, ο Τζόνσον έχει επιλέξει τη σύγκρουση. Μπορεί να μην είναι αυτός που θέλουμε, αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα κερδίσει τις εκλογές. Διότι η σύγκρουση ριζοσπαστικοποιεί και συσπειρώνει τον κόσμο. Και δημιουργείται ένα μέτωπο, που έχει καταφέρει χτύπημα στην τεχνοκρατική σκέψη.
Σημείωση «Χ» : Οι βρετανικές εκλογές έγιναν μετά τη συζήτηση και τον επόμενο Δεκέμβριο του 2019 και ο Τζόνσον τις κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία, με αποτέλεσμα η Μεγάλη Βρετανία να εξέλθει από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 31 Ιανουαρίου 2020.
